သွေးလင်းယုန်ကို ရှင်းလင်း၊ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်

“ဖူး...”

သွေးလင်းယုန်သည် သွေးတစ်ပွက် ပန်းထွက်လာ၏။ လော့ချန်ကို ကြည့်နေသည့် သွေးများ စီးကျနေသော တြိဂံမျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု၊ သံသယဖြစ်မှု၊ ထိတ်လန့်မှုတို့အပြင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများလည်း ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်း... အဟွတ်... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ...”

သွေးလင်းယုန် ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

ဤအဆင့်အထိ ရောက်သည်နှင့် သူသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်။

သူ့ကို လော့ချန်က တနည်းနည်းဖြင့် လျှို့ဝှက် လုပ်ကြံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်... မည်သည့်အချိန်က ဖြစ်ခဲ့သနည်း...။

မည်သို့ လုပ်လိုက်သနည်း။

သွေးလင်းယုန်ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်မှာ ထက်မြက်ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

ဤအချိန်ကို ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။ လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူနှင့် စကားပြောနေမည်မဟုတ်ချေ။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်နည်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ရှစ်...”

ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းသည် လေဟာနယ်တွင် ရှင်းလင်းသော လေဟာနယ် အက်ကွဲရာတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ ဖြောင့်တန်းစွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။

“မင်း သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ...”

သွေးလင်းယုန်၏ အကြည့်များ ရက်စက်လာသည်။ သူ အဆိပ်မိထားသော်လည်း ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ရန် အလွန်လွယ်ကူနေသေးသည်။

ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ကာ သွေးလင်းယုန်သည် သတ်ဖြတ်နည်းကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့ရာတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ၏ သွေးများသည် ဆူပွက်နေပြီး နောက်ပြန်စီးဆင်းနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များသည် စိတ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အနည်းငယ်သာ တုန်ခါပြီးနောက် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

“ချီစွမ်းအင်ကို မသုံးနိုင်ဘူး...”

သွေးလင်းယုန် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ အလျင်စလို တစ်ကိုယ်လုံး ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းဆီသို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်...”

ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းသည် လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာကာ ထက်မြက်သော အငွေ့အသက် ပျံ့နှံ့လာ၏။

“ချန်း...”

သွေးရောင်ဓားရှည်သည် လက်ထဲမှ လွင့်စင်သွားကာ သွေးလင်းယုန်၏ လက်ျာလက်မှ သွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ဘုန်းခနဲ အသံဖြင့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်ရာ လေးပိုင်းကွဲသွားသည်။

“အဟွတ်...”

ထူထဲသော သွေးကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို တင်းတင်းစိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်၏။

“ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ...”

“သတ်...”

လင်ချီတုန်း၏ အတွေ့အကြုံမှတဆင့် ချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ချီစွမ်းအင်ကို ပေါက်ကွဲစေလျှင် သွေး နောက်ပြန်စီးဆင်းပြီး ချီစွမ်းအင်ကို မသုံးနိုင်ကြောင်းကိုသာ လော့ချန်သည် သိသည်။

သို့သော် ဤအချိန်သည် မည်မျှကြာအောင် ခံမည်ကို မသိချေ။

သွေးလင်းယုန်သည် လင်ချီတုန်း မဟုတ်ချေ။

တစ်ဖက်လူသည် တကယ်ပဲ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးသင့်ချေ။

“ဘုန်း...”

ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကာ လော့ချန်သည် နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း ဓားသိုင်းကွက်ကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ကာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းသည် ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားကာ ပစ်မှတ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။ သွေးလင်းယုန်ကို မိုးကြိုးပမာ လျင်မြန်နှုန်းဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပစ်မှတ်ထားကာ ပြေးဝင်သွားသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးဆင်းနေပြီး တြိဂံပုံ မျက်လုံးများမှ ရက်စက်သော အကြည့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မုန်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ချီစွမ်းအင်ကို မသုံးနိုင်ရင်ရော ဘာဖြစ်သေးလဲ။ ငါ မင်းကို သတ်နိုင်သေးတယ်ကွ...”

ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သွေးလင်းယုန်သည် နောက်ပြန်စီးဆင်းနေသော သွေးကို ဂရုမစိုက်ချေ။ တစ်ကိုယ်လုံးစွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းဆီသို့ ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းသည် မထင်မှတ်ဘဲ ကြေမွသွားသည်။ သွေးလင်းယုန်၏ လက်သီးတစ်ခုလုံး အရေပြားနှင့် အသားများ ကွဲအက်သွားသည်။ သွေးများပင် ပန်းထွက်နေသည်။ အားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မြေပြင်တွင် တရွတ်ဆွဲကာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

လော့ချန်သည် ဤသို့ပင် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်း မရှိချေ။

“ကောင်းကင်အိုး စုစည်းမှု”

လော့ချန် မျက်လုံးများ ထက်မြက်နေသည်။ လင်းယုန်သည် သားကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့်နှယ် သွေးလင်းယုန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ကောင်းကင် ပြိုကွဲပြီး အရာအားလုံးကို ကြေမွစေမည့် လွှမ်းမိုးသော လက်သီးစွမ်းအားသည် သွေးလင်းယုန်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုးဝင်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

သွေးလင်းယုန် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် သာမန် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ချေ။

နဂါးအင်အားနှစ်ဆရှိသော သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံး သန်မာသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သော သန်မာသူဖြစ်သည်။

ထိတ်လန့်မှုအောက်တွင် သွေးလင်းယုန်သည် အလျင်စလို လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။ အစွမ်းကုန် ကာကွယ်လိုက်ခြင်းပင်။

“ဂျွပ်...”

လက်သီးနှစ်ဖက် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ရှင်းလင်းသော အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုအင်အားသည် သွေးလင်းယုန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ သစ်ပင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေသည်။

“ဖူး...”

ဒဏ်ရာပေါ် ဒဏ်ရာ ဆင့်သည်။ သွေးလင်းယုန်သည် နောက်ထပ် မခံနိုင်တော့ချေ။ ပါးစပ်မှ ဆယ်ပေမြင့်သော သွေးတိုင်တစ်ခု ပန်းထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်တောင်ငယ်တစ်ခုကို ဝင်တိုက်ရာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသည်။

“ဝှစ်...”

လော့ချန် ချက်ချင်း နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ ပျံသန်း လိုက်ပါသွားသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် အပျက်အစီးများကြားတွင် သွေးစွန်းနေသော သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသည်။ လက်နှစ်ဖက်မှာ သွေးသားများ ပျက်စီးနေပြီး ရှင်းလင်းသော အရိုးဖြူကိုပင် မြင်နိုင်ပေသည်။ အချို့သော သွေးသားများသည် အသားမှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်သည်။

“အဟွတ်... ကောင်လေး... ဒါ... ဒါ... ဘာ အဆိပ်လဲ။ ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားလွန်းတယ်... ငါ လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး...”

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသော်လည်း နောက်ကွယ်မှနေ ချီစွမ်းအင်ကို လျှို့ဝှက်စွာ အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်နေသည်။

လော့ချန်၏ အကြည့်များက အေးစက်နေသည်။ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် ဓားတစ်ချက် ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။

“ဖူး...”

မီးလျှံဓား၏ အေးစက်သော အလင်းသည် တစ်ချက် လင်းလက်သွားကာ သွေးလင်းယုန်၏ ဝမ်းဗိုက်အောက် သုံးလက်မအကွာ ဒျန်တန် နေရာသို့ တိကျစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

“မင်း...”

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာ၏။ မျက်လုံးများသည် ဒေါသမှ အံ့အားသင့်မှုသို့ ပြောင်းလဲလာကာ နောက်ဆုံးတွင် နက်ရှိုင်းသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ချီစွမ်းအင် လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခံစားရသည်။ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ရရှိလျှင် သူသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်သော်လည်း လော့ချန်ကို သတ်ရန် အလွန်လွယ်ကူနေသေးသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ လော့ချန်သည် ဤမျှ ရက်စက်လှသည်။ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဒျန်တန်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“မင်း အရမ်း ရက်စက်တယ်...”

စကားလုံး သုံးလုံးကို မပီမသ ညီးတွားရင်း သွေးလင်းယုန်သည် လေထွက်သွားသော ဘောလုံးတစ်ခုပမာ လုံးဝ ပျော့ခွေသွားသည်။

ထိုအခါမှ လော့ချန် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဖြစ်သည်။ သူသည် သေချာပေါက် သတိထားရမည်။ မည်သည့် မတော်တဆမှုကိုမျှ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

ယနေ့ သူ သေချာပေါက် သေရမည်ကို သိသည်။ သွေးလင်းယုန်သည် ဆက်လက် မရုန်းကန်တော့ချေ။ ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို အဆိပ်ခတ်လိုက်တာလဲ။ ငါ သေတဲ့အခါ မျက်လုံး မှိတ်နိုင်အောင် ပြောပြစမ်းပါ...”

သူ၏ အသံထဲတွင် တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

လော့ချန် အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ဓားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်တဲ့ အချိန်ကတည်းက စခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ငါ အဆိပ်မှုန့်ကို ဓားစွမ်းအင်ထဲ ရောစပ်ဖို့ပဲ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အာနိသင်ကို အာမခံဖို့ ခက်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မင်း သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးနဲ့ ရတနာမြေပုံကို တောင်းတဲ့အခါ...”

သွေးလင်းယုန် နားထောင်နေသည်။ မျက်နှာသည် နီလိုက် ဖြူလိုက် ဖြစ်နေသည်။

သူ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးနှင့် ရတနာမြေပုံကို ယူသည့်အခါ အနည်းငယ်သော ဖုန်မှုန့် ရှိခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ ဂရုမစိုက်မိခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ထိုအမှုန့်များကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွင်းသို့ ရှူသွင်းမိခဲ့သည်။

လော့ချန်၏ နည်းလမ်းသည် ဤမျှ ထူးချွန်သည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ လောဘကသာ သူ့ကို သေစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စိတ်ပျက်စွာ ရယ်လိုက်ကာ သွေးလင်းယုန်က ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာ အဆိပ်လဲ။ ဒီလောက်တောင် ဆိုးတယ်။ ငါ လုံးဝ မခံစားရဘူး...”

လော့ချန်က အမှန်အတိုင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံး... မင်း ကြားဖူးလား...”

“ချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံး...”

သွေးလင်းယုန် အမူအရာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

“မင်း သိလို့လား...”

လော့ချန် ထပ်မေးလိုက်သည်။

သွေးလင်းယုန် ဝမ်းနည်းစွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ကြားဖူးတယ်။ အတိအကျ ပြောရရင် ဒီချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံးက အဆိပ် မဟုတ်ဘူး...”

“ဒီဆေးလုံးဟာ မူလက သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းက လာတာ။ အဆိပ် မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဆေးလုံးတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ သွေးကို ဆူပွက်စေတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန်မာစေတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် ရှားပါးတဲ့ နတ်ဆေးပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်တဲ့သူ ဒီဆေးလုံးကို သုံးရင် ဆေးအာနိသင် မကုန်ခင် ချီစွမ်းအင်ကို မပေါက်ကွဲစေရဘူး။ မဟုတ်ရင် သွေး နောက်ပြန်စီးဆင်းပြီး ချီစွမ်းအင် ပျက်စီးလိမ့်မယ်...”

“ဘာ... သွေးအရိပ်ဂိုဏ်း”

လော့ချန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်လျက် ဆိုသည်။

“ဟုတ်တယ်... သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံးကို စီရင်တဲ့ နည်းလမ်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ကျန်ရှိနေတာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်။ မင်းမှာ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးလုံး ရှိတယ်။ အဲ့ဒီ ဂူထဲကနေ ရခဲ့တာလား...”

“မင်း မေးခွန်းတွေ အရမ်း များတယ်။ သွားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ...”

လော့ချန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

လော့ချန် ကိုယ်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးလင်းယုန် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ ဒေါသသည် မကျေနပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မကျေနပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ သွေးလင်းယုန်ဟာ တစ်သက်လုံး လောကထဲမှာ ကြီးစိုးခဲ့တယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလို ကောင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာ ကျဆုံးရတယ်။ ငါ မကျေနပ်ဘူး... ငါ မကျေ...”

“ဖူး...”

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူတစ်ဦးသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်၏ လက်ထဲတွင် သေရသည်။ ကျားကို ကြွက်ကိုက်သတ်သည်နှင့် တူသည်။ သူ မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။

ဓားအလင်း တစ်ချက် လင်းလက်သွားကာ သွေးလင်းယုန်၏ စကားသည် လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်။ စကားကို ဆုံးအောင်ပင် မပြောလိုက်ရချေ။ မျက်လုံးများထဲမှ အသက်ရှင်သန်မှု အရိပ်အယောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားကို သိမ်းကာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန် ခြေဖဝါးများ အနည်းငယ် ပျော့ခွေလာသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ခေါင်းငုံ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်များ ပြဲနေသည်။ ခရမ်းနုရောင် ချပ်ဝတ်၌ပင် ရှင်းလင်းသော အက်ကွဲရာအချို့ ရှိနေသည်။

“ဟူး...”

သွေးနံ့ပါသော လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ လော့ချန်သည် သွေးလင်းယုန်၏ အလောင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

ဒီလူသည် တကယ်ပဲ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သေသင့်သည်။ ဟွာကျင်းယန်ပင် ခြွင်းချက် မရှိချေ။

ယခု သူ၏ ဓားအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

ဤအောင်မြင်မှုသည် ရှေ့ကလူများ မလုပ်ခဲ့ဖူးသလို နောက်ကလူများလည်း လုပ်ဖို့ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားလျှင် လူအများကို တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်စေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ဘယ်လောက် သန်မာလိုက်မလဲ...”

“ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ရမယ်...”

အခန်း (၃၈၇) ပြီးပါပြီ။