မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်၏ အရှိန်အဝါ

အေးစက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏတွင် ဆွန်ယင်ယန်တို့ နှစ်ဦး၏ ဘေးမှ လေဟာနယ်သည် ဆက်တိုက် တုန်ခါလှုပ်ရှားလာသည်။ တောင်ကြီးတစ်လုံးခန့် ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အပြာရောင် မီးစွမ်းအင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချီစွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးသည် တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲစပြုလာသည်။ အက်ကွဲကြောင်းများမှ အပြာရောင် မီးအလင်းများ စိမ့်ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချီစွမ်းအင်နှင့် မီးစွမ်းအင်တို့သည် နှစ်ခုစလုံး ပေါက်ကွဲကာ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။

ယွမ်မန်လီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အပြာရောင် မီးလျှံများ ဆူပွက်နေသည်။ ဆွန်ယင်ယန်တို့ နှစ်ဦးကို လေဟာနယ်မှ ထပ်မံ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်...”

ဆန်းကြယ်သောအပြာရောင် မီးလျှံငါးခုသည် ဟစ်အော်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဟာနယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

“မင်း အရမ်း ရိုင်းတယ်...”

နက်ရှိုင်းသော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်နိုင်သော မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဟစ်အော်ကာ ရောက်ရှိလာသည်။ ဆွန်ယင်ယန်တို့ နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ကာ ရပ်တည်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဖုံးလက်ဝါးကြီးသည် လက်ငါးချောင်းကို စုစည်းလိုက်သည်။ လှောင်အိမ်ပုံစံဖြင့် မီးလျှံစွမ်းအင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

စွမ်းအားနှစ်ခု ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ကြီးမားသော မြေငလျင် လှုပ်ခတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အောက်ဘက်ရှိ တောင်ထိပ်များပင် ပြိုကျသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးလျှံလေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု အလျင်အမြန် ရိုက်ခတ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်ပန်းလျှပ်နွယ်များ တောက်ပနေသည်။ အလယ်တွင် လူရိပ်ကို မှုန်ဝါးစွာ မြင်နိုင်သည်။

“ဘုန်း...”

မီးလျှံလေဆင်နှာမောင်းသည် ဆွန်ယင်ယန်တို့ နှစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး အတွင်းမှ ဆံဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အကြီးအကဲ လီယွမ်ယန်...”

ဆံဖြူအဘိုးအိုကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဆွန်ယင်ယန်တို့ နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ မျက်နှာများသည် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သဖြင့် ဖြူဖျော့နေသည်။

ဆွန်ယင်ယန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးအေးများ ရွှဲနေသည်။ ကံကောင်းမှုကို ကျိတ်ပြီး ကျေနပ်သွားသည်။

သူသည် အာမခံချက်အဖြစ် လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်သည့် အချိန်တွင် အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို မထုတ်ခဲ့ပါက ဤတစ်ကြိမ် သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ယွမ်မန်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒေါသအပြည့်ပါသော မျက်လုံးများတွင် ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အလင်းများ ရှိနေသည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက မင်းလို ထူးချွန်သူတစ်ဦးကို ထပ်မံ မွေးထုတ်လိုက်ပြီပေါ့... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ပြီး ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ...”

ဆံဖြူအဘိုးအိုကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲချန်ရွှမ်နှင့် နဝမအကြီးအကဲတို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေ၏။

ဤသူ၏ အမည်မှာ လီယွမ်ယန် ဖြစ်သည်။ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အဓိက အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် စွမ်းအားကြီးသူ ဖြစ်သည်။ တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင်ပင် နာမည်ကျော်ကြားသည်။

ယွမ်မန်လီ၏ ဝတ်ရုံသည် လေဖြင့် လွင့်ပျံနေသည်။ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲချေ။ ဆံဖြူအဘိုးအိုကို ကြည့်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“တပည့်တွေကြားက ကိစ္စကို တပည့်တွေကြားမှာပဲ ဖြေရှင်းသင့်ပါတယ်... ဒါက ရှေးကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ စည်းမျဉ်းပါ... သူတို့နှစ်ယောက်က လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်နေပါလျက် ကျွန်မတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ... ဒီကိစ္စကို အပြစ်ပေးဖို့လိုတယ်...”

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် မထီမဲ့မြင်စွာ လှောင်လိုက်သည်။

“ကောင်မလေး... မင်းရဲ့ဆရာ ဒီနေရာမှာ ရှိရင်တောင် ငါ့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံရမှာ... မင်းက ဒီလို မာနကြီးရဲတယ်လား...”

“သူတို့ လူ မထိခိုက်ဘူး ဆိုရင် ထားလိုက်ပါ။ ထိခိုက်ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း လုပ်ဆောင်တဲ့ ကိစ္စကို မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ရှင်းပြရဦးမှာလား။ ရယ်စရာပဲ...”

“ဒီအဘိုးကြီး အခု ဒီနေရာမှာ ရှိနေတယ်။ ဒီနေ့ မင်း သူတို့ကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးမှာလဲ ငါ ကြည့်မယ်။ မြန်မြန် ဆုတ်ခွာလိုက်။ မဟုတ်ရင် ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို သက်ညှာပေးမှာမဟုတ်ဘူး”

“ဘုန်း...”

စကားပြောနေစဉ် ဆံဖြူအဘိုးအို၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အာဏာပြည့်ဝပြီး ကြီးမားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ပင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လေစီးကြောင်းကို လှုပ်ရှားစေပြီး ကောင်းကင်တွင် မီးလျှံလေဆင်နှာမောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်နှင့် နဝမအကြီးအကဲတို့ မျက်နှာထားများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်အဆင့် စွမ်းအားပင်။ အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းသည်ပင် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်ယင်စေသည်။ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

ယွမ်မန်လီသည် ဆံဖြူအဘိုးအိုကို ကြည့်သည်။ မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်နေ၏။

“မင်း ငါ့ကို တားဆီးချင်တယ် ထင်တယ်။ ဒါဆိုရင် မင်းမှာ ဒီစွမ်းရည် ရှိမရှိ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

“အရမ်း မာနကြီးတာပဲ။ မင်း ဘာကို ရင်ဆိုင်နေရတာလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူး ထင်တယ်”

ဆံဖြူအဘိုးအို ရှိနေသဖြင့် ဆွန်ယင်ယန်သည် လုံးဝ မကြောက်တော့ချေ။ ယွမ်မန်လီကို အေးစက်သော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်သည်။

“ဟားဟား... ဒီအဘိုးကြီးက လောကမှာ အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူး။ ဒီတော့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကတောင် အဘိုးကြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ထားပါတော့။ ဒီအဘိုးကြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့တာ ဒီရက်ပိုင်း အောင်မြင်မှု ရခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်မယ်”

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ ယွမ်မန်လီကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

“ဥက္ကာခဲ ပိုင်းဖြတ် မီးတောက်...”

စကားပြောနေစဉ် ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပသော မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ သုံးပေအကွာတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

မီးလျှံများသည် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်သည်။ ကောင်းကင်ကိုပင် မီးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲစေသည်။

“သွား...”

ဆံဖြူအဘိုးအို လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။ တောက်ပသော မီးလျှံသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တောင်ကြီးပမာ မီးလျှံဓားစွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ကလစ်... ကလစ်... ကလစ်...”

လွှမ်းမိုးသော မီးလျှံစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ မည်သည့်အရာကမျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။ ဆယ်မိုင်အကွာအဝေးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယွမ်မန်လီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ဒါဆို ငါလည်း မင်းနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်မယ်”

ယွမ်မန်လီ၏ လေသံ တည်ငြိမ်နေသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြာရောင် မီးလျှံနှစ်လုံး တောက်ပလာသည်။

မီးလျှံများသည် သန့်စင်ပြီး စုစည်းနေသည်။ အတွင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

“ဝီ...”

ချက်ချင်း ကျယ်လောင်သော ဖီးနစ်ငှက်၏ ဟစ်အော်သံသည် ကောင်းကင်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။

ယွမ်မန်လီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လေဟာနယ်မှ အပြာရောင် ဖီးနစ်သိုင်းဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အပြာရောင်မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသည်။ လျှပ်စီးများ ရောနှောနေသည်။ ကြယ်ဆယ်လုံး တောက်ပနေသည်။ ရှေးဟောင်းဆန်သည့် ကျယ်ပြန့်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ဆူပွက်သွားသည်။ ဖီးနစ်သိုင်းဝိညာဉ် အတောင်ပံတစ်ချက် ခတ်လိုက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် အရည်ပျော်သည့် လက္ခဏာများ ရှိလာသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး‌နောက် ယွမ်မန်လီသည် လက်ဖဝါးကို လေဟာနယ်တွင် တစ်ချက် ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အပြာရောင် မီးလျှံအလင်း ပျံ့နှံ့လာပြီးနောက် အလွန် စုစည်းထားသော အပြာရောင် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အတောင်ပံ ခတ်ကာ ဟစ်အော် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖန်း... ဖန်း... ဖန်း... ဖန်း... ဖန်း...”

မီးလျှံ ဖီးနစ်ငှက်နှင့် လွှမ်းမိုးသော မီးလျှံစွမ်းအင် ထိတွေ့သည်နှင့် ကောင်းကင်သည် အလွှာလိုက် လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထို့နောက် မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

မီးလျှံ ဖီးနစ်ငှက်၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လွှမ်းမိုးသော မီးလျှံစွမ်းအင်သည် သံရည်ကဲ့သို့ အရည်ပျော်စပြုလာသည်။

“မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်း ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူ မဟုတ်လား”

ယခုတင်က မာနကြီးခဲ့သော ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် ထိတ်လန့်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြယ်ရှစ်ပွင့် ပါသော မီးလျှံဥက္ကာခဲတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်ကာ သူ၏ ရှေ့တွင် ဖန်ခွက်ကဲ့သို့ မီးလျှံဒိုင်းတစ်ခုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

“မီးလျှံကျောက် ရွှေအလင်း အကာအရံ”

“ဘုန်း...”

မီးလျှံဒိုင်း စုစည်းသည့် ခဏတွင် အပြာရောင် ဖီးနစ်ငှက်သည် ဆံဖြူအဘိုးအို၏ မီးလျှံစွမ်းအင်ကို စတင်လောင်ကျွမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။

“ကလစ်...”

မီးလျှံဒိုင်းသည် အပြာရောင်မီးလျှံ၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တွန့်လိမ်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်လာကာ ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုအင်အားသည် ဆံဖြူအဘိုးအိုကို မီတာ ထောင်ချီအထိ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာစေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးရာတစ်စပင် ရှိနေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မီးလျှံကျောက် ရွှေအလင်း ဒိုင်းတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူး”

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် မယုံကြည်နိုင်စွာပင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်သည် ပိုမို သန်မာနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ချီစွမ်းအင်တွင် ပါဝင်သော မီးစွမ်းအင်သည် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိသည်။ သူ့ကို အင်အားအားလုံးကို မထုတ်ဖော်စေနိုင်ချေ။ လျှို့ဝှက်သော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

“ဒီနေ့ ကိစ္စကို ငါ မှတ်ထားတယ်။ သွားမယ်...”

ဤနေရာ၌ ဆက်နေလျှင် အကျိုးမရှိမှန်း သိသည်။ ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ဆွန်ယင်ယန်နှင့် ရမ်ကွေ့ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ ရက်စက်သော စကားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

“လာချင်တိုင်းလာပြီး ပြန်ချင်တိုင်း ပြန်သွားလို့ ရမယ်တဲ့လား... ပစ္စည်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပါဦး”

ယွမ်မန်လီ၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖီးနစ်သိုင်းဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများ မီးလျှံအလင်း တောက်ပလာပြီးနောက် အတောင်ပံ ခတ်လိုက်သည်။

“ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်...”

အလွန် စုစည်းထားသော မီးလျှံစွမ်းအင်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျံသန်းထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်တွင် အံ့မခန်းသော မီးလျှံမျဉ်းများ ဆွဲယူလိုက်သည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

“ရှစ်... ရှစ်...”

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် အစွမ်းကုန် ခုခံခဲ့သည်။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ မီးလျှံမျဉ်းများသည် အလွန် များလွန်းသည်။ ရှေ့ကို ကာကွယ်လျှင် နောက်ကို မကာကွယ်နိုင်တော့ချေ။

မီးလျှံမျဉ်းနှစ်ခုသည် ကာကွယ်မှုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

တစ်ကြောင်းသည် ရမ်ကွေ့၏ လက်ဝဲလက်ကို တိုက်ရိုက် မီးကျွမ်းပြီး ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။ နောက်တစ်ကြောင်းသည် ဆွန်ယင်ယန်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်သွားရာ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်း မီးလောင်သွားသည်။

“အား... အား...”

လူနှစ်ဦး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်ကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အခန်း (၃၈၉) ပြီးပါပြီ။