ရခဲလှသော သတင်း

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် လင်ရှီယွင်သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ ငေးငိုင်နေရင်း ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ခရီးစဉ် အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက် အမျိုးမျိုးကို ပြန်လည် တွေးတောနေမိလေသည်။

သူမ အမုန်းဆုံး လူရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အဖမ်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ အဲ့ဒီလူက ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရား စစ်သည်တော် တစ်ပါးလို ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူမ သတိလစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဆရာ့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ အမူအရာကိုတော့ သူမ စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရလေသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ချီတိုင်းပြည်မှာတုန်းက တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်လေ။

နောက်ပိုင်းမှာ သူမက ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေ လက်ချက်နဲ့ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြန်သည် အဲ့ဒီ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာလည်း အဲ့ဒီလူပဲ အကျပ်အတည်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြန်လေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဆရာ့ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ ကြောင်အသွားခဲ့တယ် ဆိုတာ လင်ရှီယွင် သေချာပေါက် ပြောနိုင်လေသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ဒီကျွန်းပေါ် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးလို့ပင်။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် လီငါးလီ ချောက်ကမ်းပါး တုန်းကလိုပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို လာကယ်လိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဖူးပေ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူက မဖြစ်နိုင်တဲ့ အချိန်မှာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ နေရာကို အမြဲတမ်း ရောက်လာနိုင်ခဲ့လေသည်။

'ဒီတစ်ခါ အပါအဝင်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို အသက် သုံးချောင်း မကဘူး လေးချောင်းတောင် အကြွေးတင်နေပြီ'

လင်ရှီယွင် တွေးတောနေရင်း ကျောက်စရစ်ခဲလေး တစ်လုံးကို ကောက်ပြီး ပင်လယ်ထဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်လေသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် လှိုင်းဂယက်တွေ ပြန့်ကားသွားတာကို ကြည့်ရင်း လင်ရှီယွင်က မေးစေ့ကို လက်နဲ့ ထောက်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီကျေးဇူးကြွေးကို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရမလဲ ဆိုတာ ငါ တကယ် မသိတော့ဘူး"

"မင်း ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း သတင်းတချို့ ရထားပြီလို့ ခုနစ်လေး ဆီက ကြားတယ်"

လင်ရှီယွင် သက်ပြင်းချလိုက်တုန်း အသံတစ်သံ သူမ နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် သူမ လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။

"ဆ... ဆရာ"

လန့်လွန်းလို့ ခုန်မိမတတ် ဖြစ်သွားပြီး လင်ရှီယွင် ခေါင်းလှည့်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါပါ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်က ပျံသန်းနေအိမ်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ညပါတီပွဲ ပြီးလောက်ပြီလို့ တွက်ဆကာ သတင်းအကြောင်း မေးဖို့ လင်ရှီယွင်ကို ရှာတွေ့မလား ဆိုပြီး ထွက်လာကြည့်တာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စနစ် ပြထားတဲ့ သုံးနှစ် အချိန်ကာလက တစ်နှစ်ပြည့်ဖို့တောင် မလိုတော့ပေ။

အဲ့ဒီ အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ ကိစ္စက အစီအစဉ်ထဲ အမြန် ထည့်ရတော့မည် မဟုတ်ရင် သစ်သားဝိညာဉ် သွေးကြော အဖြစ်အပျက်တုန်းကလို မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့ အင်အားစုမျိုးနဲ့ ထပ်ကြုံရရင် ပြဿနာကြီး သွားနိုင်လေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတဲ့ လင်ရှီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း သတင်းတချို့ ကျွန်မ စုဆောင်းမိထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဆရာ ပြောတဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အမျိုးအစား ဟုတ် မဟုတ် ကျွန်မ မသေချာသေးဘူး"

"လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"

"အဆိပ်ကောင် ဆိုတာက တားမြစ်ထားတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်နေတော့ ဆရာ ပြောတဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ကို ရှာဖွေတဲ့ နေရာမှာ အမှန်နဲ့ အမှား ခွဲခြားဖို့ ကျွန်မအတွက် ခက်ခဲခဲ့တယ် ယုံကြည်ရဆုံး သတင်း တစ်ခုကိုပဲ ရွေးပြီး ဆရာ့ကို ပြောပြနိုင်မှာ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ စကားကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်လေသည်။

အဆိပ်ကောင်တွေ အပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားနဲ့ ပတ်သက်ရင် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက ရှန့်တိုင်းပြည် လိုပဲ ပြတ်ပြတ်သားသား နှိမ်နင်းကြလေသည်။

ဒါကြောင့်လည်း ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ရှာဖွေရတဲ့ အခက်အခဲက တခြား အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ပေါင်းထားတာထက်တောင် ပိုခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် အစကတည်းက တွေးထားခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် လင်ရှီယွင်က ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် သတင်း ရထားပြီလို့ ခုနစ်လေး ဆီက ကြားလိုက်ရတော့ သူ တကယ် အံ့သြသွားခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခု ကြားရတာတော့ ဒါက အမှန် အမှား အတည်မပြုနိုင်သေးတဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မရှိတာထက်တော့ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။

သူမရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက မြေပုံလိပ် တစ်ခု ထုတ်ပြီး လင်ရှီယွင်က ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဇန်တိုင်းပြည် က မြေအောက် မှောင်ခိုဈေး တစ်ခုမှာ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့ သတင်း တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်ဖူးတယ် မြေပုံပေါ်မှာ တည်နေရာ အတိအကျ ကျွန်မ မှတ်သားထားတယ်"

'ဇန်တိုင်းပြည်...

မှောင်ခိုဈေး...'

ကုန်သွယ်ရေးမှာ အဖွံ့ဖြိုးဆုံးနဲ့ လူတွေ အရှုပ်ထွေးဆုံးလို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ ဇန်တိုင်းပြည် မှာ ဆိုတာ ကြားတော့ လင်ရှီယွင်ရဲ့ သတင်းက ယုံကြည်ရတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"မင်းက 'တစ်ကြိမ်' လို့ ပြောတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ" ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလေးလလောက်ကပါ"

"ပိုတိကျတဲ့ သတင်း ရှိသေးလား"

လင်ရှီယွင် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မကို သတင်းပေးတဲ့သူက ဇန်တိုင်းပြည် က မှောင်ခိုဈေး ကုန်သည်တွေ အများကြီးနဲ့ ရင်းနှီးသလို မှောင်ခိုဈေးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အစစ်အမှန် အင်အားစုတွေ အများကြီးကိုလည်း သိပါတယ် သူ ပြောတာက တစ်စုံတစ်ယောက်က မှောင်ခိုဈေးမှာ အနှစ်သာရ ပန်းပွင့် လို့ ခေါ်တဲ့ အရာတစ်ခု အကြောင်း စုံစမ်းဖူးတယ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ဖန်တီးဖို့ အသုံးပြုဖို့တဲ့"

'အနှစ်သာရ ပန်းပွင့်...' ကျန်းပေရန် သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခဏလောက် ရှာဖွေကြည့်ပေမယ့် ဒီနာမည်ကို တကယ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"တခြား ဘာရှိသေးလဲ"

"ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

လင်ရှီယွင် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ပြောတဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် က အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မက လူသိရှင်ကြား ရှာဖွေဖို့လည်း မဝံ့ရဲဘူး ဆိုတော့ ဒီသတင်း နည်းနည်းလေးပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာ"

"တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး မင်း တော်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ"

ကျန်းပေရန်က ဒီစကားကို ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်ရှီယွင်က ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း သတင်း တကယ် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

သူမ ပြောသလိုပဲ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် က တားမြစ်ထားတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်ရုံသာမက အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တာကြောင့် ရှာဖွေဖို့ လူအများကြီး အသုံးပြုလို့ မရနိုင်ပေ။

ရှာဖွေမှု အခက်အခဲက သိသာထင်ရှားလှသည်။

'ကြည့်ရတာ သူမ မြောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက်ကို ခရီးသွားပြီး မင်္ဂလာ ဂူဘုံတွေ လိုက်ရှာခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက အလကား မဟုတ်ဘူးပဲ

သူမက နယ်ပယ်ပေါင်းစုံက လူတွေ အများကြီးနဲ့ သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့တာပဲ' ပြီးတော့ ဒီလို အဆက်အသွယ်တွေက မကြာခဏ အလွန် အသုံးဝင်တတ်လေသည်။

ဆရာက သူမရဲ့ အခက်အခဲတွေကို နားလည်ပေးတာ မြင်တော့ လင်ရှီယွင်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမ နောက်ထပ် အရေးကြီး ကိစ္စ တစ်ခုကို သတိရလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ကျွန်မ ပြန်ရောက်ရင် ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး လျှို့ဝှက် ငှက်မွှေး ကို ရနိုင်တော့မှာပါ အဲ့ဒီကျရင် ဆရာ့ကို ဘယ်လို ပေးရမလဲ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် တစ်ထပ် ထုတ်လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်စက္ကူစွန် ဘယ်လို သုံးရမလဲ ဆိုတာ လင်ရှီယွင်ကို ပြောပြပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ရပြီ ဆိုရင် ငါ့ဆီ စာပို့လိုက်ပါ ငါ မင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ နေရာ ရှာလိုက်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကျွန်မ အမြန်ဆုံး လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဆရာနဲ့ ထပ်တွေ့ခွင့် ရတော့မယ် ဆိုတာ တွေးမိပြီး လင်ရှီယွင်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်လာကာ စောစောက ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခွဲခွာရတော့မယ့် ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဒါဆို အတည်ပဲနော် မင်းရဲ့ သတင်းကို ငါ စောင့်မျှော်နေမယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဆရာ ထွက်သွားတာ မြင်တော့ လင်ရှီယွင် နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားပေမယ့် မကြာခင် ပြန်တွေ့ရတော့မယ် ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ပြန်လည် တက်ကြွလာလေသည်။

'ငါ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း သတင်းတွေ ပိုရှာရမယ်

နောက်တစ်ခါကျရင် ဆရာ ငါ့ကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်လာအောင် လုပ်ရမယ်'

ပင်လယ်ကမ်းစပ်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားပြီး ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပျံသန်းနေအိမ်ဆီ အရင် ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင်ကို ပြောစရာတွေ ကျန်သေးပေမယ့် သူတို့က ဒီည အတောက်ပဆုံး ကြယ်ပွင့် နှစ်ပွင့် ဖြစ်နေတာမို့ လူတွေ ဝိုင်းရံထားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ပြောစရာ ရှိတာတွေက အလျင်မလိုဘူးလို့ တွေးမိပြီး ကျန်းပေရန် ပျံသန်းနေအိမ်ဆီ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်လာခဲ့လေသည်။

"ပေရန်လေး"

ပျံသန်းနေအိမ်ဆီ ပြန်ရောက်ပြီး သူ့အခန်းထဲ ဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ရှီဖုန်းလန် သူ့ဆီ ပြေးလာတာ ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ကိစ္စ ရှိတယ်"

"ပြော"

ရှီဖုန်းလန် စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ရှီယန်ရှီး လမ်းလျှောက်လာတာ သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ဒီ ရုတ်တရက် ဂုဏ်ပြုစကားက ကျန်းပေရန်ကို နည်းနည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဒီ လက်ရှိ ရှီမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်က မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ မှာ အနိုင်ရလို့ ဂုဏ်ပြုတာလား ပညာရှိ တိုကင် ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာလို့ ဂုဏ်ပြုတာလား ဆိုတာ သူ မသိပေ။

ဘာအတွက် ဂုဏ်ပြုတာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် မမေးနိုင်ခင် ရှီယန်ရှီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်"

ဒီတစ်ခါတော့ ရှီဖုန်းလန်က "ငါလည်း လိုက်လို့ ရမလား" လို့တောင် မမေးရဲတော့ပေ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက ဒီ အကြီးဆုံး ဦးလေးကို နည်းနည်း ကြောက်လို့ပါ ဒါကြောင့် ပေရန်လေး ပြန်ထွက်လာတာကို အပြင်မှာ စောင့်နေဖို့ပဲ ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

"ထိုင်ပါ"

အခန်းထဲ ဝင်ပြီးနောက် ရှီယန်ရှီးက သခင် ထိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ထိုင်ခုံ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရှီ"

ရှီယန်ရှီး ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ကျန်းပေရန် အနီးနားက ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း..."

ရှီယန်ရှီးက သူ့ကို ဘာကိစ္စ ပြောချင်တာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် တွေးနေတုန်း စည်းချက်ညီညီ လက်ခုပ်တီးသံ တစ်ခု မျက်နှာပြင် နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ပေရန် ဒီနေ့ ရောက်လာမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားပေမယ့် ဒီလောက် မြန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

လက်ခုပ်တီးသံနဲ့ စကားသံတွေနဲ့ အတူ ရှီဝေယီ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ကျန်းပေရန်ကို ပြုံးပြီး စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ပညာရှိကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ရှီဝေယီကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး ငါတို့က ခုကစပြီး မိသားစု ဖြစ်သွားကြပြီပဲ"

ရှီဝေယီက ပြောရင်း သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အလွန် လက်ရာမြောက်တဲ့ ထွင်းထုထားသော အနက်ရောင် တိုကင်ပြား တစ်ခု ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ ပညာရှိ တိုကင် ပဲ ဒီတိုကင်ပြားကို မြင်တာက ငါ့ကို မြင်တာနဲ့ အတူတူပဲ မင်းရဲ့ အနာဂတ် လုပ်ဆောင်မှုတွေမှာ အဆင်ပြေအောင် သုံးလို့ ရတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပညာရှိ"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်း ပညာရှိ တိုကင် ကို လက်ခံရယူလိုက်လေသည်။

'အင်း... ဒါဆို ဒါက ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိတာနဲ့ တူတာပေါ့'

ရှန့်တိုင်းပြည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ဆိုရင် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခုက သေချာပေါက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်လေသည်။

ရှီမျိုးနွယ်စုက ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ထိပ်တန်း ကျောထောက်နောက်ခံလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပေမယ့် အနက်ရောင်သူတော်စင် ရှီဟုန်ယွင် ရှိနေသရွေ့ ပြဿနာ အများစုကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သင့်လေသည်။

ဒါပေါ့ ရှန့်တိုင်းပြည်က အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေကို ထိပါးလာတဲ့အခါ ရှီမျိုးနွယ်စုက သူ့ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ အဖြစ် ဆက်ရှိနေမလား မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ဆိုတာတောင် ပြောရခက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။

လောလောဆယ်တော့ ဒီတိုကင်ပြားက ကျန်းပေရန်ကို သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်အောက်မှာ ကောင်းကောင်း ခိုလှုံနေရသလို ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှီဝေယီက အပေါ်ဘက်ကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်မနေသင့်ဘူး ဘိုးဘေးကြီးကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာ"

"အဲ့ဒါက သဘာဝကျပါတယ် ဒီဂျူနီယာက မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်ကို နှလုံးသားထဲကနေ လေးစားပါတယ်"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှီဝေယီက ရှီယန်ရှီး ဘေးနားက ထိုင်ခုံဆီ လျှောက်သွားပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ကို ငြိမ်သက်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ရှီယန်ရှီး စကားပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းပေရန် မင်းက ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ပေးသနားတဲ့ ပညာရှိ တိုကင် ရထားပြီး ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်ပေမယ့် စည်းမျဉ်းတွေက ဘာလဲ ဆိုတာ မင်း သိထားရဦးမယ်"

"ဒါပေါ့ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရှီရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံပါတယ်"

ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

ရှီယန်ရှီးက သူ့ဘေးနားက ရှီဝေယီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပြီး ရှီဝေယီ မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ့ဝတ်ရုံထဲက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ပြား ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ဆီ လျှောက်သွားကာ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါတွေက ငါ့ ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေပဲ မင်းဘာသာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်လို့ ရတယ်"

ကျန်းပေရန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ လက်ခံရယူလိုက်လေသည်။

ရှီဝေယီ သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြတာ မြင်ပြီးနောက် သူက ကျောက်စိမ်းပြားဆီက ပေးပို့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို သူ့စိတ်နဲ့ စတင် အာရုံခံစားလိုက်လေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားက သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့ပုံက စာသားရော ဝိညာဉ်အာရုံပါ ပါဝင်တာကြောင့် အရမ်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

ကျန်းပေရန်က ရှီမျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေကို ကြည့်ရှုနေတုန်း ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အသံ တစ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"မိဘရိုသေခြင်းနဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမ ဝတ္တရားကို လေးစားပါ လူ့ဆက်ဆံရေးတွေထဲမှာ မိဘရိုသေခြင်းက ပထမ ဖြစ်တယ် မျိုးဆက်သစ်တွေက မိဘတွေကို ရိုသေရမယ် အကြီးအကဲတွေကို လေးစားရမယ် ပြီးတော့ လူငယ်နဲ့ လူကြီး ကြားက အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ် ကြီးမြတ်တဲ့ မူဝါဒတွေကို မဆန့်ကျင်ရဘူး ညီအစ်ကိုတွေ ဆိုတာ တစ်ခုတည်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားတာနဲ့ တူတယ် အရင်းအမြစ် တူညီကြတယ် သူတို့ အချင်းချင်း ဖေးမကူညီပြီး သဟဇာတ ဖြစ်အောင် နေထိုင်သင့်တယ်..."

...

'ဒီ ရှီမျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေက... မမျှော်လင့်ဘဲ ရိုးရှင်းနေပါလား'

သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ မိဘရိုသေခြင်းက မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ အတန်ဖိုးထားဆုံး အရည်အသွေး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေက သူတို့ ကြိုးစားပမ်းစား တည်ဆောက်ထားတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မလိုလားကြပေ။

ကျန်းပေရန် ထင်ထားတာက ရှီမျိုးနွယ်စုလို ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစု တစ်ခုရဲ့ မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေက သေးငယ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ကွဲပြားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် သမားရိုးကျ ဆန်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ဆက်လက် နားထောင်ကြည့်တော့ သစ္စာရှိမှုနဲ့ ယုံကြည်မှုကို အလေးပေးတာ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစေတာ၊ သင့်လျော်တဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေကို အာရုံစိုက်တာ စတာတွေ အားလုံးက ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပြီး ဟန်ဆောင်မှု မရှိဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိစေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ အချက် တစ်ချက်ကတော့ ပဉ္စမမြောက် မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းကနေ စပြီး နောက်ထပ် စည်းမျဉ်း အနည်းငယ်က ဆက်ခံခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ ကျန်းပေရန် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

အဲ့ဒါတွေက အသီးသီး လက်ထပ်ခြင်းကို တန်ဖိုးထားဖို့၊ အမွေခံတွေ သတ်မှတ်ဖို့၊ မိသားစု မျိုးဆက်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းဖို့၊ နဲ့ အကိုင်းအခက် မိသားစုတွေကို လက်ခံဖို့...

စည်းမျဉ်း လေးခုတိတိ အားလုံးက လက်ထပ်ဖို့ တိုက်တွန်းခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေကြလေသည်။

'သူတို့ စိတ်ပူနေကြတယ် သူတို့ စိတ်ပူနေကြတယ်'

ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကနေ မိသားစု မျိုးဆက် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းခြင်း အပေါ် သူတို့ရဲ့ အလေးပေးမှုကို ကျန်းပေရန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားမိလေသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ အသုံးမဝင်ပါဘူး။

မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ကျဆင်းမှုနဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ထွန်းကားမှုက ဖြစ်ပြီးသား နိဂုံးချုပ်ချက်တွေ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ ကလေး ဘယ်နှယောက်ပဲ မွေးမွေး အသုံးမဝင်ပေ။

မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်း အားလုံးကို ဖတ်ပြီးနောက် ပြီးသွားပြီလို့ ကျန်းပေရန် ထင်လိုက်တုန်း ဆံပင်ဖြူပေမယ့် ခွန်အားနဲ့ စိတ်ဓာတ် အပြည့်ရှိတဲ့ အဖိုးအို တစ်ယောက် သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

ဒါက ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ခု ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိပေမယ့် ဒီအဖိုးအိုက သူ့ရှေ့မှာ တကယ် ရပ်နေသလို ခံစားရပြီး သူ့ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ဖိအားကိုတောင် ခံစားမိလေသည်။

ခဏအကြာမှာ အဖိုးအိုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပစ္စုပ္ပန်ကို နားလည်ဖို့ အတိတ်ကို ကြည့်ရမယ် အတိတ် မရှိရင် ပစ္စုပ္ပန် ဆိုတာ မရှိနိုင်လို့ပဲ"

"အချိန်တွေ ပြောင်းလဲပေမယ့် လူတွေက လမ်းဟောင်း အတိုင်းပဲ အမြဲ လျှောက်ကြတယ်"

စာကြောင်း နှစ်ကြောင်းတည်း ဖြစ်ပေမယ့် ကမ္ဘာလောကရဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက် အကြောင်း ပြောလိုက်သလို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ခဏ နားပြီးနောက် အဖိုးအို ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ အချက် တစ်ချက်ကို မှတ်သားထားရမယ် ကမ္ဘာလောကရဲ့ အမှန်တရားက ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ် အခွင့်အရေး ရရင် လမ်းဟောင်း အတိုင်း မလျှောက်ဖို့ သတိရပါ ဒါမှသာ မျိုးနွယ်စု ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

'ကမ္ဘာလောကရဲ့ အမှန်တရားက ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်...'

ဒီစာကြောင်းက ကျန်းပေရန်ကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူ ဧကရာဇ် ဖြစ်တုန်းက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မွေးဖွားခြင်း၊ မျိုးနွယ်စုတွေ ဘယ်လို ကျဆင်းသွားလဲ၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းတွေ ဘယ်လို ထွန်းကားလာလဲ ဆိုတာတွေကို စာအုပ်တွေနဲ့ မှတ်တမ်းတွေ အမျိုးမျိုးကနေ လေ့လာခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီစာအုပ်တွေထဲက မှတ်တမ်းတွေက မကြာခဏ အလွန် ဝေဝါးနေပြီး တစ်ခုခု လိုနေသလို အမြဲ ခံစားရလေသည်။

ကျန်းပေရန်က အစတုန်းက ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ဒီလို စာအုပ်တွေ ရှားပါးလို့လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စု ဆီ ရောက်လာပြီးနောက် ဒီက စာအုပ်တွေကလည်း ရှေးဟောင်း ကိစ္စတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှားပါးကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ပြီးတော့ ဒီ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ခရီးစဉ် အတွင်းမှာ မေးခွန်း နှစ်ခုက ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ စွဲမြဲနေခဲ့လေသည်။

တစ်ခုက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တွေ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ၊ ပြီးတော့ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး က အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေ ကြီးစိုးတဲ့ နေရာ ဘာလို့ ဖြစ်လာတာလဲ။

ဒုတိယ တစ်ခုက သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ပထမ မျိုးဆက် နိုးထလာသူတွေက... တကယ်ပဲ ပထမ မျိုးဆက် ဟုတ်ရဲ့လား။

ဟို နန်းတော်ထဲ ဝင်လိုက်ကတည်းက ဒီ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းက သူ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုရှည်လျားနိုင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် အမြဲ ခံစားခဲ့ရသည်၊ ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကာလ တစ်ခု ပျောက်ဆုံးသွားလို့ ကွာဟချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါတွေ အားလုံးက မူလက ကျန်းပေရန်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ သက်သက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီအဖိုးအို ပြောတာ ကြားပြီးနောက် သူ့စကားတွေထဲက နက်ရှိုင်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ အထူး နားလည်နိုင်သလို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရှေးခေတ်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်စု လုံးဝ မျိုးသုဉ်းသွားစေတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုခု တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အတိတ်တုန်းကလိုပဲ ဒီလို ကိစ္စမျိုး ထပ်ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အရမ်း များလေသည်။

ပြီးတော့ ဒါကို တားဆီးဖို့ သော့ချက်က သမိုင်းရဲ့ အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖို့ပါပဲ။

"ပေရန် ပေရန်"

ကျန်းပေရန် အတွေးလွန်နေတုန်း ခေါ်သံ နှစ်ချက်က သူ့ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာဆီ ပြန်ရောက်လာစေခဲ့လေသည်။

ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာတာ မြင်တော့ ရှီဝေယီက သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ငါ မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖတ်တုန်းက မင်းလောက် အလေးအနက် မထားခဲ့ဘူး မင်းက ငါ့ထက်တောင် ရှီမျိုးနွယ်စုဝင် ပိုဆန်နေသလိုပဲ"

ရှီဝေယီရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် အဖိုးအိုရဲ့ တိုတောင်းတဲ့ စာကြောင်း အနည်းငယ်ကနေ သူ ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး နားလည်ခဲ့ရတာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် တွေးတောမိလေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အဲ့ဒီလို တွေးဖို့ လမ်းညွှန်ပေးနေသလိုမျိုးပင်……

'အဲ့ဒီ အကြီးအကဲရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ကြောင့်လား'

အဲ့ဒီ အကြီးအကဲရဲ့ အထောက်အထားကို စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး သူက သေချာပေါက် ရှီမျိုးနွယ်စု တည်ထောင်သူ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အလွန် စွမ်းအားကြီးမားခဲ့မှာ သေချာလေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လက်ကျန် ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စွန်းတစ်စတောင်မှ မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားမှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှီဝေယီရဲ့ စကားတွေ အရ ဆိုရင် လူတိုင်းက အကြီးအကဲရဲ့ နောက်ဆုံး စာကြောင်း အနည်းငယ်ကို ဒီလောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ကြမှာ မဟုတ်ပုံ ရလေသည်။

'ဟူး စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်နေမှတော့ ဘာလို့ ပဟေဠိဆရာ လုပ်နေရတာလဲ ငါ ပြောပြီးပြီလေ ပဟေဠိဆရာတွေ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ကနေ ထွက်သွားကြစမ်း"