ရှစ်ဂျို လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင်

ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ရှီကျာမုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီး သူ့အိမ်ထဲ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ရှီကျာမုလည်း ဒါကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် တဲအိမ်လေးထဲ ဝင်သွားတဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေ နောက် လိုက်ပါသွားလိုက်လေသည်။

လက်ဖက်ရည် စားပွဲနား လျှောက်သွားပြီး ဒီနေ့ ဘယ်လက်ဖက်ခြောက် ခတ်ရမလဲ ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေတုန်း ရှီကျာမုက သူမရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အဝိုင်းပုံစံ နှင်းခဲတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ဆေးပင် တစ်ပင် ထုတ်လိုက်တာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ရော့ ဒါက ချန်ပီယံ ဖြစ်တဲ့ ဆုလက်ဆောင် ရှစ်ဂျိုလျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် ပဲ"

ဒီမတိုင်ခင်က ရှီကျာမု အနေနဲ့ သူမရဲ့ မူလ တောင်းဆိုမှု အတိုင်း ရှီဝေယီ ကတိပေးထားတဲ့ ပျံလွှား လျှို့ဝှက်ပုလဲ ကိုပဲ ယူသင့်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် တွေးထားခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ လူတွေ ဆိုတာ စည်းရုံး သိမ်းသွင်းခံရတဲ့ သဘာဝကနေ ဘယ်တော့မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါဘူး။

ရှစ်ချို လျှို့ဝှက်ရေခဲမြက်ပင်ကို မြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ပျံလွှားလျှို့ဝှက်ပုလဲ အကြောင်း ကျန်းပေရန် စိတ်နောက်ဘက် ပို့ထားလိုက်လေသည်။

ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေ အိပ်မက်မက်တဲ့ အဆင့်မြင့် ရတနာ တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် ဆိုတာက နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ အလွန် အဖြစ်များတဲ့ ဆေးပင် တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက် ဆေးပင်တွေရဲ့ အာနိသင်ကို မျှခြေ ဖြစ်စေဖို့ အရန် ပါဝင်ပစ္စည်း အဖြစ် အသုံးပြုကြလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်ဆေးပင်မဆို အရည်အသွေးနဲ့ သက်တမ်း အပေါ် မူတည်ပြီး ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင် ကွဲပြားကြတယ် အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် မှာ ပိုသိသာလေသည်။

ဂျို တစ်ချောင်း တိုးလာတိုင်း လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် ရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်က သိသိသာသာ တိုးလာလေသည်။

ပဉ္စမမြောက် ဂျို ပေါ်လာတဲ့အခါ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ဆက်သွားရင် ခုနစ်ဂျို ဆိုတာ အဆင့်မြင့် ဆေးပင် အဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရနေပြီ။

ဒီ ရှစ်ဂျို လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် ကတော့...

ကျန်းပေရန်တောင် ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာပဲ ကြားဖူးလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီ အရ ဒီ ရှစ်ချိုလျှို့ဝှက်ရေခဲ မြက်ပင် က ဖော်စပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလေသည်။

သူ့ရည်ရွယ်ချက်က အဂ္ဂိရတ် ပညာ အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲတာကို ကာကွယ်ဖို့ ဖြစ်လေသည်။

ဆိုရိုးစကား အတိုင်း ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲမှာ မကြောက်တဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်က အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်ကောင်း မဟုတ်ပါဘူး။

အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဆေးအိုး တစ်ခါမှ မပေါက်ကွဲဖူးဘူး ဆိုရင် သူများကို နှုတ်ဆက်ဖို့တောင် ရှက်စရာ ကောင်းနေလိမ့်မည်။

ဆေးအိုးတွေ ဘာလို့ ပေါက်ကွဲလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ရိုးရှင်းပါသည်။

ဝိညာဉ် ဆေးပင်က သက်တမ်း ရင့်လေလေ သူ့ရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုကြွယ်ဝလေလေ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ပိုပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ကာ တည်ငြိမ်လေလေ ဖြစ်လေသည်။

သူ ခံနိုင်ရည် ရှိတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကန့်အသတ်က ပိုမြင့်မားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် အတွက် မြင့်မားတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကန့်အသတ် ဆိုတာက အသွားနှစ်ဖက်ပါတဲ့ ဓားသွား လိုပါပဲ။

ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်တတ်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်လေသည်။

ဆေးပင်ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းက သူ သယ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကန့်အသတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးပေမယ့် ဒီ အလားအလာ တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ပေ။

ဒါက ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူ တစ်ယောက် ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးရဲ့ အလားအလာကို မခန့်မှန်းနိုင်တာထက် ပိုဆိုးလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆေးပင် တစ်ပင်ကို အဂ္ဂိရတ် ဆေးအိုးထဲ ထည့်ပြီး မီးနဲ့ သန့်စင်လိုက်မှသာ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် အလားအလာ တန်ဖိုးကို သိနိုင်လို့ပင်။

တချို့ဆို သန့်စင်နေစဉ် အတွင်းမှာ အတက်အကျ ရှိတတ်လေသည်။

ဒါကြောင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က မသန့်စင်ခင် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းဖို့ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ အားကိုးရလေသည်။

အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က အကန့်အသတ်ကို မှားယွင်း ဆုံးဖြတ်မိလိုက်ရင် လျှော့တွက်မိတာ ဆိုရင် ရလာတဲ့ ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်က အများကြီး လျော့ကျသွားမယ် ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ထုတ်လုပ်လို့ ရသေးသည်။

ဒါပေမဲ့ ပိုတွက်မိရင်တော့ ဝိညာဉ် သွင်းတာနဲ့ ပြောင်းလဲတာ လုပ်နေစဉ် အတွင်းမှာ ပိုလျှံနေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဆေးရည်ကို ပေါက်ကွဲစေလိမ့်မည်။

အဲ့ဒီလို ပေါက်ကွဲမှုက ကံကောင်းရင် အဂ္ဂိရတ် ဆေးအိုးရဲ့ အဖုံး လွင့်ထွက်သွားရုံလောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကံဆိုးရင် ဆေးအိုး တစ်လုံးလုံး ကွဲကြေသွားနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် နိမ့်တဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေ အတွက် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဆေးအိုး ကိုးလုံး ထဲက တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျန်းပေရန် အတွက် ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲတာက လုံးဝ လက်မခံနိုင်စရာ ကိစ္စပင်။

အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့ အခါ အဲ့ဒီ ဆေးပင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားတယ် ဆိုတာ သိထားရမည်။

ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ခဲ့ရင် ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုး လို နတ်ဘုရား ဆေးအိုးတောင် ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မည်။

ကျန်းပေရန်က ဒီလို နတ်ဘုရား ဆေးအိုးမျိုး ရှာတွေ့ဖို့ အများကြီး ဒုက္ခခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်ပျက်တာကို သေချာပေါက် ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးစေလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့ အခါ ဆေးပင်တွေရဲ့ အကန့်အသတ်ကို လျှော့တွက်မိရင် ရလာတဲ့ ဆေးလုံးတွေရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်က ကွာခြားချက် ကြီးမားနိုင်ပြီး အရည်အသွေး မြင့်လေ ပိုမှန်ကန်လေ ဖြစ်လို့ပင်။

ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ပေါ်မှာ ကျန်းပေရန် ရရှိခဲ့တဲ့ ဆေးပင်တွေ အားလုံးက ဆေးဘက်ဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အနည်းငယ်လောက် ထည့်ပြီး ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲတာက ကလေးကစားစရာ လို ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းပေရန်က ဒီလို အဆင့်မြင့် ဆေးပင်တွေကို သုံးပြီး အရည်အသွေး ညံ့တဲ့ ထုတ်ကုန်တွေ ဖန်တီးတာကို လက်မခံနိုင်တာကြောင့် ဆေးအိုး စမလား မစဘူးလား ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံး ရုန်းကန်နေခဲ့ရလေသည်။

သူ အိပ်ချင်နေတုန်း ခေါင်းအုံး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။

သူ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူနေတုန်း ရှိသေးတယ် ရှီမိသားစုက ဒီလို လက်ဆောင်ကြီး ပေးလာခဲ့လေသည်။

ရှစ်ဂျိုလျှို့ဝှက်ရေခဲမြက်ပင် ကို အဂ္ဂိရတ် ဆေးအိုးထဲ ထည့်ထားသရွေ့ ဆေးရည် ပေါက်ကွဲတော့မယ် ဆိုရင် သူ့ရဲ့ မူလ ပါဝင်ပစ္စည်းကို မထိခိုက်စေဘဲ ချက်ချင်း အေးသွားစေလိမ့်မည်။

ဒါက ရှစ်ချို လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် က ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲတာကို ကာကွယ်ပေးရုံသာမက အဆုံးမရှိ စမ်းသပ်ခွင့်တွေ ပေးစွမ်းတာနဲ့ ညီမျှလေသည်။

ဒါက အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် အတွက် တကယ့်ကို ထိပ်တန်း ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။

'သူတို့ ငါ့ကို သူတို့ လူတစ်ယောက်လို တကယ် ဆက်ဆံပြီး အများကြီး သုံးစွဲနေကြတာပဲ...'

ကျန်းပေရန် အရင်က တွေးထားသလိုပါပဲ ရှီကျာမုက ချန်ပီယံ ဆုလက်ဆောင် ရပြီးတာနဲ့ သူ့ဆီ သေချာပေါက် ပေးမယ် ဆိုတာ ရှီမိသားစု အထက်လူကြီးတွေ ကောင်းကောင်း သိကြလေသည် ဒါကြောင့် ရှီကျာမု အတွက် ဆုလက်ဆောင်က အဓိကအားဖြင့် သူ့အတွက် ဖြစ်လေသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူတို့က ဆုလက်ဆောင် အဖြစ် ရှစ်ဂျို လျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် လို ထိပ်တန်း ရတနာ တစ်ခု ထုတ်ပေးခဲ့လေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့လေသည်။

ရှစ်ဂျို လျှို့ဝှက်ရေခဲမြက်ပင် ကို ယူပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စဉ်းစားပေးတတ်လိုက်တာ"

သူမရဲ့ ဘိုးလေးဆီက ဒီလို နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာထားမျိုး မြင်ရခဲတာကြောင့် ရှီကျာမု တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် စားပွဲ တစ်ဖက်မှာ ဝင်ထိုင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ သံရဟန္တာ လက်ဖက်ရည် သောက်ချင်တယ်"

"ကောင်းပြီ လက်ဖက်ခြောက်တွေ ဒီမှာ ရှိတယ် မင်းဘာသာ ဖျော်သောက်လိုက် ငါ အပြင် ခဏ ထွက်ရဦးမယ်"

ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက သံရဟန္တာ လက်ဖက်ခြောက်တွေကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ကာ တဲအိမ်ထဲကနေ တန်းထွက်သွားလေသည်။

"ဟာ"

လက်ဖက်ရည် စားပွဲမှာ ထိုင်ပြီး ရှားပါးစွာ သခင်မကြီး လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ ရှီကျာမု ကြောင်သွားလေသည်။

ခဏတာ သူမရဲ့ ဦးလေး တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ သူမ ထင်ခဲ့တာ။

ကြည့်ရတာ သူမ သိပ် ရိုးအနေတုန်းပဲ။

တဲအိမ်ထဲက ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အတွင်းမြို့တော်ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။

ဒီတစ်ခါ ဒီလို လက်ဆောင်ကြီး ရထားတာ ဆိုတော့ သူ သွားပြီး ကောင်းကောင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရပေမည်။

ပြီးတော့ ဒီရက်ပိုင်း သူ့ကို လာရှာနေကြတယ်လို့ ရှီဖုန်းလန် ပြောတဲ့ လူတွေ အားလုံးဆီလည်း သူ သွားလည်ပတ်ရမည်။

ပထမဆုံး မှတ်တိုင် အနေနဲ့ ကျန်းပေရန် ပညာရှိ အိမ်တော်ဆီ သွားလိုက်လေသည်။

မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ ကို ရှီဝေယီ စီစဉ်တာ ဖြစ်လို့ ဆုလက်ဆောင်က သေချာပေါက် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်မှာမို့ သဘာဝကျကျ သူက ပထမဆုံး ကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူ ဖြစ်လေသည်။

အကြောင်းကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှီဝေယီနဲ့ အမြန် တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့လေသည်။

"ပညာရှိကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

အခန်းထဲ ဝင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

မြေပုံ တစ်ခုကို ကြည့်နေတဲ့ ရှီဝေယီ ခေါင်းလှည့်လာပြီး သူ့ရဲ့ နာမည်ကြီး အပြုံးကို ထုတ်ပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မင်း ပြန်ရောက်လာပြီပဲ ဘိုးဘေးကြီးက မင်းကို ကျွန်းပေါ်မှာ ဆက်ထားထားတာလား"

"ပညာရှိက ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်"

"ဘိုးဘေးကြီးက မင်းကို တကယ် ပိုပိုပြီး တန်ဖိုးထားလာတာပဲ" ရှီဝေယီ ပြောပြီးနောက် ဖိတ်ခေါ်တဲ့ လက်ဟန် ပြုလိုက်လေသည်။

"ထိုင်ပါဦး"

ထိုင်ပြီးနောက် ရှီဝေယီက တိုကင်ပြား တစ်ခု ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ဆီ ပစ်ပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းအတွက် တောင်ဘက် ဝင်းထဲမှာ အိမ်တော် တစ်လုံး ရွေးထားပေးတယ် သွားကြည့်လိုက်ပါ မင်း ကြိုက်ရင် အဲ့ဒီမှာ နေလို့ ရတယ် မကြိုက်ရင် နောက်တစ်လုံး ရှာပေးခိုင်းလိုက်မယ်"

တိုကင်ပြားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် အံ့သြစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အိမ်တော် ဟုတ်လား"

"ဒါပေါ့ မင်းက ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ ပညာရှိ တိုကင် ပိုင်ရှင်ပဲလေ ကိုယ်ပိုင် အိမ်တော် ထူထောင်တာက အခြေခံ အကျဆုံး လိုအပ်ချက်ပဲ ဒါ့အပြင် တခြားသူတွေ မင်းဆီ လာလည်ဖို့ နေရာ ရှိရမယ် မဟုတ်လား"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန်က တိုကင်ပြားကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ရှီဝေယီ ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပညာရှိရဲ့ ကြင်နာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပန်းချိုင့်ဝှမ်း မှာ နေရတာ အသားကျနေပြီမို့ လောလောဆယ် မပြောင်းချင်သေးပါဘူး"

ကျန်းပေရန်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်ခံရတာ ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့ပေ။

အိမ်တော် ထူထောင်တာက သူနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဒါက အင်ထရိုဗက် တစ်ယောက်ကို သံတမန် လုပ်ခိုင်းသလိုပါပဲ။

ရယ်စရာကြီး။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဖြေကို ကြိုခန့်မှန်းထားသလို ရှီဝေယီ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ငါက လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အတိုင်း လုပ်တာပါ သွားတာ မသွားတာက မင်းကိစ္စပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အသိပေးပြီးပြီ" ပြောပြီးနောက် ရှီဝေယီ သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အားတစ်ချက်နဲ့ စားပွဲပေါ်က ကျန်းပေရန် ထားခဲ့တဲ့ တိုကင်ပြားကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

"နားလည်ပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပညာရှိ"

တိုကင်ပြားကို သိမ်းလိုက်ပြီး ရှီဝေယီ စားပွဲကို ခေါက်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ် မင်း ဒီတစ်ခါ လာတာ ဟို ရှစ်ဂျိုလျှို့ဝှက်ရေခဲ မြက်ပင် အတွက်မလား"

ရှီဝေယီ ဘယ်လောက် တည့်တိုး ပြောလဲ ဆိုတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ဖုံးကွယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူ တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီ ရှစ်ဂျို လျှို့ဝှက်ရေခဲမြက်ပင် က ကျွန်တော့် အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ပြုပါတယ် ဒါကြောင့် လက်ခံရရှိတာနဲ့ ချက်ချင်း လာကျေးဇူးတင်တာပါ"

"ဟားဟားဟား ဒီ ရှစ်ဂျိုလျှို့ဝှက် ရေခဲ မြက်ပင် က အလကား ပေးတာ မဟုတ်ဘူး ငါ့အဖေက မကြာခင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မယ် ငါ သူ့ကို မိဘရိုသေကြောင်း ပြသဖို့ ဘဝခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ဆေးလုံး ဆက်သချင်တယ် ပေရန် ငါ့ကို တစ်လုံးလောက် ကူညီ ဖော်စပ်ပေးနိုင်မလား"

[ရွေးချယ်မှု ၁ - "ကျွန်တော့် အရည်အချင်းက အကန့်အသတ် ရှိပါတယ် ပညာရှိကို အကူအညီ မပေးနိုင်မှာ ကြောက်ပါတယ်" ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ရွှေရောင် အလင်းတန်း မန္တန် လက်စွဲ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ ပညာရှိ ဒီကိစ္စ ကျွန်တော့်ကို ထားလိုက်ပါ" ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

'ဟင်'

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြသွားလေသည်။

'ဒါဆို ငါ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့'

လက်ရှိမှာ ကျန်းပေရန်က လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံ မှာ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် နှစ်ခု ပြသထားလေသည်။ တစ်ခုက ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက အစီအရင် ဖြစ်လေသည်။

အဂ္ဂိရတ် ပညာ နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့... ကျန်းပေရန်က နည်းနည်းပဲ သိတယ်လို့ အမြဲ ပြောခဲ့တာ။

ရှီဝေယီ စကားပြောတုန်းက သူ့ရဲ့ ဒီစမ်းသပ်မှုကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေတုန်း စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေ ပေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

'ရှီဝေယီက ငါ အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာ အရမ်း တော်မှန်း သိသွားပြီလား'

'မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး...'

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ကို မသွားခင် ကျန်းပေရန်က ဆေးပင်တွေ အများကြီး ယူလာခဲ့တာကိုး။

အဆင့်မြင့်တွေ မဟုတ်ပေမယ့် သူ အဂ္ဂိရတ် ပညာ တတ်မှန်း ခန့်မှန်းလို့ ရလေသည်။

မဟုတ်ရင် ဘာလို့ အဲ့ဒီ ဆေးပင်တွေ အကုန် ယူလာမှာလဲ။ အစိမ်းလိုက် စားဖို့လား။

ထို့အပြင် ရှီကျာမု ချန်ပီယံ ဆုလက်ဆောင် သွားတောင်းတုန်းက သူမ တောင်းဆိုမှုက အဆင့်မြင့် ဆေးပင်တွေ ဖြစ်နေလေသည်...

'ဒါက ငါ အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာ အရမ်း တော်တယ် ဆိုတာ ရှီဝေယီ ကို အရိပ်အမြွက် ပြနေသလို ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲ ဒါ အထင်လွဲမှုပဲ လုံးဝ အထင်လွဲမှုပဲ'

ဒါပေမဲ့ ဒီ စနစ် ရွေးချယ်မှုကို ကြည့်ရင် ဒီအထင်လွဲမှုကို ရှင်းလို့ မရနိုင်ဘူး ဆိုတာ သိသာနေလေသည်။

သူက ရှီဝေယီ နဲ့ ရှီမိသားစု အပေါ် စေတနာ ပြသနေပြီး သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတချို့ကို တက်ကြွစွာ ထုတ်ပြနေတယ်လို့ ရှီဝေယီ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသာ အခု ရုတ်တရက် ရန်လိုပြီး ငြင်းဆိုလိုက်ရင် ရှီဝေယီရဲ့ မျက်နှာကို တော်တော်လေး ပါးရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

'...'

'အထင်လွဲမှုပဲ တကယ် အထင်လွဲမှုပဲ'

ဒါပေမဲ့ အထင်လွဲမှုက ဖြစ်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သလို ဒီအထင်လွဲမှုက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ဘူးလို့ စနစ်က ညွှန်ပြနေတာကြောင့် ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်မှု နှစ်ကို ရွေးပြီးနောက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ ပညာရှိ ဒီကိစ္စ ကျွန်တော့် တာဝန်ထားပါ"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - ဖွဲ့စည်းပုံ +၁]

ဒါကို ကြားတော့ ရှီဝေယီ တကယ်ပဲ အရမ်း ပျော်သွားလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းက ကျန်းပေရန်က အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြနေသလိုပဲလို့ သူ ခန့်မှန်းရုံပဲ ရှိသေးတာ အတည်ပြုချက် မဟုတ်သေးပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ဘဝခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် သဘောတူလိုက်တာက လုံးဝ ဝန်ခံလိုက်တာပါပဲ။

ဘဝခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ဆေးလုံး ဆိုတာ အနက်ရောင်အဆင့် အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ဒီအဆင့် ဆေးလုံးကိုတောင် ဖော်စပ်နိုင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်တာက သူ အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာလည်း အလွန် မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိတယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

'သူက တကယ်ပဲ ကုန်ဆုံးမသွားနိုင်တဲ့ ရတနာသိုက်ပဲ...'

ရှီဝေယီရဲ့ "ငါ သိသားပဲ" ဆိုတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

'ဟူး အခု ရှီမိသားစုနဲ့ ငါ့ ဆက်ဆံရေးက ပိုတောင် ရင်းနှီးသွားပြီ'

ရှန့်တိုင်းပြည် နဲ့ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ လုံးဝ ကွဲပြားသလို ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေမှာလည်း ကွာခြားချက်တွေ ရှိလေသည်။

ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ထိပ်တန်း အဆင့် သတ်မှတ်နိုင်တဲ့ အဆင့် ၈ နဲ့ အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေကို နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာ အနက်ရောင်အဆင့် လို့ သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

သူတို့ကို အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေလို့ သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာ လေးစားခံရတဲ့ အဆင့် ၈ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ဆိုရင် အနက်ရောင်အဆင့် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နိုင်တာက အခြေခံ အကျဆုံး အရည်အချင်း ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါ သဘောတူလိုက်ခြင်း အားဖြင့် ကျန်းပေရန်က အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက အဆင့် ၈ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် မြင့်မားတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိတယ် ဆိုတာ တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်တာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါက လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံ ထဲက ဝိညာဉ် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းခန်းမ ကို ဦးဆောင်နေတဲ့ ခန်းမမှူး ထက် အဆင့် တစ်ဆင့် အပြည့် ပိုမြင့်လေသည်။

ရှီမိသားစုတောင် အဆင့် ၇ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်ကိုပဲ အများဆုံး ခေါ်ယူနိုင်တာက နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာ အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေ ဘယ်လောက် ရှားပါးလဲ ဆိုတာ ပြသနေလေသည်။

'ရှီမိသားစုက အင်အားသုံးမယ့် အစား ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ

ကြည့်ရတာ သူတို့ ငါ့ လှည့်စားမှုကို တကယ် ခံလိုက်ရပုံပဲ...'

အစီအရင်၊ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း၊ အဂ္ဂိရတ် ပညာ။

ဒီ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် သုံးခုထဲက တစ်ခုခုက ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေရင် ရှီမိသားစု အနေနဲ့ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုး သုံးပြီး သူ့ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ယူဖို့ ပြီးတော့ ပျော့ပျောင်းတဲ့ နည်းလမ်းရော ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းရော သုံးပြီး သူ့ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီမိသားစုက ကျန်းပေရန် အပေါ် အင်အား မသုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ့ဆရာက ပြိုင်စံရှား ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ရှိမယ်လို့ သူတို့ လုံးဝ ယုံကြည်နေလို့ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်လေသည်။

ဒါပေါ့ အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးကို လှည့်စားဖို့ ဆိုတာ အဲ့လောက် မလွယ်ကူပေ။

သူ ဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့တာက အချက် နှစ်ချက်ကြောင့်လို့ ကျန်းပေရန် ယုံကြည်လေသည်။

တစ်ခုက အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှု ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက ရှီဟုန်ယွင်ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလို့ ဖြစ်လေသည်။

ရှီဟုန်ယွင်ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့တောင် ကျန်းပေရန် လို လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အလွန် ခက်ခဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် နှစ်ခုမှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတာမျိုး မကြားဖူးပေ။

ဒါက ကျန်းပေရန်ဟာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုက လာတယ်လို့ သူ့ကို ယုံကြည်စေခဲ့ရလေသည်။

မဟုတ်ရင် ရှင်းပြလို့ မရနိုင်ပေ။

"ဟားဟားဟား ပေရန်က တကယ် ပွင့်လင်းတာပဲ ဒါဆို ငါ့အဖေ ကိုယ်စား ငါ အရင် ကျေးဇူးတင်လိုက်မယ် ဘဝခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို သေချာပေါက် ငါ ထောက်ပံ့ပေးမယ်" ပြောပြီးနောက် ရှီဝေယီက ငွေရောင် တိုကင်ပြား တစ်ခု ထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ အတွင်းအားနဲ့ ကျန်းပေရန်ဆီ ပျံဝဲသွားစေကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတိုကင်ပြားကို ယူပြီး ဂိုဒေါင်မှာ သွားထုတ်လိုက်ပါ"

တိုကင်ပြားကို ယူပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘဝခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ အချိန် အတော်ကြာပါလိမ့်မယ် ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြီး ဆေးအိုး စလိုက်ပါ့မယ် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်ပေးပါ ပညာရှိ"

"ကောင်းပြီ သတင်းကောင်းကို ငါ ဒီမှာ စောင့်နေမယ်"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တိုကင်ပြားကို သိမ်းပြီး ရှီဝေယီရဲ့ အခန်းထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

တံခါးပိတ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားတာနဲ့ ရှီဝေယီ သူ့လက်သူကြွယ်က သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

'ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... အစီအရင် နဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာ မှာ ကျွမ်းကျင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဘာကျင့်ကြံခြင်းမှ မရှိဘူး

ဘယ်လို နေရာမျိုးကများ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာလဲ...'

ကျန်းပေရန် အပေါ် ရှီဝေယီရဲ့ သိချင်စိတ်က ပိုပြင်းထန်လာနေပေမယ့် ဘိုးဘေးကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းပေရန်ကို စုံစမ်းတာတွေ ရပ်ဖို့ သူ့ကို အမိန့်ပေးထားတာကြောင့် ဒီသိချင်စိတ်ကို လောလောဆယ် ဖိနှိပ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

နံရံပေါ် ချိတ်ထားတဲ့ မြေပုံကို တဖန် ကြည့်လိုက်ပြီး ရှီဝေယီ ကိုယ့်ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်မိမနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး ပေါ်လာတာက... နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး အတွက် ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ဖြစ်လာတော့မယ့် နိမိတ်လား..."

ပညာရှိ အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန် ပြောတဲ့ သူ့ကို လာရှာနေတဲ့ တခြား မိသားစု အနည်းငယ်ဆီ ဆက်တိုက် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့လေသည်။

သူတို့နဲ့ စကားပြောပြီးနောက် သူ့မှာ အထူးတလည် ကိစ္စ ဘာမှ မရှိကြောင်း သူတို့က နှုတ်ဆက်ပြီး ရင်းနှီးချင်ရုံ သက်သက် ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားပြီး နားလည်လိုက်လေသည်။

သူက ရှီမိသားစုထဲ ဝင်ရောက် ပေါင်းစည်းသွားရုံသာမက အခုဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု သူတော်စင် မျက်လုံးထဲမှာ အချစ်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။

သေချာပေါက် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်လေသည်။

'ဒီလောက် ကြာကြာ ငြိမ်နေပြီးမှ ငါက ရှီမိသားစုထဲမှာ အချစ်တော် ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ...'

'မဖြစ်ဘူး ငါ ထွက်သွားမှ ရမယ်'