အခန်း (၄၀၁)

"ဂလု ဂလု ဂလု..."

အစေခံမလေးက ဝိုင်အိုးရဲ့ တံဆိပ်ကို ဖွင့်ပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ ခွက်ထဲကို ဝိုင်လောင်းထည့်ပေးလိုက်တော့ လူယန်ယွီရဲ့ မျက်ခုံးတွေ တွန့်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းကို အကောင်းဆုံး ဝိုင် ယူလာခဲ့လို့ ငါ မပြောဘူးလား"

အစေခံမလေးက ဝိုင်အိုးကို အမြန် ပြန်ချပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင် ဒါက ခန်းမသခင်ရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ အကောင်းဆုံး ဝိုင်ပါ"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ အကောင်းဆုံး ဝိုင် ဆိုတာ ထားလိုက်တော့ မင်းက ဒီအရည်ကို ဝိုင်လို့ ခေါ်တာလား" လူယန်ယွီ အော်လိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင် ဒါက တကယ်ပဲ ခန်းမသခင်ရဲ့ အကောင်းဆုံး အိုးပါ..."

ကျန်းပေရန်က ဘာမှ ပြန်မပြောတာ မြင်တော့ လူယန်ယွီ သူ့ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး ပြောလိုက်ရလေသည်။

"ပေရန် တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ ဒီမှာ ရှိတာက ဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဟာတွေပဲ ရှိတယ် ရှိတာလေးနဲ့ပဲ နည်းနည်း သောက်လိုက်ပါဦး"

နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပန်းနွယ် နွေဦး ဝိုင်အိုး တစ်လုံး ထုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးက ဝိုင်ကောင်း လိုချင်ရင် စောစောက ပြောလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိပါတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ လူယန်ယွီ အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

သူ ဝိုင်အိုးကို ပွေ့ဖက်ပြီး တံဆိပ်ကို ချက်ချင်း ခွာလိုက်လေသည်။

"ရှလွတ်"

ချဲ့ကားထားတဲ့ အမူအရာနဲ့ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အစေခံမလေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အနံ့ခံကြည့်စမ်း ဒါမှ ဝိုင်ကောင်းလို့ ခေါ်တာ ငါ့ညီလေးရဲ့ ခွက်ထဲက မြင်းသေးတွေကို မြန်မြန် သွန်ပစ်လိုက် ငါ့ညီလေး အတွက် ငါကိုယ်တိုင် ထည့်ပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

အစေခံမလေးက ပြန်ဖြေပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ ခွက်ကို ကောက်ယူကာ အထဲက ဝိုင်တွေကို ဝိုင်စည်ပိုင်းထဲ ပြန်လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ မင်း ဒီမှာ မလိုတော့ဘူး သွားလို့ ရပြီ"

အစေခံမလေး ထွက်သွားပြီးနောက် လူယန်ယွီ ဝိုင်အိုးကို မပြီး ကျန်းပေရန် အတွက် စတင် ထည့်ပေးလေသည်။

လူယန်ယွီရဲ့ စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ့ဆီမှာ ဝိုင်ပြတ်သွားမှန်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ မထွက်ခွာခင်က သူ့ကို ဝိုင်ကောင်း ပမာဏ အများကြီး ချန်ထားခဲ့ပေးတာ ကျန်းပေရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေလေသည်။

သူ အကုန် သောက်လိုက်ပြီလား။

'ဝိုင်သမားက တကယ့် ဝိုင်သမားပါပဲ'

ခွက်နှစ်လုံးစလုံး ဖြည့်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ တစ်ခွက် ကောက်ယူပြီး ကျန်းပေရန် ဘက် မြှောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"လာ ညီလေး မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အရင် ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

ကျန်းပေရန် သူ့ခွက်ကို မြှောက်ပြီး လူယန်ယွီရဲ့ ခွက်နဲ့ တိုက်လိုက်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဝိုင်ပြတ်သွားပြန်ပြီလား"

"ဟားဟားဟား မင်းက ငါ့ကို တကယ် နားလည်တာပဲ ညီလေး ပြတ်ပြီ လုံးဝ ပြတ်သွားပြီ မင်း ဖျော်တဲ့ ဝိုင်ကို မြည်းပြီးကတည်းက ငါ အရင် စုဆောင်းထားတဲ့ ဝိုင်တွေကို တစ်စက်တောင် မျိုချလို့ မရတော့ဘူး မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းသာ ပြန်မလာရင် မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ဒီမှာတင် တောင့်တလွန်းလို့ သေသွားလောက်တယ်"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော် နောက်မှ အစ်ကိုကြီး အတွက် ထပ်ယူလာပေးပါ့မယ်"

"ဟားဟားဟား ဒါဆို ငါ အားနာမနေတော့ဘူး ဒါပေါ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ဝိုင်ကို အလကား သောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး အရင်တုန်းက မင်း အသုံးဝင်တဲ့ ဆုတောင်းဘီး တစ်ခု လိုချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား ငါ မင်းအတွက် တစ်ခု ရထားတယ်"

ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက မတူညီတဲ့ အရောင် သုံးမျိုးရှိတဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာတွေ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ဆုတောင်းဘီး တစ်ခု ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒုက္ခခံပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

လူယန်ယွီ ဆီက ဆုတောင်းဘီးကို ယူပြီး ကျန်းပေရန် ခဏလောက် စစ်ဆေးကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။

'ရတနာကောင်းပဲ'

ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ သရဲမြင်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အရမ်း ရှားပါးတာကြောင့် နာကျည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် လက်ကျန် ဝိညာဉ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အထူးသီးသန့် မှော်ပစ္စည်းတွေ သိပ်မရှိပေ။

မှော်ပစ္စည်း အများစုက အစီအရင်တွေကို ကူညီဖို့ အသုံးပြုကြလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ ဆုတောင်းဘီး ကတော့ သန့်စင်ခြင်း အတွက် သီးသန့် ပြုလုပ်ထားတဲ့ မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဘီးကို လှည့်တာက သုတ္တန် ရွတ်ဆိုတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ဘီးပေါ်မှာ စကားလုံး ခြောက်လုံးပါ မန္တန် ရေးထိုးထားပြီး တစ်ပတ် လှည့်တာက တစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုတာနဲ့ ညီမျှလေသည်။

မြန်မြန် လှည့်လေ ရွတ်ဆိုမှု မြန်လေ ဖြစ်ပြီး ရွတ်ဆိုမှု မြန်လေ သန့်စင်မှု မြန်လေ ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်တွေကို မြင်နိုင်ကတည်းက ကျန်းပေရန်က ဒီလို မှော်ပစ္စည်းမျိုး ရှာဖွေနေခဲ့ပေမယ့် သိပ်ပြီး တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ကူချင်းဟွမ်း ဘုရားကျောင်း အမျိုးမျိုးကနေ စုဆောင်းပေးတဲ့ ဆုတောင်းဘီးတွေ အားလုံးက သာမန် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပြီး သန့်စင်နိုင်စွမ်း အစစ်အမှန် မရှိကြပေ။

ဒါကြောင့် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ကို ရောက်လာပြီးနောက် ဒီမှာ စစ်မှန်တဲ့ ပစ္စည်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့ဖို့ ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်ခဲ့လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ဝိညာဉ် မြင်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရှားပါးပေမယ့် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်နေမယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ။

ပြီးတော့ မှော်ပစ္စည်းတွေက အစီအရင်တွေနဲ့ အမြဲ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတာကြောင့် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာ ကျန်းပေရန် သိတဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အစီအရင် ဆရာ အနေနဲ့ လူယန်ယွီ နဲ့ စကားစမြည် ပြောတုန်း ဆုတောင်းဘီး လိုချင်တဲ့ အကြောင်း ထည့်ပြောခဲ့လေသည်။

အဲ့ဒီတုန်းက သုံးချီလောက် သောက်ပြီးနောက် လူယန်ယွီက ကျန်းပေရန်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကြားတော့ ရတနာကောင်း တစ်ခု ရအောင် ယူပေးမယ်လို့ သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ချက်ချင်း အာမခံခဲ့လေသည်။

အမူးပြေသွားရင် မေ့သွားမှာကို ကျန်းပေရန် စိုးရိမ်ခဲ့ပေမယ့် သူက တော်တော်လေး စိတ်ချရပုံ ပေါက်လေသည်။

သူ့ခွက်ကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ ဝိုင်အိုးကို မရင်း ဆုတောင်းဘီးကို လေးလေးနက်နက် စစ်ဆေးနေတဲ့ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး လူယန်ယွီ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းလည်း အဲ့ဒီ ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေကို မြင်နိုင်တာလား"

လူယန်ယွီက "လည်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံး သုံးလိုက်တာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

အခုထိ သူက သရဲမြင်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ပဲ သိသေးသည်။

တစ်ယောက်က သူ ပါးရိုက်သတ်လိုက်ပြီးသား ထျန်းဂေါ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူ ဝိညာဉ် အာရုံခံ နည်းစနစ် သင်ပေးလိုက်တဲ့ မိုရှ ဖြစ်လေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဗေဒင်ပညာ လိုပဲ ကျန်းပေရန်က သရဲကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ လူရှာမတွေ့နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

အခု လူယန်ယွီက သရဲမြင်နိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သိပုံရတယ် ဆိုတာ ကြားတော့ သဘာဝကျကျ သူ ဆက်မေးဖို့ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

သူ့ခွက်ကို မြှောက်ပြီး လူယန်ယွီရဲ့ ခွက်နဲ့ တိုက်လိုက်ကာ ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ပြောတာက ဟို နာကျည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဆိုလိုတာ ဆိုရင် ကျွန်တော် တကယ် မြင်နိုင်ပါတယ်"

"ဟဲ မင်းက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ ကောင်လေး ဒီလောကမှာ ယင်ယန် မျက်လုံးတွေနဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူတွေ သိပ်မရှိပါဘူး မင်း အပါအဝင်ဆိုရင် ငါ သုံးယောက်ပဲ တွေ့ဖူးသေးတယ်"

'သုံးယောက်ပဲ ရှိတာလား...

နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာလည်း သရဲကျင့်ကြံသူတွေ သိပ်မရှိဘူးနဲ့ တူတယ်'

ခွက်ထဲက ဝိုင်ကို မော့သောက်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဆုတောင်းဘီးကို ကောက်ယူကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါကို အဲ့ဒီထဲက တစ်ယောက်ယောက်ဆီက ရခဲ့တာလား အစ်ကိုကြီး"

"ဟုတ်တယ် ပြောရရင် အဲ့ဒီလူက သရဲ လေ့လာတဲ့ နေရာမှာ တော်တော် စွယ်စုံရတယ် မှော်ပစ္စည်းတွေ၊ ကျမ်းစာတွေ၊ သရဲဖမ်းတာတွေ အကုန်လုံးမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်"

"အိုး" ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု ပိုပြင်းထန်လာလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား မသိဘူး ကျွန်တော်က သရဲကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စမှာ လက်တွဲဖော် ရှာရတာ တော်တော် ခက်ခဲနေလို့ တော်တော် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေပြီ"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူရဲ့ စရိုက်က နည်းနည်း အနေအေးပြီး လူစိမ်းတွေနဲ့ တွေ့ရတာ မကြိုက်ဘူး မင်းအတွက် ငါ အရင် စကားကောင်း ပြောပေးပြီး မင်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

ကျန်းပေရန် ပြောရင်း ဝိုင်အိုးကို ကောက်ယူပြီး လူယန်ယွီရဲ့ ခွက်ကို ဖြည့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို အဲ့လောက် ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့ မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးစရာ မရှိမှာကို ငါ စိုးရိမ်နေတာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဒါဆို ငါ မနက်ဖြန် သူမကို သွားရှာပြီး အမြန်ဆုံး အကြောင်းပြန်ပေးမယ် အော် ဟုတ်သားပဲ မင်းကို ပြောပြစရာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက ရှန်အိုကြီးရဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စ ရှိတယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီလို့ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက စာရေးလာတယ်"

ကျန်းပေရန် ကြားဖြတ် မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ဆက်နားထောင်နေလိုက်လေသည်။

ဝိုင် နောက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး လူယန်ယွီ ပါးစပ်သုတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန်အိုကြီးက မူလက တခြား အပိုင်းအစ ပိုင်ရှင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းချင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရိုးသားဟန် မတူဘူး လုယူဖို့ ဆိုရင်လည်း အဲ့ဒီလူတွေ အားလုံးက နောက်ခံ ကြီးမားပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေက မနိမ့်ကြဘူး လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"

ကျန်းပေရန်က အကြံဉာဏ် ပေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိတာ သတိထားမိလို့ လူယန်ယွီ ဒီနေရာမှာ ရပ်လိုက်လေသည်။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် လူယန်ယွီ ရုတ်တရက် ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလိုက်လေသည်။

"ပေရန် ရွှေရောင် ဆေးအိုးကျွန်းပေါ်မှာ အဖွဲ့ကို အောင်ပွဲရအောင် ဦးဆောင်ပေးခဲ့တာ မင်းလို့ ငါ ကြားတယ် မင်းကို ဂုဏ်ပြုခွင့် မရသေးဘူး လာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြရအောင်"

လူယန်ယွီရဲ့ ရုတ်တရက် ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလဲမှုကို ကြားလိုက်ရပေမယ့် ကျန်းပေရန် ထောက်မပြခဲ့ပေ။

သူ ပြုံးပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ ပြောကာ သူ့ခွက်ကို မြှောက်ပြီး လူယန်ယွီရဲ့ ခွက်နဲ့ တိုက်လိုက်လေသည်။

သူ့ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက ကြီးကျယ်တဲ့ အရာတွေလုပ်ဖို့ ကံပါလာမှန်း ငါ အမြဲ သိခဲ့တယ် ညီလေး ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်း ဒီ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ဒီလောက် ကောင်းကောင်း ရှင်သန်နိုင်တာ မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ငါ တွေ့ဖူးတယ် ရှန်အိုကြီးရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့... ငါတို့ကို အစီအစဉ် တစ်ခုလောက် ကူညီ စဉ်းစားပေးရင် ဘယ်လိုလဲ ဒါပေါ့ မင်း ကောင်းကောင်း ဆုချခံရမှာပါ"

"အစ်ကိုကြီး တောင်းဆိုမှတော့ ကျွန်တော် သဘာဝကျကျ ကူညီရမှာပေါ့"

"ကောင်းတယ် ဒါဆို ရှန်အိုကြီး ကိုယ်စား ငါ မင်းကို ကြိုတင် ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါတယ်"

လူယန်ယွီက သူ့ကို ဝိုင်ထည့်ပေးနေတုန်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်အောင် ဒီကိစ္စရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို အစ်ကိုကြီး အရင် ပြောပြပေးပါဦး"

"ရှန်အိုကြီးကို ကိုယ်တိုင် လာပြောခိုင်းတာ ပိုကောင်းမယ် အဲ့ဒီ အဖိုးကြီးက အရမ်း လျှို့ဝှက်လွန်းတယ် သူ့ရဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်က ဘာလဲ ဆိုတာ ငါ အခုထိ နားမလည်သေးဘူး"

"အဲ့ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်" ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သုံးချီလောက် သောက်ပြီးနောက် ပန်းနွယ် နွေဦး ဝိုင်အိုး ကုန်သွားတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက နောက်တစ်အိုး ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူ လူယန်ယွီ အတွက် တစ်ခွက် အရင် ထည့်ပေးပြီးနောက် သူ့ခွက်ကို ဖြည့်နေရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"နောက် နှစ်ရက် နေရင် ကျွန်တော် ထွက်သွားတော့မယ် ရှန်ထျန်းဟွာ လာမယ် ဆိုရင် မြန်မြန်လာဖို့ ပြောလိုက်ပါ သူ နောက်ကျရင် ကျွန်တော် စောင့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ့ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်တဲ့ လူယန်ယွီ ခဏ ကြောင်သွားပြီး အသံနိမ့်နဲ့ မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ထွက်သွားလို့ ရပြီလား"

ကျန်းပေရန် ရှီမျိုးနွယ်စု ဆီ ဘယ်လို ရောက်လာလဲ ဆိုတာ လူယန်ယွီ အပြည့်အဝ မသိပေမယ့် အစအနတချို့တော့ ကြားဖူးလေသည်။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်နဲ့ အချိန်အကြာကြီး အတူနေပြီးနောက် သူ့စရိုက်ကို သူ သိလေသည်။

သူသာ ထွက်မသွားနိုင်ဘူး ဆိုရင် လှည့်စားတတ်တဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ဒီနေ့အထိ သေချာပေါက် နေမှာ မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုကြီး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက ထွက်မသွားနိုင်တာ ရှိလို့လဲ"

ဒါကို ကြားတော့ လူယန်ယွီ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက စကားမှားသွားတာ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တစ်ခွက်နဲ့ အပြစ်ပေးလိုက်မယ်"

ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ရှန်အိုကြီးကို မြန်မြန် ပြန်လာဖို့ ငါ ပြောလိုက်မယ် ငါ မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်ကို သေချာပေါက် နှောင့်နှေးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး ညီလေး"

"နောက်ထပ် ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ် အစ်ကိုကြီး စီတုကျီ ကို သိလား"

"ဒါပေါ့ ငါ သိတာပေါ့ ဆရာဟုန်ဖာ စီတုကျီ လေ အစီအရင် လောကမှာ သူ့ကို ဘယ်သူ မသိဘဲ နေမှာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ မင်း သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးချင်လို့လား ညီလေး"

"အော် မဟုတ်ပါဘူး လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက ကျွန်တော် စီနီယာ စီတုကျီ နဲ့ အစီအရင် အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့တယ် အခု ကျွန်တော်တို့က အသက်အရွယ် ကွာခြားပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ ကျွန်တော် မရှိတဲ့ အချိန် သူ လာလည်ရင် ကျွန်တော့် ကိုယ်စား ဧည့်ခံပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

"ဖူး"

လူယန်ယွီ သူ သောက်ခါစ ဝိုင်ကို ပြန်ထွေးထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ ကျန်းပေရန်ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ဆရာသခင် နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် ပြီးတော့... ပြီးတော့ မင်းတို့က အသက်အရွယ် ကွာခြားပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်က မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာပါ အစ်ကိုကြီး ကြည့်ရတာ အရမ်း..."

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး" လူယန်ယွီ လက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါ့အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သင့်တာ ဆရာဟုန်ဖာ က ဘယ်လို အဆင့်အတန်း ရှိလဲ မင်း သိလား သူက မင်းနဲ့ အသက်အရွယ် ကွာခြားပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို ငါ့ညီလေး လို့ အရှက်မရှိ ခေါ်ရဲတော့မှာလဲ လူတွေ ကြားရင် ရယ်လို့ သေသွားကြလိမ့်မယ်"

"အစ်ကိုကြီးက ပုံကြီးချဲ့နေပါပြီ ဒါက..."

"ငါ ပုံကြီးချဲ့နေတာ မဟုတ်ဘူး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

လူယန်ယွီ လက်တွေကို ထပ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းနဲ့ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ဆရာတောင် ဆရာဟုန်ဖာ ကို လေးစားတဲ့ ဘွဲ့နာမည်နဲ့ ခေါ်ရတာ ငါက ဆရာဟုန်ဖာရဲ့ အသက်အရွယ် ကွာခြားတဲ့ သူငယ်ချင်းကို 'ညီလေး' လို့ ခေါ်နေတာ ငါ့ဆရာ သိသွားရင် ငါ့ကို ဆူးပါတဲ့ ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်လိမ့်မယ်"

လူယန်ယွီ ဘယ်လောက် အလေးအနက် ထားနေလဲ ဆိုတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီ စီနီယာ စီတုကျီရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ်ပဲ အဲ့လောက် မြင့်မားတာလား"

ကျန်းပေရန်ကို ခဏလောက် အကဲခတ်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ နောက်ဆုံးတော့ ပြောလိုက်လေသည်။

"တခြား အစီအရင် ဆရာ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဒီမေးခွန်း မေးရင် သူတို့ ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတယ်လို့ ငါ သေချာပေါက် ထင်မိမှာ ဒါပေမဲ့ မင်း မေးတာ ဆိုတော့ ငါ လုံးဝ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီ သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်ထည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ မင်းမှာ ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတာ သိသာပါတယ် မင်းအကြောင်း ဘယ်သူမှ မသိတာ တစ်ပိုင်း ထားလိုက်ဦး မင်းကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိသလို ဖြစ်နေတယ် မင်း ကျောက်တုံးထဲက ထွက်လာတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"

"အစ်..."

လူယန်ယွီရဲ့ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားတဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ပြင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်က နောက်ပြောင်နေပါပြီ ကျွန်တော်က လူမှုရေး သိပ်မလုပ်ချင်ရုံပါ"

"ဒါက မင်း လူမှုရေး လုပ်ချင် မလုပ်ချင် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ယုတ္တိဗေဒ အရ ပြောရရင် မင်း..."

လူယန်ယွီ စကားရပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ထားလိုက်ပါတော့ မင်းက ယုတ္တိဗေဒ နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ သူမှ မဟုတ်တာ ငါက ဘာလို့ မင်းနဲ့ ယုတ္တိဗေဒ အကြောင်း ပြောနေရမှာလဲ မင်း ခုနက ဆရာဟုန်ဖာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်း အကြောင်း မေးတယ် မဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်၊ ဂျာလန် ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင် တိမ်တိုက် လှေကားထစ် မဟာအစီအရင်၊ နဲ့ သံတောင်ကုန်း အိမ်တော်ရဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်း အလင်းရောင် မဟာအစီအရင် တွေ အားလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း တည်ဆောက်ခဲ့တာ မင်း ဒီ မဟာအစီအရင် သုံးခု အကြောင်း ကြားဖူးမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"

'ဘုရားရေ ဒါဆို ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင် ကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ သူပေါ့'

ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူ့ရဲ့ တာအို ဆွေးနွေးပွဲက အလကား ဖြစ်သွားပြီလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို သူ မရယူနိုင်ခဲ့ဘူး။

"ကျွန်တော် တစ်ခုနှစ်ခုလောက် ကြားဖူးပါတယ်"

"ဒီသုံးခုစလုံးက နာမည်ကြီး အစီအရင်တွေ ဖြစ်ပြီး သာမန် အစီအရင် ဆရာ တစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားရင်တောင် ရောက်နိုင်ခဲတဲ့ အမြင့်တစ်ခုပါပဲ ငါ့ဆရာလို အဆင့် ၉ အစီအရင် ဆရာတောင်မှ ဒီအစီအရင် သုံးခု အတွက် လေးစားအားကျမှုတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နှက်နေတာ"

လူယန်ယွီက "လေးစားအားကျမှု" ဆိုတဲ့ စကားလုံး သုံးတာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အဆင့် ၉ ဆရာတွေ ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ကြီးမားတာလား"

"ဒါပေါ့ ငါ ဒီလို ပြောပြမယ် ဆရာဟုန်ဖာ က သူ့ဘဝမှာ တပည့် လေးယောက် လက်ခံခဲ့ဖူးတယ် အဲ့ဒီထဲက နှစ်ယောက်က အဆင့် ၉ ကို ရောက်နေပြီ ဒါကြောင့် မင်းက ဆရာဟုန်ဖာ ကို အဆင့် ၉ တွေရဲ့ အဆင့် ၉ လို့ အခြေခံအားဖြင့် သတ်မှတ်လို့ ရတယ် ဆရာဟုန်ဖာ လို တည်ရှိမှုတွေက ဖီးနစ်ငှက် မွှေး လို ရှားပါးလွန်းလို့ ပြီးတော့ အဆင့် ၉ အထက် နောက်ထပ် အဆင့် တစ်ခု ဖန်တီးတာက နည်းနည်း ရိုင်းစိုင်းသလို ဖြစ်နေလို့ ဒါကြောင့် မြင့်မြတ်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာနဲ့ မြင့်မားတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိပြီး အလေးစားခံရဆုံး အစီအရင် ဆရာ အနည်းငယ် အတွက် သူတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပေါ်လွင်စေဖို့ 'ဆရာသခင်' လို့ ခေါ်ဝေါ်ကြတာ"

'ဒါဆို အဲ့လိုကိုး...'

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီ စီတုကျီ ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ရှီဟုန်ယွင် လို အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါး ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် လိုအပ်လဲ ဆိုတာ နားလည်သွားလေသည်။

သူကလည်း တိုက်ကြီးပေါ်က ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ တွေးတောနေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး လူယန်ယွီ က သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ထည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"မင်းက အစီအရင် လမ်းကြောင်းမှာ ငါ့ထက် အများကြီး ပိုကျွမ်းကျင်တယ် ဆိုတာ ငါ အမြဲ သိခဲ့ပေမယ့် ဆရာဟုန်ဖာရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု ရလောက်တဲ့ အထိ မင်း ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး အဲ့ဒီ အစီအရင် အစည်းအရုံးတွေက ဥက္ကဋ္ဌတွေသာ သိသွားရင် သူတို့ရဲ့ အဆင့် ၉ အစီအရင် ဆရာ လုပ်ပေးဖို့ မင်းကို တောင်းပန်ကြလိမ့်မယ်"

"မလုပ်တာ ပိုကောင်းပါတယ်" ကျန်းပေရန်က သူ့ခွက်ထဲကနေ တစ်ငုံ သောက်ရင်း စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်လေသည်။

'ရှီမျိုးနွယ်စု ဆီ စီတုကျီ ကို ခေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ် ဆိုတာ ကြားတုန်းက ရှီဟုန်ယွင် ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့လဲ ဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး

ဒါဆို သူက သာမန် အဆင့် ၉ ဆရာ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးပေါ့...

လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ကို မမှတ်မိခဲ့တာ ငါ့အမှားပါ'

သူ့ဘေးနားမှာ လူယန်ယွီ က သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့ ပန်းကန်လုံးကြီး နှစ်လုံး မော့သောက်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ခုနက ဆရာသခင် က ဒီကို မင်းကို လာရှာလိမ့်မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ် သူ အားရင် လာလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို စိတ်ချပါ ဆရာသခင် တကယ် လာမယ် ဆိုရင် သူက တရားဝင် လာရောက်လည်ပတ်မယ့် ကတ်ပြား အရင် ပို့ပါလိမ့်မယ် သူက အကြောင်းမကြားဘဲ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်း ကိုယ်တိုင် အမြန် ပြန်လာသင့်တယ် ငါ့မှာ မင်းအစား သူ့ကို ဧည့်ခံပေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိဘူး ဒါပေမဲ့... ငါ ဘေးကနေ နားထောင်လို့ ရတယ်"

"ဟားဟားဟား ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျွန်တော် ခန်းမသခင် အတွက် ထိုင်ခုံ တစ်ခု သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ထားပေးပါ့မယ်"

"ဒါဆို ငါ ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လာ မင်းကို ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

"ချီးယားစ်"

"ချီးယားစ်"

သူတို့ ညဉ့်နက်တဲ့ အထိ သောက်ခဲ့ကြလေသည်။

လူယန်ယွီ စကားတွေ ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်လာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ ရပ်လိုက်ကြရအောင် နောက်မှ ကျွန်တော် ဝိုင်တချို့ ခန်းမသခင် ဆီ ထပ်ပို့ပေးပါ့မယ်"

"ကျေး... ကျေးဇူးပဲ..."

လူယန်ယွီ ပြောပြီးနောက် သူ့ထိုင်ခုံပေါ် မှီချလိုက်ပြီး ဟောက်သံတွေ စတင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းပေရန် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းသွားလိုက်လေသည်။