မင်းရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြစမ်း

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ပိုင်နက်သခင်ရှီ ရဲ့ ဇနီးသည် သခင်မလေးရှီဖန်အိုင် က တိုင်းတစ်ပါးသားတွေနဲ့ ဖြစ်ပွားတဲ့ ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရခဲ့တယ် သူမရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တောင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ် တိုက်ပွဲ ပြီးတဲ့အခါ ပိုင်နက်သခင်ရှီ ပျောက်သွားတာကို လူတိုင်း တွေ့လိုက်ရတယ် ဘယ်လောက်ပဲ ရှာရှာ ဘယ်နေရာမှာမှ သူ့ကို မတွေ့ရတော့ဘူး"

"အဲ့လိုနဲ့ ပိုင်နက်သခင်ရှီ ပျောက်သွားတာ တစ်လတိတိ ကြာသွားတယ် သူ ဘယ်ရောက်နေလဲ ဆိုတာ လူတိုင်း တွေးတောနေတုန်း သူက အတွင်းမြို့တော်ကို ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ညာလက်ထဲမှာ တိုင်းတစ်ပါးသား တစ်ကောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ကိုင်ထားတယ်"

ဒီနေရာ ရောက်တော့ လူယန်ယွီ က ကျန်းပေရန်ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းမိမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"သူ တိုင်းတစ်ပါး ကမ္ဘာကို သွားပြီး သူ့ဇနီးသည်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်တဲ့ တိုင်းတစ်ပါးသားကို ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာလား"

"မှန်တယ်" လူယန်ယွီ အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သူ ဘယ်လို လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ နားမလည်နိုင်ကြဘူး သူက ဆုတ်ခွာသွားတဲ့ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေ နောက် သူတို့ တိုက်ကြီး အထိ တစ်ယောက်တည်း လိုက်သွားခဲ့တာ လုံးဝ မရင်းနှီးတဲ့ နေရာ တစ်ခုမှာ သူ့ထက် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်တဲ့ တိုင်းတစ်ပါးသားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက အသက်ရှင်လျက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြန်ရောက်လာနိုင်ခဲ့တယ် ဒါက ရိုးရိုးလေး မယုံကြည်နိုင်စရာပဲ"

"ဒီသတင်း ပျံ့သွားပြီးနောက် ပိုင်နက်သခင် အတွက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဂုဏ်သတင်း တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့ရုံသာမက လောကကြီးကို အချက် တစ်ချက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိစေခဲ့တယ်..."

"ကြိုက်တဲ့သူကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ပါ ဒါပေမဲ့ ရှီယန် ရဲ့ မိန်းမကိုတော့ ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့"

"ဒီလူက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် သူ့မိန်းမ အတွက် လက်စားချေဖို့ သူ့အသက်ကို ဒီလောက် အထိ စွန့်စားရဲတယ် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတာက သူ တကယ် အောင်မြင်ခဲ့တာပဲ"

ဒါတွေ အားလုံး ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီ က ကျန်းပေရန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်မထောင်ပြလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီ နတ်ဆိုးသခင်ကြီးရဲ့ သမီးကို လိုက်ရဲတဲ့ အတွက် ငါ လူ က မင်းကို အရည်အချင်း ရှိပြီး သတ္တိ ပိုရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ခေါ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

လူယန်ယွီရဲ့ ချီးကျူးစကားတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ဇာတ်လမ်းထဲက နတ်ဆိုးသခင်ကြီးနဲ့ ကိုယ့်သမီးကိုယ် စုံထောက် တစ်ယောက်လို နေ့တိုင်း စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကလေးဆန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရံဖန်ရံခါ သုံးတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဆက်စပ်ကြည့်ဖို့ ကျန်းပေရန် တကယ် ခက်ခဲနေလေသည်။

သူတို့က လုံးဝ မလိုက်ဖက်ဘူးလေ။

ကျန်းပေရန် ပြန်မပြောတာ မြင်တော့ လူယန်ယွီ ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ပိုင်နက်သခင်ရှီ ရဲ့ သမီးက အမြဲတမ်း ပုန်ကန်တဲ့ အပြုအမူတွေ လုပ်တတ်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ် ပိုင်နက်သခင်က ကိုယ့်သမီးကိုယ် မနိုင်တာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်လယ်ပြင် ထွက်နေရလို့ သူမရဲ့ စည်းကမ်းပိုင်းကို လစ်ဟင်းခဲ့တာလား ငါ မသိဘူး"

အဖြေမှန်ကို ကျန်းပေရန် သိပေမယ့် သူ သေချာပေါက် ထုတ်ပြောလို့ မရပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီအကြောင်း ပြောရင်းနဲ့ ကျန်းပေရန် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားလို့ မရသေးပေ။

ရှီဖုန်းလန်က ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး နေနိုင်ပြီး တခြား ဆွေမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ မရှက်မကြောက် ရှိပေမယ့် ဘာလို့ သူမ မိဘတွေကပဲ သူမကို လာမတွေ့ကြတာလဲ။

'ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက သူမ မိဘတွေကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...'

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လူယန်ယွီကို ရုတ်တရက် ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်လူ ကူလျန်ရမ်း ကို သိလား မသိဘူး"

ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကူလျန်ရမ်း က သေချာပေါက် အာဏာပိုင် တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် စဉ်းစားကြည့်တော့ ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ မိဘတွေ ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ ညွှန်ကြားချက်တချို့ ပေးထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ လူယန်ယွီ ခဏ ကြောင်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ငါသာ မျက်စိမကန်းရင် မင်းကို မယုံကြည်နိုင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်မိမှာ သေချာတယ် မင်းက မျက်လုံးသုံးလုံး အင်မော်တယ် ကူလျန်ရမ်း ရဲ့ နာမည်ကိုတောင် မကြားဖူးဘူးလား"

"မကြားဖူးပါဘူး"

ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ကျောက်တုံးထဲက ထွက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်..."

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် လူယန်ယွီ ဆက်ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"အင်မော်တယ်ကူ က အတိတ် နှစ်တစ်ရာနဲ့ အနာဂတ် နှစ်တစ်ရာကို သိတယ် သူက..."

"နေဦး"

လူယန်ယွီကို ကျန်းပေရန် ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက လေလွင့်နေသော မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တွေကို ဖော်ပြဖို့ သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ထူးဆန်းတယ် မင်းက အင်မော်တယ်ရဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးဘဲ ဒီ လေလွင့်နေသော မြူခိုး ဂိုဏ်း ကိုတော့ သိနေတယ်"

ညည်းညူပြီးနောက် လူယန်ယွီ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"မှန်တယ် လူအများစုက အင်မော်တယ်ကူ ဟာ လေလွင့်နေသော မြူခိုး ဂိုဏ်း က တပည့် တစ်ယောက်လို့ ယုံကြည်ကြတယ် မဟုတ်ရင် သူက ဒီလို ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါဆို ဘယ်လို ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးလဲ"

"နိမိတ်ဖတ်တိုင်း မှန်ကန်တယ် အင်မော်တယ်ကူ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ခြောက်လွှာသင်္ကေတ ဖြစ်နေသရွေ့ ဘယ်တော့မှ မမှားဖူးဘူး အဲ့ဒါက မင်းအတွက် ကောင်းကင်ကို အာခံနိုင်လောက်ပြီလား"

"တကယ် အထင်ကြီးစရာပါပဲ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ မတုန်မလှုပ် မျက်နှာထားကို မြင်တော့ လူယန်ယွီ ထပ်မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"သူ ဘယ်တော့မှ မှားယွင်းတဲ့ ဟောကိန်း မထုတ်ဖူးဘူး ဘယ်တော့မှနော် အဲ့ဒါ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းလဲ မင်း နားလည်လား"

"ဟုတ်ကဲ့ အထင်ကြီးစရာပါပဲ"

"..."

သူ မျှော်လင့်ထားတဲ့ တုံ့ပြန်မှု မရတော့ လူယန်ယွီ ဆက်ပြောရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

"ဒါနဲ့ မင်း ဘာလို့ အင်မော်တယ် အကြောင်း ရုတ်တရက် မေးတာလဲ"

"ကျွန်တော် မေးစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိလို့ ခန်းမသခင်လူ သူ့ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ သိလား"

"မင်းလို မေးခွန်းမျိုး မေးတဲ့သူတွေ ပင်လယ်လို များပြားနေပါတယ် ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ် ဘယ်မှာ နေလဲ ဆိုတာ လူတစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲ သိကြတယ် မင်း တကယ် သိချင်ရင် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်ကို မေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ် သူ သိလောက်တယ်"

'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လိုက်တာ...'

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အသိပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်"

စကားပြောရင်းနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ဆီ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

လူယန်ယွီက ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်မော်တယ် အကြောင်း နောက်မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့ ရှန်အိုကြီး အပေါ်ထပ်မှာ စောင့်ရတာ စိတ်ပူနေလောက်ပြီ ငါတို့ မြန်မြန် သွားသင့်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဒုတိယထပ်ဆီ လူယန်ယွီ နောက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

"ဆရာ" ကျန်းပေရန်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လျှောက်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"တခြား ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစတွေ ရှာဖွေတာ အဆင်မပြေဘူးလို့ ခန်းမသခင်လူ ဆီက ကြားတယ်"

"ဟူး..."

ရှန်ထျန်းဟွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် တော်တော် အဆင်မပြေဘူး"

ဒီအချိန်မှာ ဘေးနားက လူယန်ယွီ က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ထိုင်ကြပါဦး ထိုင်ကြပါဦး ထိုင်ပြီး ပြောကြတာပေါ့ ငါ ဝိုင်သွားယူလိုက်မယ်"

ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ က သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး စပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာနဲ့ နောက်ဆုံး လမ်းခွဲပြီးကတည်းက ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို အရင် ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ တခြား ပိုင်ရှင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိပ် ရိုးအလွန်းခဲ့တယ် သူတို့က ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိရုံသာမက ကျွန်တော် ချန်ထားခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ် ကျွန်တော်သာ အရန်အစီအစဉ် မပြင်ဆင်ထားရင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကြောက်မိတယ်"

'ဒါဆို ညှိနှိုင်းစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးပေါ့'

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် ဆိုတာ ကြားတော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မဖြစ်နိုင်မှန်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

ရှန်ထျန်းဟွာ က အခု လန့်ဖျပ်နေတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီး သူတို့ထဲက ဘယ်သူနဲ့မှ ထပ်တွေ့ရဲတော့မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် အခု ရှန်ထျန်းဟွာ အနေနဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစတွေ အားလုံး ရယူဖို့ နည်းလမ်း တစ်လမ်းတည်းသာ ရှိတော့လေသည်။

အဲ့ဒါက လုယူဖို့ပါပဲ။

"ငါ့ကို စကားပြောရင် ပြောချင်တာ တစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားမှ ဖြစ်မှာလား မင်း အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာကို ငါ ဘာလို့ မကြားခဲ့ရတာလဲ"

ဝိုင်အိုး သယ်ပြီး ပြန်ရောက်လာတဲ့ လူယန်ယွီ က ရှန်ထျန်းဟွာ ကို မေးလိုက်လေသည်။

ရှန်ထျန်းဟွာ က ကြားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ရှက်စရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေကို နှစ်ခါ ပြန်မပြောချင်လို့ပါ အခု ကြားပြီ မဟုတ်လား"

"ကောင်းပြီ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ပြောတာ ဟုတ်တယ်"

ဝိုင်အိုးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး အဖုံးဖွင့်ရင်း လူယန်ယွီ တွေးတောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီလူတွေက တကယ် ရက်စက်ကြတာပဲ သဘောတူညီမှု မရရင်တောင် စေတနာတော့ ကျန်ရှိသင့်တာပေါ့ စစချင်းမှာတင် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာက နည်းနည်း လွန်လွန်းတယ်"

"သူတို့က သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက် ဂိုဏ်းတွေကို အားကိုးပြီး ဗိုလ်ကျလေ့ ရှိတာကိုး" ရှန်ထျန်းဟွာ က နာကြည်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ပြောတာက အကြွင်းမဲ့မြေကမ္ဘာ ခန်းမ လား ကမ္ဘာ့ ဂုဏ်ပြုချိုင့်ဝှမ်း လား"

"သူတို့ နှစ်ခုစလုံးပဲ"

လူယန်ယွီ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"မင်းကို ဘယ်သူက သတ်ချင်နေလဲ ဆိုတာ မင်း အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူးနဲ့ တူတယ် ညီလေး မင်းက အသက်ကြီးလာလေ ဦးနှောက်က ပြန်ငယ်သွားလေ ဖြစ်နေသလိုပဲ"

လူယန်ယွီကို စိုက်ကြည့်ပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြောစမ်း မင်းက ငါ့ကို လာလှောင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အစီအစဉ် တစ်ခု စဉ်းစားပေးဖို့ ကူညီမှာလား"

"ငါ အရင် ရယ်ပြီးမှ အစီအစဉ် ကူညီပေးမယ် မနှောင့်နှေးစေရပါဘူး မနှောင့်နှေးစေရပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီ က ကျန်းပေရန် အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် အရင် ထည့်ပေးပြီးမှ မေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက ဘာလို့ ထင်လဲ"

ရှန်ထျန်းဟွာ ရဲ့ အကြည့်က သူ့ဆီ ချက်ချင်း ရောက်လာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"တခြား ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစ ပိုင်ရှင်တွေ အကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ပိုပြောပြ အသေးစိတ် ပြောပေး"

ဆရာက သူ့ကို ကူညီဖို့ တကယ် ဆန္ဒရှိပုံ ရတာ မြင်တော့ ရှန်ထျန်းဟွာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ့ မေးခွန်းကို ဖြေရရင် လက်ရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ သုံးယောက် ရှိပါတယ် ပထမ တစ်ယောက်က အကြွင်းမဲ့ မြေကမ္ဘာခန်းမ ရဲ့ အမှုထမ်း တစ်ယောက်ပါ ဒုတိယ တစ်ယောက်က ကမ္ဘာ့ဂုဏ်ပြုချိုင့်ဝှမ်း ရဲ့ အတွင်းစည်း ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ပါ ပြီးတော့ နောက်ဆုံး တစ်ယောက်က လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လောက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ဒီဂိုဏ်းနှစ်ခု အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးလောက်ဘူးလို့ တွေးမိပြီး သူ့ခွက်ထဲ ဝိုင်ဖြည့်နေတဲ့ လူယန်ယွီ က ဖြည့်စွက် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒီ အကြွင်းမဲ့ မြေကမ္ဘာ ခန်းမ က ချီတိုင်းပြည် က ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ ကမ္ဘာ့ ဂုဏ်ပြု ချိုင့်ဝှမ်း ကတော့ ဂျီတိုင်းပြည် က ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့ဂိုဏ်းချုပ်က နည်းနည်း အားနည်းတယ် အနက်ရောင်ဘိုးဘေး အဆင့်ပဲ ရှိတယ် ငါ ဒီဂိုဏ်းကို သိရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ဆီမှာ အဆင့်မြင့် အစီအရင် ဆရာတွေ တော်တော်များများ ရှိလို့ ဂိုဏ်း တစ်ခုနဲ့ မတူဘဲ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် အစည်းအရုံး တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ ဂိုဏ်းမှာ ကျောထောက်နောက်ခံတွေ အများကြီး ရှိပြီး ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာပါ"

"ဒါက လူတွေ တော်တော်များများ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ..."

ဒါက "နိုင်ငံတကာ" အငြင်းပွားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဓိက ပါဝင်ပတ်သက်သူတွေ အားလုံးမှာ အစွမ်းထက် ကျောထောက်နောက်ခံတွေ ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရတော့ အခြေအနေတွေ ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီးထဲမှာ သူ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သလို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတာ တွေးမိတော့ ကျန်းပေရန်က အစတုန်းက ထပ်ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်တဲ့ အလွန် ကြီးမားတဲ့ အစီအရင် အကြောင်း တွေးမိတော့ သူ ရှန်ထျန်းဟွာ ဘက် ကြည့်လိုက်မိလေသည်။

"ဆရာထျန်းဟွာ ကို ဘယ်ဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားလဲ မသိဘူး"

ရှန်ထျန်းဟွာ စကားမပြောနိုင်ခင် လူယန်ယွီ က သူ့အစား ဖြေလိုက်လေသည်။

"သူက မူလက တက်သစ်စ နေဝန်း ဂိုဏ်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သူ စိတ်ဆိုးပြီး ထွက်လာခဲ့တာ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက သူက လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ရင် သူ ငါ့ဆီမှာ ခိုလှုံစရာ လိုမှာ မဟုတ်ဘူး"

လူယန်ယွီက သူ့အတိတ်ကို ဖွင့်ချလိုက်တာ ကြားတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ သူ့ကို ဆဲဆိုချင်ပေမယ့် သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဆရာကျန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဒီကိစ္စကို အရင် ဖြေရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှန်ထျန်းဟွာ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုတွေ ပျက်ပြားသွားပြီမို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်ပြီးသားလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ် ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ဖြေရှင်းနည်း ရှာဖို့ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာတာ တခြားသူတွေ လက်ထဲက အပိုင်းအစတွေကို ဘယ်လို လုယူရမလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သင်ပေးနိုင်မလားလို့ မျှော်လင့်နေတာပေါ့"

"ဆရာက ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်"

ရှန်ထျန်းဟွာ က ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် မလုပ်ဘဲ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး တိုက်ရိုက် သဘောတူလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ခန်းမသခင်လူရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကနေ တဆင့် ရှီမျိုးနွယ်စု ဆီ အကူအညီ တိုက်ရိုက် မတောင်းဘဲ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ဆီ လာရတာလဲ"

ခုနက ဖော်ပြချက်တွေ အရ ဆိုရင် တခြား သုံးယောက်ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ဘယ်တစ်ခုမှာမှ အနက်ရောင်သူတော်စင် စောင့်ကြပ်နေတာ မရှိပေ။

ရှီမျိုးနွယ်စုသာ သူတို့ကို ဖိအားပေးလိုက်ရင် အပိုင်းအစတွေ ပြန်ယူဖို့ သိပ်ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါက..."

ဝိုင်ခွက် ကိုင်ထားတဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာ ခဏ တွေဝေသွားပြီးနောက် ခွက်ကို ပြန်ချကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ဂိုဏ်းက ထွက်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက အမြတ်ထုတ်မခံချင်လို့ပါ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အကြောင်း ရှီမျိုးနွယ်စုကို ပြောပြလိုက်ရင် ပြန်ယူဖို့ တကယ် မခက်ခဲပါဘူး ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ရှေးဟောင်းစာအုပ်က ကျွန်တော်နဲ့ သိပ်သက်ဆိုင်တော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... ကျွန်တော့်ကို အကူအညီ တောင်းရင် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ကြေးက ပိုနည်းမယ် ပေါ့"

ရှန်ထျန်းဟွာ ဒါကို ကြားတော့ အလျင်စလို အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ အဲ့လို ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပါဘူး"

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဘာဆိုလိုချင်လဲ ရှင်းပြပါဦး"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."

ခဏတာ ရှန်ထျန်းဟွာ ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ရိုးသားမှုကို ဘယ်လို ပြသရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားလို့ ရရင် ကျွန်တော့်ကို ပြန်လာရှာပါ ဒါပေါ့ ခင်ဗျားမှာ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူ အောက်ထပ် ဆင်းသွားလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ဆရာ"

ရှန်ထျန်းဟွာ သူ့နောက်ကနေ နှစ်ကြိမ် လှမ်းအော်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ သူ့ထိုင်ခုံဆီ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ပစ်ချခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား"

လူယန်ယွီ က ရယ်မောရင်း အေးအေးဆေးဆေး ဝိုင်သောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းကို မေးမယ် မင်းက သူငယ်ချင်း ဟုတ်ရဲ့လား ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတယ်"

"ဒီ ဆရာကျန်း ဆီက အမြတ်ထုတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့လို့ ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ ဒီကို လာပြီး သနားစရာ ကောင်းအောင် လုပ်ပြရုံနဲ့ သူက မင်းကို ကူညီမယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ငါ အဲ့လို မထင်ပါဘူး ငါ တွေးနေတာက ဆရာသာ ရှေးဟောင်းစာအုပ် ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် သူ့အတွက်လည်း အကျိုးရှိမယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ" လူယန်ယွီ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"မင်း အချက် တစ်ချက် မေ့နေပုံ ရတယ် ဆရာက အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပြီးသားလေ ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကို အကူအညီ တောင်းချင်ရင် သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေမယ့် အရာတစ်ခုခု အရင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ရှန်ထျန်းဟွာ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်း ပြောတာ မှန်တယ် ငါ့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို အခုပဲ သွားပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်"

ပြောပြီးနောက် သူလည်း လှေကားထစ်တွေ အတိုင်း အမြန် ဆင်းသွားလိုက်လေသည်။

...

မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မြောက်များစွာသော ပန်းချိုင့်ဝှမ်း ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်မသွားခဲ့ပေ။

အဲ့ဒီအစား သူက ထာဝရကျက်သရေအခန်း ဆီ အရင် သွားလိုက်လေသည်။

သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ကို ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် လှမ်းခေါ်စရာတောင် မလိုခင် အထဲကနေ အသံတစ်သံ ထွက်လာလေသည်။

"ကျောက်စိမ်း"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပုံရိပ် တစ်ခု ပင်မ ခန်းမထဲကနေ ပြေးထွက်လာလေသည်။

သူ့ဆီ ပြေးလာတဲ့ လျိုဝေ့နင် ဆီ ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ ပြောသလို လေ့ကျင့်ရဲ့လား"

ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး လျိုဝေ့နင်က သူမ မျက်နှာနဲ့ အရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးမှ ကျန်းပေရန်ကို မော့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ လေ့ကျင့်ပါတယ်"

"ဘယ်လိုလဲ အခြေအနေ"

"အမ်..."

လျိုဝေ့နင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ခဏလောက် ဗလာ ဖြစ်သွားသည် သူမ စိတ်လွင့်သွားသလိုမျိုးပင်။

အချိန်အကြာကြီး နေမှ သူမ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဖြေလိုက်လေသည်။

"အရမ်း ခက်တယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည် ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေတစ်ခုလို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ပေါ်တုန်းက လျိုဝေ့နင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်း ကျောက်စာတိုင် ဖွဲ့စည်းပုံ ကို သေချာ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။

မဟုတ်ရင် လက်ဆောင်ကောင်း တစ်ခုကို တကယ် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ်လေ။

ဒါကြောင့် လျိုဝေ့နင်နဲ့ တွေ့တုန်းက ကျောက်စိမ်းတွေရဲ့ အလားအလာကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မယ့် လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းတချို့ သူ သင်ပေးခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ အဖြေကို ကြည့်ရရင် သူမရဲ့ တိုးတက်မှုက လုံးဝ ချောမွေ့ပုံ မရပေ။

ကျောက်စိမ်း ပွတ်သပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်း စိတ်လွင့်သွားပြန်တဲ့ လျိုဝေ့နင်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိလေသည်။

ဂျီဇီရှီ ကို သူ့ရဲ့ "လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ညီလေး စာရင်း" ထဲ ထည့်သွင်းပြီးနောက် ဒီစာရင်းကို ထပ်ချဲ့ထွင်ဖို့က ကျန်းပေရန်ရဲ့ လက်ရှိ ထိပ်တန်း ဦးစားပေး ဖြစ်လေသည်။

ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက် ဆက်နေဖို့တောင် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ပုံမှန်ဆိုရင် လျိုဝေ့နင် လို "ချစ်စရာလေး" က နောက်လိုက် ခေါ်ယူဖို့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ သေချာပေါက် ကိုက်ညီမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ကျောက်စိမ်း ကျောက်စာတိုင် ဖွဲ့စည်းပုံ ပါရမီက အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသည်။

သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရင် သူမက သေချာပေါက် ထူးချွန်တဲ့ အလုပ်... လက်ထောက် တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

'ဟူး သူ့ကို ကိုယ်စားလှယ်လောင်း စာရင်းထဲ လောလောဆယ် ထည့်ထားလိုက်မယ်'

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လက်လှမ်းပြီး ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ကို ပြန်ယူလိုက်လေသည်။

"ဟေ့" ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ဆုံးရှုံးသွားတော့ လျိုဝေ့နင် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာလေသည်။

ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး သူမ လက်နှစ်ဖက် မြှောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေးထိပါဦး နည်းနည်းလေး ထပ်ပေးထိပါဦး ခဏလေး ခဏလေးပါ"

"ငါ့ကို မေးခွန်း တစ်ခု အရင် ဖြေ"

"ဟုတ်"

လျိုဝေ့နင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ မျက်လုံးတွေက ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ဆီမှာ ကပ်နေလေသည်။

"မင်း အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လား"

"ဖြစ်ချင်တယ်"

"ဘာလို့လဲ"

လျိုဝေ့နင် ရုတ်တရက် ပြုံးဖြီးဖြီး ဖြစ်သွားပြီး ရိုးအတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါမှ ကျွန်မ ကျောက်စိမ်းတွေ ပိုပွတ်သပ်လို့ ရမှာ"

"..."

ထူးဆန်းတဲ့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်ပေမယ့် လျိုဝေ့နင် အတွက်တော့ ဒါက တကယ့် တွန်းအား တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"မင်း အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူ ဖြစ်ချင်ရင် ငါ့နည်းလမ်း အတိုင်း ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့် မင်း လုံလောက်အောင် မြန်မြန် တိုးတက်လာသရွေ့ ပွတ်သပ်ဖို့ ကျောက်စိမ်းကောင်းတွေ ပိုရလာမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်"

ကျောက်စိမ်းကောင်းတွေ ပိုရမယ် ဆိုတာ ကြားတော့ လျိုဝေ့နင် သူမရဲ့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ဦးနှောက်ကို သုံးပြီး တစ်စက္ကန့်လောက် စဉ်းစားလိုက်ကာ သူမ အကြည့်ကို ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ဆီကနေ ကျန်းပေရန် မျက်နှာဆီ ရွှေ့ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာ မလိမ်ဘူးနော်"

"ငါ မလိမ်ဘူး"

"ဒါဆို ကျွန်မ သေချာ လေ့ကျင့်ပါ့မယ်"

"အင်း ဆက်ကြိုးစား"

"အဟွတ်"

ကျန်းပေရန် အသံ ဆုံးသွားတာနဲ့ မလှမ်းမကမ်းကနေ ချောင်းဆိုးသံ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ထွက်လာတာ ကောင်းလန်ဝမ် ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ အကြည့် ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကောင်းလန်ဝမ် နောက်တစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"နင်နင် ကို စာသင်ချိန် ပြန်ခေါ်ဖို့ လာတာပါ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး လျိုဝေ့နင်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားတော့ မင်းဆရာ မင်းကို လိုက်ရှာနေတယ်"

"ကျောက်စိမ်း..."

လျိုဝေ့နင်ရဲ့ အကြည့်က ငန်းရိုင်း ကျောက်စိမ်း ဆီ ပြန်ရောက်သွားပြီး သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ မလိုလားအပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကောင်းလန်ဝမ် လျှောက်လာပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့ အဲ့လောက် အလျင်မလိုပါဘူး... သူမကို နည်းနည်းလောက် ထပ်ကစားခွင့် ပေးလိုက်ပါ"