← Chapters

လော့ကျန့်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း။

Vol. 3 Ch. 42

လော့ကျန့်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း။

Vol. 3 Ch. 42

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီးလော့"

ထိုစကားကို ကြားရသော် အားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေသည်။

လောလောဆယ်တွင် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ယာယီ ထွက်ခွာခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ (သို့မဟုတ်) နောက်ပိုင်းတွင် ယွင်မုန်ကန်သို့ ပြန်လာကြရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်သဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ ဂိုဏ်းသားအများအပြားသည်လည်း မိုင် (၈၀၀) ကျယ်ဝန်းသော ဤရေကန်ကြီးကို အမှီပြု၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေကြရသည်။

ဝုန်း…

ထိုအချိန်၌ မြင်းလှည်းမောင်းနှင်နေသူသည် သူ့ရှေ့၌ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လမ်းပိတ်ကာ မြင်းလှည်းအား တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်က ကောင်စုတ်လေးလဲကွ... အခုချက်ချင်း ဖယ်စမ်း... မြင်းလှည်းကို လာတားရဲတယ်... သေချင်နေတာလား"

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းဝင် တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ရှေ့တွင် လူရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း မြင်းလှည်းအရှိန်ကို လျှော့ချခြင်း မပြုဘဲ ထိုလူရိပ်ရှိရာစီသို့ တည့်တည့် ဆက်မောင်းသွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လေလွင့်သွားလာနေသူ တစ်ယောက်ကို တိုက်သတ်လိုက်ခြင်းသည် ဘာမျှ အရေးမကြီးပေ။

အထူးသဖြင့် ဤခေတ်ကာလတွင် လူ့အသက်သည် မြက်ပင်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ပြောရလျှင် သခင်ကြီးလော့၏ အချိန်ကို ကြန့်ကြာစေခြင်းကသာ အမှန်တကယ် ပြစ်မှုမြောက်ပေသည်။

ရွှပ်…

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုလူရိပ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တစ်ချက်တည်း ပိုင်းချလိုက်လေသည်။

ဘာ…

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ မြင်းလှည်းမောင်းသူသည် ချက်ချင်း ကြောင်အသွားပြီး ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခေါင်းသည် ပြတ်ထွက်သွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြင်းလှည်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျသွားလေသည်။

မြင်းလှည်းမောင်းသူ သေဆုံးသွားသဖြင့် မြင်းလှည်းသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး အဝေးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။

ဝုန်း…

ချက်ချင်းပင် မြင်းလှည်းသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားလေသည်။

မြင်းလှည်းထဲတွင် လိုက်ပါလာသော လော့ကျန့်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွား၏။ ဖုန်မှုန့်များ တလိမ့်လိမ့် ထလာသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤကဲ့သို့ တိုက်မိခြင်းသည် သူတို့အတွက် ကိစ္စမရှိပေ။

"ဆွန်းလေး... ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... မင်း မြင်းလှည်းကို ဘယ်လိုမောင်းနေတာလဲကွ"

"တောက်... ဆွန်းလေး... မင်း သေချင်နေတာလား... မင်းကို တစ်သက်လုံး မြင်းစာပဲ ရိတ်ခိုင်းပြီး မြင်းထိန်းခိုင်းပစ်မယ်...မင်း ကြီးပွားဖို့ စိတ်မကူးနဲ့တော့"

"မင်းက ဘာမှလည်း သုံးစားမရဘူး... မင်း လုပ်တတ်တာ ဘာရှိသလဲကွ"

ချက်ချင်းပင် လူတစ်စုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေကြသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကုန်းရုန်းထလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဆွန်းလေး တစ်ယောက် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသည်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ခေါင်းမှာ ကွဲအက်နေပြီး ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် သူတို့ရှေ့တွင် သူစိမ်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ထိုသို့ လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ကျန်းဖန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သော်ကရွာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မနားမနေ ခရီးနှင်ခဲ့ရာ လော့ကျန့်နှင့် အခြားသူများ ထုန်ဟယ်မြို့နယ်သို့ ပြန်ရန် မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းခုလတ်တွင် ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရှိစေရန်အတွက် သူသည် ရုပ်ဖျက်သိုင်းကို အသုံးပြုကာ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သာမန် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် အခြားသူများ မြင်တွေ့လျှင်ပင် သူ၏ အထောက်အထား အစစ်အမှန်ကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ငါက နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲဆိုတာ မင်းသိလား"

"မင်းသာ ငါ့ကို ဒီမှာသတ်လိုက်ရင် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းရော၊ ထုန်ဟယ်မြို့နယ်က လီမိသားစုကိုပါ ပြစ်မှားရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်နော်"

လော့ကျန့်၏ ဆံပင်များ ထောင်ထလာပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤသူစိမ်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤလူထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဖြစ်၏။ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော အဆိပ်ပြင်းမြွေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သေစေနိုင်လောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လုံခြုံမှုမရှိဟု ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ဖက်လူ ဆုတ်ခွာသွားစေရန် ခြိမ်းခြောက်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စကားများမနေနဲ့"

"ပစ်မှတ်ကိုက နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ"

ကျန်းဖန်သည် ဆက်လက် ဆွေးနွေးလိုခြင်း မရှိတော့ဘဲ ချန်ယင်းဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော အလင်းတန်း ဓားသိုင်း၏ စွမ်းအားသည် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ပေါင် နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ခန့်ရှိသော စွမ်းအားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဓားချက်သည် အနက်ရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဓားအလင်းတန်း မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"မြန်လိုက်တာ"

လော့ကျန့်သည် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသမားသည် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ကာ ဓားသွားသည် နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ သေသွားတာလား"

"ငါ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားသမားကို ဘယ်တုန်းကများ ပြစ်မှားမိလို့လဲ"

လော့ကျန့် ကြောင်အသွားသည်။

သူသည် အလွန် မတရားခံရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ သော်ကရွာ မှ ထုန်ဟယ်မြို့နယ်သို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းခုလတ်တွင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားသမားနှင့် ရုတ်တရက် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်လူသည် နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားသိုင်းပညာတွင်လည်း အလွန် ကျွမ်းကျင်လှရာ သူ မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားဖြင့် ထိုးသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံးဝ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ပုံရိပ်ကို မျက်လုံးပြူးလျက် ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသမားနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ... ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရင်းနှီးနေသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။

သေခါနီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခြင်းပေလော မသိ၊ တစ်ဖက်လူ၏ အထောက်အထားကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"မင်း... မင်းက ကျန်းဖန်ပဲ"

"သော်ကရွာက ဟိုတံငါသည်ကောင်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ တံငါသည်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ"

"သော်ကရွာမှာ ပုန်းနေတာ မင်းမှာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ"

"နေပါဦး... ဒီလောက် အင်အားရှိမှတော့ ငါ့သား သေတာလည်း မင်းလက်ချက်ပဲလား"

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းများလား"

ရုတ်တရက် လော့ကျန့်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်ပြီး တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာသကဲ့သို့ပင်။

အဖြစ်အပျက်များက အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ တိုက်ဆိုင်နေရသနည်း။

သူ့သားသည် ဤတံငါသည် ကျန်းဖန်နှင့် ပြဿနာတက်ပြီးနောက် ထိုညမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယခု သူသည်လည်း ထိုလူနှင့် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားနေသည်။

လမ်းခုလတ်တွင် ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကောင်လေး မည်မျှ ရက်စက်တတ်ကြောင်း တွေးကြည့်နိုင်ပေသည်။

သူ့ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေသေးသည်။

အကယ်၍ သူ့ထင်မြင်ချက်သာ မှန်ကန်ပါက သားအဖနှစ်ယောက်စလုံး ဤလူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူသည် ရုပ်ဖျက်ထားသော ချောင်ကျွင်း ဖြစ်နေမလားဟုပင် သူ သံသယဝင်မိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက တံငါသည်တစ်ယောက်သည် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"မင်း စကားအရမ်းများတာပဲ"

ကျန်းဖန်သည် ပြန်မဖြေဘဲ လော့ကျန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူသည် ငြင်းလည်း မငြင်း၊ ဝန်လည်း မဝန်ခံသဖြင့် လော့ကျန့်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။

ရွှပ်…

သူ ဓားဖြင့် ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း..."

ဤအချိန်တွင် လော့ကျန့် အကြီးအကျယ် နောင်တရသွားမိသည်။ အကယ်၍ ဤလူသည် ဤမျှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိမှန်းသာ ကြိုသိခဲ့လျှင် သူ့လူများကို ခေါ်ပြီး ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ခိုင်းခဲ့မိမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဒဏ်ရာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

လက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

တစ်သက်လုံး မကောင်းမှု ဒုစရိုက်များ ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် လူမသိသူမသိ နေရာတစ်ခု၌ တိတ်တဆိတ် သေဆုံးရတော့မည် ဖြစ်ရာ တကယ့်ကို ရယ်ချင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဘုန်း…

လော့ကျန့်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွား၏။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အဆုံးအစမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် မကျွတ်မလွတ် သေဆုံးသွားရှာသည်။

"သခင်ကြီးလော့"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော် ဘေးနားရှိ နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းသား ၃၊ ၄ ယောက်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လော့ကျန့်ကဲ့သို့ အရွတ်ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်တောင်မှ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသမား၏ လက်ချက်ဖြင့် ဓားထိုးခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် သာမန် အသားမျှင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းသမားများသာ ဖြစ်ကြရာ ဤဓားသမားကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၌ လော့ကျန့်အတွက် လက်စားချေလိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ ထွက်ပြေး၍ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန်သာ တွေးမိကြတော့သည်။

ရွှပ်…

ဤလူများ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် နောက်ထပ် ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားလေသည်။

ညအမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားသော အလင်းတန်း တစ်ခုအလား ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

ဖျော…

ထိုလေးယောက်စလုံး လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ကြရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ကျန်းဖန် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုလေးယောက်၏ လည်ပင်းများကို လှီးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးခဲ့ချေ။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သေဆုံးသွားကြတော့သည်။

All Chapters