ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ဂါရဝပြုခြင်း

• ငါးဖမ်းအဖွဲ့

• ချန်နင် ငါးဈေးတန်း

• ဖုန်းကူ လယ်ယာ

• ရှင်းရှန်း လယ်ယာ

• ရှင်းမောင် ပိုးမွေးမြူရေးခြံ

စုစုပေါင်း ၅ ခု ရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် "အသေးစိတ်ကြည့်ရန်" ရွေးချယ်စရာ ပါရှိသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သဘာဝကျကျပင် ငါးဖမ်းအဖွဲ့ ကို နှိပ်လိုက်သည်။

စာမျက်နှာသည် ငါးဖမ်းအဖွဲ့ အသေးစိတ် စာမျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ငါးဖမ်းအဖွဲ့

• ငါးဖမ်းလှေငယ်: ၉ စီး

• အလတ်စား ငါးဖမ်းလှေ: ၁ စီး

• ငါးဖမ်းသမား: ၄၆ ဦး

• မိသားစု အုပ်ချုပ်သူ: ဝမ်တင့်ဟိုင်

• လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှ နှစ်စဉ် ဝင်ငွေ: ရွှေတာရာ ၆၀၆ ပြား

• လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှ နှစ်စဉ် ထွက်ငွေ: ရွှေတာရာ ၃၈၅ ပြား

• လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှ နှစ်စဉ် အသားတင် အမြတ်: ရွှေတာရာ ၂၂၁ ပြား

• လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှ နှစ်စဉ် ဝိညာဉ်ငါး ဖမ်းဆီးရရှိမှု: ပေါင် ၄၀၀ ...

တိုးတက်ရန် ဦးတည်ချက်: ငါးမျိုးစုံ ဖမ်းဆီးရေး လုပ်ငန်းစဉ် အတွက် ငါးဖမ်းကိရိယာ အမျိုးမျိုး တီထွင်ခြင်း ...

ယခုနှစ် ရည်မှန်းချက်များ:

• အသားတင် အမြတ် ရည်မှန်းချက်: ရွှေတာရာ ၁၀၀၀

• ဝိညာဉ်ငါး ရည်မှန်းချက်: ပေါင် ၁၀၀၀

ငါးဖမ်းအဖွဲ့ ၏ ရိုးရှင်းသော ဒက်ရှ်ဘုတ် (Dashboard) ဖြစ်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ တာဝန်မယူမီက ဘဏ္ဍာရေး အချက်အလက်များ၊ တိုးတက်ရန် ဦးတည်ချက်များနှင့် ယခုနှစ် အမြတ် ရည်မှန်းချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ဤ ရည်မှန်းချက်သည် အလွယ်တကူ ပြည့်မီနိုင်ပေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိအချိန်သည် ငါးဖမ်းရာသီ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ပြီး ယခုနှစ် ပိုးမွှားကပ်ဘေးကြောင့် အစားအစာ ပြတ်လပ်မှု ဖြစ်ပေါ်ကာ အဓိက အစားအစာ အစားထိုး အဖြစ် ငါးဈေးနှုန်း မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ငါးဖမ်းအဖွဲ့ နှင့် ငါးဈေးတန်း အတွက် စုစုပေါင်း အမြတ် ရည်မှန်းချက်သည် ရွှေတာရာ ၂၀၀၀ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ငါးဖမ်းအဖွဲ့ ၏ ဖမ်းဆီးရရှိမှု တိုးမြှင့်ခြင်းသည် ဂေဟစနစ် မျှတမှုကို တဖြည်းဖြည်း ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး ရေတိုတွင် ပြဿနာကြီး မဟုတ်သော်လည်း ရေရှည် အဖြေ မဟုတ်ပေ။

သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခု အတွက် တည်ငြိမ်ပြီး ရေရှည် ဝင်ငွေ ရင်းမြစ်သည်သာ စစ်မှန်သော စီးပွားရေး ထောက်တိုင် ဖြစ်သည်။ ရေတို မိုးကျရွှေကိုယ် အမြတ်အစွန်းများသည် မိသားစု လုပ်ငန်းများကို ဖြည့်စွက်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။ ဖုန်းကူ လယ်ယာ ကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းများသည်သာ အမှန်တကယ် ရေရှည် ခံပြီး သိုင်းပညာရှင် မိသားစု တစ်ခု အတွက် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အရင်းအမြစ်များ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။ ထိုအချက်သည် အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

သိုင်းကမ္ဘာတွင် ရတနာများ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များ မတော်တဆ တွေ့ရှိခြင်း၊ အဆင့်မြင့် သားရဲကောင်များနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်း စသည့် မိုးကျရွှေကိုယ် အခွင့်အရေးများ ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာများသည် တစ်ညတည်းနှင့် သူဌေး ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် ချမ်းသာလာပြီးနောက် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ အရင်းအမြစ် မည်မျှပင် ရှိပါစေ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ခန်းသွားမည်သာ ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကသာ ထာဝရ တည်တံ့နိုင်ပေမည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်ကို ဥပမာ ကြည့်ပါလေ။ အသက် ၁၈ နှစ် အရွယ်တွင် သူသည် လက်ရှိ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နှစ်စဉ် အရင်းအမြစ် ရွှေတာရာ ၂၀၀ နီးပါး သုံးစွဲနေရသည်။

မိသားစု၏ ခန့်မှန်းချက် အရ သူသည် အသက် ၃၈ နှစ် အရွယ်၊ ခွန်အား အကောင်းဆုံး အချိန်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ် ၂၀ ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ် အရင်းအမြစ် ရွှေတာရာ ၂၀၀ သည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဟု ထားလျှင်ပင် ရွှေတာရာ ၄၀၀၀ ကုန်ကျရန် အနည်းဆုံး နှစ် ၂၀ ကြာမြင့်မည်။

သေချာသည်မှာ အရင်းအမြစ် သုံးစွဲမှုသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက်နှင့် ၈ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ နှစ်စဉ် အရင်းအမြစ် ကုန်ကျစရိတ်သည် မိုးထိအောင် မြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိရန် သူသည် အရင်းအမြစ် ရွှေတာရာ အနည်းဆုံး ၈၀၀၀ ခန့် သုံးစွဲရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

အရင်းအမြစ်များသည် ဘယ်က ရလာမည်နည်း။ အားလုံးသည် မိသားစု လုပ်ငန်း အမျိုးမျိုး၏ နှစ်စဉ် အထွက်နှုန်းမှ ညှစ်ထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေရှည် တည်ငြိမ်သော အကျိုးအမြတ်များ ပေးစွမ်းနိုင်သည့် လုပ်ငန်းများသည် မိသားစု၏ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အလားတူပင် ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အနေဖြင့် လက်ရှိတွင် ဒုတိယ ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်ရန် အင်အား မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် ပါရမီ အနည်းငယ် နိမ့်ကျသူ ဖြစ်ပါစေ၊ အရင်းအမြစ်များ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုစိတ် ရှိလျှင် သခင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့သာ အရင်းအမြစ် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ရရှိခဲ့လျှင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် နှစ် ၂၀ ကြာချင်မှ ကြာပေမည်။

၁၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၀ နှစ်အောက်သာ ကြာကောင်း ကြာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် ခက်ခဲခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမြစ်တွယ်ရာ မရှိ၊ အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိကြပေ။ ကံကောင်းလျှင် အရင်းအမြစ် အချို့ ရရှိနိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းလျှင် ငတ်ပြတ်သွားနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည် ထူးခြားသော ပါရမီနှင့် ကံတရား ရှိသူများ သို့မဟုတ် ကံတရား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရရှိထားသော အရင်းအမြစ် ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ကျော်သည် များပြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မိသားစု၏ နှစ်အနည်းငယ်စာ စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်သာ ဖြစ်သည်။ သေချာ စီစဉ်ခြင်း မရှိပါက ဝမ်မျိုးနွယ်စု အတွက် ရေရှည် တည်တံ့မည့် စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ ခဏတာ လက်ဖျားခါရုံသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော စနစ် ဒက်ရှ်ဘုတ်ကို ကြည့်ရင်း အရင်းအမြစ်များကို မည်သို့ ခွဲဝေရမည်ကို အပြင်းအထန် စဉ်းစားနေလေသည်။

လက်ရှိ မိသားစုတွင် ဘာ အလိုအပ်ဆုံးလဲ။ သေချာတာပေါ့ ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးပါပဲ။ ဒါမှသာ ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ နေရာကို အစားထိုးနိုင်ပြီး မိသားစုရဲ့ ရေရှည် အကာအကွယ် ဖြစ်လာနိုင်မှာ။ ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက မပျောက်ကင်းသေးသလို အခြေအနေက ပိုဆိုးလာနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ် ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ကျော်က ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကို ပျိုးထောင်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား။ သဘာဝကျကျပင် လုံလောက်ရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။ ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ ဈေးပေါခဲ့လျှင် ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ စုစုပေါင်း ဘဏ္ဍာရေး အင်အားနှင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စု တိုင်း၌ ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးများ လျှံကျနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤ ရွေးချယ်စရာကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဒီငွေကို မိသားစု လုပ်ငန်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...

ဒီကိစ္စကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ သေချာ စဉ်းစားခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ကျော်နဲ့ မျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်မှု ဘယ်လောက်များများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။

မှတ်သားစရာ ကောင်းသည်မှာ စီးပွားရေး ထောက်တိုင် ဟု ခေါ်သော လုပ်ငန်း အချို့သည် ကြီးမားသော အတိုင်းအတာ၊ ရှည်လျားသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ကာလနှင့် အတော်လေး နိမ့်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု-အကျိုးအမြတ် အချိုးအစား တို့ကြောင့် လူသိများသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဖုန်းကူ လယ်ယာ ကိုပဲ ကြည့်ပါလေ။ ရှေးလူကြီးများ၏ သွေးနှင့် ချွေးများစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ နှစ်စဉ် အမြတ်ငွေသည် ရွှေတာရာ ၇၀၀ ၈၀၀ ခန့်သာ ရှိပြီး ကောင်းမွန်သော နှစ်များတွင်သာ ထိုပမာဏ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေရှည်တွင် စီးပွားရေး ထောက်တိုင် လုပ်ငန်းများ၌ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တိုးမြှင့်ခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရသော လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ နည်းလမ်းသည် လက်ငင်း ပြဿနာများကို မဖြေရှင်းနိုင်သဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အခြေအနေ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဤ အကြံအစည်ကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။

အခြား ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု အနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အခြား ပါရမီရှိသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ထောက်ပံ့ရန် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤအချက်ကိုလည်း သေချာပေါက် စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းတွင် တိုးပွားလာသော ကန့်သတ် သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် နေ့စဉ် အသေးစား အားဖြည့်ဆေးလုံး သောက်သုံးလျှင်ပင် နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါမည်လော။

သိသာထင်ရှားစွာပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်အဆင့် မပြောနှင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာပင် မသေချာပေ။

အချိန်တို အတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိအောင် အရင်းအမြစ်များကို မဆင်မခြင် ဖြုန်းတီး ကျင့်ကြံနိုင်လျှင်ပင် မျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး ပြဿနာများကို မည်သို့ ဖြေရှင်းနိုင်မည်နည်း။

မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အကြား အကောင်းဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်သော သူပင်လျှင် ဤအရာကို မစွမ်းဆောင်နိုင်လျှင် အခြားသူများ ဆိုလျှင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။

ဆဋ္ဌမအဘိုးလေး ဝမ်ရှောင်ဟန် သည် ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရန် တစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ ဆင့်မြောက်တွင် သောင်တင်နေကာ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာသည်နှင့်အမျှ အခြေအနေ ကျဆင်းလာနေသည်။

လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ယုံကြည်မှု ပေးနိုင်လျှင် သူသည် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ထပ်မံ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနိုင်ခွင့် ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။

ဒါသည် မျိုးနွယ်စု အတွက် ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ဦး မွေးထုတ်ပေးရန် ဝမ်ရှိုကျဲ့ စဉ်းစားမိသော အမြန်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များမှာ လုံလောက်ရန် အဝေးကြီး လိုနေသေးသည်။

ဒါ့အပြင် ဆဋ္ဌမအဘိုးလေး ဝမ်ရှောင်ဟန်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေကို ဝိညာဉ်အဆင့် ထိုးဖောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပေးရမှာက လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။

ဒီငွေကို ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့နဲ့ သက်တမ်း ရှည်စေဖို့ သုံးနိုင်ရင် ဒါက အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့် ကိစ္စ ဖြစ်တယ်လို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ တွေးမိတယ်။

သို့သော် ရှင်းလင်းသည်မှာ ဤ ငွေပမာဏသည် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို အပြည့်အဝ ကုသရန် လုံလောက်မှု မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ဖြင့် ကုသနိုင်လျှင် မျိုးနွယ်စု အနေဖြင့် ကုသပြီးပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူမကို ကုသနိုင်လျှင်ပင် ကုန်ကျစရိတ်သည် ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး သို့မဟုတ် အများအပြား ပျိုးထောင်ခြင်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေလိမ့်မည်။

ငွေအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်လျှင်ပင် သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို သက်သာစေပြီး သက်တမ်း အနည်းငယ် ရှည်စေရုံသာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေမိသည်။

အခက်အခဲ အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သော စစ်မှန်သည့် ရွှေလက်ချောင်း စနစ် ပိုင်ဆိုင်ထားသူများကို သူ မနာလို ဖြစ်မိသည်။

သူတို့သည် ရွှေလက်ချောင်းကို အားကိုးပြီး မည်သည့် အတားအဆီးကို မဆို ကျော်ဖြတ်ကာ နေ့ရက်များကို ပေါ့ပါး လွတ်လပ်စွာ ကုန်ဆုံးနိုင်ကြသည်။ အတော်လေး ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ် အခြေခံ ရှိလျှင်ပင် ငွေတစ်ပြားချင်းစီကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားနေရသော သူ့လို မဟုတ်ပေ။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့်မြောက်မှ ၇ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိရန် လအနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ခရီးစဉ်၏ ခြေလှမ်းငယ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤ ကမ္ဘာသည် အတော်လေး လက်တွေ့ကျပြီး အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် တစ်ဆင့်ချင်းစီ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အတွေးလွန်နေစဉ် ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ဘိုးဘေးလုံယန်နှင့် တွေ့ဆုံရန် သူမ၏ အခြွေအရံ ရှအယ် ကို စေလွှတ်ကာ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်က သူ့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာလား။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မှင်သက်သွားပြီး စိတ်ကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် နှစ်အနည်းငယ်ကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များကို တွေ့ခဲလှသည်။ ဝမ်တင့်ယွဲ့၏ ဈာပနကိုပင် မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ကျန်းမာရေး မကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။

၇ ဆက်မြောက် မျိုးဆက်တွင် အချစ်ခံရဆုံး ဖြစ်သော ဝမ်ရှိုကျဲ့ပင်လျှင် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို မတွေ့ရသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကုန်းစွန်းဟွေးကသာ သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလေ့ ရှိသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမရှအယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှအယ် အလျင်စလို ဒူးညွှတ် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ သခင်ကြီးမှာ အရေးတကြီး ကိစ္စ မရှိရင် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို တွေ့ဖို့ ကျမနောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

သူမသည် ဉာဏ်ကောင်းပြီး စာတတ်ပေတတ် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ကာ သင်္ချာ ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမ ၉ နှစ် သမီး အရွယ် ကတည်းက ကုန်းစွန်းဟွေး ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုန်းစွန်းဟွေး၏ စာရင်းဇယား အများအပြားကို သူမ ကူညီပေးသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ရှအယ် နောက်မှ လိုက်ပါပြီး ကျူဝေရေကန် အနီး ဘိုးဘေးလုံယန် တံခါးပိတ် နေထိုင်သော လုံယန်စံအိမ်သို့ သွားရောက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့ စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ တိတ်ဆိတ်သော ကျင့်ကြံမှုကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ဤနေရာသည် မျိုးနွယ်စု၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး သူမ ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။

ကုန်းစွန်းဟွေးသည် တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူတို့ တွေ့ဆုံသောအခါ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရောက်ပါပြီ"

"ဝင်ခဲ့ပါ ဝမ်ရှိုကျဲ့"

တည်ငြိမ် အေးချမ်းသော အသံတစ်သံ အတွင်းဘက်မှ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ လုံယန်စံအိမ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းပြီး အဆင်တန်ဆာ မပါသော ခြံဝင်းတစ်ခု ဖြစ်ကာ သာမန် ပန်းပင်များနှင့် အပင်များ လေပြည်တွင် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။

မျှော်စင် အတွင်း၌ သွယ်လျပြီး အားနည်းပုံရသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ကျောပေးပြီး ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်ဖြူများသည် ပခုံးထက်သို့ ဖြာကျနေသည်။

သူမ၏ ဆံပင်ဖြူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရင်ထဲ နာကျင်သွားရသည်။

ဒါသည် သူ့ယခင်ဘဝက နက်ရှိုင်းသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဆံပင်များသည် တစ်ဝက်ခန့်သာ ဖြူနေသေးသည်။ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော် ကာလအတွင်း လုံးဝ ဖြူဖွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့ က ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"