ကျောင်းလုံ ဂိုဏ်း ဒဏ္ဍာရီ

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဤ အမကြီးသည် အလွန် သိမ်ငယ်ကြောက်ရွံ့တတ်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် နေ့တိုင်း စာဖတ် လေ့ကျင့်သည်ဟု ပြောရဲသေးသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရယ် အမကြီးကို မခြောက်ပါနဲ့တော့ ကြည့်ပါဦး ကြောက်လွန်းလို့ ငိုတော့မယ်"

သူမ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရွှီကျီရိုသည် သူမကို ဖက်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့ အမကြီးရယ် မင်းရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးက မင်းကို စနောက်နေတာပါ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သူသာ တကယ် စစ်ဆေးချင်ရင် မင်းတစ်ယောက်တည်းကို သီးသန့် ခေါ်မှာပေါ့"

အဲဒီလို ဖြစ်နေတာကိုး။

ဝမ်လိချီ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူမ တကယ် သေလောက်အောင် ကြောက်သွားတာ။ စိတ်ငြိမ်သွားစေဖို့ ပျားရည်မုန့် တစ်ခု အမြန် ယူစားလိုက်သည်။ စားနေရင်း သူမ၏ မျက်နှာထားသည် ကြောက်ရွံ့မှုမှ နှစ်သက်သဘောကျမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။ ထို မိန်းကလေးသည် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမှ စားသောက်မက်မောသူ အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတာ မြန်လွန်းသည်။ သူမမှာ အရှက်တရား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ကိုကိုယ်သိသောစိတ် မရှိဘူးလား။

သူမကို ဘာများ စစ်ဆေးစရာ ရှိဦးမည်နည်း။

မူလက သူသည် ခရီးစဉ်တွင် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် အိမ်မှ အမျိုးသမီး မျိုးနွယ်စုဝင် ၂ ဦး ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ တစ်ဦးက အသက်အနည်းငယ်ကြီးပြီး ရင့်ကျက်သူ ဖြစ်ရမည်၊ အခြားတစ်ဦးက ငယ်ရွယ်ပြီး တက်ကြွသူ ဖြစ်ရမည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ရွှီကျီရိုကို အတော်လေး ကျေနပ်သော်လည်း ဝမ်လိချီ ဆိုတဲ့ ဒီ အမကြီးကတော့...

ခေါင်းကိုက်စရာပင်……

ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီး မျိုးနွယ်စုဝင်များထဲတွင် သူ့ညီမအရင်း ဝမ်လော်ရီ၊ စတုတ္ထညီမ ဝမ်လော်ထုံနှင့် သူ့တူမ ဝမ်လိချီ တို့ ရှိကြသည်။ ဤ ခရီးစဉ်တွင် တုန်ကန်ကို ဖြတ်သန်းသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် တုန်ကန်ချန်မျိုးနွယ်စုမှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ငယ်နှင့် စေ့စပ်ထားပြီး ဖြစ်သော ညီမလေး ဝမ်လော်ရီကို ခေါ်သွားရန် မသင့်တော်ပေ။

ဝမ်လော်ထုံသည် စပါး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမကို ပိုမို လေ့ကျင့်ပေးရန်အတွက် ကုန်းစွန်းဟွေး နောက်မှ လိုက်ပါပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်စေရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဝမ်လော်ထုံ၏ မူလ အစီအစဉ်များကို မဖျက်ဆီးလိုပေ။

စဉ်းစားပြီးနောက် သင့်တော်ပြီး အားလပ်နေသူမှာ ဝမ်လိချီ တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ သူမ၏ အူကြောင်ကြောင် မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး သူသည် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဖျတ်လတ်သော အစေခံ မိန်းကလေး တစ်ယောက်နှင့် အစားထိုးလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ဤ အတွေးသည် ခဏတာသာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဤ မိန်းကလေးသည် စာကြိုးစား မဖတ်သည့် အတွက် သူမကို ခေါ်သွားပြီး သင်ခန်းစာ ပေးကာ ကောင်းကောင်း ဆုံးမလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါ့အပြင် လက်ရှိ မိသားစု အတွင်းက ရေစီးကြောင်း အရ မိန်းကလေးတွေက စာကြိုးစား မဖတ်ကြတာဟာ သာမန် ဖြစ်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ လော်ကျင်း လို မိန်းကလေးမျိုးတောင် အဲဒီလို ဖြစ်နေတာ။ တခြား မိန်းကလေးငယ်တွေလည်း ဒီထက် ပိုကောင်းမယ် မထင်ဘူး။ ယောင်္ကျားလေးတွေကတော့ လူကြီးတွေရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် နည်းနည်း ပိုတော်ကြတယ်။

ဒီ ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်တဲ့ မိသားစု လေထုကို အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ပြုပြင်ရမည်။

ထို အတွေးဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အဓိက အကြောင်းအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

"စတုတ္ထအဒေါ် ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ၁၀ ရက်လောက် ကြာမယ့် ခရီးစဉ် တစ်ခု လိုက်ပါဖို့ လိုအပ်ပါတယ် ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ထားပါ သဘက်ခါ မိုးလင်းတာနဲ့ ထွက်ခွာကြမယ် မေးစရာ ရှိပါသလား"

ရွှီကျီရိုသည် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်မိသော်လည်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မေးစရာ မရှိပါဘူး အကိုလေး စီစဉ်တဲ့ အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်"

ဝမ်လိချီ၏ ဦးနှောက်သေးသေးလေးထဲတွင် သံသယများ၊ စပ်စုချင်စိတ်များနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ စတုတ္ထဦးလေးက သူမကို ချန်နင်နယ်မြေဆီ ခေါ်သွားပြီး ကစားပေးမလို့လား။ သူမ စိတ်ထဲတွင် ချန်နင်နယ်မြေသည် ဝေးလံသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူမ ဘဝတွင် ၂ ကြိမ်သာ ရောက်ဖူးသည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ၂ ရက် ကြာသွားခဲ့သည်။

အရုဏ်တက်ချိန် မိုးစင်စင်လင်းစ အချိန်တွင်။

အလျား ၄ ၅ ကျန်းခန့် ရှည်လျားသော အမိုးနက် လှေတစ်စင်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ် ဆိပ်ကမ်းမှ ကျူဝေရေကန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဖုန်းကူ လယ်ယာ ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ဒါသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ စီစဉ်ထားသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးလုံယန် အပြင်ထွက်မည် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် လျှို့ဝှက်ထားလိုသည်။ တင်းဖူ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်းသို့ မြင်းရထားဖြင့် သွားပြီးမှ လှေစီးလျှင် လူသိရှင်ကြား ဖြစ်လွန်းပေလိမ့်မည်။

စပါး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်း အတိုင်း ဖုန်းကူတံခါးကို ဖြတ်သန်းပြီး လှေကြီး တစ်စင်း စီးသွားတာ ပိုကောင်းသည်။ ဘာပဲပြောပြော ဒါက ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေပဲလေ။

ဒီခရီးစဉ်တွင် ဘိုးဘေးလုံယန်နှင့် အတူ လိုက်ပါမည့်သူ နည်းပါးသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့၊ ဝမ်ကျုံး၊ ဝမ်ယုံး၊ ရွှီကျီရို၊ ဝမ်လိချီ နှင့် ဘိုးဘေးလုံယန် စုစုပေါင်း ၆ ဦးသာ ပါဝင်သည်။

ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ယုံးတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် လှေကို ထိန်းကျောင်း မောင်းနှင်ရန် တာဝန်ယူထားသည်။ သူတို့သည် ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်များ မဟုတ်သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သဖြင့် ဤ အလတ်စား အမိုးနက် လှေကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အမြန်နှုန်းမှာလည်း မဆိုးလှပေ။

လှေအတွင်း၌ ဝမ်လိချီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သူမ၏ အထုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ပိုက်ထားပြီး အသက်ပြင်းပြင်းပင် မရှူရဲဘဲ ဖြစ်နေသည်။ စတုတ္ထဦးလေးက သူမကို ဒီခရီးစဉ်မှာ ဘိုးဘေးလုံယန်နဲ့ အတူ လိုက်ပါရမယ်လို့ ကြိုမပြောထားခဲ့ဘူးလေ။

အဲဒါက မိသားစုရဲ့ သက်ကြီးဝါရင့် ဘိုးဘေးကြီး။ စတုတ္ထဦးလေးထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး။

စတုတ္ထဦးလေး ပေးလိုက်တဲ့ အံ့သြမှုက ကြီးမားလွန်းပြီး ကြေညက်အောင် ဝါးဖို့ ခက်ခဲလှသည်။

"ဘိုးဘေး ခရီးစဉ် လမ်းကြောင်းနဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဒီအတိုင်းပါ စတုတ္ထအဒေါ်နဲ့ လိချီတို့က ဘိုးဘေးရဲ့ နေ့စဉ် လိုအပ်ချက်တွေကို တာဝန်ယူ ပြုစုပေးပါလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဒီခရီးစဉ် အတွက် စီစဉ်ထားတာတွေကို ဘိုးဘေးလုံယန်ဆီ လေးစားစွာ မိတ်ဆက် တင်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်"

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စေ့စပ်သေချာသော စီစဉ်မှုများကို အလွန် ကျေနပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရွှီကျီရို ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျီရို ဒီခရီးစဉ်မှာ မင်း ပင်ပန်းရတော့မယ်"

ရွှီကျီရို အလျင်စလို နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကို ပြုစုရတာ ကျီရိုရဲ့ တာဝန်နဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ"

ထို့နောက် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဝမ်လိချီ ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တွေ့ရခဲသော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ကလေးမလေး မင်းကို နောက်ဆုံး ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာ ၂ နှစ်တောင် ရှိပြီပဲ အခုတော့ အမကြီး ဖြစ်လာပြီ ဒီရက်ပိုင်း စာပေ လေ့လာမှု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် အိမ်ရှိ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အပေါ် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမို ကြင်နာတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူမသည် ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်၏ တတိယမျိုးဆက် မြေးမ ဖြစ်ပြီး ဝမ်လိချီသည် မိသားစု၏ ၈ ဆက်မြောက် မျိုးဆက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟင်"

ဝမ်လိချီ မှင်သက်သွားသည်။ စာပေ လေ့လာမှု အကြောင်း ထပ်မေးနေပြန်ပြီလား။

ကံကောင်းသည်မှာ စတုတ္ထဦးလေး၏ ယခင် စစ်ဆေးမှု အတွေ့အကြုံကြောင့် သူမသည် ဒီအချိန် အတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝမ်လိချီ မျက်လုံးများ ကစားလိုက်ပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း သမီး ကြိုးစားထားပါတယ် ဘိုးဘေး အတွက် ဆောင်းပါး တစ်ပုဒ် ရွတ်ပြပါ့မယ်..."

ထို့နောက် သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်က အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်လူသားအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် စာပေ ပညာရှင်ကြီး ရေးသားခဲ့သော "ကောင်းကင်တံခါးသို့ ညအခါ တက်ရောက်၍ ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်ကြီးကို ရှုစားခြင်း" ဆောင်းပါးကို စတင် ရွတ်ဆိုလေသည်။ ဤ ဆောင်းပါးသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဘာသာစကားကြောင့် ကျော်ကြားပြီး နောင်လာနောက်သားများ အလွန် နှစ်သက်ကြသည်။

စာပေသည် မည်သည့် ယဉ်ကျေးမှု အတွက်မဆို မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကဏ္ဍ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ခံစားမှုများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များကို ကြွယ်ဝစေရန် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ လူသားများ အနေဖြင့် တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ရန်သာ သိပြီး စိတ်နှလုံးနှင့် အကျင့်စာရိတ္တကို မပြုစုပျိုးထောင်ဘဲ တစ်သက်လုံး အာဏာနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ လိုက်စားနေလျှင် အရိုင်းကောင် သားရဲများနှင့် မည်သို့ ကွာခြားမည်နည်း။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမ၏ သွက်လက်ပြီး ခံစားမှု ပါသော ရွတ်ဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း စိတ်ထဲတွင် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဒါကို "ဒီရက်ပိုင်း ကြိုးစားထားတယ်" လို့ ခေါ်တာလား။ ဒါက နောက်ဆုံးမိနစ်မှ အသည်းအသန် ကြိုးစားထားတာ ဖြစ်လောက်တယ်။ ဒီ ဆောင်းပါး တစ်ပုဒ်ကိုပဲ သွက်သွက်လက်လက် ရွတ်ဆိုနိုင်တာ မဟုတ်လား။

သို့သော် သူ ဖွင့်မပြောခဲ့ပေ။ ဘိုးဘေးလုံယန်ကလည်း သဘောကျပုံရပြီး စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ချီးကျူး အားပေးလိုက်သည်။

အမိုးနက် လှေသည် ဖုန်းကူ လယ်ယာ ဘက်သို့ ကွေ့ဝိုက် သွားလာပြီး ရောက်ရှိသောအခါ မရပ်နားဘဲ [ဖုန်းကူတံခါး] ဧရိယာသို့ ဖြတ်သန်း သွားလာလေသည်။ အားလုံး လှေပေါ်မှ ဆင်းပြီး တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရာ အလတ်စား မြစ်တွင်းသွား သင်္ဘော တစ်စင်း စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ သင်္ဘောသည် အလတ်စား ရွက်လှေ တစ်စင်း ဖြစ်ပြီး သင်္ဘောပေါ်တွင် မြင်းရထား တစ်စီးကိုပင် တင်ဆောင်နိုင်သည်။ ဝမ်တင့်ဟိုင် ဘယ်က ငှားလာမှန်း မသိပေ။

"အကိုလေး မှာကြားထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ"

ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်က သူတို့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"သင်္ဘော အခန်းကို အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီး ယာယီ အနားယူရာ နေရာ တစ်ခု စီစဉ်ထားပါတယ် တူလေးက အရမ်း လျှို့ဝှက်နေတာ ဘာများ ပြင်ဆင်... အမ်"

ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ နောက်မှ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ပြီး လန့်ဖျပ်သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဒါက နောက်နေတာလား။ ဘိုးဘေးက တကယ် အပြင်ထွက်လာတာ...

သူ ကြောက်လွန်းလို့ ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး ဂါရဝပြုရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝမ်ရှိုကျဲ့ တားဆီးလိုက်သည်။

"ဦးလေးခြောက် သင်္ဘောကိုပဲ ဂရုစိုက်ပါ တုန်ကန် ဘက်ကို ဦးတည် မောင်းနှင်ပါ"

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့... သင်္ဘောကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်တင့်ဟိုင် မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အဖွဲ့ကို သင်္ဘောပေါ်ရှိ ယာယီ အနားယူရာ နေရာသို့ အလျင်စလို ဖိတ်ခေါ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

ဘိုးဘေး အပြင်ထွက်တယ် ဆိုတာ ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။

သို့သော် မည်မျှပင် ကြီးမားသော ကိစ္စ ဖြစ်ပါစေ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ လုံခြုံရေးနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သင်္ဘောသည် ဖုန်းကူတံခါး အပြင်ဘက် ရေနက်ပိုင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာပြီး အန်းမြစ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြစ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် လေနှင့် လှိုင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ရွက်ကို စနစ်တကျ ဖွင့်လိုက်ရာ လေကို ဖမ်းယူပြီး သင်္ဘောကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ အမြန်နှုန်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး တစ်နာရီလျှင် လီ ၅၀ ၆၀ ခန့် (မိုင် ၂၀ ခန့်) အထိ ရောက်ရှိလာသည်။

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လှေအမြန်နှုန်းကို "ရေမိုင်" ဖြင့် တွက်ချက်သော်လည်း မဟာချန်နိုင်ငံတွင်မူ "တစ်နာရီ လီ" ဖြင့် တိုင်းတာဆဲ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ အရှေ့တောင်လေနှင့် ရေစီးသန်မှုကြောင့် အမြန်နှုန်းသည် မသိလိုက်ဘဲ တစ်နာရီလျှင် ၁၀ ၁၅ ကီလိုမီတာခန့် အထိ ရောက်ရှိနေပြီး ပုံမှန် လမ်းလျှောက်နှုန်းထက် ၂ ဆ ၃ ဆ ပိုမြန်နေသည်။

ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် အန်းမြစ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူ ပီပီ သင်္ဘောကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းကျောင်း မောင်းနှင်နေသည်။ အနားယူရာ နေရာရှိ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အဖွဲ့သည် မသက်မသာ ဖြစ်မှု သိပ်မရှိလှပေ။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ငယ်ရွယ်ပြီး တက်ကြွသူ ဖြစ်သဖြင့် အခန်းထဲတွင် အားရပါးရ နေရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။ သူသည် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို တောင်းပန်ပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ တက်ကာ ရှုခင်း ကြည့်ရှုလေသည်။ ဝမ်တင့်ဟိုင် သင်္ဘော မောင်းနှင်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဦးလေးခြောက် ဒီသင်္ဘောက မဆိုးဘူးပဲ ကုန်သည်သင်္ဘောနဲ့ တူတယ် ဘယ်က ငှားလာတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သင်္ဘောကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သင်္ဘောပေါ်ရှိ သင်္ဘောသားများသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ငါးဖမ်းလှေ အဖွဲ့မှ မဟုတ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ဝမ်တင့်ဟိုင်က သင်္ဘောကို ထိန်းကျောင်းရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အကိုလေးက ပိုကောင်းတဲ့ သင်္ဘော ရှာခိုင်းလို့ ကျောင်းလုံ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစု ရဲ့ ချန်နင်အဖွဲ့ခွဲက မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ဆီက ငှားလာတာပါ အဲဒီ လူကြီးက ဦးလေးကို ကျေးဇူးကြွေး ရှိဖူးတယ် သူ့သင်္ဘော ငါတို့ နယ်မြေထဲမှာ ဒုက္ခရောက်တုန်းက ဦးလေး ကယ်ပေးခဲ့ဖူးလို့လေ"

ကျောင်းလုံ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစု

အနောက်ဘက် မဟာသဲကန္တာရ ခရိုင်မှ လုံကျိုးစီရင်စု အထိ အန်းမြစ် တစ်လျှောက်လုံး လုပ်ကိုင်လည်ပတ်ပြီး မြို့တိုင်းတွင် ဘဏ်ခွဲများ ရှိသော ဤ ကုန်သည် လုပ်ငန်းစု အကြောင်းကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ သေချာပေါက် ကြားဖူးပါသည်။

ဒါသည် အလုံးစုံ အင်အား အရ ချန် ကုန်သည်အသင်းထက် မနိမ့်ကျသော ကုန်သည် လုပ်ငန်းစု တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် မြစ်ကြောင်း တစ်လျှောက်တွင်သာ လုပ်ကိုင်ကြပြီး ဒေသခံ အင်အားစုများနှင့် ပဋိပက္ခ မဖြစ်အောင် ရှောင်ရှားကာ ကျူးကျော်မှု မပြုရေး စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုလေ့ ရှိကြသည်။

"သတိထားပါ ရေကြောင်း စီးပွားရေး လုပ်ဖို့ မစဉ်းစားပါနဲ့"

ဝမ်တင့်ဟိုင် လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျောင်းလုံ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုက လွယ်လွယ်နဲ့ ထိတွေ့လို့ ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး တူလေး သိထားသင့်တာက အရင်တုန်းက သူတို့ကို ကျောင်းလုံ ဂိုဏ်းလို့ ခေါ်ကြတယ် အင်အားကြီး မိသားစု အများအပြား ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ မကြာသေးမီ ဆယ်စုနှစ်တွေ အတွင်း သူတို့ စီးပွားရေး ချဲ့ထွင်လာပြီး နာမည်ကို စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစု လို့ ပြောင်းလိုက်တာ ဒေသခံ မိသားစုတွေနဲ့ အကျိုးစီးပွား မထိပါးဖို့ သဘောတူညီချက်တွေ ရှိတယ်"

သူတို့ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ အတိတ်ကို ဆေးကြောထားတဲ့ ကုန်သည် လုပ်ငန်းစု တစ်ခု ဖြစ်နေတာကိုး။ အန်းမြစ်ရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ရေလမ်းကြောင်းကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိ ဖြစ်သွားသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တုန်းက သူ ဖတ်ခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ကျောင်းလုံ ဂိုဏ်း ဆိုတာမျိုးတွေက ဇာတ်လိုက် အတွက် အတွေ့အကြုံ အမှတ်တွေ ပေးတဲ့ အသေးစား အင်အားစုတွေပဲ ဖြစ်လေ့ ရှိတယ်။ ဒီမှာကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အစွမ်းထက် အင်အားစုကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ။