← Chapters

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဒဏ်ရာ

Vol. 5 Ch. 47

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဒဏ်ရာ

Vol. 5 Ch. 47

သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီး လောကဓံ အနိမ့်အမြင့်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။

ဝင်သက်ထွက်သက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူမသည် စိတ်ခံစားမှုများကို ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်း တော်တော် ထူးချွန်တယ် ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ် ပြီးတော့ ပိုးမွှားကပ်ဘေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အမြတ်အစွန်း ကြီးကြီးမားမား ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီငွေကြေး ပမာဏလောက်နဲ့ ငါ့ဒဏ်ရာကို ကုသဖို့ ဆိုတာ လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်"

ဒါကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်ပျက်မသွားဘဲ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့ လေသံ အရ ဆိုရင် ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသလို့ ရသေးတယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

"ခက်ခဲတယ် ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းရသလောက် ခက်ခဲတယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြွယ်ဝမှု အားလုံးကို ထုတ်သုံးရင်တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် ရှိုကျဲ့ မင်း အဲဒီအကြောင်း အရမ်း မစဉ်းစားသင့်ဘူး အဲဒီငွေတွေကို မင်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို မြန်မြန် ရောက်အောင် သုံးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

အခက်အခဲက သဘာဝကျကျပင် ကြီးမားပေသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အနေဖြင့် ဘိုးဘေး၏ ဒဏ်ရာကို လျစ်လျူရှုပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ကုန်ကျစရိတ်သည် သူတို့၏ မြေယာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ရောင်းချလျှင်ပင် မိသားစု ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သွားပြီး တစ်လှမ်းဆုတ် တစ်လှမ်းတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေး... ရှိုကျဲ့ ဒီအကြံအစည်ကို လုံးဝ လက်လျှော့သွားအောင် အခက်အခဲတွေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား"

"ကောင်းပြီ မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောပြရင် မင်း လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အကြည့်များ များစွာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ ရှိုကျဲ့သည် ဘိုးဘေး အနေဖြင့် သူမကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ကြောင်း သူမ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူမ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုတုန်းက ကျောက်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုတို့ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး အဲဒီလူက စစ်မှန်တဲ့ ယင်မိစ္ဆာ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ဒေသက ယင်ရှားဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ် သူ တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိလို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတာကို ရှောင်တိမ်းနေရင်း လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုထဲ စိမ့်ဝင်နေတာလို့ ငါ ထင်တယ်"

"ယင်ရှားဂိုဏ်း"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သူ၏ ဗဟုသုတများဖြင့် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ဤ အမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

"အဲဒါ မိစ္ဆာဂိုဏ်း တစ်ခုပဲ အလုံးစုံ အင်အားက ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီထက် မနိမ့်ကျဘူး"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

"တခြားသူတွေက ကျောက်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်တွေကိုပဲ သိကြတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ဒီလူက နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ အတွင်းမှာ အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငါ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ ၂ ခုကို အားကိုးပြီး သူ့ကို နေရာတင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ယင်ရှားဂိုဏ်းသားက ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး မသေခင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှု ဖြစ်စေခဲ့တယ်"

ဤ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲသည် လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ က ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ပြန်ပြောင်း အောက်မေ့မှုသည် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာကြီးသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဤ ကမ္ဘာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကိုသာ ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်းရဲ့ အကာအကွယ် တံဆိပ်က ကျိုးပဲ့နေပြီ ပြီးတော့ ငါက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်တဲ့ ယင်မိစ္ဆာ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရတယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အကြည့် အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"ဒီ လက်ဝါးချက်က အလွန် ယင်ဓာတ်များပြီး မိစ္ဆာဆန်လွန်းတယ် ငါ့ကို ပြင်းထန်တဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာ ရစေရုံသာမက ယင်မိစ္ဆာ စွမ်းအားက ငါ့ရဲ့ ကလီစာတွေနဲ့ အဆုတ်ထဲကိုပါ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်သွားတယ် ဘယ်လိုပဲ မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစား ကြိုးစား ကပ်ပါးကောင်လို တွယ်ကပ်နေပြီး ငါ့ဒဏ်ရာကို ပြန်လည် သက်သာလာဖို့ အလွန် ခက်ခဲစေခဲ့တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က သူသည် ဤ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာကို အနည်းငယ် လျှော့တွက်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။ တိုက်ပွဲများသည် သူ ဖတ်ဖူးသော စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုများထဲကလို မဟုတ်ပေ။ ဝတ္ထုများထဲတွင် ဇာတ်လိုက်များသည် အဆုံးမရှိသော လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်များနှင့် အသက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာ စကားလုံး အနည်းငယ် အတွက် "သေမထူး နေမထူး တိုက်ခိုက်" ကြပြီး သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများသည် "နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်" တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ ပိုပြီး ချဲ့ကား ပြောရရင် နေ့စဉ် ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလို ဖြစ်နေတတ်တယ်။

ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။

မည်သည့် တိုက်ပွဲမဆို မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ က သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယင်ရှားဂိုဏ်းသား အတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အရာသည် အသက်တစ်ချောင်း ပေးဆပ်ရမှု ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးလုံယန် အတွက်မူ ဘဝတစ်ဝက်စာ နာကျင်မှုနှင့် နှိပ်စက်ခံရမှု ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲ ၂ ဦးကို ဘိုးဘေးလုံယန် အပေါ် ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရိပ်မည်းကြီး ချန်ထားရစ်ခဲ့စေသည်။ ယနေ့ထက်တိုင် သူတို့သည် ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုကို အလွန်အကျွံ ဖိနှိပ်ရဲခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဒေါသထွက်ပြီး သေရေးရှင်ရေး ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သူမနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲနှင့် သက်ဆိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက် တိုင်းကို သတိထား ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနိုင်မလား၊ ထို ဖြစ်ရပ်များ၏ အကျိုးဆက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမလား ဆိုသည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားရမည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ထိုအချိန်က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူမ မတိုက်ခိုက်လျှင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဘိုးဘေး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာကို ဘယ်လို ကုသရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြပါ"

ယခင် တိုက်ပွဲ အကြောင်း ကြားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ကူညီရန် ပိုမို ပြတ်သားလာသည်။ ကုန်ကျစရိတ် မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ။

"ငါ့ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ၂ ခု ရှိတယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန် ပြောလိုက်သည်။

"ပထမအချက်က နှစ်ပေါင်း ၅၀ လုံးလုံး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စားသုံးနေတဲ့ ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ် ငါ အဲဒါကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး ဒုတိယအချက်က ငါ့ရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးထားတယ် ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်ရဲ့ ရစ်ပတ်မှုကြောင့် လုံးဝ ပြန်မကောင်းနိုင်ဘဲ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပျက်စီးမှုက ပိုဆိုးရွားလာတယ်"

ခဏ ရပ်နားပြီးနောက် သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ တတိယအဆင့် ဆေးလုံး [မီးလျှံယန် ဆေးလုံး] ကို မှီခိုရမယ် အဲဒါက ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ပြီး ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်"

"တတိယအဆင့် ဆေးလုံး ဆိုရင် အထူး ရှားပါးတဲ့ အရာ မဟုတ်ရင်တောင် တော်တော် ဈေးကြီးမှာပဲ မဟုတ်လား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းမယ် မထင်ဘူး။

ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမအဆင့် ဆေးလုံး တစ်လုံးလျှင် ရွှေတာရာ ၁၀ ၂၀၊ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံး တစ်လုံးလျှင် ရွှေတာရာ ၅၀ ၁၀၀ နှင့် တတိယအဆင့် ဆေးလုံး တစ်လုံးလျှင် ရွှေတာရာ ၃၀၀ မှ ၁,၀၀၀ ကျော် အထိ ရှိတတ်သည်။

"[မီးလျှံယန် ဆေးလုံး] က သာမန် တတိယအဆင့် ဆေးလုံး ပါပဲ ဆေးဆရာ အများအပြား ထုတ်လုပ်နိုင်ကြတယ် ဒါကြောင့် ရဖို့ သိပ်မခက်ပါဘူး တစ်လုံးကို ရွှေတာရာ ၃၀၀ လောက် ကျသင့်မှာပါ"

ဘိုးဘေးလုံယန် ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လက်လျှော့လိုက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါပေမဲ့ ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်ပြီး ချေမှုန်းဖို့ တစ်လကို ဆေးတစ်လုံး သောက်ဖို့ လိုတယ် ဒါ့အပြင် ဒီဆေးကို ရေရှည် သောက်သုံးရမှာ ၁၀ နှစ် အတွင်း ယင်မိစ္ဆာ အဆိပ်ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်နိုင်ရင်တောင် ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်"

တစ်လ တစ်လုံး ဟုတ်လား။ ဒါဆို တစ်နှစ်ကို ရွှေတာရာ ၃,၆၀၀ ဖြစ်နေပြီ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ပင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူ ဝိညာဉ်မကူးပြောင်းမီက သူ့မိသားစု လုပ်ငန်း အားလုံး၏ စုစုပေါင်း အသားတင် အမြတ်ငွေသည်ပင် ဒီပမာဏ အထိ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။

ဒါ့အပြင် ဒီ အသားတင် အမြတ်ငွေက မိသားစု ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ကာမိရုံလေးပဲ ရှိပြီး ပိုလျှံတာ မရှိဘူး။

တကယ်တမ်းကျတော့ မည်သည့် မိသားစု၏ အသားတင် ဝင်ငွေ မဆို မနည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏ ကုန်ကျစရိတ်များသည်လည်း ကြီးမားသည်။ အတော်လေး ကြွယ်ဝသော ဆန်းယန်ကုန်းစွန်း မျိုးနွယ်စု လို မိသားစုမျိုးတောင်မှ ပုံမှန် နှစ်တွေမှာ မိသားစုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ နုတ်ပြီးရင် ပိုလျှံငွေ ရွှေတာရာ ၁,၀၀၀ ထက် ပိုစုမိဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။

"ဒါ့အပြင် ယင်မိစ္ဆာ စွမ်းအားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းထားရမယ် လစဉ် ဝိညာဉ်ဆန် အစားအသောက်တွေ လုံလောက်စွာ ဖြည့်တင်းပေးရမယ် ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေဖို့ [ဖေယွမ် ဆေးလုံး]ကိုလည်း ရေရှည် သောက်သုံးရမယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါအတွက် တစ်နှစ်ကို အနည်းဆုံး ရွှေတာရာ ၆၀၀ ကုန်ကျလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒုတိယနှစ် ကစပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ အတွင်းကလီစာတွေကို ကုသဖို့ တတိယအဆင့် ကုသရေး ဆေးလုံး [ကျောက်ဟွာ ဆေးလုံး] လိုအပ်လိမ့်မယ် [ကျောက်ဟွာ ဆေးလုံး] က [မီးလျှံယန် ဆေးလုံး] ထက် ရဖို့ ပိုခက်ခဲပြီး ဈေးနှုန်းလည်း မြင့်တယ် တစ်လုံးကို ရွှေတာရာ ၁,၀၀၀ လောက် ရှိတယ် ဒါဆို တစ်နှစ်ကို ရွှေတာရာ ၁၂,၀၀၀ ဖြစ်သွားပြီ"

ဘိုးဘေးလုံယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကံကောင်းရင် ၁၀ နှစ် ၁၁ နှစ်လောက် အတွင်းမှာ ငါ့ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး သက်သာလာလိမ့်မယ် ငါ့ခန့်မှန်းချက် လွဲသွားရင် နောက်ထပ် ၂ နှစ် ၃ နှစ်လောက် ပိုကြာနိုင်တယ်"

ဒါတွေ အကုန် ပြောပြီးနောက် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အကြည့်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားမှု တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ သူမအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်များကို နားလည်ပြီး ယခင် ရှောင် မျိုးဆက်က သူမကို ကုသပေးရန် သေချာပေါက် ကူညီချင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ကုသဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ အတင်းအကျပ် လုပ်ရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ဆွဲချလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ သေချာသလို သူမလည်း ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုတင် မကဘဲ ဆန်းယန်ကုန်းစွန်း မျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ဆန်းရင်လျို မျိုးနွယ်စုတောင်မှ ဒီလို ကုသမှုမျိုးကို တတ်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ချန်နင်ရွှီမျိုးနွယ်စုကတော့ မနိုင်ဝန်ထမ်းပြီး လုပ်နိုင်လောက်ပေမဲ့ ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးက မိသားစုကို ပြင်းထန်စွာ အားနည်းသွားစေလိမ့်မယ်။

အစပိုင်းမှာ သူမသည် မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှု၊ အားကိုးရာမဲ့မှုနှင့် နာကျင်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရှိုကျဲ့၏ ဇွဲလုံ့လသာ မရှိလျှင် သူမ အနေဖြင့် ရှိုကျဲ့ကို ဒီလို အခြေအနေမျိုး မကြုံတွေ့စေချင်ခဲ့ပေ။

"ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာ မလိုဘဲ အချိန်နဲ့အမျှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသလို့ ရတယ်ပေါ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် အမြန် တွက်ချက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပထမနှစ်မှာ စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ရွှေတာရာ ၄,၁၀၀ လောက် ရှိမယ် ဒုတိယနှစ် ကစပြီး နောက်ထပ် ကုန်ကျစရိတ် ရွှေတာရာ ၁၂,၀၀၀ ထပ်တိုးလာမယ် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးရဲ့ စုစုပေါင်း ကုသစရိတ်က ရွှေတာရာ ၁၅၀,၀၀၀ လောက် ရှိမယ် ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ဟုတ်လား"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ အခြေအနေက လူတွေကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ပြီး အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားနေတာကို ရှိုကျဲ့က "ကောင်းတယ်" လို့ အာမေဋိတ် ပြုနေသေးတာလား။

"ဘိုးဘေး အထင်မလွဲပါနဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် 'ကောင်းတယ်' လို့ ပြောရတာက လက်တွေ့ အခြေအနေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်ထက် နည်းနည်း ပိုရိုးရှင်းနေလို့ပါ"

သို့သော် သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘယ်ကမ္ဘာမှာ မဆို ရောဂါဝေဒနာ ဆိုတာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရ ခက်ခဲပါတယ်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ဘဏ္ဍာရေး အခြေအနေ အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစု အများအပြားဟာ မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ရဲ့ ရောဂါဝေဒနာကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရဖူးတယ်။

စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာမှာလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။

"ပိုရိုးရှင်းတယ် ဟုတ်လား"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားသည်။ သူမ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

All Chapters