← Chapters

ဘိုးဘေး အတွက် ဒေါသဖြေခြင်း

Vol. 5 Ch. 48

ဘိုးဘေး အတွက် ဒေါသဖြေခြင်း

Vol. 5 Ch. 48

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြောလိုက်တာက ရိုးရှင်းသော်လည်း ရွှေတာရာ သိန်းချီ ရုတ်တရက် ရှာရတာထက် စာရင် အတော်လေး ရိုးရှင်းတာပဲ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ နောက်နှစ်မှာ အပို ရွှေတာရာ ၂၀,၀၀၀ ၃၀,၀၀၀ လောက် ရှာရမယ် ဆိုရင်တောင် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ဂရုတစိုက် စီစဉ်မှုတွေနဲ့ ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးကို ကယ်တင်ရမယ်၊ မိသားစုကို ဘဝတစ်ဝက်စာ ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးက သနားစရာကောင်းစွာ သေဆုံးသွားတာကို သူ မမြင်လိုပေ။

ဒါ့အပြင် ဘိုးဘေးလုံယန်က အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမသာ အင်အားပြန်ပြည့်လာရင် လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲတွေက သူမကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိဦးမှာလဲ။

ဒီအကြောင်း တွေးရင်း

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်ကိုင် ဂါရဝပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး စိတ်ချပါ ဒီကိစ္စ ကျွန်တော့်ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုပါ"

ဒီတစ်ခါ အပြင်ထွက်တာက မူလက ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်း မှာ ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူက ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူတွေ ယူလာခဲ့ပြီး ခါးပိုက်အိတ်က သဘာဝကျကျပဲ ဖောင်းပွနေသည်။ လုံခြုံရေး အတွက် ဆိုရင် ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါလာမှတော့ ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

ဘိုးဘေးတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာရင်တော့ သူလည်း လက်ခံရုံပဲ ရှိတော့မှာပေါ့။

"ရှိုကျဲ့..."

ဘိုးဘေးလုံယန် သံသယတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ အမြတ်အစွန်း ကြီးကြီးမားမား ရခဲ့တာက အခြေအနေနဲ့ သူ့ကံတရားကြောင့်လို့ မြင်နေတာ။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ဘယ်လိုလုပ် အမြဲတမ်း ရနိုင်မှာလဲ။

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေးရဲ့ အစီအစဉ်ကို လောလောဆယ် ခဏ ဆိုင်းငံ့ထားပေးပါ နောက်တစ်နှစ်နေမှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပါ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေး ပေးပါ ပြီးတော့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ ဘိုးဘေး အတွက်လည်း အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်နဲ့ တွေးခေါ်မှုတွေ ရှိနေမှတော့ ပိုက်ဆံရှာတာ နှေးကွေးနေမှာ မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်နှစ်လောက် ဆိုရင် ဘိုးဘေး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားမှာပါ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ဘိုးဘေးလုံယန် နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်သည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး အဲဒါကို ရောင်းပြီး မင်းအတွက် အရင်းအမြစ် တချို့ ရှာလိုက်ပါ"

ဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ မတားဆီးတော့ပေ။ ဒါက ဘိုးဘေး ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်ပြီး သူမမှာ စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ဒါ့အပြင် အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ မထင်ပါဘူး။ အများဆုံးတော့ ပိုကောင်းတာ ဝယ်ပြီး ဘိုးဘေးကို ပြန်ပေးလိုက်ရုံပေါ့။

ဘိုးဘေးကို ဖျောင်းဖျပြီးနောက် သူ ခေတ္တ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အဖွဲ့သည် တစ်ည အနားယူလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ချန်ဖန်ဟွာကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဂျင်ရှာမြို့ထဲ လိုက်လံ ပြသခိုင်းလိုက်သည်။ အားလုံး အတူတူ အပန်းဖြေနိုင်သလို ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်းရဲ့ ဈေးကွက် အခြေအနေကို လေ့လာနိုင်မယ်၊ ဗဟုသုတ ပိုရရင် ကောင်းတာပေါ့။

ချန်ဖန်ဟွာက ဂျင်ရှာမြို့ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး စကားပြောလည်း ကောင်းသည်။ သူ လိုက်လံ ပြသရင်း ဒေသခံ ရိုးရာဓလေ့တွေနဲ့ လူတွေ အကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးတာက ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အမြင်သစ်တွေ ရစေပြီး စိတ်ကျေနပ်စေသည်။ ဝမ်လိချီ စားဖို့ ငါးခြောက်ဆားနယ်နဲ့ တခြား မုန့်တွေတောင် ဝယ်ကျွေးလိုက်သေးတယ်။

အဲဒီ ကောင်မလေးက စားစရာ ရတာနဲ့ ဒုက္ခတွေ အကုန် မေ့သွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတော့တာ။

"သခင်လေးဝမ် ဒီဘက် သွားရင် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းတန်းရှိတယ်"

ချန်ဖန်ဟွာက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"မြို့ အများစုက လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုင်ခင်းဖို့ လမ်းတစ်လမ်း သတ်မှတ်ပေးထားလေ့ ရှိတယ် ဒါမှ သူတို့ဆီက ဆိုင်ခန်းခ ကောက်လို့ ရသလို နေရာတကာ ဆိုင်ခင်းတာကိုလည်း တားဆီးနိုင်မှာလေ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားလည်လိုက်သည်။ ချန်နင်နယ်မြေ မှာလည်း အလားတူ နေရာမျိုး ရှိပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ အဲဒီကနေ ပျားအုံ တစ်အုံတောင် မတော်တဆ ရလိုက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဆိုင်တွေမှာ ရတနာ တွေ့ဖို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးပြီး လိမ်ခံရတာ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးနည်း ပစ္စည်းကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်မိတာက ပိုဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံက ရတနာတွေ၊ လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်တွေ ဆိုတာတွေ အကုန်လုံးက ကောင်းကင်ထိအောင် မြှောက်ပြောထားကြတာ တစ်ခုထက် တစ်ခု ပိုဆိုးတယ်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့က အတွေ့အကြုံ ရအောင် လျှောက်ကြည့်ရုံပါပဲ။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ဗဟုသုတနဲ့ ဆိုရင် ရတနာ တွေ့ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

သို့သော် ဂျင်ရှာကျွန်းရှိ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည် ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်း မြို့ထက် များစွာ ပိုများပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမြင့်ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အရှိန်အဝါ မခန့်မှန်းနိုင်သော သူ ၃ ၄ ယောက်လောက် တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် သူ့ထက် မြင့်မားနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဂျင်ရှာကျွန်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခွင့်အလမ်း ပိုများသဖြင့် ပိုမို အစွမ်းထက်သော လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ ကံစမ်းဖို့ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်မည်။

သူ့ထက် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသူများ အနေဖြင့် အရှိန်အဝါ ထုတ်မပြလျှင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနေဖြင့် ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက်ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း တန့်သွားပြီး သူမ၏ အကြည့်သည် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဆိုင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပင် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားကာ မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အလား ဖြစ်သွားလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားမလည်သော်လည်း ဘိုးဘေးလုံယန် ရှေ့သို့ ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ၏ အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဒီ ပုလဲတွေက မဆိုးဘူးပဲ အကုန်လုံး ဘယ်လောက်လဲ"

ဖောက်သည်ကြီး တစ်ယောက်ပါလား။

လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ထံ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး အလျင်စလို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ဒီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါတဲ့ ပုလဲတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရေငုပ်ပြီး ပင်လယ်ခုံးကောင်တွေ ဆီကနေ ရလာတာပါ အကုန်လုံးက ဝိညာဉ် ယန်ယန် ဆေးလုံး အတွက် ထိပ်တန်း ကုန်ကြမ်းတွေပါပဲ ဒီမှာ အကြီးအသေး စုစုပေါင်း ၁၃ လုံး ရှိတယ် ရွှေတာရာ ၃၀ ဆို ရပါပြီ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ထူးခြားပြီး မိသားစု အစောင့်များ လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူသည် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိပေ။

"ရွှေတာရာ ၁၀ ပြား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သရုပ်ဆောင် စတင်လိုက်ပြီး ဈေးဆစ်လေသည်။ ဆိုင်ရှင်က ဈေးမလျှော့ဘဲ နှစ်ဖက် အငြင်းအခုန် ဖြစ်လာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရင်ထဲ၌ သံသယများနှင့် မသေချာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘိုးဘေး၏ စိတ်အခြေအနေနှင့် ဆိုလျှင် သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စ တစ်ခု ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ဒီဆိုင်မှာ ရတနာ ကောက်ရမယ့် အခွင့်အရေးကြီး တွေ့လိုက်တာများလား။

ကာကွယ်ပေးရင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ညွှန်ကြားချက် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် သာမန်လူ မဟုတ်သဖြင့် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ထံ အဓိပ္ပာယ် တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

သူမ ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားသည် ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာသူ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စိတ်ဓာတ်နှင့်ပင် အနည်းငယ် တန့်သွားစေသည်။ သို့သော် သူ လျင်မြန်စွာ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဈေးဆက်ဆစ်ရင်း ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ စတင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဈေးဆစ်ခြင်းသည် အလွန် ပုံမှန် ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အတွက် ငွေအနည်းငယ်သည်ပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဗျူဟာ တစ်ခု ချမှတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့ ဒီသခင်လေး တခြားနေရာ သွားကြည့်လိုက်မယ်"

ထို့နောက် ဆိုင်ရှင် မည်သို့ပင် ဆွဲဆောင်ပါစေ ဝမ်ရှိုကျဲ့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ လမ်းတန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

"အကိုချန်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်ကိုင် ဂါရဝပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် တူမနဲ့ စတုတ္ထအဒေါ် နည်းနည်း ပင်ပန်းနေကြပြီ သူတို့ကို ရှေ့က စားသောက်ဆိုင်မှာ အရသာ ရှိတာလေး တစ်ခုခု သွားကျွေးပေးလို့ ရမလား ဝမ်ကျုံး မင်း သွားပြီး သမီးကြီးလိချီ နဲ့ သခင်မကျီရို တို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အခြွေအရံ ၂ ဦး အမိန့် နာခံလိုက်ကြသည်။

ချန်ဖန်ဟွာသည်လည်း ပါးနပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဒါကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူတို့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ကြောင်း၊ ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်စုံတစ်ခု တွေ့ရှိပြီး သူ့ကို မသိစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ အလျင်စလို ပြန်လည် ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးဝမ် စိတ်ချပါ အမျိုးသမီးတွေကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်"

ရွှီကျီရို၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ ဝမ်လိချီကမူ အရသာ ရှိတာ စားရမည် ဆိုသည်နှင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အပေါ် ခင်မင်မှုများ တိုးပွားလာပြီး "အာ... လိချီ စတုတ္ထဦးလေးကို အထင်လွဲမိတာပဲ စတုတ္ထဦးလေးက ငါ့ကို ဂရုစိုက်ပါသေးတယ်..." ဟု တွေးတောနေလေသည်။

တခြားသူများ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဘိုးဘေးလုံယန်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာ တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာထား အလွန် လေးနက်သွားကာ အသံနှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ဒီကိစ္စ သေချာရဲ့လား"

"မမှားနိုင်ဘူး"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အသံသည် ဖော်ပြမပြနိုင်သော အမုန်းတရားများနှင့်အတူ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

"ငါ ဒီ မိစ္ဆာ အဆိပ်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို နှစ်ပေါင်း ၅၀ လုံးလုံး ခံစားခဲ့ရတာ သူ့ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်လေးကိုတောင် မှားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လန့်ဖျပ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံးက အင်အားစုတွေ ကျွန်တော်တို့ ချန်နင်နယ်မြေ မှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာနေပြီ အခြေအနေက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းမှာ ကြောက်တယ် နောက်ကွယ်မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ရှိနေလောက်တယ်... ကျွန်တော်တို့ လက်စားချေချင်ရင်တောင် ကြောက်မိတာက..."

ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အခု အရမ်း အားနည်းနေပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာပဲ ဖြစ်နေပါစေ ပါဝင်ပတ်သက်လိုက်ရင် လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းဆီ ဦးတည်သွားမှာ သေချာသလောက်ပဲ။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် မိသားစုကို အလွန် တွယ်တာသူ ဖြစ်ပြီး သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော အားကိုးရာမဲ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ အလုံးစုံ အင်အားသည် အလွန် အားနည်းလွန်းပြီး လက်စားချေရန် စွမ်းရည်ပင် မရှိကြပေ။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် သည်းခံပေးပါ ဘိုးဘေး ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အချိန်ယူပြီး လက်စားချေကြတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ဘိုးဘေး စိတ်သက်သာရာ ရအောင် လုပ်ပေးလို့ ရပါသေးတယ်"

မူလက ဘိုးဘေးလုံယန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်း ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

...

ညနေစောင်းပြီး ဆည်းဆာ အချိန် ရောက်လာသောအခါ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ လမ်းတန်းရှိ ဆိုင်ရှင်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သိမ်းဆည်းလာကြသည်။ ပင်လယ်ပုလဲ ရောင်းသော ကျင့်ကြံသူသည်လည်း ဆိုင်ပိတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူ၏ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းအား မကောင်းခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အသက် ၃၀ ၄၀ အရွယ် ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည်ရှိ လူတစ်ဦးသည် ဆိုင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လက်ကို မောက်မာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီ ပုလဲတွေ အကုန် ယူမယ်"

ငွေပေးချေနေစဉ် သူသည် ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကို "မတော်တဆ" ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ရွှေရောင် တောက်ပမှုက အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး တစ်ရွက်လျှင် ရွှေတာရာ ၁၀၀ တန် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားကာ စုစုပေါင်း အရွက် ၁၀၀ ထက် မနည်းပေ။

ကျင့်ကြံသူ မှင်သက်သွားပြီး သူ့အကြည့်များတွင် ပြင်းထန်သော လောဘစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိသော သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခု အတွက်ပင် ရွှေတာရာ ၁၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အတွက် ဆိုလျှင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်များက သဘာဝကျကျပင် ဖြစ်ပျက်လာသည်။ ကျင့်ကြံသူသည် ထို ကြမ်းတမ်းသော လူကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စားသောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ထိုလူ၏ "နောက်ခံ" ကို ယေဘုယျ သိရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် အခြားနေရာ တစ်ခုတွင် "ပိုက်ဆံအနည်းငယ် ရှာနိုင်ခဲ့ပြီး" ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်းသို့ ထွက်ပြေး ပုန်းအောင်းလာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ခွက်ချင်းတိုက်ပြီး ရင်းနှီးသွားကြကာ ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းသော လူက တစ်နေရာရာတွင် "အပျော်ရှာ" ချင်ကြောင်း ပြောလာသည်။ ကျင့်ကြံသူက နေရာကောင်း သိကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိစွာ အာမခံလိုက်ပြီး ငွေရှင်းကာ ထိုလူကို လမ်းကြားများ တစ်လျှောက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မှောင်မိုက်သော လမ်းကြား တစ်ခု၏ အလွန် လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး "ကျင့်ကြံသူ" သည် သူ၏ ကြမ်းကြုတ်သော သွားစွယ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက် အထွတ်အထိပ် ရှိသော သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၄ ဆင့်မြောက် သာ ရှိသော "ကြမ်းတမ်းသော လူ" ကို ကိုင်တွယ်ရန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့်မြောက် ကြံရာပါ တစ်ဦးကိုပါ အထူး ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒါသည် လုံခြုံစိတ်ချရသော အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် နှံကောင်ကို ချောင်းနေသော စာကလေးသည် နောက်ကျောမှ မြွေကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

သူတို့သည် မူးယစ်နေသော "ကြမ်းတမ်းသော လူ" ကို လောဘတကြီးနှင့် ယုတ်မာစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝါးတားတား မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု တိတ်တဆိတ်နှင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို ဖြတ်သန်း ခုတ်ပိုင်းသွားလေသည်။

ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးပြီး ခြုံခိုတိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြဘဲ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။ "ကြမ်းတမ်းသော လူ" သည်လည်း ကြောက်လွန်းသဖြင့် ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး ခြေထောက်များ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

"ဘိုးဘေး အဆင်ပြေရဲ့လား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာမှ အလျင်စလို ပြေးလာပြီး အသက်ရှူ အနည်းငယ် မြန်နေသော ဘိုးဘေးလုံယန်ကို တွဲကူကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဟို ကျင့်ကြံသူထက် အနည်းငယ် နိမ့်နေသဖြင့် အတွေ့ခံရမှာစိုးလို့ အရမ်း အနားမကပ်ရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် သူလည်း တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဘိုးဘေးတစ်ယောက် အနေဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားလျှင် ရှင်သန်ခွင့် လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

ဝင်သက်ထွက်သက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် သူမ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာ အဆိပ်၏ ပြန်ကန်မှုကို ယာယီ ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲနေခြင်းက ဒေါသတချို့ ဖြေဖျောက်လိုက်နိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဝမ်ကျုံး တိုက်ရာပါ ပစ္စည်းတွေ အမြန် သိမ်း"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဝမ်ကျုံးကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အတူတူ ပစ္စည်းများကို အမြန် သိမ်းဆည်းကာ ဘိုးဘေးနှင့်အတူ မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

အလွန် တိုတောင်းသော အချိန် အတွင်းမှာပင် မှောင်မိုက်သော လမ်းကြား၌ အလောင်း ၂ လောင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

All Chapters