လူသားတို့၏ ကောင်းကင်မိသားစု

ညတစ်ည ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ ၂ ဦး သေဆုံးမှုကြောင့် ဂျင်ရှာမြို့တွင်း၌ ဆူပူအုံကြွမှု မရှိခဲ့ပေ။ အစိုးရနှင့် ဆက်နွယ်သော အဆင့်မြင့် အရာရှိ အချို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးကောင်း စစ်စဆေးနိုင်သော်လည်း စွမ်းအင် အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲပြောပြော ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်း သည် အခြား နေရာများထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးပြီး လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ ၂ ဦး သေဆုံးခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

"ယင်ရှားဂိုဏ်း ပြင်ပဂိုဏ်း" တပည့် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ အနေဖြင့် သံသယ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လူသိရှင်ကြား စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲပြောပြော ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်း သည် လုံကျိုးစီရင်စု ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု နယ်ပယ် အတွင်းတွင် ရှိပြီး ယင်ရှားဂိုဏ်း အတွက် ပြဿနာ ရှာရန် နေရာ မရှိပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အဖွဲ့သည် သဘာဝကျကျပင် ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ နေထိုင်ကြပြီး နောက်ကွယ်မှ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများကို စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အသေးစားလေး အတွက် ကိုယ့်ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးကို အာရုံစိုက်ခြင်းက ပိုသင့်တော်ပေသည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရက်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဖွင့်လှစ်လေ့ ရှိသည်။

ယနေ့သည် မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖွင့်လှစ်သော နေ့ ဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ချန်ဖန်ဟွာကို မြင်းရထား တစ်စီး စီစဉ်ခိုင်းပြီး သူနှင့် ဘိုးဘေးလုံယန် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်လူများ လိုက်ပါခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ ၂ ဦးတည်းသာ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်သည် ဂျင်ရှာမြို့၏ အရှေ့ဘက် အစွန်း ပင်လယ်ပြင် အနီးတွင် တည်ရှိပြီး သာမန်လူများ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၄ ဆင့်မြောက် အထက်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိပြီး အများစုမှာ ခန်းမဆောင်တွင်သာ နေခွင့်ရှိသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ယနေ့တွင် လုံးဝ ရုပ်ဖျက်ထားကြသည်။ သူသည် ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည်ရှိ လူတစ်ဦး အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်သည် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးအုပ်ထားကာ မျက်လုံးတစ်စုံသာ ဖော်ထားသည်။

သူတို့ ၂ ဦး မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက် ဝင်ပေါက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကြသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ဝိညာဉ်အဆင့် အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ တံခါးစောင့်က ချက်ချင်း လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်ပြီး အထောက်အထားပင် မမေးဘဲ ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်း တစ်ခုသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်က ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရောင်းချလိုကြောင်း ပြောလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားပြီး တာဝန်ခံကို ဖိတ်ခေါ်ကာ တန်ဖိုးဖြတ်ခိုင်းမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ ပုံစံ ဖြစ်ပြီး ဖောက်သည်များကို ရုပ်ဖျက်ခွင့် ပြုကာ သူတို့၏ လုံခြုံရေးနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို အာမခံချက် ပေးထားသည်။

ဤ နည်းလမ်းသည် ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်း ဂျင်ရှာမြို့ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမို ကျော်ကြားစေခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အစောင့်တပ်စခန်း ဒေသများမှ မိသားစု အများအပြားသည် မှောင်ခိုဈေးကွက် အရောင်းအဝယ်များတွင် ပါဝင်ရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေကြလေ့ ရှိသည်။

မကြာမီ သီးသန့်အခန်း အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်က မှောင်ခိုဈေးကွက် တာဝန်ခံ ပါ မျိုးရိုးနာမည်က ကျုံးပါ"

ဘိုးဘေးလုံယန် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ပြီး တံခါးသွားဖွင့်ကာ တာဝန်ခံကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤ မှောင်ခိုဈေးကွက်သည် ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်း မှ သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စု ၂ ခု ဖြစ်သော ကျုံးမျိုးနွယ်စု နှင့် အိုယန်မျိုးနွယ်စုတို့ ဖက်စပ် လုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

ဤ လူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖုံး တစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။ မျိုးရိုးနာမည် ကျုံး ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ကျုံးမျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ရမည်။

"တာဝန်ခံကျုံး ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီးက ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ကြမ်းတမ်းသော လူ အဖြစ် သရုပ်ဆောင်နေသော ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ထိုလူကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

တာဝန်ခံကျုံး အခန်းထဲ ဝင်လာပြီးနောက် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဘိုးဘေးလုံယန်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို ယုံကြည်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းလည်ပတ်လာတာ နှစ် ၂၀၀ ရှိပါပြီ ဂုဏ်သိက္ခာကို အတန်ဖိုးထားဆုံးပါပဲ ကျွန်တော်တို့ ဈေးကွက်မှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရင် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး ဝိညာဉ်လက်နက် ရောင်းချချင်တယ် ဆိုရင် ပြသပေးပါ"

"ဒီ စကားက တဲ့တိုးဆန်ပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်ရဲ့ အခြေခံ မူဝါဒကို ကိုယ်စားပြုတယ် ဈေးကွက်ထဲမှာ စီးပွားရေး လုပ်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားကြတယ် နှစ် ၂၀၀ ကြာ တည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက တည်ဆောက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး"

စကားအများကြီး မပြောဘဲ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် လက်ထဲမှ လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့် ရှိသော အရာဝတ္ထု တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို အရာဝတ္ထုသည် လိပ်ခွံနှင့် တူပြီး သိပ်သည်းသော အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ နားလည်ရန် ခက်ခဲသော ရှုပ်ထွေးသည့် ကမ္ပည်းစာသားများ ရေးထွင်းထားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ ဘယ်လောက် တန်ဖိုး ရှိမယ် ထင်လဲ"

သူမ၏ အသံသည် နိမ့်ပြီး အက်ရှနေကာ လေသံကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

"ဒါက..."

တာဝန်ခံကျုံး သေချာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း ပဲ မိတ်ဆွေ... ဒါကို ဘယ်က ရတာလဲ"

သူ့ထံမှ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အဆင့် ဝိညာဉ်ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီ မှောင်ခိုဈေးကွက်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ခုနကမှ ဂုဏ်သိက္ခာ အကြောင်း ပြောနေပြီး အခုကျတော့ ပစ္စည်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မေးခွန်းထုတ်နေပြန်ပြီ။ သူ ချက်ချင်း တာဝန်ခံကျုံး ရှေ့ ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဖိအားကို လျစ်လျူရှုကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကျုံး က မှောင်ခိုဈေးကွက် စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ချင်တာလား"

သူ့စကားများက တာဝန်ခံကျုံးကို လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားစေသော်လည်း သူ လေးနက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားပါတယ် ဒီ လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း က ကျွန်တော့်ဂိုဏ်းက အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးရဲ့ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းပါ မိတ်ဆွေက ဒါရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြပေးနိုင်ရင် ဈေးနှုန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးပါ့မယ် ဟင့်အင်း... ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးမယ်"

"ဘာ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်ခုံး အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု အနေဖြင့် လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း ၏ အလုံးစုံ တန်ဖိုးသည် တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်ထက် ပိုမို မြင့်မားလေ့ ရှိသည်။ ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းသည် ရွှေတာရာ သောင်းချီ ရှိနိုင်သည်။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးခြင်း ဆိုသည်မှာ ရွှေတာရာ ထောင်ချီ ရှိပေသည်။

တာဝန်ခံကျုံး က ဘာလို့ ဒီ ရတနာကို ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ သူ့စကားတွေက...

"ငါ မရောင်းတော့ဘူး သွားကြစို့"

ဘိုးဘေးလုံယန် လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း ကို အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နေပါဦး"

တာဝန်ခံကျုံး တံခါးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်ကို အံ့သြစွာ စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အစ်မကြီးလုံယန်... အစ်မကြီး မလား... အစ်မကြီး... အစ်မကြီး... အစ်မကြီး အသက်ရှင်နေသေးတာလား"

အစ်မကြီး ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ တာဝန်ခံကျုံးက ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူမောင်လေး ဖြစ်နေတာလား။ သူကလည်း ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ ကပဲလား... သူတို့ အတိတ်က ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးသလား။ သူ စတင် စိတ်ကူးယဉ် ကြည့်မိသည်။

"ရှင် ဘယ်သူလဲ"

ဘိုးဘေးလုံယန် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်သွားသည်။

"ရှင်က ငါ့ကိုရော လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း ကိုရော ဘယ်လို သိတာလဲ"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က ကျုံးရှင်းဝမ်ပါ"

တာဝန်ခံကျုံး အလျင်စလို ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီးလုံယန် ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိလား"

ပြောရင်း သူ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရာ သာမန်ကာ လျှကာ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် အိုမင်းနေသော မျက်နှာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျုံးရှင်းဝမ်"

ဘိုးဘေးလုံယန် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ငါ မမှတ်မိဘူး မေ့သွားပြီ ထင်တယ်"

တာဝန်ခံကျုံး စိတ်မရှိဘဲ ရယ်မောလိုက်ကာ ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အစ်မကြီးလုံယန် ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိတာ ပုံမှန်ပါပဲ အဲဒီတုန်းက အစ်မကြီးလုံယန်က အသက် ၆၀ နဲ့ ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်အဆင့် ကို ရောက်ရှိနေပြီး အကယ်ဒမီမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေ ကျွန်တော် ကျုံးရှင်းဝမ် ကတော့ မိသားစုရဲ့ နောက်ပေါက်ကနေ အကယ်ဒမီကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့တာပါ အစ်မကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မော့ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာပါ"

ပြောရင်း သူ့မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျမှု၊ ရိုသေမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ပင် ပေါ်လာသည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ဝမ်ရှိုကျဲ့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ သူ့ရဲ့ ယခင် စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ အကုန်လုံး မှားယွင်းနေခဲ့သည်။ ဒီ တာဝန်ခံကျုံး နဲ့ ဘိုးဘေးလုံယန် တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အပြန်အလှန် လေးစားအားကျတဲ့ အတန်းဖော်တွေ မဟုတ်ဘဲ အရှုံးသမား နဲ့ နတ်သမီး ဆက်ဆံရေးမျိုး ဖြစ်နေတာ...

သူ့ဘိုးဘေးက သူ့နာမည်ကိုတောင် မမှတ်မိဘူး...

ဒါ့အပြင် သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ တော်တော် အိုမင်းနေပြီ။ ဘိုးဘေးလုံယန်ကို အစ်မကြီး လို့ ခေါ်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီကို နောက်ပေါက်ကနေ ဝင်ခဲ့တယ် ဆိုတော့ သူ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်တုန်းက အသက် တော်တော်ကြီးနေလောက်ပြီ။

ဘိုးဘေးလုံယန်ရဲ့ နောက်ခံ မိသားစုကို သူ မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီမှာ ကိုယ့်မိသားစု အကြောင်း ကြော်ငြာတာ သို့မဟုတ် သူများ မိသားစု အကြောင်း စုံစမ်းတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားလို့ပါပဲ။

နှစ်ဖက် ဆက်ဆံရေး အလွန် ကောင်းမွန်မှသာ သိရှိနိုင်ပြီး မဟုတ်ရင် လူတိုင်းက ကျောင်းသားတွေထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ။ မိသားစု နောက်ခံ ခွဲခြားမှု သိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါက ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီရဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းပါပဲ။

"ရှင် ငါ့ကို ဒီလို တားဆီးတာ ဘာသဘောလဲ"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ အသံသည် အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

"ရှင် မှောင်ခိုဈေးကွက် စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ချင်တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ရပါဘူး"

တာဝန်ခံကျုံး လက်ကို အလျင်စလို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဈေးကွက် စည်းကမ်းတွေ ချိုးဖောက်ရင် ကျွန်တော် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သတ်တာ ခံရမှာပေါ့ အစ်မကြီးက ပြင်ပနယ်မြေမှာ သေဆုံးသွားပြီလို့ အားလုံးက ပြောကြလို့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝမ်းနည်းနေခဲ့ရတာပါ ဒါကြောင့် အစ်မကြီးလုံယန်ကို မြင်လိုက်ရတော့ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိပါတယ် အစ်မကြီး အပြစ်မယူဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ပြောရင်း သူ လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်ကိုင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံနေသည်။

"ဒါဆို ဖယ်ပေးပါ"

ဘိုးဘေးလုံယန် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖယ်ပေး... ဟင့်အင်း မဖယ်ပေးနိုင်ဘူး"

ဂုဏ်သရေရှိ ဝိညာဉ်အဆင့် တာဝန်ခံကျုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပြာယာခတ်နေသည်။

"အစ်မကြီးလုံယန် ကျွန်တော့် အပြစ်တွေကို ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးပါ အစ်မကြီး ဘာလို့ လိပ်ခွံ ရတနာဒိုင်း ကို ရောင်းချင်တာလဲ သိပါရစေ ဒါက သခင်ကြီးပင်းလန် ပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ ဆိုတာ ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်"

"ငါ ပိုက်ဆံ လိုတယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံ လိုရင် ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ"

တာဝန်ခံကျုံး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ကျုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် ငွေစု တချို့ ရှိပါတယ် အဆက်အသွယ် တချို့လည်း ရှိပါတယ် အစ်မကြီးလုံယန် ဘယ်လောက် လိုချင်လဲ ကျွန်တော် ရှာပေးပါ့မယ်"

ကျုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ ဟုတ်လား။

ကျုံးမျိုးနွယ်စု ဆိုတာ ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်းမှာ ဂုဏ်သရေရှိ ကောင်းကင်သွေးမျိုးဆက် မိသားစုကြီး တစ်ခုလေ။ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို အခြေအနေ ရောက်နေရတာလဲ။ အကယ်ဒမီ ဝင်ဖို့တောင် နောက်ပေါက်ကို အားကိုးခဲ့ရသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ပုံစံက မြှောက်ပင့်ဖားတက်သူ တစ်ယောက်လိုပါပဲ။

ပိုမှန်အောင် ပြောရရင် အမှားအမှန် မခွဲခြားတတ်၊ အရည်အချင်း မရှိဘဲ မျက်ကန်း မြှောက်ပင့်နေတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်လိုပါပဲ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ တာဝန်ခံကျုံး... အို တာဝန်ခံကျုံး... ဒါက နတ်သမီး တစ်ပါးကို လိုက်ပိုးရမယ့် နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူး။ မြှောက်ပင့်တက်သူတွေက နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ မရဘူး ဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား။

ထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာပြီး သူမ၏ ဒေါသများ မြင့်တက်လာသည်။ သူမ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျုံး ရှင်က ငါ ဝမ်လုံယန်ကို ဝယ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား"

တာဝန်ခံကျုံး၏ ခြေထောက်များ ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီးလုံယန် အထင်မလွဲပါနဲ့ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးဆပ်ချင်ရုံပါ အစ်မကြီး မမှတ်မိဘူးလား အကယ်ဒမီမှာ စမ်းသပ်မှု တာဝန် ထမ်းဆောင်တုန်းက အစ်မကြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့ဖူးတယ်လေ အစ်မကြီး မမှတ်မိပေမဲ့..."

သွားပါပြီ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူ့ရင်ထဲက နတ်သမီး ရှေ့မှာ မတ်မတ်တောင် မရပ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ခေါင်းမော့ ရင်ကော့ နိုင်မှာလဲ။

ဒီ အမူအရာနဲ့ ဆိုရင် သူ့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ဝက်တောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘိုးဘေးလုံယန် မပြောနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့တောင် သူ့ကို သည်းမခံနိုင်ဘူး။