လက်အောက်ခံခြင်း

တစ်ခဏချင်းတွင် ထိုလူငယ်များ၏မျက်နှာထားများသည် တဖြည်းဖြည်း ထူးဆန်းလာသည်။

လူတိုင်းသိကြသည်မှာ

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံလူငယ် သည် အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်၏ မဟာပျက်သုဉ်းခြင်းကမ္ဘာ ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့အား ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် သတ်မှတ်ချက်ဝင် ဓားအလင်းတန်း ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခု၏စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။

လူအများ၏အကြည့်များအောက်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဓားဧကရာဇ်၏ သတ်မှတ်ချက်ဝင် ပုံရိပ်ယောင်အကြွင်းအကျန်ကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ရွှေရောင် နတ်တံတား ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းနန်းတော် ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ဤအောင်မြင်မှု တစ်ခုချင်းစီသည် သူတို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အောင်မြင်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။

သူ၏ထူးခြားသော ပါရမီသည် သူတို့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား နှင့် တန်းတူသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ

လူတိုင်းနတ်ဆိုးမျိုးစေ့ ကို ဆွဲယူပြီး နတ်ဆိုး ကို ဖွဲ့စည်းနေချိန်တွင် သူသည် ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ရပ်နေသည်။

၎င်းသည် အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် က သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီဟု ဆိုလိုသည်။

သူ၏ပါရမီနှင့် စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အားကောင်းပြီး ငယ်ရွယ်သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား နှင့် တန်းတူသော်လည်း ထိုစွမ်းအားကြောင့်ပင် အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် နှင့် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် က သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချက်ကို တွေးလိုက်မိသောအခါ နတ်ဆိုး ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သော တပည့်များသည် တစ်ဦးချင်းစီ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောကို ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အနည်းဆုံး သူတို့သည် နတ်ဆိုး ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှန်းချန်ကောသည် အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် ၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤအချက်က သူတို့ကို သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချစေခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်များ၏မျက်လုံးများထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုများ ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်ကို ကျန်းဖုန့်ထျန်း ခံစားမိသောအခါ သူ၏နဖူးပေါ်မှ ‌အေးစက်သောချွေးစေးများသည်လည်း ပို၍ ပို၍ ထူထဲလာခဲ့သည်။

သူ အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်ရဲ့စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုက နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို တစ်ကိုက်တည်းနဲ့ ကတ်ကနဲ ဝါးမျိုပစ်လိုက်တာကွ။

"မင်းတို့..."

သူ စကားစရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်းထိုအချိန်တွင်..

ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆုံးမရှိသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ တုန်ခါနေသကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဆိုးများစွာမတ်မတ်ရပ်နေကြသည်။

အချို့သော အသံများသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းပြီး စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

အချို့သော အသံများသည် ချွန်ထက်ပြီး အက်ကွဲကာနားကို ထိုးဖောက်မြည်ဟည်းနေသည်။

အချို့သော နတ်ဆိုး များ၏ကိုယ်ထည်များသည် တောင်ငယ်များကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အချို့မှာမူ လှုပ်ခလှုားပြီးပုန်းကွယ်နေသော အရိပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒါ..."

ထိုနေရာရှိ လူငယ်အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ နတ်ဆိုးဒီရေ သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ဟု သူတို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အနည်းဆုံး ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိကြတယ်။ ဒါက... မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ပုံမှန်အရဆိုရင် နတ်ဆိုးဒီရေ ဆိုတာ ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးကို ဝါးမျိုစေဖို့အတွက် ဖြစ်တယ်။နတ်ဆိုး တွေက အခုမှ မွေးဖွားစ အခြေအနေမှာ ရှိနေပေမဲ့ ငါတို့ကိုယ်တိုင်က စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒီ နတ်ဆိုး တွေကို သတ်လိုက်ရင် သူတို့က နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီး ငါတို့ရဲ့မွေးဖွားစ နတ်ဆိုး ကို အစာကျွေးပြီး မြန်မြန် ကြီးထွားစေလိမ့်မယ်"

လူငယ်အုပ်စုက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဒါပေမဲ့ မဟာပျက်သုဉ်းခြင်းကမ္ဘာ ကို ရောက်ဖူးတဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေ ပြောဖူးတာက နတ်ဆိုးဒီရေ မှာ ပါလာတဲ့ နတ်ဆိုး တွေက လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် ဒါမှမဟုတ် နတ်တံတားအဆင့် အများဆုံးပဲ ရှိတယ်တဲ့ ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့မြင်ရတာ အနည်းဆုံး ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် တွေချည်းပဲ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

သူတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် သူတို့သည် နတ်တံတားအဆင့်အစောပိုင်း အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

သူတို့၏ပါရမီနှင့် စွမ်းအားကြောင့် နတ်တံတားအဆင့်အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုး ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း ယခု ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒီမြူခိုးတွေ..."

"ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ သေဆုံးသွားရင် ငါတို့ရဲ့ မူလကိုယ်ခန္ဓာကို ထိခိုက်မှု မရှိရင်တောင် နတ်ဆိုး မွေးမြူခြင်းက ပြီးပြည့်စုံမှာ မဟုတ်ဘူး။အခု ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဆိုး ကို စုစည်းနိုင်ရင်တောင် စွမ်းအားတွေ အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားပြီး ငါတို့ မျှော်မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းအတာကို လုံးဝ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဖုန့်ထျန်းပင် မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟူးလားလား

ဤနေရာတွင် လူငယ်များစွာ စုဝေးနေသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်များ အဆက်မပြတ် စုဝေးလာကြသည်။

ထို နတ်ဆိုး များသည် အနည်းဆုံး ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဒါက...

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လူတိုင်း မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် လုံးဝ မဲမှောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကျောချင်းကပ်ကာ စုဝေးနေကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဆိုး များဖြင့် လုံးဝ ဝိုင်းရံခံထားရသည်။

"မင်း... ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းသင့်တယ်။ ဒီလို ဒီရေ ထဲမှာ အနည်းဆုံး ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် တွေချည်းပဲ။ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့အင်အားက အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ထိုအချိန်တွင် လူငယ်အုပ်စုက ရှန်းချန်ကောကို မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဤ ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် များ ရူးသွပ်စွာ စုဝေးလာနေသည့်တိုင် ရှန်းချန်ကောသည် မျက်နှာမပျက်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ငေးမောနေသကဲ့သို့ ရပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ဘာလုပ်မလို့လဲ။

နတ်ဆိုးဘုရင် အများကြီး ရှိတာကို သူ မကြောက်ဘူးလား။

သို့သော် သူတို့သည် ရှန်းချန်ကော သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ တိုက်ခိုက်စေချင်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းချန်ကော၏ စွမ်းအားသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို အားလုံး သိကြသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သည် မတူညီသော အဆင့်များတွင် တာအိုလမ်းစဥ်၏အထွတ်အထိပ်နှင့် ကျင့်စဉ်စနစ်၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ငယ်ရွယ်သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားနှင့် တန်းတူရပ်တည်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် သူ၏စွမ်းအား မည်မျှကြီးမားကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ကျန်းဖုန့်ထျန်းလည်း ရှန်းချန်ကောကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းချန်ကောသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဘက်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် အနက်ရောင်မြူခိုး များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကိုယ်ထည်များသည် တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အေးစက်ကာ ထူးဆန်းသည်။

အချို့၏ကိုယ်ထည်များ ပုပ်ပွနေပြီး အရိုးစုသာ ကျန်သည်။

အချို့တွင် သွေးနှင့် အသားများ တွဲလွဲကျနေပြီး ပုပ်ရိသော အသားများ ပွင့်နေကာ အလွန် ရွံစရာကောင်းလေ၏။

အချို့မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းပြီး အေးခဲ ထုံထိုင်းနေသည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင်မြူခိုး များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ကျဆင်းလာသဖြင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

"မင်း..."

သူတို့သည် ရှန်းချန်ကောကို ဆက်လက် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာများ တုန်ယင်ကာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကြသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ဤမျှ များပြားနေသည်။

သူတို့ အမှန်တကယ် သေဆုံးမည် မဟုတ်သည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ထိုလက်တွေ့ဆန်သော ဖိအားသည် သူတို့၏မျက်နှာများကို တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဂါး.."

နတ်ဆိုးဘုရင် များသည် သူတို့အားလုံးကို ဝိုင်းရံထားသည်။

တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ထူးဆန်းပြီး အေးစက်နေသည်။

အချို့သည် အရိပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေကြသည်။

အချို့သည် သူတို့၏နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး လေထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချွန်ထက်သော လက်များက သူတို့၏မျက်နှာကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး အရပ်ရှည်၍ အေးစက်သော နတ်ဆိုး များက အထက်မှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်ဆိုး စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရရှိခဲ့သောစွမ်းအား မြင့်တက်မှုမှာ အလွန် နည်းပါးသောအနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ

အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် မဟာပျက်သုဉ်းခြင်းကမ္ဘာ ထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။

အမှောင်ထဲတွင် ပညာရှင်ပုဂ္ဂိုလ်အုပ်စု၏မျက်နှာများသည် အလွန် အရုပ်ဆိုးနေခဲ့သည်။

"အမှောင်ထဲမှာ ဘာကောင်က မြူခိုးဒီရေ ကို လွှမ်းမိုးနေတာလဲ..."

"သူ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤအရာကို ရပ်တန့်ခြင်းမပြုနိုင်ပါက ဤအကြိမ် အနက်ရောင်နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် မဟာပျက်သုဉ်းခြင်းကမ္ဘာ မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင်များသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏စွမ်းရည်များ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

ရုတ်တရက် ထိုနေရာရှိ နတ်ဆိုးဘုရင် အားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ဘေးနားမှ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာသော ရှေးကျပြီးဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ရှေးကျကာ လူများကိုလက်အောက်ခံလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်စေသည်။

ဒါက...

လူတိုင်း မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သူတို့ ဘေးနားရှိ ရှန်းချန်ကောသည် ယခင်က ကျောခိုင်းထားသော်လည်း ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများ လှိမ့်တက်လာပြီး ဆူပွက်နေသည်။

သူသည် အနက်ရောင်မြူခိုး အတွင်းမှ အုပ်ချုပ်သူနတ်ဘုရား ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အဆုံးမရှိသော ဘုန်းတန်ခိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း

ဒုန်း

ဒုန်း

သူတို့ ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးဘုရင် များ အားလုံး။

ဖြည်းညှင်းစွာ ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများကို မြေကြီးပေါ်တွင် တင်းတင်း ဖိကပ်ထားကြသည်။

လက်အောက်ခံခြင်းပင်။

စာစဉ်၉ပြီး#