အခန်း (၄၇-၄၈)

အပိုင်း ၄၇

လယ်လုပ်ခြင်းသည် ဝမ်ရှင်းကို မကြောက်ရွံ့စေပေ။ သူမ ပိုစိုးရိမ်သည်မှာ သူမ၏ မိဘများက သူမအား တင်တောင်းကြေးများများဖြင့် ရောင်းစားမှာကိုသာ ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် သူမသည် ပိုက်ဆံအတွက် ရောင်းစားခံရပါက လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုများအားလုံးသည် ဟာသတစ်ခုလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဤအဆင့်သို့ရောက်ရန် သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်များစွာ ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။ သူမသည် အနုပညာအဖွဲ့တွင် ခြေကုပ်ယူနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ယခုအချိန်တွင် လက်လျှော့ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ဝမ်ရှင်းသည် အံကြိတ်ကာ အကိုက်အခဲ ပျောက်ဆေးတောင်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်တွင် ရင်းနှီးပြီး ခြောက်လှန့်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရောက်နေပုံရသော ကျင်းလင်လင်သည် အံ့ဩတကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"အို၊ ဒါက ငါတို့အနုပညာအဖွဲ့ရဲ့ ထိပ်တန်းပန်းပွင့်လေး ဝမ်ရှင်း မဟုတ်လား။ နင်က သတိမထားလိုက်တာပဲ — နင့်လက်ကောက်ဝတ်က အရမ်းရောင်နေတာပဲ။ နင် ကဖို့တော့ စဉ်းစားမနေဘူးမလား"

ဝမ်ရှင်း၏ ခြေထောက် သို့မဟုတ် လက်တစ်ဖက် မကျိုးသွားသည့်အတွက် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း ကျင်းလင်လင်သည် အလျင်မလိုပေ။ သူမသည် ယခုအချိန်အတွက် ဤမျှနှင့် လုံလောက်တာမို့ ကျေနပ်စွာဖြင့် မသမာသော အပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို ဖြေရှင်းရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိပေဦးမည်။

ဝမ်းသာအားရမှုနှင့် မဖုံးကွယ်ထားသော လှောင်ပြောင်မှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သည်းခံတတ်သော ဝမ်ရှင်းကို ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်စေခဲ့သည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုက်ကာ ကျင်းလင်လင်ကို အမှိုက်တစ်စကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အတွင်းစိတ်ပုပ်သိုးနံစော်နေသော ကျင်းလင်လင်သည် အမှန်ပင် အမှိုက်ဖြစ်ပြီး အမှိုက်ထက်ပင် နိမ့်ကျနိုင်သေးသည်။

ကျင်းလင်လင်သည် ဝမ်ရှင်း၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ 'ဒီတောသူမက သူမကို အထင်သေးရဲတယ်လား။ ငါ ကျင်းလင်လင်က တန်ခိုးဩဇာကြီးမားတဲ့ မိသားစုက "မင်းသမီးလေး" လို့ခေါ်ကြတဲ့သူလေ'

ဝမ်ရှင်း၏ အကြည့်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသော ကျင်းလင်လင်၏ စကားများသည် ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းလာသည်။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ။ နိမ့်ကျတဲ့ တောသူမတစ်ယောက်က ငါနဲ့ လာပြိုင်ရဲတယ်လား။ ငါပြောပြမယ် ဝမ်ရှင်း၊ နင် ငါ့ဆီကနေ ဝေးဝေးမှာနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ တစ်ကိုယ်တော်အကနေရာကို ငါသေချာပေါက်ရထားပြီးသား။ နင်သာ ငါနဲ့ထပ်ပြီး လာပြိုင်ရဲရင် နောက်တစ်ခါ နင့်လက်တစ်ဖက်တည်း ထိခိုက်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။ နင်လိုလူမျိုးက နင့်ရဲ့ဆင်းရဲတဲ့ ကျေးလက်ဒေသကို ပြန်ပြီး နင့်လိုလူမျိုးနဲ့ပဲ လက်ထပ်ဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်"

စုရှီသည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော မိန်းကလေးကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် စုပ်တစ်ချက်သပ်မိလိုက်သည်။ 'ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာလိုက်လဲ။ "တောသူမ" တို့ "ရွှံ့ထဲကလူ" တို့ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေကို တောက်လျှောက်သုံးနေတာပဲ။ သူမက ဘယ်လိုနောက်ခံမျိုးရှိလို့ ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ'

'ဒီလို အထိခိုက်မခံတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ တိုင်ကြားခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား။'

ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သူမသည် သိပ်မထက်မြက်သော်လည်း ငတုံးမဟုတ်ပေ။ ကျင်းလင်လင်၏ စကားများအပြီးတွင် သူမသည် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည်။ သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျင်းလင်လင်၊ နင် တော်တော်လွန်နေပြီ။ နင်က ဝမ်ရှင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မယှဉ်နိုင်လို့ ဒီလို ယုတ်ညံ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရတာလား။ ဝမ်ရှင်းကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်လိုက်ရင် နင် တစ်ကိုယ်တော်အကကို ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။ ငါတို့အဖွဲ့မှာ နင့်ထက်ပိုကောင်းအောင် ကနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်"

ကျင်းလင်လင်သည် ချုပ်တည်းခံထားရသော်လည်း ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော ဝမ်ဖုန်းကောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"မိုက်လိုက်တာ။ ဒါရိုက်တာက မျက်နှာသာပေးတဲ့ ဝမ်ရှင်းကလွဲရင်၊ တခြားသူတွေလား။ ဒါရိုက်တာက သူတို့အတွက်နဲ့ ကျင်းမိသားစုကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်မယ်လို့ နင်တကယ်ထင်နေတာလား"

"နင်... နင်..." ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် ပြန်ချေပရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ကျင်းလင်လင် ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ ဝမ်ရှင်း သည် ထူးကဲသော အရည်အချင်းရှိသောကြောင့် ဒါရိုက်တာသည် သူမကို တန်ဖိုးထားပြီး ကျင်း မိသားစုကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရမည့် အန္တရာယ်ကိုယူကာ သူမကို ဦးဆောင်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ အရည်အချင်းများ တူညီနေသည့်အခါ ဒါရိုက်တာသည် ကျင်းလင်လင်ကို တမင်သက်သက် ဖိနှိပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါရိုက်တာသည် ကျင်းမိသားစုကို မကြောက်သော်လည်း သူ့အတွက် ရန်သူတစ်ယောက် ဖန်တီးရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှင်းသည် ဝမ်ဖုန်းကောင်းကို သူမကိုယ်စား ကျင်းလင်လင်ကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ခွင့် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှင်း၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုဖြင့် နာကျင်နေသော်လည်း သူမသည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"နင် အရမ်းစဉ်းစားလွန်းနေပြီ။ ငါ့လက်က ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ဆရာဝန်က ဒါက သာမန်ထိခိုက်ရုံလေးမို့လို့ ငါ့အကကို မထိခိုက်ဘူးလို့ ပြောတယ်"

ကျင်းလင်လင်သည် မယုံကြည်ပေ။ သူမသည် အနီးအနားတွင် ပုန်းနေစဉ် ဆရာဝန်၏ စမ်းသပ်မှု ရလဒ်မှ အဖြေကို ကြားပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူမသည် အလိုအလျောက်ပင် ဆရာဝန်၏ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဆံများသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

ကျင်းလင်လင်သည် အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ချိုသာသောအမူအရာနှင့် လှပသောမျက်နှာကြောင်း သူမ၏ မိသားစုက သားယောက်ျားလေးများကို သမီးမိန်းကလေးများထက် ပိုဦးစားပေးသော်လည်း သူမအား လူအများစုထက် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ ထင်ရှားသော အသွင်အပြင်သည် သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ချစ်ခင်သူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် အနုပညာအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမနှင့် အရည်အချင်းတူညီသည့်အပြင် ရုပ်ရည်လည်း တန်းတူလှပသော ဝမ်ရှင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ယခင်က သူမကို မျက်နှာလုပ်ခဲ့သော အမျိုးသားများသည် ယခုအခါ ဤ "တောသူမ" ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံနေရပြီး အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှင်းသည် သူမအထင်အမြင်သေးဆုံးသော သူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူမကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

ကျင်းလင်လင်သည် သူမ၏ အလှအပကို အမြဲဂုဏ်ယူခဲ့ပြီး အဖွဲ့ထဲတွင် အလှဆုံးဖြစ်သော ဝမ်ရှင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် မည်သည့်အခါမျှ အားငယ်စိတ်မဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤလူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းပေါ်တွင် သူမသည် သူမစိတ်ကူးထက်ပင် ပို၍အံ့မခန်းလှပသော ဆရာဝန်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမကိုယ်သူမ လှပသည်ဟု ယူဆခဲ့ပါက သူမရှေ့မှ ဆရာဝန် စုရှီသည် အခြားကမ္ဘာမှ နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤမျှလှပနိုင်သည် — ကျင်းလင်လင်သည် စုရှီ၏ လှပသော မျက်နှာကို ပြင်းထန်သော မနာလိုမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

စုရှီသည် အလွန်လှပလွန်းသောကြောင့် ကျင်းလင်လင်းသည် သူမအတွင်းမှ တက်လာသော အမှောင်ထုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သူမသည် သူမကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သည်!

သူမထက် ပိုလှသော မည်သူ့ကိုမဆို သူမမုန်းသည်!

ထိုသူများအပေါ် သူမ၏ မနှစ်မြို့မှုသည် ဝမ်ရှင်း အပေါ်ထားသည်ထက်ပင် ပိုပြင်းထန်သည်!

သို့သော် သူမသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင်းလင်လင်သည် မည်သူ့ကို စော်ကားနိုင်ပြီး မည်သူ့ကို မစော်ကားနိုင်ကြောင်း တိတိကျကျ သိရှိသည်။ ဝမ်ရှင်း ကဲ့သို့ မယဉ်ကျေးသော သူတစ်ယောက်နှင့်ပင် သူမသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချရမှသာလျှင် အကွက်ရွှေ့လိမ့်မည်။

သူမရှေ့မှ အမျိုးသမီးဆရာဝန်သည် လှပရုံသာမက မည်သူမဆို မမွေးမြူနိုင်သည့် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမကို လွှမ်းမိုးလုနီးပါးဖြစ်နေသော မှောင်မိုက်သည့် မနာလိုမှုများရှိနေသော်လည်း ကျင်းလင်လင်သည် သူမ၏ ဒေါသကို ထိန်းထားခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် သူမသည် ဆရာဝန်၏ နောက်ကြောင်းကို သေချာစွာ စုံစမ်းပြီးနောက်မှ သူမကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာမည်ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပိုအရေးကြီးသောအရာတစ်ခု ရှိသေးသည်- ဝမ်ရှင်း၏ ဒဏ်ရာကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံ တိုင်ကြားရန်ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကျင်းလင်လင်သည် စုရှီကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

စုရှီ - "..." ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ကျင်းလင်လင်၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမသည် သူမထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသားကို အံ့ဩတကြီးဖြင့် ကြည့်နေပြီး ခြေတစ်လှမ်းမျှ မရွှေ့နိုင်ဘဲ သူမ၏ အကြည့်သည် တဖြည်းဖြည်း စွဲလန်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

သူမ ဘာမြင်လိုက်တာလဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက်ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်မှာလဲ။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ထိုအမျိုးသားသည် သူမထံသို့ လျှောက်လာနေသည်။

ကျင်းလင်လင်၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး မျက်လုံးများ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ကာ နှလုံးခုန်သံသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်တော့မတတ် ကျယ်လောင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ခန့်ရှိပြီး ဖြူဖျော့ပြီး အေးစက်သော အသားအရေရှိသည်။ သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော ဖီးနစ်ငှက်မျက်လုံးများသည် ကျင်းလင်လင်ကို သူမသည် သူ့အတွက် တစ်ကမ္ဘာလုံးဖြစ်သည်ဟု ခံစားရစေသည်။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျ၍ မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်ရှိသည်။ အဖြူရောင်ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံသည် သူ၏ နဂိုရှိရင်းစွဲ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး လူကြီးလူကောင်းဆန်သော အသွင်အပြင်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။

ကျင်းလင်လင်၏ စွဲလန်းနေသော အကြည့်သည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အကြည့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုသို့ ထူးချွန်သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူမအတွက် ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ကျင်းလင်လင်သည် လွန်ကဲနေသည့် ယုံကြည်မှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ လေထုထဲမှ တင်းမာနေသော အငွေ့အသက်များသည် ပန်းရောင်ပင်လယ်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

စုရှီသည် အပြင်သို့ ကိုင်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ရုပ်သွင်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရ၏။ သူသည် လက်လှမ်းမမီနိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စုရှီ - 'အိုး... ချောမောတဲ့ ယောကျ်ားလေးတွေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုပါလား! လှပတဲ့လူတွေကို စွဲလန်းတာက အတိုင်းအဆမရှိဘူးထင်တယ်'

စုတုန်သည် သူသွားလေရာရာတွင် အာရုံစိုက်ခံရခြင်းကို ကြာရှည်စွာ အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ ဤသေးငယ်သော မြင်ကွင်းသည် သူ့ကို မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်စေခဲ့ပေ။

သူသည် သူသယ်လာသော ထမင်းချိုင့်ကို စုရှီ၏ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ကောင်မလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းအတွက် နေ့လယ်စာ ယူလာပေးတာ။ အလုပ်ပြီးရင် မြန်မြန်စားလိုက်၊ မဟုတ်ရင် အေးသွားလိမ့်မယ်"

ချောမောသော အမျိုးသား၏ အသံသည် ကျောက်စိမ်းနှင့် ကျောက်စိမ်း ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ ကြည်လင်သာယာလှသည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် တည်ငြိမ်စွာနှင့် အေးဆေးစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ့ကို မျက်လုံးကျွတ်မတတ် ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးအုပ်စုကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

စုရှီ - ... ရုတ်တရက် သူမ၏ အစ်ကိုထိသွားသော ခေါင်းပေါ်မှ နေရာသည် အမျိုးသမီးများ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမမော့ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် အမျိုးသမီးအများအပြားက သူမကို သားကောင်ကို ကြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အကြည့်များသည် သိပ်မဖော်ရွေလှပေ!

အကြည့်များထဲမှ တစ်ခုသည် အထူးသဖြင့် မလိုမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စုရှီသည် ကျင်းလင်လင်၏ ပုံပျက်နေသော မျက်နှာကို မြင်ရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စုရှီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်... 'ချောမောတဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ရှိတာက တစ်ခါတလေ တော်တော်လေး ဒုက္ခများနိုင်တာပဲ'

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်သည် မတရားစွာ ဒုက္ခရောက်ခြင်း၏ စံပြဥပမာတစ်ခုပင်။

ရဲဘော် စုတုန်ကြောင့် သူမသည် အမျိုးသမီးများထံမှ အလွန်အကျွံ မုန်းတီးမှုကို ခံနေရသည်။

စုရှီသည် နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချကာ ရုံးခန်းထဲမှ ကျွမ်းကျင်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် သူမသည် စုတုန်၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီည အတူတူ အိမ်ပြန်ကြရအောင်"

စုတုန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးသည် နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ နူးညံ့နေသည်။ သူသည် ကြင်နာပြီး နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ နောက်ပြီးကျရင် ကိုကြီးလာခေါ်မယ်။ ရုံးခန်းထဲမှာပဲ စောင့်နေ။ အခု ထမင်းသွားစားတော့"

အမှန်ပင်၊ သူ့ကို "အစ်ကိုကြီး" ဟု ခေါ်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အကြည့်များသည် သိသိသာသာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

ဝမ်ဖုန်းကောင်း၏ မျက်နှာဝိုင်းလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပန်းရောင်သန်းလာပြီး စုရှီကို ကြယ်ရောင်တောက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ၊ ခုနက ရဲဘော်ကောင်လေးက ဆရာဝန်ရဲ့ အစ်ကိုလား"

စုရှီ ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က မောင်နှမတွေလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူက ငါနဲ့မတူဘူးလား"

ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒေါက်တာ့ရဲ့ အစ်ကိုရော ဆရာဝန်ရော နှစ်ယောက်လုံးက အရမ်းချောတာပဲ။ ကျွန်မ တစ်ခါမှ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ထက် ပိုလှတဲ့သူကို မမြင်ဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ မျက်နှာတွေက တကယ်တော့ သိပ်မတူဘူး"

စုရှီက နောက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့က အဖေနဲ့ အမေကို တူတာလေ"

ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် အားတက်သရော် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် အားကျလေးစားမှုများ ဖော်ပြနေသည်။

"ဒေါက်တာ့ရဲ့ မိဘတွေကလည်း အရမ်းချောမှာပဲ"

စုရှီစ မျက်လုံးများသည် အပြုံးဖြင့် ကွေးညွတ်သွားသည်။ အဖေ စုနှင့် အမေ စုတို့သည် အတော်လေး ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်သော်လည်း သူတို့၏ ကလေးများလောက်တော့ မထူးချွန်ပေ။ စုတုန်သည် သူတို့မိဘများထံမှ အကောင်းဆုံးသော လက္ခဏာများကို အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ သူမ၏ နတ်ဆိုးတစ်ပိုင်းမျိုးရိုးမှ အကျိုးကျေးဇူးရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤအရာကို အခြားသူများအား ရှင်းပြရန် မလိုအပ်သောကြောင့် သူမသည် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးများဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တခြားမေးစရာများ ရှိသေးလား"

မရှိလျှင် သူမစားတော့မည်။ အလုပ်များသော နေ့တစ်နေ့အပြီးတွင် သူမအလွန်ဗိုက်ဆာနေချေပြီ။

ကျင်းလင်လင်သည် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ သူမ၏ ပုံမှန်မောက်မာသော မျက်နှာသည် ရှားပါးစွာပင် မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

"ရှင့်အစ်ကိုနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ သူ့မှာ ချစ်သူရှိလား"

စုရှီသည် ကျင်းလင်လင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤမိန်းကလေး၏ အပြုအမူကို မကြိုက်သော်လည်း မေးခွန်းချည်းပဲ သပ်သပ်မှာ အန္တရာယ်မရှိပေ။ သူမ မပြောလျှင်ပင် စုတုန်၏ နာမည်ကို ရှာဖွေရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မအစ်ကိုနာမည်က စုတုန်ပါ၊ ကျွန်မက စုရှီ ပါ။ ကျွန်မအစ်ကိုက ချစ်သူရှိပြီးသားပါ"

ပုံမှန်အားဖြင့် လူများသည် သူတို့စိတ်ဝင်စားသော အမျိုးသားသည် ချစ်သူရှိနေပြီဟု သိလိုက်ရသောအခါ အခြားမိန်းကလေးသုံးဦးကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ကျင်းလင်လင်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ထူးခြားသည်ဟု ယူဆပြီး အမျိုးသားများအပါအဝင် သူမ မရနိုင်သောအရာ မရှိဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသူဖြစ်သည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ သူမသည် ဝမ်ရှင်းဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ တစ်ကိုယ်တော်အကနေရာကို ရရှိရန် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ခိုင်မာစေလိုက်သည်။ ထိုထူးချွန်သော အမျိုးသားသည် သူမ၏ လှပသော အကကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ အလှအပတွင် စွဲမက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမယုံကြည်သည်။

ကျင်းလင်လင်သည် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးဆရာဝန်အတွက်မူ သူမ စုတုန်၏ နှလုံးသားကို ရရှိပြီးသည်နှင့် ဆရာဝန်စုရှီ၏ မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးရန် အခွင့်အရေးရှာမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ မကြာမီ သူမ၏ ယောက်မဖြစ်လာမည့် အမျိုးသမီးသည် မထိုက်တန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ကျင်းလင်လင်သည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုမော့ကာ သူမ၏ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

စုရှီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အစားအသောက်ဘူးကို ဖွင့်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် အခြားမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ထွက်ခွာမသွားသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆေးညွှန်းစာကို ယူပြီး ငွေရှင်းကောင်တာမှာ ငွေရှင်းပြီး ဆေးသွားထုတ်လိုက်ပါ။ တခြား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိတာများ ရှိသေးလား"

သို့သော် ဝမ်ရှင်းသည် မလှုပ်မယှက် ကျန်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး နီရဲနေကာ သူမ၏ လေသံသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အသည်းအသန်ဖြစ်မှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"ဒေါက်တာ စု၊ ကျွန်မကို အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး နည်းနည်းလောက် ညွှန်းပေးလို့ရမလား။ ဆေးက တန်ဖိုးကြီးမှန်း ကျွန်မသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဖျော်ဖြေပွဲကို ကျွန်မ တကယ်လက်လွှတ်လို့မဖြစ်လို့ပါ"

စုရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးက တန်ဖိုးကြီးတာတစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ဒဏ်ရာကလည်း ညွှန်းပေးဖို့ သတ်မှတ်ချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ မင်းက အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးသောက်ပြီး ဒဏ်ရာနဲ့ ကရင်တောင်မှ အကျိုးဆက်တွေကို စဉ်းစားပြီးပြီလား။ အခု သာမန်ဒဏ်ရာလေးလို့ထင်ရတာက တစ်လနှစ်လလောက် အနားယူရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ဝမ်ရှင်းသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် စုရှီကို မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ၊ ကျွန်မ ကကိုကမှရမှာ"

ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည်လည်း တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဒေါက်တာ၊ ဒီဖျော်ဖြေပွဲက ဝမ်ရှင်း အတွက် ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ဒေါက်တာ မသိပါဘူး။ သူသာ ကောင်းကောင်းဖျော်ဖြေနိုင်ရင် ရာထူးတိုးဖို့ အခွင့်အရေးရမှာပါ။ သူက ကျွန်မလိုမျိုး ရာထူးမတိုးနိုင်ဘဲ အဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး"

အဖွဲ့မှထွက်ခွာရမည့်အကြောင်း ပြောရင်း ဝမ်ဖုန်းကောင်း၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း သူမသည် အမြန်ပင် စိတ်ကိုပြန်ထိန်းကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ၊ ဝမ်ရှင်းက ဒီဒဏ်ရာကို သူ့ဘာသာသူ ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျင်းလင်လင်က သူ့ကို ချော်လဲအောင်လုပ်ပြီး ဝမ်ရှင်း နေရာကို ယူနိုင်ဖို့ ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ခဲ့တာပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူ့နောက်ခံကြောင့် ကျွန်မတို့က ကျင်းလင်လင်ကို ရှောင်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဝမ်ရှင်းရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ဆိုင်နေတာပါ။ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား"

စုရှီသည် ဤမျှရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေမျိုးကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လူများရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးများ ရှိနေပုံရသည်။

အမြောက်စာ ခယ်မလေးအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၄၈

ထိုမိန်းကလေး၏ မောက်မာသော သဘောထားကို ပြန်လည်သတိရရင်း စုရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေအတွက် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး ညွှန်းပေးလို့မရဘူး။ ဒါတွေက ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက်ပဲ သီးသန့်ထားတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ဓာတ်များ လွင့်ပြယ်သွားပုံရသည်။ ဝမ်ဖုန်းကောင်း၏ မျက်ရည်များ ပို၍စီးကျလာပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် အသည်းအသန်ဖြစ်မှု၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

စုရှီသည် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ရှုပြီး ကျေနပ်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ စာရိတ္တများသည် ကောင်းမွန်ပုံရပြီး သူမ၏ စည်းကမ်းတင်းကျပ်မှုကို မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်း မပြပေ။ ဝမ်ရှင်း၏ အခြေအနေအပေါ် သူတို့၏ စစ်မှန်သော စိုးရိမ်မှုနှင့် အပ်နှံမှုတို့မှာ ထင်ရှားနေသည်။

စုရှီ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဆီမှာ အာနိသင်အရမ်းမြန်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်ဝိုင်တစ်မျိုးရှိတယ်။ ရှင်တို့သာ ကျွန်မကိုယုံရင် လိမ်းပေးပြီး အဆင်ပြေမပြေ ကြည့်ပေးနိုင်တယ်"

သူမ၏ စကားများကြောင့် ဝမ်ရှင်းနှင့် ဝမ်ဖုန်းကောင်း နှစ်ဦးစလုံးသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးများဖြင့် ချက်ချင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏ ယောင်ကိုင်းနေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို စုရှီထံသို့ အမြန်ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒေါက်တာစု"

စုရှီသည် ဝမ်ရှင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အတော်လေး သဘောကျသည်။ သူမသည် စားပွဲအောက်မှ မက်မွန်ဝိုင်ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ထမင်းချိုင့်ကို ဘေးသို့ တွန်းလိုက်သည်။

ဤအပြုအမူကိုမြင်သော ဝမ်ရှင်းသည် အလျင်အမြန်ပင် လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ စု၊ အရင်စားပါဦး။ ကျွန်မ အလျင်မလိုပါဘူး"

စုရှီ ပြုံးလိုက်သည်။ "ရပါတယ်။ ဒါက မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာမှာပါ။ လူနာက အဓိကပါ"

ဝမ်ရှင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ တကယ်ပဲ ဒီလောက်မြန်မြန်ပြီးသွားမှာလား။ သူမသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့် သံသယရောယှက်နေသော ခံစားချက်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် စုရှီသည် ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဝိုင်၏ ကြွယ်ဝပြီး စွဲမြဲနေသော ရနံ့သည် လေထုထဲတွင် ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ မွှေးလိုက်တာ"

စုရှီသည် ညင်သာစွာပြုံးကာ ဝိုင်အနည်းငယ်ကို သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး ဝမ်ရှင်း၏ ယောင်ကိုင်းနေသော လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက်လိမ်းကာ ညင်သာစွာ ပွတ်လိမ်း ပေးလိုက်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ မက်မွန်ဝိုင်ကို အရေပြားထဲသို့ သေချာစွာ စိမ့်ဝင်စေရန်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှင်းသည် အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ပြီး ဒါကို မလွှဲသာလွန်းလို့ လုပ်ရသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအဖြစ် မြင်နေသည်။

ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏ ခေါင်းမာသော သဘာဝကြောင့် နောက်ဆုံး အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆေးဘက်ဝင်ဝိုင်သည် အာနိသင်မရှိလျှင်ပင် သူမ၏ ဒဏ်ရာနှင့်အတူ ဖျော်ဖြေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ သူမ၏ ဒဏ်ရာကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံ တိုင်ကြားဖွယ်ရှိသော ကျင်းလင်လင်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဒဏ်ရာရှိနေသော်လည်း ဖျော်ဖြေခွင့်ပြုရန် စည်းရုံးနိုင်မည့် နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်သည်။

သူမအံ့ဩစွာပင် ဆေးဘက်ဝင်ဝိုင်ကို လိမ်းပြီး တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူမသည် သိသိသာသာ သက်သာလာသည်ကို စတင်ခံစားရသည်။ ရောင်ရမ်းမှုသာ ကျန်မနေခဲ့ပါက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်သည် တကယ်ဒဏ်ရာရခဲ့တာလားဟုပင် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှင်၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် စိုးရိမ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ။ တစ်ခုခုထူးခြားတာ ခံစားရလား"

ဝမ်ရှင်းသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မနာတော့ဘူး၊ ဒေါက်တာစု ဒီဝိုင်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ"

ထို့နောက် စုရှီသည် ဆေးသေတ္တာထဲမှ ပတ်တီးအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်ရှင်း၏ အနည်းငယ်ရောင်ရမ်းမှုကျသွားသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ပတ်တီးဖြင့် ပတ်ကာ လုံခြုံစွာ ချည်နှောင်ပြီး ပတ်တီးများ ကောင်းစွာစိုစွတ်စေရန် မက်မွန်ဝိုင်အနည်းငယ် ထပ်လောင်းလိုက်သည်။

သူမညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"တစ်နာရီကြာရင် ပတ်တီးတွေကို ဖြုတ်လိုက်၊ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအတောအတွင်းမှာ မလိုအပ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ကခုန်တာတွေကို ရှောင်ပါ"

စုရှီသည် သူမ၏ မက်မွန်ဝိုင်၏ အစွမ်းအာနိသင်ကို ယုံကြည်ပြီး အထူးသဖြင့် ဤအပြင်းစားအသုတ်သည် သူမရောင်းချနေကျ ပုံမှန်ဝိုင်များထက် ပိုအစွမ်းထက်သည်။

စုရှီသည် လုံးဝမလိုအပ်လျှင် သူမ၏ မက်မွန်ဝိုင်၏ အစွမ်းအာနိသင်အပြည့်အစုံကို ထုတ်ဖော်မပြလိုပေ။ သူမသည် လူများ၏ သမာဓိကို စမ်းသပ်ရန် မလိုလားသလို အထူးသဖြင့် သူမနှင့် မရင်းနှီးသူများဖြစ်သည့်အခါတွင် ပို၍တောင် မလိုလားချေ။

သူမအံ့ဩစွာပင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပုံရသော အခြေအနေသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ရှင်း သည် ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ချိုမြသော မျက်နှာသည် စိတ်သက်သာရာရမှုဖြင့် တောက်ပကာ ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။ အစောပိုင်းက ကျင်းလင်လင်၏ ဖိအားပေးမှုခံရစဉ်က သူမ မငိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမ၏ မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်ရှင်းသည် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အသံတုန်ယင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ စု၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှင့်ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်ရမှန်းမသိတော့ပါဘူး"

စုရှီသည် အမြန်ထရပ်ကာ ဝမ်ရှင်း၏ ဦးညွှတ်ခြင်းကို တားဆီးရန် လက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဝိုင်က ကျွန်မ G ပြည်နယ်မှာ မတော်တဆရလာတာ ကံကောင်းသွားတာပါ။ ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လူနာတွေကို ကုသပေးပြီး ကူညီပေးတာက ကျွန်မတို့အလုပ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ။ ရှင့်အနေနဲ့ ဒီလောက်ထိလုပ်စရာမလိုပါဘူး"

ဝိုင်သည် မည်မျှတန်ဖိုးရှိမည်ကို သိရှိသွားသော ဝမ်ရှင်း သည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ယွမ်သုံးဆယ်ကို အမြန်ထုတ်ယူကာ စုရှီထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ စု၊ ဆေးဖိုးအတွက်ပါ... ဒါလောက်လား။ မလောက်ရင် ကျွန်မ သွားယူလို့ရပါတယ်"

စုရှီ လက်ခါပြလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး၊ မလိုပါဘူး။ နောက်ကျမှ ပတ်တီးဖိုးပဲ ပေးချေလိုက်ပါ"

သူမက အထူးသဖြင့် ရက်ရောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ငွေပေးချေမှုကို လက်ခံခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုင်ကြားပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏ ငွေပေးကမ်းသည့် အမူအရာသည် မသင့်တော်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်နှာနီရဲကာ သူမ၏ လက်ကို အမြန်ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာ စုကို ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မနက်ဖြန် အားရင် ကျွန်မတို့ ဖျော်ဖြေပွဲကို လာကြည့်ပါဦး"

စုရှီ ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အနုပညာအဖွဲ့၏ ဖျော်ဖြေပွဲကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် သူမကို လိုအပ်သော လူနာမရှိပါက တက်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဝမ်ရှင်းနှင့် ဝမ်ဖုန်းကောင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းသည် စုရှီ ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအချို့ ရှိနေသည်။

စုရှီက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ "တခြားကိစ္စများ ရှိသေးလို့လား"

ဝမ်ရှင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ကျွန်မ... ကျွန်မထင်တာ.. ကျင်းလင်လင်က ရှင့်အစ်ကိုကို သဘောကျသွားပုံပဲ"

စုရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ဒါက အတော်လေး ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စုတုန်၏ ရုပ်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် သူသည် မိန်းကလေးများစွာကို စွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မအစ်ကိုက ချစ်သူရှိပြီးသားပါ"

ဝမ်ရှင်း နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက ပြဿနာရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ကျင်းလင်လင်က တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တတ်တဲ့အကျင့်ရှိတယ်။ သူမက ရှင့်အစ်ကိုကို သဘောကျနေမှတော့ သူက သေချာပေါက် တစ်ခုခုတော့ လုပ်မှာပဲ။ ရှင့်အစ်ကိုမှာ ချစ်သူရှိနေရင်တောင်၊ ဒါမှမဟုတ် အိမ်ထောင်ကျနေရင်တောင်၊ သူမသာ တစ်ခုခုလိုချင်ရင် အဲ့ဒါကိုရဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့မဆို ကြိုးစားမှာပဲ။ ရှင့်အစ်ကိုကိုတော့ သတိထားခိုင်းသင့်တယ်..."

သူတို့ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဝမ်ဖုန်းကောင်းသည် သဘောတူညီကြောင်း ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

စုရှီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး သူမအား ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်သည်။

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ မှတ်ထားပြီး ကျွန်မအစ်ကိုကို အသိပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ရှင်းက တောင်းပန်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သိပ်ပြီး စပ်စုသလို မဖြစ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ရှင့်ယောက်မကိုလည်း သတိပေးထားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မှာပါ။ ကျင်းလင်လင်က ရှင့်အစ်ကိုကိုတော့ ဒုက္ခပေးမှာမဟုတ်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ယောက်မက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိသွားတာနဲ့ သူက သေချာပေါက် တစ်ခုခု လုပ်မှာပဲ... သူ့မိသားစုက ဩဇာအာဏာရှိပုံရတယ်..."

စုရှီ - ... ယောက်မ?

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခံစားချက်ကို မည်သို့ဖော်ပြရမည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုရှီသည် ဒုတိယအစ်ကို၏ လက်စားချေတတ်သော စိတ်ထားနှင့်ဆိုလျှင် သူက ကံဆိုးမည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် စုရှီ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကောင်းပြီလေ... ညနေကျရင် ဒုတိယအစ်ကို့ကို ပြောပြလိုက်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ မကြာသေးခင်က မာနကြီးနေမှုတွေက သူမကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဟွန့်!

သူ မနာလိုဖြစ်သွားရင် ပိုကောင်းမည်! ထိုသို့ဆိုလျှင် ဒုတိယအစ်ကိုသည် သူမနှင့် ရှဲ့ကျန်းကို စောင့်ကြည့်ရန် အချိန်ရတော့မည်မဟုတ်ချေ။

သူမက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ!

ဝမ်ရှင်းနှင့် ဝမ်ဖုန်းကောင်းတို့ အဆောင်သို့ ပြန်လာသောအခါ အကအဖွဲ့မှ အကသမားတစ်ဦးက သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဝမ်ရှင်း၊ နင် ဘယ်သွားနေတာလဲ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နင့်ကို လိုက်ရှာနေတယ်။"

ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများက တစ်ခဏမျှ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူမက ပြုံးလျက်ဆို၏။

"ငါ ဖုန်းကောင်းနဲ့ အပြင်ခဏထွက်သွားတာပါ။ ရက်နဲ့ချီပြီး လှေတွေ ကားတွေ စီးလာပြီးနောက်ဆုံးတော့ မြေကြီးပေါ် ပြန်ရောက်လာတာက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း သာယာတော့ လမ်းနည်းနည်းလျှောက်လိုက်တာ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲဟင်။"

ထိုအကသမားသည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ထပ်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။ မထွက်ခွာမီတွင် သူမက ဝမ်ရှင်းကို တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

"နင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆီ အမြန်သွားသတင်းပို့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ သူ့ပုံစံက သိပ်မကောင်းဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက ကျေးဇူးတင်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။"ငါ နားလည်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပဲနော်။"

ထိုအကသမား ထွက်သွားသည်နှင့် ဝမ်ဖုန်းကောင်းက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို သွားတိုင်တာ ကျင်းလင်လင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ နင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်။"

ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ထိကြည့်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာရသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ချေ။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုင်မာသောအရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး။ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သွားလိုက်မယ်။"

ဝမ်ရှင်းသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးအနည်းငယ်ဟနေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ခေတ္တခေါက်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်မကို ရှာနေတယ်ဆိုလို့ပါ"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ မာ ဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်၍ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အသက်လေးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စိုးရိမ်ပူပန်စရာများစွာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေရသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမသည် အနည်းငယ် တင်းမာခက်ထန်ပုံပေါက်ပြီး သူမ၏ အမှန်တကယ်အသက်ထက် နှစ်အနည်းငယ် ပိုကြီးရင့်နေပုံရ၏။

သူမ၏ တန်ဖိုးထားရသော တပည့်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာ၏ မျက်နှာသည် ရှားရှားပါးပါး ပြုံးရိပ်သန်းသွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်သတိရသွားဟန်ဖြင့် ထိုအပြုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မလှုပ်မယပ်ရပ်နေသော ဝမ်ရှင်းကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဒီကိုလာခဲ့။ ဘာလို့ အဲ့လောက်အဝေးကြီးမှာ ရပ်နေရတာလဲ။"

ဝမ်ရှင်းသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ကွေးညွတ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

စက်တင်ဘာလကုန်တွင် ရာသီဥတုက နွေးနေဆဲဖြစ်ရာ ဝမ်ရှင်းသည် ဘိုမရုပ်ကော်လံပါသော လက်တိုအင်္ကျီနှင့် စိမ်းစိမ်းရောင် စစ်ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာ၏ အကြည့်သည် ဝမ်ရှင်း၏ ပေါ်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။

ခေတ္တခဏ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မတွေ့ရှိသောအခါ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဝမ်ရှင်း အတွက် ကောင်းမွန်သောပုံရိပ်ကို ရရှိစေရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခွင့်အရေးများကို လက်လွတ်မခံတတ်သူပီပီ သူမသည် ထိုအခိုက်အတန့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော်လည်း ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ထိုအစား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ဘက်မလိုက်ဘဲ ရှင်းပြခဲ့သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာသည် သူမကို အမြဲစောင့်ရှောက်ခဲ့သော ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှင်းသည် သူမထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားလိုခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ် မည်သို့ဒဏ်ရာရခဲ့ပုံနှင့် ကံကောင်းထောက်မစွာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်ကို အသေးစိတ်ရှင်းပြခဲ့သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နားထောင်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မူလကတည်းက တင်းမာနေသော မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ခက်ထန်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ရှင်း စကားဆုံးသောအခါ သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို လက်ဖြင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ကျင်း မိသားစုက ကျင်းလင်လင်လို သမီးမျိုး ဘယ်လိုမွေးထုတ်လိုက်နိုင်တာလဲ။ သူ့မှာ စည်းရုံးရေးနဲ့ စည်းကမ်းပိုင်း လုံးဝမရှိဘူး။ ကျင်း မိသားစုနဲ့ ငါတို့အဖွဲ့ကို အရှက်ရစေတယ်။ ငါတို့ပြန်ရောက်ရင် သူ့မိသားစုက လူကြီးတွေကို ငါသေချာဖုန်းဆက်ပြီး ဒီကိစ္စကို သေချာ အရေးတယူ ပြောရမယ်။"

ဝမ်ရှင်း၏ နဖူးမှ အရေပြားများ တွန့်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ပြဿနာကြောင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေလိုပေ။ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်သောလေသံဖြင့် ဆို၏။

"ဒါက ခေါင်းဆောင်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်လား။ ကျွန်မကြားတာတော့ ကျင်း မိသားစုက…"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာသည် ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိပြီး သူမ၏စကားကို ဖြတ်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ကျင်းလင်လင်ရဲ့ အဘိုးက တပ်မဟာမှူးတစ်ယောက်ဆိုပေမယ့် သူက အကျိုးအကြောင်းမသိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူက တကယ့်တော်လှန်ရေးရဲဘော်ဟောင်းကြီး။ အငြိမ်းစားယူသွားပေမယ့် သူ့ရဲ့မျိုးဆက်တွေကို အလိုလိုက်မယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ကျင်းလင်လင်က သူ့မိသားစုနောက်ခံကို မသုံးဘဲ ဒီနေရာမှာ နှစ်နဲ့ချီပြီး ရာထူးမတက်ဘဲ ပိတ်မိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားတော့သည်။ ကျင်းမိသားစုသည် အကျိုးအကြောင်းသိတတ်သရွေ့ သူမကြောင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဒုက္ခမဖြစ်စေသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာ သည် အခြေအနေအားလုံးကို နားလည်သွားပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ချမှတ်ကာ ဝမ်ရှင်းကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ နင် အခုသွားလို့ရပြီ။ လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျင်းလင်လင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ငါတစ်ယောက်ယောက်ကို တာဝန်ပေးထားလိုက်မယ်။ အခုနင့်အတွက် အရေးကြီးဆုံးက အနားယူပြီး ပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့ပဲ။ မနက်ဖြန် ကောင်းကောင်းဖျော်ဖြေပါ၊ ငါ နင့်ကို မျှော်လင့်ချက်အကြီးကြီးထားတယ်။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှင်းသည် စိတ်ထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်နီရဲလာပြီး အသက်ပြင်းပြင်း အနည်းငယ်ရှူပြီးနောက် ပြုံးကာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဘဝတွင် အဖုအထစ်များနှင့် အတားအဆီးများ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း လူအများစုအတွက်မူ သူမသည် ကံကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အမြဲတမ်း အကူအညီပေးတတ်သော လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမသည် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းအကသမားတစ်ဦးဖြစ်လာရန်နှင့် ထိုမသမာသော နည်းလမ်းများသည် အတားအဆီးများမဟုတ်ဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးရန် တွန်းအားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ အရည်အချင်းဖြင့် လူတိုင်းကို သက်သေပြလိုသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူမသည် အမြင့်မားဆုံး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည့်အခါ ထိုအခက်အခဲများနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို ကျေးဇူးတင်မိလိမ့်မည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒါတွေသည် သူမကို အောင်မြင်မှုဆီသို့ တွန်းပို့ပေးသည့် တွန်းအားများဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

........

နေ့လယ် ၂:၀၀ နာရီ၌။

ဟုန်ကျွင်း ကျွန်းပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည်သည် နွေရာသီ၏ ပြင်းထန်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လေပြေလေညှင်းက နူးညံ့နွေးထွေးပြီး နေရောင်ခြည်က သက်သောင့်သက်သာရှိကာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေသည်။

တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် အရည်အချင်းရှိသော စစ်သည်များသည် ကျယ်ဝန်းသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် ကောင်းမွန်စွာတည်ဆောက်ထားသော စင်မြင့်တစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဒါရိုက်တာ ဟဲနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တို့က ဤတက်ကြွသော အခွင့်အရေးကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ တာဝန်ကျပြီး ကျန်ခဲ့သော အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးကို အမျိုးသားနေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲများ ပျော်ရွှင်စွာဆင်နွှဲနိုင်ရန်အတွက် နေ့တစ်ဝက်ကို အားလပ်ရက်ပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဟုန်ကျွင်း ကျွန်းတွင် ဤမျှခမ်းနားသော အခမ်းအနားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ လက်လွတ်ခံလိုက်ရပါက အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

စုရှီသည် သူမ၏ စစ်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ကာ သူမ၏အစ်ကို စုတုန်နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး ချန်ရှန်းယွင်ကို တွဲခေါ်လျက် ရှဲ့ကျန်းနှင့် ရှီးယန်နန်တို့က သူမတို့အတွက် ကြိုတင်နေရာယူထားပေးသော ထိုင်ခုံများဆီသို့ လူအုပ်နှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားကြသည်။

သူတို့သည် အတော်လေး နောက်ကျမှရောက်လာကြပြီး ဖျော်ဖြေပွဲမစတင်မီ ဆယ့်ငါးမိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။ ပွဲကျင်းပရာနေရာသည် စစ်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ဦးချင်းစီသည် မတ်မတ်ထိုင်ကာ တက်ကြွသောပုံစံများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ကို တတိယတန်းတွင် နေရာချထားပေးခဲ့ပြီး ထိုနေရာသည် ကောင်းမွန်သောနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ပိတ်ကားမရှိသော်လည်း စင်ပေါ်ရှိ ဖျော်ဖြေသူများကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သေးသည်။

နောက်တန်းရှိ စစ်သားများသည် အသံကိုသာ ကြားနိုင်ကြသည်။

သို့ဖြစ်လင့်ကစား စုရှီသည် ထိုစစ်သားများ၏ ငယ်ရွယ်ပြီး ရိုးသားသော မျက်နှာများတွင် မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ဖျော်ဖြေရေးသည် ရှားပါးလှသည်။