'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်'

~'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သည် 'ကောင်းကင်ဘုံ' နယ်မြေ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး အကွာအဝေး အတော်လေး ဝေးကွာလှသည်။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် အလျင်စလို မရှိပေ။ 'ကောင်းကင်ဘုံ' နယ်မြေသို့ လာရောက်သော သူ၏ တာဝန်မှာ ပြီးဆုံးပြီဟု ယူဆ၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး တစ်ယောက်မှာ 'ယီထျန်းချင်း' သာ ကျန်တော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့သားများ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သို့ ပျံသန်းသွားနေစဉ်၊ ကျန်းကျွင့်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပြာရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျွင့်လန်၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊

"'ယန်ရန်'..."

"ကျွင့်လန်လေး... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဖုန်းဝူချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပြီး၊ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ကျန်းကျွင့်လန်ထံသို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်လေသည်။

လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများလည်း ကျန်းကျွင့်လန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ့မှာ ဘာဖြစ်သွားသလဲ ဆိုတာ သူတို့ မသိကြပေ။

"ဆရာ... 'ယန်ရန်' တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီ... ပြီးတော့ သူ ကျွန်တော့်ကို ဆင့်ခေါ်နေတယ်..."

ကျန်းကျွင့်လန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"'ယန်ရန်' ဟုတ်လား..."

ဖုန်းဝူချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူ မသိသော်လည်း၊ ကျန်းကျွင့်လန်၏ စိတ်လှုပ်ရှား ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာထားအရ၊ 'ယန်ရန်' သည် သူ၏ ချစ်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

"ဆရာ... 'ယန်ရန်' က ဆရာ့ရဲ့ ချစ်သူပါ... ငယ်ချစ်ဦးလေ..."

တုံကျန့်ထျန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အို... ငယ်ချစ်ဦး ဟုတ်လား... ကျန်းကျွင့်လန် ပြောတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား... ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်ထားတာ ဆိုတော့... တော်တော် လှမှာပဲနော်..."

လျိုချင်းယန်က စနောက်လိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းကျွင့်လန်၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"'ယန်ရန်' က သုံးနှစ်လုံးလုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က သူ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်... ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ပြန်ကောင်းလာဖို့ သူ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ..."

"သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး..."

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးကျန်း... ခင်ဗျားရဲ့ ချစ်သူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲတဲ့သူ ဆိုတော့... သာမန်လူတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး နော်..."

နန်းကုန်းကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းကျွင့်လန်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

"အဲ့ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အရမ်း မြင့်မားတယ်... 'ကျန်း' မိသားစုတောင် သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး... သူကလည်း 'ယန်ရန်' ကို သဘောကျနေတာ... ဒါပေမဲ့ 'ယန်ရန်' က ငြင်းပယ်လိုက်တော့... သူက ရက်ရက်စက်စက် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ..."

"အဲ့ဒါကြောင့် ဆရာက နှစ်နှစ်လောက် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တာ... မဟုတ်ရင် ဆရာ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဆိုရင် 'ကောင်းကင်ဘုံ လူသား' ဘုံကို ရောက်နေတာ ကြာလှပြီ..."

ဟု တုံကျန့်ထျန်းက ဖြည့်စွက် ပြောကြားလိုက်သည်။

"လူယုတ်မာ... မရရင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ် ပေါ့လေ... ရက်စက်လိုက်တဲ့ တိရိစ္ဆာန်... အခွင့်အရေး ရရင် ငါ သူ့ကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်..."

လျိုချင်းယန်က အံကြိတ်ကာ ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။

တုံကျန့်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလျို... စဉ်းစားကြည့်လေ... အဲ့ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက 'ထျန်းကျိ' ဘုံ မှာ ရှိနေတာ... သူက ပြည်မကြီးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ ထိပ်သီး ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံ အင်အားက 'အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ်' ထက်တောင် ပို သန်မာသေးတယ်..."

အကယ်၍ ဖြေရှင်းရ လွယ်ကူခဲ့လျှင်၊ 'ကျန်း' မိသားစုက လှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"'အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ်' ထက်တောင် ပို သန်မာတယ် ဟုတ်လား..."

လျိုချင်းယန် ကြောက်လွန်းသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် 'ဝူကျိ' နယ်မြေကို ချက်ချင်း ပြန်မှ ဖြစ်မယ်..."

ကျန်းကျွင့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ချစ်သူကို တွေ့မြင်ချင်စိတ်ဖြင့် စိတ်မရှည် ဖြစ်နေလေသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ "လမ်းခရီးမှာ ဂရုစိုက်ပါ... ကျန့်ထျန်း... မင်း ကျွင့်လန်လေးကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့... ဆရာ ဂရုစိုက်ပါ..."

တုံကျန့်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ... ဂရုစိုက်ပါ..."

ကျန်းကျွင့်လန်က လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ရာ တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်၊ သူက အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"'ဝူကျိ' နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း..."

တောက်ပသော အပြာရောင် အခင်းအကျင်း တစ်ခု လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကျန်းကျွင့်လန်နှင့် တုံကျန့်ထျန်းတို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အခင်းအကျင်းမှာလည်း တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ပျောက်... ပျောက်သွားပြီ... ဒါ ဘာ အခင်းအကျင်းလဲ..."

လျိုချင်းယန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

လျိုချင်းယန်၏ တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဖုန်းဝူချန်က အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းလေ... ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေး... 'ဝူကျိ' နယ်မြေဆီ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်..."

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းတောင် ရှိတာကိုး..."

မြောင်ချင်းချင်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းတွေအကြောင်း ကြားဖူးတယ်... အရမ်း ဝေးတဲ့ နေရာတွေကို အချိန်တိုအတွင်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာ..."

ဟု 'ပေတိုယန်' က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြည်မကြီးရဲ့ ဒေသတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်... နောက်ကျရင် မြင်ရမှာပါ... သွားကြစို့..."

ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများသည် 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သို့ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ကြရာ၊ ခြောက်နာရီခန့် ကြာသောအခါ 'ကောင်းကင်ဘုံ' နယ်မြေ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြ၏။

စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ တည်နေရာကို သိရှိရသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်တို့ အဖွဲ့ အလျင်အမြန် ဦးတည် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကျယ်ဝန်းလှကာ၊ အံ့မခန်း လှပသော အဆောက်အအုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"စံအိမ်သခင်... အပြင်မှာ ဖုန်းဝူချန် ဆိုတဲ့သူ လာတွေ့ခွင့် တောင်းနေပါတယ်..."

စံအိမ်၏ ပင်မ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် အစောင့်တစ်ဦးက လေးစားစွာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန် ဟုတ်လား..."

စံအိမ်သခင်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့အစည်းပေါင်းစုံကို လိုက်စိန်ခေါ်နေတဲ့ ပါရမီရှင် ဖုန်းဝူချန်လား..."

ခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသူမှာ အနက်ရောင် ပိုးသား ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်၏။ အနှီပုဂ္ဂိုလ်က၊ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ သခင်ကြီး 'ယီယွင်' ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လောက်ပါတယ်ခင်ဗျာ... လူ အတော်များများ ပါလာပါတယ်..."ဟု အစောင့်က လေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခန့်မှန်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်က သခင်လေးကို လာစိန်ခေါ်တာလား... ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက 'ဖန်ရှောင်ယွင်' နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားတယ်လေ..."

"မိုးကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဘယ်လောက် ကျယ်ဝန်းလဲ ဆိုတာ မသိတဲ့ ကောင်... အသုံးမကျတဲ့ လူနည်းနည်းလောက်ကို အနိုင်ယူပြီးတာနဲ့ သခင်လေးကို ယှဉ်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား..."

ဟု အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင် ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ စံအိမ်သခင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "ဝင်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ…”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏကြာသောအခါ အစောင့်က ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို ခမ်းနားသော နန်းတော် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

"ဂျူနီယာ ဖုန်းဝူချန်က 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သခင်ကြီးနဲ့ အကြီးအကဲကြီး သုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ၊ လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများလည်း လိုက်ပါ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"မင်းက ဖုန်းဝူချန်ကိုး..."

'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ စံအိမ်သခင်နှင့် အကြီးအကဲများက သူ့ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

'ယီယွင်' က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ သူရဲကောင်း ဆိုတာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ပေါ်ထွက်လာတတ်တာပဲ... 'ထျန်းယွမ်' ဘုံ ပဉ္စမအလွှာပဲ ရှိသေးပေမယ့် 'ထျန်းယွမ်' ဘုံ အဋ္ဌမအလွှာကို အနိုင်ယူနိုင်တယ် ဆိုတော့... မင်းက တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ..."

ဖုန်းဝူချန် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ 'ယီယွင်' နှင့် အကြီးအကဲ သုံးဦးတို့ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဖုန်းဝူချန်သည် 'ယီထျန်းချင်း' ထက်ပင် နှစ်အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်ပုံ ရသည်။

ထို့အပြင် ဖုန်းဝူချန်၏ အနောက်မှ လူတစ်ဆယ်ကျော်တွင်၊ သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စစ်သား အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် 'ပေတို' နောက်လိုက် ရှစ်ဦးအပြင်၊ 'ပေတိုယန်' နှင့် အခြား လူငယ်များမှာလည်း အလွန် ငယ်ရွယ်ကြသော်လည်း အားလုံး အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံမှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်ကို 'ယီယွင်' နှင့် အခြားသူများ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

'ဖုန်းဝူချန်က ရိုးရှင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး...'

'ယီယွင်' နှင့် အကြီးအကဲကြီး သုံးဦးတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သေချာပေါက် တွေးတောမိလိုက်ကြသည်။

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စံအိမ်သခင်ယီ..."

ဖုန်းဝူချန်က အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ 'ကောင်းကင်ဘုံ လူသား' ဘုံ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

'ဒီလူငယ်လေးက ထူးခြားတယ်... ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှေ့မှာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေနိုင်တယ်...'

'ယီယွင်' စိတ်ထဲတွင် တွေးတောကာ အသိအမှတ်ပြု ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်းက သခင်လေးကို စိန်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ ဆိုရင်တော့... စောစောစီးစီး လက်လျှော့လိုက်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်... မင်းက သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး..."

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် 'ယီထျန်းချင်း' နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ အင်အားနဲ့ ဆိုရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး... အကြီးအကဲ နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ..."

"ဒါဆို မင်း 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ... ပြီးတော့ မင်းက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ..."

မဟာအကြီးအကဲက မျက်ခုံးပင့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် 'ယီထျန်းချင်း' ကြောင့် ရောက်လာတာပါ..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ မည်သူ ဖြစ်သည် ဆိုတာကိုမူ ဖုန်းဝူချန် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

"'ချင်း' လေးကို ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

'ယီယွင်' က မေးလိုက်သည်။

"'ယီထျန်းချင်း' က ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကလည်း မနိမ့်ကျပါဘူး... ကျွန်တော် သူ့ကို ကျွန်တော့် နောက်လိုက် ဖြစ်စေချင်ပါတယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း နောက်လိုက် ဟုတ်လား..."

'ယီယွင်' နှင့် အကြီးအကဲ သုံးဦး ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ပေါက်ကရတွေ..."

'ယီယွင်' ဒေါသ ထွက်သွားသည်။

"'ချင်း' လေးက 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ လူငယ် စံအိမ်သခင်လေ... သူက ဘယ်လိုလုပ် မင်းနောက် လိုက်ရမှာလဲ... မင်းက 'ချင်း' လေးကို စော်ကားနေတာပဲ... 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ကို စော်ကားနေတာပဲ..."

"မိုက်မဲလိုက်တာ... မင်းက ဒီလို မောက်မာတဲ့ စကားမျိုး ပြောရဲတယ်ပေါ့..."

အကြီးအကဲ သုံးဦးက မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာကာ ဖုန်းဝူချန်ကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေကြသည်။

'ယီထျန်းချင်း' က ဖုန်းဝူချန် နောက်လိုက် လုပ်သည် ဆိုသည်မှာ ဖုန်းဝူချန်ကို အညံ့ခံလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

သို့ဆိုလျှင်၊ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားရမည်နည်း။

"စံအိမ်သခင်ယီ... လေးစားရတဲ့ အကြီးအကဲများ... စိတ်မဆိုးကြပါနဲ့... ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ကမ်းလှမ်းမှုကို အလျင်စလို မငြင်းပါနဲ့ဦး... 'ယီထျန်းချင်း' က သဘောတူရင်လည်း တူမှာပါ..."

ဖုန်းဝူချန်က ယုံကြည်မှု ရှိစွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။