မတော်တဆမှု

~တတိယ အကြီးအကဲမှာ နှစ်မိနစ်ခန့်ကြာအောင် ကြက်သေ သေသွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

လျိုချင်းယန်က တကယ်ကြီး ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ ငါးသောင်း ယူလာသည်တကား။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက လျိုချင်းယန်ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသော ခံစားချက်က လျိုချင်းယန်ကို အတော်လေး ကျေနပ်အားရမှု ဖြစ်စေသည်။

“သခင်လေးတို့ နှစ်ယောက်လုံး အကုန်ဝယ်နိုင်တယ် ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် ဈေးလျှော့ပေးပါ့မယ်... စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ နှစ်သောင်းခွဲ ပါ...”ဟု ။တတိယ အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ လျိုချင်းယန် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေပုံ ရသည်။

လျိုချင်းယန်က ဂုဏ်ယူသော အပြုံးဖြင့်၊

“ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးပါ... ကျွန်တော့်မှာ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အရမ်းများနေလို့... သုံးလို့ မကုန်နိုင် ဖြစ်နေတာ...”

လျိုချင်းယန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော်လည်း၊ သူနှင့်အတူ ပါလာသော 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' မှ အစောင့် နှစ်ဦးမှာမူ ကြောက်လွန်းသဖြင့် အသိစိတ် လွတ်မတတ် ဖြစ်နေကြသည်ကို သူ မသိရှိပေ။

ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ ငါးသောင်း ဆိုသည်မှာ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' ၏ ရန်ပုံငွေ အားလုံးနီးပါး ဖြစ်သည်။

'ယီထျန်းချင်း' ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက်၊ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' သည် နှမြောခြင်း မရှိဘဲ၊ စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ ငါးသောင်း ကို စုဆောင်းပြီး လျိုချင်းယန်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် 'မြေကမ္ဘာ နှလုံးသား မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း' ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မကြီးမြင့်လှပေ။ မဟုတ်လျှင် ထိုရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ ငါးသောင်း လုံးကို လျိုချင်းယန်က ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်နိုင်သည်။

ရှားပါး ရတနာများ အားလုံး၏ တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ရွှေဒင်္ဂါး ဘီလီယံ ၃၀၀ ကျော် သုံးစွဲခဲ့ကြရပြီး၊ 'ကောင်းကင်မီး တောင်ပေါ် စံအိမ်' အတွက် အတော်အတန် ချွေတာပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ အစောင့် နှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

မနာလို ဝန်တိုသော အကြည့်များ၊ မုန်းတီးသော အကြည့်များကြားတွင်၊ တတိယ အကြီးအကဲသည် လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ကို ဧည့်သည်တော်ကြီးများသဖွယ် လေလံပွဲရုံ အပြင်ဘက်သို့ ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

“လေလံပွဲကို ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေ ငါးသောင်း ယူလာတာ... ဒါ ငါ့အတွက်လည်း ပထမဆုံး အကြိမ်ပဲ...”

“အဲ့ဒီလူ ဘယ်သူလဲတော့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ တော်တော် အားကျမိတယ်... ငါ့မှာသာ ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၁၀၀ ရှိရင် ကျေနပ်ပါပြီကွာ...”

“ငါကတော့ သန်း (၅၀)ဆိုရင်ကို ကျေနပ်ပြီ...”

“ငါကတော့ (၁၀) သန်း ဆိုရင် ကျေနပ်ပြီ...”

“ငါကတော့ (၅)သန်း ဆိုရင် ပျော်ပြီ...”

“...”

သက်ပြင်းချသံများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ လေလံပွဲရုံမှ ထွက်ခွာလာပြီး အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ သူတို့ လူတစ်ယောက်နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားကြ၏။

“'ဖန်ရှောင်ယွင်'...”

လျိုချင်းယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့ လေလံပွဲရုံမှ ထွက်လာပြီးခါစတွင်၊ လေလံပွဲရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော 'ဖန်ရှောင်ယွင်' နှင့် တိုက်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်းကုန်းကျန့်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။

“မင်းတို့ပါလား... မင်းတို့က ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အဖွဲ့သားတွေပဲ...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပိုက်လျက် 'ဖန်ရှောင်ယွင်' က မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ငါက 'ပိုင်မိ' နဲ့ ဖုန်းဝူချန်တို့ရဲ့ နောက်ခံ အကြောင်း စုံစမ်းဖို့ 'ပိုင်' မိသားစုဆီ သွားမလို့... လေလံပွဲရုံ ရှေ့က ဖြတ်သွားရင်း ပစ္စည်းလေး နည်းနည်း ဝင်ဝယ်မလို့ လုပ်တာ... မင်းတို့နဲ့ လာတွေ့နေတယ်... ကြည့်ရတာ ငါ 'ပိုင်' မိသားစုဆီ သွားပြီး အချိန်ဖြုန်းစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်...”

“ပြောစမ်း... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဘယ်က လာတာလဲ...”

ဟု 'ဖန်ရှောင်ယွင်' က မောက်မာစွာ မေးလိုက်သည်။

လျိုချင်းယန် မျက်မှောင် အကြီးအကျယ် ကြုတ်သွားသည်။ 'ဖန်ရှောင်ယွင်' နှင့် လာတွေ့ရသော သူ၏ ကံဆိုးမှုကိုသာ ကျိန်ဆဲလိုက်မိ၏။

သူတို့ ပြန်မဖြေသောအခါ ဖန်ရှောင်ယွင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အန္တရာယ်များသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

“မင်းတို့ မပြောရင်... ငါ မင်းတို့ကို သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... နာကျင်မှု အရသာကို မြည်းစမ်းချင်တယ် ဆိုရင်တော့... စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' ၏ အင်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ 'ကောင်းကင်ဘုံ' နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် အနေဖြင့်၊ လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်ကို ဖြေရှင်းရန်မှာ လက်ဖဝါး တစ်ချက် လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူပေသည်။

“'ထျန်းယွဲ့' ဂိုဏ်းက 'ကောင်းကင်ဘုံ' နယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီး အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို စုံစမ်းဖို့ ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့အတွက် လွယ်လွယ်လေး ဖြစ်သင့်တာပဲ... ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို လာမေးနေတာလဲ...”

ဟု လျိုချင်းယန်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ၊ 'ဖန်ရှောင်ယွင်' က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း၊

“ငါက မင်းတို့ ပါးစပ်ကနေ ပြောတာကိုပဲ ကြားချင်တာ... ငါ သတိပေးလိုက်မယ်... ငါ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက သိပ်မကောင်းဘူးနော်...”

“အဲ့ဒါ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”

လျိုချင်းယန်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြန်ပက်လိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ပေးမယ်... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ပြောပြ... ဒါဆို ငါ မင်းတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အေးစက်လာပြီး၊ မျက်နှာထားမှာလည်း ခက်ထန်လာသည်။

ထိုစဉ်၊ လျိုချင်းယန်က “နန်းကုန်းကျန့်... ငါ 'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို သုံးပြီး မင်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးမယ်... သူ့ကို ခဏလောက် ထိန်းထားဖို့ နည်းလမ်း ရှာလိုက်...”

ဟု စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပြောလိုက်တော့သည်။

“မင်းရဲ့ 'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' က သူ့ထက် မြန်ချင်မှ မြန်မှာနော်...”

နန်းကုန်းကျန့်က ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။

“'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း'...”

လျိုချင်းယန် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ထွက်မပြေးလျှင် သေလမ်းသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် 'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

လျိုချင်းယန်က နန်းကုန်းကျန့်၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဘယ်သူမှ ငါ့လက်ထဲက လွတ်မသွားဖူးဘူး...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က လှောင်ပြောင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် 'ကောင်းကင်ဘုံ လူသား' ဘုံ ပထမအလွှာတွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ အရှိန်မှာ လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“ဝှစ်...”

လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ ပြန်လည် ပေါ်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် လေလံပွဲရုံနှင့် မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာသော တောင်တန်းတစ်ခု အထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ 'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

“မင်းရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက တော်တော် ကောင်းသားပဲ... ငါ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်း အားနည်းနေတာပဲ...”

သို့သော် လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာမှာ၊ သူတို့ 'လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ 'ဖန်ရှောင်ယွင်' က သူတို့ နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့၏ မျက်နှာထားများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

“ဘုန်း...”

“အ...”

လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ သတိထားမိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ 'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ၊ လျိုချင်းယန်သည် သွေးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်များ အန်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်ကဲ့သို့ လွင့်စဉ်သွားကာ၊ အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။

“ချင်းယန်...”

နန်းကုန်းကျန့်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... သူ မသေသေးပါဘူး...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' ၏ လှောင်ပြောင် ရယ်မောသံက နန်းကုန်းကျန့်၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာ...”

နန်းကုန်းကျန့်၏ မျက်နှာထား နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

“ဘုန်း...”

“အ...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က နောက်ထပ် လက်ဖဝါး တစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ၊ နန်းကုန်းကျန့်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် သွေးများ အန်ထွက်ကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်ကဲ့သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လျိုချင်းယန်နှင့် နန်းကုန်းကျန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားကြသည်။

'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး၊ အကွာအဝေး တစ်ခုမှ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လျိုချင်းယန်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

“မင်းက 'ထျန်းယွမ်' ဘုံ ပဉ္စမအလွှာပဲ ရှိသေးတာ... ငါ့လက်ထဲက လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းလား... မင်း ငါ့အင်အားကို လျှော့တွက်နေတာပဲ...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က မထီမဲ့မြင် ပြုသော အေးစက်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည်းက လျိုချင်းယန်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေသော လျိုချင်းယန်က အားယူ၍ ပြောလိုက်သည်။

“အားနည်းတဲ့ သူတွေကို အနိုင်ကျင့်တာကလွဲရင်... မင်း ဘာတတ်သေးလို့လဲ...”

“ချင်းယန်...”

နန်းကုန်းကျန့်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တောက်လောင်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည့်ကြားမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာခဲ့သည်။

“အို... မင်း လှုပ်ရှားနိုင်သေးတာလား...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က လှောင်ပြောင် မထီမဲ့မြင် ပြုသော အေးစက်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး နန်းကုန်းကျန့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

“နန်းကုန်းကျန့်... ပြေးတော့...”

ဟု လျိုချင်းယန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နန်းကုန်းကျန့်...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ နန်းကုန်းကျန့်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက 'နန်းကုန်း' မြင့်မြတ်သော မိသားစုက နန်းကုန်းကျန့်လား... သြော်... ဒါဆို မင်းတို့က တကယ်ပဲ 'ကျိုကျိုး ကိုးပြည်ထောင်' က လာတာပေါ့... ဒါဆို အဲ့ဒီလူက 'ပေတိုယန်' ဖြစ်ရမယ်... အဲ့ဒါဆိုရင်... ဖုန်းဝူချန်ကလည်း 'ကျိုကျိုး ကိုးပြည်ထောင်' ကပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြားသူများ၏ ဇာစ်မြစ်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် 'ဖန်ရှောင်ယွင်' ပို၍ပင် ထိန်းချုပ်မရအောင် ရဲတင်းလာသည်။

“မင်း သိသွားပြီ ဆိုမှတော့... သူ့ကို အခု လွှတ်ပေးလိုက်...”

နန်းကုန်းကျန့်က မည်းမှောင် ဒေါသထွက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အခုမှ လွှတ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား... နောက်ကျသွားပြီ...”

“နန်းကုန်းကျန့်... 'နန်ကုန်းလေ့' နဲ့ ငါ့အဖေက မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး... ငါ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်... ပြန်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ပြောလိုက်... ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီလို့... ဒါက ဖုန်းဝူချန် အနေနဲ့ 'ထျန်းယွဲ့' ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် သင်ခန်းစာပဲ...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နန်းကုန်းကျန့်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် 'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် လျိုချင်းယန်၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ 'ထျန်းလင်' နေရာကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်ရန် ပြင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ရပ်လိုက်...”

နန်းကုန်းကျန့်က အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ 'ဖန်ရှောင်ယွင်' ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

“မလာနဲ့... ထွက်သွားပါ...”

လျိုချင်းယန်က နန်းကုန်းကျန့်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

“အ...”

'ဖန်ရှောင်ယွင်' သည် သနားညှာတာမှု လုံးဝ မရှိဘဲ၊ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ လျိုချင်းယန် သွေးများ အန်ထွက်လာပြီး၊ ရုန်းကန်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားတော့သည်။

“ချင်းယန်...”

နန်းကုန်းကျန့် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများ ယှက်သန်းလာသည်။

'ဖန်ရှောင်ယွင်' က သူ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ၊ လျိုချင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင်တန်း အောက်ခြေရှိ မြစ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။