ကျင့်ကြံသူ ပျက်စီးခြင်း။

ထုန်ဟယ်မြို့နယ်၌ ဖြစ်သည်။

ယခင်က လီမိသားစု၏ နေအိမ်ဟောင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ထုန်ဟယ်မြို့နယ်တွင် အကြီးဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခု…

ယခုအခါ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ လင်းနို့ဘုရင် ယန်ချင်၏ လက်ထဲသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ယန်ချင်၏ နန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် သူသည် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများမှ ဖမ်းဆီးလာသော အမျိုးသမီးများနှင့် မကြာခဏ ပျော်ပါးလေ့ ရှိသည်။

နေ့ရက်တိုင်းသည် သောက်စားမူးယစ်ခြင်းနှင့် ဇိမ်ခံခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သို့သော် ထုန်ဟယ်မြို့နယ် တစ်ခုလုံးမှာမူ အလွန် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလေသည်။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်သား အမြောက်အမြားသည် လုယက်ခြင်း၊ မီးရှို့ခြင်း၊ ငွေကြေးနှင့် အမျိုးသမီးများကို အဓမ္မ သိမ်းပိုက်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

ထုန်ဟယ်မြို့နယ်မှ ဒေသခံများသည် အဆက်မပြတ် သေဆုံးနေကြရသည်။

လူ့ပြည် ငရဲခန်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ယခုအချိန်၌ ခန်းမဆောင်တစ်ခု အတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလောင်းကောင်များ ပြန့်ကျဲနေလေသည်။

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် မျက်နှာထားရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သွေးများ စွန်းထင်းနေ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် လင်းနို့ဘုရင် ယန်ချင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လင်းနို့နတ်ဆိုး ကျင့်စဉ် ဟုခေါ်သော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားပြီး တတ်မြောက်သွားပါက အာရုံခံစားမှု ငါးပါးကို ထက်မြက်စေကာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော အမြန်နှုန်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး လက်များသည် သိမ်းငှက်လက်သည်းများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ဤကျင့်စဉ်ဖြင့် သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာ အရှင်သခင် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ပြဿနာမှာ ဤကျင့်စဉ်တွင် ကြီးမားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အေးစက်သော စွမ်းအင်များ အမြောက်အမြားကို စုပုံလာစေသည်။

ဤအေးစက်သော စွမ်းအင်များကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် လူသားတို့၏ သွေးအမြုတေကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက အအေးဒဏ်ကြောင့် ခဲပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဤအချက်က ယန်ချင်ကို သွေးဆာလောင်သော စစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာသည် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ယန်ချင်မှလွဲ၍ အခြားသူ မရှိသလောက်ပင်။

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများသည် သူ၏ ခန့်မှန်းရခက်သော ဒေါသကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသည် အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ယန်ချင်အနားသို့ မည်သူမျှ မကပ်ရဲကြချေ။

ဝှစ်…

ထိုအချိန်၌ အနီရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ သူသည် ယန်ချင်၏ လက်အောက်ငယ်သား ဂယ်လီရုံ ဖြစ်ပြီး အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အလောင်းကောင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်... တပ်မှူးချုပ် ချန်ယောက်ချွမ်စီက သတင်းစကား ရောက်လာပါတယ်"

"ထုန်ဟယ်မြို့နယ်က ကိစ္စတွေကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပြီး ယွင်ဇီခရိုင် မြို့တော်စီ တပ်တွေကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါတဲ့"

"အမိန့်မနာခံရင် အပြစ်ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်"

သူ ရရှိထားသော သတင်းစကားကို တဲ့တိုးပင် ပြောပြလိုက်သည်။

"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ"

"ချန်ယောက်ချွမ်က သူ သိုင်းပညာ အရှင်သခင် ဖြစ်သွားရုံနဲ့..."

"ငါ့အပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ဗိုလ်ကျလို့ရမယ် ထင်နေတာလား"

"ငါ့ကို အမိန့်ပေးရဲတယ်... ဒါက တရားလွန်လွန်းတယ်"

"ငါသာ မျက်နှာသာမပေးရင် သူက ဘာကောင်မှ မဟုတ်ပါဘူးကွာ"

ထိုစကားကို ကြားရသော် ယန်ချင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြမ်းပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ကြမ်းခင်းများ ကွဲအက်သွားပြီး ကြီးမားသော တွင်းချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းကပင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

ဤအဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် အလွန် သန်မာသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကိုလည်း အမြင့်ဆုံးအထိ သွေးသားဆူဖြိုးအောင် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် လူသားပုံစံရှိသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် လက်နက်မပါဘဲဖြင့် လူရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ရန်သူများကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ပြီး မည်သူကမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော် ဂယ်လီရုံသည် မျက်နှာထား မပြောင်းလဲဘဲ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ သူသည် ဤအရာများကို ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ယန်ချင် စိတ်ပြန်ငြိမ်သွားပြီး ရင်ထဲမှ ဒေါသများ လျော့ပါးသွားပုံ ရသည်။

"ကောင်းပြီလေ... ချန်ယောက်ချွမ်ရဲ့ အမိန့်ဆိုတော့လည်း ငါ လိုက်နာရမှာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ငါက ချန်ယောက်ချွမ်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတာ မဟုတ်ဘူးနော်... သိုင်းပညာ အရှင်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတာ"

"ငါ အရှင်သခင် ဖြစ်လာတဲ့ တစ်နေ့ကျရင် သူ့ကို ဂရုစိုက်မလား မစိုက်ဘူးလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

"အနာဂတ်မှာ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်ကို ဘယ်သူ ထိန်းချုပ်မလဲ ဆိုတာက မသေချာသေးပါဘူး"

ယန်ချင် ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အာခံနေသော်လည်း မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်ခေါင်းဆောင် ချန်ယောက်ချွမ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အသိအမှတ် ပြုထားသည်။

အကယ်၍ သူသာ တကယ် အမိန့်မနာခံပါက သူသည် နမူနာပြ အသတ်ခံရသူ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြင့်မားသော်လည်း သိုင်းပညာ အရှင်သခင် တစ်ယောက်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

တောင်ပေါ်ဓားပြ (၃၆) ဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းပြီး မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်သူသည် သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အမိန့်သွားပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"ညီအစ်ကိုတွေကို အခုချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ဂယ်လီရုံက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့ဦး"

"ငါတို့က ထုန်ဟယ်မြို့နယ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ သိမ်းပိုက်ထားရတာ... ဒီအတိုင်း စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

"ထုန်ဟယ်မြို့နယ်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ လူတချို့ ချန်ထားခဲ့ရမယ်"

"ဒီမှာက မိုင် ၈၀၀ ကျယ်တဲ့ ယွင်မုန်ကန် ရှိတယ်လေ... ကောလာဟလတွေအရဆိုရင် ကျင့်ကြံသူတွေ နေထိုင်တဲ့နေရာတဲ့"

ယန်ချင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်ပလာလေသည်။

"သခင်ကြီး... ဒီလောကမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ တကယ် ရှိတာလား"

ဂယ်လီရုံက စပ်စုလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းဆောင်သည် ကျင့်ကြံသူများ၏ တည်ရှိမှုကို အမြဲတစေ လိုက်လံရှာဖွေနေကြောင်း သူ သိထား၏။ သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

"ဒါပေါ့... ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတာပေါ့"

"ဝေနိုင်ငံ ဒီလောက်ကြာကြာ ရပ်တည်နိုင်တာ ကျင့်ကြံသူတွေ ထောက်ပံ့ပေးထားလို့ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ကြပြီး အမှန်တကယ် မသေမျိုး မဖြစ်သေးဘူးလို့ ပြောကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ သိုင်းပညာရှင်တွေထက် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးတယ်"

"သိုင်းပညာ အရှင်သခင်တွေတောင် သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"

ယန်ချင်က ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လိုဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်က ဝေနိုင်ငံကို ဖြုတ်ချနိုင်ပါ့မလား"

"ဝေနိုင်ငံမှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတယ်ဆိုတော့လေ"

ဂယ်လီရုံက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... တကယ်လို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနေသေးရင်တော့ ဝေနိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အုတ်မြစ်ကို လှုပ်ခါလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့ကွ"

"ဒါပေမဲ့ အခု အဲ့ဒီ ကျင့်ကြံသူတွေက သေကုန်ကြပြီ"

"ဒါကြောင့် ဝေနိုင်ငံကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး နေရာတိုင်းမှာ အာဏာလုနေကြတာပေါ့"

"ဘယ်သူ အားကြီးလဲ... အဲ့ဒီလူက မင်းဆက်သစ် တည်ထောင်မှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်သူ ဧကရာဇ်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာ စိတ်မဝင်စားပါဘူး... ငါက ဘယ်လို ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာပဲ သိချင်တာ"

ယန်ချင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ လက်သွားပြီး အရိုးခိုက်အောင် အေးစက်သွားစေသည်။

မူလက ဂယ်လီရုံသည် ကျင့်ကြံသူများအကြောင်း ထပ်မေးချင်သော်လည်း ယန်ချင်၏ စိတ်မရှည်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။

ယန်ချင်၏ ယုံကြည်ရသော လက်ရုံးတစ်ဆူ အနေဖြင့် သူသည် ဘယ်အချိန် စကားပြောရမည်၊ ဘယ်အချိန် နှုတ်ဆိတ်နေရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

......

သုံးရက်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်၊ ယွင်မုန်ကန်။

ယခုအခါ သော်ကရွာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု ပြန်လည် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်တို့၏ ဒုက္ခပေးမှု မရှိတော့သဖြင့် သော်ကရွာသည် ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်။

တံငါသည် အများအပြားသည် နေ့စဉ် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းကို ပြန်လည် လုပ်ကိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါးမဖမ်းပါက သူတို့တွင် စားစရာ ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းဖန်သည် ငါးဖမ်းလှေကလေးကို လှော်ခတ်ပြီး ဖိနပ်တောင်ကျွန်းသို့ သွားရောက်နေလေသည်။

သူ၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အဋ္ဌမအဆင့် အခွင့်အလမ်းနှင့် ပတ်သက်သော အရိပ်အမြွက်များကို လိုက်နာပြီး ဖိနပ်တောင်ကျွန်းပေါ်ရှိ တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုစီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များနှင့် သစ်ရွက်များ ထူထပ်နေပြီး လူသူအရောက်အပေါက်လည်း နည်းပါးလှသည်။

ကျွန်းသေးသေးလေး ဖြစ်သဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ရတနာ သိုဝှက်ထားနိုင်မည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်းနှင့် မတူပေ။

သို့သော် ကျန်းဖန်သည် တောင်ကုန်းငယ်လေးစီသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ခဲ့ရာ အတွင်းဘက်တွင် ဂူတစ်ဂူကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သူ ဂူထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် သေဆုံးနေသည်မှာ မည်မျှ ကြာမြင့်ပြီမှန်း မသိသော အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အရိုးစုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အရိုးစု၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင် အထုပ်တစ်ထုပ် ရှိနေသည်။

အထဲတွင် ဘာပါမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဒါက အဋ္ဌမအဆင့် အခွင့်အလမ်းလား"

ကျန်းဖန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အထဲမှ ပစ္စည်းအများအပြား ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

…