စုန့်ဖူကွေ့ မိသားစု သေဆုံးခြင်း။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော ကျန်းဖန်သည် ပိုမို တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် စုဝေဝေကို ခေါ်ဆောင်ပြီး သော်ကရွာမှ လွတ်မြောက်အောင် ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

သူသည် နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်ကိုလည်း မေ့လျော့မထားခဲ့ပေ။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်သည် ငါးဖမ်းလှေကလေးကို လှော်ခတ်ပြီး အခွင့်အလမ်း ပေါ်ပေါက်မည့် နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ပိုက်ကွန်ကို ပစ်ချပြီး ငါးဖမ်းခဲ့လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အကြေးခွံနက် ရတနာငါး တစ်ကောင်သည် သူ၏ ပိုက်ကွန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရတနာငါးတစ်ကောင် ဖမ်းမိရုံသာမက သာမန်ငါး အမြောက်အမြားကိုပါ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။

"ယွင်မုန်ကန်က တကယ့် ရတနာသိုက်ကြီးပဲ"

"သာမန်ငါးတွေ အများကြီး မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး...ရတနာငါးတွေလည်း အများကြီး ရှိနေတယ်"

"တံငါသည်တွေက ဒီနေရာမှာ ငါးဖမ်းလာတာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှိနေပြီ ဆိုပေမဲ့ ယွင်မုန်ကန်ကတော့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲ"

"ဒီကန်ထဲက ငါးတွေက ဘယ်တော့မှ မကုန်နိုင်တော့ဘူးလား"

"ယွင်မုန်ကန်ထဲမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ တကယ် ရှိနေတာလား"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။

အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် မိုင်ပေါင်း (၈၀၀) ကျယ်ဝန်းသော ယွင်မုန်ကန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များစွာ ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်က နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဤကန်ထဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိုင် (၈၀၀) ကျယ်ဝန်းသော ယွင်မုန်ကန်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။

ယွင်မုန်ကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းကို ကြီးမားသော တိမ်ဖြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက ယခုအချိန်ထိ ကန်ရေပြင်အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များအောက်တွင် ဘာရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

သိရသလောက်မှာ ဝင်သွားသူတိုင်း ပြန်မလာကြတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူများကို ဝါးမျိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော အန္တရာယ်များသည့် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤဒဏ္ဍာရီများကို ပုံပြင်များအဖြစ်သာ မှတ်ယူပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကျင့်ကြံသူရတနာ နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ရရှိပြီးနောက် အခြေအနေများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်မုန်ကန်ထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူရတနာများ မည်သို့ ရှိနေနိုင်ပါမည်နည်း။

ပြီးတော့ ဟိုနာမည်မသိ အလောင်းကောင်ကရော...။ ဘာဖြစ်လို့ ဖိနပ်တောင်ကျွန်းပေါ်မှာ တိတ်တဆိတ် သေဆုံးနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ တိုကင်ပြားရဲ့ မူလအစကရော ဘာလဲ။

အရာအားလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သို့သော် သူသည် ယွင်မုန်ကန်၏ မြူခိုးဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာသို့ မိုက်မဲစွာ တိုးဝင်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုနေရာတွင် လူမည်မျှ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သူ သွားရောက်ခဲ့လျှင်လည်း သေလမ်းသာ ဖြစ်ဖို့ များသည်။

ထို့ကြောင့် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု မရှိမချင်း သူသည် မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ အနာဂတ်တွင် သူ၏ အင်အားကြီးမားလာပါက ဝင်ရောက်စူးစမ်းကောင်း စူးစမ်းပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤကမ္ဘာလောကတွင် ကျင့်ကြံသူများ အမှန်တကယ် ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းသာ ရှိနေပါက သူ သေချာပေါက် ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်သူကများ ငြင်းပယ်နိုင်မည်နည်း။

သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

ဝှစ်…

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် ငါးဖမ်းလှေကလေးကို ငါးဒိုင်ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်လိုက်လေသည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ငါးဒိုင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အနီးအနားရှိ ရွာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်မှ ရွာသားများသည် ဤနေရာကို ကုန်သွယ်ရေး ဈေးကွက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ထို့ပြင် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ဖိနှိပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ငါးဒိုင်သည် ပိုမို စည်ကားသိုက်မြိုက်လာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံငါသည်များကို ဈေးနှိမ်ပြီး ရောင်းချရန် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းက ဖိအားပေးခြင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တံငါသည်တိုင်း၏ ဝင်ငွေသည် နှစ်ဆ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ငါးဒိုင် ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ငါးဖမ်းလှေ အများအပြား စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဈေးကွက်သည် စည်ကားနေပြီး လမ်းဘေးဈေးသည်များသည်လည်း သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို ခင်းကျင်းရောင်းချနေကြသည်။

ဆန်၊ တောဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အခြား အစားအသောက်များ အစုံအလင် ရှိနေသည်။

ဈေးနှုန်းများလည်း သိပ်မကြီးလှပေ။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်သည် ထုန်ဟယ်မြို့နယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ထုန်ဟယ်မြို့နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများသာ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်။

သာမန်ပြည်သူများ၏ ဆုံးရှုံးမှုမှာ ကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်သည် တွေ့ကရာလူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် သေဆုံးမှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း... ယေဘုယျအားဖြင့် ကြည့်လျှင် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ သေလုမတတ် ဖိနှိပ်မှုကို ခံရခြင်းထက် ပိုမို ကောင်းမွန်နေပေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်သည် လက်ရှိတွင် ခရိုင်မြို့ကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ငါးဒိုင်ကဲ့သို့သော နေရာသေးသေးလေးများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။

ဆိုင်ခန်းကြေး အနည်းငယ် ပေးဆောင်ရုံဖြင့် မည်သူမဆို ဤနေရာတွင် လာရောက်ရောင်းချနိုင်သည်။

ဆိုင်ခန်းကြေးကလည်း ဈေးမကြီးလှပေ။

ထို့ကြောင့် တံငါသည်တိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေကြသည်။ ဖိနှိပ်ခံရခြင်း မရှိသော ခံစားချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဟော... ကျန်းလေး... ဒီနေ့ မင်း ငါးတွေ များလှချည်လားကွ။ ဒီလောက်ထိ မိမယ်လို့ ထင်တောင် မထင်ထားဘူးဟေ့"

တံငါသည်အချို့သည် ကျန်းဖန်၏ ငါးဖမ်းလှေပေါ်ရှိ ခြင်းတောင်းများထဲရှိ လှုပ်ရှားခုန်ပေါက်နေသော ငါးများကို သတိထားမိသွားကြပြီး အားကျနေကြသည်။

"မဆိုးပါဘူးဗျာ... ဒီနေ့တော့ ကံကောင်းတယ် ပြောရမှာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါးဒိုင်က ဒီလောက် စည်ကားနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူးဗျ"

"ဈေးလာဝယ်တဲ့သူတွေ တော်တော်များသား"

ကျန်းဖန် ရယ်မောလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ငါးအများကြီး မိတတ်ခြင်းသည် တံငါသည်များအတွက် ပုံမှန်ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... သေချာတာပေါ့"

"နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းကို မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်က ရှင်းပစ်လိုက်ကတည်းက ငါးဒိုင်ကို ဘယ်သူမှ မထိန်းချုပ်တော့ဘူးလေ"

"လစဉ်ကြေး လာတောင်းမယ့်သူလည်း မရှိတော့ဘူး"

"ငါတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ရောင်းခိုင်း၊ ဝယ်ခိုင်းမယ့်သူလည်း မရှိတော့ဘူး... ဒါကြောင့် ဝင်ငွေက အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် တက်လာတာပေါ့"

"မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်က ပိုက်ဆံကောက်တယ် ဆိုပေမဲ့ နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းလောက်တော့ ရွံရှာစရာ မကောင်းပါဘူး"

"နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းက သေသင့်တာ ကြာပြီ"

"ဟုတ်တယ်... ကြားတာတော့ ထုန်ဟယ်မြို့နယ်က လူတချို့ မြို့ထဲကနေ ထွက်ပြေးလာပြီး တို့ရွာတွေဘက်မှာ လာနေကြတယ်တဲ့"

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ... ထုန်ဟယ်မြို့နယ်က အခုထိ ရှုပ်ထွေးနေတုန်းပဲ... ဓားပြတိုက်တာတွေ၊ မီးရှို့တာတွေ၊ လူရမ်းကားတွေ သောင်းကျန်းနေတာ နေရာတိုင်းမှာပဲတဲ့"

တံငါသည် အများအပြား တက်ကြွစွာ ပြောဆိုနေကြ၏။ လူတိုင်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေကြသည်။

ယခင်က ဆိပ်ကမ်းသို့ လာတိုင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းသားများနှင့် တွေ့ဆုံရလေ့ ရှိသည်။

မကြာခဏ ရိုက်နှက်ဆဲဆို ခံရလေ့ ရှိသည်။

ကံမကောင်းလျှင် ဖမ်းမိသမျှ ငါးများအားလုံး သိမ်းဆည်းခံရပြီး တိုင်တောစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ယခုမူ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်က ငါးဒိုင်ကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဆိုင်ခန်းကြေး အနည်းငယ်သာ ကောက်ခံသည်။

ထို့အပြင် အခြား ကုန်ကျစရိတ်များ မရှိပေ။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်သည် ခရိုင်မြို့ကြီးကို အာရုံစိုက်နေသဖြင့် အနီးအနားရှိ တံငါရွာ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အချိန်ပေးရန် မအားလပ်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအချက်က သော်ကရွာ ကဲ့သို့သော ရွာများ၏ ဘဝနေထိုင်မှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် ဘာဖြစ်မည်ကို သေချာမသိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင်မူ သူတို့၏ ဘဝများသည် အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက စုန့်ဖူကွေ့တို့ မိသားစုခမျာ ကံဆိုးရှာပါတယ်ကွာ"

"နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ကျဆုံးသွားတာကို သူတို့ မမြင်လိုက်ရဘူး"

"မဟုတ်ရင် သူတို့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး"

လူတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဦးလေးစုန့် သေသွားပြီလား"

ထိုစကားကို ကြားရသော် ကျန်းဖန် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ စုန့်ဖူကွေ့ မိသားစု စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်ဟု ကြားသိထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ သတင်းဆိုး ကြားရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

"အေးကွ... သေသွားကြပြီ"

"စုန့်ဖူကွေ့ မိသားစုက ထုန်ဟယ်မြို့နယ်ကနေ ထွက်ပြေးပြီး ခရိုင်မြို့ကြီးဘက်ကို သွားကြတာလေ"

"မမျှော်လင့်ဘဲ လမ်းခုလတ်မှာ ဓားပြတွေနဲ့ တွေ့တာတဲ့။ အဲ့မှာ ဓားပြတွေက စုန့်ဖူကွေ့နဲ့ သူ့မိသားစုကို သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပဲကွာ"

"သူတို့ဆီက ငွေစတွေအကုန်လုံးလည်း အလုခံလိုက်ရတယ်တဲ့"

"မြို့နယ်တူက လူတစ်ယောက် ဖြတ်သွားရင်းနဲ့ စုန့်ဖူကွေ့ မိသားစုရဲ့ အလောင်းတွေကို တွေ့လို့ ဒီသတင်းကို သိရတာ"

"ဟူး... ခေတ်ကာလက အရမ်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာကိုး"

တံငါသည် အများအပြား ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်။

သူတို့ မိသားစု ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်၍ အနာဂတ် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း လက်ချက်ဖြင့် မသေဆုံးဘဲ ဓားပြများ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရရှာသည်။

ဤသည်မှာ စုန့်ဖူကွေ့ မိသားစု၏ ကံကြမ္မာဟု ဆိုရပေမည်။

ကံကြမ္မာကို အန်တုနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သေခြင်းဆိုးဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

"ဒါက..."

ကျန်းဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲတွင် ငွေကြေး မည်မျှပင် ရှိပါစေ အရေးမပါချေ။

အင်အားကြီးမားသော စွမ်းရည်မရှိပါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုကြောင့်ပင် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထိုစဉ်က သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ငွေမည်မျှပင် ရှာနိုင်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင် သူတစ်ပါးအတွက် အကျိုးရှိစေရုံသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

…