← Chapters

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ လက်ကျန်အင်အားစုများ။

Vol. 4 Ch. 55

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ လက်ကျန်အင်အားစုများ။

Vol. 4 Ch. 55

"ဟုတ်သားပဲ... မင်း ဒီရက်ပိုင်း နည်းနည်း သတိထားနေဦးနော်"

"နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းက ပြိုလဲသွားတာ မှန်ပေမဲ့ အထက်တန်းလွှာ အများစုကတော့ ခရိုင်မြို့ကြီးဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားကြပြီလေ"

"ပြီးတော့ အမာခံ ဂိုဏ်းသားတစ်စုကတော့ အနီးအနားဝန်းကျင်ကို ထွက်ပြေးသွားပြီး ဓားပြတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်တဲ့"

"ပြီးတော့ သူတို့က အခု ဝရမ်းပြေးတွေ ဖြစ်နေပြီး ဝင်ငွေလည်း မရှိတော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းက လက်ကျန်ကောင်တွေက ငါတို့ တံငါသည်တွေကို လုယက်နေကြတာ"

"လူတချို့တောင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ကြားတယ်"

ထိုအချိန်၌ တံငါသည်တစ်ဦးက ကျန်းဖန်ကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်လေသည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ပြိုလဲသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးနေသော လှေတစ်စင်းတွင်ပင် သံသုံးချောင်း ကျန်နေနိုင်သေးသည် (ဆိုလိုသည်မှာ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ပျက်စီးသွားသော်လည်း အနည်းငယ်သော အင်အားတော့ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း တင်စားခြင်း) မဟုတ်ပါလော။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ် အနေဖြင့် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းသား အားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေချိန်တွင် အချို့လူများသည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြလေသည်။

ဤအချက်က တံငါသည်များအတွက် လျှို့ဝှက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဓားပြတွေ ဟုတ်လား"

ကျန်းဖန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်ကောင်း ပူပန်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ ယခင်စွမ်းအားသည်ပင် သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

လက်ကျန်အင်အားစု အချို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့ကို လာမရန်စသရွေ့ ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ လာရန်စပါက သူတို့အတွက် သေလမ်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မနေခဲ့ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ဗျာ... ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း သတိထားနေပါ့မယ်... အဲ့ဒီဓားပြတွေ ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားမယ် မထင်ပါဘူး"

ကျန်းဖန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ ဟုတ်ပါတယ်... အဲ့လောက်ကြီး ကံမဆိုးလောက်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သတိထားတာတော့ မမှားပါဘူးကွာ"

တံငါသည်အုပ်စု ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့သည် ငါးဒိုင်တွင် ငါးများကို စတင် ရောင်းချကြလေသည်။

ကျန်းဖန်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ငါးများသည် လတ်ဆတ်ပြီး ဈေးကွက်မှာလည်း လူစည်ကားနေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း သူဖမ်းမိထားသော ငါးများအားလုံး ရောင်းကုန်သွားပြီး အမြတ် အတော်လေး ရရှိခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရရှိလာသော ငွေကြေးများဖြင့် ဝက်သား၊ အမဲသား၊ ဆန်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

သူ့မြေအောက်ခန်းထဲတွင် အစားအသောက် အတော်အတန် စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ အစားအသောက် နှုန်းထားသည် ပိုမို ကြီးမားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစားအသောက် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူခွင့် ရရှိတိုင်း သူ လက်လွတ်မခံခဲ့ပေ။

မကြာမီ ငါးဖမ်းလှေကလေးပေါ်တွင် အစားအသောက်များ အပြည့်တင်ဆောင်ပြီး ဖြစ်သွားသည်။

အကျိုးရှိသော ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်းပင်။

"ဟင်... ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေ ရနေတာလဲ"

ရုတ်တရက် ကျန်းဖန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အာရုံငါးပါးသည် အလွန် ထက်မြက်လာ၏။ အထူးသဖြင့် မလိုမုန်းထားမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အာရုံခံရာတွင် ပိုမို စူးရှနေသည်။

အမှန်စင်စစ် စောစောက ငါးဒိုင်တွင် အစားအသောက်များ ဝယ်ယူနေစဉ်ကပင် လူအုပ်ကြားထဲ၌ မလိုမုန်းထားသော အငွေ့အသက်အချို့ ရှိနေသည်ကို သူ အာရုံခံမိခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မျက်စိကျနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဓားပြတွေများလား"

"ငါက ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးပဲ ထုတ်ပြလိုက်တာပါ"

"ဒါတောင် ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ဆွဲဆောင်မိသွားတယ်ပေါ့"

"ဒီလို ခေတ်ပျက်ကြီးထဲမှာ ပိုက်ဆံမရှိရင် ငတ်သေမယ်... ပိုက်ဆံရှိရင်ကျတော့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံရမယ်"

"အင်အားရှိမှပဲ ကိုယ့်လုံခြုံရေးကို အမှန်တကယ် အာမခံနိုင်မှာပါလား"

ကျန်းဖန် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် လုံခြုံစိတ်ချမှုကို ရရှိသွားစေသည်။

အကယ်၍ ထိုရာဇဝတ်ကောင်များ ပေါ်မလာလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ပေါ်လာခဲ့ပါက သူ့စွမ်းအားကို သိရှိသွားစေရမည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဘာမှ သတိမထားမိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်သည်။

ငါးဖမ်းလှေကလေးကို မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားသည် အထိ ရာဇဝတ်ကောင်များ ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤနေရာတွင် လူအုပ်များနေသဖြင့် မလှုပ်ရှားရဲကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

......

ထိုအချိန်၌ ငါးဒိုင်တွင် လူအချို့သည် ကျန်းဖန်ကို အမှန်တကယ်ပင် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ငတ်မွတ်နေသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူတို့သည် မလှုပ်ရှားကြဘဲ ကျန်းဖန်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ငါးဒိုင်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူများသည် အနီးအနားရှိ လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုဆီသို့ ကွေ့ပတ်သွားကာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဂူထဲတွင် သန်မာထွားကျိုင်းပြီး ရက်စက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူ ၅၊ ၆ ယောက်ခန့် ရှိနေလေသည်။

သူတို့သည် နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ လက်ကျန်အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသားမျှင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဝေထိန်ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီးကတည်းက သူတို့သည် ပိုင်ရှင်မဲ့ခွေးများကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ လျှောက်သွားပြီး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။

မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွာသားများ၏ တိုင်တောမှုကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်စဉ်က လူကောင်းသူကောင်းများကို အနိုင်ကျင့် ခေါင်းပုံဖြတ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

မရေမတွက်နိုင်သော ရွာသားများသည် သူတို့ကို အရိုးထဲထိအောင် မုန်းတီးနေကြသည်။

ယခု နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို သိလျှင် ရွာသားများသည် ကူညီမည် မဟုတ်ဘဲ လဲနေသူကို ထပ်မံ နှိပ်စက်ကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် အနီးအနားရှိ တံငါသည်များ တွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြရသည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

"ဘယ်တံငါသည်က ချမ်းသာလဲဆိုတာ ရှာတွေ့ပြီလား"

ဝေထိန်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

စောစောက သူသည် သူ့လူများကို ငါးဒိုင်သို့ စေလွှတ်ပြီး အနီးအနားရှိ တံငါသည်များကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ချမ်းသာသော တံငါသည်များကို ရှာဖွေခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ညအမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူပြီး ထိုတံငါသည်များ၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ ဓားပြတိုက်ပြီး ငွေရှာရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်သည့်အလျောက် ဓားပြတိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နည်းလမ်း မရှိကြချေ။

ဤအတိုင်း ဆက်နေပါက ငတ်သေသွားကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင် ငတ်သေမည့်အစား သူတစ်ပါးကို စတေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

သူသည် တံငါသည်များကို ဓားပြတိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ သူသည် တံငါသည်များကို သေချာ ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆင်းရဲမွဲတေနေသူများ ဖြစ်ပါက သူ ဓားပြတိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူတို့အိမ်တွင် ဆန်တစ်စေ့မျှ မရှိဘဲ ကြွက်များပင် ရှောင်ကွင်းသွားလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ချမ်းသာသော တံငါသည်များကိုသာ ရွေးချယ် ဓားပြတိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီးဝေ... ကျွန်တော်တို့ တစ်နေကုန် ရှာဖွေခဲ့တာ လူတော်တော်များများ တွေ့ပါတယ်"

"ချမ်းသာတဲ့ တံငါသည်တွေ အများကြီးပဲဗျ"

"ဒီနေ့ ဈေးကွက်ထဲမှာ အဲ့ဒီတံငါသည်တွေ တော်တော် ဝင်ငွေကောင်းကြတယ်"

"ကျန်းဖန်ဆိုတဲ့ တံငါသည် ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်"

"ဒီကောင်လေးက ဒီနေ့ ငါးတွေ အများကြီး ဖမ်းမိပြီး ပိုက်ဆံ အများကြီး ရသွားတယ်"

"ပြီးတော့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး အစားအသောက်တွေလည်း အများကြီး ဝယ်သွားတယ်"

"တကယ်လို့ ဒီကောင့်ကို ဓားပြတိုက်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဆယ်ရက်ကျော်လောက် စားသောက်ဖို့တော့ လုံလောက်သွားလိမ့်မယ်"

လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရိပ်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

သူတို့သည် ဂူထဲတွင် ပုန်းအောင်းရင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငတ်မွတ်နေခဲ့ရသည်။

ငွေစများထက် အစားအစာ လိုအပ်ချက်က သူတို့အတွက် ပိုမို အရေးကြီးနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခေတ်ပျက်ကာလတွင် အစားအစာသည် ရွှေထက် ပိုမို တန်ဖိုးရှိလှသည်။

"သူ့အပြင် တခြား တံငါသည် တစ်ဒါဇင်လောက်ကိုလည်း တွေ့ထားပါသေးတယ်"

"သူတို့အားလုံး တော်တော် ချမ်းသာပုံ ရတယ်"

"ဒီည အဲ့ဒီတံငါသည်တွေရဲ့ အိမ်တွေကို ဝင်စီးလို့ ရတယ်"

လက်အောက်ငယ်သားများ တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူတို့သည် ကျန်းဖန် တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ အခြား တံငါသည် အများအပြားကိုပါ ပစ်မှတ်ထားနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ အစာအိမ်သည် ကြီးမားလှသဖြင့် အလွယ်တကူ ပြည့်ဝနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီည ထွက်ကြမယ်"

"ဒီတံငါသည်တွေရဲ့ အိမ်ကို သွားလည်ကြတာပေါ့"

"အဲ့ဒီတံငါသည်တွေက နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်း မရှိတော့ရင် ကောင်းကောင်း နေရတော့မယ်လို့ ထင်နေကြတာ...ဟက် အိပ်မက်မက်နေကြတာပဲ"

"သူတို့ ရှာသမျှက ငါတို့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပဲ"

"ဒီလောကကြီးမှာ လက်သီးကသာ တရားမျှတမှုပဲ"

ဝေထိန် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အခြား လက်အောက်ငယ်သားများလည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီ ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများသည် သော်ကရွာထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့သည် ကျန်းဖန်၏ နေအိမ် ဘယ်နေရာမှာ ရှိသည်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် လွယ်ကူလှပေသည်။

…

All Chapters