ဓားပြများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း။

"သွား... ဖွင့်လိုက်"

ထိုအချိန်တွင် ဝေထိန်သည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အိမ်တံခါးဖွင့်ရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော်လည်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားများသည် ခိုးဝှက်ခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကြသဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်သည့် တံခါးမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

ဂလောက်…

သို့သော် သူတို့ မလှုပ်ရှားရသေးမီ အိမ်တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဘာ…

ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများ ကြောင်အသွားကြသည်။ သူတို့သည် လူတိုင်း အိပ်ပျော်နေချိန်၊ မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ ဖြစ်မလာနိုင်မည့် သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကိုမှ ရွေးချယ်ပြီး လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူသည် နိုးနေသေးသည်သာမက တံခါးကိုပင် ကိုယ်တိုင် လာဖွင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤအချက်သည် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အိမ်ထဲဝင်ရောက်ရန် ဒုက္ခခံစရာ မလိုတော့ပေ။

သူတို့ကို အဆင်ပြေအောင် တံခါးဖွင့်ပေးသည်ဟုပင် မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားကြပြီး အိမ်ထဲဝင်ရောက်ကာ အတွင်းရှိလူကို ဓားဖြင့် ထိုးသတ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ဝှစ်…

ရုတ်ခြည်းပင် ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများ မလှုပ်ရှားနိုင်မီ ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားလေသည်။

ညအမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုအလား လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ထူးခြားဆန်းပြားနေသည်။

"မြန်လိုက်တဲ့ ဓားချက်"

အိမ်ရှင်သည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကို ဝေထိန် မြင်လိုက်ရသော် သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အမြန်နှုန်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ လည်ပင်း၌ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ဖြင့် အလိုအလျောက် အုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း သွေးများ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာနေသည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီသွားတော့သည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

သူခေါ်ဆောင်လာသော လက်အောက်ငယ်သား (၅) ယောက်သည်လည်း ထိုကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသော ဓားအလင်းရောင်များကြားတွင် ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့၏ လည်ပင်းများ ပြတ်ရှသွားခဲ့ကြသည်။

သူ အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ ထိပ်တန်းကျသော ဓားသမားတစ်ယောက်ကိုမူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဒီအိမ်မှာ နေထိုင်တဲ့သူက သာမန်တံငါသည်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ထိပ်တန်း ဓားသိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။

မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိသည်မှာ ဤမျှ ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က သော်ကရွာတွင် ဘာကြောင့် ပုန်းအောင်းနေရသနည်း။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။

ဘုန်း…

ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားကြသည်။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အဆုံးအစမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် သေဆုံးသွားကြရှာသည်။ ဤအရာသည် သာမန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်မှာ မစတင်မီမှာပင် ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်မျှပင် မကျေနပ်စေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

အသက်ရှုချိန် တစ်ခဏအတွင်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တက်သွားပြီး အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့သွားကြတော့သည်။

"ဒီနေ့ နေ့လယ်က ငါ အာရုံခံမိတဲ့ မလိုမုန်းထားမှုက ဒီအုပ်စုစီက ဖြစ်ရမယ်"

"နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းက လက်ကျန်ကောင်တွေလား"

"အစက ဈေးထဲမှာ လှုပ်ရှားမယ် ထင်နေတာ... အိမ်အထိ လိုက်လာကြလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး"

"ကြည့်ရတာ သော်ကရွာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မလုံခြုံတော့ဘူးပဲ"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ဓားချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် မလိုမုန်းထားမှုများကို ပိုမို အာရုံခံလာနိုင်ခဲ့သည်။

အိပ်မောကျနေချိန်တွင်ပင် မလိုမုန်းထားမှုများ နီးကပ်လာပါက သူ ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။

ထို့ကြောင့် ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများ အိမ်နားကပ်လာသည်နှင့် သူ ချက်ချင်း နိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ညသန်းခေါင် ကျူးကျော်သူများနှင့် စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုပေ။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

ယခု သူ၏ စွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရာဇဝတ်ကောင်များသည် အတော်အတန် စွမ်းရည်ရှိကြသော်လည်း သူ့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သော်ကရွာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းသော အကြံအစည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ပိုမို ခံစားလာရသည်။

မြို့ကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ရွာ၏ ကာကွယ်ရေးသည် အလွန် အားနည်းလွန်းလှသည်။

ပြင်ပမှ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။

ငြိမ်းချမ်းသော အချိန်ကာလဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း စစ်ပွဲများနှင့် ဒုက္ခသည်များ သောင်းကျန်းနေသော ဤခေတ်ပျက်တွင် ဓားပြများ သေချာပေါက် များပြားလာပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်က သော်ကရွာ၏ လုံခြုံရေးကို မလွဲမသွေ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

"တခြားနေရာ ပြောင်းရွှေ့ရမလား"

ကျန်းဖန် အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်မိသည်။ သော်ကရွာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ချင်သော်လည်း နေထိုင်ရန် မကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပုံ ရသည်။

ထို့ပြင် သူ့တွင် ငွေစ (၄၀၀)၊ (၅၀၀) ခန့် စုဆောင်းမိထားပြီ ဖြစ်ရာ အခြားနေရာတွင် ငွေကြေးပူပန်စရာ မလိုဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေပါက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သို့မဟုတ် အရှင်သခင် အဆင့်ထိ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ကမ္ဘာလောကကြီး ကျယ်ပြန့်သော်လည်း သူ မသွားနိုင်သော နေရာဟူ၍ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤခက်ခဲသော ကာလကို ကျော်ဖြတ်ရန်နှင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... လောလောဆယ် သော်ကရွာမှာပဲ ဆက်နေဦးမယ်"

ကျန်းဖန် ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထိုအကြံအစည်ကို လက်လျော့လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မျက်ခုံးနီ သူပုန်တပ်နှင့် နန်းတော်တို့၏ စစ်ပွဲကြောင့် နေရာအနှံ့ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသည်။

မည်သည့်နေရာမျှ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု မရှိပေ။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သော်ကရွာသည် အတော်အတန် ငြိမ်းချမ်းနေသေးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သော်ကရွာ၌ အန္တရာယ် ပေါ်ပေါက်လာပါက ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ကောင်း ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ ဤနေရာသည် ပိုမို လုံခြုံနေသေးသည်။

ဝှစ်…

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများ၏ အလောင်းများကို အိမ်နောက်ဖေးသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး အလောင်းဖျောက် ရေစင်ကို အသုံးပြုကာ သွေးအိုင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စများကို သူ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေထိန်နှင့် သူ့လူများထံမှ ငွေစ (၇၀) ခန့် ရရှိလိုက်ရာ အမြတ်အနည်းငယ် ရလိုက်သည်ဟု ဆိုရမည်။

ထို့အပြင် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ဟူ၍တော့ မရှိလှပေ။

သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားသည် အသားမျှင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ရှိသဖြင့် ရတနာပစ္စည်းများ မပါရှိကြချေ။

ဝုန်း…

ထိုအချိန်၌ ကျန်းဖန်၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ "နိုးကြားမှုနှင့် သတိရှိမှုတို့ကြောင့် ညဘက် လာရောက်တိုက်ခိုက်သော ဓားပြတစ်သိုက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အကျပ်အတည်းတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းခြင်း အမှတ် (၁၅၀) နှင့် နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကို ရရှိသည်။"

ထိုသတင်းစကားကို ရရှိလိုက်သော် သူ့မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ရာဇဝတ်ကောင်များထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် တိုးပွားလာသော ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များသည် ပိုမို တန်ဖိုးရှိလှသည်။

သူ့တွင် ကံကောင်းခြင်း အမှတ် (၁၆၀) အထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းခြင်း အမှတ် (၇၀၀) ပြည့်ပါက သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာရန်မှာ ရေတိုကာလအတွင်း လွယ်ကူမည် မဟုတ်လောက်ပေ။

သို့တိုင်အောင် အရိုးတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင် တိုးတက်မှု မြန်ဆန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ကံကောင်းခြင်း အမှတ် အမြောက်အမြားကို သက်သာစေနိုင်သည်။

"နောက်ထပ် နဝမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခု ဟုတ်လား"

"နောက်ထပ် ရတနာငါး တစ်ကောင်များလား"

"ဒါပေမဲ့ ရတနာငါးလို ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေကတော့ များလေ ကောင်းလေပဲ"

ကျန်းဖန် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

ရတနာငါး၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိသော ရတနာဆေးဝါးနှင့် တန်းတူညီမျှ ရှိသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ရေရှည် စားသုံးပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းသည် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုဝင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရတနာငါးများကို အမြောက်အမြား ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

အခွင့်အလမ်းများသာ မရှိပါက သူ ဤမျှ များပြားသော ရတနာငါးများကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ယွင်မုန်ကန်ထဲတွင် ရတနာငါးများ တဖြည်းဖြည်း ပေါများလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် တံငါသည် တစ်ယောက်သည် ဆယ်နှစ် တစ်ကြိမ် ရတနာငါး ဖမ်းမိလျှင်ကို ချီးကျူးစရာ ကိစ္စ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက တံငါသည် အများအပြားသည် ရတနာငါးများကို တွေ့ရှိနေကြပုံ ရသည်။

ယွင်မုန်ကန်မှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်ပျက်နေသည်လား။