အသေအပျောက်နှင့် အကျိုးအမြတ်များ

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ အားကောင်းသော လေးနှင့် ဓားကို ချက်ချင်းပင် ကောက်ယူလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ဆဋ္ဌမဦးလေး ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် အဖျားတွင် သံဆူးများ တပ်ဆင်ထားပြီး ကြိုးချည်နှောင်ထားသော ငါးဖမ်းလှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ လှေသားများအား ရေမျက်နှာပြင်ကို ဝါးလုံးရှည်များဖြင့် အမြန်ဆုံး ရိုက်ခတ်ရန် အမိန့်ပေးနေသည်။ မိသားစုစစ်သည်များ ဖြစ်ကြသော ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ယုံးတို့သည်လည်း အချိန်မရွေး ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ရှိနေသော အနေအထားဖြင့် လေးများကို ဆွဲတင်ထားကြသည်။

"ရှိုကျဲ့... မင်း အချိန်ကိုက် ထွက်လာတာပဲ"

ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေသော်လည်း ဝမ်းသာမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

"ဒါက တစ်ကောင်တည်း လာတဲ့ အရှေ့ပင်လယ် မြှားအလံငါးပဲ... ဒီရေနဲ့အတူ ရေချိုထဲကို ပါလာပုံရတယ်... ကိုင်တွယ်ရတာ သိပ်မခက်လောက်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို မြင်တာနဲ့ မြှားနဲ့ ပစ်ထည့်လိုက်"

ယေဘုယျအားဖြင့် ရေနေသားရဲကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ကုန်းနေသားရဲကောင်များထက် မလျော့နည်းသော အခက်အခဲ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ ရေအောက်တွင် ရှိနေစဉ် အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး ကြမ်းကြုတ်လေ့ရှိကာ လှေများကို တိုက်ခိုက်မှောက်လှန်ခြင်း၊ ပျက်စီးစေခြင်းများ ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။

ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် ၁၀ နှစ်ကျော်ကြာ "ငါးဖမ်းသမားဟောင်း" တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရေနေသားရဲကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရန် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိထားသည်။ ရေမျက်နှာပြင်ကို ဝါးလုံးများဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းသည် ရေနေသားရဲကောင်များ၏ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး လှေကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်ရဲအောင် တားဆီးနိုင်သလို ၎င်းတို့၏ ဒေါသကိုလည်း ဆွပေးနိုင်သည်။

ငါးမျိုးစိတ် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် ငါးအများစု၏ ဉာဏ်ရည်မှာ ကုန်းနေသားရဲကောင်များထက် နိမ့်ကျလေ့ရှိသည်။

ဝမ်တင့်ဟိုင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် လှေ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း လေးငါးပေခန့် အကွာတွင် ကြီးမားသော ရေပန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၂ ပေနီးပါးခန့် ရှည်လျားသော ရေနေသားရဲကောင်တစ်ကောင်သည် ရေထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး လှေဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ လျင်မြန်သော အမြင်အာရုံဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသားရဲကောင်တွင် ဓားကဲ့သို့ ထက်မြသော ရှေ့ပိုင်း ဆူးချွန်တစ်ခုနှင့် တြိဂံပုံ အလံကဲ့သို့ ကျောဆူးတောင် ပါရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာမြေမှ ရွက်ငါး နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အရွယ်အစားနှင့် ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားသည်။

"ဒလွမ်... ဒလွမ်... ဒလွမ်..."

တုန်ခါသွားစေသော ကြိုးသံ ၃ သံသည် တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး မြှားများသည် သားရဲကောင်၏ ကိုယ်ထဲသို့ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း စိုက်ဝင်သွားသည်။ ကွာခြားချက်မှာ ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ယုံးတို့ ပစ်ခတ်လိုက်သော မြှားများသည် ၃၊ ၄ လက်မခန့်သာ စိုက်ဝင်သွားသော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပစ်ခတ်လိုက်သော မြှားမှာမူ ၁ ပေကျော်ခန့် အထိ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကွာခြားချက်မှာ လေးနှင့် မြှား မတူညီခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မြှားတွင် ပါဝင်သော ရွှမ်ချီ စွမ်းအင် အရည်အသွေး ပိုမိုမြင့်မားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းက ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ"

အကြမ်းကြုတ်ဆုံး ငါးဖမ်းသမားဟောင်း ဖြစ်သည့် ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖောင်းပွလာပြီး ရွှမ်ချီစွမ်းအင်များ အမြင့်ဆုံးအထိ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် ငါးကြီးများကို ဖမ်းရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော သူ၏ ငါးဖမ်းလှံကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ "ဖု" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သားရဲကောင်၏ ဘေးဘက်သို့ ၂ ပေကျော်ခန့် စိုက်ဝင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သားရဲကောင်၏ ရှေ့ပိုင်း ဆူးချွန်သည် လှေသားတစ်ဦးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး လျော့ကျသွားခြင်း မရှိသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရေထဲသို့ ဆက်လက်ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်ထပ် လှေသား ၂ ဦး ရေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ကြီးမားသော ရေပန်းသံနှင့်အတူ သားရဲကောင်သည် လှေသားများနှင့်အတူ ရေထဲသို့ ကျသွားလေသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမြီးပိုင်း၌ အထူးပြုလုပ်ထားသော ကြိုးထူကြီး ချည်နှောင်ထားသည့် ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ ငါးဖမ်းလှံ ပါသွားသည်။

၁၀ ပေကျော်ခန့် ကူးခတ်မသွားနိုင်ခင်မှာပင် ကြိုးသည် အဆုံးအထိ တင်းသွားပြီး "ကျွီ" ခနဲ အသံမြည်ကာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ အလယ်အလတ်စား ကုန်သည်သင်္ဘောသည် တစ်ဖက်သို့ စောင်းသွားပြီး လှေဦးပိုင်းသည် ပြင်းထန်သော ဆွဲအားကြောင့် ရမ်းခါသွားသည်။

ဤသည်မှာ သင်္ဘောပေါ်တွင် ကြီးမားသော ရေနေသားရဲကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အသုံးပြုသော လူသားတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။ အရှေ့ပင်လယ် မြှားအလံငါးသည် သိသာထင်ရှားစွာပင် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သဘာဝကျစွာပင် ၎င်း၏ သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ငါးဖမ်းလှံနှင့် ဆူးချွန်များ၏ ဆွဲဆောင့်မှုနှင့် ဆုတ်ဖြဲမှုများက ၎င်းကို နာကျင်စေပြီး လူးလိမ့်နေစေသည်။ အတင်းအကျပ် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ရုန်းကန်လေ ဒဏ်ရာများက ပိုဆိုးလာလေ ဖြစ်ပြီး အထူးပြုလုပ်ထားသော ကြိုးများက ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပိုမို ရှုပ်ထွေးစွာ ငြိတွယ်လာလေ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အခြားသူများ၏ အဝေးပစ် လေးများဖြင့် တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုများ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့တိုင်အောင် အရှေ့ပင်လယ် မြှားအလံငါးသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ဝမ်းဗိုက်လန်မသွားခင်အထိ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အဖွဲ့မှာ မြှားအချို့ လွဲချော်ခဲ့သေးသည်။ လှေသားများ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းပြီး ၎င်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေ့ပိုင်းဆူးချွန်ဖြင့် အထိုးခံရပြီး သေဆုံးသွားသော လှေသား၏ အလောင်းမှာ လွင့်စဉ်သွားပြီး ဒီရေနှင့်အတူ မျောပါသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရေထဲသို့ ကျသွားသော လှေသားများထဲမှ တစ်ဦးကိုသာ ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ ရေအောက်ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ မျောပါသွားကာ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ဒုတိယအဆင့် ရေနေသားရဲကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းသည် ချောမွေ့သော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လူ့အသက် ၂ ချောင်း ပေးဆပ်လိုက်ရခြင်းက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်မည်းတစ်ခု ကျရောက်စေခဲ့သည်။

လှေသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ကျဆင်းနေသည်။ သေဆုံးသွားသူများမှာ သူတို့နှင့် နေ့ညမပြတ် အတူရှိနေခဲ့သော ရဲဘော်ရဲဘက်များ မဟုတ်ပါလော။

"ရှိုကျဲ့... ဒီနေ့ ဒုတိယအဆင့် ရေနေသားရဲကောင်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တာက ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ... သွေးရင်းသားရင်းတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးကြရတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ"

ဝမ်တင့်ဟိုင်က လျှောက်လာပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

ဒုတိယအဆင့် သားရဲကောင်သည် အဆင့်မြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် တူညီသော အဆင့်ရှိသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုသန်မာကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားလည်သည်။

ထို့ပြင် ဤကမ္ဘာသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် မတူပေ။ လူသားများသည် သားရဲကောင်များနှင့် ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေရသည်။ လူသားများသည် ကုန်းမြေပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသဖြင့် လူနေရပ်ကွက်များရှိ ကုန်းနေသားရဲကောင်များကို ရှင်းလင်းထားပြီးဖြစ်၍ အတော်အတန် လုံခြုံမှု ရှိသည်။

သို့သော် သားရဲကောင်များကို အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ရှင်းလင်းခြင်းများတွင် အသေအပျောက် အရေအတွက်မှာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲသည်။

ရေထဲတွင်မူ အခြေအနေက ကွာခြားသည်။

လူသားများသည် ရေထဲတွင် မနေထိုင်ကြပေ။ ဥပမာအားဖြင့် အန်းမြစ်သည် တောရိုင်းဒေသမှ မြစ်ဖျားခံလာပြီး မြစ်လက်တက်များစွာ ရှိသည်။ အချို့သော မြစ်လက်တက်များသည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိသေးသော အန္တရာယ်ရှိ ရေပြင်များဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး ထိုနေရာများတွင် ရေနေသားရဲကောင်များ ပေါက်ဖွားရှင်သန်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ဆက်စပ်နေသော ရေလမ်းကြောင်း စနစ်ကြောင့်ပင် ရေနေသားရဲကောင်များသည် လူနေရပ်ကွက်များတွင် ဆက်လက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူသားများ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ နေထိုင်ရာ ဒေသများရှိ ရေနေသားရဲကောင် အားလုံး မျိုးသုဉ်းသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ အရှေ့ပင်လယ် မြှားအလံငါးသည် သိသာထင်ရှားစွာပင် ပင်လယ်သားရဲကောင် ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ရေချိုမြစ်ထဲသို့ မျောပါလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတွင် လူသားများကို ကိုင်တွယ်ဖူးသော အတွေ့အကြုံ မရှိပေ။ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် လူသားများ အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြမ်းကြုတ်သော မျိုးစိတ် မည်မျှကို ဖုံးကွယ်ထားသနည်း။

ထို့ကြောင့် ပင်လယ်ကူး ကုန်သည်သင်္ဘောများသည် ကြီးမားရုံသာမက အလွန်ခိုင်ခံ့ရန်လည်း လိုအပ်ပြီး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်များကဲ့သို့သော လက်နက်အချို့ကိုလည်း သယ်ဆောင်သွားရသည်။ ဂျင်ရှာကျွန်းပေါ်ရှိ တံတိုင်းများသည် လူသားများ လျှောက်သွားခြင်းကို တားဆီးရန် ကိရိယာသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ပင်လယ်ထဲရှိ ပင်လယ်သားရဲကောင်များသည် သတ်သတ်လွတ် စားသူများ မဟုတ်ကြပေ။

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ဆဋ္ဌမဦးလေး... လျော်ကြေးပေးသင့်တဲ့သူတွေကို လျော်ကြေးပေးပြီး ဆုချသင့်တဲ့သူတွေကို ဆုချလိုက်ပါ"

"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်... အဆင့်မြင့် စံနှုန်း ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သေဆုံးသွားတဲ့ လှေသား တစ်ယောက်စီတိုင်း လျော်ကြေးငွေ ရွှေတာရာ ၃၀ စီ ရရှိမှာပါ... စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ ၆၀ ပေါ့... ဦးလေး ကိုယ်တိုင် စီစဉ်လိုက်ပါမယ်"

ဝမ်တင့်ဟိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ကျန်တဲ့ လှေသား ၂၀ က တစ်ယောက်ကို ဆုကြေးငွေ ရွှေတာရာ ၂ ပြားစီ ရရှိမှာပါ... စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ ၄၀ ပေါ့... ကျနော်တို့ ရွှေတာရာ ၁၀၀ သုံးဖို့ လိုပါတယ်"

ရွှေတာရာ ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော စရိတ်စက မဟုတ်ပေ။ လှေသားများအတွက် လျော်ကြေးငွေမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အတော်လေး မြင့်မားသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ငွေပေးရသည်ကို ကျေနပ်နေပြီး ဝမ်တင့်ဟိုင်အား စီမံခန့်ခွဲရန် ရွှေတာရာ ၁၀၀ ပေးလိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လှေသားများသည် တစ်ဦးလျှင် ရွှေတာရာ ၂ ပြားစီ ရရှိမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ရုတ်တရက် တက်ကြွလာသည်။ လှေသားအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခြင်းမှ ရရှိသော ဝင်ငွေမှာ မဆိုးသော်လည်း လူတစ်ဦးလျှင် ရွှေတာရာ ၂ ပြား အသားတင် အမြတ်ရရှိခြင်းသည် ကြီးမားသော ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ ပျော်ရွှင်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သားရဲကောင်၏ အလောင်းကို ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ရာတွင် ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ယုံးတို့အား တစ်စတစ်စ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးကြသည်။

"ကျနော်တို့ အမြန် ရွက်လွှင့်ဖို့ လိုတယ်... ဝမ်ကျုံးနဲ့ ဝမ်ယုံး... သားကောင်ကို လှေဝမ်းဗိုက်ထဲ ဆွဲထည့်လိုက်... ပြီးရင် ကုန်းပတ်ကို အမြန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြ... ဒီမှာ ကြာကြာနေဖို့ မသင့်တော်ဘူး"

ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် နောက်ထပ် အမိန့်ကို ချက်ချင်းပေးလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ရှင်းပြသည်။

"ဒီရေပြင်က ငါတို့ရဲ့ အမဲလိုက်နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး... တုန်ကန်က ဇိုမျိုးနွယ်စု ပိုင်တာ... မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ရအောင် ဒီကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာဖို့ လိုတယ်"

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် ရေပေါ်တွင် ကာလရှည်ကြာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပညာသားပါလှသည်။

သင်္ဘောထွက်ခွာပြီး ခဏအကြာတွင် ဇိုမျိုးနွယ်စု၏ ငါးဖမ်းရေယာဉ်စုနှင့် အဝေးမှ လှမ်းတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်သည် ဒီရေတက်ချိန် ဖြစ်သဖြင့် ဤဒေသတွင် ငါးဖမ်းရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ဖြစ်သည်။

ဖြတ်သန်းသွားသော အလယ်အလတ်စား ကုန်သည်သင်္ဘောတစ်စင်းကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသော်လည်း ငါးဖမ်းရန် ရွှေရောင်အချိန်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နေရသဖြင့် အနားကပ်ပြီး မေးခွန်းထုတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိကြပေ။ အန်းမြစ်ထဲတွင် ကုန်သည်သင်္ဘောများနှင့် ခရီးသည်တင်သင်္ဘောများ ဝင်ထွက်သွားလာနေခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဇိုမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေကို မည်သည့် အဖြစ်အပျက်မျှ မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်"

အရှေ့ပင်လယ် မြှားအလံငါးကို ယာယီ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသော ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ယုံးတို့က ပျော်ရွှင်စွာ သတင်းပို့သည်။

"မြှားအလံငါးက အလေးချိန် ဂျင် ၁၀၀၀ ကျော်လောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်... စားလို့မရတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် အနည်းဆုံး ဂျင် ၇၀၀ ကျော် ကျန်ပါသေးတယ်... ကျနော်တို့ ကြီးပွားပြီ"

ဒုတိယအဆင့် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကောင်၏ အသားသည် ပထမအဆင့် သားရဲကောင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ဈေးကြီးပြီး သွေးနှင့် ချီကို ဖြည့်တင်းပေးသော အာနိသင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ငါးအသား သက်သက်ပင်လျှင် ရွှေတာရာ ရာချီ တန်ဖိုးရှိသည်။

မြှားအလံငါး၏ အရေခွံသည်လည်း တန်ဖိုးကြီးမားသည်။ အထူးနည်းပညာဖြင့် ဖယ်ရှားသန့်စင်ပြီးနောက် ၎င်းကို အဆင့်မြင့် ရေစိုခံ ကိရိယာများ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ရှောင်ဝူ ကျင့်ကြံသူများ၏ ရေရှောင်ရှားခြင်း နည်းစနစ်နှင့် ကာကွယ်ရေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

စားသုံးနိုင်သော အစိတ်အပိုင်း အားလုံး၊ ငါးအူနှင့် အသည်းများ အပါအဝင် အားလုံးကို စားသုံးကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော စား၍မရသည့် အရိုးများနှင့် ဆူးတောင်များကို အခြောက်လှန်းပြီး ဝိညာဉ်ငါး အရိုးမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ကာ ဝိညာဉ်လယ်မြေများအတွက် မြေသြဇာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဤမျှ ဈေးကြီးပြီး ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ငါးကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အလေအလွင့် ဖြစ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ငါး၏ ငါးပေါင်းချောင်သည်လည်း အလွန်ဈေးကြီးသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထူးပြုလုပ်ပြီး အခြောက်လှန်းလိုက်လျှင် နာမည်ကျော် ဝိညာဉ်ငါးကော်ဖြစ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ငါး၏ ဈေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး မီးဖွားပြီး သွေးလွန်ခြင်းကို တားဆီးပေးနိုင်ကာ မီးဖွားပြီး အမျိုးသမီးများအတွက် သွေးနှင့် ခွန်အားကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

ရှောင်ဝူ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုများမှ အမျိုးသမီးများသာလျှင် မီးဖွားစဉ် ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို စားသုံးခွင့် ရရှိကြသည်။ သာမန် အမျိုးသမီးများမှာမူ အခွင့်အရေး ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"မျိုးနွယ်စု ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲ သိမ်းတဲ့အခါ ငါးကော်ကို စာရင်းစာအုပ်ထဲမှာ သေချာ မှတ်သားထားပါ... ပြီးတော့ ကျုပ်ညီမ လက်ထပ်တဲ့အခါ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ အဖြစ် ပေးလိုက်မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်"

ဝမ်ကျုံးက ပြုံးပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဖမ်းခဲ့တဲ့ အမြီးနီ ဝိညာဉ်ငါးကြင်းက ရတဲ့ ဝိညာဉ်ငါးကော်ကိုလည်း သိမ်းထားပါတယ်... အဲဒါကလည်း မမလေးလော်ရီရဲ့ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ထဲမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်မှာပါ"

ဝမ်လော်ရီသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ တရားဝင် သမီးပျို ဖြစ်သည့်အတွက် သူမ လက်ထပ်သည့်အခါ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ငါးကော်ကို မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် သဘာဝကျစွာပင် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုံမှန် အခြေအနေအောက်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့အနေဖြင့် လျိုမျိုးနွယ်စု၏ သမီးပျိုအတွက် ဤကိစ္စကို စဉ်းစားပေးရန် မလိုပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျိုမျိုးနွယ်စု၏ တရားဝင် သမီးပျိုသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် လက်ထပ်သည့်အခါ သူမ၏ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ငါးကော် ပါလာမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူမ မီးဖွားပြီးနောက် ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မျှော်လင့်ကြောင်း သူမ၏ မိသားစုမှ ပေးလိုက်သော မေတ္တာလက်ဆောင် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝူ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် အစဉ်အလာများသည် ဘဝ၏ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေကြသည်။