မဟာမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့

ဤအမျိုးသမီးသည် အလားအလာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ထို့ပြင် အသက် ၂၃ နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စု၏ သွေးသားရင်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် နိမ့်ကျသည် ဆိုသော်လည်း သိပ်ကွာခြားလှသည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမတွင် ပါရမီကောင်းကောင်း ရှိပြီး ကြိုးကြိုးစားစားလည်း ကျင့်ကြံအားထုတ်ထားသည်မှာ သေချာပေသည်။

သူမ၏ ဘေးနားမှ ဝမ်ကျုံးသည်လည်း အတော်ကြာမှ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝမ်မေ့... မင်း မိတ်ကပ်လိမ်းတာ အရင်က မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှပါတယ်"

"ဦးလေးကျုံးရာ မေ့မေ့က ငယ်ငယ်ကတည်းက ရုပ်ရည်က သာမန်ပဲမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ကပ်လိမ်းရင်း စိတ်ဝင်စားသွားတာပါ အပျင်းပြေ သဘောပါပဲ"

ဝမ်မေ့၏ အသံလေးမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။ သူမသည် ဝမ်ကျုံးကိုပင် မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သေးသည်။

"ဒီလို ပညာလေးက ပြောပလောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဝမ်ကျုံး၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ ဗုံတီးသကဲ့သို့ မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှုသံများလည်း ပြင်းထန်လာလေသည်။ သူသည် မျက်နှာလွှဲပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဝမ်မေ့... နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို လာမပြောပါနဲ့ ငါ့မှာ သားမယား ရှိနေပါပြီ"

ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်မေ့တို့သာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု မရှိခဲ့ပါက ဤ အသက် ၄၀ ကျော် လူကြီးသည် သူမကို ကျသွားလောက်ပေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တိတ်တခိုး ရယ်မောနေမိသည်။ ခင်ဗျားမှာသာ သားမယား မရှိလျှင် သူမကို လိုက်မည်လော။

"ကဲပါ... ဒါဆို ဒီတာဝန်ကို ဝမ်မေ့ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါမယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လည်ချောင်းရှင်းပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝမ်ကျုံး... မင်းက အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ချရသူပါ ဒီထောက်လှမ်းရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို မင်းပဲ ကြီးကြပ်ပေးပါ မျိုးနွယ်စုဆီကနေ လိုအပ်တဲ့ လူအင်အား တောင်းခံနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် သတိထားရမှာက ဝမ်မေ့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အဓိကထားရမယ် မစ်ရှင်အောင်မြင်ဖို့အတွက် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား မလုပ်ရဘူး"

"ဝမ်ကျုံး နာခံပါ့မယ်"

ဝမ်ကျုံးသည် လေးနက်သော ကိုယ်ဟန်အမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဝမ်မေ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မိတ်ကပ်ပညာက အသေးအဖွဲလို့ ထင်ရပေမယ့် နေရာတကျ သုံးတတ်ရင် အနာဂတ်မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ မိတ်ကပ်နဲ့ အမူအရာက သိပ်ပြီး လေးလံလွန်းနေတယ် မိန်းမဆန်လွန်းနေတယ် လူငယ်တွေအတွက်တော့ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မြေခွေးအိုကြီးတွေနဲ့ ဝါရင့်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ ထိရောက်ချင်မှ ထိရောက်လိမ့်မယ်"

ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ကြားဖူးနားဝရှိသော သီအိုရီအချို့ကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အထက်တန်းစား အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို ပြုမူနေထိုင်နည်း၊ တစ်ပါးသူက ကိုယ့်ကို ခန့်မှန်းရခက်အောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေထိုင်နည်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

"ငြင်းဆန်ခြင်းသည် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်"၊ "ဖိတ်ခေါ်ခြင်းသည် ငြင်းဆန်ခြင်း ဖြစ်သည်"၊ "ဝေးသလိုလိုနှင့် နီး၊ နီးသလိုလိုနှင့် ဝေး" စသဖြင့် ဖြစ်လေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော အရာများသည် အလွန်ပေါများခဲ့သည်။ အထက်တန်းစား အမျိုးသမီးများကို လေ့ကျင့်ပေးသော သင်တန်းများသာမက ပိုမိုယုတ်ညံ့သော PUA (Pick Up Artist) လေ့ကျင့်မှုများပင် ရှိခဲ့သည်။

ဒါတွေအားလုံးကို ထိတွေ့ဖူးခဲ့သော သူသည် ဝမ်မေ့ထက်စာလျှင် သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ အသိပညာ၌ အများကြီး ပိုမိုမြင့်မားပြီး ကြွယ်ဝလှပေသည်။

ဝမ်မေ့၏ မျက်လုံးများမှာ နားထောင်ရင်း အရောင်တောက်လာသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် သူမအတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမ မသိလိုက်ဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေစရာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်ကွေတို့မှာမူ နားထောင်လေလေ ပို၍ ကြောက်လန့်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာကြတော့သည်။

"ဝမ်မေ့သာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပြောသလို တကယ် လုပ်နိုင်ရင် ဒီလောကကြီးက ယောက်ျားတွေအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပါဦးမလား သူမရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားတဲ့သူတွေက သူမ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ အရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားခံရတော့မှာပဲ"

"ပြီးတော့ မှတ်ထားပါ ပစ်မှတ်က နောက်ဆုံးအဆင့်ထိ မအောင်မြင်စေရဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ပထမအချက် မင်းက ငါ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်လေ မင်းကို ဒီလောက်ကြီးထိ အနစ်နာ မခံစေချင်ဘူး ဒုတိယအချက်က ယောက်ျားတွေအတွက် မရနိုင်တဲ့အရာက အလှပဆုံးပဲ စိတ်ကူးယဉ်စရာတွေ အဆုံးမရှိဘူးလေ အဲဒါက အနာဂတ်မှာ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်"

"ဝမ်မေ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို လိုက်နာပါ့မယ်"

ဝမ်မေ့က သဘောတူလိုက်လေသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် လူ့သဘောသဘာဝကို တကယ်ပင် နှံ့စပ်ပြီး အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပေသည်။ ထို့ပြင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သူမကို ကာကွယ်ပေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။

တာဝန်လက်ခံရယူပြီးနောက် ဝမ်ကျုံးနှင့် ဝမ်မေ့တို့ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

"ဝမ်ကွေ... သွား... ဝမ်ယုံး၊ ဝမ်ဝူ နဲ့ ဝမ်အန်း တို့ကို သွားရှာချေ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ အမြဲတမ်း တသွေမတိမ်း နာခံတတ်သော ဝမ်ကွေသည် ပြန်မဖြေဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ရပ်နေမိသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝမ်မေ့၏ ပုံရိပ်များ ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိတ်တိုသွားပြီး ခြေထောက်နှင့် ကန်လိုက်လေသည်။

"မင်း နည်းနည်းလောက် ရည်မှန်းချက် ကြီးလို့ မရဘူးလား"

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်"

ဝမ်ကွေ အသိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်နဲ့ မေ့မေ့ကြားမှာ အခွင့်အရေး ရှိမယ်ထင်လားဟင် ကျွန်တော်တို့ အဆင့်အတန်းချင်းကလည်း သိပ်မကွာဘူးလေ..."

"ဟဲဟဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း အိပ်မက်မက်မနေနဲ့ ငါကြည့်ရသလောက် ဝမ်မေ့က အိမ်မှာနေပြီး ကလေးထိန်းမယ့် မိန်းမမျိုး မဟုတ်ဘူး သူမရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မင်းထင်ထားတာထက် ပိုကြီးတယ် မင်း သူမကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး တကယ်လို့ မင်း အိမ်ထောင်ပြုချင်ရင် ဘယ်မိသားစုမှာ ဘိုးဘေးအဆက်အနွယ် မိန်းကလေးရှိလဲ စုံစမ်းပြီး မင်းကို သမက်အဖြစ် ထည့်ပေးလိုက်မယ် သွား... ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်သွားလုပ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်"

ဝမ်ကွေ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဤသို့ အနားယူချိန်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး ဖျော်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်သုံးလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲတွင် ဝမ်မေ့ကဲ့သို့သော ကြောက်စရာကောင်းသည့် အမျိုးသမီးမျိုး ရှိနေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့သာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် မဖြစ်ခဲ့ဘဲ ရှေးရိုးစွဲဆန်သည့် ဝမ်တင့်ယွဲ့သာ ဆက်လက် အုပ်ချုပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဝမ်မေ့၏ ပါရမီများသည် ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာမည် မဟုတ်သလို သူမ၏ အရည်အချင်းများကိုလည်း ပြသခွင့်ရမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုမူ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။ လျိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် ဝမ်မေ့အတွက် စမ်းသပ်မှု အသေးစားလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စပြီးပါက ဝမ်မေ့ကို အဓိကထားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တည်ထောင်ရပေမည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ စောပါသေးသည်။ ဒီတစ်ခေါက် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်ပေဦးမည်။

လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦးမည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ယုံးနှင့် အခြား လက်အောက်ငယ်သား အချို့ ရောက်လာပြီး အမိန့်နာခံကာ လုပ်စရာရှိသည်များကို သွားရောက်လုပ်ဆောင်ကြလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့မှာမူ ခဏတာ အားလပ်သွားတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုသလို လုပ်၍လည်း မဖြစ်ပေ။ အရာရာကို ကိုယ်တိုင်လိုက်လုပ်နေပါက သူတို့၏ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်များ ပျောက်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်သလို ကိုယ့်အတွက်လည်း အချိန်နှင့် ခွန်အား လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှိပါသလား သခင်မလေး လော်ရီရဲ့ အစေခံ ဝမ်ရှောင်ယွီ ပါ"

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ဘေးခန်းမဆောင် အပေါက်ဝမှနေ၍ အသက် ၁၈၊ ၁၉ အရွယ် အစေခံကောင်မလေး တစ်ယောက် ဝင်လာလေသည်။ သူမသည် တော်တော်လေး ချောမောလှပပြီး ဝမ်မေ့ထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာပညာ သုံးထားသော ဝမ်မေ့၏ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အဆင့်ချင်း မတူပေ။

မိစ္ဆာပညာကြီး သုံးရပ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် မိတ်ကပ်ပညာသည် တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

ဝမ်ရှောင်ယွီသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မော့မကြည့်ရဲဘဲ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှောင်ယွီ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်မလေး လော်ရီက ပြောလိုက်ပါတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီတဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များ အချိန်ရရင် အတူတူ ညစာ စားလို့ရမလားဆိုပြီး မေးခိုင်းလိုက်ပါတယ်"

ဝမ်လော်ရီ…….

သူမသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ညီမအရင်း ဖြစ်သည်။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်တော့ သူတို့မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အမေဆုံးသွားသဖြင့် တော်တော်လေး ရင်းနှီးကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လွမ်းဆွတ်သတိရစိတ်များ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ပြန်ပြီး ညီမလေးကို ပြောလိုက်ပါ ငါ ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့မယ်လို့"

ဝမ်ရှောင်ယွီ ပြန်ထွက်သွားတော့သည်။

အစေခံ ဝမ်ကွေ၏ ပြုစုမှုအောက်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မျက်နှာသစ် အဝတ်အစားလဲပြီး ကြေးမုံပြင်ကြီးထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ အင်း... တော်တော်လေး ခံ့ညားထည်ဝါပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော်လည်း တည်ငြိမ်မှုလည်း မလျော့ပေ။ ရုပ်ရည်ကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

ကမ္ဘာမြေမှာသာ ဒီလိုရုပ်ရည်မျိုး ရှိခဲ့ရင် ရုပ်ရည်နှင့်ပင် အသက်မွေးလို့ ရလောက်သည်ဟု ဝမ်ရှိုကျဲ့ တွက်ဆလိုက်မိသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လက်ဆောင်အဖြစ် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ခြောက် အချို့၊ ကျွန်းတစ်ရာ ဒေသမှ ပြန်သယ်လာသော ပင်လယ်စာ အခြောက်အခြမ်းများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ပါသော ပုလဲအချို့ကို ဝမ်ကွေအား သယ်ဆောင်စေပြီး အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရေရှည်စီမံကိန်းများအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ် တည်ဆောက်ခဲ့သော ပင်မအိမ်တော်ကြီးသည် အတော်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဝမ်လော်ရီ၏ အဆောင်သည် အတော်ပင် တိတ်ဆိတ်ပြီး ထိုနေရာသို့ လမ်းလျှောက်သွားလျှင် ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပေမည်။

ပင်မအိမ်တော်ကြီးထဲတွင် အပင်များစွာ ရှိပြီး နေရာတိုင်း၌ စိမ်းလန်းစိုပြေနေသည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်က စိုက်ပျိုးခဲ့သော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများသည် ယခုအခါ မိုးထိအောင် မြင့်မားနေပြီး သစ်ရွက်အုပ်များက မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ကာ အရိပ်အာဝါသနှင့် အေးမြသော လေပြည်ကို ပေးစွမ်းလျက်ရှိသည်။

ဒါသည် နောင်လာနောက်သားများ အရိပ်ရဖို့ သစ်ပင်စိုက်ခဲ့သည် ဆိုသော သဘောတရားကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်မအိမ်တော်ကြီးသည် တောင်တန်းများနှင့် နီးကပ်လေ ပိုမို တိတ်ဆိတ်လေ ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာမှာတော့ မိသားစုထဲမှ မိန်းကလေးအများစု နေထိုင်ကြသည်။ တစ်ယောက်တည်း မနေနိုင်လောက်အောင် ငယ်ရွယ်လွန်းသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူများသည် သီးခြားခွဲနေကြသည်။

ခြံဝင်းအပြင် ရေကန်ငယ်များ၊ ကျောက်တောင်တုများ၊ ပန်းခင်းများ၊ ဇရပ်များနှင့် စင်္ကြံလျှောက်လမ်းများပါ ရှိသဖြင့် ရှုခင်းမှာ အတော်ပင် သာယာလှပလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လမ်းလျှောက်ရင်း ရှားပါးလှသော ဤတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ခံစားနေစဉ်။

ရုတ်တရက် ရှေ့မှ ဆူညံသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်ရှိုလျန် နင် ရှုံးရင် လျော်ကြေးပေးရမယ်နော်"

ဗိုလ်ကျလိုသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ အသံ စွာကျယ်ကျယ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကိုကိုကြီး နံပါတ်ငါး ရေ ကြိုးစားထား နံပါတ်ခြောက်ကို ရှုံးရင် အရမ်းရှက်စရာကောင်းမှာနော် ညီမလေး အားပေးနေတယ်"

နောက်ထပ် ရင်းနှီးနေသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ အသံ၊ အင်း... ဒါ ဝမ်လော်ကျင်း၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးနှင့် ခြေထောက် ထိမိသံများ၊ စွမ်းအင်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နံပါတ်ငါးနှင့် နံပါတ်ခြောက် လက်ရည်စမ်းနေကြတာလား။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ "ရှို" မျိုးဆက် အမျိုးသားများထဲတွင် အကြီးဆုံး ဝမ်ရှိုရှင်းမှ အငယ်ဆုံး ဝမ်ရှိုရယ် အထိ စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက် ရှိလေသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် စတုတ္ထမြောက်ဖြစ်ပြီး သူ့အောက်တွင် ညီသုံးယောက် ရှိသေးသည်။

ယခု လက်ရည်စမ်းနေကြသူများမှာ သူ၏ ပဉ္စမမြောက်ညီ ဝမ်ရှိုယုံးနှင့် ဆဋ္ဌမမြောက်ညီ ဝမ်ရှိုလျန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ မိသားစု သက်တမ်းရင့်လေ မျိုးဆက်များကြားမှ အသက်ကွာခြားမှု ကြီးလေ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့ စိတ်မကျဉ်းကျပ်ရအောင် ဝင်မပါတော့ဘဲ ရှောင်ထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ တိတ်တဆိတ် လှည့်ထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် အမကြီး ဝမ်လိချီ၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဝမ်ရှိုယုံး ဝမ်ရှိုလျန်... နင်တို့ ထမင်းမစားထားကြဘူးလား အားမပါလိုက်ကြတာ ဘာယောက်ျားတွေလဲဟယ်"

"အမကြီး ဘေးကနေ ရှုပ်မနေနဲ့"

ဝမ်ရှိုယုံးက အော်ပြောလိုက်သည်။

"နင် အရမ်းတော်နေရင် တက်လာခဲ့လေ"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... အမကြီး နင် ငါတို့ကို ဦးလေးလို့ ခေါ်သင့်တယ်နော်"

ဝမ်ရှိုလျန်က တိုက်ခိုက်နေရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က မျိုးဆက်အရ နင့်ထက် ကြီးတယ်ဟ"

"အာ... မျိုးဆက်ကြီးတော့ရော ဘာလုပ်ရမှာလဲ ငါ့ရဲ့ ငါးခြောက်တွေကို အလကား ကျွေးထားရတာပဲ အားနည်းနည်းလေးမှ ပြည့်မလာဘူး"

ဝမ်လိချီက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဟူး... နင်တို့ပုံစံနဲ့ဆိုရင် မဟာမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး စတုတ္ထဦးလေးကို ဘယ်တော့မှ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စတုတ္ထဦးလေး...

မဟာမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ဟုတ်လား...

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သူ့နှာခေါင်းသူ ပွတ်သပ်ရင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။ သူ ဘယ်တုန်းက ဒီလို နာမည်ပြောင် ရသွားပါလိမ့်။