မျက်လုံးအသစ်
Vol. 92 Ch. 1290
ယန်ကျန့် ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေမှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
လျိုစန်း၊ ဟယ်ယင်အာ၊ ကျိုးဒန် နဲ့ လူကျစ်ဝမ်... သူတို့အားလုံး နေရာမှာတင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ မျက်လုံးတွေ ပိတ်ထားပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသလို ပြင်ပလောကကို ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိတော့ပေ။
"ဒါ အသိစိတ်ကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုပဲ... တစ္ဆေအိပ်မက်နဲ့ ဆင်တူတယ် ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ကျန်းရှန်ကွမ်းက ငါ့အာရုံကို လွှဲပြီး တခြားသူတွေကို ရှင်းပစ်ချင်နေတာ ငါ့ဆီမှာ တစ္ဆေအိပ်မက် ရှိမှန်း၊ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ပါလာမှန်း သိလို့ ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး ဆိုတာ သူ သိတယ်... ဒါကြောင့် ဗျူဟာ ပြောင်းလိုက်တာ"
ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အောင်မြင်မယ်လို့ သူ ဘယ်က ယုံကြည်ချက်တွေ ရနေတာလဲ"
သူ နည်းနည်း နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။
ဒါပေမဲ့ သူ မတုံ့ဆိုင်းပါဘူး။ ခြေထောက်အောက်ကနေ ရေတွေ စိမ့်ထွက်လာစေပြီး တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို သုံးကာ သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး နှိုးဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဒီအချိန်မှာ...
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိထားမိပြီး မလှမ်းမကမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စွန့်ပစ် ကစားကွင်းရဲ့ ခြံစည်းရိုး နံရံပေါ်မှာ မီးခိုးရောင် လက်နှစ်ဖက် တင်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ ခြေထောက်ကျိုးနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခု နံရံပေါ်ကနေ "ဘုန်း" ခနဲ ပြုတ်ကျလာသည်။ ရန်ငြိုးတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံက စိုက်ကြည့်နေပြီး ခြေထောက်ကျိုးနေတဲ့ အလောင်းကောင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်တဲ့ နှုန်းနဲ့ တွားသွားလာနေသည်။
ဒါတင် မကသေးဘူး... နံရံပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ လူမျက်နှာတွေ ပေါ်လာပြီး နံရံထဲကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေသလို တွန့်လိမ်နေကြသည်။
ကစားကွင်းက ပေါင်းပင်တွေကြားမှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လာကြသည်။
တချို့က ပိန်လှီရှည်လျားပြီး ဓာတ်တိုင်လို မတ်မတ်ရပ်နေသည်။
တချို့က တောင့်တင်းထုံထိုင်းနေပြီး ခြေလက်တွေ တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ ပုံစံတွေ။
...
"တစ္ဆေတွေ... အရေအတွက်က မနည်းဘူးပဲ"
ယန်ကျန့် မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်အုပ်စု သူတို့ကို ဝိုင်းထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ဒီတစ္ဆေတွေရဲ့ အကြောက်တရား အဆင့်က သိပ်မမြင့်ပေမယ့် အရေအတွက် များလွန်းရင် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ လုံလောက်သည်။
ပြီးတော့ အားလုံးက အသိစိတ် တိုက်ခိုက်ခံထားရတာ။ တကယ်လို့ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးနဲ့ အတူ အိပ်မက်ထဲ ဝင်သွားရင် အပြင်မှာ စောင့်ရှောက်မယ့်သူ မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်တာ ခံလိုက်ရဖို့ များသည်။
"ဒါ တစ်ဖက်လူရဲ့ အရန်အစီအစဉ်လား ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ အသိစိတ် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ပေါင်းပြီး အတွင်းအပြင် ညှပ်တိုက်တာ... ဘယ်လိုမှ ကာကွယ်လို့ မရအောင် လုပ်တာပဲ"
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျန့် ရန်သူ့ဗျူဟာကို နားလည်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတွေ အများကြီး တစ်နေရာတည်းကို တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာတာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး... တစ်ယောက်ယောက် ထိန်းကျောင်းမောင်းနှင်လာတာ"
"ဒီလောက်ကြာအောင် ပုန်းနေပြီးမှ ချန်ချောင်ယန် နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်ရှားလာပြီပေါ့"
ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချန်ချောင်ယန်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။
"ချန်ချောင်ယန်... မင်း တကယ်ပဲ ဒီတိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါချင်တာလား နောက်မှ စာရင်းရှင်းခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား"
ယန်ကျန့် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
အဝေးကနေ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ချန်ချောင်ယန်က မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ စကားကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ တည်ငြိမ်နေသည်။
စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းလောက်နဲ့ သူ့နေရာကို ဖော်ထုတ်ပြလောက်အောင် သူ မအဘူး။
ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးက တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ သုံးမရမှန်း သိပေမယ့် သူ သတိထားနေတုန်းပါပဲ။
"ငါ့ကို မျှားခေါ်ချင်နေတာလား... အိပ်မက်မက်နေလိုက်"
ချန်ချောင်ယန်က တစ္ဆေတွေကို ဆက်ပြီး မောင်းနှင်နေသည်။ ရန်စတာတွေကို လျစ်လျူရှုထားသည်။
အကြိမ်ကြိမ် အော်ခေါ်ပေမယ့် တစ်ဖက်လူ ပေါ်မလာတာ တွေ့တော့ ဒီကောင်က ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် အထိနာဖူးလို့ အရမ်း သတိထားနေမှန်း ယန်ကျန့် နားလည်လိုက်သည်။ တိုက်ရိုက် မပေါ်လာရဲတော့ဘူး။
ချန်ချောင်ယန်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် သေချာပေါက် သေမှာ။ တခြား ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိဘူး။
ချန်ချောင်ယန်ကို မျှားခေါ်လို့ မရတဲ့ အချိန်မှာပဲ အနီးနားက တစ္ဆေတွေ ရောက်လာကြပြီ။
ခြေထောက်ကျိုးနေတဲ့ တစ္ဆေက အရှေ့ဆုံး ရောက်နေပြီး ကျိုးဒန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ရွှံ့တွေပေနေတဲ့ လက်နဲ့ ကျိုးဒန်ရဲ့ ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခင်မှာပဲ အက်ကွဲနေတဲ့ လှံရှည် ပျံဝဲလာပြီး တစ္ဆေကို မြေကြီးနဲ့ ကပ်လျက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
"အရေအတွက်က များလာနေတယ် ဒီတစ္ဆေတွေကို အချိန်ကုန်ခံပြီး ရှင်းနေရင် ဟို ၄ ယောက် ကျန်းရှန်ကွမ်း လက်ချက်နဲ့ သေကုန်လိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ အခြေအနေ ရှုပ်ထွေးနေတာကို ခံစားမိသည်။
အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ခြေထောက်အောက်က ရေတွေက အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ မရောက်သေးဘူး။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ပေါ်လာရုံလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက သူ့ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်တယ်။ သူသာ အိပ်မက်ထဲ ဝင်သွားရင် ခွေးက လူတိုင်းကို ရမ်းသမ်း ကိုက်ဖြတ်ပစ်နိုင်တယ်။
"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် သုံးပြီး တောင့်ခံထားခိုင်းရင် ရမလား မရဘူး... တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က အကြာကြီး မခံဘူး... ခေါင်းဆောင်တွေကို ကယ်ဖို့ အချိန်မလောက်ဘူး အစားထိုးအရုပ် သုံးမလား မရဘူး... အသိစိတ် တိုက်ခိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင်တောင် သူတို့က နိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး... အန္တရာယ် ရှိနေတုန်းပဲ"
ယန်ကျန့် နည်းဗျူဟာတွေကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားနေသည်။
"ယန်... ယန်ကျန့်"
ဒီအချိန်မှာ အားနည်းတဲ့ အသံတစ်သံ အနီးနားက ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယန်ကျန့် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မြေကြီးပေါ်မှာ တစ္ဆေမီးတောက် လောင်ကျွမ်းထားတဲ့ လူ့အရေပြား တစ်ခု လဲနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
လီကျွင်းလား။
ဆေးရည် အာနိသင် မကုန်သေးတာလား၊ စိတ်ဆန္ဒ ပြင်းပြွန်းလို့လား မသိပေမယ့် စုတ်ပြတ်နေတဲ့ လူ့အရေပြားက ခေါင်းအနည်းငယ် ထောင်လာပြီး အသံထွက်လာသည်။
"ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်ကို ယူလိုက်... အဲဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးလို့ ရလိမ့်မယ်... ဒါ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"
လီကျွင်းရဲ့ စကားသံတွေက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသည်။
"တစ္ဆေမီးတောက် ပျောက်သွားရင် သဘာဝလွန် မျှခြေ ပျက်သွားလိမ့်မယ် နောက်မှ အာဟုန်က မင်းကို ပုံပြန်ဆွဲပေးရင်တောင် လူ့အရေပြားက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားနိုင်တယ် ပြန်လည် ကုစားဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
လူ့အရေပြားနဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်က မျှခြေ တစ်ခု ထိန်းထားတာလေ။
လူ့အရေပြား မီးအိမ် အကောင်းစား တစ်ခုလိုပေါ့။
ဒါကြောင့်လည်း လီကျွင်းက အသိစိတ် ရှိနေတာ။ မဟုတ်ရင် လူ့အရေပြား သက်သက်နဲ့ ဆိုရင် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ လီကျွင်း ပြန်မဖြေတော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။
သူ့ဆန္ဒက ဒီလောက်ထိပဲ တတ်နိုင်တော့တာ ဖြစ်မယ်။ ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘူး။
ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မီးလောင်ထားတဲ့ လူ့အရေပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။ လီကျွင်းနဲ့ မတူတော့ပေမယ့် သူ့စကားတွေက နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"တွန့်ဆုတ်နေတာက အန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ တစ္ဆေမီးတောက် လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ လူ့အရေပြားကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"တစ္ဆေမီးတောက်က သဘာဝလွန် အရာတွေကို လောင်ကျွမ်းစေတယ်... မီးဖိုထဲက မီးက သဘာဝလွန် အလောင်းကောင်တွေကို လောင်ကျွမ်းစေတယ်... နှစ်ခုက တော်တော် ဆင်တူတယ် ဒါကြောင့် တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး တစ္ဆေမီးတောက်ရဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုကို ဖိနှိပ်ထားလို့ ရလောက်တယ် အဆင်ပြေရင် မီးဖိုမီးနဲ့ တစ္ဆေမီးတောက် ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် မီးတောက် တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
လူ့အရေပြားပေါ်က တစ္ဆေမီးတောက်တွေက အရင်းအမြစ်ကို တွေ့သွားသလို ယန်ကျန့်ဆီ ကူးစက်လာပြီး တခဏချင်း သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဒါက သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုနဲ့ တူနေသည်။
မကြာမီ...
ယန်ကျန့် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းဖန့်ဖန့် တစ္ဆေမီးတောက်တွေ လွှမ်းခြုံသွားပြီး စုတ်ပြတ်နေတဲ့ လူ့အရေပြားပေါ်က မီးတွေ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားသည်။
တစ္ဆေမီးတောက်က သူ့ဆီ အပြည့်အဝ ကူးပြောင်းသွားပြီ။
လူ့အရေပြားရဲ့ ချည်နှောင်မှု မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေမီးတောက်က ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။
ပုပ်စော်နံ့တွေ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာသည်။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ သွေးတွေက သွေးမဟုတ်ဘူး... တစ္ဆေရေကန် ရေတွေ။ စိုစွတ်မှုနဲ့ အတူ ရေတွေ ပြန့်ကားလာပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေတဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်ကို စတင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်တွေ ငြိမ်းသလို ဖြစ်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
ယန်ကျန့် တွက်ချက်တာ မှန်သွားသည်။ S အဆင့် တစ္ဆေရေကန်က တစ္ဆေမီးတောက်ကို နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ထိန်းချုပ်လို့ ရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လုပ်ငန်းစဉ်က ချောမွေ့တယ်။ အန္တရာယ် မရှိဘူး။ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်တာတို့၊ မီးလောင်ပြီး သေတာတို့ မဖြစ်ဘူး။
သဘာဝလွန် ပဟေဠိ အသစ် ဖြည့်စွက်လိုက်တာကြောင့်...
ဒီအချိန်မှာ...တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ဖွင့်လို့မရသလောက် ဖြစ်နေတဲ့ နဖူးပေါ်က တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။
အသားစိုင်တွေ ကွဲအက်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...ထူးဆန်းတဲ့ မျက်လုံးသူငယ်အိမ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမျက်လုံးမှာလည်း တစ္ဆေမီးတောက်တွေ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသဘာဝလွန် တိုက်စားမှုက တစ္ဆေမျက်လုံးကို မထိခိုက်စေဘဲ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်တွေက တစ္ဆေမျက်လုံးထဲ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။
သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေက တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေလိုပါပဲ... ပြန်လည် စုစည်းပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။
စိမ်းဖန့်ဖန့် တစ္ဆေမီးတောက်နဲ့ သွေးရောင်လွှမ်းနေတဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံး ပေါင်းစပ်ပြီး မျက်လုံးအသစ် တစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဒီမျက်လုံးက အနီရောင် မဟုတ်သလို အစိမ်းရောင်လည်း မဟုတ်တော့ဘူး... ရွှေဝါရောင် တောက်နေသည်။
ရွှေရောင် တစ္ဆေမျက်လုံး ပေါ်လာတာနဲ့ ယန်ကျန့် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်သွားသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေက အနီရောင် သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေဝါရောင်တွေပါ ရောနှောနေသည်။ မီးခိုးရောင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး အရာအားလုံး တောက်ပသွားသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းကုန်သည်။ အရိုးထဲ စွဲနေတဲ့ လောက်ကောင်တွေလို ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက်တွေက တစ္ဆေတွေကို ကပ်ငြိနေပြီး ခါချလို့ မရ၊ ငြှိမ်းသတ်လို့ မရဘဲ အချိန်ကြာလေ ပိုပြင်းထန်လေ ဖြစ်လာသည်။
မီးလောင်နေတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
ဒီတစ္ဆေမီးတောက်က ရိုးရိုး တစ္ဆေမီးတောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ မီးဖိုမီးရဲ့ စွမ်းရည်ပါ ပါလာပြီ။ ရုပ်ခန္ဓာရှိတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေက မီးဖိုမီး အတွက် လောင်စာ ဖြစ်သွားပြီး ဆက်တိုက် လောင်ကျွမ်းခံရကာ ဆက်တိုက် ဖိနှိပ်ခံရပြီး လွတ်မြောက်လို့ မရနိုင်တဲ့ သံသရာထဲ ရောက်သွားကာ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားကြသည်။
တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် မီးလောင်ကုန်သည်။
၁၀ စက္ကန့် မပြည့်ခင်မှာပဲ ဝိုင်းထားတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေ အားလုံး ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေအောက်မှာ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသည်။
"နောက်နေတာလား"
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရှိနေတဲ့ ချန်ချောင်ယန်နဲ့ ကျန်းရှန် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှလုံးခုန် ရပ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
"ပြေး... မြန်မြန်ပြေး... ဒီကောင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ် ရသွားပြီ... အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ မပြေးရင် အကုန်သေလိမ့်မယ်"
ကျန်းရှန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့အသားအရေတွေ လျင်မြန်စွာ မဲကျွမ်းလာပြီး အငွေ့တွေ ထွက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲလာသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မီးလုံးကြီး တစ်လုံး လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မကြာခင် သူ့ကိုယ်သူ မီးလောင်တော့မလို ဖြစ်နေသည်။
"သောက်ကျိုးနည်း"
ချန်ချောင်ယန် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နောက်လှည့်ပြေးသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်တွေ လွှမ်းနေပြီး တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ဖုံးလွှမ်းထားသလို ဖြစ်နေသည်။
ဒီတစ္ဆေနယ်မြေထဲ ရောက်နေသရွေ့ ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းချုပ်မရဘဲ စတင် လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ကြာကြာနေလေ မီးလောင်ခံရဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများလေပဲ။ မီးလောင်သွားရင် သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဟို မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေလိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မီးတောက်တွေ ဝါးမြိုခံရပြီး နေရာမှာတင် တောင့်တင်းကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားမှာ။
ဒါ့အပြင် မီးက သာမန်လူတွေကို မလောင်ကျွမ်းဘဲ တစ္ဆေအကြမ်းစားတွေနဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေကိုပဲ သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားပုံ ရသည်။
"အား..."
ကျန်းရှန် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် တစ္ဆေနယ်မြေထဲကနေ ထွက်ပေါက် မတွေ့ဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ မီးစွဲသွားသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ မီးတွေ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ မျက်လုံးတွေထဲကနေ မီးတွေ ထွက်လာသည်။
အရမ်း နာကျင်လွန်းလို့ အရိုးတွေ ကျိုးပဲ့သံတွေ ထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်တွေ ဝါးမြိုသွားသည်။
ချန်ချောင်ယန် ကြောက်လန့်တကြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...ထူးဆန်းတဲ့ စက္ကူရုပ် ၄ ရုပ် ထမ်းထားတဲ့ စက္ကူထမ်းစင် တစ်ခု ယိမ်းထိုးယိမ်းထိုးနဲ့ အနီးကပ် နေရာကနေ ပြေးထွက်လာသည်။ ကြည့်ရတာ နှေးကွေးတယ် ထင်ရပေမယ့် မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ထမ်းစင်က ချန်ချောင်ယန် ရှေ့ ရောက်လာသည်။
သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ စက္ကူထမ်းစင်ထဲ ချက်ချင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။
စက္ကူထမ်းစင်ထဲ ရောက်မှပဲ...
ပူလောင်တဲ့ နာကျင်မှု သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီး မီးလောင်ခံရမယ့် အန္တရာယ် ယာယီ လျော့ပါးသွားသည်။
"ဒီကနေ ထွက်မယ်"
ချန်ချောင်ယန် တစ္ဆေအကြမ်းစားကို အမိန့်ပေးပြီး စက္ကူထမ်းစင်နဲ့ သယ်ထုတ်သွားခိုင်းလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူ ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ပြီး ထမ်းစင် အမိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခွံတွေ လှုပ်ရှားသွားသည်။
စက္ကူထမ်းစင်လည်း မီးလောင်နေပြီ။
"မြန်မြန်... ပိုမြန်မြန်"
ချန်ချောင်ယန် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။ စက္ကူထမ်းစင် မီးမလောင်ခင် ဒီကနေ မထွက်နိုင်ရင် သူလည်း ထမ်းစင်နဲ့အတူ မီးလောင်ကျွမ်းခံရလိမ့်မယ် ဆိုတာ သိနေသည်။
မီးလောင်ခံရပြီးရင် တစ္ဆေက သေချာပေါက် သေမှာ မဟုတ်ဘူး... အလွန်ဆုံး ဖိနှိပ်ခံရရုံပဲ ရှိမှာ... ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သေမှာ... အသေဆိုးနဲ့ သေမှာ။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က မီးလောင်နေတဲ့ ကျန်းရှန်ကိုရော၊ စက္ကူထမ်းစင်နဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ချန်ချောင်ယန်ကိုရော ဂရုမစိုက်နိုင်ပါဘူး။
သူ အချိန်မဆွဲနိုင်ဘူး။ ဆက်ပြီး နှောင့်နှေးနေရင် ခေါင်းဆောင် ၄ ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အသက်က ချန်ချောင်ယန်ထက် အများကြီး ပိုအရေးကြီးတယ်။
အကျပ်အတည်း ယာယီ ပြေလည်သွားတာ မြင်တော့...
ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တစ်ကောင် ယန်ကျန့် ဘေးကနေ ခုန်ထွက်လာသည်။
"အားလုံးကို အိပ်မက်ထဲ ဆွဲခေါ်လိုက်"
ယန်ကျန့် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ကာ အိပ်စက်လိုက်သည်။
အိပ်မက်ထဲ ရောက်တာနဲ့...
ယန်ကျန့် ရင်းနှီးနေတဲ့ ရွာလေးထဲကို ပြန်ရောက်သွားသည်။
ဒါ သူ့ဇာတိမြေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ...
ရွာအနီးနားမှာ မသက်ဆိုင်တဲ့ အဆောက်အအုံ အသစ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင် တစ်ခု။
ကျောင်းဆောင်က ဝေဝါးနေပြီး ရှင်းလင်းမှု မရှိဘူး။ မြူခိုးပါးပါးလေးတွေ ဖုံးလွှမ်းထားသလိုပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လမ်းမရှိဘဲ သီးခြား ဖြစ်နေသလိုပဲ။
"သဘာဝလွန် နေရာသစ် တစ်ခုလား ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... တစ္ဆေအိပ်မက်ကနေတဆင့် ရှာတွေ့နိုင်တယ် သူတို့ အဲဒီ အဆောက်အအုံထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ထွက်မရ ဖြစ်နေလောက်တယ်"
ယန်ကျန့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ဟောင်းဆီ ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်သည်။ တချိန်တည်းမှာပဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"အဲဒီ ကျောင်းဆောင်ထဲ ဝင်တိုက်"
တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး သူ့ဘေးနားမှာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ယန်ကျန့် ရှေ့ကနေ ပြေးထွက်သွားသည်။
ခွေးကြီး ရှေ့တိုးလာတာနဲ့အမျှ ကျောင်းဆောင်ဟောင်းကို ဝန်းရံထားတဲ့ မြူခိုးပါးတွေ ကွဲပြယ်သွားပြီး အဆောက်အအုံ ပိုရှင်းလင်းလာသည်။
မူလက လမ်းမရှိပေမယ့် ခွေးကြီး ဖြတ်သွားတာနဲ့ ကွေ့ကောက်တဲ့ လမ်းလေး တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
ဒီလမ်းက ခွေးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ခြေရာပဲ။
"အဲဒီ ကျောင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက သိပ်မကြီးဘူး... ခွေးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ဘာမှ မခုခံနိုင်ဘူး ကျန်းရှန်ကွမ်း အရင်တုန်းက ဒီနည်းလမ်း မသုံးရဲတာ မဆန်းပါဘူး... အသိစိတ် တိုက်ခိုက်မှုက ခွေးကြီးကို မကျော်နိုင်မှန်း သိလို့ လုံးဝ မသုံးခဲ့တာကိုး ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ပေမယ့် တခြား ခေါင်းဆောင်တွေ အတွက်တော့ သေစေနိုင်လောက်တယ်"
ယန်ကျန့် အရေးကြီးမှန်း သိလို့ ခြေလှမ်းတွေ မြန်လိုက်သည်။
တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တောက်လျှောက် ပြေးဝင်သွားပြီး တခြားကမ္ဘာထဲကို အပြည့်အဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျောင်းဆောင်ဟောင်းဆီ သွားတဲ့ လမ်း ပွင့်သွားပြီ။