အရာအားလုံးကို ပြန်လည် ဖန်တီးမည့် စီမံကိန်း

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ပေါ်လာခြင်းသည် ဟောင်းနွမ်းနေသော ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင် အတွင်းရှိ တစ္ဆေ၏ ကြုံရာကျပန်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဂိမ်း ပြီးဆုံးသွားကြောင်း အချက်ပြနေလေသည်။

ကျောင်းဆောင် အတွင်းရှိ တစ္ဆေများသည် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

သားရဲတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများ၊ ကိုက်ခဲဆွဲဖြဲသံများနှင့် အတူ ကျောင်းဆောင်ဟောင်း အတွင်းရှိ လူများအပေါ် သက်ရောက်နေသော သဘာဝလွန် ချည်နှောင်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာလေသည်။

"ငါ လှုပ်လို့ ရပြီ ထင်တယ်"

ကျိုးဒန်သည် လည်ပင်းကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်ပြီး လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအခြေအနေမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့ပါးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သဘာဝကျပါတယ်... တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ဝင်လာတယ် ဆိုတာ သဘာဝလွန် ကျူးကျော်မှု စတင်ပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ... ဒီနေရာက အဲဒီ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ္ဆေရဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာမယ်... နောက်ဆုံးမှာ ပိုင်ရှင်အသစ် ပြောင်းသွားနိုင်တယ်"

လျိုစန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းရှန်ကွမ်း လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေပါက ဒီနေရာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ယန်ရှောင်ရဲ့ တစ္ဆေအိပ်မက်ကို ငါ မထင်ထားမိဘူး... နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ ပြန်တွေ့ရတာတောင် ငါ ရှုံးနေတုန်းပဲ... သူက တကယ့် ဉာဏ်ကြီးရှင်ပါပဲ... တစ္ဆေအိပ်မက်ကို တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မင်းကို လွှဲပေးခဲ့တယ်... ဒါက တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထမှုကို တားဆီးပေးရုံတင် မကဘူး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်စေတယ်... စီမံကိန်းက ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ခံစားချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီတစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက စွမ်းအားကြီးပေမယ့် မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုထူးခြားတယ်... ငါက ဒီခေါင်းဆောင်တွေကို ရှုံးနိမ့်သွားတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို ရှုံးနိမ့်သွားတာလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

ပြောပြီးနောက် သူ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ ပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့တော့... ငါတို့ မင်းအပေါ်မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းခဲ့ပြီးပြီ... မင်းကို သတ်ပြီးရင် တစ္ဆေပန်းချီကား ကိစ္စ ရှင်းရဦးမယ်... ငါ ထင်တာ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားအစစ်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်... ငါ့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းက အရေးမကြီးဘူး... ဟိုဘက်မှာ အောင်မြင်ဖို့က အဓိကပဲ... စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ဖြစ်တဲ့ ငါက တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

"မသေနိုင်တဲ့ မန်နေဂျာရယ်၊ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ စွမ်းအားရယ်၊ ပြီးတော့ တခြား သဘာဝလွန် ပဟေဠိ အပိုင်းအစတွေရယ် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်... ဟယ်ယင်အာက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ဝိညာဉ်တွေကို ဆင့်ခေါ်ရင်တောင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့လည်း အတူတူပဲ"

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ ရပ်လိုက်တော့လို့ ပြောနေတယ်... နားမလည်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်သည် ဘေးနားက ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး ကျန်းရှန်ကွမ်းဆီ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

စားပွဲခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျန်းရှန်ကွမ်း လဲကျသွားပြီး ဦးခေါင်းခွံကနေ သွေးတွေ ချက်ချင်း စီးကျလာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေသော်လည်း မတ်တတ်ရပ်ဖို့ ကြိုးစားနေ၏။

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် ကျောင်းဆောင်ဟောင်း အတွင်းရှိ သဘာဝလွန် ချည်နှောင်မှုများ အားနည်းသွားလေပြီ။ ဒီအပြောင်းအလဲက သူ့ကိုလည်း သက်ရောက်မှု ရှိစေသည်။

"စိတ်ဆိုးနေတာလား... အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ မူလ စိတ်ခံစားချက်တွေ ပြန်ရလာတော့ ဒေါသတောင် ပိုကြီးလာသလိုပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

"ယန်ကျန့်... ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်ကြရအောင်... အပြင်ရောက်မှ ကျန်းရှန်ကွမ်း အစစ်ကို ရှာပြီး သတ်ကြမယ်"

လျိုစန်းက ချက်ချင်း အကြံပြုလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် အတွင်းစိတ်က ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကနေ ထွက်ဖို့ ဆိုရင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှုက အဆင့်တစ်ခု ရောက်ဖို့ လိုတယ်... မင်းတို့ လှုပ်ရှားလို့ မရသေးဘူး ဆိုကတည်းက ထွက်ပေါက် မရှိသေးဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... လှုပ်ရှားလို့ ရပြီဆိုရင် ဒီကျောင်းဆောင်ကနေ ထွက်သွားလိုက်... အလိုလို နိုးလာလိမ့်မယ်"

"ကြည့်ရတာ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ဖြုန်းရဦးမယ့် ပုံပဲ"

လူကျစ်ဝမ် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ယိမ်းထိုးကာ ထိုင်ခုံမှ မတ်တတ်ရပ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခြေထောက်များက ကြမ်းပြင်တွင် ကပ်နေသကဲ့သို့ ရွေ့လျား၍ မရသေးပေ။

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးသည် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းထန်သော တစ္ဆေကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။

ကျောင်းဆောင်ထဲက တစ္ဆေသည် အကိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် အသားစိုင်များသာ ကျန်တော့သည် အထိ ဖြစ်နေပြီး လက်ချောင်းများပင် ပြတ်ထွက်ကုန်ကာ သံချေးတက်နေသော ဓားမကြီးလည်း ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေများကို သတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက အသာစီး ရနေသော်လည်း ဒီကျောင်းဆောင်ကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အချိန်လိုနေသေးသည်။

သိမ်းပိုက်မှု ပြီးဆုံးသွားပါက ကျောင်းဆောင်ထဲက တစ္ဆေ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး၏ ပဟေဠိ အပိုင်းအစ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်တို့ ကျောင်းဆောင်ဟောင်းထဲမှ သဘာဝလွန် အရာများ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်...

တစ္ဆေပန်းချီကား၏ အခြား တစ်နေရာတွင် အန္တရာယ်များသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။

ဒါက ရွှမ်ချောင်မြို့နယ် အနီးရှိ မထင်မရှား ရွာလေးတစ်ရွာတွင် ဖြစ်သည်။

"ငါ ရောက်ပြီ"

နျဲ့ယင်းဖျင်၏ စိုးရိမ်တကြီး အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်နေရာမှ ပြေးထွက်လာသည်။ သူ့အမြန်နှုန်းက ပုံမှန် မဟုတ်ဘဲ ယုတ္တိမရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်နေသည်။

လူနေအိမ် တစ်လုံး၏ ရှေ့ ကွင်းပြင်တွင် စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ကျန်းရှန်ကွမ်း၊ တစ္ဆေဆရာ တုဟုန် နှင့် ကျန်းယင်း တို့ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ရောက်လာမည်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

နျဲ့ယင်းဖျင် ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်း... မင်း ကျရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူးနော်... ကျရှုံးရင် ငါတို့ အကုန်သေမှာ... ပြီးရင် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အပြစ်ပေးတာ ခံရဦးမှာ... အခု မင်းအလှည့်ပဲ"

အမြန် ပြောပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှောင်တိမ်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

နျဲ့ယင်းဖျင် ထွက်သွားသော်လည်း သူ လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မီးခိုးရောင် တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲတွင် သူမ၏ အနီရောင်က ထင်ရှားလွန်းနေသည်။ သူမ၏ ရုပ်သွင်က မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ဝေဝါးနေပြီး လက်များသာ ထင်ရှားပြတ်သားကာ အေးစက်ဖြူဖပ်နေသည်။

"တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲက တစ္ဆေအကြမ်းစား ပေါ်လာပြီ"

တုဟုန် နှင့် ကျန်းယင်း တို့ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အမြန် လွှဲလိုက်ကြသည်။ ဆက်မကြည့်ရဲတော့ပေ။

ကြာကြာ ကြည့်လေ... တစ္ဆေအကြမ်းစား၏ ပုံရိပ်က စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာဖို့ လွယ်ကူလေ ဖြစ်သည်။

မတွေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်လာသည်နှင့် တစ္ဆေအကြမ်းစား၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံ အသက်ဝင်လာပြီး ဒီကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

နျဲ့ယင်းဖျင်က သူ့ကိုယ်သူ ငါးစာ အဖြစ် အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေအကြမ်းစား၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို တက်ကြွစွာ အသက်သွင်းကာ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေကို မျှားခေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ချက်ချင်း စမယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ် အန္တရာယ် မရှိသေးပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေက နျဲ့ယင်းဖျင် နောက်ကို လိုက်နေလို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့က သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို မချိုးဖောက်ရသေးသဖြင့် တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ် မဖြစ်သေးပေ။

တုဟုန်နှင့် ကျန်းယင်းတို့ ပေါ့ဆမနေရဲပေ။ အနီရောင် သစ်သားသေတ္တာထဲမှ အလောင်းကောင်ကို ချက်ချင်း မ ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအလောင်းကောင်သည်လည်း အနီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို အနီရောင် အဝတ်စဖြင့် အုပ်ထားလေသည်။

ဒါက သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ခြောက်သွေ့နေသည့် အလောင်းကောင် ဖြစ်သော်လည်း အချိန်မရွေး လွတ်ထွက်သွားတော့မည့်အလား ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ခြောက်သွေ့နေတဲ့ သတို့သမီးလောင်းရဲ့ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး အချက်က အလောင်းကောင် မဟုတ်ဘူး... သူ့ကိုယ်ပေါ်က အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း မျက်လုံးမှေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအလောင်းကောင်က သဘာဝလွန် မျှခြေကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ ဒီဝတ်စုံရဲ့ သတ်ဖြတ်တာ ခံလိုက်ရတဲ့ ကံဆိုးသူ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... ဒီအဆင့် သဘာဝလွန် လှုပ်ရှားမှုကို သာမန် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က အလွယ်တကူ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး... မျှခြေ ထိန်းဖို့က အရမ်း ခက်ခဲတယ်"

"အခု ဒီဝတ်စုံက ပိုင်ရှင်အသစ် လိုအပ်နေပြီ"

ပြောပြီးနောက် သူ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်ပေါ်မှ အနီရောင် ဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ငြင်းဆန်ချင်နေမိသည်။

သို့သော် အခြေအနေက သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"ဒီဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

တုဟုန်နှင့် ကျန်းယင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သံကြိုးများက ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်ကို ချည်နှောင်ထားသဖြင့် သတို့သမီးလောင်း တစ္ဆေက လူမသတ်နိုင်ပေ။ ဒါကြောင့် သူတို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံက တစ္ဆေကလေး ဝတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေအ၀တ်အစားနဲ့ မတူပေ။ ဒီဝတ်စုံကို အလွယ်တကူ ချွတ်လို့ ရသည်။ တစ္ဆေကလေး ဝတ်ထားတဲ့ အ၀တ်အစားကတော့ တစ်ခါဝတ်ပြီးရင် ပြန်ချွတ်ဖို့ မလွယ်ကူပေ။ သဘာဝလွန် နည်းလမ်းတွေ သုံးမှ ရသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ လူတော်တော်များများက အသက်ရှင်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေတာ... ဘယ်သူကများ တစ္ဆေအကြမ်းစား အနားကပ်ပြီး အနီရောင် ဝတ်စုံကို သွားချွတ်ရဲမှာလဲ။

မကြာမီ...

ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်ထံမှ ခွာထုတ်လိုက်နိုင်လေသည်။

အနီရောင် ဝတ်စုံ ကျွတ်သွားသည်နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ သဘာဝလွန် အထောက်အပံ့ မရှိတော့သဖြင့် သာမန် အလောင်းကောင် တစ်ခု အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားပြီး ထူးခြားမှု မရှိတော့ပေ။

သို့သော် အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံက အထူး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်။ အောက်ခံ အထောက်အပံ့ မရှိဘဲ သက်ရှိလူသား တစ်ယောက် ရပ်နေသကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။

ရုတ်တရက်...

အနီရောင် ဝတ်စုံ၏ လက်မောင်း အစွန်း တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန်းယင်း၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယင်း ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် တုဟုန်က မျက်စိလျင်ပြီး လက်မြန်သည်။ အနီရောင် ဝတ်စုံကို သံကြိုးဖြင့် အမြန် ချည်နှောင်လိုက်ပြီး အတင်း ဆွဲဖယ်လိုက်ကာ ကျန်းယင်းကို လွတ်မြောက်စေလိုက်သည်။

"မပေါ့ဆနဲ့... ရစ်ပတ်ခံလိုက်ရရင် မင်းက နောက်ထပ် ခြောက်သွေ့တဲ့ သတို့သမီးလောင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသော ကျန်းယင်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း လျှောက်လာပြီး ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ သူမရှေ့ရှိ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေအကြမ်းစားကို အတင်း ကြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်သော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။

သူမ မူးဝေလာပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက... တစ္ဆေ။

သူမ စိတ်ထဲတွင် ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီး ပုံရိပ်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်လာသည်။

တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံ အသက်ဝင်သွားလေပြီ။

အဝေးက တစ္ဆေအကြမ်းစား စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။ ပြတ်သားသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင် ပုံရိပ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

"ပထမအဆင့် ပြီးပြီ... ဒုတိယအဆင့် ဆက်လုပ်မယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ဟယ်ယွဲ့လျန် လည်ပင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

တုဟုန် ခေါင်းညိတ်ပြီး အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေသတို့သမီး ဝတ်စုံသည် တစ္ဆေအကြမ်းစား တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။

သို့သော် အားလုံးက ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဒီဝတ်စုံနှင့် ချက်ချင်း ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်ကြသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း အားပြင်းပြင်းဖြင့် တွန်းလိုက်ရာ ဟယ်ယွဲ့လျန် နောက်ပြန် ယိုင်နဲ့သွားပြီး အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် ဝင်တိုက်မိလေသည်။

သက်ရှိအိမ်ရှင် မရှိသော အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံသည် ဟယ်ယွဲ့လျန်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ကပ်ငြိသွားသည်။

"အား..."

ဟယ်ယွဲ့လျန် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမခန္ဓာကိုယ်က သူမအမိန့်ကို မနာခံတော့ဘဲ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဝတ်စုံရဲ့ စိတ်တိုင်းကျ ခြယ်လှယ်တာကို ခံလိုက်ရသည်။ ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ အနီရောင် ဝတ်စုံက သူမကိုယ်ပေါ် ရောက်သွားပြီး အတိုင်းထွာ ချုပ်လုပ်ထားသကဲ့သို့ ကွက်တိ ဖြစ်နေလေသည်။

အေးစက်လိုက်တာ

ဝတ်စုံ ဝတ်ပြီးနောက် ဟယ်ယွဲ့လျန် ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်က သူမတစ်ကိုယ်လုံးကို စိမ့်ဝင်သွားပြီး ရေခဲရိုက်ထားသလို ဖြစ်သွားစေကာ သူမ၏ သက်ရှိအငွေ့အသက်များက စိတ်ကူးလို့ မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားနေသည်။

သူမ၏ အသားအရေသည် ပန်းရောင်သန်းနေရာမှ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပေါ်က မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ကြီးလို မီးခိုးရောင် သန်းသွားလေသည်။

မကြာမီ... ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ အသိစိတ် စတင် ဝေဝါးလာပြီး သေတော့မလို ဖြစ်လာသည်။

တစ္ဆေသတို့သမီး ဝတ်စုံ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ကြောက်ခမန်းလိမ့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ သာမန်လူ ဘယ်သူမဆို ဝတ်လိုက်လျှင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

အနီရောင် ခေါင်းမြီးခြုံ ပုဝါ တစ်ခုကို ကျန်းယင်း ယူလာပြီး ဟယ်ယွဲ့လျန် ခေါင်းပေါ် တိုက်ရိုက် အုပ်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ကို သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်ခုက ပြန်ဆွဲတင်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပိုင်းပိုင်းအစစ မှတ်ဉာဏ် အသစ်တချို့ သူမ ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။ ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေက သူမပိုင်တာ မဟုတ်ပေမယ့် မှတ်ဉာဏ်ထဲက လူကတော့ သူမနဲ့ ပုံစံခွက် တစ်ခုတည်းက ထွက်လာသလို တစ်ပုံစံတည်း တူနေသည်။

သို့သော် သူမ မကြာမီ နာကျင်မှု ဝေဒနာကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ အသိစိတ် ကွဲအက်သွားသလို ဖြစ်နေပြီး အနီရောင် ခေါင်းမြီးခြုံ ပုဝါသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ပုံရကာ ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ အသိစိတ်ကို တိုက်စားနေလေသည်။

သို့သော် ဤတိုက်စားမှုက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို သူမ ဝတ်ထားသော တစ္ဆေသတို့သမီး ဝတ်စုံကြောင့် သေဆုံးမသွားအောင် ယာယီ ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတောင်မှ ဟယ်ယွဲ့လျန် အပေါ်က သဘာဝလွန် စွမ်းအားများက မျှခြေ မညီမျှ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေမှာ အရာအားလုံးကို မျှခြေ ညှိဖို့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အသစ် တစ်ခု ချက်ချင်း ထည့်သွင်းရမည်။

ထိုအချိန်တွင်...တစ္ဆေပန်းချီကားထဲက တစ္ဆေ ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး စိတ်မသန့် ဖြစ်စေသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း၊ တုဟုန် နှင့် ကျန်းယင်း တို့ အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး နည်းနည်းလေးမှ အနားမကပ်ရဲကြပေ။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ ကျန်းရှန်ကွမ်း သူလုပ်ရမည့် ကိစ္စကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။ အနီရောင် ပန်းထိုးဖိနပ် တစ်ရန်ကို ဟယ်ယွဲ့လျန် ခြေထောက်တွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။

ဒီဖိနပ်တွေက အစစ် မဟုတ်ပေ။

ဆေးရည်နှင့် ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရှိသော်လည်း အကြာကြီး မခံပေ။

ဒီဖိနပ်တွေက အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဟုတ်မဟုတ် သူ မသေချာသဖြင့် လောင်းကြေး မထပ်ရဲပေ။ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီး၏ အတိတ်ဘဝက သဘာဝလွန် အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ပြီးပြည့်စုံအောင် ပုံတူကူးချရန်သာ ကြိုးစားနိုင်လေသည်။

"တတိယအဆင့် စပြီ"

အကွာအဝေး တစ်ခုထိ ဆုတ်ခွာပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက် ရှေ့က မြင်ကွင်းကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ယခုအခါ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို ချိုးဖောက်မိမှာ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေပန်းချီကားက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ မသေသရွေ့ တခြားလူတွေကို လောလောဆယ် တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေ အနားရောက်လာသောအခါ...

ခေါင်းမြီးခြုံ ပုဝါအောက်က ဟယ်ယွဲ့လျန် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မသေဆုံးသေးပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ် ခြေသံများ နီးကပ်လာသည့်တိုင် သူမ အသက်ရှင်နေသေးသည်။ အကြောင်းမှာ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော မင်္ဂလာဝတ်စုံက တခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ခုခံနေပြီး တချိန်တည်းမှာပင် သူမကို ကာကွယ်ပေးသလို သတ်လည်း သတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေသော ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် သတိပေးချက် မရှိဘဲ လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ ဒါက သူမသဘောဆန္ဒ မဟုတ်ဘဲ အနီရောင် ဝတ်စုံက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလို လက်မြှောက်လိုက်ခြင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ဝတ်စုံသည် တစ္ဆေများကို ဆင့်ခေါ်တော့မည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့် သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော မြင်ကွင်းနှင့် အလားတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု တစ္ဆေက သူမရှေ့ တည့်တည့်တွင် ရှိနေသဖြင့် ဆင့်ခေါ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ လက်မြှောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော် အေးစက်သော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

တစ္ဆေနှင့် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေသော ဟယ်ယွဲ့လျန် လက်ချင်း ချိတ်မိသွားကြသည်။

ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေနှင့် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

ပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သလို ဟယ်ယွဲ့လျန်လည်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလေသည်။

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းနေသော မီးခိုးရောင် စက္ကူပြာများပင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော တုဟုန်၊ ကျန်းယင်း နှင့် ပြန်ရောက်လာသော နျဲ့ယင်းဖျင် တို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"အောင်မြင်မှာလား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ထဲတွင်လည်း ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာသည်။

အချိန်အကြာကြီး စီစဉ်ခဲ့ပြီးနောက် အဓိက သော့ချက်က ယန်ကျန့်တို့ကို ရှင်းပစ်နိုင်မလား ဆိုတာ မဟုတ်သလို အမှားအယွင်း ရှိမလား ဆိုတာလည်း မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံး အချက်က တစ္ဆေသတို့သမီးနှင့် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ အတိတ်ဘဝက အရာအားလုံးကို သူ ပြန်လည် ပုံတူကူးချနိုင်မလား ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံက ပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ကျန်းရှန်ကွမ်းကို တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ဟင်..."

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်...စွန်းရွေ့ တုတ်ကောက်ထောက်ပြီး ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်လာသည်။ ရောဂါသည် ပုံပေါက်နေသော်လည်း မျက်လုံးများက ပြတ်သားနေသည်။

"မင်းကိုး... အသုံးမကျတဲ့ကောင်..."

နျဲ့ယင်းဖျင် အလိုလို ကျိန်ဆဲလိုက်ချင်သော်လည်း စကားတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

စွန်းရွေ့ဘေးတွင် လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ပါလာသည်။ ခေတ်ဟောင်းပုံစံ၊ သက်မဲ့ပုံစံများ ဖြစ်ပြီး အတိတ်ကာလက မသေမရှင် ဝိညာဉ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်း... မင်း မေ့နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ယန်ကျန့်က တစ္ဆေပန်းချီကား တစ်ချပ် လာပို့ဖူးတယ်... ငါတို့ကို ထွက်ပေါ်လာခွင့် ပေးခဲ့တယ်လေ... အခု မင်းရဲ့ အမှားအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ရတော့မယ်"

ယန်ရှောင် သူ့ရှေ့က လူများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်က မသေမရှင် အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာတာပဲ... အသုံးမကျတာက အသုံးမကျတာပဲ... ဘာမှ ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

နျဲ့ယင်းဖျင် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက် ဆန့်ကျင်နေကြတာလဲ ငါ့စီမံကိန်း အောင်မြင်ရင် မင်းတို့ အားလုံး အကျိုးရှိမှာပဲ... ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှာ ပိတ်မိနေစရာ မလိုတော့ဘူး... တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ ဘဝကို ရှင်သန်နိုင်မယ်... သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ပြီး မသေနိုင်ဘဲ ဘဝကို အပြည့်အဝ ခံစားနိုင်မယ်... အခုလို မသေမရှင် နေရတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်"

"ငါတို့ အသက်ရှင်နေသေးတာက သံယောဇဉ်တွေ ကျန်နေသေးလို့... တချို့လူတွေရဲ့ အမှတ်ရခြင်း ခံနေရလို့... အမေ့လျော့ မခံရသေးလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်က လူတိုင်းကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေတယ်... ငါတို့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ သားသမီးတွေကို အဲဒီလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်အောင် ငါတို့ ခွင့်ပြုမယ် ထင်နေလား"

ယန်ရှောင် အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ့သားစဉ်မြေးဆက်တွေကို တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ ထာဝရ နေထိုင်စေချင်တာ မဟုတ်ဘူး"

"စကားအများကြီး ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး... ဒီနေ့ သူ့ကို ခရီးပို့ပေးလိုက်ကြစို့"

"မြို့နယ်လေး တစ်ခုတည်းမှာ တစ္ဆေပန်းချီကား ဖန်တီးမယ် ဆိုရင် ငါ သဘောတူကောင်း တူနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းကို တစ္ဆေပန်းချီကားထဲ ဆွဲထည့်မယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး... ဒီအရူးကောင် အမြန် သေမှ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင် တိုင်းပြည်ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်"

တခြား ဝိညာဉ်များလည်း ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုကြသည်။ ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ စီမံကိန်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေကြသည်။

"လေးယောက်နဲ့ ၃၇ ယောက်... မဟုတ်ဘူး... စတုတ္ထမြောက် မန်နေဂျာ ပါ ထည့်တွက်ရင် လေးယောက်နဲ့ ၃၈ ယောက်... ငါတို့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူးပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့အားလုံးက မသေမရှင်တွေမို့လို့ပဲ"

"ဟုတ်လား... ဒါဆို မင်းမှာ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ"

ယန်ရှောင် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါ အရေးမကြီးဘူး... အရေးကြီးတာက ငါက တစ္ဆေစာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ဖြစ်နေတုန်းပဲ... တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါ ဒီကို ရောက်လာတာ"

စွန်းရွေ့ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာချင်း တိုက်ကြတာပေါ့... ငါ မနိုင်ရင်တောင် ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး... တောင့်ခံထားရုံပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ စတုတ္ထမြောက် မန်နေဂျာက ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သိခဲ့ရင် ချန်ချောင်ယန်ကို ခေါ်ထားလိုက်မိမှာ။

ဒါပေမဲ့ ချန်ချောင်ယန်က ယုံရတာ မဟုတ်ဘူး... စိတ်မချရဘူး။ နျဲ့ယင်းဖျင်က ပိုစိတ်ချရတယ်။

သူ ဘေးက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ငြိမ်သက်နေတုန်းပဲ... မလှုပ်မယှက် ရှိနေတုန်းပဲ... သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ထိပ်တိုက်တွေ့တာ ဘယ်တော့ ပြီးမလဲ မသိနိုင်ဘူး။

"တိုက်မယ်"

စွန်းရွေ့ သူတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ် ၃၆ ခု တပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အရေအတွက်က ဖိအားပေးနေသလို တစ်ဦးချင်းစီ၏ မသေမရှင် စွမ်းအားများကလည်း နေရခက်စေသည်။

ဒါက လွယ်ကူတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပေ။