အဆုံးအဖြတ်

"နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်လို့ရပြီကွ"

တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ကြီး အတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးဒန်သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် သဘာဝလွန် အင်အားစုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

လျိုစန်း၊ ဟယ်ယင်အာ နှင့် လူကျစ်ဝမ်တို့သည်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိလာကြ၏။

ဒီအခြေအနေက ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ဒီသဘာဝလွန်နေရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ လွတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်။ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးသည်လည်း ဟောင်သံများနှင့် ကိုက်ခဲခြင်းများကို ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ကျောင်းဆောင်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေဆိုးကြီးသည် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အပိုင်းအစများနှင့် အဝတ်စုတ်အချို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။ ထို့အပြင် ဓားမကြီးတစ်လက်သာ လဲလျောင်းကျန်ရစ်ပြီး အခြား မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် တစ္ဆေဆိုးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် ပိုမို လင်းလက်လာပြီး အမှောင်ထုနှင့် မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း မှိန်ဖျဖျတော့ ကျန်နေသေးသည်။ မနီးမဝေးတွင် သေလွန်ပြီးသော ရွာတစ်ရွာ ပေါ်လာသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ရလေသည်။

ယခုအခါ ဒီကျောင်းဆောင်သည် တစ္ဆေအိပ်မက်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးသည် သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းအသစ်များကို ရရှိသွားပြီး စွမ်းအားသစ်များကို ပိုင်ဆိုင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီကကိစ္စတွေ ပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ဟယ်ယင်အာက မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန်းရှန်ကွမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း မသေသေးပေ။ သို့သော် ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာ၍မရဘဲ တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် တစ္ဆေပြန်နိုးထလာမယ့် ပြဿနာက ရှုပ်ဦးမယ်။ သူ့ကို တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပြီး အပြင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ရှင်းမယ်။ အဲဒါပြီးမှ ငါပြန်လာပြီး သူ့ကိစ္စကို ဖြေရှင်းမယ်"

ယန်ကျန့်သည် ကြိုတင်အစီအစဉ် ချထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကျန်းရှန်ကွမ်းကို သတ်ဖြတ်ရန် လက်မပါခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် အခုနေ သူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် မလိုလားအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ တိုးလာဖို့ပဲ ရှိတယ်"

လျိုစန်းက ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်ကို သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်၏။

လူတိုင်းက ကျန်းရှန်ကွမ်းကို သေစေချင်ကြသော်လည်း အချိန်အခါက အလွန် အရေးကြီးနေပေသည်။

"ငါ့ကို မသတ်ဘူးပေါ့လေ... မင်း ငါ့ကို ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မယ်လို့ သေချာနေလား။ ငါ အိပ်မက်ကမ္ဘာကနေ ထွက်ပြေးပြီး မင်းတို့နောက်ကို လိုက်လာမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သစ်သားကျိုးတစ်ချောင်းကို ကောက်ကာ ယန်ကျန့်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

သူသည်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်ရလာပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒီအိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပုံ ရသည်။

ဒီနေရာတွင် လူတိုင်းသည် သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားမရှိဘဲ အလွန် ထိခိုက်လွယ်ကြ၏။ အကယ်၍ ဒီနေရာတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပါက သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်လည်း ချွင်းချက် မရှိနိုင်ပေ။

"သူ့ကို တားလိုက်"

ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ၎င်း ပြေးမဝင်ရသေးခင်မှာပင် တစ္ဆေအိပ်မက်နှင့် မသက်ဆိုင်သော သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားရရှာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနိုင်တော့၏။

"ဒါ ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ရဲ့ သဘာဝလွန် ချုပ်နှောင်မှုလား။ မထင်မှတ်ထားဘူး... တစ္ဆေဆိုးကြီး အကိုက်ခံရပြီး သေသွားတော့ သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ဒီခွေးကြီးက ဆက်ခံလိုက်တာကိုး"

လျိုစန်းက သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ဖြစ်ကိုဖြစ်လာမယ့် ရလဒ်ပဲ။ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ ဒီတစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို မခုခံနိုင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သဘာဝလွန်အရာတွေက သူ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သွားတော့တာပဲ။ ပြောင်းပြန် ပြောရရင် ဒီတစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို သတ်နိုင်တဲ့အရာ ရှိခဲ့ရင် အိပ်မက်ကမ္ဘာကို တခြားသူက ရယူသွားနိုင်တယ်။ ကျန်းရှန်ကွမ်း ရှုံးသွားပြီ ဒါကြောင့် ဒီကျောင်းဆောင်က သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ဘူး"

"တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

လူကျစ်ဝမ်သည် အရိပ်အမြွက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိလေသည်။

"သူ့ကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်၊ ငါတို့ သွားကြစို့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် သူတို့အား ဖယ်ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။ သူတို့၏ အသိစိတ်များသည် တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တစ်ကောင်နှင့် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော ကျန်းရှန်ကွမ်းကိုသာ ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

စွန့်ပစ် မူလတန်းကျောင်း၏ ကစားကွင်းတွင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က အိပ်ပျော်နေကြသော ခေါင်းဆောင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည် နိုးထလာကြလေသည်။

"ဘာကြီးလဲဟ မီးလောင်နေတဲ့ အလောင်းကောင်လား မဟုတ်ဘူး... တစ္ဆေပဲ"

ရုတ်တရက် လျိုစန်း ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။ သူ့ပတ်လည်တွင် မီးပုံများ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအရာများမှာ မီးပုံများ မဟုတ်ဘဲ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေဆိုးများ ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုမီးတောက်များသည် ရင်းနှီးနေသယောင် ရှိပြီး လီကျွင်း၏ တစ္ဆေမီးတောက်နှင့် တူသော်လည်း အရောင်က အနည်းငယ် ကွဲပြားနေ၏။ ဖြူဖျော့ဖျော့ အစိမ်းရောင်သမ်းနေပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မီးတောက်၏ အလင်းရောင် ထိတွေ့ခံရရုံဖြင့် လူတိုင်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် စူးရှပူလောင်မှုကို ခံစားနေရ၏။ အနားကပ်သွားလျှင် မည်မျှ နာကျင်မည်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ သဘာဝလွန် မီးတောက်တွေလား... မင်း လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်ကို ယူလိုက်တာလား"

ဟယ်ယင်အာသည် ယန်ကျန့်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိသည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်ကပဲ တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ လောင်ကျွမ်းနိုင်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးလို့ရမှာ။ တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိမှသာ ငါတို့ဘေးနားမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ တစ္ဆေဆိုးတွေကို ခုခံနိုင်မှာလေ။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေမှာ သိပ်ပြီး တွေးပူနေလို့ မရတော့ဘူး"

ဟယ်ယင်အာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

အခြားသူများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပျက်စီးနေသော လူ့အရေပြား တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုလူ့အရေပြားသည် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမည့် လက္ခဏာ မပြသော်လည်း မျက်နှာပေါ်ရှိ ဆေးရောင်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လီကျွင်း၏ မျက်နှာကို မမြင်ရတော့ဘဲ လူ့အရေပြားမှာ ဗလာဖြစ်နေကာ မည်သည့် တစ္ဆေမီးတောက်မျှ လောင်ကျွမ်းခြင်း မရှိတော့ချေ။

"လီကျွင်းသာ ဒီမှာရှိရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုစန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ကျန့် လုပ်တာ မမှားပါဘူး။ ဒီလိုမလုပ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေကုန်ကြမှာ။ အနားမှာ ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေဆိုး အရေအတွက်က တကယ်ကို များလွန်းတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ယန်ကျန့်လည်း အိပ်မက်မက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို လီကျွင်း သေသွားပြီလား"

ကျိုးဒန်က ဝမ်းနည်းသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လူ့အရေပြား မပျက်စီးသေးသရွေ့ လီကျွင်း ပြန်ရှင်လာနိုင်မယ့် အလားအလာ ရှိသေးတယ်။ အာဟုန်က ဌာနချုပ်မှာ ဘေးကင်းကင်း ရှိနေတာပဲ၊ သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ညီမှုကို ပြန်ရှာပြီး အာဟုန်ကို လီကျွင်းပုံတူ ပြန်ဆွဲခိုင်းလိုက်ရင် ရတယ်"

လူကျစ်ဝမ်သည် ပြောရင်းဆိုရင်း လျှောက်သွားကာ ထူးဆန်းသော လူ့အရေပြားကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"ဒါ အမှန်ပဲဆိုရင်တော့ အခြေအနေက သိပ်မဆိုးသေးဘူးပေါ့"

ဟယ်ယင်အာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... နောက်ထပ် လုပ်စရာ တစ်ခု ကျန်သေးတယ်။ ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာရမယ်"

ယန်ကျန့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ မရှိဘူး။ အလင်းရောင်ရှိတဲ့ နေရာမှာပဲ ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အလင်းရောင် တစ်ခုတည်းကို ကြားခံနယ် အဖြစ် သုံးလို့ မလုံလောက်ဘူး။ ကျန်းရှန်ကွမ်း ကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ သူ ခင်ဗျားတို့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ရှာဖို့ဆိုရင် အချက်နှစ်ချက် လိုအပ်တယ်"

"အလင်းရောင်ရယ်၊ လုံလောက်တဲ့ အားကောင်းသော တစ္ဆေနယ်မြေရယ်... အခု ငါတို့ဆီမှာ အဲဒါ နှစ်ခုလုံး ရှိနေပြီ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်ပွင့်လာလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်သည် မီးခိုးရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွား၏။

"အနီရောင် တစ္ဆေနယ်မြေ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

လျိုစန်း ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် အနီရောင် တောက်မနေဘဲ ရွှေရောင် အဆင်းရှိကာ မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် လောင်ကျွမ်းနေသယောင် ရှိလေသည်။

'အရင် တစ္ဆေနယ်မြေထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်'

ဟယ်ယင်အာ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်တကြီး တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီရွှေရောင် တစ္ဆေနယ်မြေသည် အရောင်ပြောင်းသွားခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အခြား သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသက်မသာ ပူလောင်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ထောင့်တိုင်းတွင် ဝှက်ထားသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက မည်သည့် တစ္ဆေဆရာကိုမဆို အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်ပေသည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်းကို မတွေ့ပါလား"

ကျိုးဒန် ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ပြင်းအား မလုံလောက်သေးဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

သူ တစ္ဆေမျက်လုံး တစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေသည် အလွှာတစ်လွှာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သို့သော် ဒီ တစ္ဆေနယ်မြေ အလွှာသည် ယခင် အလွှာများနှင့် မတူပေ။ တစ္ဆေမီးတောက်၏ တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခင်ထက် ပိုမို အားကောင်းလေသည်။

သူ ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။

အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပုံ မရဘဲ စူးရှသော ပူလောင်မှုသာ ပိုတိုးလာ၏။ ကျန်းရှန်ကွမ်း ပေါ်မလာသေးပေ။

တတိယမြောက် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအဆင့် ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် အလင်းရောင်သည် ပိုမို စူးရှတောက်ပလာသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ် တစ္ဆေမီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် လောင်ကျွမ်းနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရ၏။ အခြားသူများသည် အပူရှိန်ကြောင့် အရေပြားများ နီရဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆက်နေပါက မီးလောင်ကျွမ်းခံရမည့် အန္တရာယ် ရှိနေလေသည်။

'မလုံလောက်သေးဘူးလား'

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေသည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။

ယခုအခါ ရွှေရောင်ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး မီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရာအားလုံး လောင်ကျွမ်းနေ၏။ မည်သည့် တစ္ဆေဆရာမျှ ဒီနေရာတွင် ကြာကြာ မနေနိုင်ပေ။ ၁၀ စက္ကန့်ခန့် ရပ်နေရုံဖြင့် မီးလူသား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး တစ္ဆေမီးတောက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

ထိုမီးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်းပဲ ဟိုနားမှာ"

ကျိုးဒန်သည် မျက်လုံးကို မှေးကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဒါက ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းရှန်ကွမ်းကို သူ လျင်မြန်စွာ သတိထားမိလိုက်သည်။

"မရသေးဘူး... စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေက သူ့ကို မြင်ရရုံပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ တကယ် ထိတွေ့ဖို့ဆိုရင် စွမ်းအား ပိုလိုတယ်"

"ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကတောင် သူ့ကို မထိနိုင်ဘူးလား"

လျိုစန်း အံ့သြသွားလေသည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ခေါင်းဆောင်အဆင့်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း ပြိုင်ဘက်က ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိခဲ့ပေ။

"သူ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ပုန်းနေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေချင်း ယှဉ်ရင်တော့ သူ ငါ့ကို မနိုင်ပါဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ရင်း ပဉ္စမမြောက် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူ၏ ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေသည် အန္တရာယ်နိမ့်သော တစ္ဆေအချို့ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ ဖယ်ရှားပစ်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသောအခါ ကျန်းရှန်ကွမ်းကို လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပိုမို ထင်ရှားလာပြီး ဝိုးတဝါး မဖြစ်တော့ဘဲ ထိတွေ့၍ ရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏။

သို့သော် ယန်ကျန့် ဒီ တစ္ဆေနယ်မြေအဆင့်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မီးများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ရွှေရောင် တစ္ဆေနယ်မြေပင်လျှင် ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် အနီရောင် သဲလွန်စများ ဝိုးတဝါး ပေါ်လာလေသည်။

"လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်နဲ့ မီးဖိုမီး ပေါင်းစပ်ထားတာက စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေအထိပဲ လောင်ကျွမ်းနိုင်တာလား။ အဲဒီထက် ကျော်သွားရင် တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ပြန်ပြီး လွှမ်းမိုးသွားတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရင်းနှီးနေသော အနီရောင်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းထဲ၌ ပြန်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆဋ္ဌမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေကိုသာ ဖွင့်လိုက်ပါက တစ္ဆေနယ်မြေသည် အနီရောင် ပြန်ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

တစ္ဆေမီးတောက်နှင့် မီးဖိုမီး အနည်းငယ်ကိုသာ အားပြုထားခြင်းသည် တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။ ဒီ သဘာဝလွန် စွမ်းအား နှစ်ခုမှာ တန်းတူ မဟုတ်ကြပေ။

သို့သော် ဒါတွေက အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပါပေ။

စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေအထိ လောင်ကျွမ်းနိုင်ခြင်းကပင် အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ကျန်းရှန်ကွမ်း ရှိရာသို့ ရဲရဲတင်းတင်း လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေထဲမှာ ငါမြင်ဖူးသမျှ အားအကောင်းဆုံးပဲ။ သူ့ကို ထိတွေ့ဖို့ ကြားခံနယ်တစ်ခုကို အသုံးပြုရတယ်။ တကယ်လို့ သူသာ အပြင်မှာဆိုရင် လူသတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကံကောင်းတာက သူ တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေပြီး ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိတာပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

သူသည် သံချေးတက်နေသော ဓားမကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်လျက် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ လုံးဝ အိပ်ပျော်နေလေသည်။

ယန်ကျန့်သည် မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ မထားရှိပေ။ အလောင်းကောင် သံချောင်းသည် ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ လက်ဝါးကို ဖောက်ထွင်း၍ မြေကြီးနှင့် ကပ်လျက် ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။

'ဂလန်'

သံချေးတက်နေသော ဓားမကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများအားလုံး ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကောင်းကင်သည် မီးခိုးရောင် ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းမှာမူ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်မသွားတော့ပေ။

သူသည် အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် ရိုက်နှက်ထားခြင်း ခံရပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားများအားလုံး ငြိမ်သက်သွားကာ သာမန်လူတစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ယန်ကျန့်... ဓားကြီး ပြုတ်ကျသွားပြီ မင်း မလိုချင်ရင် ငါ့ပေးပါလား"

ကျိုးဒန်က မြေပြင်ပေါ် ကျနေသော ဓားမကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မပေးနိုင်ဘူး ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ သဘာဝလွန် လက်နက်က အရမ်း ထူးခြားတယ်။ ငါ အဲဒါကို ယူသွားချင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ ခြေရင်းရှိ ရေများသည် စီးဆင်းလာပြီး ကျနေသော ဓားမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

လျင်မြန်စွာပင် ရေများသည် အိုင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သံချေးတက်နေသော ဓားမကြီးကို ဝါးမြိုလိုက်လေသည်။

ဒီ သဘာဝလွန် လက်နက်သည် ယန်ကျန့်ကိုပင် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ပေးခဲ့သဖြင့် သုတေသနပြုလုပ်ရန် ပြန်ယူသွားခြင်းက သူ၏ သဘာဝလွန် လက်နက် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ကျိုးဒန်... မင်း မျက်နှာကလည်း ထူလိုက်တာ"

ဟယ်ယင်အာက သူ့ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုသဘာဝလွန် လက်နက်က စွမ်းအားကြီးသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ စစ်နိုင်ပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြပေသည်။

ကျိုးဒန် မျက်လုံးများ ကလည်ကလည် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ငါက မေးကြည့်ရုံပါကွာ ခေါင်းဆောင်ယန်က မကြိုက်လို့ မလိုချင်ဘူး ဆိုရင်ရော... မေးကြည့်တာ ဘာဖြစ်လဲ"

"ဒါဆို ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ အလောင်းကောင်ကို စမ်းကြည့်လို့ရမလား။ သူ့ဆီမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပါလာမလားလို့လေ"

သူ နောက်ထပ် အကြံတစ်ခု ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

"လျှောက်မလုပ်နဲ့။ ဒီကောင်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ အလောင်းကောင်ပေါ်မှာ ဘာလှည့်ကွက်တွေ ကျန်ခဲ့လဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ သူ့အလောင်းကို ချုပ်နှောင်ထားတာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ ထည့်စရာ သေတ္တာ ကောင်းကောင်း ရှာမရဘူး ဖြစ်နေတယ်"

လျိုစန်းက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့အလောင်းကို ရေကန်ထဲ နှစ်ထားလိုက်မယ်"

ဓားမကြီးကို ဝါးမြိုပြီးနောက် ရေများသည် ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အလောင်းကောင်ကို ဆက်လက် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

မကြာမီ အလောင်းကောင်သည် 'ဗွမ်း' ခနဲ ရေထဲသို့ ကျသွားပြီး လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကိစ္စအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဒီနေရာရှိ အရာအားလုံးလည်း နိဂုံးချုပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာကြီးကွာ"

ကျိုးဒန်သည် ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အလောင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ယန်ကျန့်သည် နားနေရန် အချိန်မရှိမှန်း သိသဖြင့် ဆက်လက် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လျိုစန်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကိုတော့ ငါ မလိုက်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ် ဟယ်ယင်အာ၊ ကျိုးဒန် နဲ့ လူကျစ်ဝမ် တို့ကိုပဲ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ ငါ ဒီမှာပဲနေပြီး ဝေ့ကျင်း နဲ့ လီလဲ့ဖိန် တို့ကို စောင့်ကြည့်ရင်း မင်းတို့ဆီက သတင်းကောင်း စောင့်နေမယ်"

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၍ ယခု အနားယူရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ငါတို့ လူခွဲကြတာပေါ့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လှုပ်ရှားနိုင်ကြသေးတယ် မဟုတ်လား"

"ငါ အဆင်ပြေတယ်"

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက သိပ်ပြီး အားမစိုက်ခဲ့ရဘူး။ ဒဏ်ရာ နည်းနည်း ရထားပေမယ့် ပြဿနာ မရှိဘူး"

"ငါ့အခြေအနေလည်း ကောင်းပါတယ်။ ကြားခံနယ် သိပ်မသုံးနိုင်တော့လို့ အရင်လို စွမ်းဆောင်ဖို့တော့ ခက်မယ်"

ဟယ်ယင်အာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင် တိုက်ပွဲတွင် သူ ကောင်းစွာ အကာအကွယ် ရခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာ မရခဲ့ဘဲ ကြားခံနယ် အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူကျစ်ဝမ်ကလည်း "ငါလည်း အဆင်ပြေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိဘူးဆိုရင် အခုပဲ သွားကြစို့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ရင်း လျိုစန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုစန်းက ပြဿနာမရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ကာ ကျန်သုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ စွန့်ပစ် ရွှမ်ချောင် မူလတန်းကျောင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

မထွက်ခွာမီ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေဆိုးများကို တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်ပစ်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ သို့မှသာ ၎င်းတို့ ပြန်လည် နိုးထမလာနိုင်ဘဲ မလိုအပ်သော အန္တရာယ်များကို တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။