သေခါနီး ဘဲလိုပဲ မာကျောနေတုန်း

"မင်းတို့ အစီအစဉ်က လုပ်တုန်းပဲ ရှိသေးတဲ့ပုံပဲ အပြည့်အဝ မပြီးသေးဘူးနဲ့ တူတယ် ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ ကြေညာလိုက်မယ် မင်းတို့ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီ"

တစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် မီးတောက်များကြားမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို တစ်ဖန်ပြန်လည် အကဲခတ်လိုက်၏။

အဓိက အချက်အချာကျသည်မှာ အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခေါင်းကို အနီရောင် ပုဝါစဖြင့် အုပ်ထားသဖြင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း မှန်းဆရ မခက်လှပေ။ ကျန်းရှန်ကွမ်း တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ခေါ်ထုတ်လာသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ဘေးနားရှိ အေးစက်ပြီး ဝိုးတဝါး ဖြစ်နေသော အနီရောင် အမျိုးသမီး ပုံရိပ်သည် တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှ တစ္ဆေဆိုးကြီး ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် တစ္ဆေဆိုးကြီးနှင့် လက်ချင်းချိတ်ထားပြီး နှစ်ဦးစလုံး တောင့်တင်းနေကာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ မည်သို့သော သဘာဝလွန် စေ့ဆော်မှုမျိုး တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် လက်ရှိ ရလဒ်ကတော့ ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းရှန်ကွမ်း မအောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် အပါအဝင် စုစုပေါင်း ခေါင်းဆောင် လေးယောက် ရောက်လာတာဆိုတော့ ဟိုဘက်က လှုပ်ရှားမှုမှာ လူလေးယောက် စတေးလိုက်ရတာပေါ့ ဒီရလဒ်က မျှော်လင့်ထားတာနဲ့ တော်တော် လွဲနေပါလား အထူးသဖြင့် အရေးကြီးဆုံးလူ ယန်ကျန့်က မသေတဲ့အပြင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ် တစ်ခုကိုပါ ရလာပုံပဲ ဒီမီးက အေးစက်နေပေမယ့် ပူလောင်တယ် တစ္ဆေဆရာတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဒါ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက် ဖြစ်ရမယ်"

နျဲ့ယင်းဖျင်၏ မျက်နှာထားသည် အလွန် လေးနက်သွားပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ မောက်မာခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းဆောင် လေးဦး ရပ်နေသည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားပါက သေမည့်သူမှာ သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"အစီအစဉ်က တကယ်ပဲ ကျရှုံးသွားပြီလား"

နျဲ့ယင်းဖျင်သည် မစွမ်းသာသော ခံစားချက်နှင့် လက်မခံချင်သော စိတ်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ချင်သေးသော်လည်း တုဟုန်နှင့် ကျန်းယင်းတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှန်ကွမ်းမှာ စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝလွန် စွမ်းအား များများစားစား မရှိတော့ပေ။ ထို့အပြင် အိပ်မက်ဆိုး ယန်ရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဘယ်အချိန် ပြန်နိုးလာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသူဟူ၍ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် နျဲ့ယင်းဖျင် ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ စွန်းရွေ့နှင့် ဝိညာဉ် တစ်ဒါဇင်ကျော် အပြင် ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်ရှိသော ခေါင်းဆောင် သုံးဦး ဖြစ်သည်။

ဒါက... သူ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"စောစောက စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာ မဟုတ်လား အခု ဘာလို့ ငြိမ်သွားတာလဲ ကြောက်သွားတာလား"

ယန်ကျန့်သည် နျဲ့ယင်းဖျင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သို့သော် တည်ငြိမ်သော လေသံအောက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးကွယ်နေလေသည်။

"ကြောက်တယ်ဟုတ်လား"

နျဲ့ယင်းဖျင် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် အင်အားတွေနဲ့ ဒီလောက်ကြာကြာ ဖက်ပြိုင်ပြီး ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်လာတာ ငါ့ကို ကြောက်တယ် ထင်နေလား အစီအစဉ်မှာ ဟာကွက် ရှိသွားလို့ မင်းတို့ ခေါင်းဆောင်တွေ အသက်ရှင်သွားတာပါ မဟုတ်ရင် ဒီတိုက်ပွဲကို ငါ နိုင်နေပြီ"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူ နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်လိုက်သည်။

သူ့ကို ဖက်တွယ်ထားသော အေးစက်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းထားသည့် တစ္ဆေလက်ကြီးများသည် ခဲသွားသဖြင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအား လျော့နည်းသွားသည်။ သူ အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်ရာ ထိုထူးဆန်းသော လက်ကြီးများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာကျသွားလေသည်။

တစ္ဆေလက် တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားရန် မလုံလောက်ပေ။

"မင်း ဆေးမင်ကြောင်က မိုက်သားပဲ အရင်တုန်းက တစ္ဆေဆေးမင်ကြောင်ထိုးထားတဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူ အသက်မရှင်ခဲ့ဘူး မင်းကတော့ ပိုကံကောင်းတဲ့ပုံပဲ သဘာဝလွန် အင်အားတွေကို ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ထားတာကိုး"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ အရေပြားပေါ်ရှိ တစ္ဆေဆေးမင်ကြောင်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ယခင်က ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိသော အရာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေပုံစံ ကွဲပြားသော်လည်း နေရာတစ်ခုတည်းမှ လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထိုနေရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆေးမင်ကြောင်ဆိုင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆေးမင်ကြောင်ဆိုင်၏ တည်နေရာ အစစ်အမှန်ကို မသိရသေးပေ။ တမင်တကာ ရှာဖွေခဲ့ခြင်းလည်း မရှိချေ။ ကျန်းဟန် သေဆုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း သူ စိတ်မဝင်စားတော့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ မင်းလည်း အဲဒီ သရဲခြောက်တဲ့ နေရာကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား ငါကတော့ မင်းကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး လက်လျှော့လိုက်တော့"

နျဲ့ယင်းဖျင်သည် သူ၏ ဆေးမင်ကြောင်ကို တစ်ချက်ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် စုံစမ်းချင်နေမှန်း သူ သိပေသည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဒီလိုပြောမှတော့ ငါလည်း ထပ်မမေးတော့ပါဘူး ဒါဆို မင်းကို ခရီးပို့ပေးလိုက်တော့မယ်"

သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဂနာမငြိမ် လှုပ်ရှားနေ၏။

တစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်းတွင် မီးတောက်များ နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်သွားပြီး အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သို့သော် နျဲ့ယင်းဖျင် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိခိုက်ပြီး အခြားသူများမှာမူ ထိခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် လူများနှင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို လုံးဝ ခွဲခြားထားနိုင်ပြီး အပြန်အလှန် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားနိုင်သည်။

လွှမ်းခြုံလာသော မီးတောက်များကြောင့် နျဲ့ယင်းဖျင်သည် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခံစားချက်သည် အရေပြားပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းမှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကလီစာများ မီးစွဲတော့မည့်အလား ခံစားရစေသည်။

ဒါသည် သူ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် ခုခံထား၍သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ယခုအချိန်၌ သူ မီးလောင်ပြီး သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်ပေမည်။

"ဒီတိုင်း ဆက်သွားရင် ငါ သေချာပေါက် သေတော့မယ် စွန့်စွန့်စားစား တိုက်မှပဲ အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မယ် ယန်ကျန့် အသက်ရှင်နေတယ် ဆိုပေမယ့် ထိခိုက်ထားတာတွေ ရှိမှာပဲ အနည်းဆုံးတော့ သူ့လက်ထဲမှာ အလောင်းကောင် သံချောင်း မတွေ့ရသလို သူ့အနားမှာ အမြဲရှိနေတတ်တဲ့ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးလည်း မရှိဘူး ဒီနေရာမှာ အသေအလဲ တိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို နှောင့်ယှက်လိုက်ရင် အခြေအနေ ပြောင်းသွားနိုင်တယ်"

နျဲ့ယင်းဖျင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဤအတွေးများ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဒီအဆင့်ရောက်မှတော့ ဆက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

"စမယ်"

သူ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နျဲ့ယင်းဖျင် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း ဗုံကလေးကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးကို နှောင့်ယှက်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံး အဆုံးအဖြတ် ပေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နျဲ့ယင်းဖျင် လက်ဝါးကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ ဘာမျှ မရှိဘဲ လေကိုသာ ဆုပ်မိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်သည် စောစောက သူ ကိုင်ထားသော ဗုံကလေးကို ကစားနေသည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီဗုံကလေးက တော်တော် မိုက်တာပဲ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ပစ္စည်းရှားလေးပဲ ဘာ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရှိလဲတော့ မသိဘူး နောက်မှ သေချာ လေ့လာကြည့်ရမယ်"

ကျိုးဒန်သည် ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်ရင်း လက်ထဲမှ ဗုံကလေးကို ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်ကာ ကစားနေလေသည်။ နျဲ့ယင်းဖျင်၏ လူသတ်ချင်နေသော အကြည့်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မင်း သူများပစ္စည်းကို ခိုးပြန်ပြီလား"

ဟယ်ယင်အာ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ခိုးတယ် ခေါ်မလဲ ငါက ရန်သူ့လက်နက်ကို ဗြောင်လုယူလိုက်တာပါ စောစောက သူ သတိထားနေတုန်း ငါ ဘာညစ်ကွက်မှ မသုံးခဲ့ပါဘူး"

"သောက်ကျိုးနည်းကောင်"

နျဲ့ယင်းဖျင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ကျိုးဒန်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်နေသည်။

ဒီသဘာဝလွန် လက်နက် မရှိဘဲနှင့် သူ့တွင် အသက်လုတိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ စောစောက လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အဆုံးအစမဲ့သော မီးတောက်များ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးပင်လယ်ကြီးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"တောက်"

နျဲ့ယင်းဖျင် မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး မီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်အောက်တွင် သူ ရုန်းကန်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များတွင် မီးဖိုမီး၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် သူ၏ အသားများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အရိုးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များကို လောင်စာအဖြစ် သုံးကာ ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မှသာ မီးငြိမ်းသွားနိုင်ပေမည်။

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် သူသာ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေမှ ထွက်ပြေးနိုင်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်နိုင်လျှင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်ကောင်းသည်။

သို့သော် နျဲ့ယင်းဖျင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ယန်ကျန့်လောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်သဖြင့် တစ္ဆေနယ်မြေမှ မထွက်ခွာနိုင်ဘဲ ဤမီးပင်လယ်ကြီးကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ပူလောင်ခြင်းကိုသာ ကြိတ်မှိတ် ခံစားနေရတော့သည်။

ဒါသည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ့်ကို အသေခံတဲ့ကောင်ပဲ"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးကို မှေးကာ မီးတောက်များကြားတွင် ရုန်းကန်နေသော နျဲ့ယင်းဖျင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ခဏကြာသည့်တိုင် ဒီကောင် မီးလောင်ပြီး မသေသေးဘဲ မီးတောက်များထဲတွင် ခုန်ပေါက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်ပြင်းမှုမှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒါက နျဲ့ယင်းဖျင်သည် တကယ့် ဆရာတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်နှင့် တွေ့သွားသည်မှာ ကံဆိုးသည်ဟု ဆိုရမည်။ အကယ်၍ ဒီလိုလူမျိုးသာ ဌာနချုပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုစိတ် ရှိပါက သေချာပေါက် ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ပြီးသွားပြီလား ငါ ဝင်ကူမလို့ လုပ်နေတာ"

ကျိုးဒန်သည် မျက်လုံးပြူးကာ နျဲ့ယင်းဖျင်ကို မီးပင်လယ်ကြီး ဝါးမြိုသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် နှမြောတသ ဖြစ်သွားသည်။

သူ တစ်စုံတစ်ခု ထပ်လုယူချင်သေးသော်လည်း အခုတော့ လှုပ်ရှားခွင့် မရှိတော့ပေ။

"သူတို့ ရှုံးပြီးသားပါ ဒီကောင် နျဲ့ယင်းဖျင်က သေခါနီး ရုန်းကန်နေရုံ သက်သက်ပါကွာ ငါတို့ ဒီလောက်များတာကို သူတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

လူကျစ်ဝမ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်း အချိန်မီ ရောက်လာလို့ တော်သေးတယ် ငါတို့ ရှုံးတော့မလို့"

စွန်းရွေ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း နောက်ကျတယ်လို့ ပြောရမယ် တခြား ကျန်းရှန်ကွမ်းတစ်ယောက်က ငါတို့ကို အကြာကြီး ထိန်းထားလို့လေ မဟုတ်ရင် ဟယ်ယွဲ့လျန်က တစ္ဆေပန်းချီကားနဲ့ လက်ချင်းချိတ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး အခု ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ အသင်းဖော်တွေ အကုန် သေပြီ ဆိုပေမယ့် သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်တွေက ရှိနေတုန်းပဲ ဒီကိစ္စ လုံးဝ မပြီးသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီရလဒ်က တော်တော် ကောင်းနေပါပြီ"

စွန်းရွေ့ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ရှောင် ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်း အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲကနေ လွတ်လာတော့မယ် စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ကို အိပ်မက်ထဲမှာ အလွယ်တကူ သတ်လို့ မရဘူး သူ အိပ်မက်ကို ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း ရှာတွေ့သွားပြီ"

"တစ္ဆေအိပ်မက်ရဲ့ သဘာဝလွန် အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိတယ် သူ လွတ်လာတာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စ ဆိုပေမယ့် အခု ပြန်နိုးလာတာကို သူ နောင်တရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အိပ်မက်ဆိုးထဲ ဆွဲခေါ်ခံရခြင်းသည် သေလမ်း မဟုတ်ပေ။ အိပ်မက်ထဲမှ တစ္ဆေဆိုးကို သတ်နိုင်လျှင် ထိုနေ့အတွက် အိပ်မက်ဆိုး ပြီးဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ရက်ပဲ ပြီးဆုံးမှာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အိပ်မက်ဆိုးက ဆက်မက်နေဦးမည်။

အိပ်မက်မက်သူ သေဆုံးသည်အထိ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယန်ရှောင် ပြောသည့်အတိုင်းပင်အိပ်ပျော်နေသော ကျန်းရှန်ကွမ်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး နိုးလာခဲ့သည်။

သူ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲမှ တစ္ဆေဆိုးကို အနိုင်ယူပြီး လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းရှန်ကွမ်း မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြောင်အမ်းသွားရသည်။

သူ့ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ ဝိုင်းရံနေပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး မီးခိုးရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေရောင် အဆင်းများ လွှမ်းခြုံနေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ယန်ရှောင်နှင့် ဝိညာဉ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ စတုတ္ထမြောက် မန်နေဂျာ စွန်းရွေ့၊ ပြီးတော့ မဖြစ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ... ယန်ကျန့်၊ ဟယ်ယင်အာ၊ ကျိုးဒန်၊ လူကျစ်ဝမ် တို့ ရောက်နေကြသည်။

သူ့ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော အသင်းဖော်များ ဖြစ်သည့် တုဟုန်၊ ကျန်းယင်း၊ နျဲ့ယင်းဖျင် တို့ကိုတော့ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

ရလဒ်က ရှင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို ကြိုဆိုဖို့ ဒီလောက် ခမ်းနားတဲ့ လူအင်အား လိုလို့လား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်မှု ပြန်ယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ နားလည်လိုက်ပြီ။

အခုတော့ သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့သည်။ သဘောထားတိုက်ဆိုင်သော အသင်းဖော်များ အားလုံး သေဆုံးကုန်ပြီ။ တစ်ဖက်တွင်တော့ ခေါင်းဆောင်များ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသေးသည်။

"မင်းက ဌာနချုပ်ကိုရော ပြည်တွင်းက ထိပ်တန်း အင်အားစုတွေကိုရော တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပဲ ရှုံးတယ် ဆိုတာလည်း မတန်ရာ မကျပါဘူး"

လူကျစ်ဝမ် ပြောလိုက်သည်။

"ရှုံးတယ်ဟုတ်လား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း လူတိုင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ရှုံးပြီလို့ မပြောရသေးပါဘူး"

"ဒီအခြေအနေ ရောက်နေတာတောင် မင်းက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ် ထင်နေတုန်းလား"

ယန်ကျန့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေကျရင် ကျရှုံးမှုက အစီအစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေတတ်တယ် လှုပ်ရှားမှုက အစကတည်းက ချောမွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဒန် ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်သည်။

"မင်းက သေခါနီး ဘဲလိုပဲ မာကျောနေတုန်းလား ရှုံးရင် ရှုံးတယ်ပေါ့ကွာ စကားတွေ ရှည်မနေနဲ့တော့"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ နိုင်မလား ရှုံးမလား ဆိုတာ ဟိုဘက်က အခြေအနေအပေါ် မူတည်တယ်"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေဆိုးကြီးနှင့် လက်ချင်းချိတ်ထားသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေပန်းချီကားက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ဝါးမြိုပြီး တစ္ဆေဆိုးကြီး လုံးဝ ပြန်လည်နိုးထလာမလား ဒါမှမဟုတ် ဟယ်ယွဲ့လျန်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာမလား ဒါကို ငါ စောင့်ကြည့်ချင်သေးတယ်"

"ဟယ်ယွဲ့လျန်က တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင်တောင် မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး"

စွန်းရွေ့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ် ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဟယ်ယွဲ့လျန်က ငါ စီစဉ်ပေးထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း မသွားဘူးလို့ မင်းတို့ ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ သာမန်လူတွေက သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုကို လွယ်လွယ်လေး ခံရတတ်တယ်"

"တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာကို ဘယ်သူ ထိန်းချုပ်မလဲ ဆိုတာကို ငါ သိပ်ပြီး ဇွတ်အတင်း မလုပ်ပါဘူး"

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ"

ယန်ရှောင်သည် ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အတွေးကို နားလည်လိုက်သည်။

အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့သာ အဓိက ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ကျရှုံးတာက အရေးမကြီးပေ။ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ရိုးရိုး အသုံးချခံရသူ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အရန်အစီအစဉ် တစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဒါဆို ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို အခုပဲ သတ်လိုက်ကြစို့"

ဟယ်ယင်အာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ကာပြကာ တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ"

ဟယ်ယင်အာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ကျသွားပြီ အခု သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ စတင်နေပြီ အခုအချိန်မှာ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို သတ်လိုက်ရင် တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်က ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် အန္တရာယ်က ဟယ်ယွဲ့လျန် တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာတာထက် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေပန်းချီကား လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ဧရိယာက လုံလောက်နေပြီ အခု ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားရင် လူတွေ အများကြီး သေကုန်လိမ့်မယ်"