ယွဲ့လျန်အသစ်

"လူယုတ်မာကောင်... မင်း အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့အတွက် လူတိုင်းရဲ့ အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ကံကောင်းလို့ ငါတို့ တားနိုင်ခဲ့ပြီး မင်း ရှုံးသွားတာ။ မဟုတ်ရင် လူတိုင်း မင်းလက်ချက်နဲ့ သေကုန်ကြပြီ"

ဟယ်ယင်အာသည် အံကြိတ်ရင်း ကျန်းရှန်ကွမ်းကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျန်းရှန်ကွမ်းကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။

သို့သော် ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက အဆုံးအစမရှိ ပေါ်လာနေတာ။ အနာဂတ်မှာ လူတွေ ပိုသေကြဦးမှာ လျော့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ မက်မွန်ပွင့် အစီအစဉ် အောင်မြင်နိုင်ချေက မနည်းပါဘူး။ အန္တရာယ်တချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် ထိုက်တန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ပြီးတော့ အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် စတေးဖို့ ဝန်မလေးဘူး။ မင်းတို့က ငါ့ခံစားချက်ကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ"

"ငါက လူတိုင်းကို ကယ်တင်နေတာ၊ ဒုက္ခပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့ လိုအပ်ရင် လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ရမှာပဲ။ စိတ်ထား နူးညံ့နေရင် ဘာအရာမှ ပြီးမြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟယ်ယွဲ့လျန်သာ တစ္ဆေပန်းချီကားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားဖူးလား။ ရွှမ်ချောင်မြို့နယ်၊ အနီးနားက ရွာတွေနဲ့ တာဟန်မြို့က လူတွေအားလုံးက မင်းအမှားအတွက် ပေးဆပ်ကြရမှာလား"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် နျဲ့ယင်းဖျင်၊ ကျန်းရှန်၊ ချန်ချောင်ယန်၊ ဆုန့်ရှင်းဟိုင် တို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား ကိစ္စကို ဖြေရှင်းမှာပါ။ ငါ့အဖွဲ့ရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သိပ်မခက်ပါဘူး။ နှမြောစရာကောင်းတာက သဘောထားတိုက်ဆိုင်တဲ့ ငါ့အသင်းဖော်တွေ မင်းတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး သေသွားရတာပဲ"

"ဒါကြောင့် တိတိကျကျ ပြောရရင် ဖျက်ဆီးနေတာ ငါမဟုတ်ဘူး။ ဝင်ရှုပ်ပြီး တားဆီးနေတာ မင်းတို့ပဲ။ မူလအစီအစဉ်အရဆိုရင် တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ရွှမ်ချောင်မြို့နယ်မှာပဲ ရှိနေမှာ၊ ဒီလိုဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အစကတည်းက ငါ မင်းနဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့အောင် ရှောင်နေခဲ့တာ။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ မဖြစ်ချင်လို့လေ။ မင်း ရွှမ်ချောင်မြို့နယ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့နဲ့ အဲဒီမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ"

အခုတော့ သူ အကျပ်ရိုက်နေပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း မရှိတော့သဖြင့် အစီအစဉ်၏ အကြောင်းရင်းများကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ အကုန် ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ကံဆိုးတာပါပဲ။ အခွင့်အရေးတိုင်းကို ငါ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပေမယ့် တစ်ခုတည်းသော အမှားက မင်းတို့လို ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ သွားတွေ့တာပဲ။ တကယ်လို့ တစ်နှစ်လောက် စောပြီး လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် အတားအဆီးတွေက ဒီထက် အများကြီး နည်းနေမှာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်နှစ် စောလုပ်ခဲ့ရင် အဖိုးကြီးချင် ရှိနေဦးမှာပဲ..."

ကျန်းရှန်ကွမ်း စောစီးစွာ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ အဖိုးကြီးချင် ရှိနေစဉ် သူ ဘာမှ လုပ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဖိုးကြီးချင် အနားယူသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ရပြီး အဖိုးကြီးချင် မရှိတော့သည့်အခါတွင်လည်း လစ်ဟာနေသည့် ကာလတိုလေး တစ်ခု ရှိခဲ့သော်လည်း ဌာနချုပ်မှ ခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော် အဖိုးကြီးချင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်အချိန် ပျောက်သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။ ကျန်းရှန်ကွမ်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ဌာနချုပ်၏ လစ်ဟာနေသော ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦး အစီအစဉ် ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ခန့်အပ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါတွေအားလုံးက ဌာနချုပ် အနေဖြင့် ပိုကောင်းလာဖို့သာ ရှိပြီး ပိုဆိုးသွားစရာ မရှိကြောင်း ပြသနေသည်။ အကယ်၍ သူ ဆက်စောင့်နေပါက ခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦး ဆက်လက် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အားသာချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားဖို့ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။

"အဖိုးကြီးချင် ဟုတ်လား။ ငါ စာပို့သမား ဖြစ်တုန်းက သူ့ကို သိတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူက သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားကို မောင်းနေတာ။ အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူပဲ"

ယန်ရှောင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ ဟိုအဘိုးကြီးလား။ ငါလည်း တွေ့ဖူးတယ်။ စာပို့တုန်းက အဲဒီဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ဆုံဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သာမန် အဘိုးကြီး တစ်ယောက်လိုပါပဲ။ သူရှိနေတုန်း မင်းတို့ မလှုပ်ရှားရဲလောက်အောင် အဲဒီလောက် စွမ်းအားကြီးမယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"

အခြား လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များသည်လည်း ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မှတ်မိနေကြသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"သာမန် အဘိုးကြီး ဟုတ်လား သူက သာမန်နဲ့ လုံးဝ တခြားစီပဲ ငါ သူ့အကြောင်း စုံစမ်းဖူးတယ်။ ဒီလူက မွေးကတည်းက ထိပ်တန်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့မွေးဖွားလာတာက မတော်တဆ မဟုတ်ဘူး။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ လူလုပ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့မျိုးဆက် ကွယ်ပျောက်ပြီး နောက်ထပ် သဘာဝလွန် ပြန်လည်နိုးထမှု မတိုင်ခင် ကြားကာလမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ အသစ်တွေကို လမ်းပြပေးဖို့ပဲ"

"ဒါ့အပြင် အဖိုးကြီးချင် အဲဒီ သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားကို ဒီလောက်ကြာကြာ မောင်းနေတာက သဘာဝလွန် နေရာတွေရဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်တယ်"

"ဒါကြောင့် သူ့ဘဝက ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးသား ဒီနေ့ ဟယ်ယွဲ့လျန် လိုပါပဲ သူကလည်း စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဒီနေ့ကို စောင့်နေခဲ့တာ"

ဟယ်ယင်အာသည် သူ့စကားများကို ဆက်နားထောင်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။ အတိတ်က အကြောင်းတွေ၊ အဖိုးကြီးချင် ရှိနေတာတွေကို သူ စိတ်မဝင်စားပေ။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီး ထိုက်ဖိန်မြို့ဟောင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို ဆက်လုပ်ဖို့ တာယွမ်မြို့ကို ပြန်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်... တကယ်လို့ ငါတို့ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို အခု မသတ်ရင် သူ တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ သူလို သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာ အချိန်ကိုက်ဗုံး တစ်လုံးနဲ့ တူတူပဲ။ မင်းရဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ သူ့ကို တန်းရိုက်လိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

"အခု သူ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတုန်းက လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

"ဟယ်ယင်အာ့ အကြံက မမှားပါဘူး ခေါင်းဆောင်ယန် ငါလည်း ထင်တယ် အခု လူရော တစ္ဆေရောကို သံချောင်းနဲ့ ရိုက်လိုက်တာ ကောင်းမယ့် ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် တစ္ဆေပန်းချီကား ကိစ္စက ထိထိရောက်ရောက် ပြီးဆုံးသွားမှာ"

ကျိုးဒန်လည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘေးနားမှ လူကျစ်ဝမ် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အခြေအနေက မင်းတို့ ထင်သလို မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာက တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာ။ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှာ တစ္ဆေဆိုးတွေကို ပိတ်လှောင်ထားလို့ မရဘူး။ လုပ်လို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက တစ္ဆေဆိုးကို တိုက်ခိုက်ပြီး ပြန်လည်စတင်အောင် လုပ်ရမယ်။ ပြန်လည်စတင်တာ ဖြစ်ပြီးရင် တစ္ဆေက တစ္ဆေပန်းချီကားထဲ ပြန်ရောက်သွားမယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ တည်နေရာ အစစ်အမှန်ကို ရှာပြီး သူ ပြန်ရောက်သွားတဲ့ အချိန်ကိုက်မှာ ထိန်းချုပ်လိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကား အစစ်ကို ကျန်းရှန်ကွမ်းက ဝှက်ထားတယ်။ တည်နေရာကို သူပဲ သိတယ်။ သူ့ပုံစံကြည့်ရတာ ပြောမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသုံးပြီး သူ့မှတ်ဉာဏ်ကို ဖောက်ထွင်းဖို့ ဆိုတာလည်း ခက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက စာပို့တိုက် မန်နေဂျာလေ။ ဒီလောက်ကျယ်ပြောတဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ အဲဒီပန်းချီကားကို လိုက်ရှာဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲပြီး အချိန်အများကြီး ပေးရလိမ့်မယ်"

"ငါတို့ လိုက်ရှာနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဟယ်ယွဲ့လျန်နဲ့ တစ္ဆေဆိုးကြားက သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခက ပြီးသွားလောက်ပြီ"

"ဒါကြောင့် ကျန်းရှန်ကွမ်းက ဒါကိုပါ ထည့်တွက်ထားတာ။ ငါတို့ တကယ် ဇွတ်လုပ်ပြီး ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ရှင်းပစ်၊ တစ္ဆေပန်းချီကားကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်အောင်လွှတ်ပေးပြီးမှ ပြန်ဖြေရှင်းမယ် ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ရှင်းပစ်မလား၊ သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်မလား... သေချာတာကတော့ နောက်တစ်ခုက အန္တရာယ် ပိုနည်းတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟယ်ယွဲ့လျန်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရင် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားတာမျိုး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ငါတို့ ဖျောင်းဖျလို့ ရနိုင်သေးတယ်။ ပြောင်းပြန် ပြောရရင် ငါတို့ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားက သေချာပေါက် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

လူကျစ်ဝမ်သည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ စည်းမျဉ်းအချို့ကို ရှင်းပြရုံသာမက ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးများကိုပါ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြလိုက်သည်။ အသိဉာဏ်ရှိသူ မည်သူမဆို နားလည်နိုင်ပေသည်။ တစ္ဆေပန်းချီကားကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားစေမည့်အစား ဟယ်ယွဲ့လျန် အောင်မြင်နိုင်မလား ဆိုတာကို ကျန်းရှန်ကွမ်းနှင့်အတူ လောင်းကြေးထပ် ကြည့်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

သူ မအောင်မြင်ရင်လည်း ရလဒ်က ဒီထက် ပိုဆိုးသွားစရာ မရှိပေ။

"တောက်... မင်းပြောတာ ကြားရတော့ ဒီကောင် ကျန်းရှန်ကွမ်းက တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ။ ငါတို့ကို မနိုင်တော့ ဒီလို လှည့်ကွက် ထုတ်သုံးတာကိုး"

ကျိုးဒန် မနေနိုင်ဘဲ ဆဲရေးလိုက်သည်။

ဟယ်ယင်အာ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

စောစောက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို သတ်မည့်ကိစ္စအား ယန်ကျန့် ဘာကြောင့် တားခဲ့သလဲ ဆိုတာ အခုမှ သူ နားလည်သွားတော့သည်။

မသတ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ သတ်လို့ မရလို့ ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူပဲ တခြား ခေါင်းဆောင်တွေထက် ပိုပြီး အမြော်အမြင် ရှိတယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် လူကျစ်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ယန်... အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

စွန်းရွေ့ တုတ်ကောက်ကို ထောက်ပြီး ခြေကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ လျှောက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံးလည်း ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အခုချိန်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမယ့်သူက သူပဲလေ။

"စောင့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန်သာ အောင်မြင်သွားရင် သူ သေချာပေါက် ကျန်းရှန်ကွမ်းရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ယန်ကျန့်... မင်း အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား။ ဟယ်ယွဲ့လျန် ဆိုတဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို ဖန်တီးခဲ့တာ ငါပါ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခါ ရှုံးပြီးရင် ဒုတိယအကြိမ်လည်း ထပ်ရှုံးနိုင်တာပဲ။ ဒီကိစ္စ ပြီးရင် မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ခရီးပို့ပေးမယ်။ မင်းက စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ ဆိုပေမယ့် မန်နေဂျာတွေလည်း အသတ်ခံရနိုင်တာပဲ။ မန်နေဂျာ တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို သတ်ရမလဲ ဆိုတာ မင်း ငါ့ကို ပြခဲ့ပြီးပြီပဲ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ စောင့်နေပါ့မယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြုံးလိုက်သည်။

ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ကိစ္စ ပြတ်သွားခဲ့ပြီ။

သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ပြီးဆုံးသည်အထိ သူတို့ စောင့်ဆိုင်းကြမည်။ ပြီးမှ ရလဒ်အမျိုးမျိုးအပေါ် မူတည်ပြီး နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်မည့် လမ်းစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ကြမည်။

မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့် အနေဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ခြေရင်းရှိ ရေအိုင်ထဲမှ လျှော်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးကွင်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ကျင်း၏ တစ္ဆေကြိုးနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါလား"

ကျိုးဒန် ချက်ချင်း အနားကပ်လာပြီး သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဌာနချုပ်က သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ တစ္ဆေကို ဖမ်းချုပ်နိုင်တယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ တစ္ဆေကို မချုပ်နိုင်ပေမယ့် အခု ကျန်းရှန်ကွမ်းကို ချုပ်ဖို့တော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ကြိုးကွင်းကို ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ ခြေရင်းသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းဘာသာ ဝင်မလား ဒါမှမဟုတ် ငါ ဖိတ်ခေါ်ရမလား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မခုခံတော့ဘဲ မြက်ခြောက်ကြိုးကွင်းထဲသို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စွာ ဝင်လိုက်လေသည်။

အခြေအနေက သူ့လက်ထဲတွင် မရှိတော့ပေ။ စောစောက ဟယ်ယွဲ့လျန် ခံစားခဲ့ရသော မစွမ်းသာသည့် ခံစားချက်ကို ဒီအချိန်တွင် သူ နားလည်လိုက်ရသည်။

"လူတိုင်း အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ။ ဟယ်ယွဲ့လျန်သာ ကျရှုံးသွားရင် ငါတို့ တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ စတင် ပြင်ဆင်ကြသည်။ နေရာရှင်းလင်းခြင်း၊ နည်းဗျူဟာများ ဆွေးနွေးခြင်းနှင့် လာမည့် အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အစီအစဉ်များ ရေးဆွဲခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ဒီအချိန်အတောအတွင်း။

အနီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သတို့သမီးကဲ့သို့ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် နာရီဝက်ခန့် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ နာကျင်သော အသံများ ပြုလုပ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟယ်ယွဲ့လျန်နှင့် လက်ချင်းချိတ်ထားသော မူလက ဝိုးတဝါး တစ္ဆေပုံရိပ်သည် စတင်၍ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲလာသည်။

ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"ဟင်"

ဒီလို အပြောင်းအလဲက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ဒီနေရာရှိ မည်သူမဆို တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ဝိညာဉ် ဖြစ်စေ အသက်ရှင်သန်ရန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန် အရာများကို အလွန် အာရုံခံစားလွယ်ကြသည်။ ဒီအခြေအနေက တစ္ဆေပန်းချီကား၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ပျောက်ကွယ်သွားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားသည် လေထဲတွင် ပျောက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဟယ်ယွဲ့လျန်ထံသို့ ကူးပြောင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါသည် သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ၏ ပထမအဆင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဒုတိယအဆင့် စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ စတင် ပေါင်းစည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီပေါင်းစည်းမှုက ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို တစ္ဆေဆရာ အသစ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရအောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တစ္ဆေဆိုးကြီး ဖြစ်လာစေမလား ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမည်။

ယခုအချိန်တွင်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်သော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်ကာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် လှပသည်။ သို့သော် ဒီအသွင်အပြင်သည် သက်ရှိလူသား တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။ သေလူ သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လက်တွေ့မဆန်သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ထိုထူးဆန်းသော အမျိုးသမီးသည် အဝေးမှနေ၍ သူ့ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

သူ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ နေရာမှာသာ ရပ်နေပြီး ထိုအမျိုးသမီး နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်နေရသည်။

အမျိုးသမီး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်အချို့ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အပိုင်းအစများကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲကာ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ငါ့နာမည်က ဟယ်ယွဲ့လျန်... မဟုတ်ဘူး ငါ့မှာ တခြားနာမည် ရှိသေးတယ်... သူက ဘယ်သူလဲ ငါက ဘယ်သူလဲ ငါ့မှတ်ဉာဏ်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာလား။ မဟုတ်ဘူး အတိတ်က အကြောင်းအရာတချို့ကို ငါ ပြန်သတိရလာတာ"

"ဒါတွေက ငါ့မှတ်ဉာဏ် မဟုတ်ဘူး ဒါ တစ္ဆေပဲ တစ္ဆေက ငါ့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေတာ။ ငါ ပြန်တိုက်ထုတ်မှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် ငါ သေလိမ့်မယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ အသိစိတ်သည် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ညစ်ညမ်းပြီး လွှမ်းမိုးခံနေရသည်။

အကယ်၍ သူသည် ဒီလို သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မနေနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းသိမ်းနိုင်ပါက သဘာဝလွန် ပေါင်းစည်းမှု ပြီးဆုံးသောအခါ သက်ရှိလူသား မဟုတ်တော့ဘဲ အလောင်းကောင် တစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေဆရာနှင့် တစ္ဆေကြားတွင် အထင်ရှားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ တစ္ဆေဆရာ၌ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ရှိပြီး တစ္ဆေမှာမူ စည်းမျဉ်းများအတိုင်းသာ သတ်ဖြတ်တတ်ကာ အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် သူ၏ အသိစိတ် ပိုမို တိုက်စားခံနေရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟုပင် ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူ၏ အသိစိတ် အိပ်မောကျသွားတိုင်း အခြား အားကောင်းသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ပြန်ဆွဲတင်ပေးနေသည်။

ဒီလို အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်နေပြီး ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် အဆက်မပြတ် တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေရသည်။ သူ့စိတ်ထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှု အများစု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စွဲလမ်းမှု တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူ မသေချင်ပေ။

ဒါသည် အခြား တွယ်တာမှုများ မပါဝင်သော အခြေခံအကျဆုံး ရှင်သန်လိုစိတ် ဖြစ်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ရန် စတင် ကြိုးစားလာသည်။ အသေးအဖွဲလေးကိုပင် လက်လွှတ်မခံချင်တော့ပေ။

သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုတွင် အားအနည်းဆုံး တတိယလူ ဖြစ်သော ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် စွမ်းအားအချို့ကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖျော့တော့သော သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ရရှိသည်နှင့် ၎င်းကို အစပြုရာ နေရာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခကို အဆက်မပြတ် ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်ကာ ဒီလို ခက်ခဲသော အခြေအနေအောက်တွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စက ကံတရား လိုအပ်ရုံသာမက စိတ်ဆန္ဒနှင့် နည်းလမ်းများလည်း လိုအပ်ပေသည်။

လူတိုင်း အရည်အချင်းပြည့်မီသော တစ္ဆေဆရာ မဖြစ်နိုင်ကြပေ။

လူအများစုသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ္ဆေဆိုး တစ်ကောင်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း အရည်အချင်း မလုံလောက်သဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားခံရပြီး တစ္ဆေဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သွားကြရသည်။

သဘာဝလွန် ပြန်လည်နိုးထသော ခေတ်ကြီးသည် ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ တစ်စုကို ရွေးချယ်ရန် ရည်မှန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သော ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ယခုအခါ ထိုအခွင့်အရေးကို ရရှိထားသည်။ သူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ သူ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ကျန်းရှန်ကွမ်း အရာရာကို တွက်ချက်ထားသော်လည်း ဟယ်ယွဲ့လျန် သေချာပေါက် အောင်မြင်မည်ဟု မသေချာသဖြင့် ကျရှုံးမှုအတွက်ပါ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် သူ့အသိစိတ်ထဲရှိ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်သော အမျိုးသမီးသည် ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်သည် ဝိုးတဝါး မဟုတ်တော့ဘဲ ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်။

လူနှစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေကြပြီး တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသဖြင့် မှန်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ရှေ့ကလူကို... မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ယခု လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြိုးဆွဲရုပ် တစ်ရုပ် မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် ဒီအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟယ်ယွဲ့လျန်တွင် ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖူးသော အတွေ့အကြုံ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မရှောင်သင့်ဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန် အံကြိတ်လိုက်ပြီး အသိစိတ်ထဲရှိ တစ္ဆေကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဒီနေရာမှာ တစ်ပွဲလောက် တိုက်ခိုက်ရလည်း ကိစ္စမရှိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ လုံးဝ အရှုံးမပေးနိုင်။

သို့သော် ရှေ့မှ တစ္ဆေဆိုးကို ထိတွေ့လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် ပဟေဠိ အပိုင်းအစများသည် သူ့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် စုစည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် တစ်ခဏတာအတွင်း သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ညီသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သဘာဝလွန် ထိတွေ့မှုအောက်တွင် မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစတစ်ခု နိုးထလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဒီအပြုံးသည် ခြောက်ခြားဖွယ် မကောင်းဘဲ ကြင်နာမှု တစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။

"ငါက မင်းရဲ့ အတိတ်ဘဝ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ... ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ပါ..."

စကားဆုံးသည်နှင့် အသိစိတ်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီးသည် ကြွပ်ဆတ်သော ကြွေထည်ပစ္စည်း တစ်ခုကဲ့သို့ ချက်ချင်း အက်ကွဲပြီး ကြွေမွသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုမို ပြည့်စုံသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ ခေါင်းထဲတွင် စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ယခင်ဘဝမှ အကြောင်းအရာ အများအပြားကို ပြန်လည် သတိရလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီး အတိအကျပင် ဖြစ်ပြီး မယုံနိုင်စရာ အတွေ့အကြုံများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဟယ်ယွဲ့လျန် နားလည်လိုက်သည်။ အတိတ်ဘဝနှင့် ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ ဆိုတာမျိုး မရှိပေ။ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီး ပြောခဲ့သော စကားသည် မှတ်ဉာဏ် အပါအဝင် အရာအားလုံးကို သူ ဆက်ခံရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟယ်ယွဲ့လျန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူနှင့် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။

အတိတ်ဘဝနှင့် ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ လိုမျိုးပေါ့။

"သူ့နာမည်ရင်းကလည်း ယွဲ့လျန် ပဲကိုး"

ဒီအချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီး၏ ဘဝအသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ဒီအချက်အလက်များသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံခြင်း မရှိသော်လည်း အရာများစွာကို နားလည်စေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဒီနေရာမှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသူများသည်လည်း မယုံကြည်နိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေဆိုးကြီးသည် အစအန မကျန်ရစ်ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ လက်များသည် ထူးကဲစွာ ဖြူဖျော့လာပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်သည်လည်း အေးစက်ကာ ခြောက်ခြားဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေရသော အသံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံး သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အနီရောင် ပုဝါစနှင့် မင်္ဂလာဝတ်စုံအောက်တွင် ဖြူဖျော့သော လက်တစ်စုံကိုသာ ဖော်ပြထားသော ထိုအရာသည် လူလား တစ္ဆေလား ဆိုတာ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း သေချာနေတာ တစ်ခု ရှိသည်။

ဒီအရာသည် လူဖြစ်စေ တစ္ဆေဖြစ်စေ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်။

"ပြီးခါနီးပြီ"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သဘာဝလွန် အပြောင်းအလဲကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည်လည်း ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ ရလဒ်ကို အလွန် သိချင်နေသည်။ ဒါသည် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံး မြှုပ်နှံထားသော အရာ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးကို သူ မဆက်ခံရရင်တောင် ဟယ်ယွဲ့လျန် အသက်ရှင်တာ မြင်ရရုံနဲ့ သူ နောင်တမရှိ သေဆုံးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ အသက်ရှင်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ထပ် ပြဿနာကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်"

ဟယ်ယင်အာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဒန် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်... စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက် ငါ အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားလို့ ရတယ်"

သူသည် အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေပြီး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေပုံ ရသည်။

ခဏအကြာတွင် သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခနှင့် ပေါင်းစည်းမှု လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒီအချိန်တွင် အနီရောင် ပုဝါစအောက်မှ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး အသိစိတ်လည်း ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ယခင်နှင့် မတူတော့ပေ။ မှတ်ဉာဏ် နှစ်ခု ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် အသိစိတ်ရော ခန္ဓာကိုယ်ပါ အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ နိုးထလာသော သူသည် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ စဉ်းစားနေပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ်နှင့် အသားကျအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေနယ်မြေမှတစ်ဆင့် ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် ၁၀ ကောင်ကျော်နှင့် တစ္ဆေဆရာ အချို့၊ ဟို ကျန်းရှန်ကွမ်း အပါအဝင် အားလုံးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိသလို အနည်းငယ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

"သူတို့က ငါ့ကို သတိထားနေကြတာလား မဟုတ်ဘူး ငါ တစ္ဆေဆိုး ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ လိုအပ်ရင် လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြတာ။ ဒါဆို အခု ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသုံးပြီး ဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားမလား သူတို့ကို လုံးဝ ထားခဲ့လိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် သူတို့နဲ့တွေ့ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြမလား"

ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေပြီး သူ၏ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကိုလည်း စဉ်းစားနေသည်။

"ထွက်ပြေးတာက ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး ငါ ရင်ဆိုင်ရမယ် ပြီးတော့ ယန်ကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေက လူဆိုးတွေ မဟုတ်ကြဘူး"

ဒီလို တွေးလိုက်မိပြီး သူ၏ ဖြူဖျော့သော လက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ဒီအနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်သွားစေသည်။