← Chapters

အပြစ်ပေးဆပ်ခြင်း

Vol. 93 Ch. 1300

အပြစ်ပေးဆပ်ခြင်း

Vol. 93 Ch. 1300

"ကိစ္စပြီးသွားပါပြီ ကျန်းရှန်ကွမ်း ဦးဆောင်တဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ အဖွဲ့က လူတွေ အားလုံး သေကုန်ပြီ တစ္ဆေပန်းချီကားကိုတော့ ဟယ်ယွဲ့လျန် ဆိုတဲ့ သာမန် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်လိုက်တယ် လောလောဆယ် သူ့ကို တာဟန်မြို့ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ထဲမှာပဲ နေဖို့ စီစဉ်ပေးထားပြီး စွန်းရွေ့က စီမံခန့်ခွဲပေးနေတယ်"

ဌာနချုပ်မှ ချောင်ယန်ဟွာသည် သတင်းရရှိပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အစည်းအဝေးစားပွဲရှိ အခြားသူများကို ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက် မြန်မြန် ဖြေရှင်းလိုက်တာလား တော်တော် မမျှော်လင့်ထားဘူး အရင်သတင်းတွေအရဆိုရင် အခြေအနေ မကောင်းဘူးလို့ ကြားထားတာ တာဟန်မြို့မှာ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ ထိန်းချုပ်မရတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားနေတယ် ဆိုပြီးတော့လေ"

ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ဝမ်ချာလင်းသည် သတင်းကြားပြီးနောက် အံ့သြစွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ့အမြင်အရဆိုလျှင် ကောင်းမင်းကို သတ်ရဲပြီး ခေါင်းဆောင် အများအပြား၏ ရှေ့မှောက်မှနေ၍ တစ္ဆေပန်းချီကားကို လုယူသွားရဲသူသည် သေချာပေါက် စွမ်းအားကြီးမားရပေမည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဆိုသော သတင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့် ဦးဆောင်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ၈ ယောက် ပူးပေါင်းထားတာလေ သဘာဝလွန် လောက တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်အဖွဲ့ကမှ ဒီလို လူစာရင်းမျိုးနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ ရှုံးသွားတာ မဆန်းပါဘူး အံ့သြစရာလည်း မရှိဘူး"

လင်းပေ ရယ်မောလိုက်ပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိနေပုံ ရသည်။

ဝမ်ချာလင်း ပြောလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခတွေရဲ့ ရလဒ်က ရှောင်လွှဲလို့ မရအောင် ပြင်းထန်တတ်တယ် ပေးဆပ်ရတာတွေလည်း အများကြီး ရှိမှာပဲ"

ချောင်ယန်ဟွာ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး အောင်ပွဲခံသည့် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။

"လီကျွင်း သေတာ အတည်ပြုလို့ ရပြီ ပြန်ရှင်လာနိုင်မလား ဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး ဝေ့ကျင်း ပျောက်ဆုံးနေတယ် ကံကြမ္မာ မသိရသေးဘူး လျိုစန်းရဲ့ အခြေအနေက ဆိုးဆိုးရွားရွား ကျဆင်းနေပြီး ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်တော့မယ့် အစွန်းရောက် အခြေအနေ ရောက်နေပြီ ဟယ်ယင်အာက ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့ပေမယ့် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

ဒီသတင်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချာလင်းနှင့် လင်းပေတို့၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားကြသည်။

"ကြောက်စရာကြီး ခေါင်းဆောင် ၈ ယောက် ပေါင်းထားတာတောင် ရလဒ်က ဒီလောက် ဆိုးရွားနေတာလား"

ခေါင်းဆောင်လောင်း ဝမ်ကျုံးသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသဖြစ်ခြင်းတို့ ရောပြွမ်းလျက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"လီကျွင်း သေသွားပြီဟုတ်လား"

အာဟုန်လည်း အံ့သြသွားသည်။

ချောင်ယန်ဟွာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်ကြောင့်သာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဒီစစ်ဆင်ရေးက လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ် သူ့ရှိနေခြင်းက အဆုံးအဖြတ် ပေးသွားတာပဲ"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်အား စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သော ဝမ်ရှောင်မင်၏ အငြင်းပွားဖွယ် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဌာနချုပ်မှ အခြားအမြင်များကို နားထောင်ပြီး ယန်ကျန့်ကို ဘေးဖယ်ထားကာ အခြားသူ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့မည် ဆိုပါက ဒီထက် ပိုဆိုးရွားသော ရလဒ် ထွက်လာနိုင်ပေသည်။ ယန်ကျန့်၏ ထင်ရှားသော စွမ်းရည်များသည် လုံလောက်စွာ စွမ်းအားကြီးမားပြီး အရန်အစီအစဉ် အမျိုးမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သော သူ့အကျင့်ကို ထည့်မပြောလျှင်တောင်မှပေါ့။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း ချောင်ယန်ဟွာ ကျောချမ်းသွားရသည်။

အကယ်၍ စစ်ဆင်ရေးတွင် ခေါင်းဆောင် ၈ ဦးလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ဌာနချုပ်သည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ခေါင်းဆောင်လောင်း အများအပြား ရှိနေသော်လည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ အများအပြားကြားမှ စိစစ်ရွေးချယ်ထားသော ပထမအသုတ်နှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသည်။

"ပြိုင်ဘက်က အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား ဒီလို အဖွဲ့အစည်းမျိုးတောင် ဒီလောက်ထိ အဆုံးရှုံး များခဲ့ရတယ်"

ချောင်ယန်လည်း လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။

"အသေးစိတ် ဖြစ်စဉ်ကိုတော့ လူကျစ်ဝမ် ပြန်လာပြီး သတင်းပို့တာ စောင့်ရဦးမယ် လောလောဆယ် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်က ဒီလောက်ပဲ ရသေးတယ် ကံကောင်းတာက ကိစ္စတွေ အကုန် ပြီးဆုံးသွားပြီ တစ္ဆေပန်းချီကား အကျပ်အတည်းလည်း ပြေလည်သွားပြီ ဒါက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေတဲ့ကြားက ကံကောင်းခြင်းပဲ"

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။

"လီကျွင်းရဲ့ လူ့အရေပြားကို ပြန်ယူလာခဲ့ သူ ပြန်ရှင်လာလို့ ရတယ်"

အာဟုန် လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်ကို ယန်ကျန့်ဆီ ပေးလိုက်ရပြီ"

"ယန်ကျန့်ဆီ ပေးလိုက်တယ်ဟုတ်လား ဘာလို့လဲ တစ္ဆေမီးတောက် မရှိရင် သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ညီမှု ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် လီကျွင်း ပြန်ရှင်လာဖို့ အခက်အခဲ ရှိသွားမယ် ယန်ကျန့် ဒါကို နားမလည်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အာဟုန် နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ မေးစရာ လိုလို့လား တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးလို့မရဘူး သူ့စွမ်းရည်တွေ အများကြီး ကန့်သတ်ခံထားရတယ် ဒါပေမဲ့ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်က တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးနိုင်တယ် ယန်ကျန့်သာ တစ္ဆေမီးတောက်ကို သုံးနိုင်ရင် သူ့စွမ်းရည်တွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်သလို ဖြစ်သွားမယ် အဲဒီကျမှ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာလေ"

သတိမထားမိလောက်အောင် ငြိမ်သက်နေသော ဖုန်းချွမ်းက ဝင်ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူလည်း ဒီခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းဆောင်သစ် အဖြစ် ရွေးချယ်မခံခဲ့ရပေ။

"သြော် အဲလိုကိုး"

အာဟုန် ခေါင်းညိတ်ပြီး နားလည်သွားသည်။ ထို့နောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင် သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ညီမှု အသစ် ရှာရလိမ့်မယ်"

"ဒီကိစ္စကို ဌာနချုပ်က တာဝန်ယူပါလိမ့်မယ်"

ချောင်ယန်ဟွာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချာလင်းက ဒီအချိန်တွင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အင်အားကို ကြည့်ရင် ခေါင်းဆောင်တွေ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရင်တောင် ထိခိုက်သေဆုံးမှုတချို့ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူး ငါ အခု စိတ်ဝင်စားတာက ဟယ်ယွဲ့လျန် ဆိုတဲ့ သာမန် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ် ဆိုတာပဲ အဲဒါ S အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကြီးလေ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ဒီလူရဲ့ စတင်မှု အမှတ်က ခေါင်းဆောင်အဆင့် ဖြစ်နေပြီ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရင် အန္တရာယ်က ကြီးမားလိမ့်မယ်"

"ယန်ကျန့် သူ့ကို ဆက်သွယ်ခဲ့တယ် တခြားသူတွေဆီက ရတဲ့ သတင်းအရ ဟယ်ယွဲ့လျန်က ဌာနချုပ် အပေါ် အတော်လေး သဘောထား ကောင်းမွန်ပြီး ဝင်ရောက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြခဲ့တယ် တကယ်လို့ ဒါက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အမှန် ဆိုရင် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်သစ် တစ်ယောက် ရလာနိုင်တယ်"

ချောင်ယန်ဟွာသည် တစ္ဆေစာပို့တိုက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

"သာမန်လူတစ်ယောက်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ အဖြစ် တက်လှမ်းလာတာ ကြားရတာ နည်းနည်း ဆန်းကြယ်တယ် ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အရမ်း အားနည်းပြီး မတည်ငြိမ်ဘူး သဘာဝလွန် အင်အားကို ထိန်းချုပ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် သဘာဝလွန် အင်အားရဲ့ ထိန်းချုပ်တာ ခံရမလား ဆိုတာ မသိနိုင်သေးဘူး ဝန်ကြီး... ခင်ဗျား သတိထားရမယ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ခေါ်လာမိတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့"

လင်းပေ သူ့ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်"

ချောင်ယန်လည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေက တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အပေါ်မှာတင် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး အပေါ်မှာလည်း မှီခိုနေရသည်။

တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အသွေးက အရမ်း ညံ့ဖျင်းနေရင် အတင်းအကျပ် သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပေးလိုက်ရင်တောင် ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးကျရင် သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ခံရပြီး စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲသွားတာ စိတ်မတည်ငြိမ်တာ စိတ်ဖောက်ပြန်တာတွေ ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာ တစ္ဆေပြန်နိုးထလာတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

ဒါတွေက ဟာသ မဟုတ်ဘူး တကယ့် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရပ်မှန်တွေ။

"ဒါကြောင့် ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှာ ထားခဲ့ပြီး စွန်းရွေ့က သူ့ကို တစ်ချိန်လုံး သင်ကြားပေးဖို့ ယန်ကျန့် စီစဉ်ခဲ့တာ ဒီကာလအတွင်း စွန်းရွေ့က သူ့စိတ်အခြေအနေကို အကဲဖြတ်မယ် ပြီးတော့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ်တွေနဲ့ အသားကျအောင် လေ့ကျင့်ပေးမယ် သူ့ဘေးကင်းမှုကို အတည်မပြုနိုင်မချင်း တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကနေ ထွက်ပြီး လျှောက်သွားခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ကောင်းတယ် ဒီလို စီစဉ်တာ အဆင်ပြေပါတယ်"

လင်းပေ သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဒီလောက် ဆိုးရွားလာမှတော့ ဘာလို့ ယန်ကျန့်နဲ့ တခြားလူတွေက ကြိုပြီး အကူအညီ မတောင်းကြတာလဲ ကျန်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ၃ ယောက်သာ ပါဝင်ခဲ့ရင် အခြေအနေ ပိုကောင်းသွားမှာ"

အာဟုန် ပြောလိုက်သည်။

ချောင်ယန် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်ကို တွက်ကြည့်လေ ယန်ကျန့် ထွက်သွားပြီးကတည်းက အခုထိ အချိန် သိပ်မကြာသေးဘူး သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခတွေက ပြင်းထန်တယ် ငါတို့ သွားကူညီတဲ့ အချိန်ကျရင် ကိစ္စက ပြီးနေလောက်ပြီ ပြီးတော့ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက တာဟန်မြို့ကို လွှမ်းခြုံထားပြီးပြီ ယန်ကျန့်ကို ရှာဖို့ အတော်လေး ကြိုးစားရမှာ အကူအညီ ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဝမ်ချာလင်း စကားမပြောဘဲ မျက်မှန်ကို တိတ်တဆိတ် ချွတ်ကာ ဘယ်ညာ ကြည့်နေသည်။

တကယ်တမ်း သူ ကူညီနိုင်သော်လည်း ကူညီလိုက်ပါက သတင်းအချက်အလက်များစွာ ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည်။

"ကဲ... အခု ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို ဌာနချုပ်က ကိုင်တွယ်မယ် တိုးတက်မှုကို မှတ်တမ်းဖိုင်တွေမှာ စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရတယ်"

ချောင်ယန်ဟွာ ပြောလိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဆက်မဆွေးနွေးတော့ရန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ ဖွင့်ပြောပြချင်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ စိတ်ဓာတ်မကျအောင် တည်ငြိမ်စေလို၍ ဖြစ်သည်။

ကုန်ကျစရိတ် များပြားသော်လည်း အောင်ပွဲ ရရှိခဲ့သည်။ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ထူထောင်ခြင်းသည် တကယ် လိုအပ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ဦးဆောင်မှု မပေးခဲ့ပါက ဌာနချုပ်၏ စုဆောင်းမှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ဒီခေါင်းဆောင်များကို ဒီလောက်မြန်မြန် ပါဝင်လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေမှာ ငါတို့ မလိုအပ်လောက်တော့ဘူး ဒီည ငါ တာတုန်းမြို့ကို ပြန်လို့ ရမလား သိချင်တယ်"

ဝမ်ချာလင်း ဒီအချိန်မှာ မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေး မပြီးသေးဘူး မင်းက ပြန်ချင်နေပြီလား"

ချောင်ယန် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ချာလင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေတာ မကောင်းပါဘူး ငါ့မှာ မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ယန်ကျန့် မျက်နှာကြောင့် လာတာ ဒီလို အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးက ပြီးသွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ် သူတို့ ဆက်တက်ဖို့ အချိန်မရှိကြတော့ဘူး"

"နောက်ပိုင်း ငါရှိမှ ဖြစ်မယ့် အရေးကြီးကိစ္စ ရှိရင် ဌာနချုပ်ကို ငါ လာခဲ့ပါ့မယ်"

ဒီရှင်းပြချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချောင်ယန်ဟွာ ငြင်းလို့မရသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘာမှ ထပ်မဖြစ်ရင် တာတုန်းမြို့ကို ပြန်လို့ ရပါတယ် ခေါင်းဆောင်တွေ အများကြီး ဒီမှာ ထားရှိတာ တကယ် မကောင်းဘူး"

"နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါ ဝန်ကြီးချောင်"

ဝမ်ချာလင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခေါက် ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးကျရင် အချိန်မီ တက်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ချောင်ယန်ဟွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့"

ဝမ်ချာလင်း သဘောတူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ချန်ချောင်ယန်ကို ရှင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေစာပို့တိုက်သို့ ပြန်မသွားခဲ့ပေ။ ကျန်တာတွေ အားလုံး စီစဉ်ပြီးပြီ ဖြစ်၍ ကြီးမားသော ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့် အခွင့်ကောင်းယူပြီး အိပ်စက်ရန် ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်သည်။

သူ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရင်းနှီးနေသော တိတ်ဆိတ်သည့် ရွာလေးပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် အိမ်တစ်အိမ်ထဲတွင် အိပ်မက်ဆိုးထဲ ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော ဝမ်ဟန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်တွင် ဝမ်ဟန်သည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကာ အသက်ရှူသံ ပျော့တော့နေသည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် သူသည် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံရပြီး ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်နေသည်။ အရေးပေါ် ကုသထားသော်လည်း ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ကြာကြာခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်း သေပြီ မင်းတို့ရဲ့ မက်မွန်ပွင့် စမ်းချောင်း အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပြီ"

ယန်ကျန့် အိမ်ထဲ ဝင်သွားပြီး စကားစလိုက်သည်။

သွေးအိုင်ထဲတွင် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လဲလျောင်းနေသော ဝမ်ဟန်သည် ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ကို အတင်းစုစည်းကာ မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ကျရှုံးသွားပြီဟုတ်လား"

သူ မျက်လုံး ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ထဲမှ ယုံကြည်ချက် တိုင်တစ်တိုင် ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ငါ တွေ့ထားပြီးပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါ တကယ် မသတ်ချင်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေ့ လူတွေ အများကြီး သေကုန်ပြီ ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီကနေ ထွက်ခွာခွင့် ပေးမယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ်"

"ဒါ မင်းစတိုင် မဟုတ်ပါဘူး"

ဝမ်ဟန်၏ အသက်ရှူသံ မမှန်တော့ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ဘာပြဿနာမှ မရှာခဲ့ဘူး ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးချင်သေးတယ် ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲနော် ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် မင်း နောက်ထပ် ပြဿနာ ရှာတယ်လို့ ငါ ကြားရင် မင်း ဒီကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ကျန့် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဝမ်ဟန် ရုန်းကန်ပြီး ထထိုင်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသေးသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တကယ် မသတ်ဘဲ လွှတ်ပေးမှာလား။

ကျန်းရှန်ကွမ်း အစီအစဉ် ပျက်သွားလို့ သူက ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်တော့လို့လား ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားတာလား။

ဒီအတွေးများနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အိပ်မက်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝမ်ဟန် အစစ် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး သတိပြန်ရလာသည်။

ဝမ်ဟန်ကို လွှတ်ပေးပြီးနောက် ယန်ကျန့် အားမနေပေ။ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ ဆက်လက် လှည့်လည်သွားလာပြီး ရွာအပြင်ဘက် လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ရွာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။

ရွာနှင့် ကျောင်းဆောင်ကို လမ်းကြောင်းလေး တစ်ခုဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

ယန်ကျန့် ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားပြီး ကျောင်းဆောင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။

ကျယ်ဝန်းသော ကျောင်းဆောင် အတွင်း၌ ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် သစ်တိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ဒီနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်အစစ် ရှုံးသွားပြီနဲ့ တူတယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်း မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း စကားပြောနိုင်သေးသည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့် ပေါ်လာခြင်းက သူ့အတွက် အလွန် မကောင်းသော လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ လှုပ်ရှားမှု ကျရှုံးသွားပြီ ဆိုတာ ပြသနေသည်။

တကယ်လို့သာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ယန်ကျန့် ဒီလောက်မြန်မြန် ဒီနေရာ ရောက်လာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"စာပို့တိုက်ထဲက မင်း သေသွားပြီ မင်းရဲ့ အသင်းဖော်တွေ အကုန်လုံးလည်း သေသွားပြီ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဟန်ကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်တယ် သူက ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသလို ဘာပြဿနာမှလည်း မရှာခဲ့ဘူး ငါ သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးချင်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက အကြွင်းအကျန်တွေကို လာရှင်းတာပေါ့"

ကျန်းရှန်ကွမ်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒါ အကြံတစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး"

"အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ မင်း စိတ်ထား နူးညံ့သွားတာလား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ မက်မွန်ပွင့် စမ်းချောင်း အစီအစဉ်က ဘယ်လိုမှ အောင်မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပါ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အားလုံးကို ဟယ်ယွဲ့လျန် ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူက မင်းအစီအစဉ်ကို တော်တော် ဆန့်ကျင်နေတယ် မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး မင်းအစီအစဉ် မအောင်မြင်နိုင်တော့ရင် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလဲ ငါ သိချင်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံး ဒီအတွက် မြှုပ်နှံထားတာ ဒီအတွက်ပဲ အသက်ရှင်နေတာ အစီအစဉ် ပျက်သွားရင် ငါ ဆက်ရှိနေစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ ဒါဆို မင်း ဒီမှာ ထာဝရ နေရစ်ခဲ့တော့"

"ငါ့ကို မသတ်ရင် မင်း စိတ်မပူဘူးလား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း မေးလိုက်သည်။

"ငါ ချန်ချောင်ယန်ကို သတ်ပြီးပြီ အကြောင်းအရာ တချို့ကို သိလိုက်ရတယ် ဒါပေမဲ့ တချို့ကို နားမလည်သေးဘူး အမှန်တရားကို သိတာ မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှိတယ် ကိစ္စတချို့ကို မေးမြန်းဖို့ ငါ မင်းကို ခဏလောက် ထားထားဦးမယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ငါ ပြောပြမယ်လို့ မင်း သေချာနေလား"

"မင်း ပြောပြမှာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကာကွယ်ထားတာ မင်းအတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး"

ယန်ကျန့် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်း မပြောရင် မင်း ငါ့အတွက် တန်ဖိုး မရှိတော့ဘူး အဲဒီကျမှ မင်းကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်မယ်"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် ငါ ထွက်ပြေးသွားမှာ သတိထား"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မပြေးနိုင်ပါဘူး မင်းသာ အဲဒီလောက် စွမ်းရည်ရှိရင် ငါ ဟိုးအရင်ကတည်းက မင်းလက်ချက်နဲ့ သေနေလောက်ပြီ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ အသိစိတ်က တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ရှိနေသည်။

ဒီအခြေအနေမှာ ထွက်ပြေးဖို့ ဆိုတာ အိပ်မက် မက်နေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"တချို့ကိစ္စတွေက ကြိုခန့်မှန်းလို့ မရဘူး"

ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြောလိုက်သည်။

"မာန်တင်းမနေပါနဲ့ မင်းက သေချင်နေတာပါ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ပြဿနာတွေ ရှာပြီးမှ ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ သေခွင့် မပေးနိုင်ဘူး မင်း အပြစ်ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းရှန်ကွမ်း စကားကို မယုံပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းရှန်ကွမ်းကို ကိုင်တွယ်မယ့် နည်းလမ်းတွေ အပေါ် သူ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

"ဒီတစ်ခါ ငါလာတာ မင်းကို သတိပေးဖို့ပဲ စိတ်ပြင်ဆင်ထားပြီး ကိုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားထားပေါ့ ငါ သွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားကာ ပုဂ္ဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းသည် ယန်ကျန့် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေပြီး တွေးတောနေသည်။

"အပြစ်ပေးဆပ်ခြင်း ဟုတ်လား"

All Chapters