ပျောက်ကွယ်သွားသော သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ

တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာသောအခါ ယန်ကျန့် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များက များပြားလွန်းလှသည်။ ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး ကိစ္စ၊ ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ တစ္ဆေပန်းချီကား အစီအစဉ်နှင့် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အဘိုးအိုနှင့် စကားပြောခြင်းတို့ကြောင့် တစ်နေကုန် အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ တာချန်းမြို့သို့ ပြန်ပြီး အိပ်စက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အဓိက ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ ဖြစ်၍ ကျန်ရှိသော အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကို သူ စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။

မပြီးပြတ်သေးသော ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ဆက်လက် ပြုလုပ်ရန် မလိုတော့ဟု ယန်ကျန့် ခံစားမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် အများစုသည် ကိုယ့်ကိစ္စနှင့်ကိုယ် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာဝင်း အတွင်းရှိ မီးလင်းနေသော ငါးထပ်တိုက် ဗီလာကြီး၏ သုံးလွှာတွင် အိမ်တွင်း ရေကူးကန် တစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုကန်ထဲမှ ရေများသည် အေးစက်ပြီး နက်ရှိုင်းကာ မသိရသော ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မကြာမီ ကြည်လင်နေသော ရေကန်ထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရေလှုပ်ရှားသံနှင့်အတူ ယန်ကျန့် ရေကန်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရေများ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားသော်လည်း မကြာမီတွင် ရေများသည် ကန်ထဲသို့ ပြန်စီးဝင်သွားပြီး တစ်နေရာတည်း၌ စုစည်းသွားကာ လှိုင်းထနေသော ရေကန်သည် မူလ ငြိမ်သက်နေသော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားတော့သည်။

ဒီရေကူးကန်သည် သာမန် ရေကူးကန် မဟုတ်တော့ဘဲ တစ္ဆေရေကန် အသေးစားလေး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက် ပြုတ်ကျသွားပါက ချက်ချင်း အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ပြန်တက်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ရေကန်ထဲတွင် မျောပါနေသော ခြောက်ခြားဖွယ် အလောင်းကောင်များ အများအပြား ရှိနေသည်ကို ထည့်မပြောလျှင်တောင်မှ ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေရေကန်ကို အိမ်မှာ ထားတာ မကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေမယ့် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေ မဖြစ်လာဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေရေကန်ကို အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ရန် အချိန်ရှာရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အိမ်တွင် ဆက်ထား၍ မဖြစ်တော့ပေ။

အခြားသူများ မတော်တဆ ဝင်မလာမိစေရန် သုံးလွှာ တံခါးကို သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။

ဒါက ယန်ကျန့်ကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ပေ။ သူ ပထမထပ် ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းသည် လင်းထိန်နေပြီး နေရာအများစုက အလင်းရောင် မလိုသော်လည်း မီးများ အကုန် ဖွင့်ထားလေသည်။

ဒါသည် ကျန်းယန်၏ အကျင့် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

သူသည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် စိတ်ဒဏ်ရာ ရထားသည့် လက္ခဏာများ ရှိနေသည်။ ညဘက်ဆိုလျှင် မီးတွေအကုန် ဖွင့်ထားတတ်၏။ အမှောင်ထဲတွင် ခြောက်ခြားစရာ တစ်ခုခု ပေါ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းက ဖြုန်းတီးရာ ရောက်သော်လည်း တစ်ခါတလေကျလျှင် ဒီအကျင့်က အသုံးဝင်တတ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်လာပါက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေပြီး လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အလင်းရောင်က သတိပေးချက် ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဒီအချိန်တွင် ကျန်းယန် နှင့် ကျန်းလီချင် တို့သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး တီဗီကြည့်လိုက် ဖုန်းပွတ်လိုက် လုပ်နေကြသည်။ ယန်ကျန့် ပြန်ရောက်လာသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြချေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရင်အတိုင်းပဲ အေးဆေးနေနိုင်ကြတုန်းပဲ တကယ် အားကျဖို့ ကောင်းတယ်"

ယန်ကျန့် လှေကားထိပ်တွင် ရပ်ပြီး ခဏလောက် ကြည့်ရှုနေပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် လန့်သွားပြီး အသံလာရာဘက်ကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ယန်ကျန့်"

"ဥက္ကဋ္ဌယန်"

သူတို့နှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်သည့် အရိပ်အယောင် ပြလိုက်ကြသည်။ ယန်ကျန့် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ခရီးစဉ်က အလွန် အန္တရာယ် မများကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ မဟုတ်လျှင် ရှန်ထုံမျှော်စင်တွင် ဒီလောက် အေးဆေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါနဲ့အတူ အပေါ်ထပ် လိုက်ခဲ့ ဒီနေ့ ဖိုင်အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ရမယ် မနက်ဖြန် ရုံးစောစော သွားရမယ်"

ယန်ကျန့် ခံစားချက် မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောပြီး အပေါ်ထပ်သို့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"စောင့်ပါဦး"

ကျန်းယန် တခစ်ခစ် ရယ်ပြီး နောက်က လိုက်သွားသည်။ ယန်ကျန့် လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ရင်းနှီးမှုကို ပြသနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့် အခန်းထဲတွင် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်နှင့် အမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင် နှင့် ကျန်းယန် နှစ်ယောက်စလုံး မှတ်တမ်းတင်ရန် တာဝန်ယူကြ၏။

"သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် မဟုတ်ဘူးလား"

မှတ်တမ်းတင်နေရင်း ကျန်းယန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ဒီတစ်ခေါက်လည်း သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခု ဖြေရှင်းရမည်ဟု ထင်နေခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းကျတော့ ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး တက်ပြီး ရန်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ မက်မွန်ပွင့် စမ်းချောင်း အစီအစဉ် အကြောင်း ရောက်သောအခါ ကျန်းယန်ရော ကျန်းလီချင်ပါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သဘာဝလွန် လောကထဲတွင် မြို့ထဲက လူတိုင်းကို တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေနယ်မြေထဲ ဆွဲသွင်းချင်သော အရူးများ ရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

မဟုတ်လျှင် တာချန်းမြို့တွင် နေထိုင်ခြင်းကပင် ဘေးကင်းမည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးကျလျှင် သူတို့လည်း တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲ ရောက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေပန်းချီကား ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်ကို မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသား ဖြစ်ကာ လီယန်သည် တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ဒီနေ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာပဲ"

ကျန်းယန် ဘေးနားက ကျန်းလီချင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲက ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများကို တစ်ယောက် မြင်နေရသည်။

"တစ်ခါတလေကျရင် အမှန်တရားကို သိတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ပိုသိလေလေ ဒီလောကကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက် မဲ့ပုံကို ပိုနားလည်လေလေပဲ ဒါကြောင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားရတာ ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက ကြမ်းတမ်းရင်တောင် သာမန်လူ အများစုကို လှည့်စားနိုင်ရင် ရပြီ မဟုတ်ရင် လောကကြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် လှလား"

မှတ်စုစာအုပ်ထဲက ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ပြီး ကျန်းယန် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရမ်း လှတယ် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလောကကြီးမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းတဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူး အထူးသဖြင့် လူတွေပေါ့ ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံလေလေ ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလေလေပဲ သူက ကြည့်လိုက်ရင် ရင်သပ်ရှုမောစရာ ကောင်းပေမယ့် သေချာ ကြည့်ရင် ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းတယ် ဟယ်ယွဲ့လျန်က သဘာဝလွန် ထုတ်ကုန်တစ်ခုပဲ အခု သူက မယုံနိုင်စရာ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်"

"ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလိုလူမျိုးတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတာ တကယ် ထင်မထားမိဘူး"

ကျန်းလီချင် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မှတ်တမ်းတင်ပြီးရင် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပုံမှန်အတိုင်း သိမ်းထားလိုက် ဒီကိစ္စတွေကို လျှို့ဝှက်ထား ကြိုက်ရင်တော့ လျှောက်ပြောပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်လာမယ့် အန္တရာယ်ကို ကိုယ့်ဘာသာ တာဝန်ယူရမယ်"

"ငါ ဘယ်တော့မှ လျှောက်မပြောဘူး"

ကျန်းယန် ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

သူက ကြောက်တတ်သော်လည်း မတုံးပေ။ ဒီလို လျှို့ဝှက် ကိစ္စများကို လျှောက်ပြောခြင်းက သေလမ်း ရှာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီချင်လည်း အသိဉာဏ် မရှိတဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်လျှင် အခုထိ အသက်ရှင်နေမည် မဟုတ်ချေ။ သူ့ခေါင်းထဲက သဘာဝလွန် ဖိုင်များကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ နောက်ကျနေပြီ မင်းတို့ သွားနားကြတော့"

"မသွားဘူး ဒီည ဒီမှာ အိပ်မယ်"

ကျန်းယန် မျက်တောင်ခတ်ပြီး တိုက်ရိုက် ငြင်းလိုက်သည်။

"မင်းကရော"

ယန်ကျန့် ဘေးနားက ကျန်းလီချင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်"

ကျန်းလီချင် ကြောင်သွားပြီး ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များ လှုပ်ရှားနေပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"အပြင်မှာ မိုးချုပ်နေပြီ တစ်ယောက်တည်း ပြန်ရတာ နည်းနည်း"

အခန်းထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ပေါ့"

ယန်ကျန့် ခံစားချက် မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ရော ကိုယ်ပါ အေးစက်နေပြီး သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်၏ နွေးထွေးမှု မရှိတော့ပေ။ အလှပဂေးလေးများ ဘေးမှာ ရှိနေလျှင်တောင် သူ့မှာ ဘာအတွေးမှ မရှိတော့ချေ။

မကြာမီ ယန်ကျန့် တစ်ယောက်တည်း အိပ်ပျော်သွားပြီး အိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အိပ်မက်ထဲမှာမှ သူက ခံစားချက် အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနိုင်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်လို နေထိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် အိပ်မက်မက်ခြင်းက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အနားယူခြင်း ဖြစ်သလို လူစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည့် နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

မဟုတ်လျှင် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၏ စိတ်ထားကို အကြာကြီး ထားရှိပါက စရိုက်လက္ခဏာ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

"အိပ်ပျော်သွားပြီလား မြန်လိုက်တာ"

ကျန်းယန် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ယန်ကျန့် မျက်နှာရှေ့မှာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူက အလောင်းကောင်လို မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တောင် အေးစက်နေလေသည်။

"စောစော အိပ်ကြစို့ မနက်ဖြန် အလုပ်သွားရဦးမယ်"

ကျန်းလီချင် ပြုံးပြီး သူ့ဘေးနားတွင် ကွေးကွေးလေး ဝင်အိပ်လိုက်သည်။

ဒီည ဘာမှ မဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်လို့ ရပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ ယန်ကျန့် အိပ်မက်ကမ္ဘာကနေ နိုးလာခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူ ခွေးကျောင်းသည်၊ လမ်းလျှောက်သည်၊ ပြီးတော့ ကျန်းရှန်ကွမ်းနှင့် ခဏလောက် စကားပြောခဲ့သည်။ စကားဝိုင်းက သိပ်အရေးမကြီးသော်လည်း အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ဒီကောင် အိပ်မက်ကမ္ဘာကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီလား ဆိုတာ ကြည့်ချင်၍ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်က ရှင်းနေပါသည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း ဟိုပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင် ငါ့ကို တကယ် ခြိမ်းခြောက်နေတာပဲ သူ့ကို သတ်စေချင်နေတာ"

ယန်ကျန့် ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ ယုံကြည်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်လေလေ သူ့ကို ဆက်ထားထားဖို့ လိုလေလေ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်မှာ အသုံးဝင်လာနိုင်သည်။

နိုးလာသောအခါ ယန်ကျန့် လုပ်စရာ သိပ်မရှိပေ။ ဒါကြောင့် မနက်စောစော တာချန်းမြို့ထဲ ကားမောင်းပြီး ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

အရင်ကနဲ့ ယှဉ်လျှင် မြို့၏ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုက မကြာသေးခင်က တိုးတက်လာပုံ ရသည်။ စည်ကားသိုက်မြိုက်သော အငွေ့အသက်များ ပြန်ရလာပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့က တည်ငြိမ်နေသရွေ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ဘာအစအနမှ ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ပေ။

"အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ ပြဿနာ မရှိဘူး"

တာချန်းမြို့ကို ပတ်မောင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့် ရှန်ထုံမျှော်စင်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။

ကားပေါ်က ဆင်းဆင်းချင်း။

သူ့ပုံစံက မျှော်စင်နားက လူအများအပြား၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ကျင့်သားရနေပါပြီ။ သူ ကျန်းယန် နှင့် ကျန်းလီချင် တို့နှင့်အတူ ကုမ္ပဏီထဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဂျန်ခွန်"

ဧည့်ကြိုကောင်တာမှာ ချစ်စရာကောင်းသော ကောင်မလေး တစ်ယောက်က ဦးညွှတ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ပျော်ရွှင်သော အရိပ်အယောင်လေးလည်း ပါနေ၏။

"ကေကို လား"

ဒီကောင်မလေးကို မြင်တော့မှ ယန်ကျန့် သတိရသွားသည်။ ကေကို ကို ဧည့်ကြိုမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ သူ စီစဉ်ပေးခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

သူ့အရည်အချင်းနဲ့ မတန်ဘူး ဆိုပေမယ့် ဒါက ကေကို အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ။ မဟုတ်လျှင် ဂျပန်က တစ္ဆေနှင်ကလပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်ကနေ သူ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကေကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂျန်ခွန်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုနဲ့ ဒီမှာနေရတာ အရမ်း လွတ်လပ်ပါတယ် လစာကောင်းကောင်း ရရုံတင်မကဘူး ကျယ်ဝန်းပြီး ဘေးကင်းတဲ့ နေစရာလည်း ရတယ် ကေကို မိသားစုကို ခေါပြီး တာချန်းမြို့မှာ အပြီးအပိုင် အခြေချဖို့ စီစဉ်နေတယ်"

"ဂျပန်က တစ္ဆေနှင်ကလပ်မှာ ပြဿနာတွေ ရှိနေတယ် မိသားစုကို ပြောင်းရွှေ့လာတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါ"

ယန်ကျန့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြောသူက သတိမထားမိသော်လည်း နားထောင်သူက အလေးအနက် ထားလိုက်သည်။

ဒီစကားများက ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကေကို၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ခိုင်မာသွားစေသည်။ မိသားစုတင်မကဘူး ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ သူငယ်ချင်းတွေကိုပါ ဒီကို ပြောင်းလာဖို့ ဖိတ်ခေါ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ အလုပ်ဆက်လုပ်ပါ တစ်ခုခု ရှိရင် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဂျန်ခွန် အလုပ်အဆင်ပြေပါစေ"

ကေကို ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဘေးနားက လိုက်လာသော ကျန်းယန်က ကေကို၏ ရင်ဘတ်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ရန်လိုသော အကြည့်များနှင့် ကြည့်နေလေသည်။

"ငယ်ငယ်လေး ရှိသေးတာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ဘော်ဒီမိုက်နေရတာလဲ"

သူ တွေးရင်း ကျန်းလီချင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်ထုံမျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံး ရုံးခန်းကို ရောက်သောအခါ ထုံးစံအတိုင်း ကျန်းလီချင်က လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အလုပ်အခြေအနေကို တင်ပြသည်။

ခရီးစဉ်က တိုတောင်းပြီး ကုမ္ပဏီမှာ ထွေထွေထူးထူး ဖြစ်ပျက်တာ မရှိပေ။ ယန်ကျန့်အတွက် မှတ်သားစရာ ဆိုလို့ ကျန်းဝေ့ က နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်း အတန်းဖော်များ ပြန်လည်ဆုံဆည်းပွဲ လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ယန်ကျန့် ဘယ်တော့ အားမလဲလို့ မေးထားတာပဲ ရှိသည်။

"နောက်သုံးရက်အတွင်း ငါ အားတယ်လို့ ကျန်းဝေ့ကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ တွေ့ပြီး စကားပြောချင်တဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိလို့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ ဥက္ကဋ္ဌယန်"

ကျန်းလီချင် ခေါင်းညိတ်ပြီး မှတ်သားလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် အောက်ထပ်၌ အလုပ်လုပ်နေသော လျိုရှောင်ယွီ ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါ တင်ပြစရာ ရှိတယ်"

"မင်းမှာလည်း ရှိတာလား ဘာအကြောင်းလဲ"

ယန်ကျန့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဖုန်းချွမ်း ဒီမနက် တာချန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်လာတယ် လျိုချီ လည်း ပါလာတယ် ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးမှာ မင်း သူနဲ့ တွေ့ဖူးမှာပါ သူက မင်းရဲ့ အတန်းဖော်လေ"

လျိုရှောင်ယွီ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"လျိုချီက တော်တော် တက်ကြွတာပဲ အစည်းအဝေး ပြီးတာနဲ့ တန်းလာတာကိုး ငါနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့နဲ့ တူတယ် ကောင်းတာပေါ့ အတန်းဖော်တွေ ဆုံပွဲကျမှ သူနဲ့ တွေ့လိုက်မယ်"

"ဒါ့အပြင် တာချန်းမြို့မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် သဘာဝလွန် အမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေတယ် လီယန် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတယ် မင်းကို အသိပေးသင့်တယ် ထင်လို့ သက်ဆိုင်ရာ ဖိုင် ဒီမှာပါ"

လျိုရှောင်ယွီ ပြောပြီး ဖိုင်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါ စောစောက တာချန်းမြို့ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ခဲ့တယ် အရာအားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ ဘာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မှ မရှိဘူး"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စာရွက်စာတမ်းကို ယူလိုက်သည်။

သူ လှန်လှောကြည့်လိုက်ပြီး အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီက တာချန်းမြို့တွင် လူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေကြသည်။ ပျောက်ဆုံးမှုများက ကျပန်း ဖြစ်ပွားနေတာ ဖြစ်သည်။ တချို့က အလုပ်ခွင်မှာ၊ တချို့က အိမ်မှာ အိပ်နေရင်း၊ တချို့ကျတော့ လမ်းလျှောက်နေရင်း ပျောက်သွားကြတာ... ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်က မများပေ။ ပျောက်ဆုံးမှု ၁၀ မှုလောက်ပဲ ရှိသည်။

"လီယန်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်က ဘယ်လိုလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာသဲလွန်စမှ မရဘူး"

လျိုရှောင်ယွီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီးတဲ့နောက် လူလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်တယ် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူရဲ့ ခြေရာလက်ရာလည်း မတွေ့ရဘူး ဒါကြောင့် ကနဦး အနေနဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်"

"ငါ သိပြီ ဒီနေ့ ငါ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

တာချန်းမြို့မှာ ဖြစ်ပွားတာ ဆိုတော့ သူ အာရုံစိုက်ရမည်။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် ဟုတ်မဟုတ် ဖြေရှင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဒါပေမဲ့ သက်ရောက်မှုက မကြီးမားပေ။ လူတွေ ဒီလောက်များတဲ့ မြို့ကြီးမှာ လူတစ်ဒါဇင်လောက် ပျောက်ဆုံးတာက တကယ်ကို မပြောပလောက်ပါဘူး။

"ပြီးတော့ ထီးနက် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ မင်း အချိန်ရှာရမယ် ထိခိုက်သေဆုံးမှု မရှိပေမယ့် တော်တော်လေး ဂယက်ရိုက်ခတ်နေပြီ"

လျိုရှောင်ယွီ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ် သေချာမှု မရှိဘဲ သွားရင် သေလမ်း ရှာသလို ဖြစ်နေမှာ"

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွီ ပြောလိုက်သည်။

"လူပျောက်မှုတွေက ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေမှာ ငါ စိုးရိမ်တယ်"

"တိုက်ရိုက် သက်သေအထောက်အထား ရှိလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး ထင်မြင်ချက် သက်သက်ပါပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာချန်းမြို့နားမှာ ထိန်းချုပ်မရတဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ဆိုလို့ ဒါတစ်ခုပဲ ရှိတာ ဪ မဟုတ်ဘူး နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ် မြို့ပြင် အဝေးပြေးလမ်းမ နားက သွေးကန်"

လျိုရှောင်ယွီ အမြန် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ သူက ရက်အတော်ကြာ အလုပ်လုပ်နေတာ ဆိုတော့ တာချန်းမြို့ရဲ့ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း သိသည်။

ယန်ကျန့် တစ်ခုခု ပြောမလို့ လုပ်တုန်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုံးခန်း၏ မထင်ရှားသော ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာသွားပြီးနောက် အဲဒီမှာ ရှေးဟောင်း ဗီရိုအနီ တစ်လုံး ရောက်နေလေသည်။

သတိမထားရင် သူတောင် မမြင်လိုက်မိပေ။

"တစ္ဆေဗီရို ဟုတ်လား ဒါ ဘယ်လိုလုပ် တစ္ဆေဗီရို ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ယန်ကျန့် မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ တစ္ဆေဗီရိုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဆိုရင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ နှင့် တစ္ဆေဗီရိုကြား သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ဖြစ်အောင် ဖန်တီးပြီး ပြဿနာ နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖြေရှင်းရမည် ဆိုတာ သူ မမေ့သေးပေ။

အခု တစ္ဆေဗီရိုက အကောင်းအတိုင်း သူ့ဘေးနား ရောက်နေပြီး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ပျောက်နေသည်။

ဒါက သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘောလား။

ဒါ့အပြင် တစ္ဆေဗီရိုက အပြောင်းအလဲတချို့ ဖြစ်သွားပုံရသည်။ ယန်ကျန့်၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ကျိန်စာတစ်ခု အနေနှင့် မပေါ်လာတော့ဘဲ မထင်မရှား ရှိနေပြီး မူလအခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားသလို ဖြစ်နေသည်။

ဒီလို အပြောင်းအလဲများက တစ္ဆေဗီရို၏ အရောင်းအဝယ် ကျိန်စာ ပြန်လည်စတင်နေပြီ ဆိုတာ ပြနေတာလား။

"လျိုရှောင်ယွီ လျိုစစ်ယွဲ့ ဆိုတဲ့လူကို ဆက်သွယ်ပေးပါ သူ့ဘေးမှာ ကျောက်ရှောင်ယာ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး ပါလိမ့်မယ် မကြာသေးခင်ကမှ တာချန်းမြို့ကို လာဖို့ ငါ စီစဉ်ပေးခဲ့တာ"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

တကယ်လို့ တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ဘေးနား ရောက်နေရင် ဟိုကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေက ကျောက်ရှောင်ယာ ဘေးနား ပြန်ရောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လူပျောက်မှုများက ဒီတစ္ဆေနှင့် ဆက်စပ်နေတာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။