← Chapters

ဆန်းကြယ်သော ဆက်သွယ်မှု

Vol. 94 Ch. 1305

ဆန်းကြယ်သော ဆက်သွယ်မှု

Vol. 94 Ch. 1305

ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး တက်ရောက်ပြီးလို့ အလုပ်ပြန်စလိုက်တာနဲ့ ခေါင်းကိုက်စရာ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရတာပဲ

တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေကြားက သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခက ငါ မသိလိုက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဒါက အရင်တုန်းက ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲခဲ့တဲ့ တစ္ဆေဗီရို ကျိန်စာကို ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ

တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ယန်ကျန့်ကြားက အရောင်းအဝယ်တွေ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဆိုပေမယ့်

တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ဘေးနားမှာ ပေါ်လာတုန်းပဲ ဒါက သူနဲ့ တစ္ဆေဗီရိုကြားက အရောင်းအဝယ်က သူ အဆုံးသတ်ချင်တိုင်း အဆုံးသတ်လို့ ရတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ

"ငါ အခု ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေနဲ့ ဆိုရင် တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရမှာကို စိတ်မပူဘူး တစ္ဆေဗီရို ကျိန်စာကိုလည်း မကြောက်ဘူး တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတာက ငါ့ကိုတင် မကဘဲ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်တာပဲ"

ယန်ကျန့် ရုံးခန်းထဲမှာ ထိုင်နေရင်း ထောင့်နားက တစ္ဆေဗီရိုကို စိုက်ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိတယ်

ဒီသဘာဝလွန် ပစ္စည်းကို သူတစ်ယောက်တည်း မြင်ရပြီး တခြားသူတွေ မမြင်ရဘူး

သိပ်မကြာခင်မှာ လျိုရှောင်ယွီ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို ရှာတွေ့သွားပြီး လျိုစစ်ယွဲ့ကို ဆက်သွယ်ကာ လိပ်စာ အတည်ပြုလိုက်တယ်

"ယန်ကျန့်... လျိုစစ်ယွဲ့ တာချန်းမြို့ကို ရောက်နေပါပြီ ကျောက်ရှောင်ယာ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးလည်း ပါတယ်။ လက်ရှိ သူတို့ နေရောင်ခြည် အိမ်ရာဝင်းမှာ နေနေကြတယ်"

လျိုရှောင်ယွီအတွက် တာချန်းမြို့ထဲက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ရှာရတာ အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်

တကယ်တော့ ယန်ကျန့်လည်း ရှာနိုင်ပါတယ် တစ္ဆေနယ်မြေကို တစ်မြို့လုံး ဖြန့်ကျက်လိုက်တာနဲ့ လျိုစစ်ယွဲ့ တည်နေရာကို ချက်ချင်း သိနိုင်တာပဲ

ဒါပေမဲ့ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး တခြားသူ လုပ်ပေးနိုင်တာပဲ

"ငါ သိပြီ အခုပဲ သွားကြည့်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းလီချင်က ပြောလိုက်တယ်

"ဥက္ကဋ္ဌယန် မနက်စာ မစားရသေးဘူး မဟုတ်လား စားပြီးမှ သွားပါလား"

"မလိုတော့ဘူး မင်းတို့ပဲ စားလိုက်ကြတော့ ဒီကိစ္စက နည်းနည်း ထူးခြားနေတယ် သေချာ မကိုင်တွယ်ရင် ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ကားသော့ ပေး ငါ့ဘာသာ မောင်းသွားလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်တယ်

"ဂရုစိုက်နော်"

ကျန်းယန် လက်ကိုင်အိတ်ထဲက ကားသော့ ထုတ်ပြီး ကမ်းပေးလိုက်တယ်

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားတယ်

သူ ထွက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရုံးခန်းထောင့်က အနီရောင် တစ္ဆေဗီရိုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဒါက ကျိန်စာက ယန်ကျန့် နောက်ကိုပဲ လိုက်နေတာ ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို မထိခိုက်သေးဘူး ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ

ယန်ကျန့် ကားမောင်းပြီး တာချန်းမြို့ထဲက နေရောင်ခြည် အိမ်ရာဝင်းကို အမြန် ရောက်လာခဲ့တယ်

ဒါက အဆင့်မြင့် အိမ်ရာဝင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းမွန်ပေမယ့် နေထိုင်သူ သိပ်မရှိဘူး ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ငတ်မွတ်နေသော တစ္ဆေကြီး ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် လူအများစု တာချန်းမြို့ကနေ ပြောင်းရွှေ့သွားကြတယ် အထူးသဖြင့် ချမ်းသာတဲ့ လူတွေပေါ့ သူတို့ မြို့ထဲ ပြန်မလာချင်ကြတော့ဘူး အဲဒါကြောင့် နေရောင်ခြည် အိမ်ရာဝင်းက ခြောက်ကပ်နေတာ

ဒါပေမဲ့ လူနေကျဲပါးပြီး ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အိမ်ရာဝင်းက လျိုစစ်ယွဲ့ အတွက်တော့ အလွန် သင့်တော်ပါတယ်

သူက အန္တရာယ်များတဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေရတာ ဆိုတော့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမှာ နေတာ ပိုကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ လူဆိုတာ လူမှုရေး သတ္တဝါ ဖြစ်လို့ နေထိုင်ဖို့ အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ် ဘေးနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာကျတော့လည်း မကောင်းပြန်ဘူး

"ဒေါက် ဒေါက်"

အိမ်ရာဝင်း အတွင်းက တိုက်ခန်းတစ်ခုရဲ့ တံခါးကို ယန်ကျန့် ခေါက်လိုက်သည်။

မကြာမီ တံခါးပွင့်လာပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ ရုပ်ရည်ရှိပြီး လိမ္မာတဲ့ ပုံပေါက်တဲ့ အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦး ပေါ်လာတယ် ယန်ကျန့်ကို မြင်တော့ နည်းနည်း အံ့သြသွားတယ် ဒါပေမဲ့ အံ့သြမှုကနေ ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်

"ယန်ကျန့်... ရှင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ"

လျိုစစ်ယွဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ် သူကြည့်ရတာ နည်းနည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ရတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ခဲ့တဲ့ ပုံပါပဲ

"ကျောက်ရှောင်ယာ ဘယ်မှာလဲ"

ယန်ကျန့် စကားပလ္လင် မခံဘဲ တဲ့တိုး မေးလိုက်တယ်

လျိုစစ်ယွဲ့ ဧည့်ခန်း ဆိုဖာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ဝင်သွားလိုက်တော့ ဆိုဖာပေါ်မှာ ကာတွန်း ထိုင်ကြည့်နေတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ် မဟုတ်ဘူး ကလေးမလေးလို့ ခေါ်တာ မမှန်တော့ဘူး ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေး တစ်ယောက်လို့ ပြောတာ ပိုမှန်လိမ့်မယ် အသက် ၁၆ နှစ် ဝန်းကျင်လောက် ရှိပုံရတယ်

"သူ ကြီးလာပြီလား အရင်တုန်းက ဒီလောက် မပြောင်းလဲသေးပါဘူး"

ကျောက်ရှောင်ယာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နှုန်းနဲ့ ကြီးထွားလာတယ် ဆိုတာ သိပေမယ့် ယန်ကျန့် သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ရှောင်ယာရဲ့ ပြောင်းလဲမှုက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်

အကြောင်းရင်းက ရှင်းပါတယ် သူ့ဘေးနားမှာ တစ္ဆေ မရှိတော့လို့ သဘာဝလွန် အင်အားတွေက သူ့ကို မလွှမ်းမိုးတော့လို့ ကျောက်ရှောင်ယာရဲ့ ကြီးထွားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့တာ

ဒါပေမဲ့ အခုတော့...

"တစ်ညတည်းနဲ့ သူ ဒီလို ပြောင်းလဲသွားတာ တစ္ဆေက... ပြန်ရောက်လာပြီ မနေ့ညက ကျွန်မ အိပ်နေတုန်း တစ်စုံတစ်ခု အခန်းထဲ ဝင်လာတာ ခံစားမိတယ် ဒါပေမဲ့ တံခါးက သေချာပေါက် ပိတ်ထားတာပါ ညဘက် ဧည့်ခန်းထဲမှာ ခြေသံတွေ ကြားရတယ် မီးဖိုချောင်ထဲက ဓားယူသံတွေလည်း ကြားရတယ်"

လျိုစစ်ယွဲ့ ယန်ကျန့် လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ဒီတစ်ခါ တစ္ဆေက ပိုပြီး ရန်လိုလာသလိုပဲ အရင်တုန်းက ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး တစ်နေ့နေ့ တစ္ဆေက ကုတင်ဘေးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျွန်မကို သတ်သွားမှာ အရမ်း ကြောက်တယ် ရှင် ကျွန်မကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမယ့် ကျောက်ရှောင်ယာကို စောင့်ရှောက်ပေးပြီး တစ္ဆေဆိုးကြီးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကူညီပေးချင်ပေမယ့် ကျွန်မ တကယ် ကြောက်နေပြီ"

သူ့အာရုံကြောတွေ နည်းနည်း ပျက်စီးနေပုံ ရတယ်

လျိုစစ်ယွဲ့ နောက်ဆုတ်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆိုးကြီးက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူတချို့ ပြသလာတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေတယ်

ဒီခံစားချက်က ယန်ကျန့် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြုပြင်ပြီး ဖြေရှင်းပေးလို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုပဲ

"ငါ ရောက်လာမှတော့ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီးသားပါ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်တယ်

ပြီးတော့ သူ ကျောက်ရှောင်ယာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျောက်ရှောင်ယာက ယန်ကျန့် ရောက်လာတာကို သတိမထားမိသလိုပဲ သူ့မျက်လုံးဝိုင်းကြီးတွေက ရှေ့က တီဗီဖန်သားပြင်ပေါ်မှာပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ် ဆိုဖာပေါ်မှာ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေတာ သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်လိုပဲ ဒီအနေအထားအတိုင်း နာရီပေါင်းများစွာ နေခဲ့ပုံရတယ်

ကြာလာလေလေ ပိုပြီး ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းလေလေပဲ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ

ယန်ကျန့် ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီး တွေးလိုက်သည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ္ဆေဗီရို ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေလည်း ကျောက်ရှောင်ယာ ဘေးနား ပြန်ရောက်နေပြီ သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပြီးနောက် တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ လုံးဝ မထိခိုက်ဘူး ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ မညီမျှဘူး ဆိုရင် သဘာဝလွန် အင်အား တစ်ခုခုက ပိုအားကောင်းနေပြီး ချိန်ခွင်လျှာ ညွတ်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

"သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခမှာ ရှုံးနိမ့်တဲ့ဘက်က ပေးဆပ်ရမှုတချို့ ရှိကို ရှိရမယ် တစ္ဆေဆိုးကြီး ဖြစ်နေရင်တောင် ချွင်းချက် မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ တစ္ဆေဗီရို မပျက်စီးဘူး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေလည်း ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲပုံ မရဘူး တစ်ခုတည်းသော အပြောင်းအလဲက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ပိုပြီး ရက်စက်လာသလိုပဲ"

လျိုစစ်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင် ကျောက်ရှောင်ယာ ဘေးနားက တစ္ဆေဆိုး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာ သိသာသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းအောင်းနေတယ် သာမန် တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့တောင် ရှာလို့ မတွေ့ဘူး ယန်ကျန့် ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေ ဖွင့်မှသာ အဲဒီ တစ္ဆေဆိုးကြီးရဲ့ ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်ကို မြင်ရတယ် ဒါပေမဲ့လည်း သူ အဲဒီတစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်လို့ မရသေးဘူး

သူ့မှာ တစ္ဆေကတ်ကြေး ရှိနေပြီး တစ္ဆေဆိုးရဲ့ ကျိန်စာကို မြင်နိုင်ပေမယ့်ပေါ့

ဒါပေမဲ့ ဒီဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေရဲ့ ကျိန်စာက သူ့ဆီမှာ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး ကျောက်ရှောင်ယာ ဆီမှာ ရှိနေတာ

ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက ကျောက်ရှောင်ယာက တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ကိုင်ပြီး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေနဲ့ သူ့ကြားက ဆက်နွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ဖို့ပဲ ဒါဆိုရင် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက တခြားလူဆီ ပြောင်းသွားလိမ့်မယ် ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရတယ် ကလေးတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်ရဘူး

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကလေးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရ ခက်ခဲပြီး သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုကို အလွယ်တကူ ခံရတတ်လို့ပဲ

ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေတုန်း ဆိုဖာပေါ်မှာ တီဗီကြည့်နေတဲ့ ကျောက်ရှောင်ယာက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး သူ့မျက်လုံးဝိုင်းကြီးတွေနဲ့ ခြောက်ခြားဖွယ် စိုက်ကြည့်လာတယ်

ကာတွန်းပြနေတဲ့ တီဗီက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုရဲ့ နှောင့်ယှက်မှု ခံလိုက်ရပြီး နှင်းပွင့်တွေကျတဲ့ ဖန်သားပြင် ဖြစ်သွားကာ ဆူညံသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်

လျိုစစ်ယွဲ့ လန့်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ ကျောက်ရှောင်ယာကို စောင့်ရှောက်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျောက်ရှောင်ယာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုတာ သူ ခံစားမိလို့ပဲ အရင်က ရိုးသားတဲ့ ကလေးမလေး မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန် အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလာပြီ သူ့အတွေးတွေကလည်း အရမ်း ထူးဆန်းလာတယ်

"ငါ မင်းကို မြင်ဖူးတယ်"

ကျောက်ရှောင်ယာ ပြောလိုက်တယ် သူ့မိန်းကလေး ပုံစံနဲ့ ကလေးဆန်တဲ့ အသံလေး ထွက်ပေါ်လာတယ်

"မင်း ငါ့ကို မြင်ဖူးတယ် ဆိုတော့ ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သိလား"

ယန်ကျန့်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်သလိုပဲ ပြန်မေးလိုက်တယ်

ကျောက်ရှောင်ယာ ဆိုဖာပေါ်မှာ ခဏလောက် ထပ်ပြီး တောင့်တင်းနေပြန်တယ် ခဏကြာတော့ သူ ပြောလိုက်တယ်

"မင်းက ယန်ကျန့် မင်းကြောင့် ငါ့အဖေ သေသွားရတာ"

သူ့အဖေနာမည်က ကျောက်ခိုင်မင် တာချန်းမြို့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် တာဝန်ခံ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပြီး ငတ်မွတ်နေသော တစ္ဆေကြီး ဖြစ်ရပ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"မင်း မှားနေပြီ မင်းအဖေကို ငါ သတ်တာ မဟုတ်ဘူး မင်းအဖေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်

"ငါ မယုံဘူး"

ကျောက်ရှောင်ယာ ပြောလိုက်တယ်

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်တယ်

"မင်းက ငယ်သေးတော့ အများကြီး နားမလည်သေးပါဘူး ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက မင်းအဖေ ကျောက်ခိုင်မင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ သူ့သေဆုံးမှုက ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

ကျောက်ရှောင်ယာ စကားထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းပြန်လှည့်ပြီး တီဗီဖန်သားပြင်က နှင်းပွင့်တွေကို ဆက်ကြည့်နေသည်။

"သူ အခု ဒီလို ဖြစ်နေတာ အရမ်း ထူးဆန်းတယ် ရှင် သတိထားရမယ် ဟိုတစ္ဆေက သူ့ဘေးနားမှာပဲ ရှိတယ်"

လျိုစစ်ယွဲ့ သတ္တိမွေးပြီး သတိပေးဖို့ လျှောက်လာတယ်

သူ့ကို ယန်ကျန့်က အသက်သွင်းပေးထားတာ ဆိုတာ သူ သိတယ် ယန်ကျန့် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် သူ ကြာကြာ အသက်ရှင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး

တီဗီဖန်သားပြင်က နှင်းပွင့်တွေကို ခဏလောက် ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်ရှောင်ယာ ရုတ်တရက် တစ်ယောက်တည်း စကားပြောလိုက်တယ်

"သူက ပြောတယ် မင်းသေသွားရင် ငါ့အဖေ ပြန်ရှင်လာပြီး ငါ့ဘေးနား ပြန်ရောက်လာမယ်တဲ့..."

ဒီလို ပြောပြီးတာနဲ့ သူ ယန်ကျန့်ဘက် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သေပေးလို့ ရမလား"

နက်မှောင်နေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံထဲမှာ ကလေးမလေး တစ်ယောက်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှု အစအန မရှိတော့ဘဲ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ အေးစက်မှုနဲ့ နာကြည်းမှုတွေပဲ ရှိတော့သည်။

ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ မျက်လုံးတွေ မဟုတ်ဘူး

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ် သူ စကားပြောမလို့ လုပ်တုန်း ကျောက်ရှောင်ယာ ထပ်ပြောလိုက်တယ်

"မင်း သေသွားရင် ကောင်းမှာပဲ မင်း အသက်ရှင်နေရင် ငါ့အဖေ သေချာပေါက် မပျော်ရွှင်ဘူး"

"အာ"

လျိုစစ်ယွဲ့ လန့်သွားပြီး မျက်လုံးပြူးကာ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်

"ဒုက္ခပဲ သူ ဆုတောင်းလိုက်ပြီ"

"ငါ့ကို သေစေချင်တယ်လို့ ဆုတောင်းလိုက်တာလား စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယန်ကျန့် နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ ဖျော့တော့တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ် ဒီအပြုံးက အေးစက်ပြီး သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်ရဲ့ နွေးထွေးမှု လုံးဝ မရှိဘူး

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခဏမှာ

ဆုတောင်းခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါ်လာတယ်

ဧည့်ခန်းထဲက မီးတွေ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားတယ် တီဗီဖန်သားပြင်က နှင်းပွင့်တွေလည်း ချက်ချင်း မည်းနက်သွားတယ် မလှမ်းမကမ်းက အခန်းတံခါး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အသံမြည်လာတယ်

အေးစက်ပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် လေတစ်ချက် ဧည့်ခန်းထဲ တိုက်ခတ်လာတယ်

လိုက်ကာတွေ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး အမှောင်ထု လွှမ်းခြုံသွားတယ်

နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်နေပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်က ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေတုန်းပဲ

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့် အလျင်မလိုပါဘူး သူ့ခြေရင်းအောက်ကနေ ရေတွေ စိမ့်ထွက်လာပြီး ဖြူဖျော့တဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခု ရေထဲကနေ တွားသွား ထွက်လာတယ် ဒီအလောင်းကောင်က အနီရောင် ကတ်ကြေးအဟောင်း တစ်လက်ကို ကိုင်ထားတယ် ကတ်ကြေးလက်ကိုင်မှာ အနက်ရောင် ဆံပင်အမျိုးမျိုး ရစ်ပတ်ထားတယ် တချို့ဆံပင်တွေက စေးကပ်ပြီး မည်းနက်နေကာ ပုပ်သိုးနံ့ သင်းသင်းလေး ထွက်နေတယ်

ဖြူဖျော့တဲ့ လက်မောင်းက ဒီတစ္ဆေကတ်ကြေးကို မြှောက်ပြီး ယန်ကျန့်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်တယ်

ယန်ကျန့် ယူလိုက်တာနဲ့ ရေထဲက ထွက်လာတဲ့ ခြောက်ခြားဖွယ် အလောင်းကောင်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မြင်ကွင်းကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်

ဆံပင်တစ်မျှင် ရစ်ပတ်သွားပြီး တစ္ဆေကတ်ကြေးရဲ့ ကြားခံနယ် ဖြစ်လာတယ်

ယန်ကျန့်ရဲ့ မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွားပြန်တယ်

သူ မျဉ်းကြောင်း တစ်ခု မြင်လိုက်ရတယ်

ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေတဲ့ လက်တွေ့မဆန်တဲ့ မျဉ်းကြောင်း တစ်ခုပဲ ဒါက ကျိန်စာရဲ့ သရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို စောင့်ကြည့်ခံနေရတယ် ဆိုတာ ကိုယ်စားပြုနေတယ်

ဒါပေမဲ့ ဒီမျဉ်းကြောင်းက ကျောက်ရှောင်ယာနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး ကျောက်ရှောင်ယာ ဘေးနားက တစ္ဆေနဲ့လည်း ဆက်သွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး သေးငယ်တဲ့ မျဉ်းကြောင်းက လသာဆောင် ထောင့်တစ်နေရာက အနီရောင် ဗီရိုဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ဆက်သွယ်ထားတယ်

အဲဒါ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ တစ္ဆေဗီရိုပဲ

"ကျောက်ရှောင်ယာက ငါ့ကို သေစေချင်တယ်လို့ ဆုတောင်းလိုက်တာ ဒါပေမဲ့ ကျိန်စာက တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ သွားဆက်နေတယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် ကြောင်သွားတယ် ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နည်းနည်းတောင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားတယ်

All Chapters