ကလေးဆိုတာ ဆုံးမဖို့ လိုအပ်တယ်

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ရှိမည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည့် အချက်မှာ ကျောက်ရှောင်ယာက သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေရန် ဆုတောင်းလိုက်သော်လည်း တစ္ဆေကတ်ကြေးက ပြသနေသော မျဉ်းကြောင်းသည် တစ္ဆေဆီသို့ ဆက်သွယ်မနေဘဲ တစ္ဆေဗီရိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ္ဆေဗီရိုသည် လသာဆောင် နေရာတွင် ပေါ်လာပြီး သိပ်မထင်ရှားဘဲ ဟိုးအရင်ကတည်းက ထိုနေရာ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကျောက်ရှောင်ယာ ဆုတောင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မထင်မရှား ရှိနေသော ရှေးဟောင်းဗီရိုဆီမှ အသံတိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဗီရိုအောက်ရှိ တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

"ဟင်"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေဗီရို၏ အပြောင်းအလဲကို မြင်ပြီး အံ့သြသွားရသည်။

ထို့နောက် သူ လျိုစစ်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဆုတောင်းတာ အောင်မြင်ရင် ပုံမှန်ဆိုရင် မင်း သေသွားပြီ ဒါပေမဲ့ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဒါက ဘာကိုပြနေလဲ ဆိုတော့ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အပြောင်းအလဲတချို့ ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာပဲ"

လျိုစစ်ယွဲ့ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ယခုမှ သတိထားမိလိုက်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။

သူ မသေသေးပေ။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုလျှင် ကျောက်ရှောင်ယာ ဆုတောင်းလိုက်ပါက မိသားစုဝင်များ သေဆုံးရမည်၊ မိသားစုဝင်များ အကုန် သေဆုံးသွားပါက အရင်းနှီးဆုံး လူများ သေမည်၊ အရင်းနှီးဆုံး လူများ အကုန် သေဆုံးသွားပါက အသိမိတ်ဆွေများ သေမည်... ထိုသို့ အစဉ်လိုက် သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောက်ရှောင်ယာကို ကာလကြာရှည် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ဆုတောင်းတစ်ခု ထပ်လုပ်ပါက သေချာပေါက် သူ အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုစစ်ယွဲ့ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မသေသေးပေ။

"ဒါတော့ ငါလည်း မသိဘူး"

လျိုစစ်ယွဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ မသိတော့ချေ။

ယန်ကျန့် မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုကတော့ ငါ မင်းကို အသက်ပြန်သွင်းပေးလိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေရဲ့ အမြင်မှာ မင်းက ပုံမှန် သက်ရှိလူသား တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ယူဆလိုက်တာ နေမှာ ဒါကြောင့် တစ္ဆေက မင်းကို ကျော်ပြီး ဒီကျိန်စာကို တခြားလူဆီ လွှဲပြောင်းလိုက်တာ ဖြစ်မယ် မကြာသေးခင်က တာချန်းမြို့မှာ လူတချို့ ပျောက်ဆုံးသွားတာ ကျောက်ရှောင်ယာနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲ သက်သေ မပြနိုင်သေးဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းက ဆုတောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အရ ဆိုရင် ကျိန်စာကြောင့် သေသွားတဲ့ လူတွေက အကြောင်းမဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတာမျိုး မရှိဘူး အလောင်း ကျန်ခဲ့တာပဲ အခု အခြေအနေနဲ့ နည်းနည်း ကွဲလွဲနေတယ်"

သူ အရင်က ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်ဆက်စပ်ကြည့်သောအခါ ကွဲလွဲနေသည်များ အများအပြား တွေ့ရပြီး အတည်ပြု၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါဆို အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

လျိုစစ်ယွဲ့ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

သူသည် သဘာဝလွန် နည်းဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသူ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်မှာ သာမန်လူထက် ပိုကောင်းသော်လည်း တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ မဟုတ်သဖြင့် အများကြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ မရပေ။

"ဒီကိစ္စ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

လသာဆောင် နေရာရှိ ပွင့်နေသော တစ္ဆေဗီရိုထဲမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာလေသည်။ ပျစ်ချွဲပြီး နီရဲနေသော သွေးများသည် အသိစိတ် ရှိသကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ ပျံ့နှံ့မှုသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ပေါ်မလာဘဲ တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့ကို သဘာဝလွန် စွမ်းအားနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေက တစ္ဆေဗီရိုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီများလား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ကိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဝေဝါးနေသော အမျှင်တချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တချို့က နံရံကို ဖောက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာကို ဦးတည်နေကာ တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့်ပင် မမြင်ရသော နေရာသို့ ရောက်နေသည်။ တချို့က ခြေရင်းအောက်ရှိ ရေများနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး တစ္ဆေရေကန်နှင့် ပတ်သက်နေပုံ ရသည်။ တချို့မျှင်များက သူ့လက်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ဆီဇာဟိုတယ် ဘက်ကို ဦးတည်နေလေသည်။

နောက်ဆုံး အမျှင်တစ်ခုမှာမူ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်နီ မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အမည်မသိ အဝေးတစ်နေရာကို ဆက်သွယ်ထားရာ အစ်မဟုန်နှင့် ပတ်သက်နေလောက်သည်။

သေချာကြည့်လိုက်ပါက ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု အများအပြားနှင့် ဆက်နွယ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို အသုံးပြုပြီး ဒီကျိန်စာ အမျှင်များကို မဖြတ်တောက်ခဲ့ပေ။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တစ္ဆေရေကန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်စဉ်က ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသစ် တစ်ခု ကူးစက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး အမြတ်ထက် အရှုံးက များနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ရင်းနှီးပြီးသား ကျိန်စာများကို မကြောက်ဘဲ မသိရသေးသော ကျိန်စာများကသာ ပိုပြီး စိုးရိမ်စရာ ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို အခု အခြေအနေက ကျောက်ရှောင်ယာ ဆုတောင်းလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဗီရိုက ဆုတောင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့ ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရင် ကျောက်ရှောင်ယာက တစ္ဆေဗီရိုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီလို့ ယူဆလို့ ရမလား... အခြေခံအားဖြင့် ပြောရရင် အရင်က သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခမှာ ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ အနိုင်ရပြီး တစ္ဆေဗီရို ရှုံးနိမ့်သွားတယ်လို့ ကောက်ချက်ချလို့ ရတယ်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးအိုင်ထဲမှ သွေးများ ရွှဲနေသော လက်မောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အရေခွံ မရှိဘဲ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံ ခွာခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မှောင်မိုက်နေသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် ညှီစော်နံသည့် သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

မကြာမီ သွေးများ ရွှဲနေသော အလောင်းကောင် တစ်ခု သွေးအိုင်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွား ထွက်လာလေသည်။

ဒီအလောင်းကောင် ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများ စတင် ကွာကျလာပြီး ပရိဘောဂများ အရောင်မှိန်လာသည်။ ကွာကျသွားသော နံရံများ နောက်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ပိုပြီး ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းသည်မှာ စိမ့်ထွက်လာသော သွေးများသည် အေးစက်သည့် ဘိလပ်မြေမှ အရေခွံ မရှိသော အသားစိုင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နံရံများ ပိုကွာကျလာပြီး အသားစိုင်များ ပိုပေါ်လာကာ ကြီးမားသော အရေခွံမဲ့ သွေးအလောင်းကောင်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

"တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့ကို တကယ် သတ်ချင်နေတာလား"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရွှေရောင် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုများ ကွဲပြယ်သွားပြီး ပူလောင်သော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် မီးတောက်များသည် အိမ်တစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နံရံပေါ်ရှိ သွေးများကို မီးရှို့ပစ်လိုက်လေသည်။

"နာတယ်"

လျိုစစ်ယွဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အရေပြားများ နီရဲလာပြီး မီးလောင်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

"ဒီမီးက သဘာဝလွန် အရာတွေကိုပဲ လောင်ကျွမ်းတာ သာမန်လူတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မထိခိုက်စေဘူး မင်းက သဘာဝလွန် ထုတ်ကုန်တစ်ခုလေ ဒီမီးက မင်းကို ပြာကျသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ် အပြင်မှာ ခဏ စောင့်နေ"

ယန်ကျန့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားသောအခါ လျိုစစ်ယွဲ့ အခန်းထဲ ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ အပြင်သို့ အမြန် ထွက်သွားလေသည်။

သို့သော် တံခါးဝ ရောက်သောအခါ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ကျောက်ရှောင်ယာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မီးတောက်များ သူ့ဘေးနားတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း သူ လုံးဝ မထိခိုက်ပေ။

ကျောက်ရှောင်ယာသည် သာမန် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ မဟုတ်ဘဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် သဘာဝလွန် စွမ်းအား မရှိသဖြင့် တစ္ဆေမီးတောက်၏ သက်ရောက်မှုမှာ သူ့အပေါ်တွင် အလွန် နည်းပါးပြီး မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများနှင့် သွေးအိုင်ထဲမှ ထွက်လာသော အရေခွံမဲ့ သွေးအလောင်းကောင်များမှာမူ မတူပေ။ မီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရပြီး တစ္ဆေမီးတောက်သည် သွေးအလောင်းကောင်ကို လောင်စာအဖြစ် သုံးကာ ပိုပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာလေသည်။

"အား"

စူးရှပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါသည် သက်ရှိလူသား တစ်ယောက် ပြုလုပ်နိုင်သော အသံ မဟုတ်ဘဲ သွေးအလောင်းကောင်ဆီမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထားသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပြီး သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးက ရှေ့မှ တစ္ဆေကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေမီးတောက်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံး မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ လူသတ်ဖို့ တွေးနေပြီလား မင်းက ကလေး ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု ခံထားရလို့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပျက်စီးနေပေမယ့် လူသတ်တာ မှားတယ် ဆိုတာ သိသင့်တယ် မင်း နားမထောင်ဘူး မလိုက်နာဘူး ဆိုရင် နောက်ထပ် အမှားလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ငါ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် မီးတောက်များကို ဖြတ်ပြီး လျှောက်သွားကာ ကျောက်ရှောင်ယာကို စိုက်ကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှောင်ယာက ယန်ကျန့်ကို ထုံထိုင်းပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် မျက်နှာထားဖြင့် ဆက်ကြည့်နေသည်။ သူ့စကားများကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး ကလေးဆန်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက လူဆိုးပဲ ငါက ငါ့အဖေကို ပြန်ရှင်စေချင်ရုံလေးပါ မင်း ဘာလို့ မကူညီနိုင်ရတာလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းအဖေ ကျောက်ခိုင်မင် ပြန်ရှင်လာဖို့အတွက် ငါ သေပေးရမယ်လို့ မင်း မျှော်လင့်တာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်လေ ဘာမှားလို့လဲ"

ကျောက်ရှောင်ယာ ကလေးဆန်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ကူညီလိုက်ရင် ငါ သေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်း ကူညီချင်စိတ် ရှိရင် သေချာပေါက် သေပေးရဲမှာပေါ့ ပြီးတော့ မင်းသေသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး မင်းက ငါ့အဖေမှ မဟုတ်တာ ငါ့အဖေ ပြန်ရှင်လာရင် ပြီးရော လူအများကြီးက ငါ့အတွက် သေပေးဖို့ ဆန္ဒရှိကြတယ် မင်းက ဘာလို့ မရှိရတာလဲ ဒါကြောင့် မင်းက လူဆိုးပဲ"

ကျောက်ရှောင်ယာ ပြောလိုက်သည်။

"..."

ယန်ကျန့် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာပြန်ပြောရမလဲ မသိ ဖြစ်သွားသည်။

တကယ်ပါပဲ။ စကားပြော မကောင်းသော သူသည် ကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် စကားနိုင် မပြောနိုင်ပေ။

"မင်းရဲ့ အသိဉာဏ်က တကယ် ပြဿနာ ရှိနေပြီ ပြုပြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးချင်သေးတယ် ဒီအတွေးတွေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် ဆရာကောင်း တစ်ယောက် ရှာပေးမယ် မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကြီးကနေ မင်းကို ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရလိမ့်မယ်"

"အိပ်မက်ထဲ ဝင်သွားလိုက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်ခန်းစာ မရမချင်း ပြန်နိုးမလာနဲ့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တစ်ကောင် သူ့နောက်ရှိ ရေအိုင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်ပြီး မီးတောက်များကို လျစ်လျူရှုကာ ကျောက်ရှောင်ယာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး တိုက်ခိုက်လာသောအခါ ကျောက်ရှောင်ယာ၏ ထုံထိုင်းနေသော မျက်နှာထားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ ငိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်ရှောင်ယာ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေသွားကာ ဆိုဖာပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။

သူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် ကျောက်ရှောင်ယာ တိတ်ဆိတ်သော ရွာလေးထဲသို့ ရောက်မသွားပေ။ အဲဒီအစား တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက သူ့ကို ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းဆောင် တစ်ခုထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရှောင်ယာ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ကြောက်လန့်နေသည်။

တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက သူ့ကို ကျောင်းဆောင်ထဲရှိ စားပွဲခုံပေါ် ဖိထားပြီး အမြီးနှံ့ကာ ထွက်သွားလေသည်။

"ယန်ကျန့်က ဒီလောက် ငယ်တဲ့ ကလေးမလေးကိုတောင် အလွတ်မပေးဘူးလား"

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျန်းရှန်းကွမ်း ရုပ်သေးရုပ်လို ရပ်နေသည်။ မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်သာ လှုပ်ရှား၍ ရသည်။ သူသည် လူပေါင်းများစွာကို လေ့လာခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ရှောင်ယာ၏ မျက်နှာထားနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော အကြည့်များကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဆယ်ကျော်သက် ပုံပေါက်နေသော်လည်း ကလေးမလေး တစ်ယောက်သာ ရှိသေးကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ့စရိုက်အရ ဆိုလျှင် ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလို ကလေးမလေးများကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဘယ်တော့မှ အရေးယူလေ့ မရှိပေ။

"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ် ဒီမှာ မနေချင်ဘူး မင်းတို့ အကုန်လုံး လူဆိုးတွေ ငါ့အတွက် မသေပေးချင်ကြဘူး ခွေးနဲ့တောင် အကိုက်ခိုင်းသေးတယ် မင်းတို့ အကုန် သေသွားရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲ ဒါဆို ငါ့အဖေ ပြန်လာပြီး ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ"

ကျောက်ရှောင်ယာ ငိုပြီး ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲတွင် သူ့စိတ်ခံစားချက်များ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ကာ ထုံထိုင်းပြီး ထူးဆန်းမနေတော့ပေ။

ကျောက်ရှောင်ယာ၏ စကားများကို နားထောင်ပြီး ကျန်းရှန်းကွမ်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တောင်းပန်ပါတယ် ငါ အထင်လွဲသွားတယ် ဒီလို ကလေးမလေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ လေသံနဲ့ ဒီလို အဆိပ်ပြင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောထွက်ရတာလဲ။

"ငါတို့ ပြောတဲ့ မကောင်းမှုနဲ့ သူ့အသိစိတ်ထဲက မကောင်းမှုက မတူဘူး သူ့အသိဉာဏ်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာ"

ကျန်းရှန်းကွမ်း အနည်းငယ် လေ့လာပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က ကောင်မလေးက ဆိုးသွမ်းတာ မဟုတ်ဘဲ ဘာက မကောင်းမှုလဲ ဆိုတာ နားမလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်က ဒီကောင်မလေးကို ငါ့ဆီ ပို့လိုက်တာ ငါ့ကို ဆုံးမခိုင်းမလို့လား သူ တကယ် စိတ်ကူးယဉ်တတ်တာပဲ ငါက ဆုံးမပေးမယ်လို့ ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ ဒီကောင်မလေးကို အသုံးချပြီး ငါ ထွက်ပြေးသွားမှာ သူ မပူဘူးလား"

"ကြည့်ရတာ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရတယ်"

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းရှန်းကွမ်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါ အားနေရင်လည်း မကောင်းပါဘူး စာသင်တာက ငါ့အလုပ်ဟောင်းပဲလေ"

သူ ဒီကောင်မလေးကို သင်ကြားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မအောင်မြင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး လူစိတ်ဝင်အောင် လုပ်ပေးရမည်။

မသင်ကြားနိုင်ရင် ဒီကောင်မလေး နောက်ဆုံးကျ ယန်ကျန့် လက်ချက်နှင့် သေသွားပေလိမ့်မည်။

ဒီကျောင်းဆောင်ထဲ ပို့လိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လောက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့ အဲဒီခွေးက လူကို လျှောက်မကိုက်တတ်ပါဘူး ငါ့နာမည် ကျန်းရှန်းကွမ်း မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

ကျန်းရှန်းကွမ်း မေးလိုက်သည်။

"သမီးနာမည် ကျောက်ရှောင်ယာ"

တစ်ချိန်တည်းတွင် လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမီးတောက်များ ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် ဧည့်ခန်းထဲရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများ စတင် ပျောက်ကွယ်လာလေသည်။ အရေခွံမဲ့ သွေးအလောင်းကောင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းကောင်က အော်ဟစ် ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ္ဆေမီးတောက် ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ အလောင်းကောင် စတင် အရည်ပျော်လာပြီး အသားစများ တစ်စပြီးတစ်စ ကွာကျလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အရေခွံမဲ့ သွေးအလောင်းကောင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး သွေးအိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မီးတောက်များက သွေးများကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် သဘာဝလွန် အရာများ မပျံ့နှံ့နိုင်တော့ဘဲ အန္တရာယ်လည်း မရှိတော့ပေ။

ဒါတွေအားလုံး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သော တစ္ဆေဗီရိုလည်း အခု မီးလောင်ကျွမ်းခံနေရသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း တစ္ဆေဗီရိုက မပျက်စီးပေ။ မီးတောက်များ ဘယ်လောက်ပင် ပြင်းထန်ပါစေ တစ္ဆေဗီရို အတွင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ချေ။

"ဒီအရာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိဘူး ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေဗီရို ရှေ့ ရောက်လာပြီး ဒီအရာကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ စဉ်းစားနေသည်။

သူ တစ္ဆေဗီရိုနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ဒါကြောင့် တစ္ဆေဗီရို ကျိန်စာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းရမည်။

သူ့တွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ခံစားနေရသည်။

ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ နှင့် တစ္ဆေဗီရိုကြား ပဋိပက္ခ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲမှုတချို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပိုမို အန္တရာယ်များလာနိုင်လေသည်။