မင်းတို့က ဒါတွေ လုပ်ကြတာလား
Vol. 34 Ch. 406+407
အံ့သြစရာ ကောင်းတာက ဒီတစ်ခါ ရှီယုထုန် က ကျန်းပေရန် နောက်ကို မလိုက်ခဲ့ပေ။
အဲ့ဒီအစား သူမ ရှိနေတဲ့ နေရာမှာတင် ရပ်ပြီး သူ ထွက်ခွာသွားတာကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလေသည်။
'သူမ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ'
ဒါပေမဲ့ ဒီအတွေးက ခဏပဲ ခံလေသည်။
ကျန်းပေရန်က ဒီ နတ်ဆိုးမလေး အတွက် ခေါင်းစားခံဖို့ စိတ်ကူးမရှိပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်ကျရင် သူမကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်လိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ။
နောက်ထပ် နေ့လည်ခင်း တစ်ခု ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ 'လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ညီလေးများ' စာရင်းထဲမှာ စက်ဝိုင်း သုံးခု ထပ်ထည့်လိုက်လေသည်။
မနေ့ကနဲ့ ယှဉ်ရင် တော်တော်လေး အကျိုးရှိတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှု တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့ရဲ့ စနစ် အသိပေးချက် ၁၀ ခုလုံး ကုန်သွားပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ကျန်းပေရန် မြောက်များစွာသော ပန်းချိုင့်ဝှမ်း ဆီ ပြန်လာရုံသာ ရှိတော့လေသည်။
"ငါ ချူချန်ရန် ကို ကစားမယ်၊ 'ရေပေါ်မှာ ပေါလောပေါ်နေတဲ့ သံလက်ဝါး' နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီအလှည့်မှာ နင့်သူရဲကောင်းကို ၉ မှတ် ထိခိုက်အောင် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ် နင့်ရဲ့ နဂါးမလေး သေသွားပြီ"
"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့ နေဦး နေဦး"
"ဘာနေရမှာလဲ နင် ရှုံးသွားပြီပဲဟာ"
"နင်က ဘာလို့ အဲ့ဒီ ပေါချာချာ ကတ်ပြားကို ထပ်သုံးနေရတာလဲ"
"နင့်ကို နိုင်နိုင်တဲ့ ကတ်ပြားမှန်သမျှကို နင်က ပေါချာချာလို့ ခေါ်နေတာပဲ"
...
အိမ်ထဲ မဝင်ရသေးခင်မှာပဲ ကျန်းပေရန် အထဲက ငြင်းခုံနေသံတွေကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
သူ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလေသည်။
ပေရန်လေး ပြန်လာတာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြေးလာကာ ရှီကျာမုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ပေရန်လေး ငါ့အတွက် နောက်ထပ် ကတ်ပြား အစုအဝေး တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးပါဦး ဒီတစ်ခုနဲ့ ဆိုရင် သူ့ကို ငါ လုံးဝ မနိုင်ဘူး"
ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန် လက်ထဲက ကတ်ပြား အစုအဝေးကို ယူပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"ငါ ဒီကတ်ပြား အစုအဝေး သုံးပြီး သူမနဲ့ ၁၂ ပွဲ ကစားတာ ၁၀ ပွဲ နိုင်ခဲ့တယ် ဒါက သူမကို အနိုင်ယူဖို့ အလွယ်ကူဆုံး အစုအဝေးပဲ"
"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့..."
ငြင်းဆန်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာဖို့ ရှီဖုန်းလန် ကြိုးစားနေတုန်း ရှီကျာမု လည်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။
"ဦးလေး ကျွန်မ ကတ်ပြား အစုအဝေး အသစ် တစ်ခု လုပ်ထားတယ် ဒီတစ်ခါ ဦးလေးရဲ့ 'သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဘုရား ဓား' ကတ်ပြား အစုအဝေးကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြမယ်"
"အိုး"
ရှီကျာမု ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာတာ မြင်တော့ ကလေးတွေက တစ်ည အိပ်ပြီးရင် သူတို့ရဲ့ ဒုက္ခတွေကို တကယ် မေ့ပျောက်သွားတတ်ကြတာပဲလို့ ကျန်းပေရန် တွေးမိလေသည်။
ဒါပေမဲ့ ရှီကျာမု ကတော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ "အိုး" ကြောင့် တော်တော်လေး စိတ်ဆွသွားလေသည်။
သူမက ကတ်ပြားတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး အော်လိုက်လေသည်။
"ဦးလေး လာပါ တစ်ပွဲလောက် ကစားရအောင် ဒီနေ့ ဦးလေးကို ဘယ်လို အနိုင်ယူမလဲ ဆိုတာ ကြည့်လိုက်"
"ခဏလောက် နေပါဦး" ရှီဖုန်းလန် အော်လိုက်လေသည်။
ပြီးတော့ သူမ လည်ချောင်း ရှင်းလိုက်ပြီး တရားဝင် မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
"ပေရန်လေး ဒီနေ့ မင်းကို လာတွေ့တဲ့ လူနှစ်ယောက် ရှိတယ် ငါ မင်းအစား ဧည့်ခံပေးလိုက်တယ်"
စကားပြောပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ 'ငါ့ကို ချီးကျူးပါ ငါ့ကို ချီးကျူးပါ' ဆိုတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်မေးလိုက်လေသည်။
"ဘယ်လူနှစ်ယောက်လဲ"
သူမ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ချီးကျူးမှု မရတော့ ရှီဖုန်းလန် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။
"တစ်ယောက်က မဟာ စည်းလုံးခြင်းခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင် ပါ သူ လာတယ် ဆိုတာ မင်းကို ပြောပြလိုက်ရုံနဲ့ ဘာကိစ္စလဲ ဆိုတာ မင်း သိလိမ့်မယ်တဲ့"
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"အင်း နောက်တစ်ယောက်ကရော"
"ဒါဆို ဘာကိစ္စလဲ" ရှီဖုန်းလန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်လေသည်။
"အဲ့ဒါက လူကြီး ကိစ္စပါ ကလေးတွေ မမေးရဘူး"
"မင်းကမှ ကလေး" မကျေမနပ် ဟွန့် လိုက်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် ဆက်ဖြေလိုက်လေသည်။
"နောက်တစ်ယောက်က ထုန်ထုန် ပါ ဒါနဲ့ ပေရန်လေး မင်း ထုန်ထုန် နဲ့ ဘယ်တုန်းက တွေ့တာလဲ"
'ထုန်ထုန်' ခဏလောက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဒီ ထုန်ထုန် ဆိုတာ ရှီယုထုန် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။
'ဒီ နတ်ဆိုးမလေး ဘာလို့ ဒီကို လာရှာတာလဲ'
နတ်ဆိုးမလေးက သူ ဘယ်မှာ နေလဲ ဆိုတာ သိနေတာကို ကျန်းပေရန် နည်းနည်းလေးမှ မအံ့သြပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ နေမင်း ခုတ်ပိုင်း ဖန်သား ကို ရှာနေတယ် ဆိုတာတောင် သူမ သိသေးတာပဲလေ သူ့လိပ်စာ ရှာဖို့က မုန့်စားရတာထက်တောင် လွယ်ကူနေဦးမည်။
ရှီယုထုန် နာမည် ကြားတော့ ရှီကျာမု လည်း လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ယုထုန် နာမည် ကြားတုန်းက ဦးလေး မေးတာ မဆန်းပါဘူး ဦးလေး သူမကို တကယ် သိတာကိုး"
ရှီယုထုန် ကို သိလား မသိလား ဆိုတာ ရှင်းမပြဘဲ ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"သူ ဘာလာလုပ်တာလဲ"
"မင်း ငါ့မေးခွန်းကို ထပ်မဖြေပြန်ဘူး..."
ရှီဖုန်းလန် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စာအိတ် တစ်အိတ် ထုတ်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
"ရော့ သူမက ဒါကို မင်းဆီ ပေးခိုင်းလိုက်တယ်"
'စာ တစ်စောင်လား'
ကျန်းပေရန် လက်လှမ်းပြီး ယူလိုက်ကာ တံဆိပ်ကို ဆွဲဖွင့်ပြီး အထဲက စာရွက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
[တန်တိုင်းပြည်၊ ယွင် ပြည်နယ်၊ ရန်ဝူ စီရင်စု။]
[နေမင်း ခုတ်ပိုင်း ဖန်သား က ဒီနေရာမှာ ရှိတယ်။]
စာရဲ့ အကြောင်းအရာက စာကြောင်းတို နှစ်ကြောင်းတည်း ဖြစ်ပေမယ့် ကျန်းပေရန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။
"သူမ ဘယ်တုန်းက လာတာလဲ" စာအိတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန်ကို မေးလိုက်လေသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့... တစ်နာရီလောက်က ထင်တယ်"
ရှီဖုန်းလန် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
'လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီလောက်က... ဆိုလိုတာက လျှို့ဝှက်ဈေး မှာတုန်းက သူ ငါ့နောက် မလိုက်ဘဲ ဒီကို တိုက်ရိုက် သတင်းပို့လိုက်တာလား သူမ စိတ်ကူးကို ငါ တကယ် နားမလည်တော့ဘူး...
သူမ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု အတင်းအကျပ် ပေးချင်နေတာလား'
ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးကြွေး ကိစ္စ ဘေးဖယ်ထားလိုက် ဒီကောင်မလေးက တကယ်ပဲ အဲ့လောက် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိလို့လား။
လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံ ရဲ့ ပိုင်နက်သခင် ရှီဟုန်ဖေး တောင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ရတနာ တစ်ခုလေ။
သူမက သိရုံတင် မကဘူး ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာပါ သိနေတာ။
သူမ လိမ်နေတယ်လို့ ပြောရအောင်လည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။
နတ်ဆိုးမလေး ဆိုပေမယ့် ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ ကိစ္စ လုပ်လောက်အောင်တော့ ပျင်းနေမှာ မဟုတ်ပေ။
ဒါက ထောင်ချောက် ဆိုရင်လည်း စနစ်က ဘာအသိပေးချက်မှ မပြပေ။
'ဒါက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ရတနာရှာဖွေခြင်း ပါရမီ တစ်မျိုးမျိုးများ ဖြစ်နေမလား'
သူ့အတွေးတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ရှီကျာမုကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"မင်း ဒီ ရှီယုထုန် နဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးလား"
"အင်း အဆင်ပြေပါတယ်"
"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက သူမမှာ အန္တရာယ် ရှောင်တိမ်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ မင်း ငါ့ကို ပြောဖူးတယ် အဲ့ဒါ အပြင် သူမ အကြောင်း တခြား အရာတွေ ငါ့ကို ပြောပြပါဦး"
ကျန်းပေရန်က ရှီယုထုန် နဲ့ မပတ်သက်ချင်ပေမယ့် သူမက အခု သူ့ကို တွယ်ကပ်နေပြီး ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခုတောင် ပေးထားလေသည်။
ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ မဆုံးဖြတ်ခင် သူမ အကြောင်း အရင် ပိုလေ့လာရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
"ယုထုန်..."
ရှီကျာမု ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"သူမမှာ အန္တရာယ် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတာကြောင့် မိသားစုထဲက လူကြီး လူငယ် မရွေး အပြင်ထွက်ရင် သူမကို ခေါ်သွားရတာ ကြိုက်ကြတယ် အချိန်ကြာလာတော့ သူမက မျိုးဆက်သစ်တွေ ဖြစ်တဲ့ ငါတို့နဲ့ နည်းနည်း အလှမ်းဝေးလာပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ အလယ်လတ်နဲ့ အထက်တန်း အဆင့်တွေနဲ့ မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံလေ့ ရှိတယ်"
'အကြီးအကဲတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံတယ်...'
ဒီစကားတွေထဲမှာ အဓိက အချက် တစ်ချက်ကို ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ရှာတွေ့သွားပြီး သူ နေမင်း ခုတ်ပိုင်း ဖန်သား ကို ရှာနေတယ် ဆိုတာ သူမ ဘယ်လို သိလဲ ဆိုတာ နားလည်စ ပြုလာလေသည်။
ရှီဟုန်ဖေး က နေမင်း ခုတ်ပိုင်းဖန်သား ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ မသိတဲ့ အခါ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်က မျိုးနွယ်စု အတွင်းမှာ မေးမြန်းတာ ဖြစ်မှာ သေချာလေသည်။
အဲ့ဒီ ဖြစ်စဉ် အတွင်းမှာ နတ်ဆိုးမလေး ကြားသွားတာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။
"တခြား ဘာရှိသေးလဲ" ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။
"အင်း..."
ရှီကျာမု ခဏ စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။
"ပညာရှိ က သူမကို အမဲလိုက်အဖွဲ့ ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီလို့ ကျွန်မ ကြားတယ်"
"အမဲလိုက် အဖွဲ့ ဟုတ်လား"
ဒီနာမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးတာမို့ ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။
"ထူးခြားဆန်းပြား သတ္တဝါတွေကို အမဲလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရတနာတွေကို ရှာဖွေဖို့ အထူးပြုတဲ့ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖွဲ့ပါ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ပုံမှန်ဆို အနက်ရောင်ဘိုးဘေး အဆင့်ပါ ဒါပေမဲ့ ယုထုန်ရဲ့ စွမ်းရည်က အပြင်လောက စွန့်စားခန်းတွေ အတွက် အရမ်း သင့်တော်လွန်းလို့ ပညာရှိ က ခြွင်းချက် အနေနဲ့ သူမကို စောစော ဝင်ခွင့်ပေးဖို့ စီစဉ်နေပုံ ရပါတယ်"
'ဟီး...
အနက်ရောင်ဘိုးဘေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အမဲလိုက် အဖွဲ့ ဟုတ်လား ရက်စက်လိုက်တာ'
အဲ့ဒီနောက် ရှီကျာမု က ရှီယုထုန် အကြောင်း တခြား အသေးအဖွဲ ကိစ္စတချို့ ထပ်ပြောပြပေမယ့် အားလုံးက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန် အတွက် လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ"
ဒီ ရှီယုထုန် အကြောင်း ကနဦး နားလည်မှု ရရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဒါဆို အချီ ၃၀၀ လောက် မြန်မြန် တိုက်ခိုက်ကြရအောင်"
သူမ လက်ထဲက ကတ်ပြားတွေကို ကိုင်မြှောက်ပြီး ရှီကျာမု ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ အပြင်ထွက်စရာ ရှိသေးတယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင် ကစားနှင့်ကြ"
ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်သွားလိုက်လေသည်။
"ဟေ့" ရှီကျာမု အော်လိုက်ပြီးမှ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်ထိုင်လိုက်လေသည်။
သူမက သူမရဲ့ အဒေါ်လေးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"ဦးလေးက ယုထုန်ကို သွားရှာတယ်လို့ ထင်လား"
"ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ထူးဆန်းတယ်..."
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှီဖုန်းလန် နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်လေသည်။
"ဦးလေးက ယုထုန်ကို သိရင် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်း သွားတုန်းက ဘာလို့ သူမကို မခေါ်သွားတာလဲ ဒါက ကျွန်မကို တော်တော် အားနာစေတယ်"
"ဟင် နင်က ယုထုန်ကို ကျွန်းပေါ် ခေါ်သွားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့လို့လား"
"ဟုတ်တယ် သူမရဲ့ အန္တရာယ် ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းက ကျွန်းပေါ်မှာ အရမ်း အသုံးဝင်မယ်လို့ ကျွန်မ မူလက ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ... ထားလိုက်ပါတော့ ဒီအကြောင်း မပြောကြရအောင် ဦးလေး သူမနဲ့ ဘယ်လို တွေ့ခဲ့လဲ ဆိုတာ ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး ယုတ္တိ အရဆိုရင် ယုထုန်က လူစိမ်းတွေနဲ့ စကားပြောရတာ သိပ်မကြိုက်ဘူးလေ"
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ပေရန်လေးလေ ဘယ်လိုလုပ် တူညီနိုင်မှာလဲ" ရှီဖုန်းလန်က သူမရဲ့ ကတ်ပြားတွေကို မြှောက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
"လာ လာ နောက်ထပ် တစ်ပွဲ ဒီတစ်ခါ ငါ နင့်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူမယ်"
"ဟားဟားဟား မ ဖြစ် နိုင် ဘူး လာလေ"
...
ဒီအချိန်မှာ မြောက်များစွာသော ပန်းချိုင့်ဝှမ်း ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးသား ဖြစ်တဲ့ ကျန်းပေရန်က ရှီယုထုန်ကို သွားမရှာဘဲ မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ဆီ သွားလိုက်လေသည်။
ရှီယုထုန် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ သူက နေမင်း ခုတ်ပိုင်း ဖန်သား ကို ရနိုင်မလား ဆိုတာ အရင် ကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားလေသည်။
ရနိုင်ရင် သူက ဒီကျေးဇူးကို သဘာဝကျကျ မှတ်ထားလိုက်မည်။
မရနိုင်ရင် သူ ပြန်လာပြီး နေမင်း ခုတ်ပိုင်း ဖန်သား အဲ့ဒီမှာ ရှိတယ်လို့ ဘာလို့ ပြောလဲ ဆိုတာ ရှီယုထုန်ကို မေးပြီး နောက်ထပ် သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့နိုင်မလား ကြည့်မည်။
မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ အပေါ်ထပ်ကနေ နှုတ်ဆက်သံ တစ်ခု ကျန်းပေရန် ကြားလိုက်ရလေသည်။
"ပေရန် မြန်မြန် တက်လာ ငါ့ဆီမှာ မင်းအတွက် သတင်းကောင်း ရှိတယ်"
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း...
သစ်သား ကြမ်းပြင်ပေါ် ခြေသံတွေ ဆက်တိုက် ကြားရပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဒုတိယထပ်ကို ရောက်လာပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ လည်း ဒီမှာ ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"ဆရာ"
ရှန်ထျန်းဟွာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။
ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
"လာ ပေရန် ထိုင်ပါ ရှန်အိုကြီးက ဒီတစ်ခါ ရိုးသားမှု အပြည့်နဲ့ ရောက်လာတာ ငါလည်း မင်းရဲ့ ဘုန်းအရှိန်အဝါကို ခိုလှုံပါရစေဦး"
'ငါ့ရဲ့ ဘုန်းအရှိန်အဝါကို ခိုလှုံမယ် ဟုတ်လား'
အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ကျန်းပေရန် လူယန်ယွီ ဘေးနားမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ရှန်ထျန်းဟွာ ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
သူ့ရှေ့က ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။
"ပထမဆုံး အနေနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ မလျော်ကန်တဲ့ စကားတွေ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ပြီးတော့ ဆရာ့ကို အလကား ကူညီခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူး ကျွန်တော်က နှိမ့်ချတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဆရာ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်တဲ့ မှော်ပစ္စည်း အစစ်အမှန် မရှိလို့ပါ ဒါကြောင့် အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ဆရာ စိတ်ဝင်စားနိုင်လောက်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ဒီ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အစုအဝေး ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
စကားပြောရင်းနဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာ က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ဝါးလိပ် ရှစ်ခု ထုတ်လိုက်ပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီကာ ကျန်းပေရန် ရှေ့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။
'ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ထပ်လာပြန်ပြီလား ခင်ဗျားက လက်ကားဒိုင်လား ဘာလား'
ကျန်းပေရန်ရဲ့ အမြင်မှာ ရှေးခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေက တော်တော် ရှားပါးလေသည်။
မဟုတ်ရင် လက်ရှိ မျိုးဆက်က အဲ့ဒီ ခေတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တွေ ဘာလို့ ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ ဒါမှမဟုတ် စာနဲ့ရေးသား မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် နိုးထမှုက တကယ်ပဲ ပထမဆုံး နိုးထမှု ဟုတ်ရဲ့လား စတဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဒီလို ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေရဲ့ တန်ဖိုးက အများအားဖြင့် မနိမ့်ကြဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် အစီအရင်တွေက အလွန် စွမ်းအားကြီးမားကြလို့ပင်။
မဖွင့်ရသေးတဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အများအပြားကို 'ကံစမ်းမဲ သေတ္တာ' တွေ အနေနဲ့ ရောင်းချကြပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီ 'ကံစမ်းမဲ သေတ္တာ' တွေထဲက တစ်ခုကနေ မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာ နည်းစနစ် တစ်ခု ရရှိခဲ့ဖူးတာကြောင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက တစ်ချိန်က အလွန် မြင့်တက်ခဲ့ဖူးလေသည်။
ရှန်ထျန်းဟွာ လို သာမန် လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းစာအုပ် နှစ်စုံ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဆိုတာ တော်တော် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလေသည်။
ကျန်းပေရန်က သူ့ကို အကဲခတ်နေတာ မြင်တော့ ရှန်ထျန်းဟွာ အမေးမစောင့်ဘဲ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာ တစ်ရပ် သင်ယူခဲ့ဖူးပါတယ် အဲ့ဒါကြောင့် ကံကောင်းထောက်မစွာ အနည်းငယ် ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ"
"ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာ ဟုတ်လား" ကျန်းပေရန် စိတ်ဝင်တစား ပြောလိုက်လေသည်။
သူ့ရှေ့က ရှေးဟောင်းစာအုပ် အစုအဝေးနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက ဒီ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို သဘာဝကျကျ ပိုစိတ်ဝင်စားလေသည်။
စာအုပ်တွေ အတွက် သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လူတွေ အကြောင်း ရှန်ထျန်းဟွာ ပြောတာကို ပြန်သတိရပြီး လူအုပ်စု အသစ် တစ်ခု ရှာတွေ့လိုက်သလို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ရှေးဟောင်းစာအုပ် မုဆိုးတွေ…
ကျန်းပေရန်က ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေတဲ့ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက် ပညာရပ်ကို ပိုစိတ်ဝင်စားနေမှန်း ရှန်ထျန်းဟွာ သဘာဝကျကျ အာရုံခံမိတာကြောင့် တည့်တိုး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆရာကျန်း က ဒီ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန် ပြောပြပါ့မယ်"
ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန်က ရှေးဟောင်းစာအုပ် အထပ်လိုက်ကို ရှန်ထျန်းဟွာ ရှေ့ တိုက်ရိုက် ပြန်တွန်းပို့လိုက်လေသည်။
"ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်"
'သူ တကယ်ပဲ အားနာမှာ မဟုတ်ဘူး...'
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေတာက သူ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပဲလေ။
လူအများစု ဆိုရင် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ငြင်းပယ်ကြလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ဒီ ဆရာကျန်း ကတော့ အဲ့လို ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိတာ ထင်ရှားလေသည်။
ဒါပေမဲ့ နှုတ်ထွက်စကား က ရေလိုပဲ ဖိတ်စင်သွားရင် ပြန်ကောက်လို့ မရတော့ဘူး ရှန်ထျန်းဟွာ က သူ သိသမျှ အကုန် ပြောပြမယ်လို့ ပြောပြီးပြီပဲ။
ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူက စာအုပ်တွေကို ညီမျှတဲ့ လဲလှယ်မှု အနေနဲ့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်ပြီလေ။
သူ ခေါင်းညိတ် သဘောတူရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး လူယန်ယွီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်းက ဒီကိစ္စကနေ ပိုပိုပြီး အမြတ်ထွက်လာသလိုပဲ"
လူယန်ယွီက ဝိုင်တစ်ငုံ အေးအေးဆေးဆေး သောက်လိုက်ပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါတို့ အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ အဲ့လို ပြောတာက ငါတို့ကို သူစိမ်းတွေလို ဖြစ်သွားစေတယ်"
ဒီ အရှက်မရှိမှုကို စိတ်မဆိုးနိုင်ဘဲ ရှန်ထျန်းဟွာ သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ထုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေဖို့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကြီး နှစ်ခု လိုအပ်တယ် တစ်ခုက အစီအရင် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု ပါ တကယ်လို့ ဖုန်းရွှေ မှာလည်း ကျွမ်းကျင်မယ် ဆိုရင် နှစ်ဆ ပိုထိရောက်ပါလိမ့်မယ်"
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဆက်ပြောပါ"
"ဖုန်းရွှေ ကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းရင်းက မြေပြင်အနေအထား၊ ချီစီးဆင်းမှု၊ နဂါး၊ သဲ၊ သွေးကြောဆုံမှတ်၊ နဲ့ ရေ တို့ကို ခွဲခြားသိမြင်တတ်ဖို့ လိုလို့ပါ ဒါမှသာ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှိနိုင်တဲ့ နေရာတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာပါ ယေဘုယျ ဦးတည်ချက် သတ်မှတ်ပြီးနောက် တည်နေရာ အတိအကျကို ရှာဖို့ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ရဲ့ ရွှေအပ်ကို အသုံးပြုရပါမယ် သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ၃၆၀ ဒီဂရီ ခွဲခြားထားတယ် ဆိုတာ ဆရာ သိမှာပါ ၃၀ ဒီဂရီ တိုင်းက တောင်တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ၂၄ တောင် ရှိပါတယ် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေကို တိတိကျကျ ရှာတွေ့ဖို့ ၂၄ တောင်ကို ညီမျှတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ထပ်ခွဲရပါမယ် စုစုပေါင်း ၁၂၀ အစိတ်အပိုင်း ရလာမယ် ပြီးတော့..."
'ဟင်'
ကျန်းပေရန် နားထောင်လေလေ တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားရလေလေ ဖြစ်လေသည်။
ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ပိုပိုပြီး ရှင်းလင်းလာလေသည်။
"ဆရာရှန် ပြောနေတာက... သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတာများလား"
နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ ရှင်းပြရင်း ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတဲ့ အချိန်မှာ ကျန်းပေရန် ကြားဖြတ် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ခဏတာ လေထု တောင့်တင်းသွားသလို ဖြစ်သွားလေသည်။
ရှန်ထျန်းဟွာ ခဏ ကြောင်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆရာကလည်း... ဒီအလုပ် လုပ်တာလား"
'သောက်ကျိုးနည်း...'
သူ့သံသယ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
အစီအရင် နဲ့ စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု တို့ သိဖို့ လိုအပ်တယ် ဆိုပြီး ပြောနေတာတွေ အားလုံးက အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အဆင့်မြင့်သလို ဖြစ်နေတာ။
တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီအဖွဲ့က ရှေးဟောင်းစာအုပ် မုဆိုးတွေ မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်တဲ့ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းသူတွေ ဖြစ်နေတာကိုး။
လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"ကျွန်တော် နည်းနည်း ကြားဖူးပါတယ် ဒါဆို ဆရာရှန် ခုနက ပြောတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဆိုတာ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတဲ့ ပညာ ပေါ့"
"ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ပုံမှန်အားဖြင့် 'နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတာ' လို့ ခေါ်ကြတယ်"
'နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတာ တဲ့လား...'
ဒီ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ ဒီလောက် ကြာကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးမှ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အကြောင်း ကျန်းပေရန် တကယ် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်လေသည်။
အရမ်း လျှို့ဝှက်လွန်းလို့လား ဒါမှမဟုတ် အရမ်း အဆင့်မြင့်လွန်းလို့လား မသိပေမယ့် ဒါကြောင့် လူသိမများတာ ဖြစ်လောက်လေသည်။
ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာ ပါးစပ်ကနေ ရင်းနှီးတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထွက်လာတာ ကြားရတော့ ကျန်းပေရန် တကယ်ပဲ ညည်းညူချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတာနဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေက တကယ်ပဲ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေလေသည်။
အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေထဲမှာသာ သမိုင်းကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဒီစာအုပ်တွေကို တွေ့ရှိနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။
"ဒါဆို ဆရာရှန် က ဒီတစ်ခါ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေ ရှာဖွေတုန်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး မပြည့်စုံတဲ့ အတွဲ တစ်တွဲပဲ ရခဲ့တာပေါ့"
"ဆရာက ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်"
'အတွေ့အကြုံ မရှိလိုက်တာ'