သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းခြင်း မှတ်စုများ

စောစောက ရှန်ထျန်းဟွာ ဘာလို့ ဒီလောက် လျှို့ဝှက်နေလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည် ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစကို ဘယ်လို ခိုးယူခဲ့လဲ ဆိုတာ သူ တိတိကျကျ မပြောချင်ခဲ့ပေ။

သူက သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို "လျှို့ဝှက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း" အဖြစ် အမြဲ သဘောထားခဲ့လို့ ဒီလောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေတာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းခြင်းက နေ့ချင်းညချင်း သူဌေး ဖြစ်လာစေနိုင်တဲ့ အလုပ် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

တိတ်တဆိတ် ချမ်းသာချင်တာ သဘာဝကျပါတယ်။

ကနဦး တုန်လှုပ်မှု ပြီးသွားတဲ့အခါ ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ကူးတွေ စတင် လှုပ်ရှားလာလေသည်။

သူက အကျိုးအမြတ် များတဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကို သေချာပေါက် နှစ်သက်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကိုလည်း သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်ဝင်စားလေသည်။

"နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတာ... ဟဲဟဲ"

ကျန်းပေရန် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒီအလုပ် အကြောင်း သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ပြောဖူးတာ တစ်ခါ ကြားဖူးပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဆရာရှန် လည်း ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ကျွန်တော်က ကျွမ်းကျင်သူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မခေါ်ရဲပါဘူး တကယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီအခြေအနေ ရောက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရှန်ထျန်းဟွာ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

"အကျိုးအမြတ် ရှိတဲ့ နေရာမှာ ပဋိပက္ခ ရှိစမြဲပါ ဒီလောက် အကျိုးအမြတ် များတဲ့ လုပ်ငန်းထဲ ဝင်ရောက်ပြီး ကိုယ့်ရပ်တည်ချက်ကို ထိန်းထားနိုင်တဲ့ ဆရာရှန် က သဘာဝကျကျ ဆရာတစ်ဆူလို့ ခေါ်ထိုက်ပါတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အပေါ်ယံမှာ ဆရာက သူ့ကို ချီးကျူးနေပေမယ့် တကယ့် အဓိပ္ပာယ်က ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ လုပ်ငန်း အတွက် နောက်ခံ မရှိတဲ့ သူ့လို လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သူတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရဲတယ် ဆိုတာပါပဲ။

ဒါက ကိုယ့်အရည်အချင်းကို အထင်ကြီးလွန်းတာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာ ဒါကို ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

သူ့မှာ မူလက ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိခဲ့ပေမယ့် ပဋိပက္ခ အမျိုးမျိုး ကြုံပြီးနောက် လက်ရှိ အခြေအနေ ရောက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ စတင် ပူးပေါင်းတုန်းက သူက သင်္ချိုင်းဂူတွေ ဖောက်ထွင်းမယ် ပြီးတော့ တက်သစ်စ နေဝန်း ဂိုဏ်း က သူ့လုံခြုံရေး အတွက် တာဝန်ယူမယ် ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက် ရှိခဲ့လေသည်။

သူတို့က ရတနာတွေကို တစ်ဝက်စီ ခွဲဝေယူကြမည်။

ဒါပေမဲ့ သူ လုယူလာတဲ့ ရတနာတွေ ပိုကောင်းလာလေ တက်သစ်စ နေဝန်း ဂိုဏ်း က ပိုပိုပြီး စည်းကမ်းမဲ့ လာလေ ဖြစ်ပြီး "အမဲဖျက်" တဲ့ အချိန် ရောက်ရင် သူ့ကို အမြဲတမ်း နှိပ်ကွပ်လေ့ ရှိလေသည်။

နောက်ဆုံးမှာ ရှန်ထျန်းဟွာ တက်သစ်စ နေဝန်း ဂိုဏ်း ကနေ ထွက်ခွာခဲ့ရပြီး သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းသူတွေ ကြားမှာ တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

အခု ကျန်းပေရန်ရဲ့ စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ခါးသီးမှု လှိုင်းလုံး တစ်ခု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာလေသည်။

အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်ကို အားကိုးလို့ ရရင် ဘယ်သူက တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်ချင်မှာလဲ။

'တောက် သူ တော်တော်လေး နာကျင်ခဲ့ရပုံပဲ'

ကျန်းပေရန် ဒါကို ပြောလိုက်တဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီအလုပ်မှာ ယုံကြည်ရတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ရှန်ထျန်းဟွာ ကို အသိပညာ ပေးချင်လို့ ဖြစ်လေသည်။

ခင်ဗျားက ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ဦးတည်းသော သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းသူ မဟုတ်သရွေ့ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရှိနေရင် အုပ်စု နှစ်စု လမ်းကြောင်း ဆုံမိတာနဲ့ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေ ဖြစ်လာမှာ မလွဲမသွေပင်။

ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ ရှန်ထျန်းဟွာ က အဲ့ဒီ တက်သစ်စ နေဝန်း ဂိုဏ်း ကြောင့် တကယ် အမာရွတ် ထင်ခဲ့ပုံ ရလေသည်။

သူက သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးမယ့် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ရှာမယ့် အစား ကံတရားကို အားကိုးပြီး အသက်နဲ့ ရင်းကာ လောင်းကစား လုပ်ဖို့ ပိုလိုလားနေသည် သစ္စာဖောက်ခံရမှာကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေလို့ ဖြစ်မယ်။

ရှန်ထျန်းဟွာ က စတင် လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်တဲ့ အတွက် ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် လုပ်ရတော့မည်။

"ဒီ... နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတဲ့ နည်းလမ်း အကြောင်း ကျွန်တော့်ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ ခင်ဗျားရဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစ ပြန်ရအောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ရှန်ထျန်းဟွာ က သူ့ကတ်တွေကို စားပွဲပေါ် ချပြလိုက်ကတည်းက ဆရာကျန်း က နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတဲ့ နည်းလမ်း အကြောင်း မေးလိမ့်မယ်လို့ သူ သဘာဝကျကျ တွေးထားပြီးသား ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ဆရာက အရောင်းအဝယ် ကမ်းလှမ်းတဲ့အခါ သူ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။ "သဘောတူပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စာအုပ်ငယ် တစ်အုပ် ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ဒီ 'တောင်ပိုင်း ဂွမ် ၏ တီးတိုးစကားများ' က ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေ ရှာဖွေဖို့ လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်မှာ ဆိုရိုးစကား တစ်ခု ရှိတယ် 'နဂါးရှာဖို့ သုံးနှစ် သွေးကြောဆုံမှတ် သတ်မှတ်ဖို့ ဆယ်နှစ်' တဲ့ သင်္ချိုင်းဂူ ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး ဒါကြောင့် ဆရာ့ကို စိတ်ရှည်ဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်"

ရှန်ထျန်းဟွာ ဆီက "တောင်ပိုင်း ဂွမ် ၏ တီးတိုးစကားများ" ကို ယူပြီး ကျန်းပေရန် ခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နဂါးရှာပြီး ရွှေထိတာက မလွယ်ကူပါဘူး ဆရာရှန် တစ်ယောက်တည်း အနေနဲ့ အရာအားလုံး ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ဒါကို ကြားတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆရာက တကယ့် အတွင်းလူပဲ ခင်ဗျား တကယ် သိတာပဲ ကျွန်တော့် အောက်မှာ အရည်အချင်း ရှိတဲ့ လူနည်းစု ရှိပါတယ် သင်္ချိုင်းဂူတွေ ရှာဖို့ သွေးကြောဆုံမှတ်တွေ ဖွင့်ဖို့ တာဝန်ယူထားကြပြီး ကျွန်တော့်ဆိုင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တန်ဖိုးဖြတ်သူ တစ်ယောက်လည်း ရှိပါတယ်"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောလေလေ "ငါ့ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူ တူးတဲ့ ဂေါ်ပြား ယူလိုက်" ဆိုတာပဲ လိုတော့ပြီး သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်နေတာ ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။

ဒါပေါ့ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာ တစ်ခုမှာ စိတ်ကူးယဉ် စံနှုန်းတွေ သဘာဝကျကျ ရှိစမြဲပါ။

နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ပေါ်က ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေရဲ့ အန္တရာယ် အဆင့်က သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရေမျောက်တွေထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားလေသည်။

ဒါတွေထဲမှာ ရှေးဟောင်း ကာကွယ်ရေး အစီအရင် အမျိုးမျိုး၊ အသိစိတ် ရှိတဲ့ ရုပ်သေး စစ်သည်တော်တွေ၊ နဲ့ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ယန္တရား အနုပညာ အမျိုးမျိုး ပါဝင်ပေမယ့် ဒါတွေနဲ့ပဲ ကန့်သတ်မထားပါဘူး။

အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့် ပညာရှင်တွေတောင် ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်လို့ ရှန်ထျန်းဟွာ ပြောလိုက်တော့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

"ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေက အရမ်း အန္တရာယ်များတာပဲ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် အထိအခိုက် မရှိဘဲ ပြန်ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့တာလဲ"

ပွင့်လင်းသွားပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ရှန်ထျန်းဟွာ ဘာမှ ထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ဖြေလိုက်လေသည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့တဲ့ သင်္ချိုင်းဂူတွေမှာ ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ မရှိပါဘူး နေရာ ရှာတွေ့ပြီး အစီအရင် ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ အထဲက ယန္တရားတွေကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုင်တွယ်လို့ ရပါတယ်"

"ဒါဆို အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့် ပညာရှင်တောင် သေဆုံးနိုင်တဲ့ ခုနက ခင်ဗျား ပြောတဲ့ သင်္ချိုင်းဂူက ဘယ်လို အမျိုးအစားလဲ"

"အဲ့လို သင်္ချိုင်းဂူမျိုး လက်ရှိ လောကမှာ နှစ်ခုပဲ ရှာတွေ့ပါသေးတယ် တစ်ခုက ဇန်တိုင်းပြည် မှာ ရှိတဲ့ နဂါး သင်္ချိုင်းဂူ လို့ ခေါ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ဝေတိုင်းပြည် မှာ ရှိတဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ် သင်္ချိုင်းဂူ လို့ ခေါ်တယ် ဒီနေ့အထိ ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူ နှစ်ခုရဲ့ အပြင်ဘက် ဧရိယာတွေကိုပဲ စူးစမ်းရှာဖွေရသေးတာပါ အတွင်းမြို့တော်ထဲ ဝင်ရဲတဲ့သူ အရမ်း ရှားပါတယ်"

'ပြင်းထန်လိုက်တာ...'

သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတဲ့ အလုပ် အကြောင်း လူနည်းစုပဲ သိပေမယ့် ဂိုဏ်းအသီးသီးက အကောင်ကြီးကြီးတွေ သေချာပေါက် သိကြလေသည်။

ဒါကြောင့် "အတွင်းမြို့တော်ထဲ ဝင်ရဲတဲ့သူ အရမ်း ရှားပါတယ်" ဆိုတဲ့ သူ့စကားက အဲ့ဒီ အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေ ပါဝင်နေတာ ထင်ရှားလေသည်။

ပြီးတော့ အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေတောင် အတွင်းမြို့တော်ထဲ မဝင်ရဲဘူး ဆိုရင် ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူ နှစ်ခုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု နဲ့ အန္တရာယ် အပိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ယန္တရား ကျွန်း နဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပင်။

'နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး ရဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေမှု အဆင့်က တကယ် နိမ့်ပါးနေပုံ ရတယ်...'

နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ဆီ ရောက်လာပြီး အရာများစွာနဲ့ ထိတွေ့ပြီးနောက် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး မြေပုံ ပေါ်မှာ "လုံးဝ အမည်းရောင်" ဧရိယာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ လုံးဝ မစူးစမ်းရသေးတဲ့ နေရာမျိုးတွေ ရှိသေးတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ပိုပိုပြီး ခံစားလာရလေသည်။

ဒါက တော်တော် ခေါင်းကိုက်စရာ ကောင်းလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မသိနားမလည်မှုထက် ပိုစိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာ ဘာမှ မရှိပေ။

သူ ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ယူပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဒီ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစကို ခိုးယူလာတဲ့ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူက ဘယ်လို အမျိုးအစားလဲ ဒါပေါ့ ခင်ဗျား အနေနဲ့ ဘယ်လို သင်္ချိုင်းဂူ အမျိုးအစားလဲ ဆိုတာပဲ ပြောပြဖို့ လိုတယ် ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မလိုဘူး"

ဆရာကျန်း ဘယ်လောက် ပွင့်လင်းလဲ ဆိုတာ မြင်တော့ ရှန်ထျန်းဟွာ အဆင်သင့် ဖြေလိုက်လေသည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဆရာ ဒီသင်္ချိုင်းဂူက အခုမှ တူးဖော်တွေ့ရှိတာ လူသိပ်မသိကြသေးဘူး ကျွန်တော်က အပြင်ဘက်ကိုပဲ စူးစမ်းရသေးတယ် ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မသွားရသေးဘူး"

"အပြင်ဘက်... ဆိုလိုတာက ခင်ဗျား ရှာတွေ့တဲ့ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူက တော်တော် ကြီးမားတယ် ပေါ့"

"ဟုတ်တယ် နဂါး သင်္ချိုင်းဂူ တို့ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ် သင်္ချိုင်းဂူ တို့လို သင်္ချိုင်းဂူတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမယ့် ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် တွေ့ရှိတဲ့ ဟာက မသေးဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မသွားရဲသေးလို့ ဘယ်လောက်ကြီးလဲ ဆိုတာ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး"

နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စားပွဲပေါ် လက်ချောင်း ငါးချောင်းနဲ့ စည်းချက်ကျကျ ခေါက်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားဆီက အပိုင်းအစ လုယူသွားတဲ့ သူတွေက သူတို့ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတွေကို အသိပေးပြီးပြီလား"

"အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ရှန်ထျန်းဟွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့ သူတို့လည်း ဂိုဏ်းက ထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အလုပ် လုပ်ချင်ကြတာ သူတို့က ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ သူများ အိမ်အောက်မှာ နေနေရတာလေ ဒါကြောင့် အပြင်ဘက် အလွှာကို အကုန် လုယက်ပြီးတဲ့ အထိ သူတို့ သခင်တွေကို ဒီသတင်း တင်ပြမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူတို့က ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားပြီးပြီလို့ ခင်ဗျား မပြောဘူးလား ခင်ဗျားကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သူတို့ ဂိုဏ်းက လူတွေ ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မဟုတ်ဘူး... သူတို့က ဂိုဏ်းကို ကျောထောက်နောက်ခံ အနေနဲ့ ထားရှိလို့ ပိုပြီး ရန်လိုရဲတာပါ"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ဂိုဏ်းတွေက သူတို့ နားမှာ သူလျှိုတွေ ထားမထားဘူးလား"

"တချို့ ထားတယ် တချို့ မထားဘူး ဒါပေမဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိရင်တောင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်"

ဒီအချိန်မှာ ဘေးနားက နားထောင်နေတဲ့ လူယန်ယွီ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲ ဆိုတာ မင်း သိပြီးသား ဆိုတော့ သူတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြအောင် သတင်းအချက်အလက် ထိန်ချန်ထားတဲ့ အကြောင်း သူတို့ ဂိုဏ်းတွေကို ပြောပြဖို့ မင်း မစဉ်းစားမိဘူးလား"

လူယန်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့လို လုပ်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီအလုပ်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်တယ် ဒါက ကြီးမားတဲ့ တားမြစ်ချက်ပဲ"

"သူတို့က မင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို မင်းက ဒီလို စည်းကမ်းတွေကို ဂရုစိုက်နေတုန်းလား"

"သူတို့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ မအောင်မြင်နိုင်ပေမယ့် ငါ စည်းကမ်း ချိုးဖောက်တယ် ဆိုတာ သူများတွေကို သိစေလိုက်ရင် ဒီစက်ဝိုင်းထဲမှာ ငါဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒါက ငါ့ကို သတ်တာထက် ပိုဆိုးတယ် ဒါ့အပြင် သူတို့ ဂိုဏ်းတွေက ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူ အကြောင်း သိသွားရင် ငါ အဲ့ဒါကို စူးစမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး အခွင့်အရေး နည်းနည်း ကျန်နေသေးတဲ့ အခုလို အခြေအနေနဲ့ မတူတော့ဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ

"ခင်ဗျားတို့ အလုပ်က ရှုပ်ထွေးလိုက်တာ" လို့ တွေးမိလေသည်။

အပြန်အလှန် လုံးဝ မယုံကြည်ရတဲ့ အခြေအနေ အောက်မှာ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေရတာ သူတို့ ဂိုဏ်းတွေက ကျောထောက်နောက်ခံတွေလား ဒါမှမဟုတ် သံခြေချင်းတွေလား သူ မသိတော့ပေ။

သူတို့ ညဉ့်နက်တဲ့ အထိ ဆက်လက် စကားပြောခဲ့ကြပြီး ကျန်းပေရန်က သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းသူ အလုပ် အကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်မှု ရရှိခဲ့လေသည်။

ဆိုရိုးစကား အတိုင်း အလုပ်တိုင်းမှာ ဆရာ တစ်ဆူ ရှိလေသည်။

သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မလိုအပ်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးက သင်္ချိုင်းဂူ ဖောက်ထွင်းတာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ပါပဲ။

တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်က လုံလောက်အောင် မြင့်မားသရွေ့ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေထဲက ယန္တရားတွေနဲ့ ရုပ်သေးတွေ အားလုံးကို အင်အားသုံးစရာ မလိုဘဲ လိုက်လျောညီထွေ ကိုင်တွယ်နိုင်လေသည်။

ထို့အပြင် ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေကို စူးစမ်းတာနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့ကို ရှာဖွေနိုင်စွမ်းက အရေးအကြီးဆုံး စွမ်းရည် ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းဂူတွေက မြေအောက်မှာ ရိုးရိုးလေး ပုန်းအောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

တချို့က အရာအားလုံးကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း မဟာအစီအရင်တွေနဲ့ ကာကွယ်ထားတယ်၊ တချို့က စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု နဲ့မှ ဖွင့်လို့ရတဲ့ အခြား အတိုင်းအတာတွေထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ တချို့က သူတို့ကို ကမ္ဘာလောကထဲ ဘေးကင်းကင်း ပြန်သယ်ဆောင်လာနိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို ခြေရာခံဖို့ ဖုန်းရွှေ အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လေသည်။

မဟုတ်ရင် ခြေလှမ်းမှား တစ်ချက်က သင်္ချိုင်းဂူကို "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီး" သွားစေနိုင်လေသည်။

"နဂါးရှာဖွေတဲ့ ကိစ္စကို ဒီမှာတင် ခဏ ရပ်လိုက်ကြရအောင်"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီးတာနဲ့ စားပွဲပေါ်က "တောင်ပိုင်း ဂွမ် ၏ တီးတိုးစကားများ" ကို ကောက်ယူပြီး မြှောက်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး ဒါကို အရင် သေချာ လေ့လာလိုက်ဦးမယ် လာမယ့် ရက်နည်းနည်း အတွင်း ခင်ဗျား ခန်းမသခင်လူရဲ့ နေရာမှာ နေလို့ ရတယ် ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ တစ်ယောက်ယောက် နောက်မှ လာလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

ရှန်ထျန်းဟွာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းပေရန် လှည့်ထွက်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း လူယန်ယွီ ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်တာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဟေ့ အစ်ကိုကျန်း ခဏလောက် နေပါဦး"

လူယန်ယွီ ဘက် ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်လူ ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့လား"

"ဒါပေါ့ မင်းကို ဒီခေါ်လာတဲ့သူက ငါလေ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက အဲ့ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မင်း ငါ့ကို မေးတယ် မဟုတ်လား ငါ့တာဝန် ကျေပွန်ခဲ့ပြီး မင်းအတွက် တွေ့ဆုံပွဲ စီစဉ်ပေးထားတယ်လို့ ပြောလို့ ရပြီ"

ဒီတစ်ခါ လူယန်ယွီရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ခန်းမသခင်လူ ကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ရမှာပေါ့"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး သူမ ဒီနေ့ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိလို့ မလာနိုင်တာကြောင့် မနက်ဖြန် အတွက် ငါ စီစဉ်ပေးလိုက်တယ် ဘယ်လို သဘောရလဲ"

ကျန်းပေရန်က သူ့လက်အောက်ငယ်သား ခေါ်ယူဖို့ ရက်နည်းနည်းလောက် ဆက်နေဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားမို့ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။

"ဒါပေါ့ ပြဿနာ မရှိဘူး"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို သဘက်ခါ နေ့လည် ငါ့ဆီ တန်းလာခဲ့ ငါ မင်းကို သူမနဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်"

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အချိန်မှန် လာခဲ့ပါ့မယ် ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီးနောက် လှည့်ပြီး လှေကားထစ်တွေ အတိုင်း ဆင်းသွားလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် အဝေးကြီး ရောက်သွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်းဟွာ သူ့ကုလားထိုင်ပေါ် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝိုင်ထည့်ဖို့ ပြင်နေတဲ့ လူယန်ယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီ ဆရာကျန်း နဲ့ ပူးပေါင်းတာ စိတ်ချရတယ်လို့ မင်း ထင်လား"

"မင်းဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပါ မဟုတ်ရင် နောက်ကျ မင်း ငါ့ကို အပြစ်တင်နေဦးမယ်"

လူယန်ယွီ တိုက်ရိုက် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက အဲ့ဒီ ဆရာကျန်း နဲ့ အချိန်ပိုကုန်ဆုံးဖူးလို့ ငါ မေးနေတာ စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီတစ်ခါ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး အကြံဉာဏ်လေး တစ်ခုလောက် ပေးပါ ငါ့ဘဝ အခု ဘယ်လောက် ခက်ခဲနေလဲ မင်း သိတယ်"

ရှန်ထျန်းဟွာ အဲ့လို ပြောတာ ကြားတော့ လူယန်ယွီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ငါ တွေ့ဖူးသမျှ လူတွေထဲမှာ ငါ မြင်မရဆုံး လူက ဒီ ဆရာကျန်း ပဲ ဒါပေမဲ့ စိတ်အချရဆုံး လူကလည်း ဒီ ဆရာကျန်း ပဲ ဒီခံစားချက်ကို အတိအကျ ဘယ်လို ပြောပြရမလဲ ငါ မသိဘူး မင်းဘာသာ ဆုံးဖြတ်သင့်တယ်"

"မင်းရဲ့ သုံးသပ်ချက်က ဒီလောက် မြင့်မားနေပြီပဲ... ငါ ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ"

ရှန်ထျန်းဟွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိလို့ အတိတ်က လက်လွှတ်ခဲ့ရတဲ့ အခွင့်အရေး အားလုံးကို ပြန်သတိရလိုက်လေသည်။

နောက်ထပ် ကျောထောက်နောက်ခံ ရှာသင့် မရှာသင့် သူ တကယ် တွန့်ဆုတ်နေမိလေသည်။

"သက်ပြင်းချနေတာ ရပ်လိုက်တော့ မင်း တစ်သက်လုံး တစ်ကောင်ကြွက် လုပ်နေလို့ မရဘူး အထူးသဖြင့် ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ မင်းရဲ့ အလုပ်မှာပေါ့ မင်း နောက်ကွယ်မှာ ဘာလုံခြုံမှုမှ မရှိဘဲ ကံတရားကိုပဲ အားကိုးပြီး ကျော်ဖြတ်ဖို့ တကယ် စီစဉ်ထားတာလား"

"ဟူး ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်"

ရှန်ထျန်းဟွာ ပြောပြီးနောက် လှေကားထစ်တွေ အတိုင်း ဆင်းသွားကာ "ငါ လမ်းလျှောက်ထွက်လိုက်ဦးမယ်" လို့ ပြောပြီး မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ကနေ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အုပ်စုသစ် တစ်ခု အကြောင်း လေ့လာလိုက်ရလို့ ကျန်းပေရန် အလွန် ပျော်ရွှင်နေလေသည်၊ အရာသစ်တွေ သင်ယူရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက သူ့ကို အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်နေလို့ပင်။

ညဉ့်နက်နေပြီ။

သူ့တဲအိမ်လေးဆီ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မိန်းကလေး နှစ်ယောက် လျှို့ဝှက်နဂါးဒဏ္ဍာရီ ကစားနေကြတုန်းပဲ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ လက်ထဲက ကတ်ပြားတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်ကာ သူ့အခန်းဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး မသွားနဲ့ဦး ဒီည ကျင့်ကြံခြင်း အတုယူဂိမ်း ဆက်ကစားကြရအောင်"

ကတ်ပြား လေးကတ် ကိုင်ထားတဲ့ ရှီဖုန်းလန်က ကျန်းပေရန်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မရဘူး ငါ ဒီည စောစော အိပ်တော့မယ်"

ပြောပြီးနောက် သူ အခန်းထဲ တန်းဝင်သွားလေသည်။

တံခါးပိတ်သံ "ဘုန်း" ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဖုန်းလန် ကောက်ကျစ်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ရှီကျာမု ဘက် ပြန်လှည့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

"ငါ ခုနက စကားပြောနေတာ ဒီပွဲကို သရေလို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်" ရှီဖုန်းလန် အကြံပြုလိုက်လေသည်။

"မရဘူး အလယ်မှာ ထွက်လို့ မရဘူး နင့်ကတ်ပြား ဆွဲ နင့်ကတ်ပြား ဆွဲ"

"ကောင်းပြီလေ" ရှီဖုန်းလန် အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

သူမက ကျန်းပေရန်ရဲ့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထားတဲ့ တံခါးကို အရင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှီကျာမု နဲ့ ဆက်ကစားနေလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ ကျန်းပေရန် ထပြီး သူနဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက် အတွက် မနက်စာနဲ့ နေ့လည်စာ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

စားသောက်နေရင်း ရှီကျာမုက ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဦးလေး ဒီရက်ပိုင်း အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲ"

"ရှန့်တိုင်းပြည် ကို ပြန်မယ်"

ဒီအဖြေကို ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန်နဲ့ ရှီကျာမု တို့မှာ လုံးဝ မတူညီတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေ ရှိကြလေသည်။

ပထမ လူက စိတ်သက်သာရာ ရစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက် အတွင်း ပြန်သွားမယ့် အစီအစဉ် အကြောင်း ရှီကျာမု ကို မတော်တဆ ပြောပြမိလို့ ရှီဖုန်းလန် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့တာ။

အခု အဆင်ပြေသွားပြီ ပေရန်လေး ကိုယ်တိုင် ပြောတာ ဆိုတော့ သူမနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး။

ဒီအတွေးနဲ့ ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ ဆန်ပြုတ် သောက်တဲ့ နှုန်းက သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာလေသည်။

ဒုတိယ လူကတော့ နည်းနည်း အံ့အားသင့်နေပြီး သူမ ဦးလေးက ဒီလောက် အဆင်သင့် ဖြေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေါ့ ဒါကို သူမဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်း တကယ် မရှိဘူး။

"အင်း... ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပြန်မှာလဲ" ရှီကျာမု သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မသေချာဘူး"

"ကျွန်... ကျွန်မ ဦးလေးနဲ့ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား"

"မရဘူး"

"ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့လဲတွေ အများကြီး မရှိဘူး မင်း ဆန်ပြုတ် သောက်"

ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ရှီကျာမု နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားပေမယ့် သူမ အမြန် ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဆန်ပြုတ် ဆက်သောက်နေလိုက်လေသည်။

ပေါ့ပါးတဲ့ မနက်စာနဲ့ နေ့လည်စာ စားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အချိန်ကို ကြည့်ပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"အိမ်စောင့်ထား ငါ အပြင်သွားမလို့"

"ကောင်းပြီ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်" ရှီဖုန်းလန် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမ ဆီ သွားလိုက်လေသည်။

ပုံမှန်လိုပဲ ကျန်းပေရန် စကားမပြောနိုင်ခင် လူယန်ယွီရဲ့ အသံ အပေါ်ထပ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ပေရန် ခဏလောက် စောင့် ငါ ဆင်းလာခဲ့မယ်"