ကြက်သားကင်

တာအိုဝတ်ရုံ၊ ဝါးခမောက် နဲ့ ဘုန်းကြီးတောင်ဝှေး

မဟာ စည်းလုံးခြင်း ခန်းမရဲ့ ပထမထပ် ခန်းမထဲမှာ လူယန်ယွီက လုံးဝ မလိုက်ဖက်တဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ ကျန်းပေရန် ရှေ့မှာ ပေါ်လာလေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဝတ်စုံက..." လူယန်ယွီကို အကဲခတ်ရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"သတ္တိ ရှိအောင်လို့"

ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီက သူ့တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့ ထွက်ခွာရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ"

လူယန်ယွီရဲ့ တာအိုဝတ်ရုံ ကျောဘက်မှာ ရေးဆွဲထားတဲ့ ထိုက်ကျိ ရှစ်ပါး ပုံကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လူယန်ယွီကို ဒီအဆင့်ထိ ကြောက်လန့်သွားစေတဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူရဲ့ နေအိမ်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေမလဲ ဆိုတာ သူ စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာလေသည်။

လူယန်ယွီ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပျံသန်းလှေ ပေါ် တက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက် ရှီအိမ်တော်ထဲကနေ အတူတူ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ရှီအိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ရွှေရောင်ဆေးအိုး ကျွန်း ကို သွားခဲ့တဲ့ အချိန်ကလွဲရင် သူ ရှီအိမ်တော်ကို ရောက်ကတည်းက အပြင်ထွက်တာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ်ပဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

သူက အိမ်တွင်းပုန်း တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာ တော်တော် ကြာပြီပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီအတွေး ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ စနစ် ရွေးချယ်မှု သုံးခု သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ရှေ့ဆက်သွားပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - လောကပွဲ လျှို့ဝှက် လက်စွဲ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - အရှေ့ဘက်ကို သွားပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - မဟာ အပြောင်းအလဲ ဆေးလုံး ကျမ်းစာ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - တောင်ဘက်ကို သွားပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ရင်းနှီးနေတဲ့ ဒီရွေးချယ်မှုတွေကို မြင်တော့ နည်းနည်း လျော့ရဲနေတဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ သတိထားမှု အဆင့်က အမြင့်ဆုံး အထိ ချက်ချင်း ပြန်တက်သွားလေသည်။

သူ စိတ်လျော့ထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ သူ့အချိန်တွေက သက်သောင့်သက်သာ ရှိလွန်းနေလို့ပင်။

လူအမျိုးမျိုးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဈေး လို နေရာမျိုးကို တက်ကြွစွာ မသွားသရွေ့ ဘာရွေးချယ်မှုမှ ပေါ်မလာတတ်ပေ။

ပထမ အချက်က သူ လူရှုပ်တဲ့ နေရာတွေ မသွားလို့ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ အချက်က သူက ရှီဟုန်ယွင်ရဲ့ ကာကွယ်မှု အောက်မှာ ရှိနေလို့ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ရှီမျိုးနွယ်စု အတွင်းမှာ ဘယ်သူမဆို သူ့ကို ထိပါးဖို့ တော်တော် ခက်ခဲလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အပြင်ရောက်သွားရင် ထုန်တိုင်းပြည် က ရှီမျိုးနွယ်စု အာဏာရှိတဲ့ နေရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူသာ ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုခုက လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို အကြောင်းမဲ့ ပြစ်မှားမိရင် ရှီဟုန်ယွင်က သူ့ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် သူ့မိသားစု အကျိုးစီးပွားကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူ့ကို ကယ်တင်မှာလည်း မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် ကိုယ်ပျောက်နေတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

သူ့လမ်းကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လူယန်ယွီကို လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သွားရမလဲ ပြောပြပါ ကျွန်တော် လမ်းပြမယ်"

"ဟင်" လူယန်ယွီ နည်းနည်း ကြောင်သွားလေသည်။

"ငါ လမ်းမှား ခေါ်သွားမှာ ကြောက်နေတာလား စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ မမှားပါဘူး"

"မဟုတ်ပါဘူး အနီးနားမှာ အန္တရာယ် ရှိတာ အာရုံခံမိလို့ ကျွန်တော် ဦးဆောင်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ"

"အန္တရာယ် ဟုတ်လား" လူယန်ယွီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

"မင်း အထင်လွန်နေတာ ဖြစ်မယ်..."

"ကျွန်တော် ပြောတာ နားထောင်ပါ"

ကျန်းပေရန်ရဲ့ လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်တော့ လူယန်ယွီ လိုက်လျောရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး မြေပုံပေါ်မှာ ဦးတည်ရာကို ကျန်းပေရန် အတွက် ဆွဲပြလိုက်လေသည်။

နေရာ အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးလိုက်ပြီး တောင်ဘက်ကို ပျံသန်းသွားလိုက်လေသည်။

[ရွေးချယ်မှု မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - ဖွဲ့စည်းပုံ +၁]

"ဟေ့ မင်း လမ်းမှားနေပြီ လမ်းမှားနေပြီ"

ကျန်းပေရန် အဝေးကို ပျံသန်းသွားတာ ကြည့်ပြီး လူယန်ယွီ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

အရာအားလုံး သိမြင်တဲ့ ဒီဆရာကျန်း က လမ်းပျောက်တတ်တဲ့ သာမန် ပြဿနာမျိုး ခံစားနေရမယ်လို့ သူ တကယ် မထင်ထားခဲ့မိပေ။

"လမ်းမမှားပါဘူး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ကျန်းပေရန်က ရပ်တန့်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတာ မြင်တော့ လူယန်ယွီ ခေါင်းခါပြီး တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

"ဒီ ဆရာကျန်း က တကယ်ပဲ... ခရီးသွားရင်တောင် သူက သမားရိုးကျ မဟုတ်ဘူး"

...

လေးနာရီ ကြာပြီးနောက် နေမင်းကြီး အနောက်ဘက် တောင်တန်းတွေ နောက် ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ လူယန်ယွီ ကျန်းပေရန် နား ကပ်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန် ငါတို့ ဒီလိုပဲ ပတ်သွားနေမယ် ဆိုရင် မနက်ဖြန် အထိတောင် ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်"

လူယန်ယွီက မူလက နေ့လည်လောက် ရောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ လမ်းကြောင်းက လုံးဝ သမားရိုးကျ မဟုတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ ပတ်သွားတာက ထားလိုက်ပါဦး သူက ဘယ်ဘက် ပတ်လိုက် ညာဘက် ပတ်လိုက် လုပ်နေတာကြောင့် သူ့ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က လူယန်ယွီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်လူ အနေနဲ့ အဲ့ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူကို ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ မရောက်နိုင်တော့ဘူးလို့ အကြောင်းကြားပေးနိုင်မလား"

"ဘာ"

ဒီအဖြေက လူယန်ယွီကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဘာလို့ ရုတ်တရက် မသွားတော့တာလဲ။

"ပေရန်... အဲ့ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူက လူတွေနဲ့ တွေ့ခဲတယ် သူမနဲ့ ချိန်းဆိုမှု ရဖို့က မလွယ်ဘူး ငါတို့ လွဲချော်သွားရင် ငါ ကြောက်တာက..."

"ကိစ္စမရှိပါဘူး မတွေ့ရရင်လည်း မတွေ့ရတာပေါ့ ဒီအကူအညီ အတွက် ခန်းမသခင်ကို တခြား နည်းလမ်းနဲ့ ကျွန်တော် ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်"

"ဟေ့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ ဘာတွေ လျော်ကြေးပေးမယ် ပြောနေတာလဲ ဒါပေမဲ့..."

လူယန်ယွီ ခဏ စဉ်းစားပြီး ကျန်းပေရန် ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေလဲ ဆိုတာ မမေးတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ မေးရင်တောင် အဖြေရမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သူ သိနေလို့ပင်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ သူမကို အခုပဲ စာရေးပြီး အကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

"ဒုက္ခပေးမိတဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ခန်းမသခင်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး စခန်းချဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူတို့ မနက်ဖြန်မှ သွားတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူ ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သဘာဝကျကျပဲ စနစ် အသိပေးချက် အရေအတွက်က နေ့စဉ် ကန့်သတ်ချက် နား ရောက်နေပြီမို့ ဖြစ်လေသည်။

အခုလို အကျပ်အတည်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တောရိုင်းထဲမှာ စနစ် အသိပေးချက် မရှိရင် ကျန်းပေရန် အတွက် တစ်လက်မမှ မရွေ့နိုင်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

"သွားတော့"

ဖယောင်းနှုတ်သီး ငှက်ကလေး တစ်ကောင်ကို ကောင်းကင်ပေါ် လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ ပြန်လျှောက်လာပြီး မီးမွှေးနေတဲ့ ကျန်းပေရန် ဘေးနားမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ စိတ်အခြေအနေ ဒီလို တောရိုင်းထဲမှာ စခန်းချပြီး မီးမွှေးရတာ တောအုပ် လေပြည်ကို ခံစားရတာ ပန်းရနံ့ မြက်ရနံ့တွေကို ရှူရှိုက်ရတာ အံ့သြစရာပဲ တကယ် အံ့သြစရာပဲ အခုချိန်မှာ ဝိုင်နွေးနွေးလေး တစ်ငုံလောက်သာ သောက်ခွင့်ရရင် ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်ဘုံပါပဲ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်ပြီး သံအိုး တစ်လုံး တည်ကာ ဝိုင်အိုး တစ်လုံး အထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။

"ဒီ အရိုးပြောင်းလဲခြင်း ဝိုင်အိုး က ကျေနပ်စေလောက်ပါတယ်"

"ဟားဟားဟား ကောင်းလိုက်တဲ့ နာမည် တော်တော် ပြင်းမယ့်ပုံပဲ ဒါကိုလည်း ညီလေးပေရန် ကိုယ်တိုင် ဖျော်ထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး အသားတချို့နဲ့ ဝါးတုတ်ချောင်းတချို့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထုတ်လိုက်လေသည်။

အသားနံ့ ရတော့ လူယန်ယွီ မေးလိုက်လေသည်။

"ညီလေးပေရန် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ"

"အသားကင်တချို့ လုပ်စားမလို့"

"ကင်... အသားကင် ဟုတ်လား အဲ့ဒါ အစားအစာ အမျိုးအစားလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထုတ်လိုက်လေသည်။

လူယန်ယွီက သူ့ကို မျက်နှာမူပြီး သူ အသားတုတ်ထိုးနေတာကို ကြည့်နေသလို လုပ်နေတာ မြင်တော့ သူ တကယ် ကန်းနေတာ ဟုတ်ရဲ့လား ဆိုတာ ကျန်းပေရန် မမေးချင်တော့ပေ။

သူ့ဘာသာသူပဲ အသား ဆက်တုတ်ထိုးနေလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာမှာ တုတ်ထိုးပြီးသွားတော့ ကျန်းပေရန်က အရိုးပြောင်းလဲခြင်း ဝိုင်အိုး ကို အိုးပူထဲက ထုတ်လိုက်ပြီး ခွက်ငယ် နှစ်လုံး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ယူလိုက်လေသည်။

"ငါ ထည့်မယ် ငါ ထည့်မယ်"

တောင့်တမှုတွေ ကြာကတည်းက နိုးကြွနေတဲ့ လူယန်ယွီ က ဝိုင်ခွက်တွေနဲ့ ဝိုင်အိုးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် အတွက် အရင် တစ်ခွက် ထည့်ပေးကာ ပြီးမှ သူ့ခွက်ကို ဖြည့်လိုက်လေသည်။

"အစားအစာ ပြင်ဆင်ပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေးပေရန် ငါ မင်းကို အရင် ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

"ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပြီ ခန်းမသခင်လူ"

ကျန်းပေရန် ကျန်တဲ့ ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး လူယန်ယွီ ဘက် မြှောက်လိုက်လေသည်။

"ချလွင်"

သူ့ခွက်နဲ့ ကျန်းပေရန် ခွက် တိုက်လိုက်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ ခေါင်းမော့ပြီး ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟားဟား ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်ဘုံပဲ ဒါက တကယ့် ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်ဘုံပဲ"

အဲ့ဒီ တစ်ငုံတည်းနဲ့တင် သူ အရင် သောက်ခဲ့တာတွေက တကယ်ပဲ မြင်းသေးတွေ ဆိုတာ လူယန်ယွီ သေချာ နားလည်သွားလေသည်။

ဒီ အရိုးပြောင်းလဲခြင်း ဝိုင် နဲ့ ယှဉ်ရင် အဲ့ဒါတွေက ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လူယန်ယွီ သူ့ခွက်ကို ထပ်ဖြည့်ကာ ခေါင်းခါပြီး "ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်ဘုံ" လို့ ရေရွတ်ရင်း နောက်ထပ် တစ်ခွက် သောက်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ အကင်စင် ပြင်ဆင်ပြီးတဲ့ ကျန်းပေရန်က အမဲသား ငါးချောင်း စင်ပေါ် တင်လိုက်လေသည်။

အကင်စင်ဆီက "တရှဲရှဲ" အသံကို နားထောင်ရင်း သူ့ရဲ့ တံတွေးဂလင်းတွေ အလုပ်ပိုလုပ်နေတာ ကျန်းပေရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလေသည်။

"ဝိုင်ကောင်းပဲ ပေရန် လာ ငါ မင်းကို ထပ်ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

အဲ့လိုနဲ့ တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် အရိုးပြောင်းလဲခြင်း ဝိုင်အိုး က သူတို့နှစ်ယောက် လက်ချက်နဲ့ အမြန် ကုန်သွားလေသည်၊ အများစုကတော့ လူယန်ယွီ ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားတာ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်က နောက်ထပ် တူညီတဲ့ ဝိုင်အိုး တစ်လုံး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထုတ်လိုက်တာ မြင်တော့ လူယန်ယွီရဲ့ မျက်နှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ လင်းလက်သွားလေသည်။

"ပေရန်က လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ဂရုစိုက်ရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ ငါ ဘယ်လောက် တောင့်တနေလဲ ဆိုတာ သူ သိတယ်"

ဝိုင်အိုးကို အိုးထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ကင်ပြီးခါစ အမဲသားကင် တစ်ချောင်း ကောက်ယူကာ လူယန်ယွီကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"မြည်းကြည့်ပါဦး"

လူယန်ယွီ အသားကင် တစ်ခါမှ မစားဖူးပေမယ့် ကျန်းပေရန် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် မှုန့်တွေ ဖြူးလိုက်တုန်းက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ရနံ့က သူ့ကို ဆွဲဆောင်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆို ငါ အားနာမနေတော့ဘူး"

လူယန်ယွီ အမဲသားကင်ကို ယူပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်လေသည်။

"ဝါး"

လူယန်ယွီ ကျယ်လောင်စွာ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်ပြီး အသားကင်ကို နှာခေါင်းနား ယူကာ အကြိမ်ကြိမ် အနံ့ခံလိုက်သည် လောကမှာ ဒီလောက် စားကောင်းတဲ့ အရာ ရှိတယ် ဆိုတာ မယုံနိုင်သလိုမျိုးပင်။

ကျန်တဲ့ အသားကင်ကို တစ်ခါတည်း စားလိုက်ပြီး လူယန်ယွီ အမဲသားကို ဝါးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန် ဒီလောကမှာ မင်း မလုပ်တတ်တာ ဘာရှိသေးလဲ"

"အများကြီး ရှိပါသေးတယ်"

အိုးထဲမှာ နွှေးထားတဲ့ အရိုးပြောင်းလဲခြင်း ဝိုင်အိုးကို ကောက်ယူပြီး ကျန်းပေရန်က လူယန်ယွီ အတွက် တစ်ခွက် ထည့်ပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလို သောက်ရင် အရသာ တစ်မျိုး ကွဲပြားလိမ့်မယ်"

ဒါကို ကြားတော့ လူယန်ယွီ စကားပြောဖို့ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ဂုဏ်ပြုဖို့ အကြောင်းပြချက်တောင် မရှာတော့ဘဲ သူ တစ်ယောက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေသည်။

"တကယ် အရသာ ကွဲပြားတာပဲ နတ်ပြည် ဒါက နတ်ပြည်ပဲ"

အဲ့လိုနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် ကောင်းကင်ကြီး လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားတဲ့ အထိ ပျော်ရွှင်စွာ သောက်စား စကားပြောခဲ့ကြလေသည်။

ယိမ်းထိုးနေပြီ ဖြစ်တဲ့ လူယန်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အသားကင် စားနေရင်း ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်လူ ရှီမျိုးနွယ်စုမှာ ရှိနေတာ ဘယ်နှနှစ် ရှိပြီလဲ"

ကျန်းပေရန်နဲ့ လူယန်ယွီ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သိတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ အချင်းချင်း အကြောင်း သိပ်မသိကြပေ။

သူတို့ စရိုက်တွေ ကိုက်ညီလို့သာ အခုထိ အဆင်ပြေနေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

ဒီတစ်ခါ မူးနေတာကို အကြောင်းပြပြီး ကျန်းပေရန်က လူယန်ယွီနဲ့ သူ့ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းအောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ရာမြောက် အလုပ်ရုံ ထဲမှာ "သတင်းပေး" တစ်ယောက် ထားချင်ရင် လူယန်ယွီက လက်ရှိ အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲလို့ သူ ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။

အောင်မြင်ရင် နောင်ကျ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ သူ့အတွက် နောက်ထပ် မဟာမိတ် တစ်ယောက် ရှိလာလိမ့်မည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ လူယန်ယွီ ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ရှစ်နှစ် ရှိပြီ ငါ့ဆရာက ငါ့ကို ဒီလွှတ်လိုက်တာ သစ်ပင်ကြီးရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ နေရတာ ကောင်းတယ်တဲ့ ငါသာ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ခြေကုပ် မြဲမြဲ ရခဲ့ရင် ထုန်တိုင်းပြည် ထဲမှာ သွားလာတဲ့အခါ ယုံကြည်မှု ပိုရှိလာလိမ့်မယ်တဲ့"

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဆရာရဲ့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သွားပြီ ပေါ့"

"အဆင်ပြေပါတယ် ငါ ယုံကြည်မှု အဲ့လောက်ကြီး မရခဲ့ပေမယ့် ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကနေ တဆင့် ဆရာသခင်တွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရတယ် ဆိုတော့ မရှုံးပါဘူး"

"ဒါဆို ခန်းမသခင်လူ က ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ထာဝရ နေဖို့ စီစဉ်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် တခြား လမ်းကြောင်း ရှာဖို့ တွေးဖူးလား"

"ဟင်" ကျန်းပေရန်ရဲ့ စကားတွေထဲက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး လူယန်ယွီ သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ညီလေးပေရန် က ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးစရာ အခွင့်အလမ်းကောင်း ရှိလို့လား"

"မရှိပါဘူး" ကျန်းပေရန် သူ့ခွက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

"စကားစပ်စုရုံပါ ခန်းမသခင်လူ နေရခက်ရင် ဘာမှ မပြောဘဲ နေလို့ ရပါတယ်"

"အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူး ငါ့မှာ ရှီမျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေ သိပ်မရှိဘူး မင်း ပေရန် က သေချာပေါက် အဲ့ဒီထဲက တစ်ယောက်ပါ သတိထားစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး ငါ့အနာဂတ် လမ်းကြောင်း အကြောင်း သိပ်မစဉ်းစားဖူးသေးလို့ပါ"

"လောလောဆယ် ငါ့စိတ်ထဲမှာ အဆင့် ၈ အစီအရင် ဆရာ စာမေးပွဲ ဘယ်လို အောင်ရမလဲ ဆိုတာပဲ ပြည့်နေတယ် အဆင့် ၈ အစီအရင် ဆရာ ဖြစ်ပြီးမှ အနာဂတ် အကြောင်း စဉ်းစားရင်လည်း နောက်မကျပါဘူး"

"အိုး ခန်းမသခင်လူ အခု ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှု ရှိလဲ"

"ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပေါ့ အဆင့် ၈ အစီအရင် ဆရာ ဖြစ်ဖို့က တကယ် ခက်ခဲတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ငါ တစ်ခါ ကျဖူးတယ် သူတို့ ပေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ငါ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

လူယန်ယွီ မှာ အိပ်မက် ရှိနေသရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အနှစ်သက်ဆုံး အလုပ်က အိပ်မက် လမ်းညွှန် ဆရာ လုပ်ဖို့ပါပဲ။

'သူက နည်းနည်း အသက်ကြီးနေပေမယ့် အဆင့် ၈ အစီအရင် ဆရာ တစ်ယောက်ကို ညီလေး အဖြစ် ခေါ်ယူရတာ တော်တော် မိုက်နေတုန်းပဲ'

နောက်ဆုံး အသားကင်ကို စားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လူယန်ယွီကို နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်အိပ်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် ပျံသန်းလှေ ပေါ် တက်ပြီး လူယန်ယွီ ဆွဲပေးထားတဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေ ဆီ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ဒီနေ့က နေ့ထူးနေ့မြတ် ဖြစ်နေလို့လား မသိဘူး စနစ် အသိပေးချက် သုံးကြိမ်လောက်နဲ့တင် လူယန်ယွီ ပြောတဲ့ တောင်ကြားဆီ ကျန်းပေရန် ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

"ဒီနေရာလား" ကျန်းပေရန် တောင်ကြား အပြင်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး လူယန်ယွီကို မေးလိုက်လေသည်။

လူယန်ယွီ ကတော့ ဒီအချိန်မှာ လုံးဝ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သူက ဆက်ပြီး လမ်းပတ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ တစ်ခါတည်းနဲ့ ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ခဏတာ သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီနေရာပဲ" လူယန်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

နေရာ အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင်... ကြည့်ရတာ ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူက အစီအရင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပုံရတယ်"

"ဆရာ့ မျက်လုံးတွေက တကယ် စူးရှတာပဲ"

လူယန်ယွီ ကျန်းပေရန် ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေ မပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီမှာ ချထားတာက တကယ်ပဲ အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် ပါ ဒီအစီအရင် ကြောင့်ပဲ ငါ ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူ နဲ့ သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့တာ"

"အိုး" ကျန်းပေရန် လူယန်ယွီကို အံ့သြတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား ကူညီ တည်ဆောက်ပေးခဲ့တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး" လူယန်ယွီ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ငါက ဘေးကနေ ကူညီပေးရုံပါပဲ သူမ ဘာသာ အများဆုံး လုပ်ခဲ့တာပါ"

တစ်ဖက်လူက ဒီ အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် တည်ဆောက်ဖို့ အကူအညီ လိုအပ်တယ် ဆိုတာ ကြားတော့ ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူရဲ့ အစီအရင် စွမ်းရည်တွေကို ကျန်းပေရန် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားလေသည်။

သူမက လူယန်ယွီ လိုပဲ အဆင့် ၇ လောက် ဖြစ်လောက်တယ် သိပ်မမြင့်ဘူး သိပ်မနိမ့်ဘူး။

ဒီ အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် က နည်းနည်း ထူးခြားနေရုံပါပဲ အဲ့ဒါကို တည်ဆောက်ဖို့ အစွန်းရောက် ယင် ခန္ဓာကိုယ် ရှိသူ တစ်ယောက် လိုအပ်လေသည်။

လူယန်ယွီက မဟုတ်တာ သေချာတယ် ဆိုတော့ အစွန်းရောက် ယင် ခန္ဓာကိုယ် ရှိသူက သရဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရမည်။

အစွန်းရောက် ယင် ခန္ဓာကိုယ် ဆိုတာလည်း အထူး ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဒီဖွဲ့စည်းပုံ ရှိသူတွေက ဝိညာဉ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ ထူးထူးခြားခြား သန်မာကြပြီး ဝိညာဉ်အာရုံ အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ကျားမြင်သလို ကြောက်လန့်စေလေသည်။

'သရဲကျင့်ကြံသူ၊ အဆင့် ၇ ဒါမှမဟုတ် အထက် အစီအရင် ဆရာ၊ ပြီးတော့ အထူး ဖွဲ့စည်းပုံ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်'

မတွေ့ရသေးခင်မှာတင် မတွေ့ရသေးတဲ့ ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူ အပေါ် ကျန်းပေရန် အမှတ်တံဆိပ် သုံးခု တပ်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည် ပြီးတော့ အားလုံးက တော်တော် ရှားပါးလေသည်။

'တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ...'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချနေတုန်း လူယန်ယွီ တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့"

အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် ရဲ့ အာနိသင်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ကာကွယ်ရေးကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချပစ်တာ ဖြစ်ပြီး အစွန်းရောက် ယင် ခန္ဓာကိုယ် အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လက်တွဲဖော် ဖြစ်လေသည်။

တူညီတဲ့ နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေက အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် အတွင်းမှာ အစွန်းရောက် ယင် ခန္ဓာကိုယ် ရှိသူ တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် ဆယ်ကြိမ်မှာ ကိုးကြိမ် ရှုံးနိမ့်ကြလေသည်။

အစီအရင်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် လူယန်ယွီ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေတာ ကြည့်ပြီး အခုအချိန်မှာ သူ သွားပြီး ကျောကို ပုတ်လိုက်ရင် သုံးပေလောက် မြင့်အောင် ခုန်တက်သွားလောက်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် ထဲ ဝင်ရောက်လိုက်လေသည်။

'ဟီး...'

တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထသွားတာ ခံစားလိုက်ရတဲ့ ကျန်းပေရန် လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်လေသည်။

အရိပ် တရားစီရင်ရေး အစီအရင် ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကြာကတည်းက ကြားဖူးပေမယ့် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့တောင် အစီအရင်ရဲ့ အာနိသင်တွေကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ပေ။

သူ့လက်မောင်းပေါ် ထလာတဲ့ ကြက်သီးတွေကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သရဲကျင့်ကြံသူ ကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာလေသည်။

"ဟီးဟီးဟီး ဟိုအရူးကြီး ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ သူ့ကို သွားကစားကြရအောင်"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ကြည့်ပါဦး ကြောက်နေရက်နဲ့ လာရဲသေးတယ်"

"အဲ့ဒါ မကောင်းပါဘူး... ဆရာက မခြောက်ဖို့ ပြောထား..."

"လာလာ မလာလာ နင့်သဘောပဲ ငကြောက်"

...

ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်အနေအထားကို လေ့လာရင်း ကျန်းပေရန် ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လျှောက်ဝင်သွားတုန်း သရဲ သုံးကောင် သူ့ခေါင်းပေါ် ရုတ်တရက် ပျံဝဲလာပြီး လူယန်ယွီကို သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် ဘယ်လို ခြောက်မလဲ ဆိုတာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။