သိပ်ပြီး ငရဲဆန်လွန်းတယ်

"ဟီးဟီး ဘုန်းကြီး လုပ်ချင်မှတော့ တောင်ဝှေး ကိုင်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး ဆံပင်ကိုလည်း မထားသင့်ဘူး"

လေထဲမှာ ဆံပင်ကို ထုံးဖွဲ့ထားတဲ့ အသက်အရွယ်လောက် ရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်က အပြစ်ကင်းပြီး ဆိုးဝါးတဲ့ အပြုံး တစ်ခု ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

သူ့လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းက ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွား နှစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူယန်ယွီ ဆီ ဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်းလာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဓားသွားတွေကို ရိုက်ချလိုက်တော့မယ့် အချိန်မှာ ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲထားတဲ့ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ကျိုးသွားလေသည်။

ဒီ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက ကောင်လေးကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး "ငါ့လက် ငါ့လက်" လို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကပ်ဘေးဆိုးကြီးနဲ့ ကြုံလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လူယန်ယွီ ကတော့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေလေသည်။

သူ့ဆံပင်ကို ထိလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ခေါင်းပေါ်မှာ အေးစက်စက် ခံစားချက် မခံစားရဘူးလား"

"မခံစားရပါဘူး"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ လုံးဝ အံ့အားသင့်နေမိလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနက သရဲလေးက လူယန်ယွီကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာ ကျန်းပေရန်ရဲ့ သရဲတွေ အကြောင်း နားလည်မှုကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေလို့ပင်။

မမြင်ရ မထိတွေ့ရတဲ့ သရဲက သက်ရှိ လူသား တစ်ယောက်ကို ပါးရိုက်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။

'ဒါဆို သူတို့က နိုင်သူ မရှိ ဖြစ်နေမှာပေါ့'

ကျန်းပေရန် အံ့အားသင့်နေတုန်း သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ လေတိုက်တာ ပိုပြင်းလာတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ လူယန်ယွီ က သတ္တိရှိအောင် သူ့လက်ထဲက ဘုန်းကြီးတောင်ဝှေးကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး တဂျောက်ဂျောက် အသံမြည်စေလိုက်လေသည်။

"ဒီနေရာက သိပ် သရဲခြောက်တာပဲ... ပေရန် မြန်မြန် သွားကြရအောင်"

အခု သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ လက်ချောင်း ကျိုးသွားတဲ့ သရဲလေးက "ငါ့လက် ငါ့လက်" လို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်ပြီး နာကျင်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပရမ်းပတာ ပျံသန်းနေလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူ့ထက် အသက်နည်းနည်း ပိုကြီးပုံရတဲ့ နောက်ထပ် ကောင်လေး တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာတွေ အော်နေတာလဲ ကျိုးသွားတော့လည်း ကျိုးသွားတာပေါ့ ပြန်ပေါက်အောင် လုပ်လိုက်လို့ မရဘူးလား"

"အော် ဟုတ်သားပဲ"

ဉာဏ်ပွင့်သွားပြီး သရဲလေးက ချက်ချင်း နားလည်သွားကာ လက်ချောင်းသစ် နှစ်ချောင်း ပြန်ပေါက်လာအောင် လုပ်လိုက်လေသည်။

အဆင်ပြေမပြေ သေချာအောင် သူ့လက်ချောင်းတွေကို နှစ်ခါလောက် ကွေးကြည့်လိုက်ပြီး သရဲလေးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

'ဒီလို ဖြစ်ဖူးတာ ပထမဆုံး အကြိမ်ပဲ... ကြောက်လွန်းလို့ အသက်ပြန်ဝင်လာမတတ်ပဲ'

"ကြည့်စမ်းပါဦး သူရဲဘောကြောင်လိုက်တာ သုံးစားမရဘူး"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဘာလို့ ငါ့လက်ချောင်းတွေ ကျိုးသွားတာလဲ" သရဲလေးက အရမ်း နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက တကယ် ထူးဆန်းတယ်"

ပြောပြီးနောက် အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက လူယန်ယွီ ရှေ့ ပျံဝဲသွားပြီး သူ့ကို ခြောက်လှန့်တဲ့ မျက်နှာပေးတွေ လုပ်ပြလေသည်၊ ဒါပေမဲ့ လူယန်ယွီ ကတော့ သဘာဝကျကျ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။

"ငါ စမ်းကြည့်မယ်"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက လက်ဝါးကို မြှောက်ပြီး လူယန်ယွီ ဆီ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ဝါး လူယန်ယွီရဲ့ မျက်နှာပေါ် မကျရောက်ခင်မှာပဲ သူ ကိုယ်တိုင် ရုတ်တရက် ၇၂၀ ဒီဂရီ လှည့်ပတ်သွားပြီး သုံးပတ်ခွဲ လည်ကာ ယိုးဒယားအက ကကာ လွင့်စင်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူ ငါ့ကို ရိုက်တာလဲ သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက သူ့မျက်နှာကို ညာလက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

သူ့အစ်ကိုလည်း အကြောင်းမဲ့ အရိုက်ခံရတာ မြင်တော့ သရဲလေး ပိုပြီး ပျာယာခတ်သွားလေသည်။

"အစ်ကို... ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ သရဲ ရှိနေတာများလား"

"သရဲက နင့်ခေါင်းကို လာလုပ်နေတာလား" အစ်ကို ဖြစ်သူက လျှောက်လာပြီး သရဲလေးရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်လေသည်။

"နင်က သရဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"အော် အေး ဟုတ်သားပဲ..."

သရဲလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ငါတို့ကို ရိုက်လိုက်တာ ဘာလဲ"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက လူယန်ယွီကို အရင် ကြည့်လိုက်ပေမယ့် တုန်ယင်နေတာ မြင်တော့ သူ့ကို ရိုက်နိုင်မယ့် ပုံ လုံးဝ မပေါက်ပေ။

လူယန်ယွီ မဟုတ်ရင် သူ တခြား တစ်ယောက်ဆီ အကြည့် ပြောင်းလိုက်လေသည်။

"အင်း..."

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက သူ့ရဲ့ ဆံပင်ကျဲနေတဲ့ ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအစ်ကိုကြီးက လူဆိုးပုံ မပေါက်ပါဘူး သူလည်း မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

တခြား သရဲလေးက ကြားတော့ သံယောင်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီအစ်ကိုကြီးက သဘောကောင်းမယ့်ပုံပဲ သူ ဘာလာလုပ်တာလဲ မသိဘူး"

"အစ်မရန် ကို လာရှာတာပေါ့ ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ" ပြောပြီးနောက် အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက လူယန်ယွီ ဆီ အကြည့် ပြန်ရောက်သွားလေသည်။

"သူက ငါတို့ကို လက်စားချေဖို့ မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုခု ယူလာတာ နေမှာ သူက ကြောက်ချင်ယောင် ဆောင်နေတာ"

"မှော်ပစ္စည်း ဟုတ်လား ဒါဆို ငါတို့ ပြေးသင့်တယ်"

"မပြေးဘူး ဒီအငြိုးကို ငါ ဖြေဖျောက်ရမယ်"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက ပြောရင်း သူ့နဖူးပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့လက်ထဲမှာ အပြာရင့်ရောင် ချီ ဘောလုံး တစ်ခု စုစည်းလာလေသည်။

'အိုး'

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ဒီသရဲလေး နှစ်ကောင်ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကျန်းပေရန် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြသွားရပြန်သည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီသရဲလေး စုစည်းလိုက်တဲ့ ချီ က အတွင်းအား လည်း မဟုတ်သလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်း မဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ နဲ့ ဆင်တူပေမယ့် မတူညီတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်မျိုး ဖြစ်နေလို့ပင်။

'ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်နိုင်သလို မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုတွေလည်း သုံးနိုင်တယ်ပေါ့ ဒါက နည်းနည်း စွမ်းအားကြီးလွန်းနေပြီ' ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်း မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟွန့် မင်းဆီမှာ မှော်ပစ္စည်း ရှိရင်တောင် ဒီနေ့ ဒီသခင်လေး အတွက် အရေခွံ တစ်လွှာတော့ ဆုံးရှုံးရမယ်"

ဒါပေမဲ့ သူ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုက်သွားတာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အို့ အို့ အို့"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက နာကျင်လွန်းလို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တောင် ဝေဝါးလာပြီး ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေလေသည်၊ သူ့မျက်နှာထားက အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံ ပေါက်လေသည်။

"အစ်ကို ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကို" သရဲလေးက သူ့အစ်ကို ကောင်းကင်ပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေတာ ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား အကြိမ်ကြိမ် မေးလိုက်လေသည်။

"အို့ အို့ အို့ ဘယ်သူ ငါ့ကို ခိုးတိုက်တာလဲ သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်လေ အို့ အို့ အို့ ငါ ပြောမယ်နော် ဒီနယ်မြေက ငါ့အစ်မကြီး ပိုင်တာ မင်း လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါပေမဲ့ အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက ခြိမ်းခြောက်လေလေ နာကျင်မှု လှိုင်းလုံးတွေက သူ့အပေါ် ပိုလွှမ်းမိုးလာလေလေ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တောင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး အချိန်မရွေး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မလို ဖြစ်နေလေသည်။

"အို့ အို့ အို့ အသက်ချမ်းသာပေးပါ သူရဲကောင်း အသက်ချမ်းသာပေးပါ သူရဲကောင်း နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကောင်လေးကို လွှတ်ပေးပါ အို့ အို့ အို့ အသက်ချမ်းသာပေးပါ သူရဲကောင်း သူရဲကောင်း... ဟင်"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက အချိန်မရွေး "ကောင်းကင်ဘုံ ရောက်သွား" နိုင်တယ်လို့ ခံစားနေရတုန်း ပြင်းထန်တဲ့ ခေါင်းကိုက်မှုက ဒီရေလို ရုတ်တရက် ပြန်ကျသွားလေသည်။

သူ့ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ရရှိပြီးနောက် အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေး ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရလေသည်။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်း"

ပြီးတော့ သူက သူ့သူငယ်ချင်းလေး နှစ်ယောက်နဲ့ အတူ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကနေ အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

'ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူက... တကယ် တစ်ခုခု ရှိတာပဲ'

ဒီသရဲလေး နှစ်ကောင်ရဲ့ လူတွေကို ရိုက်နှက်နိုင်စွမ်းနဲ့ ချီ စုစည်းနိုင်စွမ်းက ဒီ သရဲကျင့်ကြံသူနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူးလို့ တစ်ယောက်ယောက် လာပြောရင် ကျန်းပေရန် ယုံမှာ မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ သရဲတွေ အများကြီး သူ တွေ့ဖူးပေမယ့် ဘယ်သရဲမှာမှ ဒီလို စွမ်းရည်မျိုး မရှိကြပေ။

ကျန်းပေရန်က သရဲကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းရည်ကို တွေးတောနေတုန်း ရှေ့က လျှောက်နေတဲ့ လူယန်ယွီ က ပိုပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိလာလေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် သူ ဒီလာတုန်းက အကြီးအကျယ် အနောက်ခံလိုက်ရပြီး ဖိနပ်တစ်ဖက်တောင် ပျောက်ခဲ့တာကြောင့် ဒီတစ်ခါ ဒီလောက် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် "ဝတ်စားဆင်ယင်" လာခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

အခုတော့ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်ပုံ ရလေသည်၊ သူ့ဝတ်စုံက အဲ့ဒီ ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

"ပေရန် ငါတို့ ရောက်ခါနီးပြီ ဟို အရှေ့မှာပဲ" လူယန်ယွီ ရှေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်လိုက်လေသည်။

လူယန်ယွီ ညွှန်ပြတဲ့ ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ မှေးမှိန်နေတဲ့ သစ်သား တဲအိမ်လေး တစ်လုံးကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ့အသွင်အပြင်က တကယ်ပဲ ငရဲဆန်ပြီး လူသတ်မှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ သရဲအိမ် တစ်လုံးနဲ့ တူနေလေသည်။

သစ်သား တဲအိမ်လေး နား ပိုကပ်လာတဲ့ အခါ အသွင်အပြင်က ငရဲဆန်တာ မဟုတ်ဘဲ အရှိန်အဝါက ငရဲဆန်နေတာ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

သစ်သား တဲအိမ်လေးက ယိုယွင်းပျက်စီးနေတာ ဒါမှမဟုတ် ဆွေးမြေ့နေတာ မဟုတ်ဘဲ မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး လေထု တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေတာ ဖြစ်လေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လူယန်ယွီ လက်မြှောက်ကာ တံခါးကို နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်လေသည်။

ခဏအကြာမှာ "ကျွီ" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ သစ်သားတံခါး ပွင့်သွားပြီး ဆံပင်ရှည်ကြီး ဖြန့်ချထားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အထဲက ထွက်လာလေသည်။

'ဒါ... လူ ဟုတ်ရဲ့လား'

သူ့ရှေ့က အမျိုးသမီးကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ဒီလို မေးခွန်းမျိုး ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲ ပေါ်လာလေသည်။

အမျိုးသမီးရဲ့ ရုပ်ရည်က အလွန် ချောမောလှပသည်၊ မျက်ခုံးတွေက ထွင်းထုထားသလို၊ ခါးက ပိုးသား စည်းထားသလို သေးသွယ်ပြီး အသားအရေက ဆီးနှင်းလို ဖြူဖွေးလေသည်။

သူမက ရိုးရှင်းတဲ့ ကတ္တီပါ နန်းတွင်း ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ လှပသလောက် သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ ဘာစိတ်ခံစားမှုမှ ကျန်းပေရန် မဖတ်ရှုနိုင်သလို သူမ ခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ နွေးထွေးမှု နည်းနည်းလေးမှ မခံစားရပေ။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေသေးတဲ့ အတွင်းအား ကို အာရုံမခံမိရင် သူမက အရုပ်မ တစ်ရုပ်ပဲလို့ ကျန်းပေရန် တကယ် ထင်မိမှာ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်က ဒီအမျိုးသမီးကို အံ့သြနေတုန်း လူယန်ယွီ က သူမဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"လမ်းမှာ ကိစ္စတချို့ကြောင့် ကြန့်ကြာသွားပါတယ် အချိန်မီ မရောက်လာတဲ့ အတွက် သခင်မထန် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး" ထန်ကျင်းရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

'တောက်...'

တခြား အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အသံက နွေဦး လေပြည်ထဲ ရေချိုးနေသလို ခံစားရစေနိုင်ရင် ဒီ သခင်မထန် ရဲ့ အသံကတော့ ဝိညာဉ်ထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ထိုးခွင်း အေးစက်နေတဲ့ လေတစ်ချက် ခံစားရသလို ဖြစ်စေလေသည်။

"ကျွန်တော်တို့... စကားပြောဖို့ အထဲ ဝင်ကြမလား" လူယန်ယွီ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ထန်ကျင်းရန် လှည့်ပြီး အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

ထန်ကျင်းရန် လှည့်ထွက်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ လူယန်ယွီ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။

"သူမကို မြင်လိုက်ရတိုင်း ငါ့အသက်တွေ နှစ်နည်းနည်းလောက် တိုသွားသလို ခံစားရတယ် ပေရန် ဒီတစ်ခါ မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးကြီးကြီး တင်သွားပြီ"

"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်"

"ပြတ်သားတယ်"

လူယန်ယွီ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း တိုးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အထဲ အရင် ဝင်ကြစို့"

သစ်သား တဲအိမ်လေးရဲ့ အပြင်ဘက်က ငရဲဆန်တဲ့ အရှိန်အဝါလောက်ပဲ ရှိတယ် ဆိုရင် အတွင်းဘက်က အပြင်အဆင်တွေက အရှိန်အဝါတင် မကဘဲ အပြင်အဆင်တွေပါ ငရဲဆန်နေလေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကောက်ရိုးနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ရုပ်တုငယ်လေးတွေ ထောင့်မှာ ပုံနေတာ တွေ့ရပြီး နံရံ တစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ဓားတွေ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ၊ တံဆိပ်တုံးတွေ၊ နဲ့ ကြေးမုံပြင်တွေလည်း နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဒီ မှော်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက သွေးတွေ စွန်းထင်းနေတာကြောင့် အလွန် မကောင်းတဲ့ နိမိတ် လက္ခဏာတွေ ဖြစ်နေလေသည်။

မျက်နှာကြက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရင် သွေးရောင် လက်ရာတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာ တွေ့နိုင်လေသည်။

ဒါက ငရဲဆန်ခြင်းရဲ့ ပြယုဂ်ပဲလို့ ပြောလို့ ရလေသည်။

'ကောင်းပြီ ဒါက တကယ့် သရဲကျင့်ကြံသူ ပုံစံပဲ'

ထျန်းဂေါ်ရဲ့ တဲအိမ်လေးထဲမှာ ကျန်းပေရန် မြင်ခဲ့ရတဲ့ "အလောင်းတောင်" နဲ့ "သွေးကန်" တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီ တဲအိမ်လေးရဲ့ လေထုက ပိုပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု ရှိသည်၊ ကျန်းပေရန်ကိုတောင် လူ့လောကထဲမှာ မရှိတော့သလို ခံစားရစေလေသည်။

ကျန်းပေရန်ကိုတောင် ဒီလို ခံစားရစေတယ် ဆိုရင် လူယန်ယွီ ကတော့ သဘာဝကျကျ ပိုဆိုးမှာ ဖြစ်လေသည်။

သူ ဒီကို တစ်ခါ ရောက်ဖူးပေမယ့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု ရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က သူ့ကို အသက်ရှူမဝသလို ခံစားရစေတုန်းပင်။

"ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ" ဖယောင်းတိုင် မီးညှိပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ရင်း ထန်ကျင်းရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ့သူငယ်ချင်းက သရဲကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ကိစ္စတချို့ မေးချင်လို့ ငါက မင်းကို ထောက်ခံပေးလိုက်တာ ကောင်းပြီ မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားပြောလို့ ရပြီ ငါ လေကောင်းလေသန့် ရဖို့ အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

ပြောပြီးနောက် လူယန်ယွီ က ထွက်ပြေးသလိုမျိုး တံခါးပေါက်ကနေ ထွက်ပြေးသွားသည် ဒီအခန်းထဲမှာ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်တောင် ဆက်မနေချင်တာ ထင်ရှားလေသည်။

တံခါးပြန်ပိတ်သံ ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန်က ထန်ကျင်းရန် နောက်မှာ ရှိနေတဲ့ မျက်လုံးတွေ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး မျက်နှာက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေကာ သူမ လည်ပင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားတဲ့ ကလေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်လေးက ခင်ဗျား အသက်ကို လိုချင်နေတယ် ဆိုတာ ခင်ဗျား သိတယ် မဟုတ်လား"

"သိတယ်"

ထန်ကျင်းရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ကျန်းပေရန် သရဲမြင်နိုင်တာကို နည်းနည်းလေးမှ မအံ့သြပုံ ပေါက်လေသည်။

"ခင်ဗျား သူ့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

"အဲ့ဒါ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒီသရဲလေးဆီမှာ အရမ်း လေးလံတဲ့ အရိုင်းဆန်တဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတယ်"

ကျန်းပေရန်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ထန်ကျင်းရန်ရဲ့ လည်ပင်းပေါ်က သရဲလေးက သူ့ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းပေရန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရိုင်းဆန်သော အရှိန်အဝါ ကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူက ကျန်းပေရန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အရိုင်းဆန်သော အရှိန်အဝါ ကို အသုံးပြုတော့မယ့် အချိန်မှာ အောက်ဘက်ကနေ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ အားတစ်ခု လာတာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို မျက်နှာကြက်ဆီ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ဂါဂုံးရီ ချာကွီ"

မျက်နှာကြက်နဲ့ ရိုက်မိပြီးနောက် မျက်လုံးနီ သရဲလေး အလွန် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

သူ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

"မင်း ကောင်းကောင်း နေတာ ပိုကောင်းမယ် နောက်တစ်ခါ ဆိုရင် ဟိုပစ်ဒီပစ် လုပ်ခံရသလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ကွဲကြေပြီး ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းပေါင်း တစ်သောင်း ရှိတယ်"

ဒီတစ်ခါတော့ မျက်လုံးနီ သရဲလေး ချက်ချင်း လိမ္မာသွားပြီး ထန်ကျင်းရန်ရဲ့ လည်ပင်းဆီ လိမ္မာစွာ ပြန်သွားကာ သေချာ ပြန်ခွေနေလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားပဲကိုး"

ကျန်းပေရန် တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း သူ စောစောက ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက စားပွဲအောက်ကနေ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ချီ သွားချင်သေးလား"

"ခင်ဗျား ခင်ဗျား ခင်ဗျား ခင်ဗျား"

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက ဒေါသထွက်နေတာ ထင်ရှားပေမယ့် သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ဒီလူသားကို မရန်စရဲပေ။

သူက ထန်ကျင်းရန် ကို ကြည့်ပြီး ပြောရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။

"အစ်မရန် ဒီလူက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်း အနိုင်ကျင့်တယ် အစ်မ ကျွန်တော့်ကို လက်စားချေပေးရမယ်"

"အပြင်ထွက် ဆော့ချေ" ထန်ကျင်းရန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟင် အော်..."

အသက်ပိုကြီးတဲ့ ကောင်လေးက သိပ်မလိုလားပေမယ့် အပြင်ထွက်သွားခဲ့သည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အာခံဖို့ အကြောက်ဆုံး လူက အစ်မရန် ဖြစ်လို့ပင်။

သူတို့ အစ်ကိုကြီး ထွက်ပြေးသွားတာ မြင်တော့ တခြား သရဲလေး နှစ်ကောင်လည်း အမြန် လိုက်သွားကြလေသည်။

သရဲလေး သုံးကောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စတင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား ဒီမှာ သရဲတွေ တော်တော်များများ မွေးထားတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်" ထန်ကျင်းရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

'တောက်... ဒီလို ပြောဆိုဆက်ဆံရတာ ပင်ပန်းလိုက်တာ'

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် မလုပ်တော့ဘဲ လိုရင်းကို တန်းပြောလိုက်လေသည်။

"သရဲကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သိပ်မသိပါဘူး မင်း ငါ့ကို ဉာဏ်အလင်း ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ရတယ်"

ထန်ကျင်းရန် အဆင်သင့် သဘောတူတာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြသွားလေသည်။

"စည်းကမ်းချက်တွေ ရှိလား"

"ရှိတယ်"

"..."

'ငါ ဘာလို့ အဲ့ဒီ အပို မေးခွန်း မေးမိလိုက်တာလဲ...'

ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်နေရင်း ထန်ကျင်းရန်ရဲ့ စည်းချက်ထဲ သူ လုံးဝ ပါသွားပြီ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်၊ အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးတဲ့ အရာပေါ့။

"စည်းကမ်းချက်တွေက ဘာတွေလဲ"

"အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတုံး ၅၀"

'သူမမှာ ရှင်းလင်းတဲ့ ဈေးနှုန်းစာရင်း တကယ် ရှိတာပဲ' ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြသွားလေသည်။

သို့သော် အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတုံး ၅၀ က ကျန်းပေရန် အတွက် မုန့်စားရသလောက် လွယ်ကူတာကြောင့် သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အိတ်တစ်အိတ် ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်လေသည်။

"ဒါ လုံလောက်လား"

ထန်ကျင်းရန် လက်လှမ်းပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူကာ သူမ နားနားမှာ လှုပ်ခါကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ သိမ်းလိုက်လေသည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးသွားတာနဲ့ ကျန်းပေရန် သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး မေးခွန်းကို ချက်ချင်း မေးလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား မှော်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လို လုပ်ရလဲ သိလား"

"သိတယ်"

"ဘယ်လို မှော်ပစ္စည်း အမျိုးအစားတွေ လုပ်နိုင်လဲ"

"အားလုံးပဲ"

'အရမ်း ကောင်းတယ်'

စိတ်ထဲကနေ ထန်ကျင်းရန် ကို ချီးကျူးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဆက်မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူမဆို သရဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်လား"

"မရဘူး"

"ဒါဆို သရဲမြင်နိုင်တဲ့ သူက သရဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်လား"

"ရတယ်"

"ဒါဆို ငါ ဘယ်လိုလုပ် သရဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်မလဲ"

"အဲ့ဒါက အပို ကျသင့်ငွေ ရှိတယ်"

"..."

ဒီအဖြေက ကျန်းပေရန်ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူ ခဏ ရပ်လိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လောက်လဲ"

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး"

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး၊ သိပ်မများဘူး သိပ်မနည်းဘူး။

အဓိက အချက်က ကျန်းပေရန်က သရဲကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာဖို့ တကယ် မပြင်ဆင်ထားဘူး သူက မေးရုံပဲ မေးတာ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါ ဆိုရင်တော့ ဆွေးနွေးခက နည်းနည်း ဈေးကြီးလွန်းနေလေသည်။

'ဒါပေမဲ့ ငါ မလုပ်ရင်တောင်... မေးပြီး မိုရှ ကို သင်ပေးတာက မရှုံးပါဘူး'

လောလောဆယ် မိုရှ က သူ့လေ့ကျင့်မှုမှာ မပြည့်စုံတဲ့ သရဲကျင့်ကြံခြင်း ဗဟုသုတကို အားကိုးနေရတာ။

သူ မတော်တဆ ချီ လမ်းကြောင်းလွဲသွားနိုင်လေသည်။

သူ့ရှေ့က သခင်မ ထန် က အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဆိုတာ ထင်ရှားတယ် ဒါကြောင့် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်က တော်တော် စိတ်ချရလောက်လေသည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက နောက်ထပ် မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ထုတ်ပြီး အိတ်ထဲ ထည့်ကာ ထန်ကျင်းရန် ရှေ့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

ထန်ကျင်းရန် အိတ်ကို ယူပြီး ဖွင့်ကြည့်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

သူ ဆက်မေးလို့ ရကြောင်း အချက်ပြလိုက်တာ ဖြစ်လေသည်။