ဇာတ်လိုက်အဆင့်လက်အောက်ငယ်သားအတွက် စမ်းသပ်မစ်ရှင်

ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးလျှို့ဝှက်ငှက်မွှေး အကြောင်း လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ငွေရောင်သေတ္တာကို သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။

စားပွဲပေါ်က မွှေးပျံ့နေတဲ့ ဝိုင်ကို ကောက်ယူပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ လင်ရှီယွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဧကရာဇ်အဆိပ်ကောင် အကြောင်း စုံစမ်းတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

"ကျွန်မ ဇန်တိုင်းပြည်ဘက်ကို လူအုပ်စုအတော်များများ လွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားပါတယ် ကျွန်မရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ အားလုံးကိုလည်း အစွမ်းကုန် စုံစမ်းခိုင်းထားပြီးတော့..."

"ဒါဆို မင်း မတွေ့သေးဘူးပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"

ကျန်းပေရန် တည့်တိုးမေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

လင်ရှီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ဘေးနားမှာရှိနေတဲ့ ခုနစ်လေး ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးတာ ကောင်းပါတယ် ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပြုပါလား"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"မဖြစ်ဘူး မင်းကို ခိုင်းစရာ တခြားကိစ္စ ရှိတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ခုနစ်လေး ချက်ချင်း တက်ကြွသွားလေသည်။

အစ်ကိုဝမ်က သူ့ကို အကြောင်းမဲ့ ခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိနေလို့ပင်။

'ဒီတစ်ခါ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နေရာကို စူးစမ်းလေ့လာရမလဲ မသိဘူး'

ဒီအချိန်မှာ ခုနစ်လေး ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

အစ်ကိုဝမ်နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းက သူ မင်္ဂလာဂူတစ်ခုထဲ ဝင်ခဲ့ရသည်။

အစ်ကိုဝမ်နဲ့ ဒုတိယအကြိမ် တွေ့တုန်းက ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းပေါ်မှာ သူက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ဝင်စားခြင်းဖြစ်မှန်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အစ်ကိုဝမ်နဲ့ တွေ့တိုင်း ကံကောင်းခြင်းကြီးကြီးမားမား ရတတ်တယ်လို့ ပြောလို့ရလေသည်။

'ဒီတတိယအကြိမ်မှာ အစ်ကိုဝမ်က ငါ့ကို ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမျိုး ယူဆောင်လာပေးမလဲ မသိဘူး...'

ခုနစ်လေးက မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေတုန်း ကျန်းပေရန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး လင်ရှီယွင်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဧကရာဇ်အဆိပ်ကောင် ကိစ္စကို ဆက်လက်စုံစမ်းပါ သတင်းရတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အသိပေး"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"

အဲ့ဒီနောက် ကျန်းပေရန်က မြေပုံတစ်ခုထုတ်ပြီး ခုနစ်လေးကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ပြင်ဆင်ဖို့ မင်းကို သုံးရက်အချိန်ပေးမယ် သုံးရက်ကြာရင် မင်း ငါနဲ့အတူ ထုန်တိုင်းပြည်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခုနစ်လေးက နည်းနည်းလေးမှ မတွေဝေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ငါ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သစ်သားတံခါးပိတ်သံ ကြားပြီးနောက် သူ့ရဲ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖောက်ထုတ်ဖို့ ခုနစ်လေး လေထဲကို လက်သီးနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေတဲ့ လင်ရှီယွင်ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး သူ အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးလင်ရှေ့မှာ ကျွန်တော် အရှက်ကွဲသွားပြီ ကျွန်တော်..."

"ဘာမှ ပြောစရာ မလိုပါဘူး ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်"

ဆရာနဲ့အတူ စွန့်စားခန်းခရီးထွက်ရမှာကို လင်ရှီယွင် ဘယ်လိုလုပ် မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာရှိနေသရွေ့ ဘယ်လိုအန္တရာယ်မဆို အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားမယ်လို့ လင်ရှီယွင် ခံစားရသည်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက ရှားပါးလေသည်။

သူမ တတ်နိုင်တာကတော့ ဆရာ သူမကို လိုအပ်မယ့်နေ့ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ဆိုင်းဖို့သာ ရှိတော့လေသည်။

အထွတ်အထိပ်ကျက်သရေရှိခန်းမ ကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့အိမ်တော်ဆီ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ဝင်းထဲရောက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး လင်ယုယန်ကို အမြန် ရှာတွေ့လိုက်လေသည်။

စင်္ကြံရှည်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အိမ်တော်အတွင်းက ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းတစ်ခုဆီ ကျန်းပေရန် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

လင်ယုယန်က "စစ်မှန်သောမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်" ကို ကိုင်ပြီး ဂရုတစိုက် လေ့လာနေတာကို တွေ့ရပြီး သူမရဲ့ မိုးမခရွက်လို မျက်ခုံးတွေက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေလေသည်။

"မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှု ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျန်းပေရန် လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

အစ်ကိုကြီးရဲ့အသံကို ကြားတော့ လင်ယုယန် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ညီမလေးကို ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်အချိန်ပေးပါ အစ်ကိုကြီး ဒီနည်းစနစ်က... နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ နည်းနည်း ခက်ခဲလို့ပါ"

'ဟင်'

လင်ယုယန်ရဲ့စကားကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြသွားလေသည်။

အရာအားလုံး လေ့ကျင့်ရာမှာ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ချင်းဟွမ်းတောင်မှ ဒီ "စစ်မှန်သောမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်" နဲ့ လျင်မြန်တဲ့တိုးတက်မှု ရရှိခဲ့တာလေ။

လင်ယုယန်က နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

'ဒါက... သူမကျွမ်းကျင်တဲ့နယ်ပယ် မဟုတ်လို့များလား'

လင်ယုယန်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီက အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိထားတာ ကြာပြီ၊ အနည်းဆုံးတော့ ကူချင်းဟွမ်းထက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုကောင်းလေသည်။

ဒါကြောင့် ချင်းဟွမ်းတောင် အလွယ်တကူ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုကို သူမက နားလည်ဖို့ ခက်ခဲနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက "စစ်မှန်သောမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်" ကိုယ်တိုင်ကလည်း အရမ်းထူးခြားနေပြီး သီးသန့်လူအုပ်စုလောက်ကပဲ ကျွမ်းကျင်နိုင်လို့ ဖြစ်ရမည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်နိုင်လို့ ဒီနည်းစနစ်ကို သူ့အစ်ကိုကြီးက ပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေပေးထားတာလေ။

သမားရိုးကျ မဟုတ်တာက သဘာဝကျပါတယ်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း အတင်းအကျပ် မလုပ်နဲ့ ဆက်လေ့ကျင့်ပါ"

နည်းစနစ်တွေဆိုတာ သင်္ချာလိုပဲလို့ ကျန်းပေရန် အမြဲ ခံစားရလေ့ရှိသည်၊ သင်ယူလို့ရရင် ရမယ်၊ မရရင် ဘယ်လိုမှ မရဘူးပေါ့။

ဒါကြောင့် လင်ယုယန် ဒီနည်းစနစ်ကို သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် နည်းနည်း ထပ်ကြိုးစားကြည့်တာ မမှားပါဘူး။

ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။

လင်ယုယန်ကို အားပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အခြား ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းတစ်ခုဆီ လျှောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ရှစ်လက်မ၊ သတ္တုတစ်ဆယ့်နှစ်မျိုး၊ အလွှာနှစ်ဆယ့်ကိုးလွှာပါ နက်နဲသောလေဟာနယ်ပျံသန်းနေသောကြယ်တာရာများသံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်လိုက်လေသည်။

သီးခြားအတားအဆီး တည်ဆောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ တစ်ကြိမ် ရှိဖူးပေမယ့် တည်ဆောက်ရတာ အလွန်ခက်ခဲနေတုန်းပဲဆိုတဲ့ အချက်ကို မပြောင်းလဲစေပေ။

ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါလည်း သူ အလွန် ဂရုတစိုက်နဲ့ သတိထားပြီး နည်းနည်းလေးမှ ပေါ့ဆမှု မရှိခဲ့ပေ။

အဲ့လိုနဲ့ သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

သီးခြားအတားအဆီးရဲ့ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဥယျာဉ်ထဲကနေ ထွက်လာပြီး လင်ယုယန်ရှိတဲ့ အလယ်ဗဟိုဝင်းဆီ ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။

'ကြည့်ရတာ သူ တကယ် မသင်ယူနိုင်ဘူးပဲ'

လင်ယုယန်ရဲ့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေဆဲဖြစ်တဲ့ မိုးမခရွက်မျက်ခုံးတွေကို ကြည့်ပြီး သူမက "စစ်မှန်သောမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်" ကို နားမလည်နိုင်သေးမှန်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

သူ လင်ယုယန်ဆီ လျှောက်သွားပြီး စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း သူမ အရင် လှမ်းခေါ်တာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ညီမလေးကို ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်အချိန်ပေးပါ..."

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း မကျွမ်းကျင်တဲ့အရာတွေပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းမနေပါနဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မင်း သင်ယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဒီနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း နားလည်သင့်တယ် ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြစို့"

လင်ယုယန်က မလိုလားသေးပေမယ့် သူမအစ်ကိုကြီးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ယုယန် နားလည်ပါပြီ"

ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း တံခါးခေါက်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းပေရန် ပင်မတံခါးမကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားဖွင့်လိုက်ပါ ခုနစ်လေး ရောက်လာတာ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် လင်ယုယန် ပင်မတံခါးမကြီးဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ကျွီ" ဆိုတဲ့အသံ ကြားပြီးနောက် ပင်မတံခါးမကြီးမှာ ရပ်နေတဲ့ ခုနစ်လေးက ဦးညွှတ်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း လာတဲ့သူက အစ်ကိုဝမ် မဟုတ်မှန်း သတိထားမိလိုက်လေသည်။

"မရီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ခုနစ်လေး အသံတိုးတိုးနဲ့ ခေါ်လိုက်လေသည်။

ဒီ "မရီး" ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်က လင်ယုယန်ရဲ့ စောစောက စိတ်ညစ်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ချက်ချင်း လွင့်ပါးသွားစေခဲ့လေသည်။

သူမ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုလိုက်လေသည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော် ခုနစ်လေး"

"မရီး နေကောင်းမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"အင်း အထဲ မြန်မြန်ဝင် အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အထဲမှာ စောင့်နေတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မရီး"

လင်ယုယန်ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ခုနစ်လေး သူမနောက် လိုက်ဝင်သွားလေသည်။

အလယ်ဗဟိုဝင်းကို ရောက်တော့ ကျန်းပေရန်က အကျင့်ပါနေသလို ခုနစ်လေးကို သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ အရင် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း အနက်ရောင်ဘုရင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား"

အစ်ကိုဝမ်ဆီကနေ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ခုနစ်လေး မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ မနေ့ကမှ အဆင့်တက်သွားတာပါ"

'ဒါ ဇာတ်လိုက်ရောင်ခြည် ဆိုတာလား...'

ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းပေါ်မှာတုန်းက ခုနစ်လေး အဆင့် ၉ အနက်ရောင်ဘုရင် ဖြစ်လာတာကို ကျန်းပေရန် မှတ်မိနေသေးသည်။

အခုတော့ သူက အနက်ရောင်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အနက်ရောင်ဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့သည်။

ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်ကမှ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။

'ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်တဲ့ အဆင့်တက်နှုန်းဆီကနေ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ'

"ဒါဆို မင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီနဲ့ တူတယ်"

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုဝမ်"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူက မြေနီရောင်စာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်ပြီး လင်ယုယန်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီစာအုပ်က ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်ပဲ မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်မလား ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ဒါကို ကြားပြီးနောက် လင်ယုယန် မတ်မတ်တောင် မရပ်နိုင်တော့သလို ဖြစ်သွားလေသည်။

'အစ်ကိုကြီးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ငါနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ...

ငါတို့ ဝေးနေတဲ့အချိန်မှာတောင် သူက ဒီလောက် ဂရုစိုက်ပေးတယ်...

လင်မယားကြားက သံယောဇဉ်တွေက အချိန်ကြာလာရင် မှေးမှိန်သွားတယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ငါ့အပေါ်ထားတဲ့အချစ်က နည်းနည်းလေးမှ မလျော့သွားဘူး'

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

လင်ယုယန် တုန်ယင်နေတဲ့လက်နဲ့ စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူမမျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ငါ အပြင် ခဏ ထွက်ရဦးမယ် မင်း သေချာလေ့လာထားလိုက်"

ပြောပြီးနောက် သူက ခုနစ်လေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် ခုနစ်လေးက လင်ယုယန်ဘက် အရင် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီးမှ ကျန်းပေရန်ရဲ့ခြေလှမ်းတွေနောက် အိမ်တော်ထဲကနေ လိုက်ပါသွားလေသည်။

သူတို့ ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်အထိ ခရီးဆက်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒီနေရာမှာ ကျန်းပေရန်က မင်္ဂလာတိမ်တိုက် တစ်ခု ဆင့်ခေါ်ကာ ခုနစ်လေးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထုန်တိုင်းပြည်ဆီ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။

ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လမ်းမှာ သူ လမ်းကြောင်းလွှဲမှု အများအပြား ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထုန်တိုင်းပြည်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ သုံးရက် ကြာခဲ့လေသည်။

တိမ်တိုက်ပေါ်က ဆင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခုနစ်လေးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ထုန်တိုင်းပြည်ကို အရင်က ရောက်ဖူးလား"

ခုနစ်လေး ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး"

"ကောင်းပြီ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှာပြီး သီးသန့်အခန်းတစ်ခုမှာ နေရာယူကာ ကျန်းပေရန်က အနက်ရောင် ကော်လာထောင် ဝတ်ရုံရှည်တစ်စုံ သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထုတ်ပြီး ခုနစ်လေးကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါ ဝတ်လိုက် အခုကစပြီး မင်းက ခုနစ်လေး ဖြစ်မှန်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့"

"အစ်ကို့အမိန့်အတိုင်းပါ"

ခုနစ်လေး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ဝတ်ရုံရှည်ကို ချက်ချင်းယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ခုနစ်လေးကို သူ့နောက်မှာ ရပ်ခိုင်းပြီး ကျန်းပေရန်က အဆောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်တစ်ရွက် ထုတ်ကာ စာကြောင်းအနည်းငယ် ရေးပြီး စက္ကူကြိုးကြာအဖြစ် ခေါက်ကာ လွှတ်လိုက်လေသည်။

ခဏအကြာမှာ ကျန်းပေရန် လက်ဖက်ရည်တစ်အိုး သောက်လို့ကုန်ခါနီးမှာ သီးသန့်အခန်းတံခါး ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဝင်ခဲ့"

"ကျွီ" ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ တံခါးတွန်းဖွင့်လိုက်တဲ့သူက ရှန်ထျန်းဟွာ ကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သီးသန့်အခန်းထဲ ဝင်လာပြီးနောက် ရှန်ထျန်းဟွာ တံခါးပြန်ပိတ်ဖို့ လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

"ဆရာ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဂါရဝပြုပြီးနောက် ရှန်ထျန်းဟွာ ခေါင်းမော့ပြီး ဆရာ့နောက်က ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားတဲ့လူကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အကဲခတ်လိုက်လေသည်။

ရှန်ထျန်းဟွာက ခုနစ်လေးကို နားမလည်နိုင်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတုန်း ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစတွေ အားလုံး ပြန်ယူဖို့ သူက ခင်ဗျားကို ကူညီပေးလိမ့်မယ် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ခင်ဗျားရဲ့လုံခြုံရေးကိုလည်း သူ အာမခံပေးလိမ့်မယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရှန်ထျန်းဟွာ ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

ရှန်ထျန်းဟွာ တကယ်တော့ မွန်းကြပ်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်လေသည်။

စူးစမ်းလေ့လာဖို့ အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခု ရှိနေမှန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပေမယ့် သူက ရွေ့လို့မရဘဲ ရှီအိမ်တော်မှာ သောင်တင်နေခဲ့ရတာလေ။

ဒါက သူ့ကို အဆုံးမရှိ စိတ်ပျက်စေခဲ့လေသည်။

အခု ဆရာက သူ့အတွက် ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ သူ စိတ်သက်သာရာ ရစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ခုနစ်လေးကတော့ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေလေသည်။

အစ်ကိုဝမ်နဲ့အတူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နေရာတစ်ခုကို စူးစမ်းလေ့လာရမယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ အဲ့လိုမဟုတ်တဲ့ပုံပဲ။

'ဒါပေမဲ့ ဒီရှေးဟောင်းစာအုပ်က အစ်ကိုဝမ်ရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးနိုင်မှတော့ သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်တာ သေချာတယ်'

ရှန်ထျန်းဟွာ မတ်မတ်ပြန်ရပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရုတ်တရက် ချလိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဟိုကိစ္စကို ခင်ဗျား ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ မသိချင်ယောင် မဆောင်ပါနဲ့ ကျွန်တော် ဘာမေးနေလဲ ခင်ဗျား သိသင့်ပါတယ်"

ဆရာကျန်း ဘာဆိုလိုလဲဆိုတာ ရှန်ထျန်းဟွာ သေချာပေါက် နားလည်လေသည်။

သူ့အုပ်စုထဲ တကယ် ဝင်မလား၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူ့လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာမလား ဆိုတာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာက တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်ရတာ အသားကျနေပြီ။

ပြီးတော့ အခုထိ သူသိတာက ဒီဆရာကျန်းက အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အာဏာရဲ့ အတိုင်းအတာက မသိရသေးတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပင်။

ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရင်က အကြီးအကျယ် ခံစားခဲ့ရဖူးတာကြောင့် သူ ဘာမှမသိသလောက်ဖြစ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို သူ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဒီလောက်မြန်မြန် အသိအမှတ်ပြုဖို့ ရှန်ထျန်းဟွာ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်းဟွာ လက်သီးဆုပ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"စဉ်းစားဖို့ ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပါဦး ဆရာ"

"ကောင်းပြီ ဒီကိစ္စ လုံးဝ ပြီးသွားမှ အဖြေပေးလို့ ရတယ် လောလောဆယ် ခင်ဗျား ပထမထပ် ခန်းမကို သွားပြီး ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေလို့ ရပါပြီ"

ရှန်ထျန်းဟွာ ခဏ ကြောင်သွားလေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်က ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားတဲ့လူနဲ့ မိတ်ဆက်ရမယ်လို့ သူ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟွာမှာ "မလုပ်ဘူး" လို့ ပြောဖို့ ဘယ်လို အဆင့်အတန်း ရှိလို့လဲ။ သဘောတူပြီးနောက် သူ တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီး အောက်ထပ် ဆင်းသွားလိုက်လေသည်။

ရှန်ထျန်းဟွာ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခုနစ်လေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ထိုင်ပါ ဒီတစ်ခါ မစ်ရှင်အကြောင်း ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခုနစ်လေး ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရှေးဟောင်းစာအုပ် အဖြစ်အပျက်ကို အစကနေ အဆုံး ပြောပြလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ်က ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီ ဆရာရှန် နဲ့ လိုက်သွားပြီး တခြားသူတွေဆီက ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစတွေကို လုယူစေချင်တာလား"

"မှန်တယ်"

"ကျွန်... ကျွန်တော် ပြီးမြောက်အောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်"

ခုနစ်လေးက အစ်ကိုဝမ်ကို သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးပုံစံ အမြဲ ပြသချင်ပေမယ့် သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ အရာတွေကို ပြောဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ ဖော်ပြချက် အရဆိုရင် တခြား ရှေးဟောင်းစာအုပ် အပိုင်းအစ ပိုင်ရှင်တွေ အားလုံးက တော်တော်လေး နောက်ခံကောင်းကြတဲ့ပုံ ပေါက်လေသည်။

ပြီးတော့ သူက အနက်ရောင်ဘုရင် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ ကြားမှာ အရေးပါတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိနေပေမယ့် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနက်ရောင်ဘိုးဘေး တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် အဲ့ဒီ ဆရာရှန် ကို ကာကွယ်ဖို့ နေနေသာသာ သူကိုယ်တိုင် ဘေးကင်းကင်း ဆုတ်ခွာနိုင်မလား ဆိုတာတောင် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ခုနစ်လေးရဲ့ သတိထား ပြန်ဖြေမှုကို ကြားတော့ ဒီမစ်ရှင်က သူ့ကို အခက်တွေ့စေမှန်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ကျန်းပေရန်ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အများအပြား ထဲမှာ အထူးခြားဆုံးက တကယ်တော့ ခုနစ်လေး ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဇာတ်လိုက်ကံကြမ္မာ ပါတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက ကျန်းပေရန် တွေ့ခဲ့တဲ့ ဒီလို ကံကြမ္မာပါတဲ့ ဇာတ်လိုက် နှစ်ယောက်ကို သူ လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် မဆက်ဆံခဲ့ပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ အဲ့ဒီအတွေး ဝင်လာတိုင်း စနစ်က ရွေးချယ်မှုတွေ ပြသလေ့ ရှိလို့ပင်။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို သူတို့ကို အလုပ်ခိုင်းဖို့ မဝံ့ရဲစေဘဲ သူတို့ ဘာသာ နေခွင့်ပေးဖို့ ရွေးချယ်စေခဲ့လေသည်။

မဟုတ်ရင် ဒုက္ခတွေ အများကြီး ဆွဲဆောင်မိမှာက မတန်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ခုနစ်လေးက မတူညီပေ။

ခုနစ်လေးကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်ကနေ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆက်ဆံရေးတွေ အထိ စနစ်က ဘာရွေးချယ်မှုမှ မပြသခဲ့ပေ၊ ခုနစ်လေးက သူ့ကို နာခံကြောင်း ဖော်ပြတုန်းကတောင် မပြခဲ့ပေ။

ဆိုလိုတာက သူက ဇာတ်လိုက်ကံကြမ္မာပါတဲ့ ဒီလက်အောက်ငယ်သား ခုနစ်လေးကို လက်ခံလိုက်ရင်တောင် ဒုက္ခတွေ ဆွဲဆောင်မိမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီလို လက်အောက်ငယ်သားမျိုးနဲ့ ဆိုရင် ကျန်းပေရန်ရဲ့ အတွေးတွေက သဘာဝကျကျ တက်ကြွလာလေသည်။

ဇာတ်လိုက်အဆင့်လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်လေ။

သူ့ကို ကောင်းကောင်း အသုံးမချရင် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို ဖြုန်းတီးရာ မကျဘူးလား။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တရားဝင် မစ်ရှင် ပေးအပ်တဲ့အခါ သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်တဲ့ မစ်ရှင်ကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဒီနည်းနဲ့ ဒီ ဇာတ်လိုက်အဆင့်လက်အောက်ငယ်သား ရဲ့ အလားအလာ အပြည့်အစုံကို အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာ အထိ သူ စမ်းသပ်နိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယ အချက် အနေနဲ့ သူ့စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပစ်မှတ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူက အံ့သြဖွယ် အလားအလာတွေကို ထုတ်ဖော်နိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေါ့ ကျန်းပေရန်က ဘာအကာအကွယ်မှ မရှိဘဲ သူ့ကို စမ်းသပ်မှာ မဟုတ်ပေ။

လောလောဆယ် ခုနစ်လေးက လင်မိသားစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး သခင်မလေး နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်လေသည်။

သူ့ကို နောက်ခံရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာကြောင့် တခြားသူတွေက သူ့ကို အလွယ်တကူ ထိပါးရဲမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင် ကျန်းပေရန်က လက်ရှောင်နေမယ့် မန်နေဂျာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ခုနစ်လေး ဒုက္ခရောက်ရင် သူကလည်း ပထမဆုံး အခွင့်အရေးမှာ ကူညီပေးမှာ ဖြစ်လေသည်။

အစ်ကိုဝမ် ပေးလိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ခုနစ်လေး ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုနေတုန်း ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"ခုနစ်လေး ကိုယ့်ထက် သန်မာတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ကို ဘယ်လို အနိုင်ယူသင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

"ဉာဏ်ကစားပြီး အနိုင်ယူရမယ်"

ခုနစ်လေးက မတွေဝေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မှန်တယ် ဉာဏ်ပညာက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် အများကြီး ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ငါ အမြဲ ယုံကြည်တယ် အဲ့ဒါက မင်းကို ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိစေရတဲ့ အာမခံချက်ပဲ ဒါကြောင့် ဒီမစ်ရှင်မှာ အရေးကြီးဆုံး အရာက ဘာလို့ မင်း ထင်လဲ"

ခုနစ်လေး ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဆရာရှန်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ပါ"

"ဒါအကုန်ပဲလား"

ဒါကို ကြားတော့ ခုနစ်လေး ထပ်စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ အစီအရင်ဆရာတွေ သူတို့ ဂိုဏ်းတွေဆီက အကာအကွယ် မယူခင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ပါ"

"အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ ဒါပေမဲ့ နည်းဗျူဟာ မတိုင်ခင် မင်းမှာ အဓိကမဟာဗျူဟာ ရှိရမယ်"

"အဓိက... မဟာဗျူဟာ"

ခုနစ်လေး မျက်တောင် အကြိမ်ကြိမ် ခတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်း ပေးပါ အစ်ကိုဝမ်"

"ပဋိပက္ခကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားပြီး ကိုယ်လိုချင်တာ ရအောင်ယူဖို့"

"ဒါက မင်းရဲ့ အဓိကမဟာဗျူဟာ ပဲ"