စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန် က သူ့ရဲ့ သစ်သားတဲအိမ်လေးဆီ အရင်ပြန်သွားလိုက်လေသည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တံခါးကြားမှာ ညှပ်ထားတဲ့ စာတစ်စောင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

စာအိတ်ကို ကုန်းကောက်ပြီး အတွင်းထဲက စာကို ထုတ်ဖတ်လိုက်လေသည်။

'အစ်ကိုကြီး ရာထူးတိုးသွားပြီ...'

အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် ကို သန့်စင်လိုက်တုန်းက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ရဲ့ နယ်မြေက သိသိသာသာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် နယ်မြေအသစ်တွေကို တာဝန်ယူဖို့ လူတွေ စေလွှတ်ရမှာ သဘာဝကျပြီး သူ့အစ်ကိုရင်း လုဘိုကွေး က အဲ့ဒီထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန် စာဖတ်နေတုန်း သူ့နောက်က ရှဲ့လင်းတန်း က တဲအိမ်လေးထဲ ချောင်းကြည့်လိုက်လေသည်။

အိမ်သစ်တစ်လုံးလို ပြောင်လက်တောက်ပနေပြီး ဖုန်တစ်မှုန့်မှ မရှိတာကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဒါက သူမရဲ့ သန့်ရှင်းရေးစွမ်းရည်ကို ပြသချင်တဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပျက်ပြယ်သွားစေခဲ့လေသည်။

အစ်ကိုကြီးရဲ့ စာကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် အပြာရောင်နှလုံးသားခန်းမ ဆီ သွားလိုက်တော့ ခန်းမသခင်လည်း မရှိတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမလည်း တခြားနေရာ တာဝန်ကျသွားပုံ ရလေသည်။

အပြာရောင်နှလုံးသားခန်းမ ကို နေရာတိုင်း ပြုပြင်မွမ်းမံနေတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'ချမ်းသာသွားပြီ သူတို့ တကယ် ချမ်းသာသွားပြီပဲ'

ကျန်းပေရန် ခံစားနေရသလိုပဲ ရှဲ့လင်းတန်း လည်း ခံစားနေရလေသည်။

အပြာရောင်နှလုံးသားခန်းမ ထဲ ဝင်ကတည်းက ရင်းနှီးနေတဲ့ အကြည့်တွေက သူမအပေါ် နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ရွံရှာခြင်း၊ အထင်သေးခြင်း စသဖြင့်ပေါ့...

ဒါက သူမရဲ့ အရင်ခံစားချက်တွေက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ရှဲ့လင်းတန်း ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားစေခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံသူတွေက သူများတွေရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ သူမ ထင်ခဲ့မိတာ။

အခု ကြည့်ရတာ သူမသခင်ရဲ့ ဘေးနားက လူတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေက သူမ ရုပ်ရည်ကို ဂရုစိုက်ကြပုံ ရလေသည်။

'သခင့်ဘေးနားက လူတွေက... အားလုံး သဘောကောင်းကြတာပဲ'

"သွားကြစို့"

သူမသခင်ရဲ့ ခေါ်သံကို ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း ခြေလှမ်းသွက်သွက်နဲ့ အမြန် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ဘေးလူတွေရဲ့ စိုက်ကြည့်မှုတွေကိုတော့ သူမ ကျင့်သားရနေပြီမို့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

နောက်တစ်နေရာ အနေနဲ့ ကျန်းပေရန် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ် ဆီ သွားလိုက်လေသည်။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဂိုဏ်းချုပ် လည်း အိမ်မှာ မရှိပေ။

'ဘုရားရေ... ပင်မစခန်း တစ်ခုလုံးကို ပြောင်သလင်းခါအောင် လုပ်ထားတာလား'

ရှီဖုန်းလန် က အခု ဂိုဏ်းမှာ ရာထူးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေမလားလို့တောင် ကျန်းပေရန် သံသယဝင်မိလေသည်။

'ဒီ လစ်လပ်မှုကို တစ်ယောက်ယောက် အခွင့်ကောင်းယူမှာ သူတို့ မကြောက်ကြဘူးလား'

ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ်ပြည်နယ် က အခုလေးတင် သန့်စင်ခံထားရသလို သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟောင်း လျန်တိုင်းပြည် ကလည်း လျန်ပြည်နယ် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာ ပြန်တွေးမိလိုက်လေသည်။

လောလောဆယ်တော့ ဘယ်သူမှ ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ပေ။

'ဒါပေမဲ့ လူသစ်တစ်သုတ် အမြန် ရာထူးတိုးပေးသင့်တယ်

ပင်မစခန်းက အမြဲတမ်း လူရှင်းနေတာ ကြည့်မကောင်းဘူး'

သူ တွေ့ရမယ့် လူတွေ အကုန် မရှိကြတော့ ကျန်းပေရန် က ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ပြီး သစ်ခွရေကန်ဘေးခန်းမဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်လေသည်။

"ဒေါက်"

"ဒေါက်"

နှစ်ချက် ခေါက်ပြီးနောက် မကြာခင်မှာပဲ အလျင်စလို ပြေးလာတဲ့ ခြေသံတွေကို ကျန်းပေရန် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ကျွီ" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ပင်မတံခါး ပွင့်သွားပြီး ရှောင်လေး က ခေါင်းပြူထွက်လာကာ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း"

ရှောင်လေး ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန် တံခါးပေါက်ကနေ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်း က နောက်ကနေ ကပ်လိုက်လာပြီး သူမနဲ့ ရှောင်လေး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်၊ ဒါက နှုတ်ဆက်ခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။

ဝင်းထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ အဝေးကနေ ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ အသံကို ကျန်းပေရန် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ရွှေရွှေလေး ဘာတွေ ငေးနေတာလဲ အန်စာတုံး မြန်မြန် ပစ်လေ"

"အော် ဟုတ်ကဲ့"

ယွီကွေ့ရွှေ ပြန်ဖြေပြီး စားပွဲပေါ်က အန်စာတုံးတွေကို ကောက်ယူကာ ပစ်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမစိတ်က အန်စာတုံး ဘယ်ဂဏန်းကျမလဲ ဆိုတာပေါ်မှာ လုံးဝ မရှိဘဲ အပြင်ဘက်ကိုပဲ အကြိမ်ကြိမ် ခိုးကြည့်နေလေသည်။

ရှီဖုန်းလန် က "ပေရန်လေး မြန်မြန်လာ မြန်မြန်လာ" လို့ လှမ်းခေါ်လိုက်မှ စားပွဲဝိုင်းက လူတိုင်း သူမ အကြည့်နောက် လိုက်ကြည့်ကြပြီး ကျန်းပေရန် ကို မြင်တော့ ပြိုင်တူ မတ်တတ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

သူ့ကို ဦးညွှတ်နေတဲ့ လူလေးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ခဏတာ နေသားမကျသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒီ ပန်းရွှေဝါငါးပွင့် ကို စသိကတည်းက သူတို့က အတူတူ ကြီးပြင်းလာသလိုမျိုး သူ့ရှေ့မှာ အမြဲတမ်း တပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာတတ်ကြလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဖန်းချိုးယောင် ပျောက်နေလေသည်။

ကျန်းပေရန် တွေးတောနေတုန်း စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - မသိချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - မြေကမ္ဘာမူလ ချိုးဖျက်ခြင်း အစီအရင် ပုံကြမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ဖန်းချိုးယောင် ဘယ်ရောက်နေလဲ မေးပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

"ဟင်"

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် တကယ် ကြောင်အသွားရလေသည်။

ဒီမိန်းကလေးတွေကို သူကပဲ အမြဲ ရှောင်နေခဲ့တာ၊ ဒီနေ့ကျမှ စနစ်က သူတို့ကို တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်စေချင်နေသည်။

'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ'

ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု မှားနေရင်တောင် ကျန်းပေရန် ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ ဖန်းချိုးယောင် မလာဘူးလား"

[ရွေးချယ်မှု မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - ဖွဲ့စည်းပုံ +၁]

သူတို့ အစ်ကိုကြီးက ချိုးယောင် အကြောင်း မေးတာ ကြားတော့ လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြား သုံးယောက် သိသိသာသာ မှင်သက်သွားကြပေမယ့် အမြန်ပဲ ပျော်ရွှင်သွားကြလေသည်။

'အစ်ကိုကြီးရဲ့ ရင်ထဲမှာ ငါတို့ တကယ် ရှိတာပဲ'

စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ယွီကွေ့ရွှေ က ဦးဆောင်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ချိုးယောင် က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက အိမ်ပြန်သွားတယ် ပြန်ရောက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်း ကြာဦးမှာ"

'အိမ်ပြန်သွားတယ်...'

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

စနစ်က ဖန်းချိုးယောင် ဘယ်ရောက်နေလဲ ဆိုတာ အထူးတလည် မေးခိုင်းနေမှတော့ သူမ အိမ်ပြန်တဲ့ ခရီးစဉ်က သေချာပေါက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်ရင် မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် ဆုလက်ဆောင် ပါတဲ့ ရွေးချယ်မှုမျိုး ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

'ဒါက ပြဿနာကြီး ဖြစ်မယ့် ခံစားချက်မျိုး ရနေတယ်...'

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့ ဆက်ကစားကြပါ"

ဒီအချိန်မှာ ရှီဖုန်းလန် လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး ခဏနေပါဦး ဒီပွဲက ပြီးခါနီးနေပြီ ငါ့ရဲ့ သံကြိုးနတ်သမီး ကို လာကြည့်ပါဦး သူမက မြေကမ္ဘာအဆင့် နည်းစနစ် နှစ်ခုတောင် သင်ယူပြီးပြီ ဘယ်သူမှ သူမကို မနိုင်တော့ဘူး"

ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း နိုင်ပြီးမှ ငါ့ကို ခေါ်လိုက်"

ပြောပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်သွားပြီးနောက် လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့ဘေးနားမှာ ရပ်နေတဲ့ အသားညိုညို ကောင်မလေးကို နောက်ဆုံးတော့ သတိထားမိလိုက်ကြလေသည်။

မျက်လုံးအားလုံး သူမအပေါ် ရောက်နေတာ မြင်တော့ ရှဲ့လင်းတန်း နည်းနည်း နေရခက်သွားလေသည်။

သူမ လူတိုင်းကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အပြင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်တဲ့ ကျန်းပေရန် နောက်ကို အမြန် ပြေးလိုက်သွားလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်း က သူတို့ အစ်ကိုကြီး နောက်မှာ သဘာဝကျကျ သွားရပ်လိုက်တာ မြင်တော့ မိန်းကလေး လေးယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။

'သူမ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ'

သူတို့ အစ်ကိုကြီးကို သိတာ ကြာပြီ၊ သူ့ကို တွေ့တိုင်း သူက အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ဘယ်တုန်းကမှ ဘေးနားမှာ လူမခေါ်ထားဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်မလေးကို အစ်ကိုကြီး ခေါ်လာတာ ထင်ရှားသလို၊ သူမကလည်း သူ့ဘေးနားမှာ နေရတာ အသားကျနေပုံ ပေါက်နေတာကြောင့် ဒီအခြေအနေက အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ရှိနေပြီ ဆိုတာ ပြသနေလေသည်။

'ဒါဆို... သူမ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ'

မိန်းကလေး လေးယောက်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဥယျာဉ်ထဲမှာ ကျန်းပေရန် က အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် တစ်ရွက် ထုတ်လိုက်ပြီး စာကြောင်း အနည်းငယ် ရေးကာ စက္ကူစွန် အဖြစ် ခေါက်ပြီး လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့နောက်ကနေ ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ မကျေမနပ် အော်သံတွေကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အာ မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လွင့်နေကြတာလဲ"

ယွီကွေ့ကျွေး က ကတ်ဆွဲဖို့ မေ့သွားတာ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်လာပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ခါးထောက်ပြီး အော်လိုက်လေသည်။

ယွီကွေ့ကျွေး ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဟိုကောင်မလေး ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာ မေးချင်စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကြောင့် ဂိမ်းအပေါ် အာရုံစိုက်မှုက သဘာဝကျကျ လျော့ပါးသွားခဲ့လေသည်။

ခန်းမသခင်ရဲ့ မကျေမနပ် စကားသံကို ကြားတော့ သူမ အမြန် ကတ်ဆွဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတပည့်က တိုက်ကွက်တွေကို ဘယ်လို ပေါင်းစပ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေလို့ပါ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ခန်းမသခင်"

"ဒါဆို စဉ်းစားလို့ ရပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ရပြီ"

ပြောပြီးနောက် ယွီကွေဇွေ အန်စာတုံးတွေကို ကောက်ယူပြီး ပစ်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် က ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ပြီး အလယ်ဗဟို ခန်းမ ဆီ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

တခြားသူတွေရဲ့ ခိုးကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ သူ ပင်မ ခန်းမရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ ကျင့်ကြံလိုက် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းအား စီးဆင်းမှုကို အမြန်ဆုံး ရင်းနှီးအောင် လုပ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"

ရှဲ့လင်းတန်း ပြောပြီး ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ဟီး..."

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြား သုံးယောက် လေအေးတစ်ချက် မရှူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'အစ်ကိုကြီးက သူမကို ကိုယ်တိုင် သင်ပေးနေတာလား'

သူတို့ လေးယောက် လုံးဝ မှင်သက်သွားကြလေသည်။

'ဒါ ပုံမှန် အစ်ကိုကြီး မဟုတ်ဘူး'

ရှဲ့လင်းတန်း ခြေချိတ်ထိုင်ပြီး စတင် ကျင့်ကြံလိုက်တာနဲ့ ကျန်းပေရန် က သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းအား အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို စတင် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

'မဖြစ်ဘူး... နှေးလွန်းတယ်'

ရှဲ့လင်းတန်း က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် နှုန်းက အရမ်း နှေးကွေးလွန်းနေလေသည်။

ဒီနှုန်းအတိုင်း ဆိုရင် သူမက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း မှာ သာမန် တပည့် တစ်ယောက်၊ အဲ့ဒီအထဲမှာမှ အဆင့်နိမ့် တပည့် တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ် ရှိလေသည်။

'ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း တစ်ခု မကြုံခင် အထိတော့ သူမက သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမယ့်ပုံပဲ'

သူတို့ စိတ်တွေက ဟိုကောင်မလေး ဆီ လုံးဝ ရောက်နေတာကြောင့် လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အမြန် ရှုံးနိမ့်သွားကြပြီး ရှီဖုန်းလန်ရဲ့ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"အဟားဟားဟား ငါက တကယ် အတော်ဆုံးပဲ"

အားပါးတရ ရယ်မောပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ပြီး အော်လိုက်လေသည်။ "ပေရန်လေး လာ လာ ပွဲသစ် စတော့မယ်"

"လာပြီ"

ပြန်ဖြေပြီး ကျန်းပေရန် စားပွဲဝိုင်းမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဒီနေ့ ပေရန်လေး စိတ်ပါလက်ပါ ရှိနေတာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန် လည်း အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ကတ်တွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စတင် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ဒီနေ့ ကျန်းပေရန် ဒီကို ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စ လျိုဇီကျင်း ဆီမှာ ရှိတာ သူ မှတ်မိနေသေးလို့ ဖြစ်လေသည်။

အရင်တုန်းက ထူးခြားဆန်းပြား ပန်းပွင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာအုပ် ထဲမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ လို ရတနာမျိုး ရှီမျိုးနွယ်စု မှာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့လို မဟုတ်ခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျန်းပေရန် က ရှီဟုန်ဖေး ကိုလည်း စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ အပ်နှင်းခဲ့ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာပဲ ပင်လယ်ထဲ ကျောက်တုံး ပစ်ချလိုက်သလိုမျိုး ဘာသတင်းမှ ပြန်မရခဲ့ပေ။

မတတ်သာတဲ့ အဆုံး လျိုဇီကျင်း ဆီကနေ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တချို့ ရအောင် ထပ်ကြိုးစားရုံသာ ရှိတော့လေသည်။

ကျန်းပေရန် ပါဝင်လာတော့ လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြား သုံးယောက်ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက ရှဲ့လင်းတန်း ဆီ ရံဖန်ရံခါ ရောက်သွားတတ်သေးပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ ပွဲတုန်းကထက် စာရင် အများကြီး ပိုလေးနက်လာကြလေသည်။

"ငါ ဒီ မြူခိုးတောအုပ်ကို မီးရှို့ဖို့ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ ကို သုံးမယ်"

ပွဲတစ်ဝက်လောက် ရောက်တော့ ယွီကွေဇွေ က သူမ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျက် ကတ် တစ်ကတ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ [ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ] ကတ်ကို ထုတ်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြောရရင် ငါ ခရီးသွားတုန်းက ပေါင်ချီ စီရင်စု မှာ ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ မီး အကြောင်း ကြားခဲ့ရတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ ငါ အဲ့ဒီ ရောက်တဲ့အခါ မတွေ့ခဲ့ရဘူး တော်တော် နှမြောစရာ ကောင်းတယ်"

လျိုဇီကျင်း က စကားဝိုင်းကို ချက်ချင်း ဆက်ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မလည်း ဒီမီး အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ် တစ်ခါတုန်းက ဖေဖေ လေလံပွဲ တစ်ခု သွားတုန်းက မြင်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ တန်ဖိုးက အရမ်း ကြီးလွန်းလို့ ဖေဖေက ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်နိုင်ခဲ့တယ် နောက်ပိုင်းမှာ ထန်တိုင်းပြည် က အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဝယ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်"

'ထန်တိုင်းပြည်...'

အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရလိုက်တာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ၊ လက်ရှိ သတင်းအချက်အလက်က လုံလောက်နေပြီမို့လို့ပါပဲ။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံလို ရတနာမျိုးက လေလံပွဲမှာ ပေါ်လာတိုင်း သွေးချောင်းစီးတဲ့ မုန်တိုင်း တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံး ဝယ်နိုင်တဲ့ သူက ဒေသတွင်းမှာ နာမည်ကြီး ပညာရှင်တွေထဲက တစ်ယောက် သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဆိုလိုတာက သူ ထန်တိုင်းပြည် ကို သွားပြီး ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းအနည်းငယ်ကို မေးမြန်းလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ အကြောင်း ရှာဖွေဖို့က နှိုင်းယှဉ်ချက် အရ လွယ်ကူမှာ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ သဲလွန်စ ရသွားတော့ ကျန်းပေရန် ဂိမ်းအပေါ် စတင် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သော မီးလျှံ ကိစ္စ အရမ်း သိသာမနေစေဖို့ တခြား ရတနာတွေ အပေါ်မှာလည်း ရံဖန်ရံခါ သက်ပြင်းချပြလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကစားတဲ့ အဆင့်ကတောင် ရှီဖုန်းလန် ကို ကြီးမားတဲ့ ဖိအား ပေးဖို့ လုံလောက်နေလေသည်။

သူမက တိတ်တဆိတ် အချိန်စောင့်ပြီး ကြီးထွားချင်ရုံ သက်သက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်က ရက်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း သူမကို တိုက်ခိုက်နေတာကြောင့် သူမရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မဟာဗျူဟာက အလွန် နှေးကွေးစွာ တိုးတက်နေလေသည်။

"အာ ပေရန်လေး ငါ့ဆီကပဲ အမြဲ မခိုးပါနဲ့ တခြားလူဆီက ခိုးလို့ မရဘူးလား"

သူမရဲ့ သံကြိုးနတ်သမီး ဆီကနေ ငွေပြား ၂၀၀ ကို ကျန်းပေရန်က နောက်ထပ် စကြာဝဠာလက်ချောင်း သုံးပြီး ခိုးယူလိုက်တဲ့ အခါ ရှီဖုန်းလန် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ခုန်ဆွခုန်ဆွ ဖြစ်လာလေသည်။

"မင်းဆီမှာ ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိတာပဲ ဒါကြောင့် မင်းဆီက ခိုးတာပေါ့"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီး ဒုတိယ စကြာဝဠာလက်ချောင်း ကတ်ကို ရှီဖုန်းလန် အပေါ် ထပ်သုံးလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး!"

ရှီဖုန်းလန် ခါးထောက်ပြီး အော်လိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျန်းပေရန် မျက်လုံးမော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

သူ့အကြည့် ခံလိုက်ရတော့ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ အရှိန်အဟုန် ချက်ချင်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီး နစ်နာတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း... မင်း နည်းနည်းလောက် လျှော့ခိုးလို့ ရပါတယ်"

"အဲ့ဒါက ငါ့သဘော မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန် ပြောပြီး အန်စာတုံး ပစ်လိုက်လေသည်။

"တစ် တစ် တစ်..."

အန်စာတုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန် ရွတ်ဆိုနေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အသုံးမဝင်မှန်း သိသာလေသည်။

အန်စာတုံးက နောက်ဆုံးမှာ ခြောက်ပေါက် ပါတဲ့ ဘက်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"အာ"

ရှီဖုန်းလန် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ ဒီအဖြစ်မှန်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။

"စုစုပေါင်း ငွေပြား ခြောက်ရာ"

ကျန်းပေရန် လက်ဖြန့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ... ငါ့... ငါ့မှာ ငွေပြား ခြောက်ရာ မရှိဘူး"

ရှီဖုန်းလန် မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ငါ နည်းနည်း အရှုံးခံလိုက်မယ် မင်း ရှိသလောက်ပဲ ပေး"

"ဟွန့် အကုန် ယူသွားလိုက်တော့"

ရှီဖုန်းလန် သူမ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ယူပြီး ကျန်းပေရန် ရှေ့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်"

သူမ ပစ္စည်းတွေကို ယူရင်း ပေရန်လေးရဲ့ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ရှီဖုန်းလန် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းဆီကနေ သေချာပေါက် ပြန်ယူမယ်"

သို့သော် ပွဲပြီးတဲ့ အထိ ရှီဖုန်းလန် က ကျန်းပေရန် ဆီကနေ ကြေးပြား တစ်ပြားတောင် ပြန်မခိုးနိုင်ခဲ့ပေ။

မျက်နှာရှည်ကြီးနဲ့ သူမ ပြောလိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ပွဲ နောက်တစ်ပွဲ ဒီတစ်ခါ ငါ အလျှော့မပေးတော့ဘူး"

သူတို့ ဒီလိုနဲ့ သုံးပွဲ ဆက်တိုက် ကစားခဲ့ကြလေသည်။

ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်နေပြီ ဖြစ်တာ တွေ့တော့ ပိုပိုပြီး လူသားဆန်လာတဲ့ သူ့ရဲ့ ကျန်းကျီယာ ဇာတ်ကောင်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ တော်ပြီ လင်းတန်း သွားဖို့ ပြင်"

"လာပါပြီ"

တရားထိုင်နေတဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း အမြန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန် နောက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

'အစ်ကိုကြီးက သူမကို သူ့နောက်လိုက်ဖို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား'

လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြား သုံးယောက် မနာလိုစိတ်ကြောင့် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီ။

ဒါက ဘယ်လို ဘုရားပေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးလဲ။ လင်းတန်း ဆိုတဲ့ ဒီကောင်မလေးရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲ။

လျိုဇီကျင်း တို့ အံ့သြနေတုန်း ရှီဖုန်းလန် က ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဝတ်စွန်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"နိုင်ပြီးရင် ဒီတိုင်း ထွက်သွားလို့ မရဘူးလေ နောက်တစ်ပွဲ နောက်တစ်ပွဲ ဒီတစ်ခါ ငါ သေချာပေါက် နိုင်မှာ"

"နောက်နေ့မှ"

ပေရန်လေး ထပ်ငြင်းတာ ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန် သူမလက်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ရပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို နောက်နေ့ ပြန်လာကစားရမယ်နော် ကတိပေး"

"အင်း"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ထုတ်သွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ တံခါးခုံကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - "တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားပါ။"

ဆုလက်ဆောင် - ယုတ်မာသော နှလုံးသား ကျမ်းစာ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ဖန်းချိုးယောင် အကြောင်း မေးမြန်းဖို့ လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေကို ခေါ်လိုက်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

"..."

ဒီရွေးချယ်မှု နှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ကောင်းကင်ကို မော့မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား'

ဖန်းချိုးယောင် တစ်ယောက်တည်းကို တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်ရတာကတင် ကျန်းပေရန် အတွက် လုံလောက်အောင် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပြီ။

အခု ကျန်တဲ့ လေးယောက်ကိုပါ စုစည်းရဦးမယ်။

'ဒါက ဘာလဲ အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်မှုလား'

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် တံခါးခုံကို ကျော်လိုက်ကာ လှည့်ပြီး လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေကို လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"လျိုဇီကျင်း မင်းတို့ မိန်းကလေးတွေ ခဏလောက် ထွက်ခဲ့ပါဦး"

[ရွေးချယ်မှု မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - လျင်မြန်ခြင်း +၁]

"ဟေ"

လေးယောက်သား နည်းနည်း မြှောက်ပင့်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

'ဒါ ပုံမှန် အစ်ကိုကြီးနဲ့ မတူဘူး'

ဒါပေမဲ့ သူတို့ အစ်ကိုကြီး ဘာလို့ ဒီလို ပြုမူလဲ ဆိုတာ ထားလိုက်တော့၊ လေးယောက်သား ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေပြီး ပြေးထွက်လာကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်မတို့ကို ဘာခိုင်းစရာ ရှိလို့လဲ"

လျိုဇီကျင်း က ဦးဆောင်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

မမေးခင် ကျန်းပေရန် က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ သူတို့ကို အကျင့်ပါနေသလို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဒီလေးယောက် အများကြီး ထပ်ကြီးထွားလာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လျိုဇီကျင်း က အဆင့် ၇ အနက်ရောင်ဝိညာဉ် ဖြစ်နေပြီး ယွီ ညီအစ်မ သုံးယောက်က အဆင့် ၅ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ။

'သူတို့ တကယ်ပဲ ချင်းစစ် ကို မီတော့မှာလား'

ကျန်းပေရန် နည်းနည်း ကြောင်သွားလေသည်။

မူလက ချင်းစစ် က သူတို့ရှေ့ ရောက်နေတာမို့ ဒီငါးယောက် ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစား ကြိုးစား ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း တပည့်တွေ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။

အခုတော့ ဒါက အမီလိုက်တာတင် မကတော့ဘူး၊ ဒါက လိမ်ညာကုဒ် တစ်မျိုးမျိုးများလား။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို ကောင်းကင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်ပြီး မေးချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလေသည်။

'မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား'

'မဖြစ်ဘူး မနက်ဖြန် ချင်းစစ် ကို အနက်ရောင်ဘုရင် အဆင့် တက်လှမ်းအောင် ကူညီပေးတဲ့အခါ သူ့ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ ပေးရမယ်

သူတို့ တကယ် အမီလိုက်လာတာမျိုး အဖြစ်ခံလို့ မရဘူး'

အံ့သြသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လေးယောက်သားကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မကြာသေးမီက ဖန်းချိုးယောင် မှာ ဘာကိစ္စ ဖြစ်ခဲ့သေးလဲ"

'ချိုးယောင်...' လျိုဇီကျင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်၊ သူမ အစ်ကိုကြီး ဘာလို့ ဒါကို ရုတ်တရက် မေးလဲ ဆိုတာ သိပ်နားမလည်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် လျိုဇီကျင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ချိုးယောင် ဘာမှ ပြောတာ မကြားမိပါဘူး..."

"သေချာ စဉ်းစားကြည့်" လျိုဇီကျင်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

'ဟီး...'

သူမ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အကြည့်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ လျိုဇီကျင်း တစ်ကိုယ်လုံး ကျဉ်တက်သွားသလို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူမ အစ်ကိုကြီးက သူမကို ဆူပူနေတာ မဟုတ်လို့ လျိုဇီကျင်း မနည်း တောင့်ထားလိုက်ရလေသည်။

သူမ အစ်ကိုကြီးက အကြောင်းမဲ့ မေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း သူမ ယုံကြည်တာကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်စဉ်းစားဖို့ ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူမဘေးနားက ယွီကွေ့ရွှေ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အရင်တုန်းက အစ်မချိုးယောင် မကြာခဏ စိတ်လွင့်နေတတ်တယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ မေးရင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေ အကြောင်း စဉ်းစားနေတာလို့ပဲ ဖြေတယ်"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်" ယွီကွေ့ကျွေး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မလည်း ဒီရက်ပိုင်း အစ်မချိုးယောင် စိတ်လွင့်နေတာ ခဏခဏ တွေ့တယ် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေ အကြောင်း ထပ်စဉ်းစားနေတာပဲလို့ ထင်ပြီး မမေးခဲ့မိဘူး အစ်ကိုကြီး အစ်မချိုးယောင် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဖန်းချိုးယောင် အိမ် ဘယ်မှာလဲ သိလား"

"သိတယ်" လေးယောက်သား ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

"သူမ မိသားစုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လား ဆိုတာ သွားစစ်ဆေးကြည့် ပြီးရင် ပြန်လာပြီး ငါ့ကို ပြောပြ"

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် သူ့အစ်ကိုကြီးကို ရှာဖို့ သူတို့ကို စေလွှတ်ခဲ့ကတည်းက ဒီမိန်းကလေးတွေကို သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေလို့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ သတ်မှတ်လို့ ရနေပြီ ဖြစ်ပြီး စနစ်က သူတို့ကို ပထမဆုံး တွေ့တုန်းကလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရွေးချယ်မှုတွေ ပြသတော့မှာ မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ် လက်ရှိ ရှန့်တိုင်းပြည် အတွင်းမှာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ လူ ဒါမှမဟုတ် အရာ မရှိသလောက်ပါပဲ။

ဒါကို ကျန်းပေရန် အရင်တစ်ခေါက်ကတည်းက ရိပ်မိခဲ့ပေမယ့် သူတို့ကို တကယ် လက်အောက် ခေါ်သွင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပေ၊ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မတည်ငြိမ်တဲ့ အချက်တွေ ရှိနေသေးလို့ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ စနစ်က အရမ်း အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေတာကြောင့် ကျန်းပေရန် သူတို့ကို ထပ်သုံးရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ပိုပိုပြီး ထူးဆန်းသလို ခံစားလာရတာကြောင့် လျိုဇီကျင်း မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အစ်ကိုကြီး... ချိုးယောင် မိသားစု ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မေးကြည့်ရင် မင်း သိပါလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို လျှောက်မပြောနဲ့ မင်းတို့ လေးယောက်ပဲ သိစေ"

"နားလည်ပါပြီ"

အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လျိုဇီကျင်း ယွီ ညီအစ်မ သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို သွားကြစို့"

"ကောင်းပြီ" သုံးယောက်သား ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် လေးယောက်သား ခန်းမသခင်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ သွားကြပြီး တောင်အောက်ကို အတူတူ ဆင်းသွားကြလေသည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိုက်လေသည်။

"ဟွန့် မပြောချင်ရင်လည်း မပြောနဲ့ပေါ့"

ရှီဖုန်းလန် ပေရန်လေးရဲ့ ကျောပြင်ကို မျက်နှာပြောင်ပြလိုက်ပြီး အလယ်ဗဟို ခန်းမထဲ ပြန်ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

သစ်ခွရေကန်ဘေးမဏ္ဍပ် ကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ပြီး ရွှေကျောက်စိမ်းမြို့နယ် ရှိ သီးခြား အတားအဆီး ဆီ ပြန်သွားလိုက်လေသည်။

သူ တစ်ရက်လုံး စိတ်ငြိမ်အောင် ထားပြီးပြီ ဖြစ်လို့ အဂ္ဂိရတ် ပညာ ကို ပြန်လည် စိန်ခေါ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အဂ္ဂိရတ် အခန်းထဲ ဝင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ကို အရင် ထိတွေ့လိုက်ကာ ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူက အဂ္ဂိရတ် ပညာရဲ့ အနှစ်သာရကို အရင် သေချာ ပြန်လည် သုံးသပ်ပြီးမှ သူ့ပြဿနာ ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာ ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ပထမဆုံး အနေနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က "ပေါင်းစပ်ခြင်းနဲ့ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲခြင်း" ဆိုတဲ့ လက္ခဏာရပ် ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ပေါင်းစပ်ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဆိုလိုတာက အထူး အခြေအနေတွေအောက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တခြား အရာဝတ္ထုတွေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ပေါင်းစပ်ပြီး "အထူး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်" အသစ်တွေ ဖွဲ့စည်းနိုင်တာကို ဆိုလိုလေသည်။

ဥပမာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အထူး ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ငါးပါးဓာတ် ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အထူး ငါးပါးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထုတ်လုပ်နိုင်လေသည်။

ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်လို့ရတဲ့ ကောင်းကင်ရတနာတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အစိတ်အပိုင်းတွေက တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖွဲ့စည်းလာလေသည်။

သတိပြုရမှာက ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုထဲက ဆေးဘက်ဝင် အရာဝတ္ထု အနည်းငယ်လောက်သာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်တာ ဖြစ်လေသည်။

တခြား ကြီးမားတဲ့ ဆေးဘက်မဝင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေက ရှိနေတုန်းပင်။

ပြီးတော့ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် မဖြစ်လာတဲ့ အဲ့ဒီ အစိတ်အပိုင်းက အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသတဲ့ သော့ချက် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်နိမ့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် မပြောင်းလဲသေးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ပြီး ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနှစ်သာရကိုသာ ထုတ်ယူမှာ ဖြစ်သည်၊ ဒါက သေချာပေါက် ဖြုန်းတီးမှု ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် ကတော့ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် မွေးဖွားမှု ဖြစ်စဉ်ကို တုပနိုင်ပြီး ပိုကောင်းအောင်တောင် လုပ်နိုင်သည်၊ ကြီးမားတဲ့ ဆေးဘက်မဝင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစိတ်အပိုင်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်လေသည်။

ဒီနည်းနဲ့ ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုလုံးရဲ့ တန်ဖိုးက အရည်အသွေးပိုင်း အရ တိုးတက်လာမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်း ရှင်းလင်းလေသည်။

ပထမဆုံး ရတနာ ပစ္စည်းထဲက ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူမယ်၊ ပြီးတော့ မွေးဖွားမှု ဖြစ်စဉ်ကို နားလည်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုပါ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမို ထိုးသွင်းပေးရမည်။

ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင် အဆင့် ၇ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်လေသည်။

ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင် အဲ့ဒါက အဆင့် ၈ ဒါမှမဟုတ် အထက် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေသာ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာ ဖြစ်လေသည်။

ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုရဲ့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင်တော့ ဂုဏ်ယူပါတယ်။

ခင်ဗျားက အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေရဲ့ အသိဥာဏ် အကန့်အသတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပါပြီ။

ခင်ဗျား ဂုဏ်ယူစွာ အော်ဟစ်လို့ ရပါပြီ။

"ငါ လူ မဟုတ်တော့ဘူး"

ရတနာ ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုထဲက ပစ္စည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးတဲ့အခါ အဂ္ဂိရတ် ပညာရဲ့ ဒုတိယ အရေးအကြီးဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်နဲ့ ပန်းတိုင်ကတော့ တွဲပါလာတဲ့ အဆိပ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို တတ်နိုင်သမျှ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆေးဝါး အားလုံးက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အဆိပ် ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားပုံက ဒီမှာလည်း အရမ်း မှန်ကန်လေသည်။

ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုများတဲ့ ရတနာ ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုမှာ ပိုကြမ်းတမ်းတဲ့ အဆိပ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်း ပါဝင်လေသည်။

အဲ့ဒါကို လုံးဝ ဖယ်ရှားဖို့က အလွန် ခက်ခဲပြီး ဆေးလုံး အဆင့် ပိုမြင့်လေ သန့်စင်စဉ် အတွင်း ဒီအဆင့်က ပိုခက်ခဲလေ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့်လည်း လော်ဝမ်ကျိုးရဲ့ မွေးရာပါ အပြာရောင်အကြေးခွံ ဖွဲ့စည်းပုံ ကို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက် အတွက် အသန်မာဆုံး ပါရမီလို့ ပြောကြတာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဆင့် ၉ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်တောင်မှ ဆေးလုံး တစ်လုံးထဲက အဆိပ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်လို့ ကြွားဝါရဲမှာ မဟုတ်ပေ၊ ဒါပေမဲ့ မွေးရာပါ အပြာရောင်အကြေးခွံ ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိတဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်ကတော့ ဒီစွမ်းရည် မွေးကတည်းက ပါလာတာလေ။

ကျန်းပေရန် က အခု ရတနာ ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုရဲ့ ပစ္စည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။

အရင် ကျရှုံးမှု နှစ်ကြိမ်က သူက ပစ္စည်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာပါ။

'ငါ ပြီးပြည့်စုံအောင် မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့လို့များလား မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...'

အဆင့် ၈ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး သန့်စင်တဲ့အခါ ပစ္စည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ဆေးစွမ်းအာနိသင်က သေချာပေါက် အများကြီး ပိုအားနည်းနေမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန်က ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုက်စားပြီး ရတနာ ပစ္စည်းရဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

ဖြစ်စဉ်က အလွန် ချောမွေ့ခဲ့ပြီး အမှားအယွင်း ကြီးကြီးမားမား မရှိခဲ့ပေ။

ဒါကို တွေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ပြန်အာရုံစိုက်ကာ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အားလုံး ရင်ဆိုင်ရမယ့် အဓိက ပြဿနာကြီး နှစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

ပထမ တစ်ခုက ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်း ပြဿနာ။

ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ရတနာ ပစ္စည်း အတွင်းက ဆေးဘက်ဝင် အရာဝတ္ထုတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီး အများဆုံးသော ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မလဲ။

အရိုးရှင်းဆုံးနဲ့ အတိုက်ရိုက်ဆုံး နည်းလမ်းက နှစ်ကာလ ကြာမြင့်တဲ့ ဆေးပင်တွေကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင် အသက်ပိုကြီးလေ ကြီးထွားစဉ် ကာလ တစ်လျှောက်လုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုနဲ့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးမှုကို ပိုခံရလေ ဖြစ်လေသည်။

ဒီနည်းနဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းရဲ့ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ခံနိုင်စွမ်းကလည်း ပိုမြင့်မားလာပြီး ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့ ဖြစ်စဉ်က ပိုလွယ်ကူလာလေသည်။

ဒီနည်းလမ်းမှာ အားနည်းချက် တစ်ခုပဲ ရှိလေသည်။

ဈေးကြီးတယ်လေ။

ဝိညာဉ်ဆေးပင် အသက်ပိုကြီးလေ သဘာဝကျကျ ပိုရှားပါးလေ ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ပိုရှားပါးလေ ပိုဈေးကြီးလေ ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ထောင်ချီ သောင်းချီ ကြာတဲ့ ဟာတွေ ဆိုရင် တန်ဖိုး ဖြတ်မရနိုင်ဘဲ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် ဝယ်လို့ မရနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီပြဿနာက ကျန်းပေရန်ကို လောလောဆယ် ဒုက္ခမပေးသေးပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်း ပေါ်မှာ သူ စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ အားလုံးက နှစ်ကာလ အလွန် ကြာမြင့်တဲ့ ဟာတွေ ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်ငါးရာ သက်တမ်း ရှိကာ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်း ရှိတာတွေတောင် အများကြီး ပါဝင်လေသည်။

သူ့ကို ဖြုန်းတီးဖို့ အထိ မလုံလောက်ပေမယ့် လိုတာထက်တော့ ပိုနေလေသည်။

ဒုတိယ နည်းလမ်းက အဂ္ဂိရတ် ပညာမှာ ဂန္ထဝင် အဆန်ဆုံး "ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" နည်းလမ်း ဖြစ်လေသည်။

"ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" ဆိုတာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေရဲ့ အမျိုးအစား ခွဲခြားမှုကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ရှင်ဘုရင် က "အသက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း" အတွက် အဓိက ဖြစ်တဲ့ အဆင့်မြင့် ဆေးပင်…

ဝန်ကြီး က "သဘာဝကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း" အတွက် အဓိက ဖြစ်တဲ့ အလယ်အလတ် အဆင့် ဆေးပင်…

လက်ထောက် နဲ့ တမန်တော် က "ရောဂါကုသခြင်း" အတွက် အဓိက ဖြစ်တဲ့ အဆင့်နိမ့် ဆေးပင်တွေ။

ဒါဆို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ "ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" ကို ဘယ်လို အသုံးပြုမလဲ ဆိုရင် တူညီတဲ့ အဂ္ဂိရတ် ဖြစ်စဉ် အတွင်းမှာ အံ့ဖွယ် ဓာတ်ပြုမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အများအပြားကို အချိုးအစား တစ်ခုနဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ထည့်သွင်း အစီအစဉ် အတိုင်း အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီးတော့တောင် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ရောစပ်လိုက်တဲ့အခါ "ရှင်ဘုရင်" အဖြစ် ဆောင်ရွက်တဲ့ အဓိက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ရဲ့ သက်တမ်းက ထပ်ပြီး တိုးတက်လာလေသည်။

ဒီနည်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်း အာနိသင်က သဘာဝကျကျ ပိုကောင်းလာလေသည်။

ပြီးတော့ ဒီပေါင်းစပ်မှုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ရောစပ် ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျိုးအစားသစ်က မူလ တစ်မျိုးတည်းသော ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက် ပိုထိရောက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်ရဲ့ ဗဟုသုတ အဆင့်ကိုလည်း စမ်းသပ်လေသည်။

ဘယ်ဆေးပင်တွေက "ရှင်ဘုရင်" ဖြစ်နိုင်လဲ၊ ပြီးတော့ ဒီဆေးပင်က "ရှင်ဘုရင်" ဖြစ်တဲ့အခါ ဘယ်ဆေးပင်တွေကို "ဝန်ကြီး" အဖြစ် သုံးသင့်ပြီး ဘယ်ဟာတွေကို "လက်ထောက် နဲ့ တမန်တော်" အဖြစ် သုံးသင့်လဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ နဲ့ လက်ထောက်/တမန်တော် ဆိုတဲ့ ဆေးပင် အမျိုးအစား သုံးမျိုးရဲ့ ဖြန့်ဝေမှု အချိုးအစားက အပြစ်အနာအဆာ ကင်းရမည်၊ ပြီးတော့ ထည့်သွင်းရမယ့် အစီအစဉ်နဲ့ အချိန်ကိုက်မှုက စက္ကန့်မလွဲ တိကျရမည်။

ဒါတွေကို မတွက်ချက်နိုင်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုက အသုံးမကျတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ပြည့်နေတဲ့ မီးဖို တစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဒါတွေကို တွက်ချက်နိုင်ဖို့ ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ အဂ္ဂိရတ် အတွေ့အကြုံ ရှိရမယ့်အပြင် ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဆေးစွမ်း သတ္တိတွေနဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားရမည်။

ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုက်စားရင်း ကျန်းပေရန် က "ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" အဂ္ဂိရတ် နည်းလမ်းကိုလည်း သေချာပေါက် အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

သူ့မှာ ကြီးမားတဲ့ အဂ္ဂိရတ် အတွေ့အကြုံ မရှိပေမယ့် သူ သန့်စင်နေတဲ့ ရတနာ ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဆေးစွမ်း သတ္တိတွေနဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားလေသည်။

'ငါ အတွေ့အကြုံ လိုနေလို့များလား ဖြစ်နိုင်တာပဲ...'

ကျန်းပေရန် က မူလက "ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" အဂ္ဂိရတ် နည်းလမ်း အပေါ် အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့ပေမယ့် ဆေးလုံး သုံးအိုး ဆက်တိုက် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံ လိုအပ်တာနဲ့ ယှဉ်ရင်... ကောင်းကင်တာအို က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေဖို့ အလားအလာ ပိုများတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်"

"ရှင်ဘုရင်၊ ဝန်ကြီး၊ လက်ထောက်၊ တမန်တော်" အဂ္ဂိရတ် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုတဲ့အခါ အစိတ်အပိုင်းတွေ အများကြီး ပေါင်းစပ်ထားပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ကိန်းရှင်တွေက များလွန်းလှသည်။

ကံတရား မပါဘဲ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အားကိုပဲ အားကိုးမယ် ဆိုရင် ကျရှုံးဖို့က သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

'ဒါပေမဲ့ ကံတရားကို ငါ ဘာလုပ်လို့ ရမှာလဲ'

သူ တတ်နိုင်တာက အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဖို့ပဲ၊ ကျန်တာက ကံတရား အတိုင်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကံတရားက...

ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ [ကံကောင်းခြင်း] အမှတ်တွေ နည်းနည်း ပိုတိုးလာဖို့ပဲ မျှော်လင့်လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်း အပြင် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အများအပြားကို ခေါင်းကိုက်စေတဲ့ နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိသေးလေသည်။

အဲ့ဒါက ထိန်းသိမ်းခြင်း ပါပဲ။

ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးရဲ့ ပစ္စည်းက အဆက်မပြတ် တိုးပွားနေတဲ့ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမလဲ။ ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရူးသွပ်သွားတာနဲ့ ဆေးအိုးထဲမှာ တူညီတဲ့ အရည်အသွေးတွေ အဆက်မပြတ် တွန်းကန်မှုက "ဆေးအိုး ပေါက်ကွဲခြင်း" ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားစေနိုင်ကြောင်း သိထားရမည်။

ကျန်းပေရန် က မူလက ဒီအချက်ကို အရမ်း စိုးရိမ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ လျှို့ဝှက်ရေခဲ မြက်ပင် ရှိနေပြီမို့ ဒီပြဿနာကြီးက အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားခဲ့လေသည်။

နည်းပညာ အခက်အခဲ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဒါကြောင့်လည်း ကျန်းပေရန် က ရှီဝေယီ ကို သွားကျေးဇူးတင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အဂ္ဂိရတ် စွမ်းရည်တွေကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်ခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သူ့ကို ပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းက ရတနာကြီး တစ်ခုပဲ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တွေ အိပ်မက်မက်တဲ့ ရတနာကြီး

"ဟူး..."

သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ဦးနှောက်မုန်တိုင်း တစ်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီးနောက် သူ ဆေးလုံး သုံးအိုး ဆက်တိုက် ပျက်စီးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို ကနဦး ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် ကံတရားကို ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်တဲ့၊ အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုကာလမှာ ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ သူ့ရဲ့ "လူသား ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု" ကို ဆက်လက် တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့သာ ရှိတော့လေသည်။

'အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အနည်းငယ်နဲ့ စကားပြောဖို့ ငါ့အစီအစဉ်ထဲ ထည့်ထားရမယ်'

ဥပမာ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း ကိစ္စမှာ ကျန်းပေရန် က ကောင်းလန်ဝမ် ရဲ့ ဆရာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဒါက သူက ထူးချွန်တဲ့ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း စွမ်းရည်တွေရော ပြိုင်ဘက်ကင်း အစီအရင် နည်းစနစ်တွေပါ ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ ဖြစ်လေသည်။

ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း သက်သက် အတွက် ဆိုရင်တော့ ကောင်းလန်ဝမ် ဆီမှာ လေ့လာစရာတွေ အများကြီး ရှိနေတုန်းပင်။

ပြီးတော့ ကောင်းလန်ဝမ် က အဆင့် ၈ ပဲ ရှိသေးတာ။

အဆင့် ၉ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်သူသာ ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် ပိုလေ့လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ယုံကြည်လေသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ မှာ အဆင့် ၉ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဆရာတွေက ဖီးနစ်ငှက်မွှေး နဲ့ ချီလင်ဂျို လိုပဲ ရှားပါးပြီး သာလွန်ထူးကဲတဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိကြလေသည်။

သူ လိုချင်တိုင်း တွေ့လို့ရတာ မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက်ရင် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် တုံ့ပြန်မှုတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။

ဒါတွေ အားလုံးက ဒုက္ခတွေပါပဲ။

'စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူလိုက်ပြီး တခြား နည်းလမ်း ရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အဂ္ဂိရတ် ပညာ မှာ ကြီးမားတဲ့ ထိုးဖောက်မှု လောလောဆယ် မလုပ်နိုင်သေးရင် သူ့ကိရိယာတွေကို ပိုအဆင့်မြင့်အောင် လုပ်ရုံသာ ရှိတော့လေသည်။

သူ့မှာ အခု ထိပ်တန်း အဂ္ဂိရတ် ကိရိယာ ဖြစ်တဲ့ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရှိနေပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလားအလာ အပြည့်အဝကို ထုတ်မသုံးနိုင်သေးဘူးလို့ အမြဲ ခံစားနေရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး အတွက် "လမ်းညွှန် စာအုပ်" ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ ဆိုတာ သူ မသိတာကြောင့် ဒီဆေးအိုးကို သူကိုယ်တိုင် လေ့လာရုံသာ ရှိတော့လေသည်။

ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ပေါ် လက်တင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မျက်လုံးမှိတ်ကာ မီးဖိုထဲက မီးကို စတင် မွှေးလိုက်လေသည်။

"သာမန်မီး" ကိုပဲ လောင်ကျွမ်းနိုင်တဲ့ သာမန် ဆေးအိုးတွေနဲ့ မတူဘဲ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး က "ဆေးမီး" ကို လောင်ကျွမ်းနိုင်လေသည်။

ပြီးတော့ "ဆေးမီး" နဲ့ "သာမန်မီး" က စကားလုံး တစ်လုံးပဲ ကွာခြားပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အာနိသင်တွေက မိုးနဲ့ မြေလို ကွာခြားလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ "ဆေးမီး" မှာ ငါးပါးဓာတ် ရဲ့ "သတ္တု" ဓာတ် ပါဝင်ပြီး ဆေးပင်တွေရဲ့ "သစ်သား" ဓာတ် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့ ဖြစ်လေသည်။

သူက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ပိုလွယ်ကူစွာ အရည်ပျော်စေနိုင်လေသည်။

ဒီအချက်မှာပဲ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေကို သူ အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားရတာ ဖြစ်လေသည်။

ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ အရည်အသွေး အရ ဆိုရင် သူက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို အရည်ပျော်စေနိုင်ရုံ သာမက တစ်ချိန်တည်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူရ ပိုလွယ်ကူစေပြီး ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ပိုအရည်အသွေး မြင့်မားတဲ့ "ဆေးမီး" ကို ထုတ်ပေးနိုင်ရမယ်လို့ သူ ခံစားရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ "ဆေးမီး" ရဲ့ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ဖို့ ဆိုတာ နေ့ချင်းညချင်း ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းပေရန် က ဒီ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး နဲ့ လုံးဝ ကျွမ်းကျင်လာဖို့ နောက်ထပ် အကြိမ်နည်းနည်းလောက် အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လေသည်။

"ဆေးမီး" အရည်အသွေး မြှင့်တင်တာ အပြင် ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စွဲဆောင်နိုင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကိုလည်း သူ အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားရလေသည်။

"ဝိညာဉ်သွင်းပြီး ပြောင်းလဲခြင်း" ဖြစ်နေတာကိုး။

ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ကို ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဆိုရင် ပြင်ပက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အရင် ဆွဲယူရမှာ သဘာဝကျပါတယ်။

သန့်စင်မယ့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အဆင့်မြင့်လေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏ ပိုများများ လိုအပ်လေ ဖြစ်လေသည်။

ဆေးအိုး အရည်အသွေး ပိုကောင်းလေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုစုပ်ယူနိုင်လေ ဖြစ်လေသည်။

ပြီးတော့ ဒီ "ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုစုပ်ယူခြင်း" က အရေးအကြီးဆုံး အချက် ဖြစ်လေသည်။

ဥပမာ အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပမာဏ သတ်မှတ်မယ် ဆိုရင် သာမန် ဆေးအိုး တစ်လုံးက အများဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၅ ပိဿာ စုပ်ယူပြီး သိုလှောင်နိုင်လေသည်။

အရည်အသွေး ပိုကောင်းတဲ့ တစ်လုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိဿာ ၂၀ စုပ်ယူပြီး သိုလှောင်နိုင်ပြီး အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က အဆင့်မြင့်လို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ ဆေးအိုး တစ်လုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိဿာ ၅၀ စုပ်ယူပြီး သိုလှောင်နိုင်လေသည်။

ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး အတွက် ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိဿာ ၂၀၀ စုပ်ယူပြီး သိုလှောင်နိုင်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ကနဦး ခန့်မှန်းထားလေသည်။

ဒါက အရမ်း ချဲ့ကားထားတဲ့ ပမာဏ ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုကြွယ်ဝလေ ဝိညာဉ်ဆေးပင် က ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြေ ပိုမြင့်မားလေ ဆိုတာ သိထားရမည်။

မီးဖိုကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိဿာ ၂၀၀ နဲ့ အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင် ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်မှု ဖြစ်စဉ်ကို တုပရာမှာရော အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာပါ အလွန် အကျိုးရှိမှာ ဖြစ်လေသည်။

အမှားခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာကလည်း သာမန် ဆေးအိုး တစ်လုံးထက် အများကြီး ပိုများလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိဿာ ၂၀၀ က ဒီ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားရလေသည်။

သူက ပိုပြီး စုပ်ယူ သိုလှောင်နိုင်မှာ သေချာတယ်၊ သူ နည်းလမ်း မတွေ့သေးတာပဲ ရှိတာ။

ပြဿနာ ရှာတွေ့ပြီ ဆိုတော့ ဖြေရှင်းနည်း ရှာရမည်။

ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လက်တွေကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်လိုက်ပြီး ဒီဆေးအိုးရဲ့ အလားအလာကို ဘယ်လို လှုံ့ဆော်ရမလဲ ဆိုတာ စတင် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

ပထမဆုံး ကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ပါပဲ။

သီးခြားအတားအဆီး ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အပြင်ဘက်ထက် အများကြီး ပိုသိပ်သည်းတယ် ဆိုပေမယ့်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ သီးခြားအတားအဆီး တည်ဆောက်ဖို့ ကျန်းပေရန် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းမှု အမှတ်က အဆင့်နိမ့်လွန်းတာကြောင့် ရလဒ် အနေနဲ့ သီးခြားအတားအဆီး ရဲ့ အရည်အသွေးက သဘာဝကျကျ သိပ်မြင့်မားမှာ မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက ကျန်းပေရန်က စမ်းသပ်ဖို့ တစ်ခု လုပ်ကြည့်ချင်ရုံပဲမို့ ပြီးပြည့်စုံအောင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီပြဿနာက ဖြေရှင်းဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။

ချီတိုင်းပြည် က သီးခြားအတားအဆီး က လက်ရှိ တစ်ခုထက် ကဏ္ဍစုံမှာ သာလွန်လေသည်။

အဲ့ဒါ ပြီးသွားတာနဲ့ သူ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အဂ္ဂိရတ် နေရာ တစ်ခု ရလာမှာ ဖြစ်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် အပြင် ကျန်းပေရန် က ဒီ ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ကို သန်မာအောင် လုပ်ဖို့ တခြား လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တွေ အသုံးပြုဖို့ ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

ဆေးအိုးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ မလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဆေးအိုးရဲ့ အောက်ခြေကို ထိကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှု လမ်းကြောင်းကို အာရုံခံလိုက်လေသည်။

အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်ပြီး ဘယ်လို သန်မာအောင် လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ စတင် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

'ဆေးအိုး အောက်ခြေမှာ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်အစီအရင် ထွင်းထုလိုက်ရင် ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်တယ် ပြီးတော့ ထောက်ပံ့တဲ့ နှုန်းကလည်း ပိုမြန်လာလိမ့်မယ်'

'ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်အစီအရင် နဲ့ အတူ ဆေးအိုး အတွင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းအစီအရင် ထပ်ထွင်းလိုက်ရင်... အထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုသိုလှောင်နိုင်လောက်တယ်'

အဲ့ဒီနောက် ကျန်းပေရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ခဏလောက် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

ဆေးအိုး သွန်းလုပ်ခြင်းက လက်နက် သန့်စင်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် ကျန်းပေရန် သဘာဝကျကျ အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လေသည်။

ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး လို ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့် ရတနာမျိုးကို သွန်းလုပ်ဖို့ ကျန်းပေရန် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိပေမယ့် နည်းနည်း ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ကတော့ သူ့အတွက် ပြဿနာ မရှိပေ။

'ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မျက်နှာပြင် တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သုံးလို့ ရမလား'

သူ့အကြံဥာဏ်မှာ ပြဿနာ မရှိသင့်ဘူးလို့ ကျန်းပေရန် ခံစားရပေမယ့် ဒီအဆင့် ရတနာမျိုးကို အရင်က တစ်ခါမှ မပြုပြင်မွမ်းမံဖူးတာကြောင့် ရွှေကျီးကန်းဆေးအိုး ပျက်စီးသွားမှာကို နည်းနည်း စိုးရိမ်နေတုန်းပင်။

'လေ့ကျင့်ဖို့ တခြား ဆေးအိုးတချို့ အရင် ရှာသင့်တယ်'

သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ် ပညာ တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ တစ်ပြိုင်နက် စဉ်းစားမိသွားတာကြောင့် ကျန်းပေရန် ထရပ်ပြီး အဂ္ဂိရတ် အခန်းထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

ဒီပြင်ဆင်မှုတွေ မလုပ်ရသေးခင် ဆေးလုံးတွေ ထပ်မသန့်စင်ဖို့ သူ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

ဖြုန်းတီးရာ ကျတယ်လေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မြို့ထဲတွင် လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြား သုံးယောက် ဖန်းချိုးယောင် ရဲ့ အိမ်တံခါးဝ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"မင်္ဂလာပါ ကျွန်မတို့က ဖန်းချိုးယောင် ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ သူမ အိမ်မှာ ရှိလားလို့ မေးလို့ ရမလား" လျိုဇီကျင်း ရှေ့တိုးပြီး တံခါးစောင့်ကို မေးလိုက်လေသည်။

လျိုဇီကျင်း နဲ့ ယွီ ညီအစ်မ သုံးယောက်ကို မြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ တံခါးစောင့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သူ့ရဲ့ သခင်မလေးကသာ ဒီလောကမှာ တစ်ဦးတည်းသော အလှပဂေးလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။

ဒီနေ့ သူ့သခင်မလေးနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အလှပဂေး အများအပြားကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

"ဟ... ဟုတ်ကဲ့ ရှိပါတယ်" တံခါးစောင့် စကားထစ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို လျိုဇီကျင်း လာလည်တယ်လို့ သူမကို ပြောပေးပါဦး"

သူ့ဘေးနားက တခြား တံခါးစောင့်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ သူမကို ကျွန်တော် သွားပြောပေးပါ့မယ်"

ဒါပေမဲ့ သူ ပြေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း လျိုဇီကျင်း နဲ့ စကားပြောနေတဲ့ တံခါးစောင့်က သူ့ကို ပြန်ဆွဲထားလိုက်လေသည်။

"မင်း နေရာမှာ မင်း နေ ငါ သဘောတူလိုက်တာ ဆိုတော့ ငါပဲ သွားမှာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် သူ အိမ်တော်ထဲ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ခဏအကြာမှာ တံခါးစောင့် မောဟိုက်စွာနဲ့ ပြန်ပြေးလာလေသည်။

"သခင်... သခင်မလေးတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး လိုက်ခဲ့ပါ ကျွန်တော် သခင်မလေးဆီ ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်"

တခြား တံခါးစောင့်က ဒါကို မြင်ပြီး အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း အရမ်း မောနေပြီ သခင်မလေးတွေကို ငါ ခေါ်သွားပေးမယ်"

"သွားစမ်းပါ ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ မင်း နေရာမှာ မင်း သေချာနေ မဟုတ်ရင် မင်း တာဝန်ချိန် ထွက်ပြေးတယ်လို့ အိမ်တော်ထိန်းလီ ကို ငါ တိုင်ပြောလိုက်မယ်"

တခြား တံခါးစောင့်က ပြန်ပြောချင်ပေမယ့် ဒီကောင်က အိမ်တော်ထိန်းလီ ရဲ့ မိန်းမရဲ့ ဦးလေးရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုရဲ့ ကျမ်းကျိန် ညီအစ်ကို ဖြစ်နေတာကို တွေးမိပြီး သည်းခံလိုက်ရလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

တံခါးစောင့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လျိုဇီကျင်း အိမ်တော်ထဲ လိုက်ပါသွားလေသည်။

တံခါးစောင့် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နောင်တမျက်ရည်တွေ ကျနေလေသည်။

'ငါ့မှာ ဘာလို့ အားကိုးစရာ အဆက်အသွယ် မရှိရတာလဲ...'

ဖန်းအိမ်တော် က မြို့ထဲက ထိပ်တန်း မိသားစုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် အိမ်တော်ကလည်း တော်တော် ကြီးမားလေသည်။

ဧည့်သည်တွေကို လက်ခံဖို့ သီးသန့် ထားရှိတဲ့ မြောက်ဘက် ခန်းမ ဆီ ရောက်ဖို့ လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေ တံခါးစောင့် နောက်ကနေ တော်တော်ကြာ လိုက်ပါခဲ့ရလေသည်။

"အစ်မဇီကျင်း"

တံခါးစောင့်က လျိုဇီကျင်း ကို ခန်းမထဲ မခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခင်မှာပဲ အဲ့ဒီမှာ အကြာကြီး စောင့်နေတဲ့ ဖန်းချိုးယောင် က ပြေးထွက်လာပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ချိုးယောင်" လျိုဇီကျင်း ပျော်ရွှင်စွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။

လျိုဇီကျင်းရဲ့ လက်မောင်းကို ကိုင်ပြီး ဖန်းချိုးယောင် က ယွီ ညီအစ်မ သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နင်တို့ ဘာလို့ ရောက်လာကြတာလဲ"

"နင့်ကို လာတွေ့တာပေါ့ နင် ခန်းမကို မလာတာ ရက်နည်းနည်း ရှိပြီလေ"

"အိမ်မှာ လုပ်စရာလေး ရှိလို့လို့ ငါ ပြောသားပဲ"

ဖန်းချိုးယောင် ပြောပြီး လျိုဇီကျင်း ကို ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့ဆွဲခေါ်လိုက်လေသည်။

"လာ လာ ငါ့အခန်း လိုက်ပြမယ်"

ငါးယောက်သား မြောက်ဘက် ခန်းမ ထဲ အတူတူ ဝင်သွားတာ ကြည့်ပြီး ပြုံးရွှင်နေကြတာက ကြည်နူးစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလို့ တံခါးစောင့် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ စည်းကျော်လို့ မရမှန်း သိတာကြောင့် လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေ ထောင့်ချိုးကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပင်မ တံခါးမကြီး ဆီ ပြန်လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

'ဟူး နတ်သမီးလို လှတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်နဲ့သာ လက်ထပ်ခွင့် ရရင် ဘဝက ပြည့်စုံသွားမှာပဲ'

လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေကို သူမ အခန်းဆီ ပြန်ခေါ်လာပြီး ဖန်းချိုးယောင် က သစ်သီးပန်းကန်၊ မုန့်တွေနဲ့ သကြားလုံးတွေကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်လေသည်။

"နင်တို့ လာလို့ ငါ အရမ်း ပျော်တာပဲ" ဖန်းချိုးယောင် သူတို့ လက်တွေကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

စားပွဲပေါ်က အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို ကြည့်ပြီး ယွီကွေဇွေ က ရူယီကိတ်မုန့် တစ်ခု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူကာ စားရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါတို့လည်း အစ်မချိုးယောင် ကို တွေ့ရလို့ အရမ်း ပျော်ပါတယ်"

ဒီအချိန်မှာ လျိုဇီကျင်း က ဖန်းချိုးယောင်ရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး စားပွဲမှာ ထိုင်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"နင့်မိသားစုမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်အကြာကြီး ပြန်မလာတာလဲ"

"ကိစ္စ သေးသေးလေးပါ စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မဇီကျင်း ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"

ဒါကို ကြားတော့ တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ လျိုဇီကျင်း မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူတို့ ဝင်လာကတည်းက ချိုးယောင် က အရမ်း ပျော်ရွှင်နေသလို ပြုမူနေပေမယ့် သူမက ချိုးယောင် နဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးနေပြီလေ။

သူမ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး ဖုံးကွယ်နေပေမယ့် ဟန်ဆောင်နေတာကို လျိုဇီကျင်း မြင်နိုင်နေတုန်းပင်။

သူတို့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စကားတွေက အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ချိုးယောင်ရဲ့ မိသားစုမှာ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေတာ သေချာလေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လျိုဇီကျင်း ဖန်းချိုးယောင် ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ချိုးယောင် နင့်မိသားစု ကိစ္စ... တကယ်တော့ ငါတို့ သိပြီးသား"

ဖန်းချိုးယောင် မှင်သက်သွားပြီး သူမ မျက်နှာပေါ်က အပြုံး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"နင်... နင်တို့ ဘယ်လို သိတာလဲ"