တကယ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပါပဲ

စနစ်ရဲ့စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ထားပြီးဖြစ်တဲ့ ဒီပါရမီရှင် ၈ ယောက်အတွက်တော့ ကျန်းပေရန် ထွေထွေထူးထူး မှာကြားစရာ သိပ်မရှိတော့ပေ။

သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အချင်းချင်း သိကျွမ်းစေဖို့နဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့ "ရဲဘော်ရဲဘက်" တွေ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်စေဖို့ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

"တိုင်းတစ်ပါးရောက်နေတာဆိုတော့ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်တဲ့အခါ အရာရာကို သတိထားရမယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက အဆောင်လက်ဖွဲ့စာရွက် အထပ်လိုက်ကို ထုတ်ပြီး အဖွဲ့ထဲ ဝေငှပေးလိုက်လေသည်။

"အခက်အခဲတွေ ကြုံလာရရင် ရှီမျိုးနွယ်စုဆီကနေ အကူအညီ တောင်းလို့ရသလို ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်ကို စက္ကူကြိုးကြာအဖြစ် ခေါက်ပြီး ငါ့ဆီကနေလည်း အကူအညီ တောင်းလို့ရတယ်"

ကျန်းပေရန်ရဲ့စကားတွေမှာ အဓိပ္ပာယ်အလွှာပေါင်းစုံ ပါဝင်နေလေသည်။

ဘက်ရွေးခိုင်းတယ်လို့ ယူဆနိုင်သလို၊ တရားဝင်ကိစ္စတွေအတွက် ရှီမျိုးနွယ်စုဆီ သွားနိုင်ပြီး ရှီမျိုးနွယ်စုကို မသိစေချင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေအတွက် သူ့ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းနိုင်တယ်လို့လည်း နားလည်နိုင်လေသည်။

သူတို့ ၈ ယောက်က ဒါကို ဘယ်လိုကောက်ချက်ချမလဲ ဆိုတာကတော့ သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်အပေါ်မှာပဲ မူတည်လေသည်။

ဒါကို ကျန်းပေရန် သူတို့အား ပေးလိုက်တဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုလို့ သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးကျန်း"

အဆောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ၈ ယောက်သား လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်ကြလေသည်။

"အင်း မင်းတို့အားလုံး တောက်ပတဲ့အနာဂတ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ ပြန်လို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့"

တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေသံနဲ့အတူ ၈ ယောက်သား လူစုခွဲသွားကြပြီး ရင်ပြင်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ကျန်းပေရန်က တောက်ပနေတဲ့ ကြယ်ရောင်စုံကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဘယ်တော့မှ အကျိုးအမြတ် ပြန်ရမလဲဆိုတာ တွေးတောနေမိလေသည်။

'သဘာဝအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေတော့ ဖြစ်လာမယ့်အရာက ဖြစ်လာမှာပဲ'

ကိုယ့်ဘာသာ နှစ်ကြိမ် ရေရွတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျန်းပေရန်က ရှီဝေယီရဲ့ ရွှေရောင်ဖီးနစ်သရဲသစ်ခွ အပေါ် ကျရောက်နေတဲ့ ကျိန်စာကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးဖို့ နှစ်ရက်အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ပန်းကို ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာစေခဲ့လေသည်။

ရှီဝေယီကလည်း လုံးဝ ကပ်စေးမနှဲဘဲ ကျန်းပေရန်ကို ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် အနက်ရောင်အဆင့် မှော်ရတနာတစ်ခု တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ် ဒီဂျူနီယာက မထိုက်တန်ပါဘူး"

ကတ္တီပါသေတ္တာကို ကိုင်ထားရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး ဒါက ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ဆန္ဒလည်း ပါပါတယ် မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်နေသေးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကာကွယ်ရေးမှော်ပစ္စည်း မပါဘဲ ခရီးသွားရတာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ သူက ပြောတယ် လက်ခံလိုက်ပါ"

ဒီတစ်ခါ ရှီဝေယီက ကျန်းပေရန်ကို ပေးတဲ့ ရတနာက လဖြူရောင်လျှို့ဝှက်လက်ကောက် လို့ခေါ်တဲ့ အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သူ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်က စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းပေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အသုံးပြုသူရဲ့ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအား ပိုသန်မာလေ ဒိုင်းရဲ့ကာကွယ်မှု ပိုသန်မာလေ ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအား အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အသုံးပြုရင်တောင် သူဖန်တီးပေးတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို အနည်းဆုံး တားဆီးပေးနိုင်လေသည်။

ဒါကို အနက်ရောင်အဆင့် အတွင်းမှာ ထိပ်တန်း ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာလို့ သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှီဝေယီက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် ထိပ်တန်း အနက်ရောင်အဆင့် မှော်ရတနာတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံမှာ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပြီးနောက် အချက်တစ်ချက်ကို သူ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံမှာတောင် မြေကမ္ဘာအဆင့်နဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ရတနာတွေက မနက်ခင်းကြယ်တွေလို ရှားပါးလှလေသည်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ရတနာတွေက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တွေ အသုံးပြုတဲ့အရာတွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိပေမယ့် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တွေ နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကနေ ပျောက်ကွယ်သွားကတည်းက ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ရတနာတွေက လက်တွေ့အားဖြင့် အတိတ်ကအရာတွေ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ပြီးတော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ရတနာတွေက သဘာဝကျကျ အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိပြီး အလားတူပဲ သူတို့ရဲ့အရေအတွက်က အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေလိုပဲ ရှားပါးလှလေသည်။

ဒါကြောင့် တစ်ခုပေါ်လာတိုင်း ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်စေလေ့ ရှိလေသည်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ရတနာနှစ်ခုလုံး အလွန်ရှားပါးနေတာကြောင့် အနက်ရောင်နဲ့ အဝါရောင်အဆင့်တွေက သဘာဝကျကျ ပင်မရေစီးကြောင်း ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ပိုပြီး အသေးစိတ် ခွဲခြားရရင် အနက်ရောင်ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အောက် ကျင့်ကြံသူတွေက အဝါရောင်အဆင့် မှော်ပစ္စည်းတွေကို အဓိက အသုံးပြုကြပြီး အနက်ရောင်ဘိုးဘေးနယ်ပယ်နဲ့ အထက် ကျင့်ကြံသူတွေက အနက်ရောင်အဆင့် မှော်ပစ္စည်းတွေကို အဓိက အသုံးပြုကြလေသည်။

"အနက်ရောင်ဘိုးဘေးနယ်ပယ်နဲ့ အထက်" ဆိုတာက အနက်ရောင်သူတော်စင်တွေလည်း ပါဝင်တာပေါ့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ရတနာတွေက ရိုးရိုးလေး ရှားပါးလွန်းတာကိုး။

အနက်ရောင်သူတော်စင်တစ်ပါးတောင်မှ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး မြေကမ္ဘာအဆင့် ရတနာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားလို့ မရနိုင်ပေ၊ သူတို့လည်း အနက်ရောင်အဆင့်တွေကိုပဲ အများဆုံး အသုံးပြုနေရတုန်းပင်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ရှီဝေယီက သူ့ကို ထိပ်တန်း အနက်ရောင်အဆင့် မှော်ရတနာတစ်ခု တိုက်ရိုက် လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာက လုံးဝ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အပြုအမူတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဒီမှော်ရတနာကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ရှီဝေယီရဲ့ သံတမန်ရေးရာ အရည်အသွေးကို ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းသိမြင်လာခဲ့လေသည်။

ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ "နိုင်ငံခြားရေးရာ အကြီးအကဲ" တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှီဝေယီရဲ့ သူနဲ့ဆက်ဆံပုံတွေကို စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလို့တောင် မြင်နိုင်လေသည်။

သူ့ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ရှီမျိုးနွယ်စုက မိုက်မဲတဲ့သူတွေ မဟုတ်ကြောင်း၊ သူတို့ကို အမြဲတမ်း အမြတ်ထုတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အလကားလိုချင်ဖို့ မစဉ်းစားသင့်ကြောင်း နားလည်စေဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းကလိုမျိုး ရံဖန်ရံခါ ကျန်းပေရန်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရတာ သဘာဝကျပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သံတမန်ရေးရာဆိုတာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး၊ အချိန်ကိုက် အကျိုးခံစားခွင့် ပေးဖို့ကလည်း အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်။

ဒီလိုကြည့်ရင် ဒီတစ်ခါ ရှီဝေယီက သူ့ကို ပန်းလာကြည့်ခိုင်းတာက သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ အကျိုးခံစားခွင့်ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာတာ ဖြစ်လေသည်။

ဒီအကွက်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ကတ္တီပါသေတ္တာကို လက်ခံလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပညာရှိ"

"ဒါက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့အရာပါ ငါ မင်းကို စောစောက ပြောဖူးသလိုပဲ ငါတို့ ရှီမျိုးနွယ်စုကို စေတနာထားပြီး အလုပ်လုပ်ပေးသရွေ့ မင်း အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ပြတ်လပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဲ့ဒီနောက် ရှီဝေယီ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်လေသည်။

"ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ကစပြီး လျှို့ဝှက်ဈေးက မင်းအတွက် အပြည့်အဝ ပွင့်သွားပြီ မင်း ပညာရှိတိုကင်ကို ကိုင်ပြီး ကြိုက်တဲ့နေရာသွားလို့ရတယ် ဒါက မင်းရဲ့အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုရာ ရောက်သလို စမ်းသပ်မှု တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ် ဘိုးဘေးကြီးကို မင်း စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်မိဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

"ဒီဂျူနီယာ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ရှီမျိုးနွယ်စုမှာ လက်ရာမြောက်အလုပ်ရုံ နဲ့ လျှို့ဝှက်ဈေး က တကယ်တော့ စနစ်တစ်ခုတည်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်ကြလေသည်။

တစ်ခုက ထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းကို တာဝန်ယူပြီး နောက်တစ်ခုက ရောင်းချမှုအပိုင်းကို တာဝန်ယူလေသည်။

ပြီးတော့ ပြင်ပလူတွေကို ဖွင့်မပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဈေးရဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး အစိတ်အပိုင်းက သဘာဝကျကျပဲ သူ့ရဲ့ ဂိုဒေါင် ဖြစ်လေသည်။

ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်ဈေး လွှမ်းမိုးမှုကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ လူတွေ ပိုပြီး လာရောက် အရောင်းအဝယ် လုပ်စေဖို့ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာ အတော်များများကို သိမ်းဆည်းထားလေသည်။

အခု ရှီဝေယီက ဒီဂိုဒေါင်ကို ကျန်းပေရန်အတွက် ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ ရှီမျိုးနွယ်စုက လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ကဏ္ဍကို သူ့လက်ထဲ အပြည့်အဝ အပ်နှင်းလိုက်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်လေသည်။

နောင်ကျရင် လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ကဏ္ဍ ကောင်းမွန်လာခဲ့ရင် သူ ကျန်းပေရန်က အကြီးမားဆုံး အကျိုးဆောင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ မကောင်းခဲ့ရင်တော့...

ဒါက ထမ်းဆောင်ရမယ့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပညာရှိတိုကင်ကို လက်ခံထားပြီးပြီ ဖြစ်သလို၊ ပြောပလောက်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိဘဲ လက်ခံထားတာ ဖြစ်လို့ လူတိုင်း ယုံကြည်လက်ခံလာအောင် လျှို့ဝှက်ပညာရပ် နယ်ပယ်မှာ သူ သဘာဝကျကျ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ရပေမည်၊ မဟုတ်ရင် မျိုးနွယ်စုသူတော်စင်ရဲ့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"တဟားဟား"

ကျန်းပေရန်က ကတ္တီပါသေတ္တာကို သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်တဲ့အခါ ရှီဝေယီက သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန် မင်းက ငါ အမျှော်လင့်ဆုံး ဂျူနီယာပဲ မင်း ငါ့ကို လုံးဝ စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ဒီဂျူနီယာက သဘာဝကျကျ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ့မှာ မင်းအတွက် တခြားအလုပ် မရှိတော့ဘူး မင်း လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်လို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီဂျူနီယာ သွားခွင့်ပြုပါဦး"

အဲ့ဒီနောက် ကျန်းပေရန် ပညာရှိအိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ပညာရှိအိမ်တော်ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်က တာဝန်တွေ ပိုလေးလံလာပေမယ့် သူ့စိတ်ကတော့ ပိုပေါ့ပါးသွားလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစကားဝိုင်းပြီးတဲ့နောက် ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ သူ့အပေါ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေနဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လို့ပင်။

အခုကစပြီး သူက ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ကဏ္ဍကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်သရွေ့ ရှီမျိုးနွယ်စုထဲက လူတိုင်း သူ့ကို စိတ်ဝင်စားပြီး အမြဲတမ်း စမ်းသပ်နေကြတဲ့ အစပိုင်းကာလထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်သွားမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒီကိစ္စ ပြေလည်သွားတော့ ကျန်းပေရန် မြောက်များစွာသောပန်းချိုင့်ဝှမ်း ဆီ အရင် နှစ်ရက်လောက် ပြန်နားလိုက်လေသည်။

ရှီဖုန်းလန်နဲ့အတူ ကစားရင်း အချိန်ဖြုန်းတာအပြင် လျှို့ဝှက်ဈေးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကိုလည်း တောင်းခံခဲ့လေသည်။

တတ်နိုင်သမျှ နည်းနည်းပဲ သိထားဖို့က သူ့ရဲ့ ဘဝဆောင်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ သူ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

လျှို့ဝှက်ဈေးက သူနဲ့ ချိတ်ဆက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူက လက်ရှောင်နေတဲ့ မန်နေဂျာ လုပ်လို့ မရတော့ပေ။

လျှို့ဝှက်ဈေးကို အမြင့်သစ်ရောက်အောင် မလုပ်နိုင်ရင်တောင် အရင်ကထက် ပိုဆိုးသွားအောင်တော့ သူ လုံးဝ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။

တတိယမြောက်နေ့ ရောက်တဲ့အထိ သူ ဆက်လက် ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့လေသည်။

ဂူသွင်းရမယ့်နေ့ ရောက်ပြီလို့ တွေးမိပြီး ကျန်းပေရန် မနက်စောစောစီးစီး ထုန်တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ချီတိုင်းပြည်ဆီ ပျံသန်းသွားလိုက်လေသည်။

ချီတိုင်းပြည်ထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ လင်ယုယန်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်တော်ဆီ အတူတူ ပြန်လာခဲ့ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး! အစ်ကိုကြီးပေးခဲ့တဲ့ နည်းစနစ်က တကယ် အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ အခု ညီမလေးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကို ပိုကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံသာမက ပိုသန်မာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတောင် ရှိနေပြီ"

အထဲ ဝင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ လင်ယုယန်က ကျန်းပေရန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြလိုက်လေသည်။

နည်းစနစ်က အသုံးဝင်တယ်လို့ လင်ယုယန် ပြောတာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန်လည်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဆိုလိုတာက ထန်ကျင်းရန်က သူ့ကို မလိမ်ညာခဲ့ဘူး၊ သူတို့ ရေရှည် အရောင်းအဝယ် ဆက်လုပ်လို့ရပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပင်။

အနောက်ဘက်ဝင်းကို ရောက်တော့ ကျန်းပေရန်က အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံ တည်ဆောက်ပြီးသားဖြစ်တဲ့ သီးခြားအတားအဆီးကို အရင် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စတင် စုပ်ယူနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်တာကတော့ အပြင်ဘက်ကို ဆက်လက် ချဲ့ထွင်ဖို့ မလုပ်ဆောင်ခင် ပိုပြီး ခိုင်မာလာအောင် စောင့်ဆိုင်းဖို့သာ ရှိတော့လေသည်။

သီးခြားအတားအဆီး အဆင်ပြေတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် အပြင်ထွက်ပြီး လင်ယုယန်ကို သူ ကိစ္စရှိကြောင်း ပြောကာ သူမ ဘာမှ မပြောနိုင်ခင် ထွက်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

သူမရဲ့ အစ်ကိုကြီး အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားတာ ကြည့်ပြီး လင်ယုယန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အဖြူရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

'ဘယ်မြေခွေးမလေးကများ ငါ့သခင်ကို သူ့လက်သည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆွဲထားတာလဲ မသိဘူး

ငါသာ သိလို့ကတော့...'

လင်ယုယန်ရဲ့ အတွေးတွေ မွှေနှောက်နေတုန်း မြေနီရောင် ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါတွေ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ စိမ့်ထွက်လာပြီး ပိုပို ထူထပ်လာလေသည်။

အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပျံသန်းလှေပေါ်တက်ပြီး ကပ်ရောဂါသင့် ရွာလေးဆီ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် ရှဲ့လင်းတန်းရဲ့ အိမ်တံခါးဝဆီ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက်"

ကျန်းပေရန် ရှေ့တိုးပြီး တံခါးကို နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်လေသည်။

ခဏအကြာမှာ အထဲကနေ ခြေသံတွေ အလျင်စလို ကြားလိုက်ရပြီး တံခါးပွင့်လာလေသည်။

"ကျေးဇူးရှင်!"

ကျန်းပေရန်ကို မြင်တော့ ရှဲ့လင်းတန်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ လမ်းမှာ နည်းနည်း ကြန့်ကြာသွားလို့ ရက်နည်းနည်း နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာတယ် ဒါပေမဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို စစ်ဆေးပြီးပြီ ဒီနေ့က မြှုပ်နှံဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေ့ကောင်းရက်သာပဲ မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

သူမရဲ့ ကျေးဇူးရှင်က ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေတာ ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း နည်းနည်း ပျာယာခတ်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးရှင် စီစဉ်သမျှ အတိုင်း ကျွန်မ လိုက်နာပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ လူသွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

သင်္ချိုင်းပို့ခြင်း လို့လည်း ခေါ်တဲ့ ဈာပနစီတန်းလှည့်လည်ခြင်းကို မြှုပ်နှံဖို့ ခေါင်းတလား သယ်ဆောင်ရန် မင်္ဂလာအချိန်အခါ ရွေးချယ်ပြီးတာနဲ့ စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ရွာက ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ခံစားခဲ့ရခါစ ဖြစ်တာကြောင့်လား မသိပေမယ့် ကျန်းပေရန် အနီးနားမှာ ယာယီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အမြန် ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

သူတို့က နှဲတွေ မှုတ်၊ မောင်းတွေ ဗုံတွေ တီးပြီး ရှဲ့လင်းတန်းရဲ့ အိမ်ဆီ ရောက်လာကြလေသည်။

ဝိညာဉ်ကို နှုတ်ဆက်ခြင်း၊ ခေါင်းတလား သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခြင်း၊ နဲ့ ပူဇော်သက္ကာတွေ ပြင်ဆင်ခြင်း စတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေ ပြီးနောက် အဖွဲ့က ခေါင်းတလား မဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်းက သူမမိသားစုမှာ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်တာကြောင့် သားရော ချွေးမပါ တာဝန် နှစ်ခုလုံး ထမ်းဆောင်ရလေသည်။

သူမရဲ့ ဘယ်လက်မှာ စက္ကူဖြူနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်းတောင်ဝှေး ကို ကိုင်ထားပြီး ရင်ခွင်ထဲမှာ အစားအစာ ပူဇော်သက္ကာ အိုးတစ်လုံး ပိုက်ထားလေသည်။

"အိုးခွဲမယ်"

အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်တာနဲ့ တာဝန်ခံ အခမ်းအနားမှူးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်းက ဝမ်းနည်းခြင်းတောင်ဝှေးကို တခြားသူဆီ အရင် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနားမှာ စက္ကူပူဇော်သက္ကာတွေ မီးရှို့ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ မြေအိုးတွေကို အားနဲ့ ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

ဒီအိုးတွေကို ယင်ယန်အိုးများ လို့လည်း ခေါ်ကြပြီး အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနား ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကွယ်လွန်သူရဲ့ အိုးတွေ ဖြစ်လာကြလေသည်။

သူတို့ကို ခွဲပစ်လိုက်တာက ကွယ်လွန်သူတွေ သူတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်မှာ ယူဆောင်သွားနိုင်အောင် ဖြစ်လေသည်။

အိုးတွေ ကွဲသွားတာနဲ့ ခေါင်းတလားသယ်ဆောင်သူတွေက ခေါင်းတလားကို မလိုက်ကြပြီး ဈာပနစီတန်းလှည့်လည်ခြင်း တရားဝင် စတင်လေသည်။

အလျင်စလို စုစည်းထားတဲ့ ဒီအဖွဲ့ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် တွေးမိလေသည်။

စီတန်းလှည့်လည်ခြင်း အစီအစဉ်ကလည်း အလွန် စည်းကမ်းကျနသည်၊ အရင် သွားရမယ့်သူတွေက ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုံး မလိုက်သလို နောက်ဆုံး လိုက်ရမယ့်သူတွေကလည်း ဘယ်တော့မှ အရင် မသွားကြပေ။

သူတို့ မောင်းသံ ဗုံသံတွေနဲ့ အတူ သင်္ချိုင်းမြေဆီ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်းက ကွယ်လွန်သူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံရမယ့် အစားအစာ ပူဇော်သက္ကာအိုး နဲ့ ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ မီးအိမ် ကို ဂူတွင်း နံရံက အခေါင်းပေါက်ထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် ခြေရာတွေကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပြီး ခေါင်းတလားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ကြလေသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ခေါင်းတလားကို ဖုံးအုပ်ဖို့ မြေကြီးတွေ ပစ်ထည့်ပြီး မို့မောက်လာအောင် ပုံလိုက်ကြလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်းက အုတ်ဂူရှေ့မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေတုန်း ယာယီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကျန်းပေရန်ဆီ ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင် ဒီဈာပနကို ကျွန်တော်တို့ လှလှပပနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိရှိ ကိုင်တွယ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်လို့ သခင် ထင်ရဲ့လား ကျွန်တော့်ရဲ့ နှဲမှုတ်ချက်တွေက..."

ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို ကျန်းပေရန် သဘာဝကျကျ နားလည်လေသည်။

သူ့ဝတ်ရုံထဲက ပိုက်ဆံအိတ်တစ်အိတ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ် ဒါ မင်းတို့ရဲ့ ဆုလာဘ်ပါ"

ခေါင်းဆောင်က ဖမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲမှာ ချိန်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"

"မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင့်ဆီ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဝင်လာပါစေ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းပြီး အသက်ရှည်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် ကျွန်တော်တို့ သွားခွင့်ပြုပါဦး"

ပြောပြီးနောက် သူက ဝမ်းသာအားရနဲ့ သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အဖွဲ့ တဖြည်းဖြည်း အဝေးကို ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပြန်လှည့်ကြည့်တော့ ရှဲ့လင်းတန်း ငိုလို့ပြီးသွားပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမ အုတ်ဂူရှေ့မှာ သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှေ့ လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးရှင် ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မက ရှင့်လူပါ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် သူ့စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်း လေးလေးနက်နက် ချလိုက်မိလေသည်။

အခက်ခဲဆုံး အပိုင်း ရောက်လာပြီကိုး။

ခဏလောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း စနစ် အသိပေးချက် ပေါ်လာလေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ရှဲ့လင်းတန်း ကို အိမ်တော်မှာ နေခိုင်းလိုက်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကောင်းကင်ကိုးလွှာငရဲကျမ်းစာ (ကောင်းကင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ရှဲ့လင်းတန်း ကို သင့်ဘေးနားမှာ လိုက်ပါခွင့်ပြုပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် +၁]

'တောက်... ငါ သိသားပဲ'

ကောင်းကင်အဆင့် ရွေးချယ်မှု ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ ကြာကတည်းက ခန့်မှန်းမိပေမယ့် တကယ်တမ်း ကြုံလာရတော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းကိုက်သွားရလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်းမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ အလားအလာ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိပါစေ လောလောဆယ်တော့ သူမက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးသည်။

သူမကို သူ့ဘေးနားမှာ ထားတာက ရနိုင်သမျှ အကြီးမားဆုံး ဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဒါ့အပြင် သူမမှာ ဇာတ်လိုက်ရောင်ခြည် ပါလာဖို့ အလားအလာ အရမ်းများပြီး ဘယ်လို ဒုက္ခကြီးမျိုး ဆွဲဆောင်လာမလဲ ဆိုတာ ဘုရားပဲ သိလိမ့်မည်။

'အချိန်တန်ရင် သူမက သူမရဲ့ ရောင်ခြည်ကို အားကိုးပြီး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ငါက သူမအစား ခံလိုက်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ မတရား သေရမှာပေါ့'

မေးခွန်းတွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခုက ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းကိုက်စေပေမယ့် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူ ရွေးချယ်မှု နှစ်ကို တိတ်တဆိတ် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ရှဲ့လင်းတန်းကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ငါ မင်းကို ထမင်းငတ်အောင် မထားပါဘူး"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလက်ဆောင် - အာရုံခံစားမှု +၁]

ဒါကို ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း ကျေးဇူးတင်စိတ်တွေ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင် ကျေးဇူး... အော် မဟုတ်ပါဘူး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"

"တောက်"

ကရုဏာသက်တာရော စိတ်ပျက်တာရော ရောထွေးနေတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ ကျန်းပေရန် တက်ခေါက်လိုက်ပြီး ရှဲ့လင်းတန်းကို ခေါ်ကာ အိမ်တော်ဆီ ပြန်တဲ့လမ်းကို စတင် ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

လမ်းမှာ ကျန်းပေရန်က ရှဲ့လင်းတန်းကို သူ့ဘေးနားမှာ ထားဖို့ စနစ်က ဘာလို့ အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို သေချာ မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'ငါ မပါဘဲနဲ့ သူမက ဘာကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းမှ ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်လို့လား'

'ဒါမှမဟုတ် ငါ မပါဘဲနဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း မကြုံတွေ့ခင် သူမ သေသွားမှာမို့လို့လား'

'ဒါမှမဟုတ် ငါက သူမရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းလား'

...

မေးခွန်းပေါင်းစုံ ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လည်ပတ်နေပေမယ့် အဖြေကို သူ ဘယ်တော့မှ သေချာ မသိနိုင်ပေ။

အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ကျင့်ကြံသူတွေ အကြောင်း သိလား"

"သိပါတယ်"

ရှဲ့လင်းတန်း အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ငါက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ အတူနေရတာ အရမ်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်"

ရှဲ့လင်းတန်း ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"သခင် ကျွန်မ အန္တရာယ်ကို မကြောက်ပါဘူး"

"မင်း ကြောက်ဖို့ လိုတယ် ကြောက်မှသာ ဘယ်လို ရှောင်ရှားရမလဲ ဆိုတာ သိမှာ"

ဒါကို ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း မျက်နှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်... ကျွန်မ... ကျွန်မက သိပ် ပညာမတတ်ပါဘူး သခင် ဘာဆိုလိုလဲ ဆိုတာ သိပ်နားမလည်ပါဘူး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါ့ဘေးနားမှာ နေရင် နောင်ကျ ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်"

ရှဲ့လင်းတန်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေတာကြောင့် ပျံသန်းလှေ တို့ မင်္ဂလာတိမ်တိုက် တို့လို ကျင့်ကြံသူ သီးသန့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွေကို စီးလို့ မရနိုင်ပေ။

မတတ်သာတဲ့ အဆုံး ကျန်းပေရန် သူမကို အိမ်တော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ မြင်းရထား ငှားလိုက်ရလေသည်။

လာမယ့် နေ့ရက်တွေမှာ သူ့ခရီးစဉ်တွေ ဒီလောက် ကန့်သတ်ခံရတော့မယ် ဆိုတာ တွေးမိတော့ ကျန်းပေရန် ကောင်းကင်ကို မော့ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားလေသည်။

'မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား'