ရှေးဟောင်းအမှောင်ဘုရင် နည်းစနစ်
Vol. 10 Ch. 97
'ယန်ဒြပ်စင်ငါးမျိုးက အနက်ရောင်မြူခိုးကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်လား'။
ဤစကားတွေကို ကြားလိုက်ရချိန် သူတို့က အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီထံမှ လေးလံသော ဖိနှိပ်သည့်အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့်၊ မိုချင်းချန် သည် သူတို့၏အရှိန်အဝါများအောက်တွင် နစ်မြုပ်တော့မလို ခံစားနေရသည်။
ဝတ်ရုံနက် "မင်းရဲ့အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဘယ်မှာလဲ"
ဝတ်ရုံနက် "သူ ဘယ်မှာလဲ"
ဝတ်ရုံနက် "သူ့ကို အခုချက်ချင်း ထွက်လာခိုင်းလိုက်"
မိုချင်းချန်သည် ထိုဖိအားများကို ခုခံရင်းဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... စီနီယာအစ်ကိုကြီး မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ။ ခင်ဗျားတို့ ထွက်ပြေးတာ ပိုကောင်းမယ်..."
ဤဝတ်ရုံနက်ဝတ် ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မြူခိုးသမုဒ္ဒရာကျင့်စဉ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားကြပြီး အလွန် အစွမ်းထက်ကြသည်။
သာမန် ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့သာရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့ကအထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
စီနီယာအစ်ကိုကြီးလား သူ ပြန်လာရဲရင်ပေါ့။
အကယ်၍ သူသာ ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့လျှင်၊ သူ့ခြေလက်များကို ရိုက်ချိုးပြီး မသေမရှင်ထားကာ၊ အမှတ်စဉ် (၇) နတ်ဘုရားတမန်တော် ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်မည်။
နတ်ဘုရားတမန်တော်နှင့် ရှန်းချန်ကော ကြားတွင် ကြီးမားသော ရန်ငြိုးရှိသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှန်းချန်ကောက သူ၏သားကို သတ်ခဲ့ခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် ရှန်းချန်ကော အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ သူတို့ သူ့ကို ပိုနှိပ်စက်လေ၊ နတ်ဘုရားတမန်တော်က သူတို့ကို ပိုသဘောကျလေဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏တာဝန် ပိုပြီးပြည့်စုံလေ ဖြစ်မည်။
သူတို့အားလုံး မိုချင်းချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အရမ်းစွမ်းတယ်ဆို
သူက အရမ်းသန်မာတယ် မဟုတ်လား
သူ ပြန်လာတာနဲ့ ငါတို့အားလုံး သေရမယ်ဆို၊ဒါဆို
သူ့ကို ပြန်လာခိုင်းလိုက်လေ။
သူတို့ စိတ်ထဲတွင် အထင်သေးစွာ ရယ်မောနေကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...
ရုတ်တရက် သူတို့ ရင်တုန်သွားခဲ့ကြသည်။ အလွန် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကြောင့် သူတို့ တုန်ရီသွားပြီး ဆံပင်များ ထောင်ထသွားသည်။
ကလန်
ရုတ်တရက် တံခါးပွင့်သွားပြီး၊ တံခါးရွက်က တစ်ဖက်နံရံကို ဆောင့်တိုက်မိကာ လူများကို တုန်လှုပ်စေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဘယ်သူလဲ
လေက ဘယ်က တိုက်လာတာလဲ
တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်သော ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်ကို သူတို့ ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။
ကြည်လင်သော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ရေကန်မျက်နှာပြင်ကို လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ လှိုင်းထကာ တောက်ပနေသည်။
သူတို့ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဒီလူက သူတို့ကို အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားမှုမျိုး ပေးနေတယ်။
ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ
တစ်ခဏချင်းတွင်...
သူတို့သည် ကြီးမားသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
'ဒါ...'
သူတို့ ချက်ချင်း ကြောင်အသွားကြသည်။
ဝတ်ရုံနက် "ဒီကောင်လေးက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက နတ်ဘုရားတံတားအဆင့် ပဲ ရှိသေးတာ"
လူအုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်း သူတို့၏အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ကျန်းစန်းကျန့် ၏ အိမ်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းကြောင့် လွင့်ပါသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ချောမောခန့်ညားသည့် ဝတ်ရုံဖြူလူငယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း ရှိ လူတိုင်း သွေးပျက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဒါ... ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်ကုန်တာလဲ!း
အကြီးအကဲအချို့ သူတို့၏နေအိမ်များမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်...
သူတို့အားလုံး ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် တည်ရှိမှုတွေပဲ။
ထိုကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် တည်ရှိမှုများ၏အရှိန်အဝါသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သူတို့သည် နဂါးများ ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ရှိပြီး၊ တစ်ယောက်စီ၏နောက်ကျောတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အနက်ရောင်မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲနေသည်။
၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လူများကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီစေပြီး ပြင်းထန်သောစွမ်းအားဖိအားများကို ခံစားရစေသည်။
ထို့အတူ ဤအချိန်တွင်...
သူတို့၏မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာတော့...ရှန်းချန်ကော ရှိနေလေ၏။
အကြီးအကဲများ "ဘုရားရေ... ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်တွေ အများကြီးပဲ... ချန်ကော၊ သူ... တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား..."
"သောက်ကျိုးနည်း"
အကြီးအကဲများ၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားပြီး အားလုံး စိုးရိမ်နေကြသည်။
ခေါင်းဆောင် "ငါ မင်းကို တစ်ခွန်းပဲ မေးမယ်"
ခေါင်းဆောင် "ဝတ်ရုံနက်သားကို မင်း သတ်ခဲ့တာလား နတ်ဓားဂိုဏ်း ကို မင်း ဖျက်ဆီးခဲ့တာလား"
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် သူ့စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် တပည့်များအားလုံး အခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ တုန်ရီနေကြသည်။
အကြီးအကဲများပင် မတ်မတ် မရပ်နိုင်တော့ပေ။
သူ ရှန်းချန်ကောကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သောဖိအားများ ပျံ့နှံ့နေခဲ့လေ၏။
သို့သော် အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ရှန်းချန်ကောသည် လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိပုံရသည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ။
ထိုလူငယ်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် သူတို့ကို ကြီးမားသော ဖိအား ပေးနေသည်။
ခေါင်းဆောင်မျက်နှာထား အလွန် မည်းမှောင်နေကာ "မင်း သတ်ခဲ့လား၊ မသတ်ခဲ့ဘူးလား"
သို့သော် ရုတ်တရက်...
လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ပင်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း...
ရှန်းချန်ကောသည် ခြေရာမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
'ဘာဖြစ်တာလဲ'
အဆုံးမဲ့သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တို့သည် သူတို့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး တုန်ရီသွားစေကာ မျက်နှာများ အရောင်ပြောင်းသွားစေသည်။
သူတို့အားလုံး ဝတ်ရုံနက်များ ဖြစ်ကြပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြသည်။
ဝှစ်
ဝှစ်
သူတို့ ကျောနောက်မှ ဓားများ ကျွတ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...
ဝတ်ရုံနက် "ငါ့ဓား... တုန်နေတယ်..."
ဝတ်ရုံနက် "ငါ့ဓားလည်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေသလိုပဲ..."
လူတိုင်း၏မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူတို့၏အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် သူတို့၏ဓားများကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကြည့်နေကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတို့၏အကြည့်များ တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံရသည်။
သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ
ဘာလို့ အဲဒီလောက်မြင့်တဲ့ နေရာကို သွားရတာလဲ
သူတို့အားလုံး မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျယ်ပြန့်သော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အေးစက်သော ငွေရောင်အလင်းတန်း ဖြာကျနေသည်။
ဝတ်ရုံဖြူပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်က ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော မျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူသည် အရပ်ရှည်ပြီးဝတ်ရုံဖြူသည်လည်း တောက်ပနေသည်။
ကျောနောက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားပြီး လောကနှင့်ကင်းကွာသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
လူတိုင်း မွန်းကြပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင်...
ရှန်းချန်ကောသည် အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေခဲ့ရင်းဖြင့် သူ လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်
ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ဝတ်ရုံနက် ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး၏နောက်ကျောမှ အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကုန်ပြီး၊ လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲပြီး ပျောက်ကွယ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ
တစ်ခဏချင်းတွင်...လူတိုင်း၏မျက်နှာများ တုန်လှုပ်သွားသည်။
၎င်း ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်
ရှန်းချန်ကော "ရှေးဟောင်းအမှောင်ဘုရင် နည်းစနစ်"
ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အေးစက်သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
အသံ မဆုံးသေးခင်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက... သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ပဲ ပြီးတော့ ကပ်ဘေးအဆင့် ကပ်ဘေးအဆင့်တွေထဲမှာတောင် အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်"
ကောင်းကင်တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ခမ်းနားထည်ဝါသော စွမ်းအားများ လှိုင်းထပြီး စုစည်းလာကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ရှန်းချန်ကော၏ခေါင်းပေါ်တွင် စုဝေးလာသည်။
"ဒါက... သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ် ပြီးတော့ ကပ်ဘေးအဆင့်၊ကပ်ဘေးအဆင့်တွေထဲမှာတောင် အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ပဲ၊ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"နတ်ဘုရားတမန်တော်လား"
သူတို့ သိထားသလောက်...
သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်များကို တတ်မြောက်ထားသူများသည် နတ်ဘုရားတမန်တော် များသာ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော်..
နတ်ဘုရားတမန်တော်များသည် အနန္တအမှောင်ထု အဆင့် တွင် ရှိကြသည်။
သူတို့ကို အနန္တအမှောင်ထုအဆင့်သို့ တက်ရောက်
သွားမှသာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
'ဒါ...'
သူတို့၏စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေပြီး တဝီဝီ မြည်နေသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဝင်ရောက်လာပြီး ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုကြောင့် ခြေဖဝါးမှ အေးစက်မှု ထိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝေါလာလာ
ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ရုတ်တရက် စုစည်းသွားသည်။
ဤနေရာတွင်ရှိနေကြသော ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် အားလုံးက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် အလွန် သေးငယ်နေသလိုဖြစ်နေလေ၏။
အနက်ရောင်မြူခိုးထဲမှ နတ်ဘုရားဓားသောင်းချီ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ပင်။
ဝှစ်
ဝှစ်
ဓားကြီးသည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အလွန်အေးစက်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို တုန်လှုပ်စေသော အရှိန်အဝါများ လှိုင်းထနေသည်။
အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်
ရှန်းချန်ကော က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။
တစ်ခဏချင်းတွင် အားလုံး၏မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲကုန်ကြသည်။
ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး ကြက်သေ သေနေကြသည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်... နတ်ဘုရားတမန်တော်... ဝတ်ရုံဖြူလူငယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ရုတ်တရက်...
အေးစက်သော ခံစားမှုက သူတို့ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင် "မင်းတို့ ဘာစောင့်နေကြတာလဲ"
ခေါင်းဆောင် "သတ်ကြ သေမယ့်အချိန်ကို စောင့်ချင်နေကြတာလား"
သူတို့ လန့်နိုးလာခဲ့ပြီး ချွေးစေးများ ပြန်လာကြသည်။
သူတို့ ကျောနောက်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားများ ကျွတ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် တောင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီသွားစေသည်။
သူ့မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့က တောင်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားနှင့်သေမျိုးအဖြစ်အကြောင်း တွေးနေမိသွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူတိုါဘဝတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။
သူ လက်ညှိုးကို အောက်သို့ ညင်သာစွာ ညွှန်ပြလိုက်ချိန်မှာတော့ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာခဲ့တော့သည်။