ဘာအကူအညီမှ မလိုဘူးဆိုတာ သေချာလား

ဤနှစ်များတစ်လျှောက် စုဟန်ယန်ဆီသို့ တစ်နှစ်လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုချန်း လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စုဟန်ယန်ကို လာရောက်တွေ့ဆုံတိုင်း ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့သာ သဘောထားကြသည်။

အပိုစကားများ ပြောမနေပဲ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်သွားကြသည်။

ထိုအရာကို လုချန်း စိတ်မဆိုးပေ။ စုဟန်ယန်သည် မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို စီမံခန့်ခွဲနေရသူ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော လုပ်ငန်းတာဝန်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူမ အချိန်ဖြုန်းချင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတွင်လည်း လုချန်း တွေဝေမနေတော့ပဲ ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဟန်ယန်... ကိုယ့်အကူအညီ ဘာမှမလိုဘူးဆိုတာ သေချာလား”

စုဟန်ယန်က လုချန်း၏ ပြင်းပြသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ မင်းကြီးဆီက အကူအညီ တကယ်လိုအပ်ရင် ကျွန်မ တကယ် တောင်းဆိုမှာပါ။”

လုချန်းက

“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့”

ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် လုချန်းက လက်လှမ်းလိုက်ရာ အခန်းထဲတွင် အဝတ်အစား စုတ်ပြဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စုဟန်ယန်က လုချန်းကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လာတိုင်း ဒီလိုချည်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် သာမန်အဝတ်အစားများသည် အနည်းငယ် ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ စုတ်ပြဲသွားနိုင်သည်။

သို့သော် လုချန်းသည် ရှနိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးသော ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်သည့် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်မနေပေ။

သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပေ။

လုချန်း ကိုင်းညွှတ်လိုက်သောအခါ စုဟန်ယန် ညည်းညူလိုက်သော်လည်း လုချန်းက ကြမ်းတမ်းစွာ မပြုမူပဲ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မကြာခင် နဂါးနက်မြို့မှာ ကျင့်စဉ်ကျောင်း ဆယ်ခုထပ်ပြီး တည်ထောင်ဖို့ ကိုယ် စီစဉ်ထားတယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုဟန်ယန် စိတ်ရောကိုယ်ပါ တင်းကျပ်သွားသည်။

ဒီလူယုတ်မာ...

မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်‌ကျောင်းသည် နဂါးနက်မြို့တွင် တည်ရှိပြီး မကြာသေးမီက အရည်အသွေးမြင့် ကျောင်းသားများကို ဆွဲဆောင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ အကယ်၍ နဂါးနက်မြို့၌ ကျင့်စဉ်ကျောင်းဆယ်ခုထပ်မံတည်ထောင်လိုက်ပါက မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်‌ကျောင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

စုဟန်ယန် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုချန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။ သူ အလွန်ကျေနပ်အားရနေပုံရသည်။

စုဟန်ယန်က လုချန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ပြီး

“မင်းကြီး ကျွန်မကို နောက်နေတာမဟုတ်လား”

လုချန်းက

“ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက ပိုသိပ်သည်းလာပြီး ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုများလာတယ်။ လက်ရှိ ရှိနေတဲ့ ကျင့်စဉ် ကျောင်းတွေက မလုံလောက်တော့ဘူး။ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာအောင် ကူညီပေးဖို့ နောက်ထပ် ကျောင်းတွေ တည်ထောင်ဖို့ ကိုယ် တကယ်စီစဉ်ထားတာပါ။”

စုဟန်ယန်က

“နဂါးနက်မြို့မှာပဲ ဖြစ်မှရမှာလား”

လုချန်းက

“ရန်ခရိုင်ရော နဂါးနက်မြို့ရော နှစ်ခုစလုံးက နေပြည်တော်မြို့တွေဆိုပေမဲ့ ရန်ခရိုင်က သာမန်လူတွေဘက် ပိုရောက်ပြီး နဂါးနက်မြို့က ကျင့်ကြံသူတွေဘက် ပိုဦးတည်တယ်။ ပြီးတော့ ရန်ခရိုင်ထက် နဂါးနက်မြို့မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုများတယ်လေ။”

လုချန်းသည် ရန်ခရိုင်မှ စတင်အုပ်ချုပ်ခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများကို နဂါးနက်မြို့မှ စတင်ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အဓိကတွေ့ဆုံပွဲများကို နဂါးနက်မြို့တွင် အများဆုံးကျင်းပလေ့ရှိပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် နဂါးနက်မြို့သည် နန်းတွင်းမြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ရန်ခရိုင်မှာမူ ရှနိုင်ငံတော်မှ အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ရာ နေရာအဖြစ်သာ ဆောင်ရွက်သည်။

ရန်ခရိုင်တွင်လည်း ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိသော်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် နဂါးနက်မြို့ထက် များစွာနည်းပါးသည်။

နဂါးနက်မြို့တွင် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက် ပိုမိုများပြားခြင်းကြောင့် လုချန်းက ထိုနေရာ၌ ကျင့်စဉ်ကျောင်းများ ပိုတည်ထောင်ရန် စီစဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရန်ခရိုင်၌ ကျင့်စဉ်ကျောင်း လုံလောက်စွာ ရှိပြီးဖြစ်သည်။

လုချန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် နောက်ထပ်အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိသေးသည်။ ရန်ခရိုင်သည် သူ၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများ အများဆုံး နေထိုင်ရာနေရာဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရှိနေခြင်းကို သူ မလိုလားပေ။

လုချန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း စုဟန်ယန် နားလည်လိုက်သည်။ နဂါးနက်မြို့တွင် နောက်ထပ် ကျင့်စဉ် ကျောင်းများ တည်ထောင်ရန် သူတကယ် အလေးအနက်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုဟန်ယန် လုချန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ရုတ်တရက် တွန်းလိုက်သည်။

“ထပါဦး”

လုချန်းက ဇဝေဇဝါအကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း စုဟန်ယန် ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို သိချင်သဖြင့် လုချန်း ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။

လုချန်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် စုဟန်ယန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လုချန်းကို ကျောပေးလျက် လှဲနေလိုက်သည်။

ဒါက...

ထိုအချိန်တွင် စုဟန်ယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်ကာ လုချန်းကို ကြည့်ပြီး

“ကျောင်း ဆယ်ခုဆိုတာ များလွန်းတယ်။ နည်းနည်းလောက် လျှော့လို့မရဘူးလား။”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး တွေဝေမနေတော့ပဲ သူမနှင့် ပို၍နီးကပ်စွာ တိုးကပ်သွားသည်။

စုဟန်ယန်နှင့် အတူရှိနေချိန်တွင် စည်းမျဉ်းများအတိုင်း မကစားခြင်းကသာ မှန်သည်ဟု ပြောရမည်။

စုဟန်ယန် အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ငြိမ်သက်သွားအောင် ကြိုးစားရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မကြာသေးခင်က မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကျောင်း က ကျောင်းသားလက်ခံရတာ နည်းနည်းလာတယ်။ ရှနိုင်ငံတော်ကသာ နဂါးနက်မြို့မှာ ကျောင်းဆယ်ခု ထပ်တိုးလိုက်ရင် ကျွန်မတို့ ကျောင်းသားရဖို့ မလွယ်လောက်တော့ဘူး။”

ထိုအချိန်တွင် လုချန်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စကားပြောရင်း ထိုကိစ္စနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။

“ကိုယ့်အကူအညီ တောင်းစရာမရှိဘူးလို့ ခုနကပဲ မင်း ပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား။”

စုဟန်ယန်က စကားမပြောပဲ ညည်းညူသံ အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူက ကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းများကို စတင်အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောနေသေးသည်။

စုဟန်ယန် စကားမပြောသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချန်းက

“ကောင်းကင်မီးမျိုးနွယ်က စွမ်းအားရှင် တစ်ချို့ကို မင်းရဲ့‌ကျောင်းမှာ နည်းပြလုပ်ဖို့ ကိုယ် ငှားပေးရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုဟန်ယန် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသော်လည်း မကြာမီ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မသက်မသာဖြစ်မှုက သူမကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသည်။

မူလက မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ၌ ဤအကြံအစည်မျိုး ရှိခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေသည် လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု စုဟန်ယန် ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှန်ဟွေသံချပ်ကာဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသူများ မဟုတ်ပဲ ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် အစစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အသိဥာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ် ကျောင်းတွင်သာ ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းအဆင့် နည်းပြများ အမှန်တကယ် ရှိလာပါက ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားလည်း မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်း ကျောင်းကို မုချ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။

ရှနိုင်ငံတော်ပိုင် ကျောင်းများသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်ကောင်းသော်လည်း ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိပြီး အချို့သော ပါရမီရှင်များသည် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ခံရခြင်းကို မကြိုက်ကြပေ။

ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် လွတ်လပ်မှုနှင့် အကန့်အသတ် မရှိခြင်းကို မြတ်နိုးကြသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည့်အချက်က ရှနိုင်ငံတော်ပိုင် ကျောင်းများတွင်သာ ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် နည်းပြများ သင်ကြားပေးကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကန့်သတ်ချက် နည်းပါးပြီး ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းအဆင့် နည်းပြများရှိသော ကျောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပါက ကျင့်ကြံသူများစွာ လာရောက်သင်ယူကြမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့်လည်း ဤအကူအညီကို တောင်းဆိုရန် လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု စုဟန်ယန် ခံစားခဲ့ရပြီး လုချန်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လုချန်း ရောက်လာချိန်တွင် တောင်းဆိုစရာ ကိစ္စမရှိဟု သူမ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတော့ လုချန်း ကိုယ်တိုင်က ထိုကိစ္စကို ဦးစွာ စတင်ပြောဆိုလာခဲ့သည်။

မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ရုန်းကန်နေရင်း စုဟန်ယန် ခေါင်းလှည့်ကာ လုချန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပါးပြင်များလည်း နီရဲ နေသည်။

“ရှင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ဘာလဲ”

အလကားရသော နေ့လယ်စာဟူ၍ မရှိပေ။ မုန့်တစ်ခု ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာမည်ဟု သူမ လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ပေ။ မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်းကို ဤမျှကြီးမားသော အကူအညီမျိုး ရုတ်တရက် ပေးအပ်ခြင်း နောက်ကွယ်၌ အကြောင်းအရာများ ရှိရမည်။

လုချန်းက ပြုံး၍

“မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ ဇနီးလေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်တဲ့ ကိုယ်က မင်းရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေကို မထောက်ပံ့ပေးသင့်ဘူးလား။”

စုဟန်ယန် လုချန်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ စကားများကို သူမ မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း လုချန်းနှင့် အပေးအယူလုပ်ရန် တန်ဖိုးရှိသောအရာ သူမ၌ မရှိတော့ပေ။

ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုချန်းထံ ပေါင်နှံထားပြီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုချန်းပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ စိတ်ဝင်စားစေမည့် မည်သည့်အရာကို သူမ ကမ်းလှမ်းနိုင်တော့မည်နည်း။

မည်သည့်သတ်မှတ်ချက်ကို အဆိုပြုရမည်မှန်း စုဟန်ယန် မသေချာဖြစ်နေချိန်တွင် လုချန်းက

“တကယ်ကို... ပြောမပြတတ်အောင်ပါပဲ”

စုဟန်ယန်က လုချန်းကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်လိုက်သည်။ လုချန်းသည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်သော်လည်း ဤစကားကို သူမ သည်းမခံနိုင်ပေ။