သုံးကွက်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိသည့်စိတ်

ရှောင်လျဲ့၏ စကားသံ ပြီးဆုံးသည်နှင့်...

ချက်ချင်းပင် လူအများ၏အကြည့်သည် လော့ချန်ပေါ်သို့ စုစည်းသွား၏။

လော့ချန်သည် ရှောင်လျဲ့တို့အား အသုံးမကျသူများ ဟု ဆဲဆိုသည်ကို လူများစွာ ကြားခဲ့ကြသည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ဤအရာကို ပြက်လုံးတစ်ခုနှယ် သဘောကျသွားခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လျဲ့သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ပြင်ပစည်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ ကြက်သတ်ရန် နွားဓားကို သုံးခြင်းနှင့် တူသည်။

သို့သော် လူအများ၏အမြင်တွင် ဤအရာအားလုံးသည် လော့ချန်ကိုယ်တိုင်ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်မရှိဘဲ ဤမျှ မာနထောင်လွှားသောကြောင့်ပင်။

သေလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား...။

“ဟဲဟဲ... ဒီကောင်လေး တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲမရဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

“စိန်ခေါ်တာကို လက်ခံရင် ကျိန်းသေ ရှုံးမယ်။ ရှောင်လျဲ့ရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ ခုနက ဒီလောက် မာနထောင်လွှားပြီး အခု မတိုက်ရဲရင်လည်း အရှက်ရမှာပဲ။ ကွာခြားချက် မရှိဘူး...”

“သင်ခန်းစာ ရသွားတာ ကောင်းပါတယ်။ လူ့အပေါ် လူရှိတယ်၊ ကောင်းကင်အပြင် ကောင်းကင် ရှိသေးတယ် ဆိုတာ သူ့ကို သိစေရမယ်။ ခပ်သေးသေး ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာကို ရရုံနဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ကြားမှာ ဘယ်နေရာမဆို သွားလို့ရပြီ မထင်စေနဲ့...”

“ဟင်... ရွှမ်ယွမ်ထောင် ထွက်လာပြီ။ လော့ချန်အတွက် အကူအညီ ပေးဖို့လား မသိဘူး...”

“မှန်တယ်။ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း မသင့်မြတ်ဘူး။ အချင်းချင်း မကြည့်ချင်ကြဘူး။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့် လော့ချန်ကို ရှောင်လျဲ့ အရှက်ခွဲတာကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရင် သူတို့လည်း မျက်နှာပျက်ရမှာပဲ...”

လော့ချန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်...

လူရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ အရင်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် ရွှမ်ယွမ်ထောင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန် မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်လျဲ့ အံ့အားမသင့်ချေ။ အေးစက်စွာပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရွှမ်ယွမ်ထောင်၊ မင်း သူ့အတွက် ဝင်ဖြေရှင်းမယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ မင်းမှာ ဒီစွမ်းရည် မရှိဘူး။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ တကယ့် အသုံးမကျသူတွေပဲ။ လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူတွေ...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ပါးစပ်က စကားလုံးတွေက အချည်းနှီးပဲ။ လက်တွေ့ပြသမှ အစစ်အမှန်ပဲ...”

ရှောင်လျဲ့ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“သုံးကွက်အတွင်း မင်းကို မနိုင်ရင် ငါ အလိုအလျောက် အရှုံးပေးမယ်...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင် မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်း နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ရှောင်လျဲ့ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ နိမ့်သည်။ ရှောင်လျဲ့ကို မနိုင်လျှင်တောင် စွမ်းရည်က အများကြီး ကွာခြားမည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လုံးဝ အလေးမထားချေ။ သုံးကွက်အတွင်း အနိုင်ယူမည်ဟု ကြေညာသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ မင်း သုံးကွက်အတွင်း ငါ့ကို ဘယ်လို အနိုင်ယူမလဲဆိုတာ...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်လာသည်။ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး အပြာရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြယ်ခြောက်ပွင့်ရှိပြီး နောက်ကျောတွင် တောင်ပံ သုံးခုပါသော ထူးဆန်းသော ငါးသိုင်းဝိညာဉ်သည် လေဟာနယ်မှ ပေါ်ထွက်လာကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

“ဟွန်း... ဒါဆိုရင်တော့ မင်း သေချာပေါက် ကြည့်ထား...”

“ဘုန်း...”

ရှောင်လျဲ့၏ သိုင်းဝိညာဉ်သည် ဓားရှည်တစ်လက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်လည်း ကြယ်ခြောက်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။ ဓားရှည် ထွက်လာသည်နှင့် ကြီးမားပြီး လွှမ်းမိုးသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ပျံ့နှံ့သွား၏။ သူ၏ကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ဓားတစ်လက်ပမာ လျင်မြန်ပြီး အားကြီးသောဓားတစ်လက်ပမာ ဖြစ်နေသည်။ မည်သည့်အချိန်မဆို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်မှုကို ပေးနိုင်သည်။

“လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှု အလယ်အဆင့်... ဒီရှောင်လျဲ့ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ် တကယ် ကောင်းတာပဲ...”

တစ်စုံတစ်ဦးက ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရှောင်လျဲ့၏ ကြမ်းတမ်းသော ဓားအရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရသည်တွင် ရွှမ်ယွမ်ထောင်၏ မျက်လုံးများ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

“ဟဲဟဲ... ပထမကွက်၊ တိမ်မီးလျှံပိုင်းဖြတ်...”

ရှောင်လျဲ့ အားရပါးရ ရယ်လိုက်သည်။ ဓားပေါ်တွင် ရှည်လျားသော မီးလျှံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဆယ်လှမ်း အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဓားတစ်ချက်သည် လေကို လောင်ကျွမ်းသွား၏။ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော မီးလျှံဓားရိပ်များကို သယ်ဆောင်ကာ ရွှမ်ယွမ်ထောင်ဆီသို့ ပိုင်းဖြတ်ချလာသည်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင် လက်ဖဝါးကို လေတွင် ဖိချလိုက်၏။ အပြာရောင်အလင်းများ တောက်ပလာကာ သူ၏ကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အပြာရောင် ရေပူဖောင်းကြီးအတွင်း၌ ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အရပ်လေးမျက်နှာကို တည်ငြိမ်စေသည်။

“ဘုန်း...”

မီးလျှံဓားရိပ်သည် အပြာရောင်ရေပူဖောင်းကို ပိုင်းဖြတ်ချသည်။ လွှမ်းမိုးသော ဓားစွမ်းအင်သည် ရေပူဖောင်းကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်စေသည်။ ရေမှုန်များပင် လွင့်စင်ကုန်၏။

“ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...”

လွင့်စင်သွားသော ရေမှုန်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်သီးတစ်ချက်အရွယ်အစားရှိသော တွင်းပေါက်များ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“မင်းက အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ရုံနဲ့ သုံးကွက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား။ စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့...”

ရှောင်လျဲ့ မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချီစွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုသည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။

“ဟူး...”

ပန်းခြံတစ်ခုလုံးတွင် အပူလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့လာသည်။ အနီးရှိ သစ်ပင်ပန်းပင်များသည် ရေဓာတ်များ စတင်ကုန်ခန်းကာ ညှိုးနွမ်းလာ၏။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူသည် လျှို့ဝှက်သွေးကြောကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ချီစွမ်းအင်ကို ဆန်းကြယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေသည်။ အရှိန်အဝါသည် စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန် မဟုတ်တော့ချေ။

“ဒီရွှမ်ယွမ်ထောင် အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။ နှစ်ဦးရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေတယ်။ ရှောင်လျဲ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပိုမြင့်ပြီး သိုင်းလမ်းစဉ်နယ်ပယ် ပိုမြင့်တယ်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ စွမ်းအားက အားသာချက်ကိုသာ ပိုပိုပြီး တိုးစေလိမ့်မယ်...”

လော့ယောင်သည် ကွင်းထဲကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကျင့်စဉ်များ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သူက မည်သူကို နှိမ်နင်း နိုင်သလဲဆိုသည်မှာ မည်သူ၏ အားသာချက် ပိုကြီးသလဲကို ကြည့်ရပေမည်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင်သည် ရှောင်လျဲ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သုံးကွက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်လားဆိုသည်ကိုသာ ကြည့်ရပေမည်။

“ဒုတိယကွက်... တိမ်မီးလျှံစီးကြောင်းပြောင်းလဲခြင်း...”

ရှောင်လျဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် ချက်ချင်း ဆယ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော မီးလျှံဓားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြင်းထန်သော မီးလျှံလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ရွှမ်ယွမ်ထောင်ဆီသို့ ပိုင်းဖြတ်ချသည်။

ကြမ်းတမ်းသော ဓားစွမ်းအင်သည် မီးလျှံမြစ်တစ်ခုပမာ ကောင်းကင်ကိုပင် လောင်မြိုက်ထားသည့် အက်ကွဲရာတစ်ခုအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင် မျက်နှာထား အေးစက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်သည်။ လက်ဖဝါးကြားမှ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရှေ့သို့ အားပြင်းစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ရေအကာအရံစုစည်းခြင်း...”

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

ပင်လယ်လှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်လာသောအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှမ်ယွမ်ထောင်၏ ရှေ့တွင် အိမ်တစ်လုံးအရွယ်အစားရှိသော ရေစီးကြောင်း တောင်ပူစာတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြီးမားပြီး အလေးချိန်စီးသော အရှိန်အဟုန်သည် မြေပြင်ကိုပင် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ နစ်ဝင်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

မီးလျှံမြစ်ကြီးကဲ့သို့သော ဓားစွမ်းအင်သည် တောင်ရိပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းဖြတ်ချသည်နှင့် လေဟာနယ်ပင် တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားသော ထိုးနှက်မှုအင်အားသည် လေကို ဖိနှိပ်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဘောလုံးပုံစံ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်စကျောက်နများပင် လွင့်စင်ကုန်၏။

လူအများ အစကတည်းက ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြ၍သာ တော်သေး၏။ လက်များကို ထုတ်သုံး၍ တားဆီးလိုက်ကြရသည်။

ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများမှ သူတို့၏ စွမ်းရည်ကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

လူအများစုသည် ချီစွမ်းအင် အကာအရံတစ်ခုသာ ထူထောင်ကြသည်။ အထူးအာရုံစိုက်စရာမှာ ပထမမင်းသား၊ လီရှောင်ဖုန်း၊ ထို့အပြင် လော့ယောင်တို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပထမမင်းသားသည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းပြီး လေထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ အနီးသို့ ရောက်လာသော ထိုးနှက်မှုစွမ်းအင်ဖြစ်စေ၊ ကျောက်စများဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဖုန်မှုန့်ပင် မကျန်တော့ချေ။

လီရှောင်ဖုန်းကတော့ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းကို ဓားပမာ သုံးကာ လေထဲတွင် တစ်ချက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ လေဟာနယ်သည် စက္ကူကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံရသည်။ မည်သည့် ထိုးနှက်မှုသည် မည်မျှ ပြင်းထန်စေကာမူ လျှပ်စီးလက်သည့် အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်၍မရချေ။ အက်ကွဲရာကို ချဉ်းကပ်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့ယောင်ကတော့ အလွန် ထူးဆန်းသည်။ ညင်သာစွာ ရယ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးကို ညင်သာစွာ ခတ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများသည် ကွေ့ကောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

“အံ့ဩစရာပဲ...”

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤသုံးဦး၏ စွမ်းအားသည် လူအများထက် ပိုမို သာလွန်နေသည်။ စိတ်ကူးထက်ကို ကျော်လွန်နေသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။

လီရှောင်ဖုန်း၏ လက်ညှိုးဖြင့် ဓားပမာ တိုက်ခိုက်မှုသည် လော့ချန်ကို အထူးအာရုံစိုက်စေသည်။

သူ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သော အက်ကွဲရာသည် ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်သည်။ ခဏအကြာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားသမားများ အိပ်မက်မက်နေကြသည့် ဓားဆန္ဒပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်တွင် ဓားအကွက်၊ ဓားနှလုံး၊ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု၊ ဤအရာများထက် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်မှာ ဓားဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

ဓားအကွက်၊ ဓားနှလုံး၊ လူနှင့်ဓားသိုင်းတစ်သားတည်းဖြစ်မှု တို့သည် လက်ထဲရှိဓားမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ဘဲ ပုံစံကိုသာ လိုက်နာသည်။

ဓားဆန္ဒမှာ အဆင့်တစ်ခုလုံး ကွဲပြားသည်။ ဆန္ဒကို ဓားအဖြစ် သုံးသည်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ လိမ်လည်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ တောင်များကို ပိုင်းဖြတ် နိုင်သည်။ နက်ရှိုင်းပြီး ထူးဆန်းသော စိတ်အခြေအနေတစ်ခု၊ အမြင့်ဆုံးသော နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ဓားဆန္ဒကို နားလည်ထားသော ထိပ်တန်း ဓားသမား ဖြစ်သည်။

နယ်မြေအဆင့်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခံရခြင်းမှာ မဆန်းချေ။

ကွင်းထဲတွင်...

“ဘုန်း...”

ရေစီးကြောင်း တောင်ပူစာသည် ခဏမျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ထောင်သည် ဆက်တိုက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ ဝတ်ရုံစွန်းတွင် မီးသင့်ထားသော အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေ၏။

ရှောင်လျဲ့သည် ရွှမ်ယွမ်ထောင်ကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဟားဟား... ငါ တတိယကွက်ကို ထုတ်စရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်က ငါ့ကို နှစ်ကွက်ပဲ ထုတ်ခိုင်းနိုင်တယ်...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင်၏ မျက်နှာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးသွားပြီး အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆိုသည်။

“မသေချာသေးဘူး...”

“ဘုန်း...”

စကားသံ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ရွှမ်ယွမ်ထောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချီစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာ၏။ ကြီးမားပြီး ပြင်းထန်သည်။ ရေစီးကြောင်းက လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေစီးကြောင်းကို မွှေနှောက်သည်။ တရွှီးရွှီး အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကထက် သုံးဆ ပို၍ သန်မာလာသည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှ သူသည် အရှုံးကို လက်ခံလိုခြင်း မရှိချေ။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ နှစ်ကွက်ကိုပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရလျှင် အလွန် မျက်နှာပျက်စရာပင်။

“အိုး... မင်းက သေချင်သေးတယ်ပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...”

ရှောင်လျဲ့ ရက်စက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ ဓားပေါ်ရှိ မီးလျှံဓားစွမ်းအင်သည် ဆက်တိုက် ဖောင်းကားလာသည်။ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး မီးတောင်ရှင်တစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆန္ဒရှိနေပုံပင်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်လာသည်။ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားရသည်။ ကြီးမားပြီး ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်သည် လက်နှစ်ဖက်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာသည်။ အစွမ်းကုန် အားထုတ်၍ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ရေအကာအရံစုစည်းခြင်း သုံးဆ”

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

သုံးခုသော ကြည်လင်ပြီး တောက်ပသည့် တောင်ပူစာများ စုစည်းလာသည်။ အရပ်လေးမျက်နှာကို တည်ငြိမ်စေသည်။ ကြီးမားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါသည် လေစီးကြောင်းများ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်ကာ လေဆင်နှာမောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှောင်လျဲ့၏ တတိယမြောက် တိုက်ကွက်သည်လည်း ရောက်ရှိလာသည်။

“တတိယကွက်...”

ရှောင်လျဲ့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ရိပ်သည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။ မီးလျှံလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ ပိုင်းဖြတ်ချသည်။

“တိမ်မီးလျှံကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်း...”

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဓားရှည် ပိုင်းဖြတ်ချလာသည်နှင့် ပြင်းထန်သော မီးလျှံလှိုင်းများသည် ဓားအရှိန်အဝါအတွင်းသို့ ရောနှောသွားသည်။ ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော မီးလျှံဓားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရေစီးကြောင်း တောင်ပူစာပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိုင်းဖြတ်ချလာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

တောင်ပူစာသုံးလုံး၏ အရှိန်အဝါသည် ကြီးမားသော်လည်း သိပ်သည်းခြင်း မရှိချေ။ မျက်နှာပြင်သည် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသည်။ မီးလျှံဓားကြီး ထိမှန်ခံရသည်နှင့် ခဏမျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။

“ဖူး...”

ကျန်ရှိနေသော ဓားစွမ်းအင်ဒဏ်ကို ရွှမ်ယွမ်ထောင် ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ဆယ်မီတာကျော် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ ပါးစပ်မှ အပူစွမ်းအင်များ ပါဝင်သော သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီးရွှမ်...”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အခြားအတွင်းစည်း ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးသည် ရွှမ်ယွမ်ထောင်ကို အလျင်စလို ထူမလိုက်သည်။

ရှောင်လျဲ့ တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ လွှမ်းမိုးသော အရှိန်အဝါရှိသည်။ ရွှမ်ယွမ်ထောင်ကို ကြည့်ကာ ရယ်လိုက်၏။

“မင်းကို နှစ်ကွက်နဲ့ အရှုံးပေးခိုင်းတာကို တတိယကွက်ကို ထုတ်ခိုင်းအောင် လုပ်သေးတယ်။ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာတာပဲ...”

“လော့ချန်လည်း ဒီလိုပဲ။ မင်းလည်း ဒီလိုပဲ။ မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေကတော့ လူတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်အဆင့်ရှိမှန်း မသိတာချင်း တူညီကြတယ်...”

အခန်း ၄၀၂ ပြီးပါပြီ။