လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်၊ နောက်ခံ

လော့ချန်သည် ဖုန်းချန်နှင့်ရှဲ့ယန်တို့၏ အလောင်းများကြောင့် သူ့ကို သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများအဖြစ် မှတ်ယူပြီး မည်မျှ ပွက်လောရိုက်စေခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ချေ။

သူသည် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ တောင်ဘက်သို့ တစ်လျှောက်လုံးပျံသန်းလာသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှတပည့်အချို့နှင့် ဂိုဏ်းပြင်ပစည်း အကြီးအကဲအချို့ကိုလည်း တွေ့ဆုံခဲ့သေးသည်။

ထိုသူများထဲတွင် လူရင်းတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

ဂိုဏ်းပြင်ပစည်း တပည့်ဆယ်ဦးအနက်မှ ရှူးပင်းရိ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို ရှာဖို့ ဒီလောက်များတဲ့လူတွေတောင် ထွက်လာတာပဲ...”

လော့ချန် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ရှဲ့ယန်နှင့်ဖုန်းချန်တို့၏ စကားများကို သတိရလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းက သူ့ကို ဤမျှအလေးထားခြင်းသည် သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ ယွမ်မန်လီဖြစ်သည်။

ကြယ်တစ်ဆယ့်တစ်ပွင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသော အလွန်ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်သည် တာယွဲ့မင်းဆက်တွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်သည်။ ယွမ်လန်နယ်မြေဒေသတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ မည်သူက အလေးမထားရဲဘဲ ရှိမည်နည်း။

စဉ်းစားပြီးနောက် လော့ချန်သည် သူ၏သဲလွန်စကို မဖော်ထုတ်တော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

ယခုချိန်သာ ထွက်သွားပါက ဤအရာအားလုံးကို မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို သူ မသိချေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သန်မာသူ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုအောက်မှ အသက်ချမ်းသာစွာ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခြင်း...။ ဤသို့သောကိစ္စမျိုးကို ပြောပြလျှင်တောင် မည်သူက ယုံကြည်မည်နည်း။

ထို့အပြင် တစ်လကျော်အချိန်အတွင်း သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်မှ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သေးသည်။

“ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ စဉ်းစားရမယ်...”

လော့ချန်သည် ခရီးဆက်ရင်း စဉ်းစားနေသည်။

ကိုယ်တိုင် မပေါ်လာသော်လည်း ထိုလူများ၏ပြောဆိုမှုများမှ သူရှိနေသည့်နေရာကို သိရှိခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် တောနက်မုန်တိုင်း ဖြစ်သည်။

နက်ရှိုင်းသောတောင်တန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဦးတည်ချက်ကို သေချာသိရှိပြီးနောက် လော့ချန်သည် အနောက်တောင်ဘက်သို့ တောက်လျှောက်ပျံသန်းလာသည်။

လေထဲတွင်ပျံသန်းခြင်းသည် အလွန်လျင်မြန်သော်လည်း ချီစွမ်းအင်ကို အလွန်ကုန်စေသည်။ ထို့အပြင် တောနက်မုန်တိုင်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာကျယ်ဝန်းပြီး သားရဲများလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသဖြင့် လော့ချန်သည် သတိထား၍ ခရီးဆက်ရသည်။ ခဏတာ ခရီးဆက်ပြီးနောက် နားရန် ရပ်တန့်ရသည်။

နားနေချိန်တွင် လော့ချန်သည် ဖုန်းချန်နှင့်ရှဲ့ယန်တို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လူနှစ်ဦး၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမှတ်အသားများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လက်စွပ်များ၏ အတွင်းပိုင်းနေရာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က ဂိုဏ်းပြင်ပစည်း အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်တာတောင် ဒီလောက်လေးပဲ စည်းစိမ်ရှိတာလား...”

လော့ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများစွာရှိသော်လည်း အများစုမှာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးများမှာ အလုံးတစ်ထောင်ပင် မပြည့်ချေ။ ငွေသားဖြင့် တွက်လျှင် ၁၀ သန်းပင် မရှိချေ။

သူ၏စည်းစိမ် ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မရှိသေးချေ။ အခြားပစ္စည်းများကတော့ လော့ချန် မျက်စိထဲမထည့်ချေ။

တစ်ခုတည်းသော ကောင်းမွန်သည့်ပစ္စည်းမှာ ဖုန်းချန်၏ဓားရှည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်လေးပွင့် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ရတနာဖြစ်သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူတွေလည်း အပြင်ပန်းမှာ ထင်သလောက် အခွင့်အရေးရှိတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...”

လော့ချန် ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလျှင် စည်းစိမ်ရှာဖွေနိုင်သည့်အရှိန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များထက် များစွာသာလွန်သော်လည်း သုံးစွဲမှုသည်လည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သန်မာသူများ သောက်သုံးရန်သင့်လျော်သော ကြယ်လေးပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးတစ်လုံးသည်ပင် ငွေသား သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။ ကြယ်လေးပွင့်ရတနာသည် သန်းရာပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။

သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးကဲ့သို့ ကြယ်ငါးပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေး၏တန်ဖိုးသည် ၁၀ သန်းမှ သန်း ၂၀ အထိ ရောက်ရှိသည်။

သာမန်သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများသည် ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ စည်းစိမ်စုဆောင်းရန် မည်သို့ စဉ်းစားနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့်သာ ရှဲ့ယန်သည် ကျင်းမင်၏ မက်လုံးပေးမှုကို ယုံကြည်ကာ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းတာက ငါ့မှာ စည်းစိမ်အများကြီးရှိတယ်။ လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ အထောက်အပံ့လည်း ရှိတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့အရင်းအမြစ်ကို ခဏတာ စိတ်ပူစရာမလိုသေးဘူး...”

လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လော့ယောင်ကို သတိရသွားသည်။ လော့ယောင် သူ့ကိုပေးခဲ့သော လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တစ်ခုလုံးသည် ကြည်လင်နေ၏။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိမ်ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်။ တိမ်ပုံစံများအပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော လေးထပ်အဆောက်အအုံတစ်ခုရှိသည်။ လူကို ထူးဆန်းသော ဩဇာအာဏာ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

ယခင်က ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ရရှိစဉ်က လော့ယောင် ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အသုံးဝင်မှုများစွာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

“ဘယ်လို အစွမ်းသတ္တိတွေရှိတယ် မသိဘူး...”

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သေသေချာချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကာ ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်အတွင်းသို့ စူးစမ်းလိုက်သည်။

“အွမ်...”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်နှင့် ထိမိသည်နှင့် အပေါ်ရှိ လေးထပ်အဆောက်အအုံသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။ ကြည်လင်တောက်ပသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာ၏။ ထို့နောက် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီးနောက် တစ်ဆက်တည်းမှာပင် လော့ချန်သည် ကျယ်ဝန်းသောနေရာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

*** ***

မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာရှိ သဲကန္တာရတစ်ခုတွင်...

ကျားသစ်နှင့်ဆင်ကဲ့သို့သော ခွန်အားကြီးပြီး သံမဏိအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် သားရဲဆိုးနှစ်ကောင်သည် တောက်ပနေသော ရထားလုံးတစ်စီးကို ဆွဲ၍ လျင်မြန်စွာ ခရီးနှင်နေသည်။

ဘီးများ လည်ပတ်သည့်အခါ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“သခင်မလေး... တကယ်ပဲ ပြန်ရမှာလား။ လော့ချန်ရဲ့ သတင်းလည်း မရသေးဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက...”

ရထားလုံးပေါ်တွင် လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ပုလဲကန့်လန့်ကာကို လှန်၍ အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရထားလုံးအတွင်း၌ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မြေခွေးသားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ ဘေးတိုက်လှဲနေသည်။ သူမ၏အသားအရေသည် ဆင်စွယ်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည်။ ခြေထောက်များ ရှည်လျား သွယ်လျှကာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသောကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားသည် ဖျော့တော့စွာ မြင်နေရ၏။ ထိုမြင်ကွင်းက လူ၏သွေးများကို ဆူပွက်စေသည်။ သူမသည် လော့ယောင် ဖြစ်သည်။

လော့ယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

“သွေးလင်းယုန်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်အထွတ်အထိပ် သန်မာသူဖြစ်တယ်။ လော့ချန် ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ သူနဲ့ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စွမ်းအားမရှိဘူး။ မင်းလည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးပြီ။ ဒီခြားနားချက်ကို မင်း သိပါတယ်...”

“ဒါ့အပြင် ငါ လူတွေလွှတ်ပြီး တစ်လလုံး စုံစမ်းခိုင်းခဲ့တယ်။ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ သတင်းအစအန လုံးဝမရဘူး။ သွေးလင်းယုန်ကိုတောင် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကလူတွေ သတ်ဖြတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်...”

အားမူသည် လော့ယောင်၏စကား မှန်ကန်သည်ကို သိသည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်း အရင်က ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နေခဲ့တဲ့ကိစ္စက မိသားစုဝင်အများစုကို မကျေနပ်စေခဲ့ဘူး။ အထူးသဖြင့် သခင်မကြီး၊ သူကတော့ သူ့အမိန့်ကို ဖီဆန်တာကို လုံးဝမကြိုက်ဘူး။ အခု ရုတ်တရက် ပြန်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပါ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့...”

အားမူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“မိသားစုက အပြစ်မယူဘူးဆိုရင်တောင် သခင်မကြီးဘက်ကတော့...”

လော့ယောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ အားမူသည် သူမ စကားမှားသွားသည်ကို သိလိုက်ကာ အလျင်အမြန်ဆိုသည်။

“သခင်မလေး... မဟုတ်ရင် တခြားတစ်ယောက်ကို ထပ်ရွေးပါ။ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ဟွာကျင်းယန်က ကြယ်ဆယ်ပွင့် ဝိညာဉ်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတယ်။ ပါရမီတော်တော်ကောင်းတယ်။ သူ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ လော့ရှာဂိုဏ်းက ရန်ချင်းရှုံးလည်း ရှိတယ်...”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လော့ယောင် ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“သူတို့က လော့ချန်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ။ ငါ သူတို့ကို ထပ်ရွေးလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ရှုံးနိမ့်မှုကို ပြသရာ မရောက်ဘူးလား။ ငါ လော့ချန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာက သူ့ဆီမှာ အံ့ဩစရာတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့လို့ပဲ။ ဒါက ငါ လိုအပ်တဲ့အရာပဲ။ ဒီလိုမှသာ ငါ သူမကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ...”

‘သူမ’ ဟု ပြောလိုက်သည်တွင် လော့ယောင်၏မျက်လုံးထဲတွင် ထက်မြက်သောအလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် အားမလိုအားမရ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒါတွေအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားပြီ ထင်တယ်။ ငါ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူ့ရဲ့အရိပ်အောက်မှာပဲ နေရတော့မယ်။ သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ်ပဲ နေရတော့မယ် ထင်တယ်...”

“သခင်မလေး... ဒီလောက် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ မလိုပါဘူး...”

အားမူသည် လော့ယောင်ပြောသည့် “သူမ” မည်သူဖြစ်သည်ကို သိသည်။ မည်သို့ နှစ်သိမ့်ရမည်ကို တွေးနေ၏။

ထိုအချိန်တွင်...

“ဟင်...”

လော့ယောင် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို တွေ့ကြုံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ကိုယ်ပေါ်မှ မြေခွေးသားရေဝတ်ရုံ ပြုတ်ကျပြီး မလုံ့တလုံ ပေါ်ထွက်လာသည့် ရွှေရင်အစုံကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

“သခင်မလေး... ဘာဖြစ်တာလဲ...”

အားမူ ထိတ်လန့်သွားသည်။

လော့ယောင် ခဏတာ မှင်တက်မိနေသည်။ မျက်ခုံးကြားရှိ ဝမ်းနည်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ နတ်ပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ အလွန် တောက်ပနေ၏။

“ငါတို့ နန်းတော်မြို့ကို သွားကြစို့...”

“ဟော့တော်... ပြန်မသွားတော့ဘူးလား...”

အားမူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လော့ယောင် ဝမ်းသာစွာ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ လော့ချန်ကို သွားတွေ့ရမယ်...”

အားမူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“လော့... လော့ချန် အသက်ရှင်နေတုန်းလား...”

လော့ယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သူ အခုပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲက နေရာကို ဖွင့်ပြီး ငါနဲ့ စကားပြောခဲ့တယ်။ သူလည်း နန်းတော်မြို့ကို အလျင်အမြန် လာနေတယ်...”

အားမူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မယုံနိုင်စွာဖြင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆိုသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တဲ့လား... သူ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်သွားတာလား။ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး...”

“ဟုတ်တယ်...”

“ဝေါင်း...”

သားရဲဆိုးနှစ်ကောင် အော်ဟစ်သည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေသည်။ ရုတ်တရက် လေဟာနယ်တွင် ခုန်တက်လာပြီးနောက် ရထားလုံးကို ဆွဲ၍ တိမ်တိုက်များအပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ အလင်းရောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

တောနက်မုန်တိုင်း...

လော့ချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲမှ နေရာသည် အလျား၊ အနံအားဖြင့် လေးဆယ်မီတာမှ ငါးဆယ်မီတာအထိ ရှိနေသည်။

သိုလှောင်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်လုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ရှဲ့ယန်တို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ကြယ်နှစ်ပွင့်ရတနာသာ ဖြစ်သည်။ အတွင်းရှိ သိုလှောင်နေရာသည် နှစ်မီတာပတ်လည်သာ ရှိသည်။

ဤလင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲမှ နေရာသည် ဆယ်ဆကျော် ပို၍ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းကပင် ၎င်း၏တန်ဖိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

ထို့ကြောင့် လော့ယောင် ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သူ့အားပေးခဲ့ချိန်တွင် အားမူ အလွန်အံ့အားသင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် လော့ချန်သည် လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမှတ်အသားကို ရိုက်နှိပ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် လော့ယောင်နှင့် စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

လော့ယောင်၏အဆိုအရ ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တွင် သူမ၏သွေးသားအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ မိုင်တစ်သိန်းအတွင်း လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှတစ်ဆင့် စကားပြောဆိုနိုင်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလွန်ကုန်စေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း လော့ချန် စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ရတနာပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ သိုလှောင်နေရာကိစ္စကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး...”

လော့ချန် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကိုကိုယ်နှင့်ကပ်၍ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ဦးတည်ရာကို သိရှိပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

တောနက်မုန်တိုင်းသည် နန်းတော်မြို့နှင့် အလွန်နီးသည်။

သူသည် လော့ယောင်နှင့် နန်းတော်မြို့တွင် တွေ့ဆုံရန် ကတိပြုခဲ့သည်။

သူသည် ဤအရာအားလုံးကို မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ယခုတွင်တော့ အသင့်တော်ဆုံး အကြောင်းပြချက်ကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။

လင်ယွမ်ပြတိုက်ကဲ့သို့သော နောက်ခံကို မည်သူက အလေးမထားရဲမည်နည်း။

အခန်း ၃၉၆ ပြီးပါပြီ။