လွန်တယ်လို့ ထင်လား... ကျွန်တော်တော့ မထင်ပါဘူးဗျာ

~"အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ဒါက ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေရင်း ဆရာယဲ့ဖန်ပါ"

ယွီဖုန်းရှန်းသည် ယဲ့ဖန်ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး အားလုံးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

အခန်းထဲရှိ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးက ယဲ့ဖန်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့လို သိုင်းလောကထဲ ကျင်လည်နေသူများအတွက်ကတော့၊ လူတိုင်းနှင့် သင့်မြတ်အောင် ပေါင်းသင်းပြီး ငွေရှာဖို့က အဓိကပဲလေ။ ပြီးတော့ တစ်ဖက်လူက ယွီဖုန်းရှန်းရဲ့ မိတ်ဆွေဆိုတော့ မျက်နှာပေးရမှာပေါ့။

ယဲ့ဖန်ကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော် ယွီဖုန်းရှန်း၏ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ရပ်ကတော့ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

သူမက ယဲ့ဖန်ကို ထိပ်ဆုံးခုံမှာ ဝင်ထိုင်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အမူအရာကလည်း အလွန် ရိုသေလေးစားနေ၏။

အဲဒီလို အမူအရာမျိုးက မိတ်ဆွေချင်း ဆက်ဆံတာနဲ့ မတူဘဲ... အထက်လူကြီးနဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဆက်ဆံရေးမျိုးနဲ့ ပိုတူနေ၏။

ယဲ့ဖန်က ဟန်ဆောင်ပြီး နည်းနည်း ငြင်းသလို လုပ်လိုက်ပြီးမှ ထိပ်ဆုံးခုံမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ယွီဖုန်းရှန်းက သူ့ညာဘက်မှာ ဝင်ထိုင်ပြီး၊ အားချန်က ဘယ်ဘက်မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးပြူးကုန်ကြ၏။

‘ယွီဖုန်းရှန်းက ကျန်းကော မြေအောက်လောကရဲ့ ဘုရင်မ ဖြစ်နေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလူငယ်လေးကို အဲ့ဒီလောက်ထိ ရိုသေနေတယ်ဆိုတော့...

ဒီလူငယ်လေးရဲ့ နောက်ခံက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေလောက်ပြီ။’

သို့ကြောင့် မိမိတို့ ပိုသတိထား ဆက်ဆံရတော့မည်။ သည်လို လူမျိုးကို တတ်နိုင်လျှင် ရန်မစတာ အကောင်းဆုံးပင်။ မဟုတ်လျှင် မိမိတို့အတွက် ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုစဉ် ၊ ယွီဖုန်းရှန်းက အားလုံးကို စားသောက်ကြရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။

သူမ၏ တမင်တကာ ပေါင်းစပ်ပေးမှုကြောင့် စားပွဲဝိုင်းက အတော်လေး သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။

ဝိုင်သုံးခွက်လောက် သောက်ပြီးသည့်နောက် သူမက ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး အားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ အားလုံးကို ဖိတ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဆရာယဲ့ရဲ့ ဆန္ဒကြောင့်ပါ။ သူက ရှင်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ"

အားလုံး အစားစားတာ ရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယွီဖုန်းရှန်းက သူတို့ကို ထမင်းကျွေးရုံ သက်သက်နှင့် ဖိတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်မှန်း သူတို့ ရိပ်မိပြီးသားပင်။

သို့ရာတွင်၊ ဒီကိစ္စက ဆရာယဲ့အတွက် ဖြစ်နေလိမ့်မည် ဟူ‌၍တော့ သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယဲ့ဖန်လည်း ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းကောမှာ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းကြီးတစ်ခု ပွင့်တော့မယ်ဆိုတာ အားလုံး ကြားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒါကြောင့်လည်း အားလုံး ဒီကို ရောက်နေကြတာ မဟုတ်လား"

သူက အချိန်ဆွဲမနေဘဲ လိုရင်းကို ဒဲ့ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ပြန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘယ်လို ဖြေရမှန်း မသိဖြစ်နေကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ယွီဖုန်းရှန်းဘေးတွင် ထိုင်နေသော လူတစ်ယောက်က စကားစပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဒီသင်္ချိုင်းကြောင့် ရောက်လာကြတာပါ။ ဆရာယဲ့မှာ ဘာအကြံဉာဏ် ပေးစရာရှိလို့လဲ"

ယဲ့ဖန် အသံလာရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် (၅၀) ဝန်းကျင်ခန့် ရှိသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းက အနည်းငယ် ပြောင်နေပြီး ဆံပင်ပါးပါးလေးတွေသာ ကျန်တော့၏။

နှာခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေကိုင်းမျက်မှန် တပ်ထားသဖြင့် ပညာတတ် ပုံစံပေါက်နေ၏။

လက်ထဲတွင် သစ်ကြားသီး နှစ်လုံးကို လှိမ့်ကစားနေပြီး၊ ထမင်းစားနေလျှင်တောင် လက်ကမချပေ။

စားပွဲဝိုင်းမှာ ထိုင်ခုံနေရာချထားပုံက စည်းစနစ်မကျဘဲ ထားတာမဟုတ်ရပေ။ အိမ်ရှင်နှင့် နီးလေလေ ဧည့်သည်၏ အဆင့်အတန်း မြင့်လေလေပင်။

ဒီလူက ယွီဖုန်းရှန်း၏ ဘေးမှာ ထိုင်နေနိုင်သည်ဆိုတော့ ဒီအဖွဲ့ထဲမှာ သူ့အဆင့်အတန်းက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

ယဲ့ဖန်က ဒီလူကို အထင်ကြီးသွားပြီး ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ့ နာမည်လေး သိခွင့်ရမလားဗျ"

"ကျွန်တော့် မျိုးရိုးနာမည်က ကျင်း ၊ နာမည်က ရှန်း ပါ"

ထိုလူက မနှိမ့်ချလွန်း၊ မမောက်မာလွန်းသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျင်းရှန်း... ရွှေတောင်ကြီး ပေါ့။ နာမည်ကောင်းပဲဗျာ"

[ဒီနာမည်ရဲ့ တရုတ်စာလုံးနဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ဒီလိုပါ -

金山 (Jīn Shān)

* Jin (金 - ကျင်း) = ရွှေ (Gold) -> ဒါက သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည် ပါ။

* Shan (山 - ရှန်း) = တောင် (Mountain) -> ဒါက သူ့ရဲ့ နာမည် ပါ။

နှစ်ခုပေါင်းလိုက်တော့ "ရွှေတောင်ကြီး" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်သွားတာကြောင့်၊ တစ်ဖက်လူက "နာမည်ကောင်းပဲ" (ချမ်းသာကြွယ်ဝမယ့် နိမိတ်ရှိတဲ့ နာမည်ပဲ) လို့ ချီးကျူးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ]

ယဲ့ဖန် မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူကတော့ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ဤအချိန်တွင် ယွီဖုန်းရှန်းက ဝင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"ဦးလေးကျင်းက ကျန်းကော 'ခိုးသားဂိုဏ်း' ရဲ့ အလေးစားရဆုံး စီနီယာကြီးပါ။ သူ့လက်အောက်မှာ တပည့် တပန်းတွေ ရာနဲ့ချီ ရှိတယ်"

‘သောက်ရမ်းကြီးတဲ့ သူခိုး အုပ်စုကြီးပါလား...’

ယဲ့ဖန် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်တော့ ပို၍ ရိုသေဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် နောင်ကျရင် ဦးလေးကျင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူရဦးမှာပေါ့"

ကျင်းရှန်းက လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"လမ်းညွှန်ရလောက်အောင် မစွမ်းပါဘူးဗျာ။ ဆရာယဲ့သာ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ဖိတ်ခေါ်လဲဆိုတာ ပြောပြပါတော့"

သူ့အချိုးကို ကြည့်ပြီး အားချန် ဒေါသထွက်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဖန်က လက်ကာပြပြီး စိတ်လျှော့ခိုင်းလိုက်သည်။

အားချန် ပြန်ထိုင်လိုက်သော်လည်း ကျင်းရှန်းကို မကျေမနပ် ကြည့်နေဆဲပင်။

ဒီဆရာကြီးကျင်းရဲ့ လက်စွမ်းကို စမ်းသပ်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်နေမိသည်။

ယဲ့ဖန် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... ကျွန်တော်လည်း ဒီသင်္ချိုင်းထဲ ဝင်ချင်တယ်ဗျ"

ကျင်းရှန်းက သူ့ရှေ့ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်ကာ ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြန်ချလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဝင်ချင်ရင် ဝင်လေဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြနေစရာ လိုလို့လား။ အခွင့်အရေးဆိုတာ အားလုံး တန်းတူပဲ။ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် ယှဉ်ပြိုင်ကြရုံပေါ့"

ယဲ့ဖန် ဝိုင်ခွက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဒီပြိုင်ပွဲကနေ နုတ်ထွက်ပေးစေချင်တယ်"

"..."

စောစောက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော အခန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့၏။ အားလုံး ယဲ့ဖန်ကို အံ့ဩခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းများ ရောပြွမ်းလျက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် ယွီဖုန်းရှန်းကို မျက်နှာထောက်ထားသဖြင့် ဘယ်သူမှ ပါးစပ်ဟပြီး မကျိန်ဆဲကြသေးပေ။

ကျင်းရှန်းက ယဲ့ဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယွီဖုန်းရှန်းဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"သူဌေးယွီ... ခင်ဗျားမိတ်ဆွေက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ"

ယွီဖုန်းရှန်း လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဒါက ရှင်တို့ ကိစ္စလေ။ ကျွန်မက မိတ်ဆက်ပေးရုံပဲ တာဝန်ယူထားတာ။ ကျန်တာ ကျွန်မနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

သူမက သဘောထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်သောအခါ၊ အားလုံးက သည်းမခံကြတော့ဘဲ ယဲ့ဖန်ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

"မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ။ ငါတို့ကို နုတ်ထွက်ခိုင်းတယ် ဟုတ်လား။ ဘာကိစ္စနဲ့လဲ"

"ဟုတ်တယ်... ဒီလို သင်္ချိုင်းကြီး ပွင့်တာက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးကွ။ အားလုံး ကိုယ့်စွမ်းရည်နဲ့ကိုယ် ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာပေါ့။ ဘာကိစ္စနဲ့ ငါတို့က နောက်ဆုတ်ပေးရမှာလဲ"

"ဒီကောင် တော်တော် မောက်မာပါလား။ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ငါတို့ကို ထွက်ခိုင်းနေတယ်။ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူမှတ်နေလဲ"

"ဟဲဟဲ... သူက တော်တော် အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာပဲ။ ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာလား"

ဒီမှာ ရှိသည့် လူတိုင်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်တတ်သော သူခိုးတွေချည်း ဖြစ်လေ၏။ ယဲ့ဖန်၏ အကြောင်းပြချက်မရှိသော တောင်းဆိုမှုကို ကြားရသောအခါ၊ အားလုံး ပေါက်ကွဲကုန်ကြတာ မဆန်းပါချေ။

ကျင်းရှန်းက အားလုံး ဒေါသပေါက်ကွဲပြီးသည်အထိ စောင့်လိုက်ပြီးမှ ခပ်ဖြည်းဖြည်း မေးလိုက်သည်။

"ဆရာယဲ့... ကျွန်တော်တို့က သူဌေးယွီကို မျက်နှာပေးပြီး လာစားပေးတာနော်။ ခင်ဗျားရဲ့ တောင်းဆိုမှုက နည်းနည်း လွန်လွန်းတယ် မထင်ဘူးလား"

ယဲ့ဖန် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အနံ့ခံလိုက်သည်။

"လွန်တယ်လို့ ထင်လား... ကျွန်တော်တော့ မထင်ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်နေတာပါ"

ကျင်းရှန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"ဘာသဘောလဲ"

ယဲ့ဖန် ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ငါးဟင်း တစ်ဖတ်ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ ဝါးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အားလုံးကို ခပ်ဖြည်းဖြည်း ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... ခင်ဗျားတို့ အခုအချိန်မှာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင် အသက်ဘေးက လွတ်နိုင်သေးလို့ပါ။ အကယ်၍ ကောင်းတာ ပြောတာကို လက်မခံဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးမယ် ဆိုရင်တော့... ခင်ဗျားတို့ အသက်အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်တယ်"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အခန်းတစ်ခုလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

ဆဲဆိုသံများ ပိုမို ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ... သောက်ရမ်း မောက်မာလိုက်တာ။ ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ခြောက်လို့ရမယ် ထင်နေလား"

"ဟဲဟဲ... ဒီကောင်လေးက ငါတို့အားလုံးကို ရန်စနေတာလား။ ဒီလိုလုပ်ရင် ဘာအကျိုးဆက် ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သူ သိရဲ့လား"

"ငါ သိုင်းလောကထဲ ရောက်နေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ။ မင်းလို ခေါင်းမကျက်သေးတဲ့ ကောင်လေးက ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာလာလုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ"

"သူဌေးယွီ... ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို မျက်နှာမပေးချင်တာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ဒီကောင်လေးက သောက်ရမ်း လွန်လွန်းနေလို့..."

ယဲ့ဖန်၏ စကားက အားလုံးကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူတို့အားလုံး ဘုံရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ယဲ့ဖန်ကတော့ လူအုပ်ကြီး၏ ဒေါသကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲပင်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနုနုလေး တစ်ခုတောင် ရှိနေသေးပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်စားနေလိုက်သည်။

သူ့လုပ်ရပ်က ယွီဖုန်းရှန်းကိုပါ နားမလည်နိုင် ဖြစ်စေ၏။

‘သူက ဒီလူတွေကို နုတ်ထွက်စေချင်ရင်တောင် လေသံက ဒီထက် ပျော့ပြောင်းသင့်သည် မဟုတ်လား။ အကျိုးအမြတ်လုံလောက်အောင် ပေးမယ်၊ သူ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး နုတ်ထွက်ပေးပါဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူကတော့ အစကတည်းက ဗုံးခွဲလိုက်သလို အားလုံးကို ရန်စလိုက်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပယ်ခံဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး အားလုံးကို ရန်သူ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။

ဒါက သေလမ်းရှာနေတာ သက်သက်ပဲ။’