← Chapters

သခင် ရှေ့ထွက်ပြီး အားလုံးကို သတ်လိုက်

Vol. 19 Ch. 269

သခင် ရှေ့ထွက်ပြီး အားလုံးကို သတ်လိုက်

Vol. 19 Ch. 269

ဗုန်း! ဗုန်း!

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခြံဝင်းအတွင်း၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

လျိုဝူရွှမ်းသည် "ကောင်းကင်မြေကြီး အသက်ရှည်ခြင်း" နည်းပညာကို မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။ သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးသည့်နည်းလမ်းသည် ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်ပေသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပြီး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မည့် လုပ်ရပ်မျိုးပင်။

"လျိုဝူရွှမ်း... ခင်ဗျား ကျနော့်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မဖျက်ဆီးရဘူး!"

ဒါကို စဉ်းစားရင်း ချင်းယန် လေးနက်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကျန်းဟိုင်မှာ တစ်ချိန်လုံး တိတ်တိတ်လေးပဲ ပုန်းနေလိုက်... ကျနော်ခင်ဗျားကို ထွက်လာဖို့ ပြောတဲ့အခါမှ ပေါ်လာပေး... နားလည်လား?"

"ဟုတ်ကဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ဒီလက်အောက်ငယ်သားက လိုက်နာမှာပါ"

ဒါကိုကြားတော့ လျိုဝူရွှမ်းလည်း သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြန်ရာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တောင်းဆိုလေ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေး… ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်မှာလဲ တစ်ရက်လောက်ဖြစ်ဖြစ် တွေ့ဖို့ စီစဉ်ပေးနိုင်မလား”

"နောက်မှ... ဂိုဏ်းချုပ်က လောလောဆယ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ ဆိုတော့ သူကကျနော့်လက်ထဲ ဂိုဏ်းကို ခဏအပ်ထားခဲ့တာ... သူထွက်လာတဲ့အခါ အုပ်စုလိုက်စုဝေးဖို့ စီစဉ်လိမ့်မယ် အဲ့ကျရင် သူ့ကို တွေ့နိုင်မှာပါ"

" ဂိုဏ်းသားတွေ စုဝေးမှာလား?"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျိုဝူရွှမ်း၏ သူငယ်အိမ်များက တစ်ဖန် ပြန်ကျယ်လာပြီး အသက်ရှူသံများ မြန်လာသည်။

မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲ ပြည့်သွားသည်။ တိုက်ခန်းအပေါ်မှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေစဉ် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မြေအဓိပတိ ကျင့်ကြံသူတွေ အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် လူအင်အားပို၍ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေ၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့် သူ့အား မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လူအယောက်... တစ်ရာလား?

ဒါမှမဟုတ်...

အဲဒါတွေက အဓိပတိနယ်ပယ်တွေ ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်တည်း ပေါ်လာတဲ့ မြင်ကွင်းကတင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေပြီ။

"ဒါဆို...ဂိုဏ်းချုပ်က ကောင်းကင်အဓိပတိလား?"

လျိုဝူရွှမ်း မတတ်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ချင်းယန် ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ :"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဓိပတိနယ်ပယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က ကောင်းကင်အဓိပတိ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ လိမ်ညာတာတော့ မဟုတ်ချေ။ နောက်ထပ် တစ်လပဲ လိုတော့သည်။ ပြီးလျှင် စစ်မှန်သော နဂါးခန္ဓာကိုယ် ပုံဖော်ခြင်းကျင့်စဥ်က ပြီးမြောက်ပြီ။

"ကောင်းကင်အဓိပတိကို ရောက်တော့မှာ..."

"မျှော်လင့်ထားသလိုပဲကိုး...ဂိုဏ်းချုပ်က ကောင်းကင်အဓိပတိကိုး.... ကောင်းတယ်.. အရမ်း ကောင်းတယ်"

လျိုဝူရွှမ်း တိတ်တိတ်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အစကတော့ မဟာမိတ် ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကိစ္စကြောင့် ပြဿနာဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ယခုမူကား ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနေပြီဟု သေချာသောကြောင့် အရာအားလုံး ပြေလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သံသယတွေအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လျိုဝူရွှမ်း ချင်းယန်ကို ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျုပ် ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် သူ၏ ကြယ်စွမ်းအားကို စုဆောင်းပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

...

...

ခဏအကြာ။

"ဟားဟား... ဒီနတ်သမီးတော့ အူတတ်ပြီး သေတော့မယ်!"

အခန်းအတွင်းတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူကလေးမလေးက ဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ရယ်မောရလွန်းလို့ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များပင် စီးကျလာခဲ့သည်။

"သခင် ဒီကောင်ကို တကယ် လှည့်စားခဲ့တာပဲ!"

"ဂိုဏ်းဝင်တာလား အမြင့်မြတ်ဆုံး စုစည်းမှုလား? ဒီငတုံးသာ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ သခင်တစ်ယောက်ထဲပဲ ရှိတယ်ဆိုတာသာ သိရင် ကောင်းကင်ဘုံအထိ ဒေါသတက်ထွက်လောက်တယ်"

"ဘာလဲ?"

ချင်းယန် ပန်းသီးတစ်လုံးကို လှမ်းကိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"သူ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရင် မင်း ပြဿနာရှိမှာလား။"

"မဟုတ်ဘူး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး...သခင်!"

ရှောင်ပိုင် ပျော့အိနေတဲ့ အမြီးကို ကိုင်ရင်း ချင်းယန်အနားကို ကပ်သွားလိုက်ပြီး။

"ဒီလူမိုက်ကိုတောင် ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပြုထားပြီ ဆိုတော့ ဒီနတ်သမီးလေးကို အပျော်သဘောနဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်အဖြစ် မခန့်ထားချင်ဘူးလား"

"မင်းက? ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်?"

"ဟုတ်တယ်လေ... ဘာဖြစ်နေတာလဲ ပြဿနာရှိလို့လား ဒီနတ်သမီးလေးကလည်း သိက္ခာရှိတဲ့ ဘုရင်အဆင့် ကြယ်သားရဲ မဟုတ်လို့လား"

"ကျစ်! သွားစမ်းပါ! ငါ့ကိုမနှောင့်ယှက်နဲ့"

ချင်းယန် သူ့နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးပြီး အခန်းထဲကို အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်သွားတော့သည်။

"ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးပေါက်က အနည်းဆုံးတော့ အဓိပတိနယ်ပယ်မှ ဝင်နိုင်တာ.. မင်းကိုကြည့်စမ်း... ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ်က မြေခွေးလေးလေ... အနှစ်ငါးရာကြာပြီးရင် ငါတို့ ဆက်ပြောမယ်!"

ဝုန်း!

တံခါးကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပိတ်ချသွားသည်။

"နင်!!"

ရှောင်ပိုင် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လို 'ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း' ကြီးလဲ သားမွေးတိရစ္ဆာန်လေးတွေကို စော်ကားတဲ့ ဂိုဏ်းပဲ... ဒီနတ်သမီးက အဲဒါမျိုး လုံးဝ မလိုချင်ဘူး!"

ရှောင်ပိုင် တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ဆိုဖာပေါ်ပြန်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမ ပိတ်ထားသော တံခါးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးတစ်ခုစီဖြင့် ဒေါသတွေ တိုးလာသည်။ သူမ ဖုန်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ လှည့်ကွက်ဟောင်းများဆီကို ပြန်သွားကာ [ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း မုန်းတီးသူခေါင်းဆောင်] ဟူသော အကောင့်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အကြောင်း အွန်လိုင်း အသုံးပြုသူများက ဒေါသအမျက်ထွက်နေသည်။ သို့သော်လည်း ရှောင်ပိုင်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သူမ၏အကောင့်ကို ထပ်မံ ပိတ်ပင်မခံရခင် ရွဲ့စောင်းသော မှတ်ချက်နှစ်ခုကို ပို့စ်တင်ရုံမျှသာ ရှိသေး၏။

…

ကြယ်သိုင်းရဲစခန်း။

အွန်လိုင်းလူထုအမြင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ရုံး။

အခန်းအတွင်းက ကွန်ပြူတာများကို အလယ်ဗဟိုတွင် ထားရှိကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စာရိုက်နေကြသည်။ ကြိုးတွေကလည်း ပင့်ကူအသိုက်အလား ကြမ်းပြင်ကို ဖြတ်သွားကြသည်။ အရာရှိများသည် ၎င်းတို့၏ ဖန်သားပြင်များရှေ့တွင် ထိုင်ကာ လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေကြ၏။

"ဦးစီးချုပ်... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အများသူငါ ခံယူချက်တွေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေတယ်!"

"ကျနော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"

အရာရှိတစ်ယောက်က သူ့ကွန်ပြူတာရှေ့မှာ ထိုင်နေသဖြင့် သူ့မျက်နှာက စခရင်ပေါ်မှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး လုံးလုံးမောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံပါပဲ။ သူသည် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ပိုအလုပ်ဆင်းခဲ့ရတာကြောင့် အလွန်ပင်ပန်း နွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အွန်လိုင်းလူထုရဲ့ သဘောထားကတော့ ပြင်းထန်နေဆဲပါပဲ။

အားလုံးက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။ အခြေအနေက မျှော်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ပိုပြင်းတာကြောင့် အဓိက ပလက်ဖောင်းများ အကြိမ်များစွာ ပျက်ကျခဲ့သည်။

ရေပန်းစားနေသော အကြောင်းအရာသည်လည်း မြင့်သည်ထက် မြင့်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေး လုပ်ငန်းကလည်း ပိုပိုပြီး လေးနက်လာရ၏။

"အခြားအခြေအနေတွေကရော ဘယ်လိုလဲ"

ဦးစီးချုပ်သည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ဆင်ကာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ့အမူအရာမှာ လေးနက်နေလေသည်။

"ဒါ့အပြင် တခြားပြဿနာရှိသေးလား"

"ဒီမှာ သတိထားရမယ့် ကိစ္စတချို့တော့ ရှိတယ်"

ထိုအချိန်တွင် အခြားထောင့်မှ အရာရှိတစ်ဦးက ပြောလာသည်။

သူသည် ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာရိုက်ပြီး ဖိုင်တစ်ခုကို အမြန်ဆွဲတင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အစောပိုင်းက အချက်အလက်တချို့ကို ကြားဖြတ်ရှာဖွေခဲ့တယ်... တချို့လူတွေက အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာက ဓာတ်ပုံတွေကို ဖြန့်ပြီး ဓားနတ်ဘုရား တပည့်ရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တည်နေရာကို မြေလှန်ရှာဖို့ သုံးနေကြတာ တွေ့ရတယ်.. အဲဒါ.. ... "

သူစကားမဆုံးခင်၊

"ဘာ?!"

ဦးစီးချုပ်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အရာရှိဘက်သို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်က အချက်အလက်တွေကို ကြည့်လိုက်တော့ အင်တာနက်သုံးစွဲသူတွေက ချင်းယန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို မနေ့က ဗီဒီယိုဖိုင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ထုတ်ယူပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေ၏။

ယခုတော့ အားလုံး ဖြန့်ကျက်ပြီးသွားပါပြီ။

"သတင်းပိတ်ဖို့ နောက်ကျသွားပြီလား"

ဦးစီးချုပ်လည်း သူ့မျက်ခုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ စိတ်ညစ်သွားသည်။

"နောက်ကျသွားပါပြီ"

ရဲအရာရှိက တိုးတိုးလေးဖြင့်: “ဒီသတင်းက ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နေပြီ... အရမ်းမြန်တယ် ဒါကို ရပ်တန့်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် တော်တော်များများက သိထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ”

"ပြဿနာပဲ"

ဒါကိုကြားတော့ ဦးစီးချုပ်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေက ပိုနက်နဲလာလေ၏။

မနေ့က မုန့်ထျန်းရွှမ်ရဲ့ စွက်ဖက်မှုနဲ့အတူ အခင်းဖြစ်ပွားရာ ဗီဒီယိုတွေက အခုအွန်လိုင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီး အချို့ကတော့ ချင်းယန်ရဲ့ရုပ်သွင်ကိုတောင် ပြသနေကြပါပြီ။

ဤသည်မှာ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း နှင့် ပတ်၀န်းကျင်ရှိ လူအများ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်တင် မဟုတ်တော့ပါ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ဘဝနေထိုင်မှုအပေါ် သိသိသာသာကို သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည်။

ဝုန်း!

တံခါးက ဝုန်းကနဲ ပွင့်လာသည်။

"ဦးစီးချုပ်... အခြေအနေက ဆိုးလာပြီ! စာကြည့်တိုက်အပြင်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ"

ရဲအရာရှိတစ်ယောက် အပြေးဝင်လာသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဖြည်းဖြည်းပြောပါ!"

ဦးစီးချုပ်လည်း လန့်သွားသည်။ ပြေးဝင်လာသော အရာရှိကို ကြည့်လိုက်တော့ ယောင်ဝါးဝါး မှတ်မိနေသည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက်ဧရိယာကို ကြီးကြပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်ဖူးသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"စာကြည့်တိုက်အပြင်မှာ..."

အရာရှိခမျာ အသက်ရှူမဝသလို စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောလာသည်။

"စာကြည့်တိုက်မှာ လူတွေ အပြည့်ပဲ!!"

"ဘာ?!"

ဦးစီးချုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မနက်ငါးနာရီသာ ရှိသေး၏။

စာကြည့်တိုက်က ပြည့်နေပြီ...

မနက်ဖြန် ချင်းယန် ပေါ်လာရင် ဘယ်လိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သွားမလဲ။

"ဒါက ဒုက္ခပဲ...ချင်းယန် ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါ့မလား"

…

နောက်နေ့။

အရုဏ်ဦးအလင်း ပေါ်လာစဥ် ချင်းယန် စောစောထပြီး စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ သူ့ပုံစံက ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်တက်သလို မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားသည်။

သူ၏ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကျန်းဟိုင်မြို့တစ်ခုလုံး အပေါ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး မြို့ထဲက အသွင်အပြင်များကို အေးအေးဆေးဆေး စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အရှေ့က အခြေအနေက သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာလဲ?"

စာကြည့်တိုက် အပြင်ဘက်က နေရာတိုင်းတွင် အော်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စိတ်အားထက်သန်သူ အုပ်လိုက်ကြီးသည် ဆိုင်းဘုတ်များနှင့် စာတန်းများ ကိုင်ဆောင်ကာ ဝိုင်းအုံနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း သိသာ၏။

“…”

"လူတွေ များလှချည်လား?"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"လိပ်စာပေါက်ကြားသွားပုံပဲ"

လူတွေအများကြီးကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သင့်လဲ။

အလုပ်သွားနေတော့ ဘာထူးလာမှလဲ!

ဆိုလိုတာက အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်တော့မည်။

"ကျစ်! ဒုက္ခပဲ...."

ချင်းယန်သည် စိတ်အားထက်သန်မှုများ မြင့်တက်နေသော လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်သဖြင့် စာကြည့်တိုက်ကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။

……

ခဏအကြာ။

ဖုဟိုင်ဗီလာ လူနေရပ်ကွက်။

တံခါးပွင့်လာပြီး သော့ခလောက်လေး လှည့်သွားသည်။

"ဟမ် အစောကြီး ပြန်လာပြီလား"

ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်တွင် ရှောင်ပိုင် ခြေပစ်လက်ပစ် လဲလျောင်းကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဂိမ်းကစားနေ၏။ တံခါးနားက အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတော့ မြေခွေးနားရွက်လေးတွေ ချက်ချင်း ထောင်သွားသည်။

သူမ ထိုအချိန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မနက် 7:50 ပဲရှိသေး၏။ ချင်းယန် ထွက်သွားပြီး ပြန်ရောက်လာတာ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေး။

ခဏအကြာ ချင်းယန် တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ "T" ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဆိုဖာပေါ် ပစ်လှဲချလိုက်သည်။

"သခင်?"

ရှောင်ပိုင် အနီးကပ်ကပ်ကာ ချင်းယန်လက်ကိုဆွဲရင်း ဆိုလိုက်၏။

"ဒီနေ့ တနင်္လာနေ့လေ သခင် အလုပ်မသွားသင့်ဘူးလား?"

"အလုပ်လား?"

ချင်းယန် ဖုန်းထဲမှ ဗီဒီယိုများကို ကြည့်နေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အလုပ်လိပ်စာ ပေါက်ကြားအောင် လုပ်လိုက်ပုံပဲ... အခုစာကြည့်တိုက်က ပြည့်ကျပ်နေပြီ တံခါးကတောင် ညှစ်ဝင်လို့ မရတော့ဘူး"

"လူတွေနဲ့ ပြည့်နေတာလား? သခင် ဟန်ဆောင်နေတာလား?"

ဒါပေမယ့် ဒီအတွေး သူမစိတ်ထဲ ရောက်သွားရင်းပဲ ချင်းယန်ဖုန်းထဲက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွက်ချက်မှုတွေကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အခု အိမ်မှာကလည်း အဆင်မပြေလောက်ဘူး... ပိုက်ဆံစုရမယ်... အခုကစပြီး မင်း လျှော့စားလိုက် ရှောင်ပိုင်... ငါ့ရဲ့ စရိတ်စကလည်း လျှော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ..."

"???"

ရှောင်ပိုင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသလို လုံးဝကို ထိတ်လန့်သွားရှာသည်။

သခင် အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားပြီ!

သူ ဒီနတ်သမီးကိုပါ လျှော့စားခိုင်းတယ်ပေါ့? ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရဲ့လား!

...

ချင်းယန်သည် သူ့ဖုန်းထဲက ဂဏန်းပေါင်းစက်ကို ဖွင့်ကာ သင်္ချာများကို ဖြေဆိုပြီးနောက် လူအများ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ပြုလုပ်ရမည့်အကွက်ကို လေ့လာနေခဲ့သည်။

မုန်တိုင်းက တဟုန်းဟုန်း တောက်နေဆဲဖြစ်သည်။ လူထုသဘောထားက လျင်မြန်စွာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းနေသော်လည်း တစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်အတွင်း ခေတ်စားလာသောသတင်းများ ထွက်ပေါ်လာဦးမည် ဖြစ်ပြီး လူအများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် စောင့်ကြည့်ရမယ့်ပုံပါပဲ။ အဲဒီအခါမှာ အခြေအနေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးတော့ ပြဿနာက ဘယ်လိုတောင် ဖွံ့ဖြိုးလာမလဲ ကြည့်ရမည်။

ခဏအကြာ။

ရှောင်ပိုင်သည် သူ့ခေါင်းထက်တွင် ဖုန်းကိုကိုင်ကာ ချင်းယန်ကို မှီဖို့ အနားကို တိုးလာပြန်သည်။

"သခင်..."

"အခု ဘာဖြစ်ပြန်တာလဲ? ငါအခု စိတ်ရှုပ်နေတယ်... ငါ့ကို လာမကောက်နဲ့"

"သခင် စိတ်မညစ်ပါနဲ့... သခင်နဲ့ ဒီနတ်သမီးရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆို ဂိမ်းအဆင့်ကို အတူတူ မြှင့်တင်နိုင်မှာပါ..."

ရှောင်ပိုင် ချင်းယန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမဖုန်းထဲက ဂိမ်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆက်ပြောလာသည်။

"ဒါပေမယ့် သခင်က ကြီးစိုးတဲ့သူပဲလေ... သခင် ရှေ့ထွက်ပြီးသား သတ်ဖြတ်ပြလိုက်... ဒီနတ်သမီးက လက်ခုပ်တီးပေးမှာ.... ဟီးဟီး..."

All Chapters