ငါ လှည့်စားခံလိုက်ရတာလား
Vol. 19 Ch. 270
အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ရင်း ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားသည်။
အခြေအနေများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အွန်လိုင်းလူထု၏ သဘောထားများကလည်း ပြင်းထန်လာသည်။ ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြီးဆုံးတပည့်သည် ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက်တွင် ရှိကြောင်း သတင်းက အံ့အားသင့်ဖွယ်နှုန်းဖြင့် ပျံ့နှံ့သွား၏။
ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဒီသတင်းကိုပဲ တစ်မြို့လုံး ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက် အဝင်ဝတွင် နိုင်ငံသားတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြပြီး ဝင်ပေါက်ကို အပြည့်အ၀ ပိတ်ဆို့ကာ ဆိုင်းဘုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းတွင် သစ်ရွက်ခြောက်များက ညှိုးနွမ်းပြီး အဝါရောင်ရှိသော်လည်း လူဆိတ်ညံသော လမ်းများတွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ တပည့်အကြီးဆုံးကို နိုင်ငံသားတိုင်း ရှာဖွေနေကြဆဲ။
ထို့ထက်ပင် လူအချို့သည် စာကြည့်တိုက်၏ အချက်အလက်မှတစ်ဆင့် ချင်းယန်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူခဲ့ပြီး နေ့တိုင်း အနှောင့်အယှက်ပေးသည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အလုပ်သင်၊ ပိုးပန်းခြင်း စသဖြင့် အမျိုးမျိုးပင်။ ဂိုဏ်းငယ်များက ချင်းယန်ကိုပင် အမည်ခံဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအဖြစ် တင်မြှောက်ဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြကာ သူတို့မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိသည့်အလား။
တကယ်တမ်းလည်း သူက သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး အဓိပတိနယ်ပယ် ဖြစ်နေသည်လေ။
ထို့အပြင် သူသည် ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြီးဆုံးတပည့်၊ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူ စသည်ဖြင့် သတင်းတွေကလည်း ပျံ့နေသေး၏။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြီးဆုံးတပည့်ကို ရှာဖွေရာတွင် တခဲနက် ပါဝင်လာကြသည်။
သို့သော်လည်း ချင်းယန်၏ တုံ့ပြန်မှုက ရိုးရှင်းပါသည်။ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကာ ဒါ သူ့ကိစ္စ လုံးဝ မဟုတ်သလိုပင်။ သူ့ဖုန်းကတ်အဟောင်းတွေ အားလုံးကို အသစ်နဲ့ အစားထိုးထားပြီး ဦးစီးချုပ်က သူ့ကို သတိပညာရှိ ဆင်းမ်ကတ်အသစ်တစ်ခု ယူခိုင်းထားသည်။ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အသိတွေကိုသာ အသိပေးပြီး ကျန်တာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုခဲ့၏။
ထိုကဲ့သို့ လူအများ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တိတ်ဆိတ်မှုသည် စကားလုံးများထက် ပို၍ကျယ်လောင်သည်။ စိတ်အေးအေးထား ရှောင်နေတာက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ လူထု၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။
နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်အတွက် ဦးစီးချုပ်က ကတိပေးပြီးပါပြီ။ ချင်းယန်ဘက်က ကျန်တာတွေအတွက် သိပ်စိတ်ပူနေစရာ မလိုချေ။
ညနေစောင်းသည်နှင့် နေဝင်စပြုလာသည်။
ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက် အပြင်ဘက်တွင် ကြယ်တပ်သား ရဲကားတန်းများသည် ကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရပ်တန့်ထားကာ ပျော်ပါးနေသောနိုင်ငံသားများအတွက် လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားရ၏။
လမ်းမီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တုန်ခါသွားကာ အနီးနားရှိ မြစ်ကြီးပင် တောက်ပသွားသည်။ ရှဟဲ စီးကရက်တစ်လိပ် ထုတ်သောက်ကာ ခပ်မှိန်မှိန် လမ်းမီးတိုင်အောက်တွင် ထိုင်နေသည်။ မီးခိုးမှုတ်သံနှင့်အတူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေသည်။
"အချိန်ပိုက လုပ်ရပြန်ပြီ"
အားလပ်ရက်ပြီးနောက် အလုပ်ပြန်ဝင်သောအခါ သူ၏ပထမဆုံးတာဝန်မှာ စာကြည့်တိုက်တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် ဖြစ်လေသည်။ လက်ရှိ လူတွေရဲ့ စီးဆင်းမှုကို ကြည့်ပြီး သူ ခဏအတွင်း အလုပ်က ပြန်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေပြီ။
"ခေါင်းဆောင်ရှ?"
ထိုအခိုက် ရဲအရာရှိတစ်ယောက်က အနောက်ကနေ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ဘေးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်၏။
"အရင်က ကျနော်တို့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူကလည်း တကယ် ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်အကြီးဆုံးပဲလား"
"ဟုတ်တယ်"
ရှဟဲ မီးခိုးကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး အရာရှိကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။
"မင်းငါ့ကို မယုံဘူးလား"
"ယုံတယ်!"
အရာရှိက ကြောက်ရွံ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး :"ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်နေတုန်းက ခင်ဗျား စိတ်ရှုပ်နေပုံရတာ အဲဒါကြောင့်ကို... ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်ကြီးက ကျနော်တို့ကို အပြစ်မတင်လောက်ဘူးမလား"
သူစကားပြောနေစဉ်တွင် စီးကရက်ဘူးကို ကိုင်ထားသည့် လက်က သူ့အရင်အတွေ့အကြုံကို နောင်တရကာ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူသာ သိခဲ့လျှင် တစ်ဖက်လူကို ဘယ်တော့မှ စောင့်ကြည့်မှာ မဟုတ်ချေ။
မစ်ရှင်ပြီးဆုံးချိန်မှစ၍ ထောက်လှမ်းရေးတွင် ပါဝင်သူတိုင်းသည် ဒီဂရီအမျိုးမျိုးဖြင့် တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် အဓိပတိနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသည်လေ။
လူများစွာသည် ကျန်းဟိုင် ခဏရှောင်ပြီး ထွက်ခွာခွင့်လျှောက်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
"အားလုံးကြောက်သွားကြတာ!"
"စိတ်မပူပါနဲ့ သူက အဲဒီလိုလူမဟုတ်ဘူး"
ရှဟဲ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့စီးကရက်ကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချ၍ ဖိနင်းလိုက်သည်။
"ငါ သူ့ကို သိတယ် သူက ဒီလောက် အသေးအဖွဲ့ကိုတော့ စိတ်ထဲထားနေမှာ မဟုတ်ဘူ ဒီစောင့်ကြည့်မှုကလည်း ဘာမှ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ..."
"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆိုကောင်းပါတယ်"
အရာရှိလည်း သူ့ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး မဝေးလှသော လူအုပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဆူညံသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေဆဲပါပဲ။
"ခေါင်းဆောင်ရှ... ဒုတိယမျိုးဆက် ဓားနတ်ဘုရား မရောက်လာသေးဘူးလား... သူ စာကြည့်တိုက်ကို တကယ် ပြန်မလာဘူးလား"
"ဟူး... ဘယ်သူကသိမှာလဲ"
ဒါကိုကြားတော့ ရှဟဲမှာ ဖုဟိုင်ဗီလာဘက်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီခွေးကောင်ကြီး အခု တစ်နေရာရာမှာ လေ့ကျင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
………..
အခြားတစ်ဖက်တွင်ရှိ ဗီလာဧရိယာထဲမှာမူ ဒေါသသံများက ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"မိုက်မဲတဲ့ မြေခွေး! မင်းဘာလို့ မတက်လာသေးတာလဲ"
ဧည့်ခန်းထဲမှာတော့ ချင်းယန်သည် သူ့ဖုန်းစခရင်ကို အရူးအမူး ပွတ်သပ်ရင်း အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားနေ၏။
"မင်း အမြန်မလုပ်ရင် ငါ့သတ်မှတ်မှု ပျက်သွားလိမ့်မယ်!"
"မလောပါနဲ့ ဒီနတ်သမီး ဒီမှာရှိတယ် သခင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက်ပဲ စောင့်ပါ!"
ရှောင်ပိုင်ကလည်း သူ့အား မှီ၍ သူ့ဖန်သားပြင်ကို အရူးအမူး ပွတ်သပ်နေသည်။ သူမ၏ လက်ဖြူဖြူလေးများ ရွေ့လျားနေသည်မှာ သီချင်းဖွင့်နေလို့ ကနေသည့်အတိုင်းပင်။
"ဒီလူသားတွေက အရမ်းအားနည်းတာပဲ.. ဒီနတ်သမီးက သူတို့ကို အလွယ်လေး နင်းချပစ်နိုင်တယ်...စိတ်မပူပါနဲ့ သခင် ဒီသားရဲကျွန်က သခင့်ကို ပထမနေရာ ရအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမယ်"
သူမပြောသည့်အတိုင်း စခရင်ပေါ်ရှိ ရမှတ်များ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။
အရှိန်အဟုန်က ရုတ်ချည်း တိုးမြင့်လာကာ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်အထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်က ကစားသမားများသည် ၎င်းတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ပိတ်မိနေပြီး ဆိုးရွားသော သံသရာထဲတွင် ဖမ်းမိနေခဲ့သည်။
ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သေပြန်ပြီ။ ပြီးလျှင် ပြန်ရှင်လာသည်။ ထို့နောက် အသတ်ခံရသည်။
"..."
ဆိုဖာဘေးမှာ လျိုဝူရွှမ်းလည်း သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး သူတို့နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်ရင်း သုံးယောက်သား အွန်လိုင်းဂိမ်းတစ်ခုမှာ တွဲဆော့နေကြ၏။
သူ့ခံစားချက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေပါပြီ။
သူသည် ငယ်ရွယ်သော ခေါင်းဆောင်ထံ အလည်လာရန်သာ ရှိသေးသော်လည်း နားမလည်နိုင်စွာပင် သူပါ ဤဂိမ်းကစားပွဲထဲသို့ ဆွဲထည့်ခံခဲ့ရသည်။
သာမန်လူတွေကို ဆန့်ကျင်တာလား?
ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။
'ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲဝင်ရတာ နည်းနည်းတော့ အလျင်စလို...'
လျိုဝူရွှမ်း အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"လျိုဝူရွှမ်း! နောက်က! နောက်ကနေ... ကျနော့်ကို အမြန်ကာကွယ်!"
ဒါက သူ့ကို အတွေး လှောင်အိမ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်သွား၏။ လျိုဝူရွှမ်း ဂိမ်းထဲကို ပြန်ရောက်သွားတော့ သူ့အမူအရာက ချက်ချင်း လေးနက်လာသည်။
"ခဏစောင့်... မကြာခင် ရောက်တော့မယ် စိတ်မပူနဲ့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်!"
မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အံ့သြဖွယ်ဂိမ်း ဖန်တီးမှုများသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်၌ ပြည့်နေ၏။ ချင်းယန်၏ ဇာတ်ကောင်သည် ဖောက်ခွဲရေး ကိန်းဂဏာန်းများကို ကြွားဝါခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ အဓိကနေရာ အများစုကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
လျိုဝူရွှမ်း နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့က ဘေးနားမှ ပံ့ပိုးကူညီမှုများ ပေးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အမြဲတမ်း အချိန်ကိုက်ချည်းပင်။ ထို့ကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသော တစ်ဖက်သတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူတို့သုံးဦးသည် ဆုလာဘ်များကို မဆုတ်မနစ် ရိတ်သိမ်းပစ်ကြသည်။ မကြာပါ။ ဤတင်းမာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဂိမ်းလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချင်းယန်မှ MVP ဆုကို ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။
လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ရသွားပြန်ပြီ။
"မဆိုးပါဘူး..."
ချင်းယန်သည် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ သူ့ရမှတ်ကို ကြည့်ကာ သဘောကျစွာ ဖုန်းကို ပြန်ချထားလိုက်သည်။ ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြတ်ပြတ်သားသား နင်းချေလိုက်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ကြည်နူးစရာကောင်းလေ၏။
ချိချင်းရှန်းကို အနိုင်ယူရတဲ့ ခံစားချက်ထက်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းလေသည်။
"သနားစရာကောင်းလိုက်တာ အဲဒီကောင်ဆီက ဆုမရလိုက်ဘူး"
ချင်းယန်သည် ချိချင်းရှန်း၏ ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးမှုကို သတိရကာ ရှောင်ပိုင်ဘက်လှည့်ကာ ပါဝါအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှု၏ အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ပြန်လှည့်သွားလိုက်သည်-
"ဒီပွဲပြီးတော့ ငါ ဘယ်လောက်ရလိုက်လဲ"
"ဒီနတ်သမီး ကြည့်လိုက်မယ်... ခဏစောင့်ပါ သခင်!"
ရှောင်ပိုင် ဂိမ်းမှထွက်ကာ အော်ဒါမှာယူသည့်ဆော့ဖ်ဝဲလ်ထဲ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝင်ရောက်ကာ ဤအမှာစာသို့ ရွှေ့ကာ မကြာသေးမီက ပြီးစီးခဲ့သော အလုပ်ဖြေရှင်းချက်စာရွက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ဟမ်... ဒီချလံက ခြောက်ဆယ်လောက်ရှိတယ်။"
"ခြောက်ဆယ်?"
ချင်းယန်မှာ တခဏတာ လွဲချော်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ခြောက်ဆယ်ပဲလား?
သူတစ်နေကုန် ကစားပြီး ဒီချလံအမိန့်တစ်ခုက ဒီလောက်နည်းနည်းပဲ တန်သလား။
"ဖြတ်ခုတ်ထားတာလား"
ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှောင်ပိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း သတိနှင့် ပြည့်နေသည်။
"ငါက ဂိမ်းကို အခုမှမြှင့်တင်ထားတဲ့ လူသစ်ဆိုပြီး အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့"
"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီနတ်သမီးက ဒီလိုမြေခွေးမျိုး မဟုတ်ဘူး!"
ရှောင်ပိုင် သူမခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်ပြီး :"ဒါက ဒီအမိန့်စာရဲ့ စျေးနှုန်းပဲ... သခင်! သခင် အဆင့်တက်တာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာလေ သခင့်နာမည်က မပေါ်သေးဘူး ဘယ်လို အမှာစာချလံ အကြီးကြီး ရနိုင်မှာလဲ"
စကားပြောနေစဉ် သူမသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ရပ်ကာ တင်ပါးပေါ် လက်နှစ်ဖက်ထောက်ရင်း။
"ဒီခြောက်ဆယ်က ဖောက်သည်က ကျွန်မမျက်နှာပေးလို့ပဲ... သူတို့အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ အသိအကျွမ်းဟောင်းတွေမို့လို့ သခင့်ကို ပေးနေကြတာ... မဟုတ်ရင် ခြောက်ဆယ်နဲ့ အမှာစာတောင် ချေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
"..."
ချင်းယန် တစ်ခုခုပြောချင်နေသကဲ့သို့ ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှမပြောဖြစ်ခဲ့ချေ။ ရှောင်ပိုင်က ဂိမ်းစီးပွားရေးတွင် အချိန်အတော်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးပြီး အဆင့်တိုးရာတွင် ဝါရင့်သူဟု ယူဆနိုင်သည်။ သူပျော်နေတာမို့ အရမ်းပူစရာမလိုပါ။ လစာရသရွေ့တော့ အဆင်ပြေသည်လေ။
"ရတယ် ခြောက်ဆယ်ဆိုတော့လည်း ၆၀ပေါ့"
ဒါကိုတွေးပြီး ချင်းယန် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။
"စရိတ်ကို ကာမိဖို့ လုံလောက်တယ်... ရှောင်ပိုင် နောက်မှ ငါ့အတွက် ဝက်သားထမင်းကြော် မှာလိုက်ဦး"
“ကောင်းပြီ”
ရှောင်ပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အစားအသောက်ပေးပို့တဲ့ အက်ပ်ကို ဖွင့်ရင်း ရေရွတ်လေသည်။
"သခင် ဘာလို့အလုပ်မရှာတာလဲ နေ့တိုင်း မုန့်တွေစားတာက ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်ဘူး... တချို့ မသမာတဲ့ဈေးသည်တွေက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အစားအသောက်တွေကို မချက်တတ်ဘူး... ကြိုလုပ်ထားတဲ့ ဟင်းတွေကို သုံးတာ ကြောက်စရာကြီး!!"
ရှောင်ပိုင် ၎င်း၏အမြီးကို ဆွဲယမ်းကာ အော်ဒါမှာယူပြီးနောက် ချင်းယန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။
"သခင် အလုပ်ရှာရမှာပေါ့... ကျွန်မ သခင့်အတွက် နေ့တိုင်း ထမင်းချက်ပေးမယ်လေ..."
"အလုပ်ရှာရမှာလား?"
ချင်းယန် ပြုံးကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ တိမ်များကို ငေးမောရင်း ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်ရှာရတာ လွယ်တယ်ထင်လား အခု ငါနာမည်ကြီးနေပြီ၊ ပြင်ပကမ္ဘာမှာ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ အင်တာနက်သုံးစွဲသူတွေချည်းပဲ... အလုပ်တစ်ခုရှာရတာ ခက်ခဲတယ်ကွ! အချိန်မရွေး သိသွားနိုင်တယ်"
ကျန်းဟိုင်မြို့တော်ထဲ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဓားနတ်ဘုရား၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်သူကို ရှာဖွေနေသူများနှင့်သာ ပြည့်နေ၏။
"အခု အလုပ်ရှာဖို့ ထွက်သွားရင် ထောင်ချောက်ထဲ လျှောက်သွားတာနဲ့ မတူဘူးလား"
"..."
သူ့အနားက လျိုဝူရွှမ်းသည် သခင်နှင့် ကျွန်ကြားစကားပြောသံကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေပြီး စိုးရိမ်မှုတွေ ပိုတိုးလာသည်။ သူတကယ်ပဲ ရွေးချယ်မှုမှားခဲ့တာလား။
လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူ မြို့ထဲမှာ ငြိမ်သက်စွာ နေခဲ့သည်။ ကျန်းဟိုင် မည်သူ့ကိုမှ မသိသောကြောင့် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဖုဟိုင်ဗီလာသို့ လာရောက်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်အား ဂါရဝပြုရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းအတွက် လုပ်ဆောင်စရာ အမိန့်အချို့ကိုရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် သူ မမျှော်လင့်ထားဘူး။
သူလာလည်တိုင်း ဂိမ်းဆော့တဲ့လူနဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင်သာ တွေ့ပြီး ကျင့်ကြံမှုအပေါ် လုံးဝလျစ်လျူရှုထားကြလေ၏။
သူတို့က ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွက် နေ့စဥ်အလုပ်လို့ဆိုကာ ဂိမ်းမှာပါဝင်ဖို့တောင် အမိန့်ပေးခဲ့ကြသေးသည်။ ဒါကိုတွေးပြီး လျိုဝူရွှမ်း မတ်တတ် ထရပ်လိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေး လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတာကို သတိရသွားလို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး နောက်ပိုင်း လိုအပ်ရင် အချိန်မရွေး ခေါ်လိုက်ပါ"
"ဟမ်?"
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"သွားတော့မှာလား? ခင်ဗျားအတွက် ဝက်သားထမင်းကြော်ကို ရှောင်ပိုင် မှာပြီးပြီ မသွားခင် စားသွားလိုက်ဦး... အလျင်စလိုနေစရာ မလိုပါဘူး။"
"မြန်မြန်သွား မြန်မြန်သွား..."
ရှောင်ပိုင်ကတော့ တစ်ဖက်လူကို ဖယ်ရှားရန် စိတ်မရှည်စွာ ကြိုးစားနေသည်။ လျိုဝူရွှမ်း ထွက်သွားပါက ဝက်သားထမင်းကြော်ကို သူမ အပို စားရမှာပဲ ဖြစ်သည်။
သခင်က တော်တော်တုံးတာပဲ!
သူ့မှာ လုံးဝ ဥာဏ်မရှိဘူး!
ရှောင်ပိုင် ဆိုဖာပေါ်မှ ခုန်ထကာ လျိုဝူရွှမ်းနောက်ကျော်ကို တွန်းထုတ်ကာ တံခါးဆီ တည့်တည့် နှင်လွှတ်လိုက်ပြီး တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။
"မြန်မြန် ထွက်သွား! ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက အရမ်းဆိုးတယ်၊ ဒီနတ်သမီး ရှင့်ကို ထိန်းလို့မရဘူး ဟွန့်!"
ဝုန်း !
တံခါးအပြင်မှာတော့ လျိုဝူရွှမ်းသည် သူ့ရှေ့မှ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ကြည့်ကာ ကြည်နူးမှုနှင့် စိတ်တိုခြင်းတို့ကို ခံစားရပြီး သက်ပြင်းသာချနိုင်ခဲ့သည်။
"လူတွေကို ရွေးတဲ့နေရာမှာ ငါတကယ် ကံမကောင်းဘူးကိုး!"