ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ ပါဝင်ချင်ရင် လူသားလုပ်သားကနေ စတင်ရမယ်

ညနေပိုင်း။

ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၊ ကျမ်းဂန်အဆောက်အအုံ။

တောင်ကုန်းပေါ်မှာမို့ လရောင်က တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး လေညှင်းတို့ကလည်း သစ်ပင်များကို ဖြတ်၍ တိုက်ခတ်နေသည်။

တောင်စောင်းတွင် အုတ်တံတိုင်းခတ်ထားသည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုရှိသည်။

ထိုရှေ့တွင် လူအိုလီနှင့် လီကျစ်ရွှမ်းတို့ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး တစ်ယောက်က အလယ်ခေတ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နောက်တစ်ဦးသည် ကြော့ရှည်သော ၀တ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကြည်လင်သော လရောင်အောက်တွင် ရေချိုးနေသော အဖိုးအိုနှင့် အမျိုးသမီးငယ်သည် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အဓိပတိနယ်ပယ် ရောက်ရှိလာမည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်မျှော်နေ၏။

"ရွှမ်းရွှမ်း... ငါ့လည်ပင်းက ရှုံ့တွနေတာကို မြင်ရလား အကြီးအကဲ ရောက်လာရင် ငါ သူ့ရှေ့မှာ မယဉ်မကျေး ဖြစ်သွားမှာစိုးတယ်..."

"အဆင်ပြေပါတယ် ဆရာ..."

လီကျစ်ရွှမ်းသည် လူအိုလီနောက်သို့ လျှောက်သွားပြီး အရေးအကြောင်းများကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲက မုန့်ထျန်းရွှမ်လို ကြောင်သူတော် မဟုတ်ဘူး... သူက ဆရာ့ရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်"

ဒါကိုကြားတော့ လူအိုလီရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်လည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့၏။

"ဒါပေမယ့် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို စောင့်ထိန်းရမယ်လေ.... "

ဝှစ်!

ပြင်းထန်သော လေတစ်ချက်သည် တောအုပ်ကို တိုက်ခတ်သွားသဖြင့် သစ်ပင်ကြီး ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ အရိပ်တစ်ခု အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"အကြီးအကဲ ရောက်လာပြီ!"

ဒါကိုမြင်လိုက်တာနဲ့ လူအိုလီရဲ့အမူအရာက ပြောင်းသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားမှာကို ကြောက်တာကြောင့် ရှေ့ကို အမြန် လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။ လီကျစ်ရွှမ်းလည်း နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်ကာ နှလုံးတဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေ၏။

ဂိုဏ်းထဲမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ အများကြီးရှိသည်။

အဓိပတိနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဆယ့်လေးဦးကို တိုက်ခန်းသို့ စေလွှတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက ရေခဲတောင်၏ အစွန်အဖျားသာ ရှိသေးသည်။ ကျန်တဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိကြသေးပေ။ ဒါကြောင့် သူတို့ဘက်က ဂရုတစိုက်နှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာသင့်သည်။

သူတို့ တောအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်သွားကြပြီး မနီးမဝေးက သစ်ပင်တစ်ပင်ဘေးတွင် မဟူရာလေးကိုင်ဆောင်ထားသော အရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ သူ့ကို မနှုတ်ဆက်ခင်မှာ လူအိုလီ အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားပြီး နှစ်ဖက်လုံး အေးခဲသွားကြသည်။

"လျိုဝူရွှမ်း?"

"မင်းကိုး?!"

လူအိုလီသည် သူ့မျက်နှာပေါ်က အေးခဲနေသော သူ့အပြုံးဖြင့်။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"အဟမ်း"

လျိုဝူရွှမ်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သူ့အင်္ကျီလက်များကို ထိတ်လန့်တကြား ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့ လူကြီးမင်း... ကျွန်တော် ဘာမှ မဆိုလိုပါဘူး.... ဒါက...."

"ဒီမှာရှင့်ကို မကြိုဆိုဘူး!"

လီကျစ်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လျိုဝူရွှမ်းကို ရဲရဲကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှင် အဓိပတိမဟာမိတ်အတွက် အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ ဒီကို လာချင်သေးရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားလိုက်ပါ... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အကြောင်း အချက်အလက် တစ်ခုမှ ပြောပြမှာ မဟုတ့ဘူး"

"သွား သွား!"

လူအိုလီလည်း သူ့လက်ကို စိတ်မရှည်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ နှင်ထုတ်လေသည်။

ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အဓိပတိမဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်ဝက်ကျော်မှာ လျိုဝူရွှမ်းက ဦးဆောင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီလိုနာမည်ကြီးတဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခုကြောင့် သူ့ကို မမြင်ချင်တော့ပေ။

အဓိပတိမဟာမိတ်က ဒီလူတွေအတွက် ဘယ်လိုပြန်ဆပ်နိုင်မလဲ။

"မြန်မြန် ထွက်သွားလေ! ဒီမှာဘာအတွက်ရပ်နေတာလဲ"

လျိုဝူရွှမ်း မလှုပ်တာကိုမြင်တော့ လူအိုလီက သူ့ဓားသွားကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး စကားဆက်လေ၏။

"ငါတို့ကို မနှောက်ယှက်တော့နဲ့... မင်းက အဓိပတိနယ်ပယ် ဆိုရင်တောင် ငါတို့ ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီကို မင်း ကျူးကျော်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး"

"ထွက်သွား!"

လီကျစ်ရွှမ်းကလည်း သူမ၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်များ ကြီးထွားလာသည်။ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ရုတ်တရတ် ရောက်လာလို့ လျိုဝူရွှမ်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက ၎င်းတို့၏အသက်မှာ အန္တရာယ် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

တခဏအတွင်း လေထုကလည်း တင်းမာလာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ပြောလို့ ပြီးသွားပြီလား...?"

လျိုဝူရွှမ်းသည် လူအိုလီ၏ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဒီကို မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ လာတာမဟုတ်ပါဘူး... ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ညွှန်ကြားချက်နဲ့ လာခဲ့တာပါ..."

သူက စကားပြောနေစဉ်တွင် တောင်ပေါ်ရှိ ကျမ်းဂန်အဆောက်အအုံ ထိပ်သို့ မျှော်ကြည့်ကာ :"မင်းတို့ အစောင့်အရှောက် မလိုဘူးလား? ဒီအရှင်က ချင်းကောင်လေး လွှတ်လိုက်တဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ"

“???”

လူအိုလီနှင့် လီကျစ်ရွှမ်းတို့ခမျာ တခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေမိကြသည်။

လျိုဝူရွှမ်းက အဆောက်အအုံအတွက် အစောင့်အရှောက်လား?

"ရွှမ်းရွှမ်း မင်းရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အကြီးတန်းတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

လီကျစ်ရွှမ်း၏နားထဲသို့ သူ့အသံကို ပေးပို့လိုက်သည်။

“ကျွန်မ…”

လီကျစ်ရွှမ်းလည်း အံ့အားသင့်နေသဖြင့် စကားမပြောနိုင်သေးပေ။ မထင်ထားသော အခြေအနေကြောင့် သူမလည်း စိတ်ရှုပ်နေ၏။

ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ မလာဘဲ လျိုဝူရွှမ်းက ဘာလို့ အစားဝင်ပေးလိုက်တာလဲ။

သူတို့ရဲ့ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ အမူအရာတွေကိုမြင်တော့ လျိုဝူရွှမ်းလည်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး စိတ်မပူပါနဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ငါ အဓိပတိမဟာမိတ်က ထွက်ပြီး ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခဲ့တယ်"

သူပြောသည့်အတိုင်း လီကျစ်ရွှမ်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာ၏။

"အခုချိန်ကစပြီး ငါက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ မင်းငါ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်လို့ရတယ်"

"?!"

အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် နှစ်ယောက်စလုံး မယုံနိုင်စွာ ပြန်ကြည့်နေကြသည်။ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြောင်း မျက်လုံးများက သက်သေပြနေ၏။

"???"

ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး!

"ရှင် တကယ်ပြောတာလား"

"မင်းငါ့ကိုမယုံရင် ချင်းကောင်လေးဆီကို ဖုန်းဆက်စုံစမ်းလို့ ရတယ်"

လျိုဝူရွှမ်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အရင်ကကိစ္စတွေကြောင့် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွက် အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်... မင်းငါ့ကို မယုံတာ သာမာန်ပဲ...ငါ နားလည်ပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် လူအိုလီနှင့် လီကျစ်ရွှမ်းတို့သည် သူတို့၏ ရွေးချယ်ခွင့်များကို တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ လီကျစ်ရွှမ်းလည်း မဆိုင်းမတွ ချင်းယန်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုပြီး သူ့အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

တစ်ဖက်က ဖုန်းလိုင်းတွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်က ဂိမ်းကစားသံများဖြင့် ဆူညံနေသေးသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို... အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်း ရောက်လာပြီ"

လီကျစ်ရွှမ်း တိုးတိုးလေးဖြင့်: "သူက အစ်ကိုသူ့ကို လွှတ်လိုက်တာလို့ ပြောတယ်... သူကလည်း ကျွန်မတို့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းကပဲဆို..."

"ဟမ်? သူဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ ရောက်သွားတယ်ပေါ့?"

လိုင်းတစ်ဖက်ရှိ ချင်းယန်လေသံမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံပင်။

"သူနည်းနည်း နောက်ကျမယ်လို့တောင် ထင်နေတာ... သူ တော်တော်မြန်သားပဲ တော်တော်တက်ကြွတယ်..."

"အာ?"

ဒါကိုကြားတော့ လီကျစ်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို သူ့ကို တကယ်ပို့လိုက်တာလား ဒါက ကျွန်မတို့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အသစ်ရာထူးတိုးထားတဲ့ စီနီယာလား"

သူမ ဤသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏အသံသည် အနည်းငယ်ကျယ်လာကာ အနီးနားရှိ လူအိုလီကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် မယုံနိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လျိုဝူရွှမ်းကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်၏။ တစ်ဖက်က ရိုးရိုးလေးပဲ ပခုံးတွန့်ပြသည်။

"အင်း ငါ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့နေတာ"

ချင်းယန် သမ်းဝေကာ :"သူက သူ့ရဲ့ အစမ်းကာလမှာ ရှိနေတုန်းပဲ... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးတန်းအဖွဲ့ဝင် မဟုတ်သေးပါဘူး... အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက တကယ် ဂိုဏ်းအတွက် အလုပ်လုပ်ချင်နေတာ သူ့ကို ယုံလို့ရပါတယ်"

"အကိုကြီး... ဒီလူကို တကယ်ယုံရလား"

လီကျစ်ရွှမ်း သူ့ဖုန်းကို ဖုံးအုပ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေသော လျိုဝူရွှမ်းကို ဘေးတိုက်ကြည့်ရင်း :"သူ အငယ်တန်း ဦးလေးနဲ့ တခြားသူတွေကို သတ်ခဲ့တာနော်... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေလည်း ပါတယ်..."

"ညီမငယ်လေး တချို့အရာတွေက....ဟူး... သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပါ အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းရဲ့ စိတ်ရင်းကို ငါမြင်ဖူးတယ် သူ့နှလုံးသားက ရိုးသားတယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ဖြေရှင်းချက်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးပေးသင့်တယ်... ဟုတ်ပြီ ငါ့မှာ တခြားလုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ် ငါ အခု ဖုန်းချလိုက်မယ်... ကျမ်းဂန်အဆောက်အအုံမှာ သူ့အတွက် ကိစ္စတွေ စီစဉ်ပေးလိုက်.... "

ညွှန်ကြားချက်ပေးပြီးနောက် ဖုန်းကျသွားတော့သည်။

အေးစက်ပြီး ညံဖျင်းသော လေအေးအေးက တောအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကျန်သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားကုန်၏။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်ကြာမှ လျိုဝူရွှမ်းက ပြောလာသည်။

"တွေ့လား... ငါပြောသားပဲ... ချင်းကောင်လေး ငါ့ကို ထောက်ခံထားတယ်... ငါ အခု ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေပြီ မင်းဘာကိုမှ ရန်ငြိုးထားစရာ မလိုဘူး"

"ဒါဆိုလည်း အကြီးအကဲပေါ့....."

လူအိုလီသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ညည်းညူနေသေးပေမယ့် ချင်းယန်၏ စကားများက သူ့စိတ်ထဲမှာ စွဲမြဲနေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်က ကြည့်ပါက လျိုဝူရွှမ်းသည် အဓိပတိ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အခု ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ ပါဝင်ပြီး အောက်ခြေ အိမ်စောင့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ် လုပ်တော့မှာလား။

ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းကတော့ အံ့သြပြီးရင်း အံ့သြနေရပြန်၏။ သူတို့က အဓိပတိမဟာမိတ်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို လွယ်လင့်တကူလေး လုယူသွားခဲ့ကြသည်။

ဒါကို အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက် လူအိုလီသည် လျိုဝူရွှမ်းရှေ့မှာ တလေးတစားနဲ့ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်က ကျမ်းဂန်အဆောက်အအုံဆီသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲ အထဲကို လိုက်ခဲ့ပါဦး... ကျုပ်တို့ ဒါကို ဆက်ဆွေးနွေးကြမယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

သုံးယောက်သား အဆောက်အအုံထဲ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်သွားကြကာ ပြင်ဆင်ထားသော ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ လက်ဖက်ရည်နှင့် သရေစာများကို ဧည့်ခံပြီး လက်ဖက်ရည်၏ မွှေးရနံ့ကလည်း တစ်ခန်းလုံး ပြည့်လျှံနေ၏။

လျိုဝူရွှမ်းသည် ကျမ်းဂန်အဆောက်အအုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။

"ချင်းကောင်လေးက ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်ခိုင်းမှတော့ လျော်ကြေးက မဆိုးပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား "

"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲ...ခင်ဗျားက လာဖို့ ဆန္ဒရှိမှတော့ ကျုပ်တို့ဘက်ကလာ်း မတရား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အဘိုးကြီးလီ လက်ဖက်ရည်ကို လောင်းချပြီး သူ့ဆီ ဖြည်းညှင်းစွာ ကမ်းပေးလေသည်။

"ဒီမှာရတဲ့ လစာက အပြင်မှာ ဆယ်ဆကျော်တယ်... ကန့်ကွက်စရာရှိရင် အကြီးအကဲ ကျုပ်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်..."

သူက ခဏရပ်ပြီး လျိုဝူရွှမ်းရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်လိုက်ကာ။

"ဒါပေမယ့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ခင်ဗျားအတွက် ပိုက်ဆံက မလောက်ဘူးလို့ ထင်ရင် အကြီးအကဲ တခြားတစ်ခုခုကို စဉ်းစားလို့ရ...."

"မလိုပါဘူး!"

လျိုဝူရွှမ်းက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝင်နှောင့်ယှက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြယ်လက်စွပ်ကို ဖွင့်ကာ နံပါတ်တွေ ရေးထားတဲ့ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ လုပ်အားခကို ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ပေးရမယ်... ဒီငွေနည်းနည်းကို ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် ဒါက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွက် မစ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်တဲ့အတွက် လုပ်အားခကို ချင်းယန်ရဲ့ အကောင့်ထဲကို အပ်နှံသွားမှာပါ... ငါ့ရဲ့ဆုလာဘ်လို့လည်း မှတ်ယူလို့ရတယ်..."

"ဒါ…"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအိုလီသည် ထိုမှတ်စုကိုယူကာ ခဏလောက်စဉ်းစားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ နောက်မှ ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါမယ်.... "

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါဒီမှာ စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ရှိထားမှတော့ ငါ အရာအားလုံးကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ထားမယ်... ခြင်တစ်ကောင်တောင် ဝင်မလာစေရပါဘူး!"

လျိုဝူရွှမ်း အနီးနားရှိ စာအုပ်စင်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ စာကြည့်တိုက်ရှိ စာအုပ်များသည် အဖိုးတန်သော်လည်း ဂိုဏ်းဆရာအဆင့်မှာသာ ရှိကာ အဓိပတိအဆင့်တောင် မရောက်သေးချေ။

သူ့အရည်အချင်းတွေကို နည်းနည်းလေး ဖြုန်းတီးရာကျပေမယ့် လျိုဝူရွှမ်းကတော့ နောင်တမရခဲ့ပါဘူး။ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွက် မစ်ရှင်ကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်သရွေ့တော့ သူ့မှာ နောင်တရစရာ မရှိချေ။ ထို့အပြင် ဤနေရာက စာကြည့်တိုက်ကို စောင့်ရတာက ချင်းယန်၏အိမ်တွင် သူတို့နှင့်အတူ ဂိမ်းကစားရခြင်းထက်ပင် ပိုပျော်စရာကောင်းသည်။

"ကောင်းပြီ အခက်အခဲကို သည်းခံပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လျိုဝူရွှမ်း တာဝန်ယူရန် သဘောတူသည့်အတွက် လူအိုလီလည်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး :"ဒါပေမယ့် အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်း... ကျုပ်မှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိသေးတယ်"

"ဘာလဲ?"

လျိုဝူရွှမ်း သူ့ရှေ့က လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်သည်။

လူအိုလီလည်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ: "ခင်ဗျား ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လိုက်တုန်းက အကဲဖြတ်ဖို့ မလိုခဲ့ဘူးလား"