← Chapters

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်ကြား စစ်ပွဲ

Vol. 16 Ch. 234

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်ကြား စစ်ပွဲ

Vol. 16 Ch. 234

လူတိုင်းသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ယုံကြည်မှု—ဒါမှမဟုတ် သူ့၏ အလွန်အကျွံယုံကြည်မှုကြောင့် အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။

သေမင်းတံခါးဝ၌ ရပ်နေရတုန်းပင် ထိုကဲ့သို့ မာနကြီးသောသူနဲ့ တွေ့ဆုံရခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့လူက လှောင်ပြောင်လိုက်

၏။

"မင်း လိမ်နေတုန်းပဲလား"

ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး လေတစ်ချက်နဲ့အတူ ပျောက်ကွယ် သွားချေ၏

ဝှူး

သူ့လှုပ်ရှားမှုသည် ထက်မြက်ပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာ တိုက်ပွဲတွေတစ်လျှောက် သွေးထားသလိုပင်။

သူ့ဓားသည် ဓားအိမ်မှ အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်လာ၏ ထိုအချိန်မှာပဲ အခန်းသည် ရှေ့တိုးမှု အရှိန်အောက်၌ ကွေးညွှတ်သွားသလို ခံစားရသည်။

"တစ်ချက်ပဲ ထိုးမယ်" သူက အေးစက်စက်ပြောလိုက်၏ "ဒါပဲယူလိုက်”

ပိုင်ကျီဟန်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏

သူ ကြည့်နေ၏

လေများ ကွဲအက်သွား၏ ဓားသည် အခန်းကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေသလို သူ့ဆီကို ရောက်လာသည်။

ခုန်ကျန်းဟုန်က တုန်လှုပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏

"သခင်လေး”

သို့ပေမဲ့ ထိုးချက် မကျရောက်ခင်မှာပဲ

ကလန်

သတ္တုသံသည် ခေါင်းလောင်းသံလို ပဲ့တင်ထပ်သွားပေ၏

မီးပွါးများ ပေါက်ကွဲသွားချေသည်။

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ကျေနပ်အားရမှုကနေ မယုံကြည်နိုင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏

သူ့ဓားသည် ရပ်တန့်သွားချေ၏

မဟုတ်ဘူး—ဖမ်းမိသွားတာပင်

ပိုင်ကျီဟန်သည် ညာဘက်လက်ကို အပေါ်သို့ ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့လက်နဲ့ ဓားကို ဖမ်းလိုက်၏။

လက်ဗလာနဲ့သာ

သူ့အောက် ကြမ်းပြင်သည် ဖိအားကြောင့် ကွဲအက်သွား၏ လေတိုက်တာကြောင့် သူ့ဝတ်ရုံများ ပတ်ပတ်လည်၌ တရွှီးရွှီးမြည်နေ၏

သို့တိုင် သူသည် မတုန်မလှုပ် ရပ်နေ၏။

မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည် ။ လက်ချောင်းများ တင်းကြပ်နေ၏ ဓားသည် တုန်ခါနေသည်။

"ဘာလဲ?"

ငွေရောင်ဆံပင်နှင့်လူသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပေသည်။

သူ ပြန်မဆုတ်နိုင်ခင်

ဘုန်း

ပိုင်ကျီဟန် ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏

ဝိညာဉ်ချီများသည် အရပ်မျက်နှာတိုင်း၌ မြင့်တက်လာပြီး သူ့အောက်က ကြမ်းပြင်သည် ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းပုံစံအဖြစ် ကွဲအက်သွား၏

အခန်းတစ်ခုလုံးသည် ချီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရသလို ယိမ်းထိုးနေ၏

လေများ အေးခဲသွားပေသည်။

ခုန်ကျန်းဟုန်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ နောက်ပြန်ယိုင်သွားပေ၏

ရှဲဝမ်ရှို့ မျက်ဆန်တွေ ကျုံ့သွား၏

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံး ဝတ်ထားသော ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်ခုံးတွေပါ ကျုံ့သွားပေသည်။

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့လူကတော့

လွင့်စင်သွားသည်။

ဥက္ကာပျံတစ်စင်းလို အဝေးကနံရံကို ကျယ်လောင်သောအသံနဲ့ လွင့်ပျံပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ် လိမ့်ကျသွားကာ တိုင်တစ်တိုင်ကို ဝင်တိုက်မိသည့်အခါမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာပေ၏

တိတ်ဆိတ်သွားချေသည်။

သစ်သားတကျွီကျွီမြည်သံနှင့် လွင့်စင်သွားသော လေ၏ တရှူးရှူးအသံသာ ကျန်တော့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့လက်တွင်ပေကျံနေသောသွေးများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာကြည့်ရင်း လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်နှင့်

သူ၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

အထင်အမြင်လွဲမှားမှု ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

သံသယဖြစ်စရာ မရှိတော့ပေ

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာခြင်းနယ်ပယ်

လူအများထင်ထားသကဲ့သို့ သူသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းမှုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ပေ

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူသည် ပြေစရာမရှိတော့ပေ

သူ၏အကြည့်သည် လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိုင်ကျီဟန်ဆီ စိုက်ကြည့်နေသည်—ယခုအခါ သတိထားနေပြီး လျစ်လျူရှုခြင်း မရှိတော့ပေ

ရှဲဝမ်ရှို့၏ မျက်နှာသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူမပင် ဤသို့မမျှော်လင့်ထားပေ

(သူက ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာ။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။)

သူမသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ကောင်းကင်အင်ပါယာတစ်လျှောက်ရှိ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ အပါအဝင် လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အချက်အလက်များစွာကို သိသည်။

နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် ရေပန်းစားသူများပင်လျှင် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းမှုနယ်ပယ်၌ ရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ပိုင်ကျီဟန်ကတော့

သူက လုံးဝကွဲပြားသော အဆင့်မှာ ရှိနေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ပြိုင်ပွဲ၌ ပါဝင်ဖို့ ကြောက်နေသည်ဟူသော ကောလာဟလတွေလား။

လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားသာ

ထိုအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့အတူ မည်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုပေ။

(သူတို့ သူ့ကိုသတ်ဖို့ ဒီလောက်အများကြီးပေးဆပ်ခဲ့ရတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။)

ဖိအားအောက်တွင် သူတို့ပတ်လည်က နံရံများ ညည်းညူနေကြသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခြေတစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းသေးပေ

သူသည် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော ကျင့်ကြံသူကို ကြည့်လိုက်၏

မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေသည်။

အသံက တည်ငြိမ်၏

"နောက်တစ်ယောက်”

"သေစမ်း”

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသောလူ၏ အသံက တိုးတိုးလေးသာ

သူ့ ချီတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည့်အခါ သူလက်သီးကို ဆုပ်ထား၏

သူ့အနေနဲ့ အစောပိုင်းကလူလို ပြုမူမှာမဟုတ်ပေ။ ပိုင်ကျီဟန်အစွမ်းသတ္တိပြသပြီးနောက်မှာတော့ လျှော့မတွက်ရဲတော့ပေ

မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး ဝင်တိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ

ယင်းအစား သူသည် အနည်းငယ် လှည့်ပြီး အပျက်အစီးတွေကြားထဲ၌ တုန်ရီနေဆဲဖြစ်သော လဲကျနေသည့် ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကျင့်ကြံသူကို ခေါ်လိုက်၏

"ရှန် ထ”

သူ့အသံက အေးစက်ပြီး ပြတ်ရှနေ၏

"ငါတို့ အတူတူ လုပ်ကြမယ်။"

အပျက်အစီးကြားကနေ နာကျင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကျင့်ကြံသူရှန်သည် ယိုင်ထိုးပြီး လဲကျသွားလေ၏ သူ့ပါးစပ်ကနေ သွေးများ စီးကျနေ၏ လက်တစ်ဖက်ကလည်း တုန်ခါနေ၏

သူ့ဝတ်ရုံများသည် စုတ်ပြတ်နေပြီး ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေ၏ မာနတွေ ပျက်စီးနေချေပြီ။

ဒါပေမယ့် သူ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ

မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မေးစေ့က သွေးများကို သုတ်လိုက်၏ သူ့မျက်လုံးများက ပူလောင်နေ၏ - နာကျင်ရုံသာမက သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်ချက်နဲ့ပင်

"သူ ကံကောင်းတာပါ”

သူ့အသံက တိုးတိုးလေးသာ။ထို့နောက် အခန်းထဲ၌ ပိုကျယ်လာ၏

"ငါ နှစ်ခါကျရှုံးလိမ့်မယ်လို့ မထင်နဲ့”

အစောပိုင်းက ရှုံးနိမ့်မှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ အော်ဟစ်လိုက်သလိုပင် သူ့၏ ဝိညာဉ်ချီများ ပြန်တက်လာပြီး ဒေါသထွက်လာ၏

သူ ခုန်ပြီး ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော လူဘေး၌ ပြန်ရပ်နေတုန်း သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ ကြမ်းပြင်သည် အက်ကွဲသွားပေသည်။

အခန်းက ပြန်လှုပ်ရှားသွား၏ တင်းမာမှုများ ပိုထူလာသည်။

တိုက်ပွဲဝင်ဖူးပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်သည် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေကြ၏

သူတို့ မာနက လောင်ကျွမ်းသွားချေပြီ။

အခုလား။

သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ပဲ ကျန်တော့၏

ရှန်သည် သူ့ပခုံးကို တွန့်ပြီး ဝိညာဉ်ချီများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏

"မင်း ငါ့ကို တကယ်လှည့်စားခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ကံက အခု ကုန်သွားပြီ”

ဓားကို သူ့ဆီချိန်လိုက်၏

ပိုင်ကျီဟန် ရယ်မိသွားပေသည်။

အရှက်ရသွားသော ရှန်သည် တစ်ယောက်တည်း ပြေးဝင်လာပြီး အခု သူ့လက်စားချေနိုင်မည် ထင်နေ၏

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော ကျင့်ကြံသူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ဝတ်ရုံကနေ ထူးဆန်းသော ငွေရောင်အဝိုင်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အလွှာလိုက်ရေးထိုးထားသော စာတန်းများနှင့် ထိုအရာသည် သူ့လက်ဖဝါးနှင့် လေထဲ၌ ဖြည်းဖြည်းချင်းလည်ပတ်နေ၏

ဖိအားများ တဟုန်ထိုးတက်လာချေသည်။

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ ဝိညာဉ်ချီသည် ပျက်စီးနေသော အခန်းထဲကို တိုးဝင်လာပြီး နံရံများကွဲအက်ကာ မီးအိမ်များ တုန်ခါနေ၏

မျက်နှာကြက်ကနေ ဖုန်များကျလာ၏ လေထုသည် လေးလံနေသလို ခံစားရ၏ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းမဖြစ်ပေါ်ခင်က ကောင်းကင်လိုသာ။

ဘုန်း

ပိုင်ကျီဟန် ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏

ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူတို့ကြား၌ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဓားများ လှုပ်ရှားနေ၏ ခြေထောက်များ ပေါ့ပါးနေကာ ခန္ဓာကိုယ်က တောက်ပနေ၏

ကခုန်နေသလိုသာ

ခြေလှမ်းတိုင်းက သတ်ပစ်နိုင်၏

ကလန်! ကလန်! ကလန်!

ရှန်ဓားသည် ထာဝရဝိညာဉ်ဓားနဲ့ ထိတွေ့သည့်အခါ မီးပွါးများ လွင့်ပျံသွားပေသည်။ ထိုထိခိုက်မှုသည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်

တွန်းပို့ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် သူ့ခုခံမှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ခွန်အားသည် သူတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော မည်သည့်အရာနဲ့မှ မတူအောင် ကြီးမားလွန်း၏

ပြီးတော့ အလင်းတန်းတစ်ခုလိုသာ

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူသည် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မှု နည်းပါးပြီး နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုသုံးခုသည် စီးမျောနေသော ရေစီးကြောင်းလို လိုက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

(ဒီနည်းစနစ်က ဘာလဲ။)

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့လူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို အံ့အားသင့်စေဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး လှည့်ပတ်လိုက်ချေသည်။

အား

သို့တိုင် သူ့၏တိုက်ခိုက်မှုသည် နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်ကိုပဲ ထိမှန်ခဲ့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်တစ်ယောက်ကနေ သုံးယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သုံးယောက်ကနေ ငါးယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ငါးယောက်ကနေ ကိုးယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်ခုချင်းစီသည် တောက်ပြောင်ပြီး ရေစီးကြောင်းထဲ၌ စီးဆင်းနေသော လရောင်လိုပင်

အရိပ်ကိုးပါး စီးဆင်းနေသော အလင်းဓား။

"ဘာကြီးလဲ”

ရှန်သည် အရိပ်တစ်ခုကို ခုတ်ထစ်လိုက်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောသူသည် နတ်ဘုရား အဆောင်များနဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းဆက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ရှောင်တောင်မရှောင်ပေ

သူ့ရပ်တည်ချက်ကို ပြောင်းလဲလိုက်၏

ထို့နောက် သူ့ဓားသည် လေပြေလိုပဲ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် လွင့်မျောသွားချေသည်။

ကွင်းဆက်များနဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ကို မိုးစက်လို ပြန့်ကျဲသွား၏

ထာဝရစီးဆင်းနေတဲ့ ရေဓားနည်းစနစ်။

ချောမွေ့၏ နူးညံ့၏ ထိတွေ့လို့မရပေ

သူ့ကိုတိုက်ခိုက်သော နည်းစနစ်တိုင်းသည် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

စွမ်းအားမည်မျှရှိရှိ။

မြန်နှုန်းမည်မျှပဲရှိရှိ။

ငွေရောင်ဆံပင်နဲ့လူသည် ဒေါသတကြီးပြောလိုက်လေ၏

"ယောက်ျားတစ်ယောက်လို တိုက်ခိုက်”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ရယ်လိုက်ပြီး သူ့ပတ်လည်၌ နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်များ ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်အခါ သူ့ဓားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်လှည့်လိုက်၏

သူသည် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ကျင့်ကြံသူဆီကနေ နောက်ထပ်ထိုးနှက်ချက်အား ရှောင်လွှဲပြီး သူ့ဓားကို တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် ခါယမ်းလိုက်လေ၏

ထို့နောက် သူ ကျောခိုင်းလိုက်ချေသည်။

တိုက်ပွဲအလယ်၌

လက်တွေကို ကျောနောက်ဘက်၌ ထားလေ၏

"ငါတော်တော်များများ မြင်ပြီးပြီ။"

သူ့အသံက တိုးတိုးလေးသာ

"ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရေးနယ်ပယ်... ငါထင်သလောက် လွှမ်းမိုးမှုမရှိဘူး။"

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ် သွားပေသည်။

"မင်း”

"ငါဘယ်လောက်တိုးတက်နေပြီလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်" ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့ကိုမကြည့်ဘဲ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းကောင်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တယ်။"

နောက်ဆုံးတော့ သူ့ပခုံးပေါ်ကနေ ကြည့်လိုက်ကာ ရွှေရောင်မျက်လုံးများက ဖရိုဖရဲဆံပင်အောက်၌ တောက်ပနေသည်။

"အခု မင်းတခြားတစ်ယောက်ကို တိုက်ပွဲထဲဆွဲခေါ်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းအောင်မလုပ်ခင် ဒါကိုအဆုံးသတ် လိုက်ရအောင်။"

နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်ကိုးခုသည် ရုတ်တရက် ချိန်ညှိလိုက်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်ဓားကို ခေါင်းပေါ်မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ရွှေရောင်နဲ့ငွေရောင်အလင်းတန်းများ စုဝေးလာ၏

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူအနေနဲ့ စိတ်ထဲကနေ သူ့ကိုပြေးဖို့ အော်ဟစ်ပြောနေသလိုပင်

သို့တိုင် နောက်ကျသွားချေပြီ။

"အရိပ်ကိုးခု စီးဆင်းနေတဲ့အလင်း - တတိယပုံစံ။"

သူ့အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွား၏

အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပေသည်။

ထို့နောက်

ဝှူး

တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်။

မြင်ဖို့ရန် အတော်လေး မြန်လွန်းသည်။

ကြားရဖို့ တိတ်ဆိတ်လွန်းသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှု၍မရပေ

ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သွားလေသည်။ စွမ်းအင်ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ လေတိုက်သံများ အော်ဟစ်လာကာ ဖွဲ့စည်းမှုကာကွယ်ရေးများကို ဖောက်ထွင်းပြီး နံရံများကို ကွေးညွှတ်စေ၏ ရှန်နှင့် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော လူနှစ်ဦးစလုံးကို ကောင်းကင်မှ တွန်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

ဘုန်း

သူတို့သည် ဝေးလံသောနံရံကို ထိမှန်ကာ သွေးစွန်းပြီး သတိလစ်သွားကြသည်။

စက်ဝိုင်းသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး ဝေးလံသောအတားအဆီးကို ဖြတ်၍ ညကောင်းကင်သို့ ဖောက်ထွက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် တောက်ပသော အမာရွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရင်း မပျောက်ကွယ်သွားခင် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသည့်အထိ တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

တိတ်ဆိတ်နေ၏

ပိုင်ကျီဟန်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ဖိအားများ ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

အခန်း၏ ကွဲအက်နေသော အကြွင်းအကျန်များသည် သူ့ပတ်လည်တွင် တုန်ခါနေသည်။

သူသည် ရှုပ်ထွေးနေသော နေရာကို ကြည့်ပြီးနောက် သတိလစ်နေသော ရန်သူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နူးညံ့လွန်းတယ်”

All Chapters