← Chapters

အတုအယောင် ကောင်းကင်ဖီးနစ် နတ်ဘုရားခန္ဓာ

Vol. 22 Ch. 298

အတုအယောင် ကောင်းကင်ဖီးနစ် နတ်ဘုရားခန္ဓာ

Vol. 22 Ch. 298

မဟာသူတော်စင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း။

နန်းတော်တစ်ခုရှေ့တွင် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဆေးပြားကို လွှဲပေးလိုက်၊ ဒါဆို မင်းကို ငါ အသက်ချမ်းသာပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် ရှေးဟောင်းလက်နက် ရှိနေရင်တောင် သေခြင်းတရားကနေ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျူဖန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကုရွှမ်းကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် လောဘ၊ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် နတ်ဆိုးသတ်ဓားအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရောထွေးနေသည်။

သူ့အတွက် ကိုယ်အင်္ဂါသန့်စင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည့်အရာမှာ ဤပုရွက်ဆိတ်သည် သူတို့ရှေ့မှ နန်းတော်မှ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဖီးနစ်မဟာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေဖြစ်ပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ ဆေးပြားများသည် သူ၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးပြားများစွာသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသည့်အရာများသည် အမှန်တကယ် ထူးခြားသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် အခြား ကိုယ်အင်္ဂါသန့်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါက ကျူဖန်သည် စကားပြောဆိုခြင်းကို အချိန်ဖြုန်းမည်မဟုတ်ဘဲ သိမ်းယူရန် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ကျူဖန်သည် ကုရွှမ်း သယ်ဆောင်လာသော နတ်ဆိုးသတ်ဓားကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နေသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ကိုးဆင့်ရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဤဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်၏ စွမ်းအားကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကုရွှမ်း၏ အမူအရာသည် အေးစက်နေသည်၊ “လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ကံကြမ္မာက ကံတရားပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ငါ ဆေးပြားကို လက်လွှဲပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် မရှိဘူး။ အခု ထွက်သွားရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ငြိမ်းချမ်းနိုင်မယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့လက်ထဲက ဓားက ဒီလောက် အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဤစကားများကြောင့် ကျူဖန်၏ အမူအရာသည် ခန့်မှန်းရခက်စွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လောဘသည် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို လုံးလုံးလွှမ်းမိုးသွားပြီး တစ်လှမ်းတိုးကာ ရှေးဟောင်းမျှော်စင်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခေါ်ထုတ်ပြီး ကုရွှမ်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

“ရှေးဟောင်းလက်နက် ရှိရင် ဘာဖြစ်လဲ၊ ငါ့မှာ နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ တကယ်ထင်သလား”

“အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးတာကို ငြင်းဆန်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေစေတော့—”

ကျူဖန်၏ အမူအရာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပြီး သူသည် ကုရွှမ်းကို ကိုယ်တိုင် ကြေမွသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှိမ်နင်းအားဖြင့် ဖိချလာသော ရှေးဟောင်းမျှော်စင်ကို မြင်သောအခါ ကုရွှမ်း၏ သွေးများသည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အစွမ်းထက်ပြီး ခမ်းနားသော ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် သူ့နောက်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ဘုရားဓားသည် ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်။

အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားလေသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ရှေးဟောင်းမျှော်စင်သည် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားသည်။ မဆုတ်မနစ်သော စွမ်းအားသည် လွှမ်းခြုံသွားရာ ကျူဖန်၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒါက ရှေးဟောင်းလက်နက် မဟုတ်ဘူး... တစ်... တစ်ဝက်သူတော်စင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ...”

ကျူဖန်သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားလေ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် အချိန်မီ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ နတ်ဘုရားဓား ခုတ်ချလာသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကျူဖန်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ငြိမ်သက်သွားပြီး ကုရွှမ်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး၊ ငါ သေရင်တောင် မင်း လျော်ကြေးပေးရလိမ့်မယ်—”

သူ စကားမဆုံးမီ။

ကျူဖန်သည် နတ်ဆိုးသတ်ဓားဖြင့် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကုရွှမ်း၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု မပေါ်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကျူဖန်သည် သူ၏ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပုံရပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးနောက်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူ သတိပြုမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤပုံစံသည် အရိုးများအတွင်းရှိ ပိုးကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ပေ။

“ကျူဖန်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေရဲ့ အာရုံကို ငါ ဆွဲဆောင်မိတဲ့ပုံပဲ”

ကုရွှမ်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသော်လည်း နောက်မှ ပြန်လည်ဖြေလျော့သွားသည်။

ဤအခြေအနေတွင် နောက်ထပ် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ခုနက အခြေအနေအရ သူ ဆေးပြားကို လက်လွှဲပေးခဲ့လျှင်ပင် ကျူဖန်သည် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ကံကြမ္မာ ရှိနေသည်။

ကျူဖန်ကို သတ်ပြီးနောက် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို နောက်မှ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

“ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်”

ကုရွှမ်းသည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ အခြားကျင့်ကြံသူများသည် ဆူညံသံကို ကြား၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခြေရာများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် ကျူဖန်၏ နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဒါက မြင့်မြတ်တဲ့ယွီဟွာမြေရဲ့ စစ်မှန်သောတပည့်ပဲ”

“ဟင်၊ သူ ဒီမှာ သေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမလဲ”

“ဒီလူက မြင့်မြတ်သောယွီဟွာမြေက တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သခင်တစ်ဦးရဲ့ သားမြေးလို့ ပြောတယ်။ အခု သူ ဒီမှာ သေသွားပြီဆိုတော့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာနိုင်တယ်...”

ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ကျူဖန်၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို မှတ်မိကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သောယွီဟွာမြေ၏ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ငယ်ရွယ်သောအသက်အရွယ်ဖြင့် နတ်ဘုရားပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ကိုးဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းမည်မှာ သေချာသည်။

ကြီးမားသော ယှဉ်ပြိုင်မှုကာလတွင် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် မျှော်မှန်းနိုင်သူအဖြစ် သူ မြင်တွေ့ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ကျူဖန်သည် အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသည်။

သူ ဒီမှာ သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်၏ သားမြေးတစ်ဦး ဒီမှာ သေဆုံးခြင်းသည် သတင်းပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် သိသိသာသာ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စေမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

...

မြင့်မြတ်သောယွီဟွာမြေ။

နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း၌ အနက်ရောင်ဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တရားထိုင်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြင်းထန်စွာ ပွင့်လာပြီး သူ၏ ထူထဲသော မျက်ခုံးများအောက်တွင် သိမ်းငှက်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးတစ်စုံသည် တောက်ပနေပြီး သူ၏ ပိန်ပိန်ပါးပါး ပါးပြင်များပေါ်တွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ ငါ ဘာလို့ ဒီလို မကောင်းတဲ့ နိမိတ်ကို ရုတ်တရက် ခံစားမိရတာလဲ”

ကျူဟွာတောင်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် အရုပ်ဆိုးလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်ဓားတပည့်တစ်ဦးသည် အပြင်ဘက်မှ လန့်ဖြန့်တုန်လှုပ်စွာ အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်။

“အထွတ်အထိပ်သခင်၊ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ရှိပါတယ်...”

“ဘာကြောင့် ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေရတာလဲ”

ကျူဟွာတောင်း၏ အမူအရာသည် ပို၍ အေးစက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာကာ တပည့်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဖိအားပေးလိုက်ရာ သူ၏ ထိတ်လန့်မှု အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပုံရသည်။

ထို့နောက် တပည့်သည် ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင် စကားစပြောသည်။

“ကျူ... ကျူဖန် အစ်ကို... အစ်ကိုရဲ့ ဝိညာဉ်တိုကင် ကွဲ... ကွဲသွားပါပြီ”

ဤစကားများကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျူဟွာတောင်းသည် တပည့်၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာကာ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”

“ကျူ... ကျူဖန် အစ်ကို...”

တပည့်၏ မျက်နှာ နီရဲလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နေကာ စကားပြောရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

All Chapters