← Chapters

သူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း_၂

Vol. 22 Ch. 307

သူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း_၂

Vol. 22 Ch. 307

သန့်စင်သောလက်နက် ဆုံးရှုံးသွားပါက ရှန်ကွမ်းမိသားစုကို သူတော်စင်မိသားစုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတိတ်မှ ရန်သူများစွာသည် ရှန်ကွမ်းမိသားစုကို ပြိုလဲနေချိန်တွင် ကန်ကျောက်ရန် အခွင့်အရေး ယူလိမ့်မည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို

ရှန်ကွမ်းဟုန်ထျန်း လုံးဝ မမြင်လိုပေ။

သူသာ ယနေ့ အခြေအနေကို ကြိုတင်သိခဲ့လျှင် ရှန်ကွမ်းဟုန်ထျန်းသည် သန့်စင်သောလက်နက်ကို ဘယ်တော့မှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှန်ကွမ်းဟုန်ထျန်း ကြာရှည်စွာ နောင်တမရမီ အေးစက်သော လူသတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒ သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားပြီး ထိုအရာကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ကုချင်းဖန်၏ လျစ်လျူရှုသော အကြည့်နှင့် ဆုံသည်။

“နေဦး၊ မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး…”

ရှန်ကွမ်းဟုန်ထျန်း၏ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားပြီး သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ၏ အတွေးများအားလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီ ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ဓားကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းခဲ့သော ရှန်ကွမ်းမိသားစုမှ ဤအကြီးအကဲသည် သူ၏သွေးများ ထိုနေရာတွင် ပျံ့ကျဲသွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်းမိသားစု အကြီးအကဲကို သတ်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်မသွားပေ။ ဓားတစ်ချက်သည် များပြားလှသော ဓားချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်ကွမ်းမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို ဝန်းရံလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကွမ်းယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ထံမှ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“နောက်လိုက်တာအိုပညာရှင် ဒါက ငါ့ရဲ့ ရှန်ကွမ်းမိသားစုပဲ…”

သို့သော် ပုံရိပ်ယောင် စကားမဆုံးမီ ၎င်းသည် ဓားချီဖြင့် ထိုနေရာတွင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခံရသည်။

ဖျက်ဆီးခံရသူများထဲတွင် ရှန်ကွမ်းယုနှင့် အခြား ရှန်ကွမ်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူများလည်း ပါဝင်သည်။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ရှန်ကွမ်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားသည်။

ရှန်ကွမ်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူများ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ပြတ်တောက်နေသော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ အခြား ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရှန်ကွမ်းမိသားစု ပျက်စီးသွားပြီ

ဤတိုက်ပွဲတွင် ရှန်ကွမ်းမိသားစုသည် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မှ အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက သူတို့၏ မိသားစု၏ သန့်စင်သောလက်နက်ပင် ကြေမွသွားခဲ့သည်။

သူတော်စင်မိသားစု၏ အုတ်မြစ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော အရာသည် ဤအချိန်တွင် လုံးဝ နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတော်စင်များ၏ အုတ်မြစ် အများအပြား မရှိတော့သော သူတော်စင်မိသားစုသည် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို မိမိကိုယ်တိုင် သိသာထင်ရှားသည်။

ရှန်ကွမ်းမိသားစုတွင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့သည် အင်အားစုများစွာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ အတိတ်တွင် သန့်စင်သောလက်နက်၏ နှိမ်နင်းမှုကြောင့် ပြဿနာများ ရှိမည်မဟုတ်သော်လည်း ယခု သန့်စင်သောလက်နက် မရှိတော့ဘဲ ရလဒ်သည် မသေချာတော့ပေ။

“သူတော်စင်”

“ဒီလူက တစ်ဝက်သူတော်စင် မဟုတ်ဘူး၊ သူတော်စင်ပဲ”

ရှီယွီ၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သက်သာရာရမှု ခံစားချက်ကိုလည်း ခံစားရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် တိုက်ခိုက်မှု မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက သူလည်း ကျဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

ရှီယွီ ဤသို့ တွေးနေစဉ် အေးစက်သော အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ ကုမိသားစုရဲ့ မဟာသူတော်စင် အမွေအနှစ်ကို လိုချင်သလား”

“မဟုတ်ဘူး… ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး…”

ရှီယွီသည် ကုချင်းဖန်၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ အတွင်းထဲမှ တုန်ယင်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကုချင်းဖန်က သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။

လက်သီးတစ်ချက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိသော ရှီယွီသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရှီယွီကို သတ်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက် နယ်ပယ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ဓားချီသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်တောက်ကာ အခြား ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ ခုတ်ထစ်သည်။

ခဏတာအတွင်း ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထိုနေရာတွင် သတ်ဖြတ်ခံရသည်။

“ကျွန်တော်တို့ ကုမိသားစုကို လက်နဲ့တောင်မတင်ခဲ့ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ အကြီးအကဲ”

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သနားခံရန် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော် သူရရှိသော တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ လက်သီးတစ်ချက် ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူသည် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရသည်။

ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး သူ၏ အမူအရာသည် အေးစက်နေကာ “ဒီနေ့ မင်း သေမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ သေမယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်”

“ဒါပေမယ့် အခု ကြည့်ရတာ အသက်ရှင်တဲ့သူက ငါပဲ”

“မင်းတို့အတွက်ကတော့—”

“မင်းတို့ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေဖို့ လုံးဝ မလိုတော့ဘူး”

ကုချင်းဖန်၏ စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရာအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများရော နတ်ဘုရားပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပါ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

သွေးများ မြေပြင်ကို စွန်းထင်းစေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် မည်သည့် မဟာသူတော်စင် အမွေအနှစ်ကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

သူ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက် နယ်ပယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ လက်ချောင်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး ကံချီသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်တောက်ကာ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ခေါင်းပြတ်နေသော ရုပ်အလောင်းသည် လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာသည်။

...

သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ကုချင်းဖန်သည် မဟာသူတော်စင် အမွေအနှစ်ကို ကုရွှမ်းနှင့်အတူ ဝေမျှလိုကြောင်း ယခင်က ပြောဆိုခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို မချန်ဘဲ ထိုနေရာတွင် အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမက နောင်ပြဿနာများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းများမှ အခြား ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

မကြာမီ ရှင်းအန်းခရိုင်သည် ငရဲဘုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“…”

ဖူဟဲသည် သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ကုချင်းဖန်၏ ခွန်အားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရှန်ကွမ်းမိသားစု၏ သန့်စင်သောလက်နက်ကိုပင် ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်ခဲ့မိပေ။

သိရှိရသည်မှာ သူတော်စင်တစ်ပါးသာ သန့်စင်သောလက်နက်ကို ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကုချင်းဖန်သည် သူတော်စင် ဖြစ်ရမည်။

သူ သူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင် သူသည် အနည်းဆုံး သူတော်စင်၏ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤခေတ်တွင် ထိုသို့သော အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို မရှုံးနိမ့်နိုင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ဤအချိန်တွင် သတ်ဖြတ်မှု ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကုချင်းဖန်သည် ကွေ့ယွမ်မင်းဆက်၏ စခန်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ ကျီမင်နှင့် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်တပ်မတော် တစ်သိန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် အဆုံးမရှိသော ဓားချီသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်တပ်မတော်ဆီသို့ တရစပ် စီးဆင်းသွားပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

“တန်းစီ”

ကျီမင် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ စွမ်းအင် မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ နယ်ပယ်သည် မူလက တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခု နတ်ဘုရားဧကရာဇ်တပ်မတော်၏ စွမ်းအင်နှင့် ချိတ်ဆက်မိပြီး တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အဆင့်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ဓားချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျီမင်သည် သူ၏ လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲပြီး ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားသည် နေရာလွတ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ကျီမင်၏ နဖူးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်စေကာ ခုခံကာကွယ်ရန် သူ၏ လှံကို မဖြစ်မနေ မြှောက်လိုက်ရသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှံ ပျက်စီးသွားသည်။

ကျီမင်၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးစတစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး သွေးများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကျလာသည်။

ကျီမင်ကို သတ်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် အမူအရာမဲ့စွာ ရှိနေပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်တပ်မတော်မှ စစ်သားများစွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သတ်ဖြတ်မှုအားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။

မြေပြင်သည် သွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ပြတ်တောက်နေသော ရုပ်အလောင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျံ့ကျဲနေသည်။ အစိတ်အပိုင်းများ ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေပြီး ခဏတာအတွင်း လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤ အလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ် အလယ်တွင် စိမ်းလန်းသော ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသာ တိုက်ပွဲ၏ ဖုန်မှုန့်များ မထိဘဲ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့စွာ ရပ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး လုံးဝ သတ်ဖြတ်ခံရခြင်း မဟုတ်ပေ။ အနည်းငယ်မျှသာ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကုချင်းဖန်၏ ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာများ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့မှာ သူတို့၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်သည်အထိ တုန်လှုပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဘောင်းဘီအောက်သို့ အဝါရောင် အရည်များ စီးကျနေသည်။

ကုချင်းဖန်၏ အကြည့် သူတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ လှည့်သွားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး အချို့မှာ ထိန်းမနိုင်အောင် တုန်ယင်သွားကြသည်။

“သူတော်စင်… ကျေးဇူးပြုပြီး… ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ”

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ရှက်ရွံ့စွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ အခြား ကျင့်ကြံသူများ အလိုအလျောက် လိုက်ပါလာပြီး ဒူးထောက်ကြသည်။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ မျက်နှာတွင် မျက်နှာသာပေးခြင်းသည် အရေးမကြီးပေ။

ကုချင်းဖန်သည် လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်၊ “စိတ်မပူပါနဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ ငါက သတ်ဖြတ်ရတာကို နှစ်သက်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်သရွေ့ ငါ မင်းတို့ကို မသတ်ပါဘူး။”

“မင်းတို့ ငါးနယ်မြေက လာခဲ့ကြပေမယ့် ကိုးပြည်နယ်ကလည်း ရှေးဟောင်းတောရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ မင်းတို့ကို ဒီမှာ ကြိုဆိုပါတယ်။”

“ဒါပေမယ့် ကိုးပြည်နယ်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်စေတာကို ငါ မလိုချင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတော်စင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်တို့ ကိုးပြည်နယ်အပေါ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး”

ကုချင်းဖန်က သူတို့ကို ချမ်းသာပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ကြားသောအခါ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ တင်းမာနေသော ဝိညာဉ်များကို ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားပြီး ကပ်ဘေးမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် ကံကောင်းခြင်းကို ခံစားရသည်။

ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထရပ်ပြီး ကုချင်းဖန်အား ဦးညွှတ်သည်၊ “ကျွန်တော် အရင် ခွင့်တောင်းပါရစေ”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုသူသည် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်၊ ထွက်ပြေးရန် အလွန် အလျင်လိုနေပုံရသည်။

တစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီး ကုချင်းဖန် တကယ် မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်း လိုက်ပါလာပြီး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြသည်— ကိုးပြည်နယ်သည် သူတို့၏ သားကောင်များကို ရွေးချယ်ပြီး နောက်က လိုက်နေသော ရက်စက်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်မျှပင် မနေရဲကြပေ။

All Chapters