အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)
Vol. 16 Ch. 181-182
၁၉၆၀ ၌ စားဖိုးမှူးလေးနှင့် လက်ထပ်ခြင်း
အပိုင်း ၁၈၁
အခုဆိုရင် ချမ့်ကျွီဟွာက ပိုက်ဆံရှာပြီး သူမရဲ့ သမီးတွေက လိမ္မာသည့်အတွက် သူမက အတော်လေး ပျော်နေခဲ့သည်။
“ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ အခုဆိုရင် သူက သား တစ်ယောက် ရှိနေပြီဆိုတော့ သူ လဲကျသွားရင်တောင် သူကို ဘယ်သူကမှ အပြစ်မတင်နိုင်တော့ဘူး။”
ချမ့်ကျွီဟွာကို စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်စေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ အတင်းသမားများ ဖြစ်ပြီး ဂျုံပြာတဲ့နေရာမှာ သူမကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အဓိပ်ပါယျ မရှိတာတွေ အားလုံးကို မေးနေခဲ့သည်။ ဒီနေ့မှာတော့ ကလေးမလေး နှစ်ယောက်လုံးက ရေဒီယို နားထောင်ဖို့ မသွားခဲ့ကြပါ။
ချမ့်ကျွီဟွာက အံကိုကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ့်ရင်း၊ နွေရာသီကျရင် ငါ့ကို သေတ္တာလေး တစ်လုံးလောက် ဝယ်ပေးလို့ရမလား။"
ချမ့်ကျွီဟွာက အဲ့အကြောင်းကို လေးလေးနက်နက် တွေးထားပုံ ရသည်။ “အဲ့ဒါက ထျန်းတကျူးကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ မိုင်မောင်နဲ့ မိုင်စွေ့တို့က ကြီးလာပြီမလို့။ နင် အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ဟာက အရမ်း မှန်တယ်လို့ ငါ တွေးမိတယ်။ ကလေးမလေးတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့ မိသားစုထဲက ဒီနှစ်ယောက်က မိန်းကလေးတွေ ဆိုပေမယ့် သူတို့က တစ်ခြား ယောက်ျားလေးတွေလို မဆိုးပါဘူး။ မိုင်မောင့်က အတတ်မြန်လို့ ဆရာမချန်းက ငါတို့ကို ချီးကျူးနေတာ။ ပြီးတော့ မိုင်စွေ့ကလည်း ဉာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုပြီး ပြောသေးတာ။ ငါ သူတို့ကို နွေရာသီကျရင် ကျောင်းပို့ပေးမယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ မိသားစုအတွက် ရေဒီယို တစ်လုံး ဝယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့တွေ အပြင်ကမ္ဘာ အကြောင်းကို ပိုပြီး နားထောင်လို့ ရတယ်။”
ချမ့်ကျွီဟွာ - “ငါက စာဘယ်လို ဖတ်ရမလဲဆိုတာကို မသိတော့ စိတ်ညစ်နေတာ။ ဂျုံရိတ်တာ၊ ဂျုံပြာတာတွေ ဖတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဖတ်ပြလိုက်။ ရေဒီယို တစ်လုံးလည်း ဝယ်လိုက်။ အဲ့ဒါပြီးရင် နင်က ငါ့ထက် ပိုသိပြီး ကောင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုမှာ နေရလိမ့်မယ်။”
ဝမ့်ရင်းက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချခဲ့သည်။ ချမ့်ကျွီဟွာက သူမ ဂရုမစိုက်ဘူးဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သူမက ဒေါသထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထျန်းတကျူးက သားတစ်ယောက် ရသွားတာကို ရောင့်ရဲနေပုံရသည်။ အဲ့ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ချမ့်ကျွီဟွာရဲ့ ကြိုးစားမှုက လှောင်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ချမ့်ကျွီဟွာက သူမရဲ့ သမီးတွေကို ပျိုးထောင်ပေးဖို့ကိုသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ချမ့်ယုက အနားမှာ ရှိနေပြီး မိုင်မောင့်နှင့်အတူ ကြောင်ရဲ့ ကွင်းလေးကို ဆော့နေခဲ့သည်။ ထိုအသံကို ကြားသည့်အခါ သူမက ဝင်ပြောခဲ့သည်။ “အန်တီကျွီဟွာ၊ သမီးလည်း ဝယ်ချင်တယ်။ သမီးတို့ အတူတူ ဝယ်လို့ရမလား။”
ချမ့်ယုက အနည်းငယ် ရှက်နေခဲ့သည်။ “သမီးက ပီကင်း အော်ပရာကို နားထောင်ချင်တယ်။”
အခုဆိုရင် သူမက ဆရာမ တစ်ယောက်ထံကနေ ပီကင်း အော်ပရာကို လေ့လာနေခဲ့သော်လည်း ချမ့်ရှုဖန်းရဲ့ အသံက ထိသွားခဲ့သည်။ သူမက နည်းလမ်းတွေကို ပေးနိုင်သော်လည်း သရုပ်မပြနိုင်တော့ပါ။ တစ်ခါတစ်လေ ချမ့်ယုက အော်ပရာကို အားကျပြီး ပီကင်း အော်ပရာကို နားထောင်ဖို့အတွက် အခြေအနေ မရှိပါ။ တပ်မဟာထဲတွင် ရေဒီယို တစ်လုံးသာ ရှိသော်လည်း သူမအတွက် သွားဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသည်။ အကြောင်းမှာ သူမက အမြဲတမ်း ရှက်နေခဲ့သည်။
ချမ့်ကျွီဟွာက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမကို လက်ယမ်းပြခဲ့သည်။ “သမီး လိုချင်တာကိုသာ ဝယ်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို လာနားထောင်။ မိုင်မောင့်နဲ့ မိုင်စွေ့တို့ အားလုံးက နေ့ပိုင်းဆို ကျောင်းမှာပဲရှိနေမှာဆိုတော့ အဲ့ဒါကို ယူပြီးသာ နားထောင်။”
ချမ့်ယုက လေးလေးနက်နက် ပြောခဲ့သည်။ “အဲဲဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သမီးမှာလည်း ပိုက်ဆံ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါအပြင် ဂျုံပြာတာ၊ ဂျုံခြွေတာတွေကိုလည်း သမီးက လုပ်ဖို့ မလိုဘူးဆိုပေမယ့် သမီး အဲ့ဒါတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါအတွက် ပေးရမှာပဲ။”
ချမ့်ကျွီဟွာက ထပ်ပြီး အဲ့ဒါကို လက်မခံချင်သော်လည်း ချမ့်ယုက ပြောခဲ့သည်။ “အန်တီကျွီဟွာ၊ အဲ့ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါနော်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် တစ်လုံး ဝယ်ဖို့ သမီးက ပိုက်ဆံကို ထပ်ပြီး သုံးရမှာ။ အဲ့ဒါက တော်တော်လေး အဆင်မပြေလို့ပါ။”
ချမ့်ကျွီဟွာမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်ဝက်စီ ပေးဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မိသားစု တစ်စုစီက တစ်ဝက်စီ ပေးပြီး တစ်လှည့်စီ ဓာတ်ခဲ ဝယ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဝမ့်ရင်း - “အဲ့ဒါ အဆင်ပြေပါတယ်။ နွေရာသီကျရင် ကျွန်မ အဲ့ဒါကို ဝယ်လိုက်မယ်။”
ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ စျေးကို ယွမ်သုံးဆယ်အထိ ဆစ်ချဖို့ သူမက တွေးထားခဲ့သည်။ သူမဟာ ဒုတိယ အကြိမ် လာဝယ်သည့် ဝယ်သူဖြစ်သည့်အတွက် လျှော့စျေးကောင်းကောင်း ပေးသင့်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လာဘပွဲကို ရောက်လာခဲ့သည်။ လာဘပွဲ စတာနှင့် အဖွဲ့သားတွေက ဝက်တစ်ကောင်၊ သို့မဟုတ် သိုးတစ်ကောင်ကို စတင် ပွက်လောရိုက်ကာ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ ငါတို့မှာ သိုးတစ်ကောင် ပိုတယ်။ သူတို့တွေ အဲ့ဒါကို စောစော ဝေပေးလိုက်ရင် နှစ်သစ်ကူး မရောက်ခင် လူတိုင်း အသား ကောင်းကောင်း စားရလိမ့်မည်။
ထျန်းယိုဖုက ထုံးစံအတိုင်း အသားကို ခွဲပေးပြီး အပြတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ ခွဲပေးရမည့် အသားတွေ အများကြီး ရှိနေသည့်အတွက် စောစော ဝေပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ နှစ်သစ်ကူးကို ကျင်းပလို့ရမည် ဖြစ်သည်။
ဝမ့်ရင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရောင် လက်သွားခဲ့သည်။ သိုးသားအကြောင်း သူမ ပြောနေတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ။
“ငါ သိုးရဲ့ နံရိုးနဲ့ ဗိုက်သား လိုချင်တယ်။ တကယ်လို့ ဘယ်သူကမှ ကျောရိုး မလိုချင်ဘူးဆိုရင် ငါ အဲ့ဒါကို ယူမယ်။”
'ဟော့ပေါ့၊ သိုးနံရိုး၊ သိုးသားကင်၊ သိုးသားစွပ်ပြုတ်ရေ ငါလာပြီဟေ့။'
တပ်မဟာထဲတွင် ဝက်ပေါ်ဖို့ တာဝန်ကျတဲ့သူက သိုးသား လိုက်ဝေဖို့ တာဝန်ကျတဲ့သူသာ ဖြစ်သည်။ သိုးသတ်တာဟာ သူ့အတွက်တော့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း သူက လုံးဝကို မတုန်လှုပ်နေခဲ့ပါ။ သိုးသားက ဝက်သားထက် ပိုနည်းသည့်အတွက် ထုံးစံအတိုင်း မိသားစု တစ်စုကို အနည်းငယ်သာ ရသည်။
လူများစွာက သိုးသားတွေနားမှာ ဝိုင်းလာကြပြီး ရွေးယူကာ အားလုံးက မိုးခိုသားကိုသာ ရှာနေကြသည်။
“ဒါကို အိမ်ယူသွားပြီး သိုးသားစွပ်ပြုတ် လုပ်လိုက်။ အိုးကြီးကြီးနဲ့ချက်ပြီး နှစ်သစ်ကူး မရောက်ခင်အထိ တစ်လျှောက်လုံး ဒီတိုင်းပဲစား။”
သိုးသားက စားမရသေးတာ သေချာသည်။ နို့အရောင် သိုးသားစွပ်ပြုတ် တစ်အိုးကိုတည်ပြီး ကိတ်မုန့် ဒါမှမဟုတ် ခေါက်ဆွဲနှင့် စားလို့ရသည်။
ထို့ကြောင့် ဝမ့်ရင်းလို ချက်ချင်းကြီး နံရိုးပိုင်း မေးတဲ့သူဟာ ရှားပါးသည်။ သို့သော် လူတွေက ဝမ့်ရင်းကို အရင်လို မရယ်ကြတော့ပါ။ သူမရဲ့ အိမ်မှာ စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ရှိနေတာ သိသာနေခဲ့သည်။ စားစရာက ဆိုးလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ သူတို့က သိုးသား စွပ်ပြုတ်ကိုသာ သောက်ခဲ့ကြရသည်။
ဝမ့်ရင်းက နံရိုးတစ်ပေါင်ကျော်နှင့် ဗိုက်သား အနည်းငယ်ကို ရခဲ့သည်။ ထိုပမာဏက ဝမ့်ရင်းနှင့် အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုတို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ဖြစ်သည်။
ဝမ့်ရင်းက ကျန်နေသေးသည့် သိုးရဲ့ ကျောရိုးနှင့် ခြေလက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေရင်း တစ်ယောက်ယောက် အဲ့ဒါကို ရသွားပြီး မလိုချင်မှာကို စောင့်နေခဲ့သည်။ သို့မှသာ သူမက အဲ့ဒါများကို လဲလို့ ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့မှသာ သူမက အဲ့ဒါကို ဝက်သားအတွက် လဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မကြာသေးခင်ကမှ သားတစ်ယောက် မွေးထားသည့် ထျန်းတကျူးကလည်း တန်းစီနေခဲ့သည်။ သူ့အလှည့် ရောက်သည့်အခါ သူက ခေါင်းကို ကုန်ပြီး ရိုးသားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါက သိုးသား စွပ်ပြုတ် လုပ်ချင်လို့။ ငါ့မိန်းမက ငါတို့ရဲ့သားကို ကျွေးချင်တာ။ အဲ့တော့ သိုးသားစွပ်ပြုတ် လုပ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ အသားပိုင်းကို ပေးလို့ရမလား။”
သိုးသားဝေပေးတဲ့သူက ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့ကို ဝမ်းဗိုက်သား ပေးလိုက်သည်။
ထျန်းတကျူးက အဲ့ဒါကို ရတနာတစ်ခုလို ယူသွားခဲ့သည်။
ဝမ့်ရင်းက ကြည့်ဖို့အတွက် ခေါင်းကို မှီလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျောရိုးပိုင်း ပေးခံလိုက်ရတဲ့သူက လဲဖို့အတွက် ရောက်လာခဲ့သည်။ ရှုရွှမ်းက သူတို့ထံကို သွားပြီး ဝက်သားနှင့် သိုးသားကို လဲချင်လားဟု သွားမေးခဲ့သည်။
လူအများစုက အဲ့လိုလုပ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိသော့လည်း သိုးသား အနံ့ကို မခံနိုင်သည့် လူအချို့ကတော့ လဲဖို့ ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။
ရှုရွှမ်းက သိုးရဲ့ ကျောရိုး တစ်ပေါင်ကျော်နှင့် လည်ရိုး တစ်ပေါင်ကို လဲခဲ့သည်။
သူမ စောနတုန်းက အဲ့ဒါကို မတွေးမိသော်လည်း နောက်ပိုင်း သူမ အဲ့ဒါကို မြင်သည့်အခါ သူမက သိုးလည်ရိုးကို မေ့နေခဲ့တယ်ဆိုတာ သတိရသွားကာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
သိုးရဲ့ ဗိုက်သားနှင့် အသားတုံးတွေက အယူအများဆုံး အပိုင်းများဖြစ်ပြီး နံရိုးကိုတော့ သိုးကျောရိုးကနေ အများဆုံး လုပ်သော်လည်း သိုးရဲ့ လည်ရိုးက အကောင်းဆုံးပဲဟု ဝမ့်ရင်းက အမြဲတမ်း တွေးနေခဲ့သည်။
ဒီက အသား အချို့ သိုးသားအရွတ်တွေနှင့် အရသာ တူပြီး နူးညံ့သည်။ ပြီးတော့ အရိုးရဲ့ အလယ်ထဲက ရိုးတွင်းချဥ်ဆီကိုတောင် စားလို့ရသည်။ အဲ့ဒါကို ပေါင်းပဲ ပေါင်းပေါင်း၊ ချက်ပဲချက်ချက် သူ့ရဲ့ အရသာက အရမ်း ကောင်းသည်။
ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်နေပါစေ ဝမ့်ရင်း အကြိုက်ဆုံးကတော့ သိုးရဲ့ လည်ပင်းကနေ လုပ်ထားသည့် လက်ဖြင့် ဆွဲယူရသော သိုးသားဖြစ်သည်။ လည်ပင်းက သိုးရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်နီးပြီး အသားပိုများသည်။ အရင်ဆုံး အဲ့ဒါကို ချက်ပြီး လှီးလိုက်သည်။ ချက်ထားသော သိုးသား စွပ်ပြုတ်ကို သိုးလည်ပင်းနားက အသားနှင့် ရောပြီး ထမင်းဖြင့် စားလို့ရသည်။ ဝမ့်ရင်းသည် သူမရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက အဲ့ဒါကို ရှင်းကျန်းမှာ တစ်ခါ စားဖူးပြီး သူမ ဘယ်တော့မှ အဲ့ဒါကို မမေ့နိုင်ခဲ့ပါ။
“ကျွန်မတို့ ဒီမှာ မုန်လာဥ အဝါရော စပျစ်ခြောက်ရော မရှိဘူး။ ကျွန်မတို့မှာ အဲ့ဒါတွေသာ ရှိမယ်ဆိုရင် ဒံပေါက် လုပ်ဖို့အတွက် ကွက်တိပဲ။”
အစားအသောက်နှင့် ပတ်သက်လာပြီဆိုရင် ဝမ့်ရင်းက အမြဲတမ်း လောဘကြီးသည်။ သူမမှာ တစ်ခုရှိရင် အမြဲတမ်း နှစ်ခု လိုချင်ပြီး နှစ်ခုရှိတယ်ဆိုရင် သူမက သုံးခု လိုချင်နေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရသာရှိသည့် စားစရာတွေ အများကြီး ရှိသည့်အတွက် သူမက အဲ့ဒါ အားလုံးကို စားလို့မပြီးခင်အထိ ကျေနပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။
ရှုရွှမ်း - “နောက်တစ်ခေါက်ကျမှ ကိုယ့်ရဲ့အစ်ကိုကို မေးလိုက်မယ်။”
ရှုမင်းက အနောက်မြောက်အရပ်မှာ ဖြစ်သည်။ အဲ့မှာ သိုးသား အဝါရောင်နှင့် စပျစ်ခြောက် ရောင်းတယ်ဟု သူက စာထဲမှာ ပြောထားခဲ့သည်။ နောက်နှစ်ကျရင် သူ့ဆီ စပျစ်ခြောက်အချို့ ပို့ပေးဖို့ ပြောလို့ရသည်။
“ဟက်ချိုး။”
မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာနေသည့် ရှုမင်းသည် တောက်လျှောက် နှစ်ခါလောက် နှာချေခဲ့သည်။
သူက တီးတိုး ရေရွတ်ခဲ့သည်။ “ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူကများ ငါ့အကြောင်းကို ပြောနေပါလိမ့်။”
ဆောင်းတွင်းကို ရောက်လာသည့်အခါ အနောက် မြောက်ပိုင်းကို လေတွေ နှင်းတွေက ဖုံးသွားသည့်အခါ အစတုန်းက စဖို့ စီစဥ်ထားသည့် ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်တွေ အားလုံးကို ရပ်လိုက်ရသည်။ အိပ်ဆောင်ထဲတွင် နေနေကြသည့် ပညာတတ် လူငယ်တွေ အနည်းငယ်က စကားပြောတာ ဒါမှမဟုတ် ကဒ်တွေ အတူတူ ကစားတာမျိုး လုပ်နေခဲ့ကြသည်။
ရှုမင်းက ထိုစကား ပြောလိုက်တာကို မြင်သည့်အခါ အနားမှာရှိတဲ့ လူအများစုက ထရယ်ခဲ့ကြသည်။ “အဲဲဒါက ဘယ်သူများ ဖြစ်မယ်ထင်လဲ။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ လယ်ထဲက ပန်းလေးပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ရှုမင်းက သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းကို ညှစ်ချလိုက်သည်။ “ဒါက ပြောဖို့တော့ ခက်တယ်။ ငါ မြို့က တက္ကသိုလ်မှာတုန်းက အဲ့ဒါက…..”
“အဲဲဒါက ဘာလဲ။”
ရှုမင်းက မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားလဲ့သည်။ ဘာအမှားလဲ။
ဆံပင်ကို ကျစ်ဆံမြှီး နှစ်ဖက်ကျစ်ကာ ဆံမြိတ်ချထားပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးနှင့် လာလော့ရှိတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ နာမည်က စုန့်ယာဖြစ်သည်။
“ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက ဘာလဲ။”
ရှုမင်း - “ဒါပေမယ့် အဲ့လူတွေကို ငါဘယ်တော့မှ မကြည့်ဘူး။”
“မင်းတို့က အနာဂတ်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့တွေ နိုင်ငံကို တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်။ သနားဖို့ ကောင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းတွေကို လုပ်တာတွေ အကန့်မရှိတဲ့ အချစ်တွေဆိုတာက မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေပဲ။”
ရှုမင်းရဲ့ နှလုံးခုန်တာ မြန်လာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အသက်ရှုသံက ကျယ်သည်ထက် ကျယ်လာခဲ့သည်။
စုန့်ယာ - “သနားဖို့ ကောင်းတဲ့ အချစ်ကို နှောက်ယှက်တဲ့ အလုပ် ဟုတ်လား။”
ရှုမင်း - ......
“ငါ နင့်နဲ့ အတားအဆီးမရှိ ချစ်မိနေတာမျိုးကို ရပ်တော့မှာ ဟုတ်လား။”
ရှုမင်း - “မဟုတ်ဘူး။”
စုန့်ယာက သူမရဲ့ ကျစ်ဆံမြှီး နှစ်ဖက်ကို ခါပြီး လှည့်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ရှုမင်းက အဖိုးကြီးထျန်းကို မကျေနပ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “သူမက ဘာကို ထပ်ပြီး ဒေါသထွက်သွားတာလဲ။”
အဖိုးကြီးထျန်းက အားပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်မလေးက မင်းကို လက်ထပ်ချင်တာဆိုပေမယ့် မင်းက မျှားခေါ်ဖို့တောင် စိတ်ကူးမရှိဘူး။ သူမ မင်းကို အေးတိအေးစက် ဖြစ်သွားတာကို မင်း အပြစ်တင်လို့ မရဘူး။”
ရှုမင်းက စကားပြောတာ ရပ်လိုက်သည်။ အဖိုးကြီးထျန်းက သူ့ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “စုန့်ယာက အရမ်းကောင်းနေပြီ။ မင်းက မင်းရဲ့ နေရာကို ကျော်ပြီး လက်ထပ်ဖို့ပဲ အမြဲတမ်း တွေးမနေနဲ့။ မင်းကလည်း မဆိုးပါဘူး။ စုန့်ယာက ငါတို့ လယ်ရဲ့ ဒါရိုက်တာသမီးဆိုပေမယ့် ဒါရိုက်တာစုန့်က မင်းအတွက် ခက်ခဲအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ အဲ့မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေခဲ့ရင် သူတို့က သူ့ကို အရင်ကတည်းက တွန်းပို့လိုက်မှာပေါ့။ မင်းက ဘာလို့ လက်တွန့်နေတာလဲ။ မင်းက ကောင်မလေးကို ရှက်နေတာလား။”
ရှုမင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြုံးကာ စကား လမ်းကြောင်းကို လွှဲလိုက်သည်။ “ငါ့မိသားစုက ငါ့ဆီ အသီးရွက်ခြောက်တွေ ပို့ပေးလိုက်တယ်။ နောက်မှ အိပ်ဆောင်ထဲမှာ ငါတို့တွေ ချက်လိုက်ကြမလား။”
အဖိုးကြီးထျန်းက သူ့ရင်ထဲက ခိုးခိုးခစ်ခစ် ရယ်သံကို ကြားရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို အားကျကာ မေးခဲ့သည်။ “ဒီလို ကောင်းတဲ့ ဘဝမျိုးကို မင်း ဘယ်မှာ ရှာလို့ရနိုင်မှာလဲ။ ကလေးရယ်။”
သူ့မိသားစုက စားစရာတွေအပြင် နေ့တိုင်း လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အချိန်တိုင်း ပို့ပေးနေသည်။ ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ ကောင်မလေး ချောချောလေးလည်း ရှိသည်။ ပြီးတော့ အဲ့ကောင်မလေးရဲ့ အဖေကလည်း ကောင်းသည်။
အခြားနေရာကို တာဝန်ချခံရသည့် ပညာတတ် လူငယ်များနှင့် ယှဥ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အနောက်မြောက် ခရိုင်ကို ရောက်လာတဲ့သူတွေက ဆက်ဆံရေး ကောင်းကြသည်။ ရှောင်ကျွင်းလို တစ်ခြားသူတွေကို မနာလိုတတ်သည့် သူမျိုးတွေကလွဲလို့ သူတို့တွေက တော်တော်လေး စိတ်အားထက်သန်ကြသည့် ကောင်းမွန်သော လူငယ်လေးများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ထို့နောက်မှာတော့ ရှောင်ကျွင်းက ထပ်ပြီး တာဝန်ပြောင်းချခံခဲ့ရသည်။ သူ့မိသားစုက သူ့အတွက် အလုပ်ကောင်း တစ်ခုကို စီစဥ်ပေးခဲ့သည့်အတွက် သူက မြို့ကို ပြန်သွားရမှာလို့လည်း ပြောလို့ရသည်။
ရှောင်ကျွင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ပညာတတ် လူငယ် အချင်းချင်း ပိုပြီး လိုလျောညီထွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ဟေ့၊ ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ အသားခြောက်တွေ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို ငါတို့တွေ တူတူချက်စားရအောင်။”
“ငါလည်း ငါ့နောက်လိုက် ရွာသားတွေဆီကနေ မုန်လာဥ အဝါတွေ လဲလာခဲ့တယ်။”
“မုန်လာဥ အဝါရောင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ ရှုမင်းရဲ့ အရွက်ခြောက်တွေက စားကောင်းတယ်။ အဲ့ဒါတွေကို ထည့်လိုက်။”
“မင်းက အရူးပဲ။ အရွက်ခြောက်တွေကို မင်း သိမ်းထားသင့်တယ်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင် မင်း တစ်ချိန်လုံး အသားစွပ်ပြုတ်နဲ့ နံပြားပဲ စားရလိမ့်မယ်။”
ဟော့ပေါ့ရဲ့ အသားခြောက် စွပ်ပြုတ်သည် အိပ်ဆောင်ထဲရှိ ပညာတတ် လူငယ်များ အားလုံးကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက အဲ့ဒါကို တစ်ဇွန်းအပြည့်ခပ်ပြီး အေးနေသည့် နံပြားကို အဲ့ထဲမှာ နှစ်ပြီး စားခဲ့ကြသည်။ အဲ့ဒါက အရမ်းကြီး အရသာ မရှိသော်လည်း လူတွေကို စားနေရင်း သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးများ မှေးသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဝိုး၊ သူ့ရဲ့ အရသာက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ။ ရှုမင်း မင်းရဲ့ အသီးရွက်ခြောက်တွေကို သိမ်းထားပြီး ငါတို့ရဲ့ နှစ်သစ်ကူး ညစာ စားပွဲမှပဲ စားရအောင်။”
၁၉၆၀ ၌ စားဖိုးမှူးလေးနှင့် လက်ထပ်ခြင်း
အပိုင်း ၁၈၂
ရှုမင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မပူပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ မိသားစုက ထပ်ပြီး ပို့ပေးလိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်က အခြောက်ခံထားတဲ့ ကြက်သားတစ်ခြမ်း၊ ပဲနဲ့ မှိုတွေရော ပါတယ်။ နှစ်သစ်ကူးကျရင် သိုးသားကို ပဲနဲ့လည်း ချက်လို့ရတယ်။”
“ဟုတ်ပြီ။”
နောက်ဆုံး ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးပွဲမှာ ဝမ့်ရင်းကို တွေ့ဖို့ လာကြတဲ့ လူအုပ်ကြီး မရှိတော့ပါ။
၂၉ ရက်နေ့ နေ့လည်ပိုင်းကတည်းက ဝမ့်ရင်းသည် စကားပြောတာကို အနိုင်နိုင် ရပ်ခဲ့ရသည်။
ပဲကြော်၊ ငါးအသားကြော်၊ ကြက်သားကြော်၊ အစိမ်းကြော်…..
ပန်ကိတ်ကြော်မယ်၊ ဖက်ထုပ်လုပ်မယ်၊ တို့ဟူးကျိုမယ်၊ ပဲတွေကို အခွံခွာမယ်….
ပေါက်စီလုပ်မယ်၊ ပန်းပွင့်လိပ်လေးတွေ ပေါင်းမယ်၊ ဆန်မှုန့်ကြိတ်မယ်၊ ပဲမှုန့်တွေကို အခြောက်ခံမယ်။
အိမ်က ကြိတ်ဆုံကို အမြဲတမ်း သုံးနေခဲ့ရပြီး လူတွေက အဲ့ဒါကို လာလာငှားနေကြသည်။ ရှုရွှမ်းကလည်း ဟင်းပွဲတွေ ပြင်နေရင်းနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။
ခနကြာပြီးနောက် ချမ့်ယုက အသားပန်းကန်ကြီး တစ်ပန်းကန်ကို အထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ယူလာခဲ့သည်။
ချမ့်ယုက တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။ “သမီးရဲ့ ဆရာမက အဲ့ဒါကို လုပ်ပြီး အစ်မဆီ ပို့ပေးဖို့ ပြောလို့။”
ဝမ့်ရင်းက ချမ့်ယုရဲ့ ပါးစပ်ထဲသို့ ကြက်သားကြော်တွေ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသော ရှုရွှမ်းကို အသား နှစ်ကိုက် ကျွေးလိုက်သည်။
ရှုရွှမ်းက ပေကျင်းမြို့ခံ ဖြစ်သည်။ သူက အခြား နေရာမှာ မတော်သော်လည်း ဝမ့်ရင်းသည် အရင်က သူလုပ်ပေးဖူးသည့် ခေါက်ဆွဲကြော်ကို စားဖူးခဲ့ပြီး သူက အတော်လေး တော်တယ်ဟုတောင် ပြောလို့ ရသည်။ ဒီတစ်ခေါက် အသားကြော်ကလည်း နူးညံ့ပြီး အဖြူရောင် ဂျုံမှုန့်နှင့် ပတ်ပြီး ကြော်ထားကာ အသားလွှာရဲ့ အနံ့က မွှေးကြိုင်နေခဲ့သည်။
ဒီနေ့လည်မှာတော့ လူတွေက သွားလိုက်၊ လာလိုက် လုပ်နေခဲ့ကြသည်။ မနှစ်တုန်းက ဝမ့်ရင်းသည် သတို့သမီး အသစ်စက်စက်ဖြစ်ပြီး ရှုရွှမ်းရဲ့ မိသားစုမှာ မတော်တဆတစ်ခု ဖြစ်သွားသည့်အတွက် အဲ့ဒါက မထင်ရှားသွားခဲ့ပါ။ ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးပွဲမှာတော့ နှစ်သစ်ကူး အငွေ့အသက်ကို ဝမ့်ရင်းအား ခံစားခွင့် ပေးခဲ့သည်။
ဒီမိသားစုက အိမ်မှာလုပ်တဲ့ အရံဟင်းများကို ပို့လိုက်၊ ဟိုမိသားစုက အကြော်အလှော်တွေ လာပို့လိုက်နှင့် အချို့လူတွေက ဒီဟင်းကို ဘယ်လိုချက်ရမလဲဆိုပြီး ရှာရွှမ်းကို မေးဖို့အတွက် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်က အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုရဲ့ ဘက်မှာတော့ မိန်းမကြီး တစ်စုက ဖရုံစေ့နှင့် မြေပဲများကို ယူလာကာ ဝိုင်းဖွဲ့ပြီး ရေဒီယို နားထောင်နေခဲ့ကြသည်။
တိတ်တဆိတ် ရောက်လာသည့် ချမ့်ယုနှင့် ယှဥ်လိုက်ရင် ချမ့်ကျွီဟွာက ပိုပြီးတောင် သဘောထားကြီးသည်။ သူမက အငယ်ဆုံး သမီးလေးကို ချီထားပြီး ဝမ့်ရင်းကို လက်ဆောင်တွေ ပေးဖို့ သူမရဲ့ သမီးနှစ်ယောက်ကို ယူခိုင်းခဲ့သည်။
“ဒါ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ အသားချောင်းတွေ။ ငါ့အတွက်တော့ အဲ့အရသာက တော်တော်လေး ကောင်းလို့။ နင်လည်း စားကြည့်ပါလား။”
ချမ့်ကျွီဟွာက ဝက်သားတွေကို ဝေပေးတုန်းက သူမက အူသိမ် အနည်းငယ်ကို ယူထားပြီး အထဲကို ဝက်သား ကြိတ်သားကို ထည့်ပြီး နေရောင်အောက်မှာ လေဖြင့် အခြောက်ခံထားလိုက်သည်။ အဲ့ဒါတွေက မကြာခင် စားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒါတွေကို ပေါင်းလိုက်သည့်အခါ ပိုစားလို့ကောင်းသည်။
ဝမ့်ရင်းက မငြင်းခဲ့ပါ။ ချမ့်ကျွီဟွာသည် အရင် နှစ်များစွာကထက် ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းက တွေ့ခဲ့ရပြီး ချမ့်ကျွီဟွာရဲ့ ဘဝက ပိုပိုပြီး ကောင်းလာတာကို လူတိုင်းက သိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
နှစ်ရက်တာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ နှစ်သစ်ကူး ညစာစားပွဲက ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သိုးသားနဲ့ ဇီရာစေ့၊ သိုးသားချက်၊ ဝက်ချိုချဥ်ကြော်၊ တို့ဟူးကို ဂေါ်ဖီနဲ့ကြော်၊ အသားချောင်းထမင်းကြော်၊ ပြီးတော့ အလယ်မှာ ဝက်ပေါင်ခြောက် တစ်ပန်းကန်နဲ့ ဟင်းချို သုံးခွက်။
မနှစ်က နှစ်သစ်ကူးတုန်းက ညစာစားပွဲနှင့် ယှဥ်လိုက်ရင် ဒီနှစ် ညစာစားပွဲက ပိုပြီး ခမ်းနားသည်။
ဇီရာစေ့နှင့် သိုးသားက မွှေးကြိုင်၊ ကြွတ်ယွ၊ အရိုးမရှိဘဲ အပြင်မှာ ကြွတ်ယွပြီး အထဲမှာ နူးညံ့သည်။ ဝက်ချိုချဥ် ဟင်းရည်က ချဥ်စပ်ဖြစ်ပြီး၊ စားကောင်းသည်။ ကြွတ်ယွနေသည့် ဝက်သားကို ချဥ်စပ် အရသာဖြင့် ဖုံးထားပြီး စားလို့ကောင်းကာ မွှေးကြိုင်နေခဲ့သည်။ ဟင်းရည်က အဖြူရောင် ဖြစ်လာသည်အထိ သိုးသားကို ဘာမှမပါသည့် အနှစ်ထဲ ထည့်ပြုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဲ့ပေါ်ကို ဘယ်ရီသီးများကို ထည့်လိုက်ပြီး ပိုပြီး အဟာရရှိကာ ပိုကောင်းသည်။
သို့သော် ဝက်ပေါင်ခြောက် စွပ်ပြုတ်ကတော့ ဝမ့်ရင်းရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ဟင်းပွဲ ဖြစ်သည်။ ရှုရွှမ်းရဲ့ ဆရာ ပို့လိုက်သည့် ဝက်ပေါင်ခြောက် အသားလွှာတွေကို ဟင်းရည်ထဲ ထည့်ချက်ခဲ့သည်။ ဘာကိုမှ ထပ်မထည့်ရင်တောင် ဂေါ်ဖီ နည်းနည်းလေးနဲ့ကို အရသာ ရှိသည်။ ဝက်ပေါင်ခြောက်မှာက နူးညံ့ပြီး လေးပင်သော အရသာ ရှိသည်။
နှစ်သစ်ကူးပွဲ ညစာကို စားပြီးနောက် ဝမ့်ရင်းက အတော်လေးကို ဗိုက်ပြည့်သွားပြီး ဖက်ထုပ်ကိုတောင် မစားနိုင်တော့ပါ။
နောက်ဆုံးတော့ ပွဲကြောင့်ပဲ သူမ အဲ့ထဲက နှစ်ခုကိုပဲ စားလိုက်ရသည်။
စားပွဲခုံပေါ်တွင် ကျန်နေသေးတာတွေကို ကြည့်ရင်း ဝမ့်ရင်းက မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “နေ့တိုင်း တရုတ် နှစ်သစ်ကူး ဖြစ်ပါစေလို့ ကျွန်မ ဆုတောင်းတယ်။”
အရသာရှိတဲ့ စားစရာတွေကို စားဖို့ စားသောက်ပွဲကြီး ကျင်းပတဲ့နေ့တွေက အတော်လေးကို ပျော်စရာ ကောင်းသည်။
အဲ့ဒါကို တွေးတဲ့သူက ဝမ့်ရင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ တပ်မဟာထဲရှိ ကလေး အားလုံးကလည်း အဲ့လို တွေးခဲ့ကြသည်။ ဒီနှစ် အထွက်နှုန်းက နည်းနည်း နည်းသော်လည်း သူတို့က ဝက်သား၊ သိုးသားနှင့် ကြာဇံ များစွာကို ပိုရခဲ့ကြသည်။ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မရှိခဲ့ရင်တောင် ဘဝက ဘယ်လိုလဲဆိုတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။
ဟိုဟာလေး နည်းနည်း၊ ဒီဟာလေးနည်းနည်း ထပ်ထည့်လိုက်ရင် အများကြီး ဖြစ်သွားသည်။
ပထမဆုံး လူနာလရဲ့ ၁၅ ရက်မြောက်နေ့မှာ ဝမ့်ရင်းက မြေပဲဆန် ဖက်ထုပ်ကို စားပြီးကတည်းက အဖွဲ့က စတင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဖြစ်သည်။
မီးပုံးပွဲ ပြီးသွားသည့်နောက် နှစ်သစ်ကူး စတင်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စုတိုင်းက နှစ်သစ်ကူးအတွက် အစီအစဥ် စတင် ချထားခဲ့ကြသည်။ အကြီးမားဆုံး ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကတော့ တပ်မဟာက မူလတန်းကျောင်း တစ်ကျောင်း ဖွင့်မည် ဖြစ်သည်။
ကလေးတစ်ယောက်ကို တစ်ယွမ်နှုန်းက စျေးမများသော်လည်း စာသင်ဖို့က စာရွက်နှင့် ဘောပင်တွေ လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ခဲတံတစ်ချောင်းကို ၂ ဆင့် ပေးရသည်။ မိသားစုတိုင်းက ကုန်ကျစရိတ်ကို အသေးစိတ် တွက်ချက်ခဲ့ကြသည်။
ဝမ့်ရင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ဘာမှ မရှိပါ။ သူမက မိသားစုရဲ့ စုငွေနှင့် အစီစဥ်တွေကို တွက်ပြီးနောက် နွေရာသီကျရင် ဝတ်ရည်စုတ်ပန်းကို စစိုက်ဖို့အတွက် တွေးလိုက်သည်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင်ဆိုရင် မိသားစုက ပိုက်ဆံစုဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရမယ်ဆိုရင် သူမနှင့် ရှုရွှမ်းက တစ်လကို ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှာကြသည့်အတွက် သူတို့တွေ သိပ်ပြီး စိတ်ရှုပ်စရာ မလိုသော်လည်း သူတို့က ရှာထားတာထက် ပိုသုံးမိခဲ့ကြတာကို ဝမ့်ရင်းက သိနေခဲ့သည်။
မနှစ်တုန်းက သူတို့က ပစ္စည်းအသစ်တွေ ဝယ်ဖို့နဲ့ အိမ်ကို ပြန်ပြင်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံ အများကြီးကို သုံးခဲ့ကြသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ သူတို့က အဲ့ဒါအပေါ်မှာ သူတို့က အဲ့ဒါအတွက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး မသုံးကြသော်လည်း ပိုက်ဆံစုဖို့အတွက် သူမရဲ့ ဘဝကို ပိုပြီး မနိမ့်ကျစေချင်ပါ။
ကုန်ကျစရိတ်တွေ ဖြတ်ပစ်တာက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက ဝင်ငွေကို တိုးရှာရမည် ဖြစ်သည်။
မနှစ်တုန်းက အကြီးမားဆုံး ဝင်ငွေ အရင်းအမြစ်က ဂျင်ဆင်းရိုင်းကို ရောင်းတာ ဖြစ်သော်လည်း ဒီလို ကံကောင်းမှုမျိုး ရောက်လာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲကြောင်းကို ဝမ့်ရင်းကလည်း သိနေခဲ့သည်။ ဂျင်ဆင်းရိုင်းကို ရှာဖို့ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲဆိုတာကို မဆိုထားနှင့် မြို့မှာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ဝယ်ဖို့အတွက် ယွမ်ကို ရာနဲ့ချီ သုံးနိုင်တဲ့သူဆိုတာလည်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ယောင်ရွှင်းကျင်းရဲ့ ဂျင်ဆင်းကို ရောင်းလိုက်သည့်အတွက် ဒီတစ်ခေါက် ဝယ်မယ့်သူ ရှာဖို့ဆိုတာ လွယ်မည် မဟုတ်ပါ။
ထို့ကြောင့် အခုချိန် ဝမ့်ရင်း လုပ်နိုင်တာကတော့ ဝတ်ရည်စုတ်ပန်းကို စိုက်ပျိုးဖို့သာ ရှိတော့သည်။
တောင်ပေါ်မှာ ဝတ်ရည်စုတ်ပန်းပင်အတွက် နေရာတွေ အများကြီး ရှိသည့်အတွက် အပင် ဖြစ်ဖို့အတွက် ဖြစ်နိုင်ချေက များပြီး ဝတ်ရည်စုတ်ပန်း စိုက်တာက မြေနေရာ အများကြီး မယူပါ။ ဒါကို စမ်းကြည်ခွင့် ပေးဖို့အတွက် ထျန်းယိုဖုက သဘောတူသင့်သည်။
ဝူကွေ့ဟွာရဲ့ အသံက အပြင်ကနေ လာနေတာကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာ ဝမ့်ရင်းက သူမရဲ့ ခဲတံထိပ်ကို ကိုက်ကာ သူမရဲ့ အစီအစဥ်တွေကို ချရေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ဝမ့်ရင်း၊ သွားကြမယ်။”
ဝမ့်ရင်းက သူမရဲ့ အိတ်ဆောင်နာရီကို ကြည့်လိုက်ရင်း ပျာယာခတ်သွားခဲ့သည်။ “အဲဲဒါက လာနေပြီ။”
သူမက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စတွေထဲမှာ အတော်လေး စိတ်နှစ်လိုက်သည့်အတွက် အချိန်ကိုပါ မေ့သွားခဲ့သည်။ ဒီနေ့ဟာ တပ်မဟာထဲတွင် ရွာရဲ့ မူလတန်းကျောင်းအတွက် ဆရာမများကို ရွေးပေးမယ့် နေ့ဖြစ်သည်။
ဝမ့်ရင်းက တံခါးကနေ ထွက်လာသည့်အခါ ဝူကွေ့ဟွာက သူမရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ “မြန်မြန်လုပ်။ ငါတို့တွေ အရမ်း နောက်ကျမှ သွားမယ်ဆိုရင် နေရာရမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဝမ့်ရင်း - “ဒါက သင်ခန်းစာ သပ်သပ်ပဲလေ။ သူတို့ ဘယ်မှာပဲ ရပ်ရပ် လူတွေက နားထောင်ရမှာပဲ။”
ဝူကွေ့ဟွာ - “နင်တို့က ကလေး တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး။ အဲ့တော့ နင် အဲ့ဒါကို နားလည်မှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ငါတို့အဖွဲ့က အဲ့ဒါကို ကြည့်ဖို့ လူတွေ ဒီလောက်အများကြီး သွားနေကြတာ နင် မတွေ့ဘူးလား။ သူတို့က နားမလည်ရင်တောင် သူတို့က ဆရာတွေကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ရမှာပဲ။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေ သေသေချာချာ မသင်တတ်တဲ့ ဆရာမျိုးနဲ့ တွေ့ရင် သနားဖို့ ကောင်းကြလိမ့်မယ်။”
ဟုတ်တယ်။ အခုဆိုရင် တပ်မဟာက ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို သေချာ ဆွေးနွေးပြီး ချခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မူလတန်းကျောင်း ဖွင့်ဖို့အတွက် လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ လက်တွေကို မြှောက်ပြီး မဲပေးဖို့ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့သားတွေ အားလုံးက အဲ့ဒါကို ကြည့်ဖို့ သွားကြမှာ သေချာသည်။
ဝမ့်ရင်းနှင့် အခြားသူတွေက ပညာတတ် လူငယ် စခန်းထဲသို့ ရောက်သည့်အခါ များစွာသော ပညာတတ် လူငယ်တွေက အထဲမှာ လူစုနေခဲ့ကြပြီးဖြစ်ကာ သူတို့ အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေက စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။
နှင်းထူနေသည့်အတွက် တောင်တွေကို ပိတ်ထားသည်။ တောင်တွေကို မပိတ်ပစ်ခင် ထျန်းယိုဖုက တပ်မဟာထဲတွင် ဆရာတစ်ယောက် ရှာတွေ့ထားနှင့်ပြီး ဖြစ်ကာ တရုတ်စာနှင့် သင်္ချာအတွက် စာမေးပွဲ စာရွက် များစွာကို တောင်းထားခဲ့သည်။ စာမေးပွဲအတွင်း သူသည် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်က မေးခွန်းတွေကို ကူးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောခဲ့ပြီး အောက်မှာရှိတဲ့ ပညာတတ် လူငယ်တွေက စာရွက်ထဲမှာ အဖြေတွေကို တိုက်ရိုက် ရေးခဲ့ကြသည်။
ရေးဖြေစာမေးပွဲနဲ့ မလုံလောက်ပေ။ သူတို့ ရေးဖြေတာ ပြီးသွားပြီဆိုရင် သူတို့က မေးခွန်းတစ်ခုကို ကျပန်း ရွေးပြီး အဲ့ဒါကို ရှင်းပြရမည်။ သူတို့ မေးခွန်းတွေ အားလုံးကို အောင်မှသာ အရည်အချင်း ပြည့်မှီတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မှာဖြစ်သည်။
ထို မျှတတဲ့ နည်းလမ်းကို ပညာတတ် လူငယ် များစွာက သဘောတူခဲ့ကြပြီး အဲ့ဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျပန်း ပြောလိုက်တာထက် ပိုကောင်းသည်။ ထိုကဲ့သို့ ရွေးလိုက်မယ်ဆိုရင် လူတိုင်း မကျေနပ်တာမျိုး ဖြစ်ရပြီးနောက် ပညာတတ် လူငယ် စခန်းထဲမှာ ပြဿနာတွေ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
ပိုင်လင်းက အလယ်ခုံမှာ ထိုင်နေပြီး ကျန်းဟုန်က သူမရဲ့ အရှေ့မှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။
ကျန်းဟုန်ကို မြင်သည့်အခါ ပိုင်လင်းက မနေနိုင်ဘဲ ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမက ပိုင်လင်းကို လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ဖို့ ပြောပြီးကတည်းက သူမနှင့် ကျန်းဟုန်တို့က ကမ္ဘာမကြေတဲ့ ရန်သူတွေနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အစပိုင်းမှာတော့ ပိုင်လင်းက ကျန်းလိကို ထိန်းချုပ်ချင်ပြီး အရင်လို နည်းလမ်းတွေကို သုံးချင်ဆဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒါက ကျန်းလိရဲ့ ပုံရိပ်ကို လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး အမြစ်တွယ်သွားစေခဲ့သည်။ ဒီနေ့မှာတော့ ကျန်းလိရဲ့ ပိုင်လင်းအပေါ် ကျန်းလိရဲ့ သနားစရာ ဝန်ခံလိုက်သည့် ဒရာမာလေးက တပ်မဟာထဲကို ပြန့်သွားခဲ့သည်။
ပိုင်လင်းသည် သူမက ကျန်းလိကို ပြန်ပြီး အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဟု တွေးမိခဲ့သော်လည်း ကျန်းဟုန်က သူမကို ကြားဖြတ်ခဲ့သည်။ ပိုင်လင်းက အနည်းငယ်ကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး ကျန်းဟုန်က သူမရဲ့ နားလည်မှုကို ပြပြီး ကျန်းလိရဲ့ အကြောင်းကိုလည်း စပ်စုခဲ့သည်။ သူမက တစ်ခုခုကို နားမလည်ဘူးဟု ပိုင်လင်းက ပြောခဲ့ပြီး ကျန်းလိကို ပိုပြီး စကားတွေ ပြောချင်နေခဲ့သော်လည်း ကျန်းဟုန်က ရောက်လာပြီး ကျန်းကျစ်ကျင်းကို သေချာ ဂရုမစိုက်ဘူးဟု ပိုင်လင်းကို စွပ်စွဲခဲ့သည်။ တစ်နေ့လုံးနီးပါး သူမက ကျန်းကျစ်ကျင်းကို မမြင်ဘူးလား။ သူက လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ အဲ့ဒါက ဘယ်လို လေ့ကျင့်ခန်းမျိုးလဲ။
ပိုင်လင်းက နာကျင်နေခဲ့သော်လည်း အော်မငိုနိုင်ခဲ့ပါ။
ထို့အပြင် ကျန်းဟုန် ဘေးနားမှာ ရှိရင် ကျန်းလိက သူမကို တစ်ခုခု မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာကို သူမလည်း သတိထားမိခဲ့သည်။
ပိုင်လင်းက အတော်လေး ဒေါသထွက်နေသည့်အတွက် သူမက မွှန်နေခဲ့သည်။ သူမက ကျန်းလိကို လုံးဝ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး မကြာခင်ကမှ ယုဖမ်းချန်ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားဖို့ကို လုပ်တောင် မလုပ်ခဲ့ပါ။
ဒါက ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် မတိုင်ခင် နောက်ဆုံးအထိ ပိုင်လင်းက ထပ်ပြီး မစောင့်နိုင်တော့ပါ။
စာမေးပွဲက မကြာခင် စတော့မည် ဖြစ်ပြီး သူမသည် စာလေ့လာတဲ့အခါမှာ ကျန်းဟုန်လောက် မတော်ပါ။ ဘယ်လိုလုပ် သူမက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေပါ့မလဲ။
သူမရဲ့ ငိုသံကြောင့် ကျန်းလိက ပျော့သွားပုံ ရခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိုင်လင်းအတွက် စာမျက်နှာ များစွာက အဓိက အချက်များကို မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ကျန်းလိက တုံ့ဆိုင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီစာမေးပွဲအတွက် ဒီမေးခွန်းတွေ အားလုံးက အခြေခံကျတဲ့ဟာတွေပဲ။ မင်းနဲ့ ကျန်းဟုန်က အကောင်းဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ် ဆိုပေမယ့်…..”
ကျန်းလိက ပြန်လှည့်ပြီး ကျန်းဟုန်ကို အရေးကြီးသည့် အချက်တွေ ပေးလိုက်မှာကို ပိုင်လင်းက စိတ်ပူနေခဲ့သည်။ ကျန်းဟုန်က သူမကို အနိုင်ယူမှာ ဘယ်လို ခွင့်ပြုပေးနိုင်မှာလဲ။
ပိုင်လင်းက ကျန်းလိကို အရူးလုပ်ဖို့ မြန်မြန်ပဲ ကြိုးစားခဲ့သည်။ “ကျန်းလိ၊ ငါတို့ သိတာပဲ ကြာလှပြီ။ အရင်က ငါ….. ငါ ကျေးလက်ဒေသက ဘဝတွေက အရမ်း ခက်ခဲတယ်လို့ ခံစားမိလို့ပါ။ ငါ နင်စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အားလုံး ငါ့အပေါ်ကို သုံးလိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ ငါ နင့်ကို ထပ်ပြီး ပြဿနာ ရှာမိမှာကိုပဲ ငါကြောက်တာ။”
သူမက ငိုနေရင်း သူမရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက် ပညာတွေကို ထုတ်သုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ “ငါနဲ့ ယုဖမ်းချန်ရဲ့ ကြားထဲမှာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ငါ အမြဲတမ်း အဲ့လိုကြီး ခံစားနေရတာ… ငါက စကားကြီး စကားကျယ်တွေပဲ ပြောဖို့သိတဲ့ လူငယ် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြိုက်ရမှာလဲ။”
ကျန်းလီရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ခံစားချက်များဖြင့် တဖြတ်ဖြတ် ခတ်နေခဲ့သည်။ “တကယ်လား။”
ပိုင်လင်း - “တကယ်ပေါ့။ ငါ နင့်ကို အသေအချာ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ငါပြောသမျှ အကုန်လုံးက အမှန်တွေပါပဲ။”